Original subtitles

ΜΕΧΡΙ Ο ΓΑΜΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΧΩΡΙΣΕΙ

Παρίσι, 20 Απριλίου 1920

Μετά από αυτήν την λυπημένη ημέρα, δεν θα ξαναγράψω άλλο.

ο πιστός σύντροφος μου,

σήμερα είναι νεκρός.

Χάθηκε η τελευταία ελπίδα μου για την αληθινή αγάπη.

Από το παράθυρο του δωματίου μου, στο Παρίσι

... βλέπω τον πύργο από τον οποίο Θα κάνω το μεγάλο άλμα,

... κλείνοντας για πάντα την παρουσία μου στη γη.

Η πονεμένη ιστορία μου άρχισε πριν δώδεκα χρόνια στην όμορφη Σικελία.

Ελάτε, ελάτε!

Παρακαλώ μην κλαίτε! Γάμος είναι, όχι κηδεία.

Καθίστε!

Όπως βλέπετε, ο πατέρας της νύφης, δεν εμφανίστηκε.

- Ίσως είναι νεκρός. - Δεν είναι νεκρός...

... επειδή τα χρέη του ακόμα αυξάνονται!

Όχι άλλα στοιχήματα! Δεν επιτρέπονται άλλα στοιχήματα.

- Είμαι καλός. - Κι εγώ.

- Όχι άλλα στοιχήματα! - Μια επιστολή για τον μαρκήσιο.

- Από πού; - Σικελία. - Ρίξτη στο καλάθι.

Έστειλα τηλεγραφήματα σε όλες τις περιοχές που...

... βρέθηκε στη διεφθαρμένη ζωή του.

- Ένα τηλεγράφημα, μαρκήσιε! - Έπειτα, αργότερα.

Έτσι συγκάλεσα οικογενειακό συμβούλιο.

Τι πρέπει να ξέρει μια σύζυγος, πριν το νυφικό κρεβάτι;

Τι θα της έλεγε η μητέρα της, η οποία δυστυχώς δεν υπάρχει πλέον;

Μας προσέχει από τον ουρανό και φροντίζει τα πάντα.

Α, ξέρω! Ακούει, αλλά δεν μιλά.

Κι εσύ, που στάθηκες σαν δεύτερη μητέρα, ξέρεις το καθήκον σου.

Δεν καταλαβαίνω τι λέτε.

Μια νέα γυναίκα δεν μπορεί να παντρευτεί χωρίς γνώση...

εκείνων των συγκεκριμένων πραγμάτων.

Και ξέρω ακόμα λιγότερα, παρακαλώ.

- Μια νέα ανίδεη σύζυγος είναι ότι καλύτερο. - Εσύ βούλωσέ το.

- Η θεία Κλορίντα ζει ακόμα; - Εάν δεν έχει φαγωθεί από τα ποντίκια...

Νομίζω ότι ζητιανεύει για φαγητό καθημερινά.

- Θαυμάσια. Θα κάνει. - Πώς την ζηλεύω!

- Δεν θα την αφήσω ποτέ. - Όχι σε μια νέα παρθένα, η αμαρτωλή!

Το αποφάσισα. Η θεία Κλορίντα θα το κάνει πολύ καλά.

Οι αμαρτίες της έχουν εξαγνιστεί και η εμπειρία της θα είναι χρήσιμη στην Ευγενία.

Θεία... θεία Κλορίντα...

Θεία Κλορίντα ...

Πόσο όμορφη είσαι! Σαν κρίνος...

... παρθένος κρίνος.

Μου επιτρέπεις να σ' αγκαλιάσω;

Γιατί κλαις; Σήμερα που είμαι τόσο ευτυχής, όλοι κλαίνε.

Μια μέρα θα καταλάβεις. Κάτσε!

Μπράβο. Τώρα πρέπει να μιλήσω σαν μητέρα.

Πρέπει να σ' εκπαιδεύσω.

Μια μητέρα, την παραμονή του γάμου...

... πρέπει να συζητά με την κόρη της.

Οι μοναχές σε εκπαίδευσαν...

... για τα μυστήρια της ψυχής, αλλά όχι της σάρκας.

Τι θέλεις να μου πεις;

Δεν είχα κλείσει ακόμα τα 30,

... χορέψαμε βαλς. Ήταν πολύ όμορφος και δυνατός...

... και με την έκσταση της μουσικής, δεν κατάλαβα...

... πως βρέθηκα έξω κάτω από το φεγγάρι στη μυρωδιά των πορτοκαλιών.

Κι έτσι, ξάπλωσα και παραδόθηκα.

Και μετά;

Αισθάνθηκα κάτι θεϊκό,

σαν να εισβάλλει η φωτιά μέσα μου.

Και έπειτα αίμα, πολύ αίμα.

Τώρα ξέρεις τα πάντα. Πήγαινε κόρη μου και ο Θεός να σε προστατεύει.

- Αυτό ήταν. - Σε ευχαριστούμε, θεία Κλορίντα.

Τι είπε;

Μου είπε πολλά, αλλά κατάλαβα πολύ λίγα.

Δοξάστε τους ουρανούς!

Όλη η αριστοκρατία της πόλης...

ήρθε εκείνη την ημέρα, στο παρεκκλήσι της μονής όπου μεγάλωσα.

Ήταν ένας υπέροχος γάμος.

Στο ναό είδα τον άντρα που αγάπησα,

... και αν και ήταν όμορφος, πλούσιος και νέος...

... είχε ένα κοινό όνομα.

Γονατίστε!

Ραϊμόντο Κοράο, παίρνεις για σύζυγό σου...

... την Ευγενία Ντε Μακέντα, σύμφωνα με την θρησκεία μας;

Ναι!

Ευγενία Ντε Μακέντα, παίρνεις για σύζυγό σου...

... τον Ραϊμόντο Κοράο, σύμφωνα με την θρησκεία μας;

Ναι!

- Σκίστηκε. - Όχι εντάξει είναι.

- Εσύ σκασμός. - Γιατί;

Επειδή αυτή είναι η τρύπα για το κεφάλι.

Έλα! Φτιάξε τα μαλλιά της!

Τι είναι αυτό;

Να είστε ευγενικός με το παιδί μου.

Έλα, μικρό κορίτσι μου, έλα!

Ευγενία!

- Βγάλε τη νυχτικιά σου. - Γιατί;

Πρέπει να κουράστηκες.

- Λίγο. - Επέτρεψε μου.

Ξάπλωσε.

Πού;

Στο κρεβάτι.

Κι εσύ;

Εγώ; Εδώ, δίπλα σου.

Το μυστήριο που τελέσαμε, το καθιστά απαραίτητο.

Ξέρω.

Μπορώ να σε φιλήσω;

Επέτρεψε μου να σε φιλήσω!

Όχι!

Τι είναι;

Ένα τηλεγράφημα. Ένα επείγον τηλεγράφημα.

Ρίξτο κάτω από την πόρτα.

Αχ, θεία Κλορίντα!

Έλα εδώ!

- Έλα εδώ. - Όχι ακόμα.

Γιατί;

- Διάβασε το! - Ποιός το έστειλε;

- Προφανώς ο πατέρας σου. - Άρα είναι ζωντανός.

Πού είναι ο καθρέφτης με τις καρυάτιδες;

Εκεί, γιατί;

«Στο όνομα του Θεού, μην ολοκληρώσετε το γάμο σας.»

- Τι εννοεί; - Κάποιος μας κάνει πλάκα.

Συνηθίζεται τη γαμήλια νύχτα.

Το έκανα κι εγώ, όταν ήμουν σπουδαστής.

Πιθανώς ένα αστείο

«Παραμείνετε αγνοί και προσευχηθείτε. Στοπ».

«Η είδηση του γάμου σας ήρθε πάρα πολύ αργά. Στοπ.»

«Πρέπει να είστε όπως ο αδελφός με την αδελφή. Στοπ»

«Στο διπλό καθρέφτη με τις καρυάτιδες...

...είναι κρυμμένο το ημερολόγιό μου...

... με σχετικές εξηγήσεις.»

«Υπογεγραμμένο από τον πατέρα σας, Ρουτζέρο Ντε Μακέντα».

- Γρήγορα: φέρε μου ένα σφυρί κι ένα καλέμι. - Ορίστε, εξοχότατε;

Γρήγορα: ένα σφυρί κι ένα καλέμι!

Ο σύζυγος χρειάζεται ένα σφυρί κι ένα καλέμι!

Ο σύζυγος χρειάζεται ένα σφυρί κι ένα καλέμι! Γρήγορα!

- Τι; - Ο σύζυγος χρειάζεται σφυρί και καλέμι.

Ήταν αληθινό! Δεν ήταν αστείο.

Ω Θεέ μου, τι κλονισμός!

Ο γραφικός χαρακτήρας του πατέρα μου.

Διάβαζε εσύ, εγώ δεν μπορώ.

«Αγαπητή Ευγενία:

«Θα έρθει μια ημέρα που θα πρέπει να διαβάσεις αυτές τις γραμμές,»

«εάν έχω το θάρρος να στις γράψω».

«Ήταν το έτος 1886 όταν έφυγα για την Αφρική,»

«... προς κατάκτηση των αποικιών για την αγαπημένη πατρίδα μας»

«Στη Σικελία άφησα την αγαπημένη μου Φλωρεντία, που είχε γίνει πρόσφατα η αγαπητή σύζυγός μου,

... η οποία θα γινόταν η μητέρα σου».

- Φλωρεντία. - Ναι μητέρα

- Μην αφαιρείσαι.

