Original subtitles

November 1944.

De geallieerden vechten om door de Siegfried-lijn te breken.

Dieper in Duitsland...

schiet een Britse commandant op Duits geschut met een PIAT...

maar schiet mis.

Hij ontdekt al snel dat hij ongewenste aandacht trekt.

Op 6 juni 1944...

komen geallieerde troepen eindelijk aan land in Normandië...

om het westelijke front te openen.

Maar nazi-fanaten en diehards blijven vechten om te overleven.

D-Day was een veldslag.

Ze moeten de oorlog nog winnen.

HITLERS LAATSTE GEVECHT

DE HEL VAN HOVEN

18 november 1944.

165 DAGEN NA D-DAY

Bij de Nederlands-Duitse grens.

Nadat het kanonbombardement stopgezet is...

rukken soldaten op van de infanterie van de hertog van Cornwall.

Britse majoor Michael Lonsdale...

loopt voorzichtig over de verlaten weg van het Duitse dorpje Hochheid.

Z'n mannen rukten zo snel op dat hij ze nergens ziet.

De twee leidende pelotons maakten veel gebruik van het Britse spervuur...

en waren daarom erg snel voortgetrokken.

Terwijl Lonsdale zijn omgeving observeert, valt een beweging hem op.

Je mist snel een vijand die verborgen in gebouwen zit te bekomen...

van het zware spervuur van artillerie dat ze over zich heen hadden gekregen.

Hij ziet een vorm in een raam...

waarvan hij gelooft dat het een Duitse soldaat is.

Voor Lonsdale kan reageren, verschijnt er nog een Cornwall.

De soldaat is gewond geraakt in gevechten verderop...

en gaat nu terug naar de hulppost van het regiment.

Hij zegt tegen de soldaat:

Jij dekt me met je geweer, terwijl ik ga kijken.

Met het geweer van die man gericht op de ingang...

sluipt Lonsdale naar het huis.

Eenmaal bij de deur stopt hij en trekt hij zijn pistool.

Als hij er klaar voor is, gaat hij naar binnen.

Handen omhoog.

Lonsdale en zijn mannen rukten op naar Duitsland vanuit Nederland...

minder dan acht uur eerder.

Na vijf lange jaren oorlog...

brachten ze de strijd naar Duitsland zelf.

Voor het eerst sinds de Slag bij Minden in 1759...

stonden Britse soldaten op het punt de strijd aan te gaan in Duitsland.

Hun opmars maakt deel uit van de brede voorstrategie...

bedacht door opperbevelhebber Dwight D. Eisenhower.

De brede frontstrategie was bedoeld om alle geallieerde legers...

tot aan de rivier de Rijn te brengen.

De Britten in het noorden...

de Amerikanen en Fransen in het zuiden.

Eenmaal in positie...

konden ze gelijktijdig oprukken naar het Derde Rijk.

Bij het versterkte stadje Geilenkirchen, zo'n tien kilometer van de grens...

moeten de Amerikanen van de 84e infanteriedivisie...

posities veroveren in het noordoosten.

Britse troepen vallen vanuit het westen aan...

via Hochheid, om de stad te omsingelen.

Voor majoor Lonsdale...

betekent 't dat ze Hochheid één huis tegelijk innemen.

- Lonsdale opent de deur.

Handen omhoog. - En stormt naar binnen.

Hij is nogal verbaasd dat hij 18 Duitse soldaten tegenkomt...

die allen gewapend en alert zijn.

Handen omhoog. - Lonsdale bedreigt hen met zijn pistool.

De patstelling duurt nog even.

Hij gebaart weer.

Handen omhoog.

En tot zijn grote verbazing geven de Duitsers zich over.

Op dit soort momenten...

kwamen ze groepjes Duitse soldaten tegen...

vooral als ze ver weg waren van hun officieren en leidinggevenden...

die zich wilden overgeven.

Eruit.

Lonsdale stuurt de Duitsers de straat op en naar de gewonde Cornwall soldaat.

Hij beveelt de man om de gevangenen naar de achterhoede te brengen.

