All language subtitles for El.47.(2024)-canibales.xusman.para.nocturniap2p.(Found.via.clan-sudamerica.net).spa.hipo (1)

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian Download
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

an9 (Canción flamenca)

Anda, jaleo, jaleo.

Anda, jaleo, jaleo.

Venga, vamos ahí.

Venga, va.

Vamos ahí.

Hala, fuera esos dos cubos.

¡Rapidito!

Venga esa cola.

Anda, tira tú. Venga. Siguiente. Tira, tira, tira.

-¡Hacedme esa cola bien hecha, coño!

¡Vamos, vamos, vamos!

Quince ladrillos y dos de cemento.

Cien pesetas. No, cien no. Cincuenta.

¿Qué dice? Si no se lo vendo a usted, se lo vendo a otro.

El otro día me cobrasteis la mitad. ¿Qué coño te voy a cobrar la mitad?

Cincuenta y el reloj. Ni por todo el oro del mundo.

Cien. Si no lo quieres tú, lo quiere otro, ¿eh? Venga, va.

-75 y no se hable más. -No, no, 75 no. Cien, coño.

an8 (HABLA EN CATALAN)

Vamos, va, va. Toma.

Venga, ladrillos. Ladrillos.

No te quejes.

Vamos. Va, va, va, va.

-Dos sacos. Dos sacos al chaval. Vamos, vamos.

Venga. Ahí.

Ya sale el cemento. Otro de cemento.

Vale, mételo ahí.

Venga. Venga, tira, tira, tira, tira.

Dos de cemento ahí, dos.

A ver, ¿tú qué quieres?

Vamos, tira p'alante. ¡Calla tú!

Te vas a hocicar. ¡Venga ya!

Mierda.

Rápido, rápido.

Vamos, vamos, vamos.

Tapa esto, tapa eso. Dale ahí.

Dale ahí.

Vamos, que está amaneciendo. ¡Vamos, vamos!

¡Vamos, que amanece! ¡Vamos, vamos!

¿Quién es? ¿Quién es? -¡Ya está, paren!

¡Ahí va otra!

¡Hostia, la policía!

¡'Quillo! (SILBA) Sigue, sigue.

¡Los "picos"! ¡Vienen por aquí los "picos"!

(MUJER) ¡Vamos a poner madera!

¡Vale, vale, vale!

¡Dale, dale, dale, Aurora! Venga, que no llegamos.

an9 (Ajetreo lejano)

¡Venga, va!

(AURORA) ¡Dale, dale, dale! ¡Vamos, Vital!

¡Dale!

an9 (Silbato)

Paren de construir.

¿No me han oído?

Aléjense de las barracas, venga.

-Ya están aquí.

Que he dicho que paren de construir. ¡Aléjense!

-¿Qué hace aquí este?

-¡Sal de allá!

¡Oiga, que salga de ahí!

¡Ortega!

¡Manolo!

¿No ha oído usted? Que salgan.

Los papeles.

an9 (Relincho)

Manolo Vital.

¿De dónde vienen ustedes? De Andalucía, de Extremadura...

Yo de Valencia de Alcántara, provincia de Cáceres.

¿Qué pasa, que no cabíais todos allí?

Usted tampoco es de por aquí.

Más que tú.

¿Usted de dónde es? ¿Eh? Sevillano, ¿no?

¿Usted sabe la cantidad de criaturas que habemos aquí de todos lados?

¿No le entra nada por el cuerpo? ¿Mmm?

¿Qué vas a hacer?

Cumplir con la ley.

Esta construcción es ilegal,

tiene que tener techo antes del amanecer. Si no, hay que tirarla.

¿Esto tiene techo?

Por favor.

No tiene techo, hay que tirarlo.

(AURORA) No, por favor.

Por favor.

¡No, no, no! ¡Por Dios, por Dios! ¡Por favor!

Por favor, no lo haga.

Vd. no debería estar aquí, hermana. Por favor.

an9 (Relincho)

an9 (Relincho)

Di algo, Vital.

Di algo.

¡Todo el mundo escuche! (SILBA)

¿Pero no has tenido suficiente?

Haz el favor de callarte tú también.

¡Tú a mí ni me callas! ¡Todo el mundo escuche! ¡Cállate!

No nos quieren aquí.

Pero estas parcelas son nuestras, las compramos con nuestro dinero.

No nos van a echar, no nos vamos a ir nunca de aquí.

Construimos una vez y lo volveremos a hacer.

Pero no vamos a hacer cada uno su casa, vamos a hacer entre todos

cada noche una sola casa

y, cuando salga el sol, tendremos una casa techada.

Y una casa techada es un tesoro, no la pueden echar abajo.

¿Y cuál va a ser la primera? La tuya.

Ahí está.

Le dejo para que las reparta.

Vamos, que ya está. ¡Pero esto no va ahí!

Toma.

De nada.

an8 (EN CATALAN)

Qué hija más bonita.