Σκέψου το Ρουτζέρο σου, επειδή όταν αναρτηθεί η σημαία στην Ερυθραία, ο πόλεμος θα τελειώσει.

Πόλεμος; Ένας περίπατος στην Αφρική, όπως λέει η εφημερίδα σήμερα.

«Η τύχη δεν ήταν με το μέρος μας.»

«Και δεν θα είχα ξαναδεί την αγαπημένη Φλωρεντία μου,»»

«... εάν ο Θεός δεν είχε βάλει στο πλάι μου ένα άτομο...»

«...ταλαντούχο με μεγάλη αυτοθυσία και αδάμαστο.»

...τον Αντονίνο Κοράο, βοηθό μου και πιστό μου φύλακα.»

Έχει ένα πληγωμένο. Φέρτε ένα φορείο!

Αποστολή εξετελέσθη, κύριε.

Ευχαριστώ, Αντονίνο.

Ήταν πληγωμένος, σχεδόν ετοιμοθάνατος.

«Καθώς ανάρρωνα...»

«...χάσαμε την εκατό χρονών θεία μου.»

«που δεν έπαψε να μας βασανίζει, ακόμα και μετά το θάνατό της.»

«Απείλησε τώρα να μας στερήσει τον απέραντο πλούτο μας,»

... από όλους εμάς που περιμέναμε με ανυπομονησία.»

... εγώ η Νταλμπέλα Καρολίνα.

Όσον αφορά τα εδάφη μου:

... εάν εκείνος ο άχρηστος Ρουτζέρο δεν είναι ικανός να δώσει στην...

... οικογένεια Μακέντα ένα παιδί σε ένα έτος από το θάνατό μου...

... θα πάνε όλα στην ευσεβή Μονή.

Βλέπω να κοκκινίζει η σύζυγος.

Ίσως το παιδί είναι ήδη έτοιμο.

Δυστυχώς δεν ήταν.

Στο κρεβάτι του πόνου, πήρα το ακόλουθο τηλεγράφημα:

«Το υπουργείο σου χορηγεί άδεια επιστροφής στην πατρίδα...

«... προκειμένου να κάνεις έναν κληρονόμο και να σώσεις έτσι την περιουσία.

Υπογραφή: Θείος Ετόρε».

Πιες Δον Ρουτζέρο.

Ο Θεός να σε ευλογεί, Αντονίνο.

Αισθάνομαι λίγο καλύτερα.

Ρίξε μια ματιά, Αντονίνο. Νομίζω ότι σταμάτησα να αιμορραγώ.

Ναι, πολύ καλύτερα...

Τα πόδια σου φαίνονται καλύτερα.

Μερικές φορές αισθάνομαι έναν αιχμηρό πόνο στο βουβώνα.

Συγχωρήστε την άγνοιά μου, τι είναι ο βουβώνας;

Αγαπητέ και πιστέ Αντονίνο μου, Ο βουβώνας στην εξειδικευμένη ομιλία

... είναι εκείνο το μέρος του ανθρώπινου σώματος, όπου κρέμονται οι μπάλες.

Δον, σε εσάς δεν κρέμονται

Το χέρι ενός εχθρού που δεν αξίζει να λέγεται άντρας...

... μου στέρησε τις αρσενικές ιδιότητες.

- Αναφέρεται στο μουστάκι; - Όχι, στη γενειάδα!

Εν τω μεταξύ, συνοδευόμενος από τον πιστό Αντονίνο μου,

... προετοιμάστηκα να επιστρέψω στη μητέρα πατρίδα.

Τι θα έλεγες για ένα ταξίδι στη Λούρδη;

Δον Ρουτζέρο, το μόνο ταξίδι έχω κάνει είναι...

... στην Αφρική για τον πόλεμο. Που είναι αυτό το μέρος;

Είναι ένα διάσημο μέρος με μια θαυμαστή λίμνη,

... όπου ο ανάπηρος περπατά...

... και ο τυφλός ανακτά το φως του.

Αλλά Δον Ρουτζέρο, ο ανάπηρος έχει πόδια,

... και ο τυφλός έχει μάτια.

Δυστυχώς η μέρα της επιστροφής μου είχε φθάσει.

Καλωσορίστηκα θριαμβευτικά από ολόκληρο τον πληθυσμό,

... αλλά έτρεμα στη νυχτερινή συνάντηση...

... που θα είχα με την αγαπημένη μου Φλωρεντία.

Σύζυγε μου!

Επέτρεψε μου.

Σε περίμενα τόσο καιρό.

- Πάρε με. Είμαι δική σου. - Ναι.

Ω, Ρουτζέρο μου!

Ρουτζέρο! Αντονίνο!

Τρέξε! Ο Δον Ρουτζέρο δεν αισθάνεται καλά.

Εδώ, εδώ, στο κρεβάτι του.

- Εκεί, εκεί! - Εκεί, εκεί!

- Όχι, εδώ! - Εκεί! Εκεί!

- Εδώ! - Εκεί!

- Ρουτζέρο! - Πονάω.

«Πάλι, ο Αντονίνο με είχε σώσει.»

«Με την πρόφαση της κακής υγείας, τον έκανα να κοιμηθεί δίπλα μου,»

«... παρόλο που είχε ήδη γυναίκα και παιδί, τον Ραϊμόντο»

Εγώ.

Για μένα λέει. Χάνομαι.

- Πώς είμαστε αδέλφια, με διαφορετικούς γονείς; - Θα μάθουμε σύντομα.

«Έχασα κάθε ελπίδα να κάνω το νόμιμο καθήκον ως σύζυγος...»

- Ποιο καθήκον δεν μπορούσε να κάνει; - Μην ρωτάς, μικρή και άκου...

«Έπρεπε να κάνω ένα στρατήγημα αντάξιο του Βοκάκιου».

Πώς να ακούσω, εάν διαβάζεις τόσο σιγά;

Φοβάμαι ότι υπάρχουν πράγματα που δεν πρέπει να ακούσεις...

... να μάθεις, ή να καταλάβεις.

Ηρεμιστικό με χαμομήλι.

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΗΣ ΓΑΛΑΤΙΑΣ Ιούλιος Καίσαρας

Αποστολή εξετελέσθη, κύριε!

Φοβάμαι ότι... χθες... σε έβλαψα.

- Αλλά το πρόσωπό σου δεν έχει τίποτα. - Ε;

Πώς επιθυμώ να έρθει πάλι η νύχτα!

Ναι;

- Τα σέβη μου, Δόνα Φλωρεντία. - Καλημέρα, Αντονίνο.

Τα σέβη μου, Δον Ρουτζέρο.

«Έτσι ανακάλυψε την απάτη μου η Φλωρεντία.»

«Εννέα μήνες μετά από εκείνη την μοιραία νύχτα γεννήθηκες εσύ, αγαπητή μου Ευγενία.»

«Αντάμειψα το Αντονίνο με ένα μεγάλο ποσό...»

«... και πήγε να ζήσει με την οικογένειά του.»

«Η μητέρα σου δεν μπόρεσε να αντέξει τον πόνο και σύντομα πέθανε.»

«Με τα χρήματά μου κατάφερα να εξαγοράσω τη σιωπή του,»

«... Ο Αντονίνο γινόταν πλουσιότερος και μπορούσε να στείλει»

«το παιδί του...»(δηλ. εμένα) «να σπουδάσει.»

«Με το πέρασμα του χρόνου, ο Αντονίνο, έγινε τολμηρός και θρασύς,»

«... ξέροντας ότι είχε σώσει την κληρονομιά μας ζητούσε συνεχώς περισσότερα.»

«Αλλά ένα κοινότυπο ατύχημα κυνηγιού...»

«... απέδωσε δικαιοσύνη σε εκείνο τον αλαζονικό χαρακτήρα.»

Ο πατέρας σου, μου είναι δυσάρεστος,

Δεν θα μπορούσα να τον συγχωρήσω εάν ήταν εδώ.

«Μετά από πολλές ταπεινώσεις...»

«... άφησα το νησί, και αποφάσισα να μην επιστρέψω ποτέ.»

«Σε εμπιστεύθηκα στην ευγενική μοναχή Ντολόρες, που δεν γνώριζε για την εξαπάτηση.»

«Αλλά εάν μια μέρα συναντήσεις τον Ραϊμόντο τον γιο του Αντονίνο Κοράο...»

«... να ξέρεις ότι είναι αδελφός σου.»

Αδελφή! Είσαι αδελφή μου!

Και είσαι ο αδελφός μου!

Βλασφημία! Βλασφημία! Βλασφημία! Βλασφημία!

Τι σκληρή διακωμώδηση της μοίρας!

Ραϊμόντο, σύζυγε μου!

- Βοήθεια! Θεία! - Που νομίζεις ότι πας;

Βοηθήστε με. Ο σύζυγός μου λιποθύμησε.

- Μπες μέσα! - Μα τι έκανα;

Τι έκανες; Τι έκανες;

Στη γαμήλια νύχτα ο σύζυγος δεν αισθανεται ποτέ άσχημα.

Αν μη τι άλλο είναι η σύζυγος που αισθάνεται έτσι.

Αν και μεταξύ μας τίποτα δεν μπορεί να συμβεί.

Γιατί; Εξήγησε μου, επειδή είμαι ταραγμένη.

Ευγενία, γιατί είσαι τόσο όμορφη;

- Δεν ξέρω. - Είσαι δική μου και δεν μπορώ να σε έχω.

Υπό ποια έννοια; Δεν καταλαβαίνω.

Ένας αδελφός δεν μπορεί να κοιμηθεί με την αδελφή του.

Απαγορεύεται από τους νόμους του Θεού και των ανθρώπων.