Majoor Michael Lonsdale is een 37-jarige Ier...

die uit het Noord-Staffordshire regiment kwam.

Hij maakt zich snel geliefd bij die mannen.

Lang na de oorlog beschrijft een jonge officier van het regiment...

hem als wild, angstaanjagend, maar warm voor de jeugd.

Lonsdale verzamelt zijn manschappen aan het eind van de weg.

We gaan, jongens. Volg mij.

En nu Hochheid schijnbaar veilig is...

verspreidden de Cornwalls zich door het bos.

RIVIER WORM GEILENKIRCHEN

Deze regio vormt een van de sterkste sectoren...

van Hitlers beruchte Siegfried-lijn.

Je hebt versterkte punten, antitankgreppels...

overlappende schootsvelden...

en als natuurlijke barrière heb je zelfs de Worm-rivier.

In Duitse documenten merk je...

dat toen ze zich achter de grens terugtrokken...

de Siegfried-lijn ontzettend belangrijk voor hen is.

Het is de eerste keer dat ze iets hebben van...

een voorbereide verdedigingslinie.

Maar in werkelijkheid is het verouderd en achterhaald.

Maar psychologisch is het een belangrijke factor en element.

Terwijl de geallieerden van plan waren om verder door te breken...

moeten de Cornwalls nu...

de weg uit Geilenkirchen zien te blokkeren.

Zo kunnen ze de Duitse versterkingen uit het noorden blokkeren...

en terugtrekkende troepen bestoken...

terwijl de Amerikanen vanuit 't zuiden oprukken.

GEILENKIRCHEN, WORM RIVIER, HOCHEID

Maar de doorbraak bij Geilenkirchen duurt langer dan gehoopt.

Twee dagen later zitten de Cornwalls nog steeds verspreid...

in ondiepe greppels aan beide kanten van de weg.

Maar de grond om hen heen ontploft door periodiek artillerievuur.

Lonsdale beweegt zich gebukt tussen zijn soldaten.

Sommigen proberen te rusten...

anderen maken hun wapens schoon om bezig te blijven...

ondanks het weer.

Eindelijk, vroeg in de middag op 20 november...

zien ze beweging.

In het begin zien ze enkele vijandelijke soldaten.

Lonsdale bereidt z'n mannen voor.

Terwijl de Duitsers vanuit het zuiden in zicht komen...

beginnen de Britten te schieten.

Explosies weergalmen...

van Duitse tanks en gemotoriseerde kanonnen in de verte.

De Duitse troepen rond Geilenkirchen houden het al een tijdje vol.

Nu hebben ze deze weg nodig als vluchtroute...

en de druk neemt toe.

Lonsdale en de Cornwalls blijven de aanval tegenhouden...

terwijl nog meer Duitsers uit het bos komen, vastbesloten om uit te breken.

Het aantal Britse slachtoffers loopt op.

Het is niet duidelijk hoelang ze de aanval kunnen weerstaan.

Ondanks zwaar vijandelijke vuur verlaat een jonge Cornwall korporaal de linie...

en loopt weg van de Britse positie om dan uit het zicht te verdwijnen.

20 november 1944.

Op zo'n tien kilometer van de Duitse grens met Nederland...

proberen Britse troepen de Duitse aftocht af te snijden.

De Amerikanen rukken op door Geilenkirchen...

en drijven meer Duitsers naar het noorden.

Maar de eerste hindernis was het kruispunt...

waar de Cornwalls een stopstreep hadden opgezet.

Tijdens dit gevecht...

verlaat een korporaal van de infanterie van de hertog van Cornwall de linie...

en vertrekt.

Majoor Michael Lonsdale verzoekt zijn mannen om laag te blijven...

zelfs wanneer de korporaal uit het zicht verdwijnt.

Lonsdale ontwijkt schoten, en richt zijn aandacht...

op de Duitse ontsnappingsaanval langs de hele Britse lijn.

Maar langzaamaan schakelen de Cornwalls de vijand uit.

Samen met de aanval van de Amerikanen vanuit het zuiden.

De jonge korporaal had ze gezien en ontweek het kruisvuur om contact te maken.