No, no es mía. Es la suya.

Ay, gracias. Tenga.

¡A ver si me puede arrimar alguien otra escalera!

¡Otra escalera!

Ya voy yo.

Manolo, ya tienes a la niña dormida.

Vale.

Gracias.

an9 (Martilleo sobre clavos)

¿Una pera?

Para luego.

¿Y la madre de la niña?

Pregúnteselo a su Dios.

Si quiere, yo le puedo cuidar a la niña mientras.

Mire, yo es que no soy muy de los suyos.

¿De los míos? Sí, de los curas.

Bueno, yo no soy cura.

Bueno, cuídela si quiere,

pero no le hable mucho de Jesucristo y esas cosas.

Hágame el favor.

No entiendo el catalán.

Que cómo se llama.

Manolo Vital.

La niña, digo.

Juana, como la madre.

¿Cómo ha dicho que se dice eso en catalán?

¿No? ¿Lo digo bien?

Sí.

Ahí, va.

Vamos, que es la última. Eso es.

an9 (Martilleo sobre clavos)

Está techada.

Retirada. Venga, vamos, Ortega.

Venga.

Ya hemos llegado, ya hemos llegado.

Vamos, vamos. Hala, muy bien. Muy bien.

Vamos.

an9 (Rebuznos)

Ahí, venga.

Y nací en la provincia de Jaén.

Y en una cueva.

Una cueva que tenía cinco dormitorios.

Soy la más pequeña de diez hijos.

A ver, ¿cuál es tu nombre?

María.

Catalina, que llegas tarde.

¿Qué ha pasado?

"María" se escribe con M. ¿Sabéis cómo es la M? ¿Alguien sabe es...?

Así.

(NINA) Yo sé cómo se escribe...

¿"María" sabes cómo se escribe? A ver si lo has escrito bien.

¡Epa!

Que me has tirado. ¿Sí?

Mira, están...

"Ay, quieto, quieto".

¿Ah, sí? Espera.

No sé.

an8 (RADIO EN CATALAN)

¡Manolo! ¿Qué?

¡Carmen, que no se puede tener un gallinero sin gallo!

-Esas no, están muy mal.

Más, más.

Eso es, que quede así.

-Yo voy a tirar una más.

-Yo voy a pasar.

(BUFA)

Joder con el agua.

¿Qué hay, Paco? Buen día.

¡Manolo, tengo las peras que me pidió la Carmen!

Luego viene a por ellas. Que no tarde o se las vendo a otra.

Para el almuerzo, ya verás qué rica. Muchas gracias.

Mariquilla, qué bien te ha quedado el pelo. Me gusta.

¡Mete primera!

¡Dobla, dobla, dobla! ¡Dobla todo!

¡Dobla todo, chiquillo, que te vas para atrás!

¡Dale!

No pasa el camión te digo. ¡Que sí pasa!

¿Pero has visto cómo está el camino?

Bueno, pues yo te voy indicando despacito, hombre, chiquillo.

Lo sacamos y te voy indicando. ¡Felipín!

Buenos días.

Vital, aquí estamos con este perla, que no quiere subir el camión.

Es que si no me voy a deslomar, hombre, chiquillo. Vamos, venga.

an8 ¡Eh, eh!

an8 Cuidadito con lo que dices.

¿Lo entiendes eso también?

Anda que...

an9 (Campanadas)

¿Qué hay, Rubio?

Vital.

an9 (Arranca motor)

an9 (Música nostálgica)

El 9101/8. Potencia, 185 caballos.

Capacidad, 110 pasajeros.

Velocidad, 64 km la hora en los modelos con cuatro marchas.

Las cosas de palacio...

Yo es que soy del Mérida.

an9 (Música)

No sube el del camión, no sube el del correo.

¿Aquí quién va a subir? Si es que no se puede.

Coño, ¿habéis visto a alguno del Ayuntamiento alguna vez aquí? Nada.

Hay que ir allí a hacerles ruido. Que lo que quieren es...

Nos tienen aquí "abandonaícos" perdidos detrás de la montaña.

Que bajemos, trabajemos baratito y para arriba otra vez a escondernos.

¿Es que somos animales aquí ahora? ¿Es que no "semos" personas?

Es que tiene razón. Entre otras cosas, que son muchas,

los camiones no nos quieren traer la mercancía.

Queremos que nos asfalten las calles. Eso es.

Que es que... Pasamos mucha fatiga por venir,

pero es que estamos pasando mucha fatiga por estar, ¿sí o no?

Ya está bien. Apunta a Bartola, que no está en la pizarra.

Pero los niños, las criaturas, ¿qué pasa? ¿Para ir al consultorio?

O sea, ¿tenemos que andar 2 km para llegar al consultorio más cercano?

Consultorios públicos aquí, hombre.

-Muy bien hablado, Celia.

-Por mucho que hagamos, no nos hacen ni puñetero caso.