Θα έχουμε χωριστά κρεβάτια, και λοιπόν;

Ο γάμος θα μείνει ανολοκλήρωτος.

- Δεν θα υπάρξει καμία επαφή. - Επαφή;

Θα ρίξει λάσπη στην οικογενειακή τιμή.

Θα με κάνει άτιμο, θα έχω ταπεινωθεί απάνθρωπα.

Εάν δεν λαμβάναμε υπόψη την κληρονομιά από τη θεία που θα πήγαινε στο μοναστήρι...

Όχι, όχι, καμία κληρονομιά. Μόνο ο θάνατος μπορεί να ξεπλύνει την ντροπή.

Ποιος θάνατος;

Ο δικός σου. Όχι, ο δικός μου... ή και των δύο.

Όχι, όχι ο δικός μου. Ήδη βλέπω τους τίτλους της Σικελίας:

«Αυτοκτονία στη γαμήλια νύχτα.»

«Η νύφη δεν ήταν αμόλυντη». Ερωτήματα θα προκύψουν από παντού.

Όχι, όχι, όσον αφορά τον δικό σου...

«Μια νέα ευγενής αυτοκτονεί στη γαμήλια νύχτα.»

Ποίο είναι σοφότερο, ε;

«Ερωτήσεις για την ανδρική ικανότητα.» Ερωτηματικά ή θαυμαστικό...

Όχι! Όχι και Όχι! Ήδη ακούω τα σχόλια στον κύκλο των ευγενών:

«Ο Δον Ραϊμόντο δεν μπορούσε». Ακατανόητο με την εμφάνισή σου!

Ραϊμόντο, είσαι άρρωστος;

Θέλεις βοήθεια;

Απάντησε μου!

Τώρα είμαι σε θέση να σε δω.

- Ραϊμόντο μου! - Λέγε με αδελφό.

Αδελφέ μου, φοβάμαι μη κάνεις μια παράφρονα πράξη.

Μια παράφρονα και αφύσικη χειρονομία:

Μια βασική και ακάθαρτη επιθυμία.

Τώρα μπορώ να σε δω ήρεμα και να σου δώσω ένα αδερφικό φιλί...

... στο μέτωπο.

Σου έχει χορηγηθεί μια χάρη:

... η χάρη της αγνότητας και της αποχής, συνοδευόμενη από την άγνοια.

- Όχι! - Ναι!

- Τότε δεν θα μάθω ποτέ τα μυστήρια της σάρκας. - Ποτέ!

Έπρεπε να διατηρήσουμε τις εμφανίσεις.

Την επόμενη μέρα...δυστυχώς...

...αφήσαμε το παλάτι μας για το μήνα του μέλιτός μας.

- Εδώ, παρακαλώ. - Δεν επιθυμώ να σας ενοχλήσω...

Συγνώμη.

Επιτρέψτε: Ραϊμόντο Κοράο, Μαρκήσιος Μακέντα και του Κάστρου Βετράνο.

Βαρώνος Χένρυ Ντε Σαρσέϋ, Ιππότης της λεγεώνας της τιμής,

μηχανικός Γαλλικών σιδηροδρόμων.

Γοητευμένος κυρία μου.

- Θα μείνω όσο το δυνατόν λιγότερο. - Γιατί, βαρώνε;

Δεν θέλω να ενοχλήσω τη μυστικότητα ενός ζεύγους στο μήνα του μέλιτος τους.

- Πώς το ξέρετε; - Προφανώς, το διάβασα στα μάτια του.

Στοιχηματίζω ότι πηγαίνετε στο Παρίσι.

Ναι, αλλά μετά θα επισκεφτούμε Ρώμη, Νάπολη και Φλωρεντία.

Ανακαλύπτοντας ότι αυτός ο άγνωστος εξέταζε τόσο λάγνα το σώμα μου...

... με έκανε να ντρέπομαι.

Και συγχρόνως, μου έδωσε μια παράφρονα ευχαρίστηση.

Τι συμβαίνει;

Δεν καταλαβαίνω. Ένα κοπάδι βόδια πάνω στις γραμμές. Αδιανόητο!

Το τραίνο να περιμένει...

... τα βόδια να διασχίσουν τις γραμμές.

Συγνώμη μια στιγμή, αγαπητή. Πάω να δω.

Συγγνώμη! Συγγνώμη!

Ο σύζυγός μου έχει μεγάλο πάθος για τα τραίνα και τις ατμομηχανές.

- Εντούτοις έχω ένα άλλο πάθος! - Κατά τη διάρκεια μιας απεργίας σιδηροδρόμων...

... οδήγησε μια ατμομηχανή στη Μεσσήνη. Για πρώτη φορά το έκανε πολύ καλά.

Από τότε έχει πάθος για τα τραίνα.

Λέει ότι ήταν μεγάλη εμπειρία.

- Έχω κι εγώ ένα πάθος - Ω, ναι; Τι;

Τις όμορφες γυναίκες, όπως εσείς.

Υπάρχουν στρατιώτες που διώχνουν τα ζώα.

- Ακούστε τις συμβουλές μου. - Ποιές;

Διασκεδάστε όσο μπορείτε στο Παρίσι. Ξέρω τη μοίρα της Σισιλιάνας γυναίκας...

... όλη την ημέρα κολλημένη στο σπίτι, να περιβάλλεται από παιδιά...

... πάντα στο πένθος για κάποιο μακρινό συγγενή που πέθανε πριν πολλά χρόνια.

- Φυσικά με περιγράφετε. - Στο Παρίσι ξέρω...

Οι αγρότες αντιδρούν. Θα χάσουν από τη δίψα...

... τα ζώα τους. Ο στρατός έπρεπε να επέμβει. Τα πάνε στον ποταμό...

... για να πιουν. - Αυτή είναι σκληρότητα!

Ναι, απεργία, απεργία! Στη χώρα μου, οι ανθρακωρύχοι αρνούνται να εξαγάγουν τον άνθρακα.

Τους λέω, να κατέβουν στο ορυχείο, για να έχουμε ενέργεια.

Χωρίς ενέργεια, δεν υπάρχει ψωμί.

Δυο πυροβολισμοί και μερικοί νεκροί αγρότες και η τάξη θα αποκαθίσταντο.

Μαθαίνω ότι σας αρέσει να οδηγείτε ατμομηχανές;

Ένα διάσημο μνημείο γοτθικής τέχνης.

Καλά εδώ;

- Δεν είναι δικά μας! - Λουλούδια! Ποιός τα έστειλε;

Μια εσωτερική φωνή μου έλεγε. Αυτός! Μόνο αυτός θα μπορούσε!

«Ένας μέτριος φόρος τιμής στη Mαρκησία Μακέντα...»

«...και δεδομένου ότι το Παρίσι είναι θηλυκό...»

«...ελπίζω ο κ. Mαρκήσιος να μην προσβληθεί.»

«Βαρώνος Χένρυ Ντε Σαρσέϋ» Τι πρόσχημα;

- Αισθάνεστε άρρωστη, κυρία; - Όχι, όχι, Όχι!

Πάρτε τα από εδώ, έξω, έξω!

Τι; Απορρίπτετε τα λουλούδια μου;

Τα βγάζουμε να τα ποτίσουμε.

Τι ευχαρίστηση να σας βλέπουμε πάλι!

Έμαθα για την άφιξή σας και θέλησα να σας καλωσορίσω στο Παρίσι.

Η κυρία κουράστηκε από το ταξίδι;

- Κυρία, δεν αισθάνεστε καλά; - Δεν είναι τίποτα, μην ανησυχείτε.

Με έκανε τόσο ευτυχισμένη εκείνη η κίνηση,

... που είχα απροθυμία να βγω εκείνη τη νύχτα.

Εντούτοις την επόμενη μέρα που περιοδεύσαμε την πόλη, ήρθε μαζί μας.

Φαινόταν να έχει κάτι άλλο στο μυαλό του για να ενοχλήσει την ήδη εύθραυστη ύπαρξή μου.

Θαυμάσια!

Μια εντυπωσιακή πραγματοποίηση της ανθρώπινης ευστροφίας!

Ένα ισχυρό οικοδόμημα.

Στη ζωή πρέπει να είστε τολμηροί.

- Ευγενία το ασανσέρ είναι πλήρες. - Είμαι εδώ.

Ευγενία!

- Ραϊμόντο, Ραϊμόντο! - Ευγενία θα σε περιμένω κάτω!

Ελάτε, ελάτε! Μπείτε εδώ. Μην περιμένετε στη βροχή.

Μπείτε, παρακαλώ μπείτε.

Σας αγαπώ!

Πού πηγαίνετε;

Μια λέξη ακόμα και η αυτοκτονία μου θα βαραίνει τη συνείδησή σας.

Απλά εξετάζω αυτό το θαύμα της σύγχρονης τεχνολογίας.

- Πάμε; Το σκοτάδι με συντρίβει. - Ναι, πάμε.

Δεν νομίζω ότι αυτό το θέαμα είναι κατάλληλο για μια κυρία.

Παρακαλώ, κύριε.

- Καληνύχτα, αδελφή. - Καληνύχτα, αδελφέ.

Στο εξής, θα επισκεπτόμαστε μόνο εκκλησίες και μουσεία.

Εκτεθειμένο δημόσια έτσι, αίσχος!

Πού πάει η κοινωνία;

Η γυναίκα είναι γυμνή και οι άνδρες ντυμένοι. τι σημαίνει αυτό;

Αντανακλά την αλήθεια Η αλήθεια είναι πάντα γυμνή, συμφωνείτε, κυρία;

A! Αυτό το τοπίο έχει χρησιμεύει για να εμπνεύσει πολλούς καλλιτέχνες.