Op dit moment was korporaal Lynch erg dapper.

Hij wendde zich tot de Amerikanen om ze te laten weten...

dat ze Britse posities naderden en hij was bang voor eigen vuur.

Hun aankomst geeft aan dat het doel van deze fase van de operatie...

is bereikt.

De Amerikanen hebben Geilenkirchen in handen.

Het contact met de Britse troepen breekt het Duitse verzet.

Luitenant-kolonel George Taylor...

houdt de voortgang van de Cornwalls in de gaten.

Hij nam het bataljon over van de vijfde Hertog van Cornwall-infanterie...

nadat ze twee commandanten verloren hadden in de strijd.

Hij moest een hele groep nieuwe versterkingen laten komen...

en het bataljon omvormen tot een gevechtseenheid.

Hij krijgt bericht om de Cornwalls op meer actie voor te bereiden.

Dit verzoek is ongewoon.

De troepen van Cornwall hanteren normaal een vechtrotatie...

van vier dagen strijd en vier dagen vrij. Taylor maakt zich zorgen.

Het bataljon ligt nu vier dagen in Hochheid.

Ze hebben veel Duits artillerievuur gehad...

en de Duitsers probeerden constant te infiltreren en aan te vallen...

dus de soldaten waren moe.

De vermoeidheid wordt verergerd door het weer.

Volgens bronnen...

valt er in november 1944 dubbel zoveel neerslag als normaal in dit gebied.

De mannen zelf zijn doorweekt en zitten onder de modder.

Het water verandert zandwegen en paden in een moeras.

Vastgelopen voertuigen leveren eindeloze files op.

Het zijn soortgelijke problemen als in de Eerste Wereldoorlog...

en dus kozen de Britten voor het principe van rupsbanden.

In de eenvoudigste ontwerpen...

draaien de wielen over een bewegend spoor in plaats van direct op de grond.

Op dezelfde manier dat een sneeuwschoen gewicht verspreidt over een groter gebied...

helpt een rupsband om zware machines op een zacht oppervlak te laten rijden.

Maar zoals de Cornwalls ontdekken, is de modder onontkoombaar.

Zelfs hun rupsvoertuigen hebben problemen.

Alles moest gedragen worden. Munitie, voorraden, eten, alles.

Zelfs de slachtoffers moesten op brancards weggedragen worden.

Luitenant-kolonel Taylor weet dat z'n troepen niet op volle sterkte zijn.

Om het erger te maken...

Voordat de versterkingen komen...

voert zijn bataljon in z'n eentje een nieuwe aanval uit.

Taylor bekijkt bezorgd de vernieling van de recente veldslag.

Het is de locatie die ze 'de spleet' noemen.

Andere Britse eenheden probeerden over te steken.

Het slagveld ligt bezaaid met brokstukken.

Taylors bataljon ontving orders...

om het dorp Hoven in het noorden te veroveren.

Om er te komen moeten de Cornwalls de spleet over...

vlak voor het oog van de Duitse verdedigers in het bos.

George Taylor twijfelt sterk aan de volgende operatie.

De soldaten zijn moe, uitgeput en hij heeft veel mannen verloren.

Hij kreeg te horen dat het bataljon moet doorgaan...

en het dorp Hoven moet aanvallen.

Maar als Taylor zijn zorgen doorgeeft aan zijn commandant...

worden ze weggewuifd.

Brigadecommandant Hubert Essame begrijpt George Taylors zorgen...

maar hij moet ze wegwuiven.

Het bataljon valt aan via de linkerkant van de Amerikaanse aanval...

die zich richt op Worm en daarom is het een belangrijke aanval.

FRANKRIJK, DE RIJN, DUITSLAND

Het is een benadering per eenheid in Eisenhowers brede frontstrategie.

De geallieerden rukken tegelijk op...

om de flanken en aanvoerroutes te beschermen.

Een brede frontlinie verplicht de Duitsers ook om hun troepen verspreiden...

in plaats van ze te concentreren.

De volgende dag, terwijl het bataljon zich klaarmaakt om te vertrekken...

worden krijgsgevangenen door de linie gebracht.

