Original subtitles

Quality over Quantity (QoQ) Releases The Lost Medallion (2013)

Vertaling: pinkGaai & Winchestergirl Controle: Smokey

Je hebt een beetje zand op je. Alles goed?

Daniel? - Hoi, Ms Sally.

Het is leuk je te zien.

Jou ook. Ik heb wat dingen voor de kinderen meegebracht.

Kan ik ze op de tafel laten? - Dank je Daniel. Dat is goed.

Kun je even blijven?

Ik ben eigenlijk onderweg naar het stadion. - De play-offs?

Ja, direct achter de dug-out. - Kijk eens aan.

Hoe gaat het met je? - Prima.

Ik zie een paar kinderen die ik niet eerder gezien heb.

Ja, we hebben er weer drie bij van andere pleeggezinnen.

Mijn hart gaat naar ze uit.

Het is nooit makkelijk voor ze om zich aan te passen.

Die daar, onder de boom, is Billy.

Hij zegt nauwelijks iets.

En dan heb je Allie, de kleine meid met het rode haar.

Zo onzeker.

Ze zei laatst...

'Denk je dat God soms per ongeluk mensen maakt?'

Ik wilde gewoon smelten.

En dan hebben we Huko. De jongen in het blauw.

We hadden wat problemen met hem. Hij wil graag de koning uithangen.

Ik zal hem even terechtwijzen, ik ben zo terug.

Huko.

Geef me de knuppel.

Ben je hier om ons een verhaal te vertellen?

Een verhaal? - Er wordt elke dinsdag een verhaal verteld.

Het spijt me, Daniel. Lisa, Ms Jessie voelt zich vandaag niet zo lekker.

Volgende week is ze er weer, ok�?

Wil jij ons een verhaal vertellen?

Ik denk dat mijn verhaal niet zo goed is als van Ms Jessie.

Dat is niet erg. Kom, kom iedereen. Kom, het is verhalentijd.

Geweldig.

Weet je zeker dat je tijd hebt?

Een beetje tijd, ja.

Een verhaal, nee.

Ga mijn stoel uit.

Goed, tijd voor verhalen, Huko, houd je koest. Wandelstok, dank je wel.

Daniel, ik ga snacks maken terwijl jij het verhaal vertelt.

Wat voor soort verhaal is het? - Vertel een eng verhaal.

Nee, een grappig verhaal. - Maar maak het niet saai.

Waarom zou het saai zijn? - Het zal niet saai zijn, het wordt grappig.

Goed, ik heb een verhaal.

Het is een beetje eng, een beetje grappig...

en het heeft veel actie.

Het verhaal heet, 'Het verloren medaillon'.

Wat is een medaillon? - Is dat geen groot stuk fruit?

Nee, dat is een meloen.

Een medaillon is iets bijzonders dat je om je nek draagt.

Zoals een gouden medaille.

Ja, als een gouden medaille, maar deze was magisch.

Dit verhaal bevat drie erg bijzondere kinderen.

De eerste, is een jonge prins die Huko heet. - Dat is mijn naam.

De tweede, een mooi meisje die Allie heet.

En de derde, een slimme jongen, Billy.

H�, die jongen daar heet Billy.

Heet je echt Billy? Dit verhaal wil je vast horen.

Hij praat niet veel. Ik denk dat hij niet erg slim is.

Ik ken veel slimme mensen, die erg stil zijn.

En ik ken mensen die te veel praten hoewel ze niet erg slim zijn.

Ja, jij praat de hele tijd.

Goed, luister. Ons verhaal begint heel lang geleden...

op een ver afgelegen eiland.

Een goedaardige koning smolt zijn kroon en vormde er een medaillon van...

met een speciale steen in het midden. De koning deed dit om zijn volk te tonen...

dat iedereen belangrijk was en dat niemand beter geboren was, dan de ander.

Vanwege deze nederige daad kreeg het medaillon speciale krachten...

en vervulde wensen, als je zuiver van hart was.

De koning gebruikte dit krachtige medaillon om gewassen te kweken op onvruchtbare grond.

Hij redde zijn volk van dodelijke stormen.

De koning beschermde zelfs zijn dorp voor het leger van kwaadaardige krijgsheer.

Maar op een dag, nam Huko, de zoon van de koning...

het medaillon en verloor de steen, waardoor het zijn kracht verloor.