Παρότι εξασθενημένη, προσπάθησα να παραμείνω δυνατή.

Εφεύρα διάφορες δικαιολογίες για να μην βγαίνω περισσότερο.

Αλλά κανένα από τα ευσεβή αναγνώσματα που μου είχε δώσει...

... ο αγαπητός ηγούμενος Πασιφίκι,

... δεν έπαιρνε το μυαλό μου μακριά από τις φρικτές σκέψεις...

που πλέον με πολιορκούσαν καθημερινά.

Ο Ραϊμόντο και ο Χένρυ θα πήγαιναν εκείνη τη μέρα σε έναν σταύλο,...

... όπου πουλούσαν καθαρόαιμα άλογα.

Ναι;

Περάστε!

Δεν μπορώ να ανοίξω την πόρτα. Είναι κλειδωμένη.

Ποιός καλεί; Μιλήστε.

Ευγενία; Ευγενία; Γιατί δεν μου απαντάτε;

- Ευγενία; - Ω, Θεέ μου!

- Εγώ είμαι. Εσείς; - Εγώ, ο Χένρυ.

- Είμαι μόνη εδώ. Ο Ραϊμόντο είναι έξω. - Το ξέρω.

Είναι πολυάσχολος με τα άλογα. Θέλω να σας δω!

Μόνη. Επιτρέψτε μου με επιείκεια.

- Δεν έχω κοιμηθεί από τότε που σας είδα. - Όχι!

Αυτό είναι τρελό! Βγείτε! Αυτό είναι τρελό! Βγείτε!

Πίσω από το ξενοδοχείο είναι ένας μεγάλος κήπος, το Παλαί Ροαγιάλ.

Θα σας περιμένω στις κολώνες, στην είσοδο.

- Ποτέ! - Δεν είστε ευτυχισμένη Ευγενία...Το βλέπω.

- Είστε ευτυχισμένη, Ευγενία.; - Όχι! Ναι, ναι, ναι, ναι.

Αλλά εσείς με κάνατε δυστυχισμένο, Πρέπει να σας μιλήσω.

Είστε η ομορφότερη γυναίκα που έχω δει.

- Ο σύζυγός σας, αγαπά μόνο το Παρίσι. - Σταματήστε.

Ο Ραϊμόντο μπορεί να επιστρέψει ανά πάσα στιγμή.

Όχι, είναι πολύ απασχολημένος με τα άλογα.

Ποτέ! Δεν θα έρθω ποτέ!

Θα σας περιμένω.

Το στόμα μου είχε πει «ποτέ», αλλά η ψυχή μου έτρεμε από επιθυμία...

... να συναντηθώ με αυτόν, που μου έδειχνε τόση αγάπη.

Η αμαρτωλή αναταραχή μου χρησίμευε ως παρηγοριά μου...

Ήξερα ότι η πόρτα ήταν κλειδωμένη από το Ραϊμόντο,

Πριν, είχα θυμώσει, αλλά τώρα μου έδωσε ασφάλεια.

Ω, συγχωρέστε με, κυρία!

Οι ματιές μας συναντήθηκαν!

Μου φάνηκε σαν ο ιερέας να διάβασε τη ψυχή μου.

Τον είδα σαν ευσεβές χέρι προσφερμένο σε έναν ναυαγό.

- Μιλάτε Ιταλικά; - Λατινικά. Λίγα ιταλικά. Πέστε μου.

Πατέρα, αμάρτησα από επιθυμία.

- Θέλεις την αγάπη; - Ναι, πατέρα.

Δεν είναι κακό. Σε απαλλάσσω.

Δεν έκανα τίποτα κακό!

- Ποιος άνοιξε την πόρτα; - Η υπηρέτρια. Ήρθε να καθαρίσει.

Περπάτησα να πάρω λίγο αέρα. Αυτό είναι όλο...

- Με ποιό δικαίωμα κλείδωσες την πόρτα; - Το δικαίωμα ενός σοφού συζύγου.

Δεν είσαι σύζυγός μου!

Είμαι και αδελφός σου.

Μια κυρία δεν βγαίνει μόνη στο Παρίσι. Πού πήγες;

Έχω ατιμαστεί ως αδελφός και σύζυγος.

- Ενδιαφέρον ταξίδι, ε; - Λίγο.

Επιθυμείς να ήσουν πίσω στο σπίτι;

Λίγο.

Αναμνηστικό από το Παρίσι.

- Η ευγένειά σας μας σκλαβώνει. - Συγνώμη, κυρία.

Ξέρετε ποιος έφτιαξε τους σιδηροδρόμους; Είμαι φίλος με όλους...

... ακόμη και τον Υπουργό Μεταφορών. Έχω μια πρόταση να κάνω.

Κρίμα, πρέπει να αποχωρήσουμε από το Παρίσι απόψε.

Ακριβώς, αγαπητέ φίλε. Αλλά, έχω μια συμπαθητική έκπληξη για σας.

Απόψε, μια βόλτα με ατμομηχανή, «Το Ραφάλ»

Είναι το γρηγορότερο της Γαλλίας. 120 μίλια την ώρα.

Και έχω ένα ειδικό εισιτήριο για σας.

Θα είναι μια θαυμάσια εμπειρία.

Σε πειράζει, αγαπητή μου;

Ε; Όχι, Όχι

Ισχυρότερα, γρηγορότερα!

Πιο γρήγορα! Πιο γρήγορα!

Ταΐστε το ακόρεστο τέρας που ξεχωρίζει τους άντρες!

Πάλι, πάλι!

Συγνώμη, κύριε, μπορώ;

Η ΠΑΡΙΣΙΝΗ ΖΩΗ

Ποιός είναι;

Ευγενία, παρακαλώ ανοίξτε! Θέλω να σας κάνω λίγο παρέα.

- Έχω φέρει μια σαμπάνια. - Δεν μπορώ.

Γιατί; Απλά λίγη παρέα.

Εντάξει, θα περιμένω.

Ακούστε πως διασκεδάζει ο σύζυγός σας!

Πρέπει κι εμείς να χαρούμε.

Μπορούμε να περάσουμε μια άλλη ημέρα μαζί, ή όχι.

- Όχι! - Μια αξέχαστη νύχτα τότε.

- Όχι! - Θα έχετε μια όμορφη ανάμνηση.

- Όχι! - Οι αναμνήσεις μένουν, Ευγενία.

Όχι!

Επιτρέψτε μου να χαϊδέψω το γυμνό σώμα σας.

Θα είναι ο παράδεισός μου...

Και ίσως για σας.

Αχρείε!

Τον ακούτε; Είναι τόσο ευτυχής όσο εμείς.

«Καθώς οι στρόβιλοι επεκτείνονται, προχωρείτε άνθρωποι».

Καρντούτσι, ο μεγάλος Ιταλός ποιητής. Καρντούτσι!

Στην αγάπη.

Τέλεια! Όπως οι Ρώσοι.

Αλλά προσέχετε να μην κοπείτε από τα γυαλιά.

Εντάξει! Κάντε το μια φορά και πεθάνετε έπειτα.

Να πεθάνω; Γιατί;

Σας προσφέρω την παρθενία μου. Παρακαλώ μην με κοροϊδέψετε.

- Παρθένα; Είστε ακόμα παρθένα; - Καθαρή ως κρίνος.

Τι γίνεται με το σύζυγό σας... όχι ακόμα;

Δεν με έχει αγγίξει, ούτε καν με ένα δάχτυλο.

Θεέ μου, πόσο περίπλοκοι είναι οι Σικελοί;

Έχω ακούσει πώς κάποιοι Ιταλοί σύζυγοι...

αφήνουν τις συζύγους του παρθένες...

... ώστε να είναι σίγουροι ότι δεν τις αγγίζει άλλος.

A, όχι! Όχι, όχι. Ποιος καταλαβαίνει τους Ιταλούς;

Όχι, αυτό είναι πολύ περίπλοκο για μένα.

Αφήνω τη σαμπάνια.

Αντίο, όμορφη μου!

Μεταξύ μας, οι παρθένες μου ήταν πάντα πολύ κουραστικές.

Όχι!

Θέλω να πεθάνω!

Βοήθεια! Γρήγορα!

- Τι έγινε, κυρία; - Ήπιε ένα μπουκάλι κινίνη...

Λοσιόν τρίχας. Ω! Θα είναι εντάξει.

- Ταξιδεύει μόνη; - Όχι, ο σύζυγός της οδηγεί το τρένο.

Α! Πληρώνονται καλά οι εργαζόμενοι στο σιδηρόδρομο!

Απόπειρα αυτοκτονίας. Είναι τρελό. Γιατί;

Τόσο μεγάλο βάρος είναι η αγνότητα, για σας;

Πολλές κρατούν την ιερή αγνότητα ως ευλογία από το Θεό,

... κι εσείς αντιδράτε;

Διαβάστε στο βιβλίο πού σας έδωσα στο γάμο σας,

... με τι χαρά δέχτηκαν το μαρτύριο, για να κρατήσουν την παρθενία τους.

«Γρήγορη και φιλεύσπλαχνη θα είναι η αιώνια χαρά»

... κραύγασε καθώς ξεψυχούσε η Αγία Απολλωνία, παρθένα και μάρτυρας,

... πάνω στον τροχό και έπειτα στο πυρ,

... ριγμένη στα κτήνη.

Η Θέκλα...

... αφού απέρριψε το γάμο με τον αγαπημένο της,

... δεν δίστασε να αντιμετωπίσει...

... μια άγρια επίθεση από μια αγέλη τίγρεων.