Tengo que ir a por agua ahora

y tengo que ir a la fuente Moragal. Lo menos 2 km por la montaña.

No hay camino. ¡Por la montaña!

¡Arriba y abajo! ¡Arriba y abajo!

Hay que asfaltar. Y te pinchan las zarzas.

Nos ponen las alcantarillas, nos ponen el agua.

¿Y ahora qué pasa? Se revientan.

Se revientan, nos cortan el agua cada dos por tres.

Se rompen. Se rompen y...

Mira, por lo menos antes,

cuando se cagaba en el foso, no había sorpresas.

¿Pero cómo vamos a cagar otra vez en el foso?

Alguno deja la basura en la calle. No dejéis la basura en la calle.

La bajáis al agujero, que para eso está.

Si no, se llena todo de ratas.

Y de jabalines. Y de jabalines.

Unas ratas como... como caballos.

-A mí no me mires, Antonio. Siempre con la misma historia.

No te miro a ti porque, bueno, a ver, ¿a quién voy a mirar?

Paco, Maribel, esperad, hombre, que todavía esto no se ha acabado.

Esto hace mucho que ha terminado. Paco, Maribel.

Paco, que va a hablar Vital.

Vital. Di algo, que se está yendo la gente.

No va a hablar Vital.

No va a hablar Vital, que no tiene nada que decir.

Os estáis quejando de todo.

Es verdad, hay muchas cosas que se pueden mejorar.

Tenemos el agua, tenemos la luz. ¿Que no funciona? Pues se arregla.

Ahora parece que estemos mejor sin las alcantarillas.

Es verdad.

Y hemos conseguido cosas. ¿Que se estropea el agua? Se arregla.

Si se estropea lo otro, se arregla. Pero aquí quejándonos todos.

Y hay otra cosa que pasa aquí, que yo quiero preguntar:

¿dónde están los jóvenes? Todo lo hicimos para los jóvenes,

para que tengan un futuro, un barrio,

para que tengan un lugar para sentirse orgullosos de donde están.

Eso, ¿dónde están los jóvenes, los muchachos, tu hija?

¿Qué pasa con mi hija? Que dónde está,

no está aquí sentada. ¡Tú eres un mal bicho!

¡No, no, a mí no me señales con el dedo!

Tú a mí no me levantes la mano, ¿eh?

¿"Qué pasa con tu hija"? ¿Qué me estás diciendo?

Manolo.

Siempre tenemos que acabar igual, hombre. ¡Ya está bien!

No te vayas, Vital.

¡Vital!

¡Reina! -¡Guapa! ¡Mira qué arte!

an9 (Piropos varios)

¡Guapa! -(SILBIDO)

an9 (Canción coral en catalán)

I a mon pare no pas gaire, rossinyol,

d'un bell bocatge, rossinyol,

d'un vol.

(TOCADISCOS) Cuando canta el gallo negro...

Que lleve otro las riendas.

Yo he sido el rojo que se casó con una monja.

No, sí, a mí me iban a mirar.

Ay, Manolo, no empapes tanto el pan.

A ver, de migas algo sé.

Perdona.

an9 (Para la canción)

Aquí te hemos enseñado cosas, no lo olvides nunca.

Esto está empapado.

Lo que hay que aguantar, de verdad.

Va. Va.

Ideales, pocos.

Nosotros no teníamos nada.

Es que mañana tengo el primer turno.

Encomana'm a la mare, rossinyol,

d'un bell bocatge, rossinyol,

d'un vol.

Que la primera vez que bebas vino de pitarra sea con tu padre.

Mira.

(RIE)

Uno se puede ir de la tierra donde nació, pero la tierra

la llevas siempre dentro, Joana.

Eso lo sé yo.

Cómo debe de estar el valle del Jerte ahora mismo,

lleno de cerezos en flor.

Quiero ver cuántos quedan de los que me hicieron sufrir.

Aurora. Manolo.

Mi Felipe, que se me ha ido.

Que no sé qué ha dicho de que...

nos van a ver o nos van a oír... Yo qué sé.

Ha cogido el bote de pintura... ¿Una pintada?

No.

-Que no, Vital. Que se me ha ido al Ayuntamiento.

¿Al Ayun...?

¿Al ayuntamiento?

Lo que oyes.

Qué obsesión tiene el Felipín con las pintadas.

¡Felipín!

¿Qué haces, burranco?

¿Qué haces tú aquí? ¿Tú no decías que esto era para los jóvenes?

¿Qué vas a hacer? ¿Qué...?

Pues un vasito de leche y a dormir, abuelo. Venga.

¿Qué vas a hacer?

Lo que tengo que hacer, Si no lo hago yo, no lo va a hacer nadie.

¿Adónde vas con la pintura? Vamos a tener un "poblema", ¿eh?

No te voy a dejar ir solo, que te llevan preso, coño.

Ah, ¿me vas a acompañar? Claro.

Con lo que nosotros fuimos, ¿eh? Fuimos, fuimos.