Zonder de kracht van de steen om het eiland te beschermen...

veroverde de kwaadaardige krijgsheer Cobra, de vredige mensen.

Maar net voordat hij het medaillon greep, redde de goede koning het en ontsnapte.

Waar is het?

Is de koning gestorven? - Ja.

En het medaillon?

Het medaillon bleef lange tijd verborgen.

Niemand vond het, hoewel velen er naar zochten.

En dat brengt ons bij het volgende deel van het verhaal...

en een jongen genaamd Billy.

Ik wil dat je hier weggaat.

Ik zei dat je hier weg moest, meteen.

Laat me je helpen. - Jij kunt niet helpen.

Ik kan gereedschap schoonmaken, koffie halen, gaten graven.

Je bent te jong voor dit soort werk.

Ik zal alles doen wat je nodig hebt. - Beloofd?

Ja, dat beloof ik.

Ga naar huis.

Maar papa, daar is niemand.

Weet je, we zouden een archeoloog zoals jij in ons team kunnen gebruiken.

Cobb waardeert jouw talent terwijl bepaalde anderen dat niet doen.

Neem je in de maling?

Geef me dat. Verdwijn, snotaap.

Wat denkt u, Mr Cobb?

Onze familie heeft al generaties lang naar het medaillon gezocht.

Maar deze knul is iets op het spoor.

Houd hem in de gaten.

Maak je geen zorgen, we komen uit een lange lijn van spoor volgers.

Je bent niet gemaakt om te vliegen, in ieder geval niet zo.

Van die hoogte met jouw gewicht heb je minstens vier en 'n half keer meer oppervlakte nodig.

Hoe kom je op dat idee?

Het is verrassend wat je in 'n boek kunt vinden. Je zou er eens ��n moeten lezen.

Wat ik zoek vind je niet in een boek. - Ben je er weer uitgetrapt?

Mijn vader zal me nooit laten meehelpen.

Heb je iets interessants gevonden?

Nog niet.

Maar op een dag zal de hele wereld veranderen als ik het medaillon vind.

Als wij het medaillon vinden.

En zo, ziet de spin de vlieg.

Tot morgen.

Ik was het bijna vergeten, dit vond ik in de tweedehands boekenwinkel.

Het is een soort oudheidkundig dagboek over ons eiland.

Wat voor dagboek?

Een oud dagboek. Lees het, misschien staat er iets interessants in.

Tot ziens.

Hoe was je schooldag?

Papa, alles goed?

Het is voorbij, Billy. - Wat is voorbij?

Cobb heeft het stopgezet. - Je bent de bank geld schuldig, niet hem.

Hij is de bank, Billy.

Nu bezit hij alles, inclusief het graaf terrein. Ik geef het op.

Nee, papa, je mag niet opgeven. We kunnen niet opgeven.

Ik heb alles verloren, en voor wat? Voor een medaillon dat niet bestaat.

Mama zou zeggen dat het bestaat.

Het ligt ergens in de grond, ik kan het voelen, ik weet het.

Alles wat ooit iets voor me betekende ligt allemaal in de grond begraven.

Billy, ik wil dat jij dit hebt. Het is al lange tijd in mijn familie.

En ik weet dat het niet veel lijkt...

maar er is iets erg speciaals aan.

Ik hou van je, schat.

Hij leest een boek.

We gaan niet slapen voordat deze missie voltooid is.

Wat doe je? - Dat wilde ik jou vragen.

Ik wilde met je praten.

Ik loop weg. - Wat? Waarom?

Ik wil mijn moeder zoeken. - Je weet niet eens waar ze is.

Ik weet waar ze niet is, het weeshuis.

Heb je iets interessants gelezen?

Nee, ik heb het nog niet gelezen.

Beloof me dat je niet wegloopt en dan lezen we het samen.

Lees deze, 18 juni, 1827.

Aantekening van Mohea, zij heeft dit dagboek geschreven.

'Zijn ogen zijn gevuld met de passie van golven op een zomerdag'.

'Zijn armen zijn zo sterk als de bergen.'

Geen sprake van dat ik dit romantische spul lees.

Probeer deze.

'Stenen vielen van het kwade gezicht van de bergen...

en vulden onze vallei met verdriet.' - Nou?

Nou, wat? Het zijn maar overdreven gedichten.