Breng die soldaat hierheen.

De Cornwalls waren ingelicht dat een van Hitlers nieuwe...

Volksgrenadier-divisies het bos verdedigde.

Maar een nadere inspectie onthult dat ze tegenover een oude vijand staan.

Het tiende SS-Pantzergrenadier-regiment.

Uit de aanwezigheid van SS'ers blijkt duidelijk...

dat er gevaar dreigt vanuit Duits perspectief.

Het zijn vooral fanatieke nazi's...

en ze geloven in waar ze voor vechten.

De verschijning van dit eliteregiment soldaten...

laat zien dat de Duitsers versterkingen kunnen sturen.

Ook al lukt het de geallieerden niet.

22 november 1944.

Terwijl luitenant-kolonel George Taylor...

zich opmaakt voor de verovering van het Duitse dorp Hoven...

ontdekt hij dat het tiende SS Panzergrenadier-regiment...

is overgeplaatst naar het gebied als versterking.

De Cornwalls kwamen de 10e Panzerdivisie de eerste keer tegen in Normandië.

Later, bij de Arnhem-operatie...

namen de Cornwalls het weer op tegen de Panzerdivisie.

En toen Taylor hoorde...

dat een aantal Panzergrenadiers naar Hoven trokken...

was dat geen goed teken voor hem en zijn mannen.

Er is geen tijd voor veranderingen.

Taylor legt het strijdplan uit aan zijn commandanten.

Compagnie C stelt de bossen in het noorden veilig...

om zo de baan vrij te maken naar Hoven voor Compagnie B.

Majoor Michael Lonsdale's D-compagnie...

gebruikt het afleidingsmanoeuvre om het dorp Kraudorf in te nemen.

Maar Lonsdale gaat ze niet leiden.

George Taylor weet hoe hij het beste uit zijn mannen kan halen.

Hij begrijpt dat mannen rust nodig hebben.

Taylor besluit om de adjudanten de aanval te laten beginnen.

Hij beseft ook dat het innemen van Hoven slechts een deel van het probleem is.

Ook het in handen houden tegenover onvermijdelijke Duitse tegenaanvallen...

maakte deel uit van de Cornwalls' strijd.

Dat betekent dat je leiders goed laat uitrusten en klaar staan voor de strijd.

Lonsdale gaat naar de achterhoede.

In zijn afwezigheid leidt kapitein John Spencer de compagnie.

Taylor had Spencer laten rusten nadat hij gewond was geraakt in Arnhem.

Dit is zijn kans om de leiding weer over te nemen.

Tegen 12 uur 's middags...

staat Cornwalls compagnie C aan de rand van het open veld...

klaar om te vertrekken.

Maar ze moeten wachten tot het bombardement voorbij is.

Als alles goed gaat, schakelt de geallieerde artillerie...

het vijandelijke geschut uit en vernietigt 't alle versterkingen.

De Cornwalls krijgen zo 'n eerste kans...

terwijl de Duitsers nog in dekking liggen.

De timing is belangrijk.

Als je te snel vertrekt, word je geraakt door je eigen granaten.

Als je te laat vertrekt, kan de vijand zich hergroeperen.

Het precieze moment dat het spervuur stopt, is cruciaal.

Ze hebben een teken nodig.

25 ROOKGRANATEN, ROOD

Een granaat geeft het signaal af.

In plaats van een explosie komt er gekleurde rook vrij.

Als de kanonnen zwijgen zien ze rode en blauwe rook.

Compagnie C vertrekt.

Compagnie C is Taylors sterkste compagnie.

Dus nu leiden ze de aanval over de spleet...

vlak voor Hoven.

Zodra compagnie C die spleet in stapt...

worden ze uitgedund door Duits machinegeweervuur.

Hoven wordt verdedigd door leden van het 104e Panzergrenadier-regiment.

Heinrich Wolf leidt het tweede bataljon vanuit het hoofdkwartier.

De Panzergrenadiers zijn bepantserde infanterietroepen.

Ze werken vaak samen met tankeenheden.