Escucha.

O hacemos nosotros algo, o el barrio se nos muere, se nos va a la mierda.

Manolo.

Vaya cosa buena esta, ¿eh? Jo.

Esto... ¿Tú te imaginas tener uno de estos allí, en el barrio?

La cantidad de viajes... ¿Nosotros por qué no tenemos?

¿Y a mí qué me cuentas?

Coño, si quieres se lo cuento ahora a la pescadera...

Coño, pues será porque no lo consideran importante.

No lo consideran importante... Sí.

Pues a ver si lo consideran importante, ¿por qué no?

Importante. ¿Tú no conoces a gente en Barcelona? Pregunta.

Yo soy autobusero, no soy ministro. Pues por eso mismo.

¿No? Por eso, ¿qué?

Coño, para que tengamos allí un autobús en el barrio.

¿Tú te imaginas lo que iba a cambiar el barrio con un autobús?

No veas tú cómo están las cosas en la empresa.

Sí, Manolo. Venga, paga.

No, yo no tengo dinero.

¿Entonces?

¿Tú no trabajas aquí? Yo sí, ¿y tú?

¿Qué hacemos? ¡Coño, paga!

Es igual, Manolo.

¿Qué vamos a hacer? Voy a pagar yo, como siempre.

¿Y qué hago yo? Toma.

¿Qué pintura ni qué pintura? Vamos en tercera. Hombre, no.

Este no sabe conducir. ¿No ves que está metiendo tercera hace rato?

Que sí, Manolo.

El tío no se va, vamos. No se puede, coño.

¿Qué quieres poner?

"En Torre Baró necesitamos calles asfaltadas, mejoras en las..."

No podemos poner tantas cosas, coño. Algo más simple.

"Torre Baró es Barcelona". Ya está bien, hombre.

Eso está bien: "Torre Baró es Barcelona".

"Torre Baró es Barcelona, autobuses ya".

Eso está muy bien.

Mira, ahora está... Venga, vamos.

an9 (Campanadas)

an8 (CANCION EN CATALAN)

¡Gol!

an8 (NINO LEE CON DIFICULTAD EN CATALAN)

Miguelito...

Se me está cansando el brazo.

Manolo, mire lo que le han hecho a su coche.

¿Qué coño habéis hecho?

No vuelvas a tocar mi coche, ¿entendido?

Es mi coche. Lo conduzco yo y es mi coche. ¿Tú me has entendido?

Nosotros paramos la Meridiana entera, los ocho carriles,

para conseguir el agua.

¡Me vas a dar tú a mí lecciones!

Con cabeza, con cabeza.

an9 (Llaman a puerta)

Sí. ¿Sí?

Pasa para adentro, niña.

Señora Carmen, ¿qué necesita?

¿La niña está bien? Está perfectamente.

Bueno, como hace días que no viene a la escuela y...

es tan lista, es la primera de la clase.

Por eso tiene que ayudar a su madre en casa.

Bueno, pero puede ayudarla después del colegio, ¿no?

¿Y eso para qué le va a servir?

¿Cómo que de qué le va a servir? De mucho le va a servir.

Cuando sea mayor, podrá hacer lo que quiera.

Es muy buena en matemáticas. Y en lenguas...

¿De qué le va a servir el catalán en la fábrica?

¿Usted ha visto dónde vivimos? Pues esto es lo que nos ha tocado.

Discúlpeme usted, me tengo que ir a trabajar.

Hola.

¿Qué hacen esos ahí?

Yo qué sé.

an9 (Varias conversaciones de fondo)

(MUJER) Vamos a saludar a Juani.

Guarda eso ahí, niña. Guárdalo por ahí.

¿Y el correo? Ahí lo tienes.

¿Y tienes perrunillas? Pues claro.

Toma. ¿Me lo apuntas?

No somos los Onassis, Antonio.

Pero que es un par. Ya.

Que te conozco. Que te dejo cinco a fe y me apuntas diez, ¿o no?

Pues claro, los intereses.

Los intereses, los intereses...

Anda, toma. Ah, o sea, ¿qué tienes?

Pues claro. Vaya caradura.

A ver si cambiamos la peliculina, ¿no?

Bien bonita que es.

¿Qué te han preguntado?

Nada, buscan a unos gamberros.

Buenas tardes. -Buenas.

Buenas tardes.

Se han producido unas pintadas en la fachada del Ayuntamiento.

¿Ustedes saben algo?

¿Qué vamos a saber?

¿Cómo saben ustedes que son de Torre Baró?

Porque escribieron "Torre Baró".

La juventud, que ya no sabe uno ya ni lo que quieren.

¿Y ustedes vieron algo anoche? -¿Nosotras qué vamos a ver? Nada.

La petrina.

¿Qué dice usted? La petrina.

¡En español!

La... La bragueta.

Buenas tardes. Buenas tardes.

Buenas tardes.

¿Tú estás tonto? ¿Estás tonto? ¿Qué dices de la petrina?