Zie je het niet? Stenen vielen?

Ze heeft het over een aardbeving. - Precies.

Dit is het moment waarop je zegt 'Nu zie ik de waarde van boeken'.

Wat ooit een korte wandeling was, werd een erg lange.

Nou?

Nou, wat?

De aardbeving heeft het verplaatst.

Heeft de aardbeving het medaillon verplaatst? - Niet het medaillon, de rivier.

Hier... - Ja, ik zie het.

Dejo.

Papa zoekt aan de verkeerde kant van de rivier.

Ga niet zonder mij, ok�?

Billy, waarom koop je die dingen? Kijk nou, het is half kapot.

Omdat het leuker is om te maken.

Ik denk dat dit het pad is, dat hij genomen heeft.

Logisch gezien, ja.

Ik zweer, als ik nog ��n lepel vind...

Waarschijnlijk vind je die weer.

Blijf zoeken, clowns.

Vind het medaillon, of anders...

Geen tijd om te rusten, blijf zoeken.

Laten we gaan.

Ik denk dat ik iets gevonden heb.

Hierheen.

Het embleem van koning Kieli.

We hebben het gevonden.

Wacht maar tot mijn vader dit ziet.

Een mooie dag om iets te vinden, nietwaar?

Ik geloof, dat dat van ons is.

Kunnen we jullie een lift naar de stad geven?

Kom op, Allie.

Grijp ze.

Kom terug.

Kom terug.

Kom terug.

Halt. Stop. Hou op. Hou op met rennen.

Kom op. - Stop, nu.

Kom op, naar de brommer.

Ga, Billy, ga.

Grijp ze.

Ga.

Billy, schiet op.

Kun je niet sneller? Schiet op.

Ga Billy, ga.

Ik kan niet wachten het gezicht van je vader te zien.

Hij zal zo opgewonden zijn. - Weet ik.

Wacht.

Billy, wat is dat?

Mijn hemel. - De steen. Hij is echt bijzonder.

Allie, kom op. We laten hem aan mijn vader zien.

Wacht, je moet hem omhangen. Je moet hem verrassen.

Het is goed voor een gezin om samen te zijn.

We moesten je flink achterna zitten.

Geef me het medaillon.

Hij heeft het medaillon niet. Hij is maar een jongen.

Ik ben hier de archeoloog.

Hebben de slechteriken het medaillon van Billy afgenomen?

Ik sta op het punt het je te vertellen. - Ik had het ze niet laten zien.

Ik zou het verborgen gehouden hebben. - Maar hij wilde het aan zijn vader laten zien.

Maar als de slechteriken het van hem afnemen, maakt het niet uit.

Ik zou het voor mezelf gehouden hebben.

Wat is er gebeurd? Zijn ze gepakt? Wie heeft het medaillon?

Het zag er niet goed uit voor Billy en Allie.

Iedereen zag het medaillon en de slechteriken wilden het hebben.

Maar niemand was voorbereid op wat er daarna gebeurde.

E�n van de schurken keek naar Billy en zei...

Kom, jongen, geef het.

Je zult wensen, dat je het ons gegeven had.

Weet je wat ik wens? Ik wou dat dit allemaal niet was gebeurd.

Wat is er net gebeurd?

Het werkt.

Waar zijn we?

Niet waar. Wanneer.

Allie, ik denk dat we in het verleden zijn.

Billy, ik weet dat dit er goed uitziet, maar dat is het niet.

Rustig maar. Wat kan er fout gaan?

Ik weet het niet, wat denk jij? - Laten we gaan.

Allie, kijk.

We zien het dorp wat mijn vader in al die jaren heeft opgegraven.

Wens ons terug. Nu meteen.

Aan de kant voor de grote Huko.

Hallo daar. - Hij is zo schattig.

Hij is zo schattig.

Wie zijn jullie?

Ik ben Billy en dat is Allie.

Jouw gewaad heeft tanden.

Het medaillon. - Eindelijk.

Ons medaillon is teruggebracht door onze nieuwe koning.

Ik ben de koning.

Ik ben de koning.

Blijf alsjeblieft voor het avondeten, onze meest ge�erde schittering.

Ik, een 'ge�erde schittering'?

Echt?

Sorry, we moeten echt terug. - We blijven.

We blijven.

Ik wil mijn troon terug. Nu.