Je hebt de infanterie nodig om stand te houden...

en om gebieden aan te vallen die niet geschikt zijn voor tanks.

Cruciaal voor het succes van de blitzkriegoffensieven.

Terwijl de oorlog voortsleept, worden de zwaarbewapende troepen vaak gebruikt...

om de linies in kwetsbare sectoren te stabiliseren.

Slechts 640 meter ten zuiden van het dorp...

waar compagnie C de spleet wil oversteken...

is het duidelijk dat het bombardement de Duitse kanonnen niet kon uitschakelen.

Als reactie worden vijandelijke mortier- en artilleriegranaten afgevuurd.

Dit keer probeert compagnie B door te breken.

Opeens landt er nog een salvo van granaten achter de linie.

De aanwezigen in Taylors commandopost vallen op de grond.

22 november 1944.

Zo'n tien kilometer op Duits grondgebied vanuit Nederland.

De Britse luitenant-kolonel George Taylor ziet zijn mannen...

van de Cornwall infanterie bezwijken onder het machinegeweervuur.

George Taylor heeft een voorste commandopost...

op zo'n 37 meter achter de startlijn van zijn bataljon.

Uit Taylors eigen beschrijving klinkt het als een wanhopige toestand.

Ze zijn er zo dicht bij.

Een inkomende granaat raakt de commandopost.

De inslag doet Taylor en z'n signaalgever op de grond vallen.

Hij beschrijft het als een bokser die tegen de grond is geslagen in de ring...

en wanhopig probeert weer op te staan.

De signaalgever naast hem had minder geluk.

Ondertussen...

is de opmars van compagnies B en C gestagneerd.

Ze gingen vooruit onder dit vernietigende vuursalvo...

en ze leden veel verliezen.

De Sherman-tanks die hen moesten dekken, kwamen niet opdagen.

Dus verandert Taylor z'n plan.

Taylors twijfels over de aanval klopten.

Hij moet zich snel aanpassen om Hoven te kunnen veroveren.

Hij laat het plan om Kraudorf in te nemen varen.

Taylor begrijpt dat hij compagnie D moet gebruiken...

om via een rechtse uitval de bescherming van het bos te verlaten...

om zo Hoven aan te vallen vanuit het oosten.

Nu rook hun opmars verhult...

sluipen de Cornwalls naar het noordelijk deel van het bos.

Gedekt door de bomen...

slagen Spencer en compagnie D erin om het dorp binnen te sluipen.

Het wordt verdedigd door 't hoofdkwartier van het 104e Panzergrenadier-regiment.

Het feit dat er een bataljonhoofdkwartier in Hoven is, betekent...

dat de Duitsers Hoven beschouwen als het cruciale punt in het gevecht.

De Cornwalls trekken voorzichtig verder door deuren en ramen te controleren.

Naarmate de middag vordert...

proberen Spencers mannen de huizen te ontdoen van Duitse verdedigers.

Ze omcirkelen de Duitse bolwerken een voor een en vallen aan.

Schiet op hun rugdekking. Snel.

De Cornwalls ontdekken...

dat de Duitse commandant van de 104e Panzergrenadiers...

Heinrich Wolf, ernstig is verwond.

Hij is nu 'n krijgsgevangene en wordt naar de Britse hulppost gebracht.

De strijd om Hoven gaat door.

Terwijl een tweede peloton van Spencer naar de linkerflank oprukt...

daalt een kogelregen op hen neer.

De Cornwalls schieten terug...

maar velen worden geraakt.

Kogels verwonden sommigen en anderen worden gedood.

Spencer zet z'n enkele versterkingen in...

en beveelt de radiotelegrafist het hoofdkwartier bericht te sturen.

Compagnie D zit in Hoven, maar om het te behouden willen ze meer mannen.

Op zijn commandopost...

hoort Taylor dat Spencers mannen het dorp bezetten.

Maar over de hele linie en in de achterhoede...

is de grip van de Cornwalls op hun posities wankel.

Taylor heeft de beloofde tanks niet ontvangen en kan weinig steun bieden.