Me ha puesto nervioso, el hombre ahí con la bragueta abierta.

No tenéis que pensar otra cosa. No pienses más, no se te da bien.

Pocas luces las que tienes. De verdad, ¿eh?

La Virgen santa. ¿Qué pasa ahora?

¿Tú sabes de dónde era mi padre?

Pues claro, de Puentegenil.

Sí. ¿Sabes por qué son famosos la gente de Puentegenil?

No son famosos los de Puentegenil. Mira, estoy hablando con Vital.

¡Ojú! Por las luces.

Puentegenil fue el segundo sitio de España donde llegó la luz.

Vamos a hacer que se nos vea, pero bien, ¿eh?

Aquí no nos va a venir a ver "naide".

Venga, empieza la película.

No la vas a ver tú con ese ojo. Anda...

¿Te ha escrito mucha gente?

Lo vamos a poner ahí en grande, que lo vea todo el mundo,

como en Hollywood. (CHISTA) Cállate.

Se nos va a ver bien visto. Pero vamos, bien, bien, bien visto.

¿Te quieres callar? Sí.

Voy a llenar el castillo de bombillas. Torre Baró, bien grande.

Yo tengo el almacén lleno de bombillas.

En cuanto acabe la película, voy directo para allá.

¿Qué dices, burranco? Aquí no hay electricidad para eso.

an9 (Suena la canción "Soy minero")

an9 (Agua corriendo)

Vamos... Vamos a hacer las curas.

Espera.

Así es. Así, así, así.

Espera. Aún no, ¿eh?

Así.

Así. No tanta, no tanta.

Hala.

Espera, espera, espera. Espera, espera.

Cuidado. Cruza.

¿Por qué no te jubilas como Dios manda?

Sabrás tú lo que Dios manda...

Perdona.

¿No huele raro? ¿No?

Sí. Espérate.

¡Vamos, vamos, vamos! ¡Vamos, los cubos llenos de agua!

¡Aurora! ¡Aurora!

¿Has visto a Felipín? No lo he visto.

¡Aurora!

¡Manolo! ¡Aurora!

¡Vamos! ¡Manolo!

¿Has visto a Felipín?

Estaba contigo.

¡Está dentro! ¡Está dentro!

¡No, no me digas eso!

(GRITA)

¡Rápido, más cubos! ¡Vamos!

¡Felipe!

¡Felipe!

¿Dónde están los bomberos?

¿No has visto a Felipe? ¡Que Manolo dice que está ahí dentro!

No, no, no, no, espera.

(AURORA) ¡Agua!

¡Vamos, más agua!

an9 (Sirena)

(JOANA) ¡Los bomberos!

¡Felipe!

¡Están aquí los bomberos!

¡Los bomberos!

¡Los bomberos! ¡Están aquí los bomberos!

an9 (Sirena)

(SILBA) ¡Eh, que estamos aquí! ¡Eh, aquí!

(AURORA) ¡Que vengan los bomberos!

-¿Por qué no suben?

¡Se ha acabado el agua!

¡Manolo, están atrapados! ¡No pueden subir!

¡Los bomberos!

¡Que vengan los bomberos!

(JOANA) ¿Por qué no suben los bomberos?

an9 (Griterío y sirena)

¡Venga, dale!

¡Dale! ¡Dale, dale, dale!

¡Sube! ¡Déjame, coño! ¡Déjame a mí, coño!

¡Que soy conductor, me cago en Dios!

¡Vale, vale, vale! Ya está.

¡Vale, vale, coño! Ya está, me quedo tranquilo.

Vale, va. ¡Le damos aquí, vamos!

¡Déjame subir!

Tranquilo, tranquilo. Es nuestro trabajo.

-¿Dónde están los bomberos, que no suben?

-¿Dónde están los bomberos?

¡Que se está quemando! ¡Me cago en Dios!

¿Los bomberos, papá, por qué no suben?

Papá, ¿qué haces?

Papá, ¿qué haces? ¿Qué haces?

¡Manolo!

(GRITA AURORA DESCONSOLADA)

¿Quieres un poco de sopa? Te irá bien?

Aurora,

tú te quedas aquí tanto tiempo como haga falta.

Gracias, Carmen.

Joana.

an9 (Música triste)

Vital, García.

¿Eh, Rubio?

¿Vital?

No, ¿eh? No.

Rubio.

an9 (Griterío de niños)

Mejor, "me llamo Manolo Vital".

¿Cómo lo diría yo? "Me llamo Manolo Vital".

Mejor "me llamo"...

Yo lo que no sé es cómo decirles para...

A ver, te lo digo en castellano.

Necesito a alguien que... ¿Con quién tengo que hablar?

¿A quién me tengo que dirigir

para solicitar que suban el autobús a Torre Baró?

Hola, buenas tardes. Buenas tardes.

Mi nombre es Manolo Vital. Soy un vecino del barrio de Torre Baró.