Laat me nadenken...

ik denk het niet.

Jij bent geen koning.

Zij denken van wel.

Dank je.

Ga je dat niet opeten? - Je mag het hebben.

Bedankt voor het terugbrengen van het symbool van onze waarde.

De muziek in onze harten speelt weer.

Mohea, je moet onze gasten niet direct aanspreken.

Sommige van ons kennen de ware betekenis van het Koninklijke medaillon niet.

Wacht, ben jij Mohea?

Ik hou van jouw geschriften.

Ik schrijf niet.

Geloof me, dat zul je nog doen.

Het medaillon is gevonden, heer.

Waar?

Een vreemdeling bracht het bij hen, en nu is hij de koning.

Ik ben hun koning. - Dat weten zij niet.

Bereid mijn drijver voor. - Ja, heer.

Je bent erg aardig.

En jij bent erg mooi.

Ik weet dat het medaillon je hier gebracht heeft, geef het aan mij.

Ik ben Huko, zoon van koning Kieli.

Het zou alleen door de rechtmatige koning gedragen moeten worden.

Ik begin te denken dat het medaillon wil dat ik koning ben.

Misschien omdat ik het niet kwijt zal raken.

Daar praten we niet over.

In mijn grote genade zal ik je vergeven.

Kom Allie, laten we naar mijn dorp teruggaan.

Geef me het medaillon. - Nee.

Het is van mij.

Dat denk ik niet. - Ik heb er mijn vader door verloren.

Ik ook. - Hou op. Hou op met ruzie maken.

Is dit een koning?

Jij hebt iets dat ik wil hebben.

Ik verban je.

Stop, of ze sterft.

Ik zei dat je ons terug moest wensen.

Laat haar gaan en ik geef het aan je.

Eerst het medaillon.

Spring.

Ik wens jullie dood.

Breng meer slaven mee terug. - Ja, heer.

Waar zijn mijn speurders?

Breng me hun dode lichamen. - Met een grote genadeslag, Heer.

We hebben het gedaan. We leven nog.

We moeten achter het medaillon aangaan.

We gaan naar Cobra's eiland. We halen het medaillon terug.

En hoe gaan we dat doen?

Wij zijn met z'n vieren. En hun hebben een heel leger.

Tegen wie denk je dat je het hebt? - Een verwend nest.

Hij heeft gelijk.

Niet dat je verwend bent, maar we kunnen dit niet alleen.

De enige kans die we hebben is met Faleaka.

Niemand heeft hem gezien sinds mijn vader is overleden.

Ik en mijn vader zijn heel vaak in zijn hut geweest.

Ik ga uitzoeken wat we moeten doen.

Nu bent u echt onoverwinnelijk, Heer.

Faleaka woont daar.

De eerste die boven is, is de koning.

Hij zei geen 'af'. Dat zei hij niet.

Jongens. Er is daar een pad.

Kom, Anul.

Ik ben de koning, want mijn hand heeft het als eerst aangeraakt.

Een hand telt niet. Het moet een voet zijn.

Ik heb gewonnen.

Faleaka woont hier niet.

Hij is dood.

Nadat ze bijna gestorven waren...

wist Billy dat hun enige hoop om het medaillon terug te krijgen...

was om hulp te vragen aan de wijze man die op het eiland woonde.

Een oude man genaamd: Faleaka...

die woonde op een geheime plek, ver weg van het dorp.

Kom op.

Kom binnen.

We hebben uw hulp nodig... - Om 't medaillon terug te krijgen.

Ga weg. Ga terug naar het dorp.

Maar we hebben uw hulp nodig.

Ik help niet om iemand de dood in te jagen.

Kijk naar hem. Hij kan ons niet helpen.

Mijn vader zou gewild hebben dat ik naar u toekwam voor uw wijsheid.

We gaan achter het medaillon aan...

met of zonder uw hulp.

Ik denk dat 't beter is om als tijgers vechten dan wonen als een huiskat.

Ik mocht jullie, tenminste dat deed ik.

Ooit. Ik zal jullie helpen.

Aanschouw. De manier om de Cobra te verslaan.

Allie, ik wil dat je deze ananas laat ontploffen.

Hoe?

Dat is aan jou om te beslissen.

Denk goed na.

Het werkte.

Anul, ik wil dat jij jouw ananas in twee delen splitst.