Αδύνατο να αντιμετωπίσω τους πειρασμούς του κόσμου.

Αδύνατο;

Ήταν αδύνατες, οι ένδεκα χιλιάδες παρθένες από την Αγία Ούρσουλα...

που προτίμησαν το θάνατο από τις σαρκικές πράξεις

... από μια ορδή άσεμνων άκαρδων θηρίων;

Ή Αγκάθα, το αδιάφθορο κορίτσι που προτίμησε τον ακρωτηριασμό...

... των στηθών της παρά να ενδώσει στις επιθυμίες του αναίσχυντου Κουιντέτου.

Υπάρχει ένας στρατός παρθένων και μαρτύρων:

Φιλομένα, Μαργαρίτα, Μαρτίνα, Βιβιάνα,...

...Βαρβάρα, Δωροθέα, Χριστιάνα, Σιφορόσα.

Λέω, ότι όλες ήταν μάρτυρες, και παρθένες!

Στραφείτε στην προσευχή και στις καλές πράξεις!

Το πνεύμα εξουσιάζει το σώμα.

Τώρα επιστρέψτε στο παλάτι σας,

... όπως ένα κανονικό ευτυχές ζεύγος.

Ναι, ναι, συμφωνούμε με την αγνότητα του πνεύματος,

... αλλά τι θα σκεφτούν οι υπάλληλοι αν κοιμόμαστε σε χωριστά δωμάτια;

Δεν θέλω να ψιθυρίζουν πίσω από την πλάτη μου. Καταλαβαίνετε;

Πολύ απλό. Θα πούμε ότι κι εσείς έχετε δώσει όρκο αγνότητας...

... σύμφωνα με τον κανόνα του Αγίου Αυγουστίνου.

Πολύ καλή ιδέα.

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΗΣ ΠΑΡΘΕΝΑΣ

Καληνύχτα, Ραϊμόντο! Καληνύχτα, Φιρμίνο!

- Καληνύχτα. - Χαρούμενη νύχτα, θεία.

Άκουσα μια φήμη ότι αποφασίσατε...

... εσύ και η ξαδέλφη μου Ευγενία, να κοιμάστε σε χωριστά κρεβάτια.

Ναι, το έχουμε.

Τρελό! Με μια γυναίκα όπως αυτήν!

Η αποχή είναι μερικές φορές περισσότερο ικανοποιητική από την ευχαρίστηση.

Ξάδελφε, έχεις δει ποτέ κάποιο λουλούδι,

που να λέει: «Μη με κόβεις»; - Όχι!

«Αλλά φαίνεται δημιουργημένη ακριβώς για τον έρωτα.»

Γκαμπριέλε Ντ' Ανούτσιο. ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ

- Γκαμπριέλε Ντ' Ανούτσιο; - Ο μέγιστος Ιταλός ποιητής.

Δεν τον διαβάζω. Απαγορεύεται από την εκκλησία. Είναι ανήθικος.

«Μόνο με την υπερνίκηση του ήθους, μπορείς να πλησιάσεις το άτομο».

Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ. Πρόλογος.

Η απόφαση είναι ιερή.

Παίζει μαζί σου και την αγαπάς.

Ναι, την αγαπώ, αλλά δεν μπορώ να την επιθυμώ πλέον.

«Η αγάπη είναι αέναη και αβλαβής.»

«Ίσως ναι, ίσως Όχι» Βιβλίο ένα.

«Δέξου το άγνωστο και όλη την μοίρα που φέρνει.»

«Του άρεσε να αποκαλεί την αδελφή του: ερωμένη».

«Αποβάλλετε κάθε απαγόρευση και θα απολαύσετε τη γεύση της αιμομιξίας.»

Σταμάτα, σταμάτα! Θεέ μου, τι κάνω!

Θέλεις να με σκοτώσεις;

«Η επιθυμία η καταστροφή και το βάσανο είναι ο ίδιος πυρετός.

«Ίσως ναι, ίσως όχι » Πρώτο έγγραφο.

Ναι, επίσης το έγκλημα δικαιολογείται, όταν έχεις πολύ ισχυρά αισθήματα.

Η μόνη κακία μου. Καληνύχτα, ξάδελφε.

Και διάβασε τον ποιητή.

Τώρα έρχεται η Μαρκησία!

- Παιδιά, μην ενοχλείτε τη Μαρκησία. - Συμπεριφερθείτε σωστά.

Μην προκαλείτε αναστάτωση.

- Έχει για όλους. - Φιλήστε το χέρι.

- Όλα αυτά τα παιδιά δικά σας; - Επτά κι ένα ακόμα που έρχεται.

Σας έφερα μερικά ρούχα.

Αφιερώθηκα στη φιλανθρωπία για να νικήσω τις σαρκικές επιθυμίες μου.

Για να διευκολύνει αυτές τις εξόδους, ο Ραϊμόντο έφερε από

το Τορίνο ένα μηχανοκίνητο όχημα.

- Στο μοναστήρι Ντολορόσα. - Στην υπηρεσία σας.

Δυστυχώς μαζί με το αυτοκίνητο, ήρθε και οδηγός.

Από την Τοσκάνη και λεγόταν Πενακίνι.

Ένας άντρας που φαινόταν πολύ ικανός στη δουλειά του.

Εντούτοις, αύξησα τις προσευχές μου για να αποκρούσω τους νέους πειρασμούς.

- Στο παλάτι. - Ναι, Μαρκησία.

Είχε μια αποκρουστική μυρωδιά.

Μια χυδαία μυρωδιά και όμως πολύ διεγερτική...

την οποία δεν ήξερα πώς να αποφύγω.

- Κυρία; - Παρακαλώ κλείστε το τζάμι.

Ένας εργαζόμενος ιδρώνει.

Αύριο θέλω το αυτοκίνητο πλυμένο και γυαλισμένο.

Όπως επιθυμείτε.

Και σιγουρευτείτε ότι το πλύνατε καλά.

Μάλιστα.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ

Η ΠΑΡΘΕΝΑ ΤΩΝ ΒΡΑΧΩΝ.

Ο ΑΘΩΟΣ ΙΣΩΣ ΝΑΙ, ΙΣΩΣ Όχι

Θέλω να πάρω στο αυτοκίνητο.

- Γιατί; - Θα επιθυμούσα να το δοκιμάσω έξω.

- Πάρτο. - Αλήθεια;

- Όχι, δεν πάω. - Γιατί;

- Επειδή εάν η Μαρκησία με δει, θα με απολύσει. - Εσένα;

- Είναι τόσο σκληρή; - Όχι σκληρή... πολύ νευρική.

Από την ημέρα του γάμου της τα πράγματα έχουν ξεφύγει λίγο.

Τι έχεις ακούσει;

Ότι κοιμάται εκεί και αυτός εδώ, ε! Αλλά δεν θα πω άλλα.

Ε, περίμενε!

Ο προστάτης μας και η Μαρκησία έχουν ορκιστεί μετά από το γάμο...

... στην πρακτική «αγνότητα γάμου». Ναι.

Έτσι όταν πεθάνουν, θα γίνουν Άγιοι.

- Όταν πεθάνουν! Και για... τώρα; - Δεν πρέπει.

Δεν θα κάνω πολύ.

Δεν βιάζομαι.

Θεέ σε επαινούμε Κύριε σε αναγνωρίζουμε.

Αιώνιε Πατέρα, όλη η δημιουργία σε λατρεύει.

Προσέχετε αλλιώς θα απολυθείτε.

Φυσικά.

Ακόμη και το γαλλικό άρωμά μου...

... δεν μπορούσε να καλύψει την πικάντικη μυρωδιά εκείνου του παρακατιανού.

Η μηχανή χάλασε.

Θα χρειαστώ μερικά βόδια να ρυμουλκήσω το αυτοκίνητο.

Τι κάνουμε;

Υπάρχει μια καλύβα. Τη βλέπετε;

Κάνει ζέστη εδώ έξω. Ίσως θα είμαστε πιο δροσερά εκεί.

Μια ματιά, ε;

Ξαπλώστε.

Θα δείτε πόσο μαλακό είναι. Καλύτερο κι από κρεβάτι.

- Εκμεταλλεύεσαι την αδυναμία μου; - Ναι!

Όχι!

Όχι!

Όχι. Όχι!

Όχι! Όχι!

Βάλτε ένα χέρι. Βοηθήστε με λίγο!

Παρακαλώ! Όχι!

Παρακαλώ! Όχι!

Αρκετά!

Δεν μπορώ να το κάνω.

Είμαι πάρα πολύ κουρασμένος.

- Εγκαταλείπω! - Όχι!

Επιτέλους!

Εάν έχεις τιμή, θα φύγεις από το νησί μέχρι αύριο.

Δεν έχω τιμή.

Πώς μπόρεσα να πέσω τόσο χαμηλά!

Χυδαίε, χυδαίε. Με εξαπάτησες!

Η μηχανή δεν ήταν χαλασμένη.

Τι; Δεν σας άρεσε;

Θα δείτε ότι αύριο τα πράγματα θα είναι καλύτερα. Ελάτε μπείτε!

- Έρχεται η Μαρκησία Ευγενία. - Να της πούμε τα νέα.

Ναι, πάμε γρήγορα. Φύγετε από τη μέση.

Δόνα Ευγενία, ο σύζυγός σας είναι ήρωας.

Ξέρετε ότι για δέκα ημέρες, οι ανθρακωρύχοι ήταν σε απεργία,

... υποκινούμενη από δύο-τρεις ταραχοποιούς.