Hij stuurt een paar eenheden over de spleet...

om de bossen tussen z'n commandopost en Spencer veilig te stellen.

Maar sommigen verdwalen en Duits geschut blokkeert de rest.

Een peloton van compagnie A vindt haar weg in de duisternis...

om gewonde mannen uit Hoven te halen...

en om enkele Duitse gevangenen mee terug te begeleiden.

Taylor bereidt zich voor op de lange uren tot de ochtend.

De troepen van Cornwall zaten ingegraven tijdens de nacht in die bossen.

George Taylor zei dat zelfs op zijn commandopost...

ze niet meer konden doen dan fluisteren...

zonder zwaar Duits machinegeweervuur uit te lokken.

Als het donker is, arriveert majoor Michael Lonsdale...

bij de commandopost.

Hij moet vannacht slapen.

Lonsdale staat erop dat hij zich weer bij zijn compagnie mag voegen.

Taylor wil hem een andere compagnie toewijzen...

die een commandant nodig heeft.

Lonsdale maakte duidelijk dat hij terug wilde naar compagnie D...

om z'n eigen mannen aan te voeren.

Taylor gaat met tegenzin akkoord...

en stuurt hem weg met versterkingen om compagnie D te ondersteunen.

Maar als Lonsdale wegloopt...

hoort hij hoe George Taylor hem die verdomde Ier noemt.

Lonsdale en het peloton vertrekken in het donker.

Taylor waarschuwde hem dat ze bijna twee kilometer niemandsland door moeten...

waar de meeste anderen hebben gefaald.

Rond 22.00 uur...

komen ze aan bij de rand van Hoven na een gespannen mars door het bos.

Halt.

November 1944. Hoven, Duitsland.

Britse majoor Michael Lonsdale...

en versterkingen voor het Cornwall regiment...

sluipen het dorp Hoven binnen.

We kunnen ons voorstellen dat hij zich zorgen maakt als hij door het donker...

door een gebied loopt dat nog wemelt van de Duitse soldaten.

Halt.

Lonsdale loopt naar voren en de soldaat herkent hem.

De eerste die Lonsdale in het dorp tegenkwam, was brigadier Williams...

die hem begroette met een brede grijns en een uitgestrekte hand en zei:

'Gelukkig bent u er.'

Hij ontmoet kapitein John Spencer...

en ontdekt dat compagnie D de controle over het dorp deelt met de Duitsers.

Het is nogal chaotisch.

Er vallen heel veel slachtoffers.

Maar Lonsdale krijgt grip op de situatie en reorganiseert zijn soldaten.

Want hij weet...

dat zodra de Duitsers zich weer organiseren...

ze zullen terugslaan.

Hij zet een hoofdkwartier op en maakt twee pelotons van 15 man.

Hij stelt elk peloton op in een huis aan weerszijde van de weg...

en hoopt dat hij hen heeft opgesteld in de richting van de aanval.

Nu zijn verdedigingsposities klaar zijn, controleert hij de gewonden.

Lonsdale gaat naar de tijdelijke hulppost in de kelder van een huis...

die vol gewonde soldaten ligt.

Een Duitse dokter zorgt voor hen.

De Duitse dokter spreekt heel goed Engels.

Het bleek dat hij had gewerkt in het St. Thomas' ziekenhuis in Londen...

voor de oorlog.

Ze kunnen het goed met elkaar vinden.

Onder de gewonden bevindt zich kapitein Heinrich Wolf...

van het Panzergrenadier-regiment dat de stad Hoven had verdedigd.

Onthoud dat deze oorlog niet lijkt op de oorlog aan het oostfront.

Dit is geen vernietigingsoorlog.

Over het algemeen houden beide partijen zich aan de Geneefse Conventie.

De arts brengt Lonsdale op de hoogte van de gewonden.

Velen hebben meer dringende zorg nodig. Hij adviseert Lonsdale hen te evacueren.

Na zijn evaluatie van de gewonden...

vraagt Lonsdale de dokter naar de locatie van de Duitse troepen.

We denken dat Mike Lonsdale een beetje tot het uiterste gaat.