Laat een helft heel goed smaken...

en de andere helft heel slecht.

Dat is smerig.

Ik wil dat je deze ananas in honderd stukjes snijdt.

Ieder deel precies dezelfde grootte.

En Billy? - Het zit in de boom.

Helemaal bovenin, haal die ananas voor mij.

Wat moet ik met al die stukjes doen?

Aan je vrienden geven.

Ten eerste, het zijn mijn vrienden niet.

Ten tweede, het moet aan mij gegeven worden.

Ik ben de koning.

Een wijze man zei ooit:

''Een ware koning zal de moed vinden om anderen te dienen.''

Welke sukkel zei dat? - Je vader.

Iedereen heeft een doel en een levensplan.

Ik hoor stemmen.

Nee, niet in mijn hoofd, maar in mijn oren.

We moeten naar de boten.

Zorg dat ik beneden kom.

Wat gaan we nu doen, Billy? - Wat bedoel je daarmee?

We blijven en vechten. - We hebben geen wapens.

Of we wachten tot ze ons van de klif afgooien.

Anul, je bent geniaal.

Huko, jij pakt die takken...

Anul en Allie, jullie pakken die takken.

We moeten daar naar beneden.

Breng me daar naar beneden.

Dit gaat nooit werken.

Houd je goed vast.

Laten we dat nog een keer doen.

Ik kan niet geloven dat dat werkte.

Heb jij soms koninklijk bloed?

Ik weet het niet.

Ik ben een weeskind, maar ik kan wat onderzoek doen.

Als je koninklijk bloed zou hebben, dan zou je dat weten.

Ik kan naar de bibliotheek gaan.

Ze hebben daar veel boeken, dat informatie kan bevatten...

Je zou het weten.

Dit weet ik wel, jij bent een klootzak.

Dat ben ik niet. Wat is een klootzak?

Geloof jij nu echt, dat je beter dan wij bent?

Ik ben een koning. - Het is gewoon een titel.

Wat zit er onder jouw huid?

Iets speciaals.

Dat geloof je niet.

Want als dat zo was, zou je iedereen speciaal behandelen.

Sommige van ons leren sneller, dan anderen.

Ik beveel dat mijn vijanden sterven.

Ik wens dat het eiland... - Alstublieft, Heer. Mijn mannen.

Ik beveel dat het eiland wordt vernietigd door een vuur uit de hemel.

Ik wil mijn adviseur.

Waarom werkt het medaillon niet bij mij?

Waarom?

De maan.

Hij is nog niet vol.

Ik geloof je niet.

Het moet als een vierkant rusten op uw nek.

Vertel me de waarheid en ik zal je geen pijn doen.

Het medaillon werk alleen op een vriendelijk hart.

Zeg je nu dat mijn hart niet vriendelijk is?

Waarom zou je zoiets zeggen?

Breng mij een nieuwe adviseur.

Stop.

Antwoord dit en dan weet je beter hoe je de Cobra moet verslaan.

Het is nooit gezien, maar altijd gevoeld.

Het is koud en smelt soms.

Kracht en sterkte wordt binnenin gevonden.

Waar waarde en doel beiden wonen.

Kom.

Je hebt ons direct naar Cobra's strijders geleid.

En hun boten.

Kom op.

Stil.

Iedereen, kom op.

De boot in.

Daar komen ze.

Opschieten. - Peddelen.

Ik ga zo snel als ik kan. - Peddelen, Billy.

Sneller.

Peddelen, kom op.

Ze halen ons in.

Goed werk, Billy. Ze zinken.

Hoe kon je ze laten ontsnappen?

Weet je wel wat Cobra met ons gaat doen?

Ik ben een idioot.

Dat is het eerste juiste ding wat je vandaag gezegd hebt.

Dank je, Allie. Voor het wachten op een oude man.

Vertel me over Billy's familie.

Hij heeft zijn moeder verloren aan kanker...

en zijn vader aan haar droom om het medaillon vinden.

En jouw familie?

Het is niet echt een familie.

Mijn moeder zei iedere dag dat ik een ongelukje was.

Voordat ze mij bij het weeshuis achterliet.

Je mag dan wel een ongelukje voor je moeder zijn...

maar voor God ben je dat niet.

Hij heeft jou voor een reden gecre�erd.

Anul, kom op.

Ze zijn niet dood.