¿Y qué? Y vengo a ver...

qué tengo que hacer para conseguir que llegue el autobús a Torre Baró.

Pero es que yo soy de seguridad.

Bueno, a ver si usted puede informarme...

Señor, es que aquí no es. Escúcheme.

A ver, ¿dónde tengo yo que solicitar

o dónde tengo que ir para conseguir...?

Señor, ¿espera usted a alguien?

Sí, claro.

Pues aquí hace mucho rato que no hay nadie.

Mejor venga el lunes.

Estamos dejados de la mano de Dios.

¿A quién me tengo que dirigir?

an9 (Cláxones)

¿Adónde vas?

(PASAJEROS) Sí.

Manolo.

Sí. Sí, sí.

No, no.

Y nada.

Por amor.

¿Ah, sí?

Era monja.

"Perdone, pero no entiendo el catalán".

"Que cómo se llama la niña".

No, no. (RIE)

Sí. Sí, sí.

De detrás de la montaña.

El alcalde lo puso el rey, pero...

Uno es falangista o no es falangista.

Rossinyol, que vas a França.

Rossinyol...

Rossinyol, que vas a França.

Rossinyol...

Rossinyol, que vas a França.

Rossinyol...

Rossinyol, que vas a França.

Rossinyol...

Carmen.

Mira.

Míralo. Lo que he preparado.

Una para ti... y una para mí.

Toma.

Hombre...

Manolo.

Dime la verdad.

No, no. No, no, dime la verdad.

Que no.

Dame, dame...

No sé, dame...

an9 (Se abre puerta)

¡Hombre! Hombre.

an9 (Llama a la puerta)

Yo... Yo no sé, doña Carmen. Yo soy muy torpe.

Menos mal que está usted aquí.

Yo he llevado esos trolebuses que el pedal acelerador

funcionaba al revés que el de los coches, desde los ACLO imperiales

hasta los últimos modelos de los Pegaso,

pasando por los Seida, los Chausson y los Monotrales.

...porque quisiéramos, no.

Vinimos expulsados de Extremadura.

Quisieron quitarnos nuestra dignidad.

Y eso es lo último que se pierde.

Compramos las parcelas

y nos construimos las casas con nuestras manos.

La dignidad es la lucha por el agua, por la luz, por correos,

la lucha por la sanidad y por la educación pública.

Eso es la dignidad.

Detrás de la montaña, somos los de atrás de la montaña.

Esto es lo último.

an8 Aquí.

Esto aquí.

Pues ya está todo.

El te quería mucho. Lo sabes, ¿no?

Mira, el colmado es tuyo.

-Aurora, que no. -Que no, ¿qué?

Que no, ¿qué? Si lo haces divinamente.

En casa es donde nos quieren y aquí no...

Venga.

¿Qué tonterías haces? ¿Adónde vas a ir? ¿Adónde vas?

¿Pero qué haces?

Manolo. Que te vas a lastimar.

Manolo. Venga, va.

Ahora lo tengo que volver a subir todo.

¡Carmen!

He traído a unas amigas.

(TOCADISCOS) Se encontraron en la arena

los dos gallos frente a frente.

Se encontraron en la arena

los dos gallos frente a frente.

El...

¡Vital!

¡Vital!

Aquí te traigo un regalito.

¿No la habíais echado de menos?

Me la han traído a comisaría.

La princesita de Torre Baró

haciendo pintadas en las paredes del Ayuntamiento. Qué vergüenza.

Va, suelte a la niña.

(CHISTA)

Carmen.

Qué pena.

A ver si le dais un poquito de educación a la niña, coño.

¡Shhh! Aquí.

Vale, Carmen.

A mí me habla usted en cristiano, señora.

Carmen.

Manolo, manda a tu mujer para dentro.

Carmen, Carmen... Manda a tu mujer para adentro.

an8 ¡Mamá!

Hazme el favor, Carmen.

Qué vergüenza,

que sea tu mujer la que lleve los pantalones en casa.

Has tenido suerte de que te la traiga yo.

Le podía haber pasado cualquier cosa a la niña:

la podrían haber encerrado,

se podría haber caído por una ventana.

Cualquier cosa. Pero yo te la he traído.

Y yo se lo agradezco.

Veo que has prosperado.

Esto sí es un techo,

esto sí es un techo.

Tu patio.

Y esto parece menos una pocilga.

Un poquito menos.

Que tengan ustedes buenas noches. Muchas gracias.

Buenas noches.

Con cabeza. Sí,

¿con cabeza qué se consigue, papá? No sé... No, no...

¿Y el reloj?

No.

¿Qué he hecho yo con...?

El reloj de mi padre.

¿Dónde coño lo he...?

Pues si no...

Si no me lo he quitado.

Coño, ¿dónde...?

Es lo único que me quedaba de mi padre.

Dejó una carta antes de morir que decía:

"Por si no vuelvo,

el barbecho... para el Carrascal.