De Duitse arts zegt dat hij de gewonden en zieken dient...

en dat hij geen gevechtsofficier is.

Maar tegelijkertijd is hij wel een professionele Duitse officier...

en hij gaat geen informatie weggeven.

Net zomin als hij zou verwachten van Lonsdale.

Lonsdale gaat weer aan het werk.

De Duitsers zijn wie ze zijn...

en ze zullen zo snel mogelijk in de tegenaanval gaan.

Terwijl compagnie D wacht op zonsopkomst neemt hun vijand hun positie in.

Een granaat raakt de radio van de Cornwalls.

De avond ervoor vernielde Duits pantsergeschut ook al een telefoonlijn.

Communicatie is nu moeilijk voor de Britten.

Lonsdale moet duidelijk hebben geweten dat tenzij er communicatie is...

ze er alleen voor stonden.

De Duitsers richten zich op de buitenpost van de twee pelotons.

Voordat de Duitsers hun tegenaanval starten...

proberen ze...

de posities van de geallieerden te testen.

Drie kwartier later verschijnt er Duitse infanterie en een gemotoriseerd kanon.

Het geschut vuurt granaten af op de huizen in Hoven.

Soldaten van compagnie D schieten terug...

en trekken zich terug naar het hoofdkwartier.

Tijdens de aftocht arriveert er nog een gemotoriseerd kanon.

De Cornwalls bereiden een aanval voor met hun PIAT...

en vagen het Duitse geschut weg.

Bij dageraad bereiden Lonsdale en zijn mannen zich voor op de volgende aanval.

Ze ontdekken vijandelijke soldaten die zich verzamelen achter een haag...

ten noordwesten van het dorp.

De middelen van compagnie D zijn nu beperkt.

Iedere verloren man is onvervangbaar.

Voor elk schot dat gelost wordt, is er geen nieuwe kogel.

Er worden geen versterkingen verwacht.

Lonsdale moet alles wat hij nog heeft in zijn voordeel gebruiken.

Hij plaatst zijn laatste Bren-geweer...

in een bovenraam, met uitzicht op de positie.

Lonsdale laat de schutter de heg afschieten...

waarachter de Duitse soldaten zich verbergen.

Als hij bij de laatste boom komt...

laat hij het wapen terug draaien in dezelfde lijn.

Lonsdale kijkt goed.

Het is eng stil als de Bren stopt.

Hij realiseert zich dat meer Duitse soldaten zich langs de heg verzamelen.

Lonsdale aarzelt niet.

Het Bren-geweer vuurt weer vanuit het raam.

Lonsdale realiseert zich dat ze alleen maar talrijker worden.

En bij de volgende aanval...

zei hij later dat het van alle kanten kwam...

en hij niet veel meer had om ze tegen te houden.

Al gauw weerklinkt het diepe gerommel van een Duits gemotoriseerd kanon.

Deze gepantserde voertuigen lijken op een tank...

en zaaien potentieel dood en verderf met elk schot.

Ineens zijn de Duitse soldaten overal.

Lonsdale en z'n mannen zijn omsingeld.

Ze schieten op de Duitsers achter hen en trekken zich terug naar het hoofdkwartier.

Kapitein John Spencer ziet een van de Duitse kanonnen naderen.

Als hij een open raam ziet, beseft hij dat hij nog beter kan richten.

Eenmaal boven stopt hij even.

Terwijl het geschut nadert tot op 18 meter...

zet Spencer de PIAT aan z'n schouder en vuurt.

Hij schiet ernaast en mist.

Nu hij zijn positie weet draait de Duitser zich om naar Spencer.

Spencer valt net op tijd op de grond om een treffer te voorkomen.

Maar hij is tijdelijk blind en ernstig gewond.

De kapitein moet zelf van de bovenverdieping naar beneden.

Op het hoofdkwartier vindt majoor Lonsdale totale chaos.

Er is geen communicatie en er zijn geen versterkingen gekomen.

Vijandelijke mortieren ontploffen buiten.

En de machinegeweren vuren op de muren en ramen.

Ze vinden slechts een half magazijn Bren-munitie.