Nu is het tijd voor de moed van een tijger.

We vinden ze wel.

Dit is vernederend.

Nu weet je hoe het is om te buigen.

Wat gaan we nu doen, slimmerik?

Verstoppen.

Als een tijger, geen huiskat.

Ik heb een plan.

Jongens.

Ik heb het bijna los.

Allie, kijk uit.

Ik weet het.

Laten we gaan.

Ik ben een hulpeloze oude man. Vergeef me.

Wacht.

Ik ben nu al een tijdje bij je...

en je kracht is makkelijk te zien.

Mijn vader zag dat nooit.

Jawel, maar hij was te afgeleid om het je te vertellen.

Ik dacht dat als ik 't medaillon zou vinden...

ik de betekenis zou vinden.

Billy, je moet begrijpen dat soms als je iets zoekt...

het al in je zit.

Waarom zou je voor mij sterven?

Omdat een grote koning eens voor mij is gestorven.

Is Faleaka gestorven? - Ja.

Hij sprong voor een pijl die Billy zou hebben gedood.

Hij liet de grootste liefde zien...

je leven geven voor iemand anders.

Ik denk niet dat ik dat zou kunnen. - Niet veel mensen zouden dat doen.

Het heeft een hoop liefde en moed nodig om zoiets te doen.

Wat gingen ze doen? Hebben zij het opgegeven?

Nee, ze kunnen het niet opgeven, anders wordt het een slecht verhaal.

Ik zou opgeven.

Ik denk niet dat zij tegen een heel leger kunnen vechten.

Ze hebben niet eens het medaillon.

En Faleaka? Hebben ze hem begraven?

Dat hebben ze en ze hebben een tijd gehuild.

En toen besloten zij, dat ze een plan nodig hadden.

Wat gaan we nu doen, Billy?

We gaan samenwerken.

En we gaan, waarvan ik denk dat 't Faleaka's plan was, uitvoeren.

Ten Noorden van hier zijn grotten die leiden naar Cobra's hol...

we gaan 's nachts en pakken het medaillon.

Morgen vernietigen we dat wat zwak en waardeloos is.

Vanavond...

feesten we.

Huko, Anul, jullie gaan terug en halen die lieren van de muur, weet je nog?

Bewakers. - Ga.

Ik zie jullie waar we binnengekomen zijn.

Wie ben jij om mij uit te dagen?

Je bent niet meer als een worm.

Waar is hij? - In de cel.

Je moet hem je vriend laten worden.

Hij is mijn vijand.

Maar als een vriend, zal hij zijn hart geven.

En als je nieuwe adviseur zeg ik je...

met zijn hart kun je de wereld veroveren.

Dodelijk.

Heb je goed geslapen, mijn vriend?

Ik ben je vriend niet. - Maar je hebt vrienden nodig.

Ik heb al vrienden. - Nee, die had je.

Ze zijn gisteren in een val gelopen. Ze zijn gestorven.

Het spijt me.

Waren zijn vrienden echt dood?

Nee, dat kan niet. Billy heeft ze nodig.

Het leek hopeloos voor Billy. Hij wist niet wat hij moest doen.

Maar het verhaal is nog niet afgelopen.

Later die avond, nam Cobra Billy mee naar zijn eetzaal.

Waar hij een feestmaal had bereid.

En Billy zou er snel achter komen wat Cobra echt wilde.

Wat wil je van mij?

Ik wil dat je mij helpt om het medaillon te laten werken.

Je hebt mijn hart nodig.

Ja. En samen kunnen we zijn kracht delen.

En je zal heel speciaal zijn.

Ik heb het medaillon niet gekregen.

Het ging nooit om het medaillon.

Het ging hierom.

Wil je mij helpen, mijn vriend?

Nee.

Dan zal je dood voorgaan op de vernietiging van het medaillon.

Trouwens, je vrienden zijn niet dood...

maar dat zullen ze snel zijn. Net als jij.

Ik wist dat ze niet dood waren. Ik wist het al de hele tijd.

Ze waren niet dood, maar zaten in de problemen.

Want diep onder Cobra's vesting...

werden ze gedwongen om te werken in de hete kerkers.

Waar de bewakers iedereen sloegen die ze uitzochten.

Je bent in orde. - Net als jij.

Anul heeft ons weer gered.

Bukken.

Het gaat om onze harten.