Hay que vender las cabras antes de que se las coman,

pagarle lo que se le debe a la del pan.

Sin más. Adiós.

Diego Vital. A mi esposa.

Y el reloj para Manolo".

Le pegaron cuatro tiros los de la Falange

delante de mí.

Yo no sé si me puedo ir de aquí, Carmen.

Ya me echaron una vez de mi casa.

Y hemos construido esta con nuestras manos.

Voy a reventarlo todo.

La voy a liar, Carmen.

¿Tú quieres liarla conmigo?

(RIE)

Vámonos.

an9 (Arranca motor)

Vaya, hombre.

Manolo.

(RIE)

Pues... Pues que la voy a liar.

an9 (Teléfono)

...al Matías que el Manolo se ha llevado el bus a Torre Baró.

He secuestrado el autobús, ¿entendido?

Venga, espabila.

¿Qué pasa?

Pues al lío.

Este autobús está secuestrado.

an9 (Arranca motor)

an9 (Música)

¡Venga!

A ver, mira ahí. Dame el tope.

Vale, vale. -Tira, tira.

-¡Tú dale! ¡Tira, tira!

-¡Vamos, venga! (PASQUAL) Dale.

-¡Vamos, Manolo!

-¡Venga, venga, venga! -¡Dale, dale, dale!

-¡Tú puedes! (PASQUAL) Vale.

-¡Venga, venga, que ya está! ¡Venga!

-Vale, vale, vale. -Vale, vale, vale.

¡Tapadme, tapadme el agujero! ¡Tápalo!

¡Pon unas maderas! ¡Vamos!

¡Tapa el agujero!

Toma, toma, toma.

-Tú pon esta aquí.

Tira. Tira, que pasa. -Va.

-¡Vamos, Manolo!

¡Venga, subid! ¡Todos para arriba!

¡El autobús a Torre Baró! ¡Vamos a Torre Baró!

¿Estamos todos?

¿Estamos todos?

an9 (Música)

an9 (Ovación y aplausos)

an9 (Claxon repetidas veces)

an9 (GRITOS DE ANIMO)

-¡Bravo!

an9 (Claxon repetidas veces)

¡Dale, que tú puedes!

-¡Cuidado, cuidado! -¡Vamos, vamos!

¡Sube, Carmen!

¡Venga!

¡Manolo! (GRITA CONTENTA)

(VARIOS) ¡Queremos autobús! ¡Queremos autobús!

¡Queremos autobús!

¡Queremos autobús! ¡Queremos autobús! ¡Queremos autobús!

¡Queremos autobús! ¡Queremos autobús!

¡Queremos autobús!

¡Todos, todos, todos!

¡Todos! ¡José Manuel, aquí está!

¡Escuchadme!

(VARIOS) ¡Manolo, Manolo, Manolo!

¡Manolo, Manolo, Manolo!

-¡Hey, callaros todos! ¡Callaros todos, que va a hablar el Vital!

-¡El Vital!

A ver, ya sabéis que yo soy hombre de pocas palabras,

pero nos dijeron que no podíamos discutirle al señorito.

Nos dijeron que recibíamos la paga conforme merecíamos.

Nos dijeron que no tendríamos un lugar en esta tierra,

que no tendríamos luz, que no tendríamos agua.

¿Sabéis lo que me dijeron cuando bajé a "l'Ajuntament"

a pedir una línea del 47 "per" Torre Baró?

Me dijeron: "¿Y quién va a querer subir ahí arriba?".

Y yo les dije:

"¡Coño, los que han bajado esta mañana!"

an9 (Ovación)

¡La Desi!

La Desi.

¿Dónde está?

La Desi, que va a la fábrica a coser.

El José Manuel. El Felipín, que en paz descanse.

Y me respondieron, me dijeron:

"Es imposible que suba el 47 hasta Torre Baró".

Y yo les digo ahora desde aquí:

"Señores, ¿esto qué es?".

an9 (Ovación)

¿Esto qué es?

¿Esto qué es?

Ven aquí. La Desi, la más bonita del barrio.

¡Qué coño!

¡A ver!

Ya la hemos liado, ahora me llevo el coche a cocheras.

Me llevo el coche a la cochera.

¡Que ya la hemos liado!

¡Manolo! ¡Manolo!

an9 (Claxon repetidas veces)

an9 (Sirena)

Tranquilos, tranquilos.

Vayan desalojando el autobús.

Vamos, caballero. -No, no pasa... no pasa nada.

Estamos aquí por voluntad prop... -Baje del autobús, vamos.

Apague el motor.

Abajo.

Eso es.

¡Atrás!

¡Dispersen hacia atrás, por favor!

¿Todo esto para qué, Manolo? ¿Eh?

¿Para qué?

Cada uno es como es.

Venga, tira.

Tira... Tira.

...que vas a França, rossinyol,

encomana'm a la mare, rossinyol,

d'un bell bocatge, rossinyol,

d'un vol.