Αυτή η στάση εργασίας προκαλούσε σοβαρά προβλήματα για το σύζυγό σας,

αλλά και για την Ιταλία αυτή τη στιγμή του πολέμου.

Λοιπόν, αποφάσισε να τελειώσει την απεργία.

Ο Δον Ραϊμόντο αξιολόγησε την κατάσταση όπως ένας στρατηγός στο πεδίο της μάχης.

Με αργό αλλά σταθερό βήμα, υπομένοντας τον καυτό ήλιο...

... αδιάφορος και άοπλος, πλησίασε την ομάδα στασιαστών, και...

... τους αρχηγούς τους, που θα ήταν καλύτερα πίσω από τα κάγκελα.

Ο διοικητής των καραμπινιέρων διέταξε να στοχεύσουν με τα όπλα τους.

Αλλά ο Ραϊμόντο, έδειξε με το χέρι του ότι δεν ήταν απαραίτητο.

Πηγαίνετε πίσω να εργαστείτε! Πρέπει να εκπληρώσετε το καθήκον σας!

Μετά από μια στιγμή αβεβαιότητας, που φάνηκε σχεδόν αιώνια...

... ο όχλος των αγυρτών υποχώρησε και αργά διασκορπίστηκε.

Επέστρεψαν στο ορυχείο, πίσω στη δουλειά τους.

Η απεργία τελείωσε.

Συγχωρήστε με, ξάδελφε. Είμαι τόσο συγκινημένη που πρέπει να αποσυρθώ.

Καθάρισέ με, πλύνε με, τρίψε με! Κάνε με πεντακάθαρη.

Εξάγνισε με! Σκληρότερα!

Αλλά, κυρία, αν δεν το βγάλετε αυτό, δεν μπορώ καλύτερα.

Λουτρό γυμνή; Ποτέ!

Ξέρετε τι λέει το ρητό: Ερχόμαστε γυμνοί και φεύγουμε το ίδιο.

- Γυμνοί και πλυμένοι. - Δεν μου αρέσουν τέτοια σχόλια.

Καλύτερα να το βουλώσω.

Σκληρότερα! Σκληρότερα! Εξάγνισε με!

Σκληρότερα! Σκληρότερα! Εξάγνισε με! Εξάγνισε με!

Βγάλε το νυχτικό μου!

- Ποτέ! - Υπάκουσε! - Υπακούω.

Κυρία Μαρκησία, μπορώ να πω κάτι;

Το σκυλί που έσκισε το φόρεμά σας, πρέπει να ήταν πολύ ευγενικό...

... επειδή δεν άφησε ούτε μια γρατσουνιά στο δέρμα.

Καθάρισε με, πλύνε με, τρίψε με.

Γρήγορα! Εξάγνισε με!

Καθάρισε με, πλύνε με, τρίψε με.

Άκουσες για τον άθλο μου;

Νωρίτερα.

Δεν σε έχω ξαναδεί ομορφότερη.

- Τι έκανες σήμερα; - Τίποτα!

Βλέποντας την καλύβα πάλι, μια θύελλα ξέσπασε στη φτωχή καρδιά μου.

Θα σταματούσε...ή όχι;

Δεν σταμάτησε και αισθάνθηκα σχεδόν απογοητευμένη.

Συνεχίσε να οδηγείς. Κάνε το καθήκον σου.

Πηγαίνετε μέσα!

Εδώ είμαι, είμαι μέσα.

Πραγματικά;

Δεν με λυπάσαι στον χαμό και την απελπισία μου.

Δεν έχω δει πιο σκληρόπετσο να κλέβει μια τρυφερή καρδιά.

Τι σχέση έχει μ' αυτό; Εδώ ήρθαμε να πηδηχτούμε.

Ευγενία, μη λιποθυμάτε!

Ε, μικρή, ξύπνα!

Έλατε τώρα, ε; Χρειάζονται δύο για πήδημα.

Ξυπνήστε, ξέρετε λίγα για τον έρωτα.

Κάποια συνεργασία είναι απαραίτητη.

Σήμερα θα είναι καλύτερα από χθες. Θα σας στείλω στον παράδεισο.

Αλλά θα ξεντυθείτε μόνη σας, ε;

- Κάνε το και έπειτα θα πεθάνω. - Γιατί; - Επειδή δεν θέλω να ζήσω.

Θα δείτε ότι σύντομα θα χάσετε την επιθυμία να πεθάνετε.

- Να τολμήσω να πω κάτι; - Τι;

Θα επιθυμούσα να αρχίσουμε πάλι.

Δώστε μου το χέρι σας. Βάλτε το εδώ!

Βλέπετε πόσο μικρό είναι; Φιλήστε με!

Μεγάλωσε πάλι!

Ώστε αυτά είναι τα μυστήρια της σάρκας!

Αυτά και πολλά άλλα.

Τα θέλω πάλι.

Πάλι, πάλι.

Ακόμη μια φορά; Είναι δυνατό;

«Σαλπάρω με τον ήλιο με έναν ονειρεμένο νότιο άνεμο.»

- «Που θα ανοίξει αυλάκια με τα κεντρίσματά σας!» - Ποιού είναι αυτοί οι στίχοι;

- Του μέγιστου ποιητή της Ιταλίας. - Του Αλιγκέρι (Δάντε); - Γκαμπριέλε Ντ' Ανούτσιο.

Άδικα εξορισμένου στη Γαλλία.

- Για να μην ξεπληρώσει το χρέος του. - Μια μεγαλοφυΐα δεν πληρώνει τα χρέη του, επίσκοπε.

- Τα σέβη μου, επίσκοπε. - Τα σέβη μου, επίσκοπε.

Τα βιβλία του απαγορεύθηκαν από την εκκλησία.

Τότε, λυπάμαι για την εκκλησία.

Από την εξορία μας στέλνει τους στίχους του...

... ενθαρρύνοντας τις καρδιές όλων των Ιταλών στον πόλεμο με τη Λιβύη.

Καθίστε, επίσκοπε.

Γιατί δεν ενδιαφέρεται για το νερό, αντί των αποικιών;

Το νερό ή τα άλλα γνωστά ζητήματα...

... όπως οι δρόμοι στις νότιες επαρχίες...

... είναι διορθώσιμα προβλήματα από οποιοδήποτε μηχανικό.

Τα μεγάλα τολμήματα κάνουν τους μεγάλους άντρες.

Αισθανόμουν ανάξια δίπλα σε ένα τέτοιο άντρα...

... και ορκίστηκα να μην ενδώσω πάλι στις σαρκικές ορέξεις...

... και στη φρίκη της αμαρτίας.

Ο διάβολος... είσαι ο διάβολος!

«Τώρα είναι η μέρα... η μέρα του αρότρου. Άντρες του σχολείου και του αγρού!»

«Διασχίστε με δύναμη τυφώνα, τη Μεσόγειο.»

«Πιο άγριοι από τον Ωρίωνα»

«... πιο κόκκινοι από τον αγγελιοφόρο φωνάζοντας Ιτα, Ιτα...»

«... και όλη η γη είναι μια σημαία.»

«Ελάτε μαζί στην καυτή έρημο...»

«... Στην έρημο στη Σφίγγα Ακολουθήστε τα ίχνη και το σπόρο.»

«Μαζί μου, επαναφέρετε την παλαιά τάξη,»

_«... κάντε τον κόπο σας αιώνιο.»

«Ενωθείτε στη συγκομιδή της μάχης...»

«... ενωθείτε κάτω απ' το στέμμα.»

Αυτοί οι στίχοι, υπερήφανε λαέ της Σικελίας, είναι από τον εξόριστο...

... τον μεγάλο ποιητή Γκαμπριέλε Ντ' Ανούτσιο.

Τιμώρησε με ανελέητα και διώξε τον εισβολέα.

Θα είμαι καλή. Συγχώρησε με. Διώξε τον.

- Δεν είμαι αντάξια. - Ευγενία, Ευγενία, πού είσαι;

Συγχώρεσε με!

Αντίο, σύζυγε και αδελφή μου! Αύριο φεύγω για Λιβύη.

Τα μεγάλα τολμήματα κάνουν τους μεγάλους άντρες.

Όπως ο ποιητής λέει: «Κακούργημα πόλεων, ω Τρίπολη...»

«... θα νιώσεις τον χαλκό και τον σίδηρο της Ρώμης»

Τι κάνεις στο πάτωμα;

- Έπεσα. - Λιποθύμησες; - Σκόνταψα. - Χτύπησες;

Ας πιούμε στη μελλοντική νίκη μας.

Στις φιλανθρωπίες σου και στα μεγάλα τολμήματα.

Τρέμεις;

Για σένα.

- Αγαπητή μικρή γυναίκα μου. - Είμαι η αδελφή σου.

Αγαπητή μικρή αδελφή μου.

Θα είμαι πίσω σύντομα.

Κατά τη διάρκεια της απουσίας μου, μελέτησε οποιονδήποτε ποιητή

Τα μυθιστορήματα, ειδικά.

Είναι στη βιβλιοθήκη μου

Ευχαριστώ.

- Ευγενία - Ναι.

Ζήτω ο πόλεμος.

Οίκτο σε μια φτωχή αμαρτωλή.

Ομολόγησα τη φρικτή αμαρτία μου και διατάχτηκα σε μια μακρά μετάνοια...

...στη μονή Ντολορόσα, όπου είχα μεγαλώσει.

Η σκέψη ότι όταν επέστρεφα στο παλάτι...

... θα έπρεπε να αντιμετωπίσω το αντικείμενο της σφοδρής επιθυμίας μου...

... δεν μου έδινε γαλήνη.

Αλλά ευτυχώς, ο επίσκοπος τα τακτοποίησε όλα.