Dat is het antwoord op het raadsel.

Onze harten, waar waarde en doel beiden wonen.

Maar hoe kunnen we tegen Cobra vechten met onze harten?

Ieder van ons heeft een doel.

Denk aan de ananas.

Dit had Faleaka denk ik in gedachten.

Weet je hoe je jouw ananas liet ontploffen?

Leer de andere vrouwen hoe ze het moeten doen.

En laat dan Anul een drankje maken...

dat ervoor zorgt dat alle bewakers van Cobra in slaap laat vallen.

Daarna, zal Huko ze opdienen.

Cobra wil jou.

Vanavond, vernietigen we onze vijanden.

Nee.

Lopen.

Stop. Pak hem.

Iemand, help.

Ga uit de weg.

Kom met me mee.

Denk je soms dat je het medaillon van mij af kan pakken?

Ik heb het niet nodig.

Als je het niet nodig hebt...

dan pak ik die steen uit je handen in ruil voor het meisje.

Niet doen, Billy. Je moet dit stoppen.

Goed.

Ik geef je de steen, maar eerst geef je mij Allie.

Eerst de steen.

De echte steen.

Kom het maar halen.

Billy. Laat het medaillon los.

Ik laat het niet los. - Laat het gewoon gaan.

Je glijdt weg.

Hij was niet vriendelijk.

Billy en zijn vrienden hadden samen met de andere dorpelingen dapper gevochten...

en vanwege hun moed werd Cobra verslagen.

Daarna gaven de dorpelingen een groot feest...

met meer eten dan Billy ooit had gezien.

Je weet dat we hier voorgoed vastzitten.

Ik heb een idee.

We hebben dit al 200 jaar niet gevonden.

Hoe wist je dat het hier zou zijn?

Faleaka's wandelstok.

Ik bracht de zijne terug en hij had die van hem nog.

Houd jij het maar. Daar heb je altijd naar gezocht.

Ik heb altijd al gehad waar ik naar zocht.

Het lag gewoon in mij begraven.

Ik laat het medaillon hier voor jou.

Dank je.

Voor het redden van ons eiland.

Laten we mijn vader gaan redden.

Klaar?

Ik wens ze terug naar waar zij thuishoren.

Billy, zeg me alsjeblieft dat dit niet is wat je mij met die stok wilde laten zien.

Ik dacht dat zij bij Cobra's bende hoorde.

Welke bende?

Jongeman, ik verzeker je, dat het geen jachtseizoen op archeologen is.

Het spijt me zo.

Ik denk dat we hier een paar dingen moeten veranderen, Billy.

Pap, ik denk dat ik weet waar je het medaillon kan vinden.

Koning Hugo's embleem.

Billy's vader was dankbaar dat ze het medaillon hadden gevonden...

maar realiseerde zich dat zijn grootste schat...

zijn zoon Billy was.

En voor de kinderen: Prins Hugo ontdekte...

dat grootsheid komt, als je anderen liefhebt en dient...

en hij hielp zijn mensen door hem boven zichzelf te plaatsen.

En Allie leerde dat niemand een ongelukje voor God is...

en dat Hij een geweldig doel voor iedereen heeft...

zelfs voor kleine dappere meisjes.

En Billy.

Billy leerde dat zijn grootste waarde van God kwam...

en het meest belangrijke wat hij ooit kon doen...

was zijn hart vertrouwen aan degene die het gecre�erd had.

Mijn hart is mijn medaillon.

Je bent een erg slimme jongen.

Vergeet nooit dat God van je houdt...

meer dan je ooit zal weten.

Dank je, Daniel. Dat was een mooi verhaal. Hoe kom je eraan?

Geloof het of niet, maar ik heb het meeste verzonnen.

Het was perfect.

Ik vind het erg dat jij je wedstrijd hebt gemist.

Ik niet.

Dit heeft meer voor me gedaan dan een wedstrijd ooit kan doen.

Ik geef ze nooit op.

Ik heb jou nooit opgegeven. Toch, Danny? Toen je hier was.

Nee, dat heb je niet.

Maar blijf niet heel lang weg.

Als Ms Jessie het dinsdag niet haalt, bel me dan.

Bedankt dat je al die jaren van mij houdt.

Zijn we daarom niet hier?

Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: pinkGaai & WinchesterGirl

Controle: Smokey