Encomane'm a la mare, rossinyol,

i a mon pare no pas gaire, rossinyol,

d'un bell bocatge, rossinyol,

d'un vol.

(SOLISTA) A mon pare no pas gaire, rossinyol,

perquè a un pastor me n'ha dada, rossinyol,

d'un bell bocatge, rossinyol,

d'un vol.

Perquè a un pastor me n'ha dada, rossinyol,

que em fa guardar la ramada, rossinyol,

d'un bell bocatge, rossinyol,

d'un... vol.

an8 (DIRECTORA)

Cuando canta el gallo negro...

es que ya se acaba el día.

Si cantara el gallo rojo,

otro gallo cantaría.

Ay,

si es que yo miento,

que el cantar que yo canto lo borre el viento.

Ay,

qué desencanto...

si me borrara el viento lo que yo canto.

Se encontraron en la arena...

los dos gallos frente a frente.

El gallo negro era grande,

pero el rojo era valiente.

Ay,

si es que yo miento,

que el cantar que yo canto lo borre el viento.

Ay,

qué desencanto

si me borrara el viento lo que yo canto.

Se miraron cara a cara

y atacó el negro primero.

El gallo rojo es valiente,

pero el negro es traicionero.

Ay,

si es que yo miento,

que el cantar que yo canto lo borre el viento.

Ay,

qué desencanto

si me borrara el viento lo que yo canto.

Gallo negro, gallo negro.

Gallo negro, te lo advierto:

no se rinde un gallo rojo

más que cuando está ya muerto.

No se rinde un gallo rojo

más que cuando... está muerto.

Ay,

si es que yo miento,

que el cantar que yo canto lo borre el viento.

Ay,

qué desencanto

si me borrara el viento

lo que yo canto.

Mi nombre es Manolo Vital,

procedente de Valencia de Alcántara, Extremadura.

Vivo en la calle Sant Feliu de Codina, número 100,

Torre Baró, que es un barrio de Barcelona.

Yo llevé el autobús 47

desde la Plaza de Cataluña hasta Torre Baró.

Dicen que es un secuestro, pero yo creo que es una necesidad.

Así que aquí estamos.

Ay, cómo me cuesta subir la cuesta,

cómo me cuesta subir pa' aquí.

Cómo me cuesta subir la cuesta,

cómo me cuesta subir pa' aquí.

Cómo me cuesta subir la cuesta,

cómo me cuesta subir pa' aquí.

Del 1 al 100, el 47.

Del 1 al 100, del 1 al 100.

Del 1 al 100, y el 47.

Del 1 al 100, del 1 al 100.

Del 1 al 100, y el 47. Si quieres venir...

"Por si no volviese, venderías el barbecho.

El Pinto te dirá quién es el que lo compra.

María Antonia, la de Gonzalo,

le di a guardar en mi bolsillino con un billete de cinco duros.

Las cabras las venderías enseguida para que no puedan comérselas

y con el cochino harías lo mismo.

Y liquidarías con la señora Manuela, la del pan.

Y sin más, adiós. Tu esposo, Diego Vital.

Y el reloj para Manolo."

Eso es toda la herencia de mi padre

antes de que lo matara la Falange

el día 6 de octubre del 36

en Valencia de Alcántara, el pueblo donde yo nací.

De aquellos barros, estos lodos.

¿Por qué no sienten?

¿Por qué no cambian la historia del todo?

Se da por supuesto...

que la vida no es diferente para el resto.

Aunque me quede en el borde del mundo...

y aunque no entiendan que por qué pregunto.

Y aunque me traten siempre de extraño...

y aunque pasen y pasen los años,

no se olvida el recuerdo ni el daño...

an8 (EN CATALAN)

...del que lucha con miedo ahí en su pecho

por si eso nunca nadie lo convierte en hechos.

Tantos ojos que solo miran a un punto.

Solo se buscan,

solo se quieren lo necesario y justo.

Y no se pide más que lo que está en sus manos...

que se luche por la dignidad de cualquier ser humano.

Y aunque me quede en el borde del mundo...

y aunque no entiendan que por qué pregunto...

y aunque me traten siempre de extraño...

y aunque pasen y pasen los años,

no se olvida el recuerdo ni el daño...

...del que lucha con miedo ahí en su pecho

por si eso nunca nadie lo convierte en hechos.

Rossinyol, que vas a França, rossinyol,

encomana'm a la mare, rossinyol,

d'un bell bocatge, rossinyol,

d'un vol.

Encomana'm a la mare, rossinyol,

i a mon pare no pas gaire, rossinyol,

d'un bell bocatge, rossinyol,

d'un vol.

I a mon pare no pas gaire, rossinyol,

A un pastor me n'ha dada, rossinyol,

d'un bell bocatge, rossinyol,

d'un vol.

A un pastor me n'ha dada, rossinyol,

que em fa guardar la ramada, rossinyol,

d'un bell bocatge, rossinyol,

d'un...

vol.

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.