Κυρία Μαρκησία έχει έρθει μια επιστολή από το μαρκήσιο...

... και έχουν έρθει αυτοί επίσης.

Είμαι ο αστυνόμος! Τα σέβη μου, Μαρκησία.

Τι μπορώ να κάνω για σας;

Χθες συλλάβαμε τον οδηγό σας Συλβάνο Πενακίνι...

... για διακεκριμένη κλοπή.

- Διακεκριμένη κλοπή; - Ακριβώς.

Κλοπή ιερών αντικειμένων, από τη μονή...

... όπου πήγαινε συχνά. Δύο ασημένια κηροπήγια...

... βρέθηκαν κάτω από το κρεβάτι του.

Με αυτό το προηγούμενο, ίσως έκλεψε κι εσάς.

Θα ελέγξω.

Συγνώμη, δεν αισθάνομαι καλά.

Έτσι, η μοίρα όρισε να αντιμετωπίσω,

το άτομο που αναστάτωσε τη ζωή μου.

Αναγνωρίζετε στον κατηγορούμενο, τον προσωπικό οδηγό σας.

Κοιτάξτε!

Τον αναγνωρίζω.

Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του, ικανοποιηθήκατε πάντα;

Πάντα.

ΠΥΡΚΑΓΙΑ του Γκαμπριέλε Ντ' Ανούτσιο Μετά ήρθαν έτη μοναξιάς.

Από τον άτυχο εραστή μου, δεν είχα ακούσει τίποτα.

Διάβαζα τα μυθιστορήματα του ποιητή και ονειρευόμουν...

Κυρία Μαρκησία, Μαρκησία, έχετε μία επισκέπτρια.

Τι κάνει η αυτόχειράς μου;

- Είσαι ευτυχής που ζεις τώρα; - Όχι

Ηλίθιο κορίτσι!

Σ' έσωσα μια φορά στο τραίνο και τώρα θα σε ξανασώσω.

Τώρα θα τα αλλάξουμε όλα.

Ήρθα στη Σικελία να μελετήσω τους Ελληνικούς ναούς.

Θα μείνω για λίγο.

Αρκετά όμως για να ευθυμήσεις πάλι.

Παντελόνι.

Τι διαβάζεις; A, Ντ' Ανούτσιο! Τον έχω ακούσει.

«Ένας υπηρέτης να με συνοδεύσει από το λόμπι ευγενών.»

«Εμφανίζεται αποσυρμένος, ο ποιητής.»

«Ο ποιητής φορά μια εσθήτα στο σπίτι, όπως έναν Φραγκισκανός μοναχός.»

«φιλώντας τα χέρια...»

«... και εκείνο το φιλί καίει όπως η πυρκαγιά.»

«Κάθεται σε μια καρέκλα και σταυρώνει τα πόδια του.»

«Παίρνει τα χέρια σου και τα κρατάει καθώς μιλάει.»

«Οι λέξεις καίνε περισσότερο από τα πιο καυτά χάδια.»

«Ξέρει.»

«Και πιο θαυμάσια από τις πιο θαυμάσιες λέξεις, τα χάδια.»

«Και ξέρει».

Το 1914 ο Ραϊμόντο επέστρεψε θριαμβευτής από τη Λιβύη...

...και εκλέχτηκε στο Κοινοβούλιο.

Πηγαινοερχόταν στην πρωτεύουσα.

Μου έδινε πολύ λίγη προσοχή

Έκανα μεγάλες βόλτες με τη νέα φίλη μου Έβελυν.

Μια μέρα, θέλησα να επισκεφτώ την καλύβα...

... το μέρος όπου...

- Τι φρίκη. - Ευγενία, να σου εξηγήσω.

- Αρουραίε! Όχι! - Ευγενία, με παρεξήγησες.

- Ευγενία! - Άσε με να σου εξηγήσω!

Είναι φτωχό κορίτσι αγροτών. Ούτε καν ξέρω το όνομά της.

Ούτε καν ρωτάς το όνομα της ερωμένης σου;

«Η σάρκα φωνάζει και απαιτεί» έγραψε ο ποιητής.

- Έτσι έχω διαβάσει. - Αδελφή!

Με έκανες να πιστέψω στην αγνότητά σου, αλλά είσαι σάπιος.

- Πού πας; - Μην με αγγίζεις. Πάω πίσω στα βιβλία μου.

Μην κάνεις σκάνδαλο. Είμαι μέλος του Κοινοβουλίου.

- Δες! - τι είναι αυτό;

Ένα ισχυρό δηλητήριο. Το έχω πάντα μαζί, όπως όλοι οι γενναίοι.

Μην με αναγκάσεις να το χρησιμοποιήσω!

Ξέχασέ με, δεν κάνω για σένα, ούτε εσύ για μένα...

Άρχισα έπειτα να ταξιδεύω. Η μόνη επιθυμία που είχα στην καρδιά μου...

... ήταν να συναντήσω τον ποιητή.

Ήρθα στην ακτή του μεγάλου ωκεανού, στον τόπο εξορίας του,

... Ήμουν πρόθυμη να μάθω και ακόμη να αγαπήσω.

- Κυρία, θέλετε ένα φλιτζάνι καφέ; - Ναι, σας ευχαριστώ, είστε πολύ κάλος.

- Μου δίνετε παρακαλώ το μέλι; - Δεν εμφανίζεται ποτέ πριν από την ανατολή.

- Ελάτε! - Με το φεγγάρι καλπάζει τη νύχτα.

- Χωρίς σέλα, καλπάζει χωρίς σέλλα. - Μείνετε εδώ.

Ακούστε πόσο όμορφο είναι αυτό το κομμάτι από την «Αλκυόνη»!

«Αγλάισμα του ουρανού, που κοιτάζεις το υγρό έδαφος:»

«... ποια όμορφη ψυχή, έκανε τα δάκρυα σου.»

«Φεγγάρι μεγάλο στον ουρανό και πενιχρό...»

«... ως φρύδι, ο νέε και λεπτέ μίσχε ενός καλάμου.»

Εκεί είναι! Εκεί, στο βάθος!

Ζήτω ο Ντ' Ανούτσιο

- Είναι γυμνός; - Όχι, είναι ντυμένος στα λευκά.

- Αξέχαστο. Τι συγκίνηση. - Θα βουτήξει; - Δεν ξέρω.

Και έφτασε επιτέλους η μέρα της συνεδρίασης.

Μην ανησυχείς. Είσαι η ομορφότερη γυναίκα εδώ.

Ω, τι όμορφα.

Μπορείτε να πάρετε τις θέσεις σας, παρακαλώ.

Να σταθούμε όρθιες.

Εδώ τουλάχιστον θα είμαστε μια χαρά.

Σιωπή!

Μην λιποθυμήσεις, ηλίθια. Κοίταξε!

Να είστε ευτυχείς, όλοι εσείς που είδατε το πρόσωπο του ποιητή.

Κυρίες και κύριοι, η συνεδρίαση τελείωσε.

Γιατί γελάς;

Όταν σκέφτομαι αυτό που συνέβη, γελάω.

- Εσύ όχι; - Όχι.

Είδα επιτέλους τον ποιητή.

Απόψε, να πάμε στην ακτή του ωκεανού.

Ίσως τον δούμε πάλι.

Δεν θα έρθει!

Η ζωή δεν έχει πλέον νόημα. Θέλω να πεθάνω.

Γιατί να πεθάνεις;

«Απόρριψε κάθε ζυγό,» όπως θα έλεγε ο ποιητής.

Ποιο ζυγό;

Εδώ.

Ευγενία!

Εντάξει. Θα δοκιμάσω κι αυτό και έπειτα θα πεθάνω.

Αγαπητή μικρή Ευγενία μου!

Από το μεγάλο λιβάδι της ζωής είχα επιλέξει την αφύσικη ευχαρίστηση.

Ξύπνησα από το βαθύ ύπνο και βρήκα την αποχαιρετιστήρια επιστολή της Έβελυν.

Κουρασμένη από αυτή τη ματαιοδοξία,

... επέστρεψα στη Ρώμη για να πω αντίο στο σύζυγο-αδελφό μου.

- Μπορώ να σας βοηθήσω; - Εδώ είναι το σπίτι του αξιότιμου Κοράο;

- Ναι, κυρία. - Είμαι η σύζυγός του.

Ναι, παρακαλώ περάστε.

Καλησπέρα, Μαρκησία.

Από εδώ, Μαρκησία.

Παρακαλώ.

Αγάπη μου!

Ώστε αποφάσισες να φύγεις!

Κουράστηκα να ψεύδομαι.

Η μονή;

Προήλθες από τη μονή και έπειτα γύρισες πίσω στη μονή.

Ίσως είναι δίκαιο και ακόμα πιο όμορφο.

Θα αποφασίσω... και θα πάω μακριά...

- ... στην Αφρική ή την Ασία να θεραπεύω τους λεπρούς. - Ώστε αυτό είναι αντίο.

Δεν θα μπορούσες να αντέξεις.

Διαβάζω για σένα στις εφημερίδες.

Τιμώ το όνομά μου υπηρετώντας ταπεινά τη χώρα μας.

- Αυτό ήταν; - Αυτό. Αντίο.

- Αντίο. - Αντίο, αδελφέ.

Να σφραγίσω το αντίο με ένα αδιάφθορο φιλί.

Ναι, αδελφέ.

- Έλεος! - Αγαπημένη αδελφή!

- Όχι! - Τα μάτια σου καίνε από επιθυμία. - Όχι! - Το βλέπω.

Περιβαλλόμαστε από σήψη.