Ze hebben gevochten tot hun laatste kogel.

Lonsdale moet een vreselijke keuze maken.

23 november 1944.

Hoven, Duitsland.

Na een reeks heftige tegenaanvallen...

moet Britse majoor Michael Lonsdale een beslissing nemen.

Overgeven of terugtrekken?

Hij heeft geen munitie...

en hij is niet het type dat zich overgeeft.

Hij besluit om z'n overgebleven mannen daar weg te halen.

Maar als ze een kans willen maken, moeten ze hun gewonden achterlaten.

Lonsdale wijst naar een gat in de muur.

Door de opening...

ziet hij dat de dikke rook van brandende gebouwen voor dekking zal zorgen.

Hij spoort zijn mannen aan tot actie. Ze rennen het bos in.

Een van de Duitse pantservoertuigen ziet hun beweging en opent het vuur.

Vooruit.

Omdat ze zo dicht bij het kanon waren...

kon de loop niet laag genoeg zakken om hen aan te vallen...

en het schot vloog over hun hoofd.

Ze gaan terug naar de commandopost van het bataljon...

door het bos waar beide kanten dagenlang om de controle vochten.

Vriendelijk vuur is een risico. Lonsdale is zich er zeer bewust van...

dat hij terugkomt in een situatie die chaotisch blijft.

Ze benaderen een soldaat die hij herkent van zijn eigen brigade.

Lonsdale roept: 'Stop.'

De soldaat schiet niet en ze raken veilig binnen.

Pas als majoor Lonsdale en zijn resterende strijders...

terugkomen op de commandopost...

beseft luitenant-kolonel George Taylor dat er iets vreselijks is gebeurd.

Nadat Taylor het contact verloor met de mannen in Hoven...

had hij geen idee van de situatie.

Hij had niet door dat de strijd in volle gang was.

Door de afstand tussen zijn hoofdkwartier en het dorp...

versmolt al het geluid van vuurwapens met de duisternis en de regen.

Er zijn nog tien man over van de troepen die naar Hoven zijn gestuurd.

Taylor is geschokt dat Lonsdale en zo weinig overlevenden uit Hoven komen.

Hij had geen idee dat de strijd zo'n kritiek punt had bereikt.

Taylor vond dat hij z'n instinct had moeten volgen.

Maar na zijn bezwaren kenbaar te hebben gemaakt...

had hij het gevoel dat hij alleen maar kon meewerken.

Vanwege zijn leiderschap bij de aanvallen en de verdediging van Hoven...

ontvangt Majoor Michael Lonsdale de Orde van Voorname Dienst.

Deze werd onderschreven door vijandelijke deserteurs die klaagden...

over het felle verzet in het dorp.

In zes dagen strijd lijdt het vijfde bataljon van de Hertog van Cornwall...

zeer grote verliezen.

Vierentwintig doden, honderdvierendertig gewonden...

en drieënzeventig vermisten.

De vermisten worden door het grote aantal krijgsgevangenen verantwoord.

Dit zijn mannen die Lonsdale en ook George Taylor moesten achterlaten.

Onder wie kapitein Spencer.

Ze waren allemaal zwaargewond...

en werden overgelaten aan de zorg van de naderende Duitsers.

Twee Britse brancarddragers die achterbleven...

om voor de gewonden te zorgen in Hoven worden ook gevangengenomen.

In een onverwachte wending...

wordt Duitse krijgsgevangene Heinrich Wolf bevrijd door z'n eigen troepen.

Hij is blijkbaar zo ernstig gewond dat hij niet mee kan vechten.

Hij moet naar een ziekenhuis in Duitsland.

De geallieerden veroveren en behouden...

de Duitse versterkingen in Geilenkirchen.

Maar uitgeputte troepen houden de aanval niet vol...

tegen de elite-versterking.

Andere offensieven worden afgeblazen.

Slechts weken later voert Hitler een grote aanval uit net voorbij Geilenkirchen...

bij het begin van wat bekend zal staan als het Ardennenoffensief.

De oorlog in Europa zal nog vierenhalve maand woeden.

Ondertiteld door: Joke Michielsen