Η μυρωδιά είναι σάπια, αλλά είναι ικανή να διεγείρει τις μεγάλες σκέψεις.

- Αμαρτωλές σκέψεις! - Και δικές σου σκέψεις!

Αφού η μοίρα μας έφερε μαζί, η μοίρα θα μας συγχωρήσει.

- Τι; - Την αιμομιξία.

- Όχι! - Ναι!

Ομολόγησε ότι με θέλεις όπως σε θέλω κι εγώ.

- Είμαι η αδελφή σου. - Αλλά μπορούμε, έχουμε την άδεια.

«Απομάκρυνε το ηθικό άτομο και θ' ανακαλύψεις τον υπεράνθρωπο».

Ω, Θεέ μου!

Σάρκα. Άπειρα κρυμμένα και άυλα μυστήρια...

που αποκαλύπτονται μόνο σε επαφή με άλλη σάρκα.

Άκουσε το κτήνος που ουρλιάζει μέσα μας...

... γελάσει, κλαίει, χλευάζει, παραπονιέται, φωνάζει, κλωτσάει.

Έχουμε την άδεια... Μπορούμε.

- Τι λες; - Ότι σε θέλω, επίσης.

Εγώ πάντα σε επιθυμούσα.

Πάντα σε αγαπούσα , Ευγενία.

Αγαπητή αδελφή!

Ναι, σε θέλω.

Η καρδιά μου κτυπά και το αίμα μου βράζει. Φίλησε με!

- Θέλω την υπέρτατη ευχαρίστηση. - Ποια;

- Τον θάνατο. - Τον θάνατο;

- Ποιο θάνατο; - Το δηλητήριο που μου παρουσίασες.

Όπως ο Ρωμαίος και η Ιουλιέττα.

Ναι, ναι, όπως ο Ρωμαίος και η Ιουλιέττα

Τι έντονο άρωμα!

Πέρασε!

Άφησέ το εκεί. Και μην με ενοχλήσεις.

Έχεις ρεπό. Μπορείς να φύγεις τώρα.

Μοσχολίβανο και μύρο, όμορφα ασιατικά αρώματα.

Μία δόση στον καθένα.

Η τελική πράξη μας!

Πάρε με! Είμαι δική σου.

Όμορφη σύζυγε και αδελφή!

Για να μας βοηθήσει στο ταξίδι μας ως επιτάφιος,...

... οι λέξεις του ποιητή:

«Του ίδιου ταραγμένου παραληρήματος, εραστές...»

«...από τη σαρκική έχθρα στο ειρηνικό κρεβάτι...»

«...η καταστροφή, η ευχαρίστηση και ο πυρετός γίνονται ένα...»

Χτυπάει το τηλέφωνο!

Ναι; Ποιός είναι;

Τι θέλετε;

Ραϊμόντο Κοράο! Ο αξιότιμος Ραϊμόντο Κοράο. Εσείς; Ποιος είναι εκεί;

Μιλήστε δυνατότερα! Παρακαλώ...

Ο επίσκοπος Πασιφίκι!

Ναι, πείτε μου! Αρρώστησε η μητέρα μου;

Η Δόνα Ροζαλία ομολόγησε;

Και τι ομολόγησε που είναι τόσο σημαντικό;

Δεν είστε αδελφός και αδελφή.

Ο Αντονίνο Κοράο δεν ήταν βιολογικός σας πατέρας κι έτσι η Ευγενία, δεν είναι αδελφή σας.

Γιατί; Γιατί;

Επειδή η Δόνα Ροζαλία, η μητέρα σας, ομολόγησε ότι παντρεύτηκε έγκυος.

Τι; Ποιός είναι ο πατέρας σας; Ο μαρκήσιος Ντε Μακέντα.

Πώς γίνεται αυτό; Αφού ακρωτηριάστηκε στην Αφρική.

Πριν, πριν φύγει για την Αφρική, όταν ήταν ακόμα νέος.

Την άφησε έγκυο...

... και αυτή μετά παντρεύτηκε τον Αντονίνο, με έναν ευκαιριακό γάμο.

Χαρείτε! Βλέπετε πώς η θεία πρόνοια τα καθορίζει όλα;

- Τι είπε; - Ντύσου.

- Δεν είσαι αδελφή μου! - Αλήθεια;

Ο πατέρας μου είναι δικός σου και ο πατέρας σου δικός μου.

Σκληρή διακωμώδηση της μοίρας, να στερούμαι μια ένοχη ευχαρίστηση!

Είμαστε σύζυγοι, όπως κάθε κανονικό ζεύγος.

Χρειαζόμαστε περισσότερο ενθουσιασμό.

- Θα πρέπει να ψάξουμε αλλού. - Τρελάθηκες! Έχει δηλητήριο.

Ηρέμησε. Δεν θα πεθάνουμε.

- Και το δηλητήριο; - Μια παρισινή σκόνη.

- Παρισινή σκόνη! - Ένα αφροδισιακό!

Κακόφημε! Χυδαίε! Αχρείε!

- Είσαι τρελή; - Θέλω να πεθάνω και θα πεθάνεις μαζί μου.

- Πρόσεχε τι κάνεις. - Το κάνω επίτηδες.

- Θα κάψεις το σπίτι ολοσχερώς. - Αυτό θέλω.

Να καεί ολόκληρος ο κόσμος!

Και ο κόσμος κάηκε κυριολεκτικά....

... και όλοι καίγονταν μαζί του.

Ο πόλεμος θα είναι για μας η μυρωδιά της μάχης.

Ο πόλεμος είναι η αφετηρία της νίκης. Τώρα, ο πόλεμος θα είναι η μητέρα σας.

Αυτή που σας βοήθησε στα πρώτα βήματά σας.

Αυτή που σκούπισε το πρώτο κλάμα σας

Που σας παρηγόρησε, συμβούλευσε και συγχώρεσε.

Αυτή που σας παρέδωσε στο στρατό μας...

... κι έπειτα φώναξε «Πήγαινε γιέ μου. Πήγαινε και πέθανε.»

Αυτή που σας στέλνει στη μάχη,

... λέγοντας, «Πήγαινε, γιέ μου, νίκησε ή πέθανε. «

Πολύ γρουσούζης! Θα μας φάνε λάχανο.

Ο Ραϊμόντο έδωσε τη ζωή του για τη χώρα του.

Κι εγώ ότι μπορούσα.

Νερό!

Δίψα.

Είμαι διψασμένος.

Εσύ;

Προσπάθησα να σε βρω.

Δώσε μου να πιώ.

Δεν ήξερα... νόμιζα ότι ήσουν...

Εγώ είμαι εδώ και αυτός όχι.

Του δόθηκε ένα μετάλλιο.

Τότε θα πέθανε ευτυχισμένος.

Ποιός ξέρει εάν θα πάρω κι εγώ μετάλλιο;

Επειδή αν πεθάνω, θα έχω αποτύχει...

... και θα έχω χάσει.

Νοσοκόμα! Καλή η συνάντηση, αλλά...

... διψάω.

Σιγά!

Σιγά!

Κάτω! Εντάξει.

Σιγά! Προσεκτικά.

Ο άντρας σου... σκοτώθηκε στον πόλεμο.

Δεν ανησυχώ. Έμειναν δύο άλλοι για να με κουβαλήσουν.

Ο επίσκοπος... κι εσύ

Βρήκα τη μοναδική αγάπη της ζωής μου, για να μάθω ότι...

... με μισούσε.

Παρίσι 1920

Αγκάλιασα την ειρήνη, ταξίδεψα και προσπάθησα να βρω τον εαυτό μου.

Επέστρεψα στο Παρίσι σε ανάμνηση του παρελθόντος μου.

Εκεί μεταξύ των τάφων πολλών επιφανών ατόμων,

... βρήκα κι αυτόν που παραλίγο...

... να πλάγιαζε μαζί μου.

Ναι!

- Εσύ! - Ναι, εγώ.

Πώς με βρήκες;

Μεγάλη ιστορία.

Θα έχουμε τον χρόνο να τη συζητήσουμε.

Δεν ήρθες να με σκοτώσεις;

Όχι!

Τότε γιατί είσαι εδώ;

Δεν ξέρω. Ποιός ξέρει;

Μην ξύνεις παλιές πληγές.

Σεβάσου τη σημαία!

Καταλαβαίνω. Παρακαλώ συγχώρεσε με. Έκανα λάθος.

Γιατί;

Επειδή δεν έχεις αλλάξει καθόλου.

Μα δεν βλέπεις τη θύελλα στην καρδιά μου;

Άσε με να σου εξηγήσω.

Για μένα, θύελλα είναι όταν βρέχει έξω και φυσάει αέρας.

Το καταφύγιο αντ' αυτού είναι η ασφάλεια.

Αυτό που εσύ θέλεις να κάνεις...

... και πεθαίνεις γι αυτό, εγώ το λέω πήδημα...

... και μπορείς επίσης να το πεις και αλλιώς.

Παραδείγματος χάριν, στη Σικελία το λένε: Γαμήσι!

- Όχι! - Μην ανησυχείς.

Φεύγω.

Όχι!

Τώρα μπορείς να με εκμεταλλευτείς.

- Κάτι άλλο θα κάνω. - Με χλευάζεις;

Παίζεις με τις λέξεις...

... και η αγάπη μου δεν έχει καμία λέξη.

Αγάπη! Είπες ότι με αγαπάς! Έτσι, με αγαπάς;

- Εάν όχι, γιατί θα επέστρεφα; - Πέστο.

- Σ' αγαπώ! Κι εσύ; - Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ. Φίλησε με!

Όχι! Στην άβυσσο της αμαρτίας, όχι!