Original subtitles

‫ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫گمونم یه 23 سالی اینجا زندگی کردم.

‫اما همچنان می‌ترسم که خونه خودم بدونمش.

‫چون همیشه یه حسی بهم می‌گه ‫ که قراره از اینجا برم.

‫با بابام دعوام شد...

‫وسایلم رو جمع کردم و رفتم بمبئی.

‫برادرم شغلش توی اسکله بود...

‫جاش خیلی بو می‌داد.

‫برادرم شغلش توی اسکله بود...

‫باردار بودم. به کسی نگفته بودم.

‫چون اخیرا یه جایی کار پیدا کرده بودم.

‫مجبور بودم از بچه‌های خانم مراقبت کنم.

‫خیلی بد بودن، ولی بهم غذای خوبی می‌داد.

‫اون سال مثل ملکه‌ها غذا می‌خوردم.

‫توی این روستا هر خانواده یه عضوی داره ‫ که توی بمبئی هستن...

‫تو بمبئی پول و کار هست.

‫کیه که دلش می‌خواد برگرده؟

‫وقتی اومدم تازه قلبم شکسته بود.

‫ولی این شهر بهت کمک می‌کنه این ‫چیزهای مسخره رو فراموش کنی.

‫متوجه نمی‌شدم چقدر زمان گذشته.

‫این شهر زمانت رو می‌گیره.

‫زندگی همینه.

‫بهتره به ناپایداری عادت کنی.

‫مترجم: «تارخ علی‌خانی» ‫ تلگرام: aManOfWar@

‫بده داخل.

‫بده بیرون!

‫[تمام آنچه نور می‌پنداریم]

‫پرستار پرابها گفته دردسر درست کردی.

‫چی شده؟

‫به دکتر بگو چرا داروهات رو زیر بالشت ‫قایم کردی.

‫نمی‌خورمش.

‫چرا؟

‫چی شده؟

‫می‌گه قرص‌ها باعث می‌شن خواب بد ببینه.

‫یه نسخه واست می‌نویسم.

‫باشه؟

‫خواهش می‌کنم دکتر.

‫نمی‌خوام اینجا بمونم.

‫خواهشا بذارید برم خونه.

‫- چی شده؟ ‫- میاد اینجا.

‫بعد شام.

‫وقتی تلویزیون می‌بینم.

‫کی میاد؟

‫جایرام. شوهرم.

‫دیروز هم اومده بود.

‫داشتم تلویزیون می‌دیدم...

‫آقای باچان داشت توی تلویزیون حرف می‌زد...

‫مثل همیشه صداش بهم حس خوبی می‌داد.

‫خیل نرم حرف می‌زنه.

‫و یهویی نمی‌دونم از کجا...

‫اون بوی کثافت تنباکو اومد.

‫بعد دیدم...

‫روی اون چهارپایه نشسته بود.

‫نه.

‫ننشسته بود.

‫پا نداشت.

‫فقط بدنش بود.

‫چه فیلمی می‌خوای ببینی؟

‫با اون فیلم اکشن قبلی اصلا شب خوابم نبرد.

‫چون خیلی لوسی و فقط فیلم رمانتیک دوست داری.

‫اون فیلم جدیده چی؟

‫همونی شین نیگام داره!

‫خیلی رویاییه.

‫پرستار پرابها.

‫تو باهامون میای؟

‫آره، بگو پرستار پرابها.

‫نه، شما دخترها ببینین.

‫باهامون بیا دیگه! لطفا!

‫گفتم دیگه. اصلا نمیاد.

‫شرایطت رو به دکتر سوپریا توضیح دادم.

‫دوستش حاضر شد که پرونده‌ات رو قبول کنه.

‫.وکیل بزرگیه

‫رایگان قبولش می‌کنه.

‫کمک لازم ندارم.

‫چرا کله‌شق‌بازی در میاری؟

‫دیشب کارگرها یه احمق رو فرستاده ‫ بودن جلوی خونه‌ام...

‫که تهدیدم کنه!

‫بهم گفت بهتره تا فستیوال گانپاتی برم.

‫خیلی خطرناکه.

‫یه چند روزی پیش من باش پاراتی.

‫چرا؟

‫چرا باید خونه‌ام رو ترک کنم؟

‫بهش گفتم...

‫هر چقدر دوست داری تهدیدم کن، ‫از خونه‌ام نمی‌رم.

‫باید از روی جنازه‌ام رد بشی

‫همین‌طوری گفتم.

‫با وکیلم حرف بزن.

‫نمی‌تونم این‌طوری ادامه بدم.

‫و کوچیکه چی؟

‫چند سالشه؟

‫یک سالشه.

‫پس سه تا بچه داری.

‫آره.

‫خودت چند سالته؟

‫24 سال.

‫نه، 25 سال.

‫آره. مطمئنم 25 سال.

‫پرستار.

‫دخترها بهم گفتن جایزه هم داره.

‫جایزه واسه چیز دیگه...

‫وازکتومی؟

‫اگه شوهرت قبول کنه.

‫دولت یه سطل و هزار روپیه بهتون می‌ده.

‫به شوهرم گفتم ولی...

‫می‌گه این‌طوری قدرتش رو از دست می‌ده!

‫هر روز بخور.

‫اگه بچه خواستی یه ماه نخور.

‫عمرا!

‫چقدر می‌شه؟

‫آخرین بار کی پریود شدی؟

‫دا... چیکار می‌کنی؟

‫رئیس روانیم کرده.

‫حوصله‌ام سررفته.

‫می‌خوام ببینمت.

‫[پیام صوتی از آنو به شیاز]

‫باید تا شب صبر کنی...

‫که من رو ببینی.

‫ولی الان...

‫از ابرها واست بوس می‌فرستم.

‫وقتی قطرات بارون روی صورتت می‌افتن...

‫بوس‌هام به لبت برخورد می‌کنن.

‫روغن که سرعت رویش موهام رو بیشتر نمی‌کنه.

‫خوشم میاد کوتاه باشه.

‫الان مده.

‫ماه دیگه نمی‌تونم بیام خونه. ‫مرخصی گیرم نمیاد.

‫باشه مامان. می‌رم توی اتاق عمل دیگه.

‫معلومه که شب عمل می‌کنیم!

‫مگه قلب بیمار تا صبح صبر می‌کنه؟

‫دکتر سوپریا زنگ زده مامان! ‫باید برم.

‫پرابها؟

‫دارم می‌رم.

‫خیلی طول می‌کشی؟

‫برو. خونه می‌بینمت.

‫کامل باز کن.

‫بازتر.

‫زیر زبونت قایمشون کردی؟

‫خوبه.

‫پرستار پرابها...

‫باز تا دیروقت مشغول کاری؟

‫ببخشید دکتر. زمان از دستم در رفت.

‫اشکالی نداره.

‫هندی زبون سختیه پرستار.

‫کال یعنی هم دیروز و هم فردا! ‫از کجا می‌فهمین کدوم یکیه؟

‫اگه انقدر زود تسلیم بشی ‫ که بهتر نمی‌شی دکتر!

‫خواستم به بیمار به هندی بگم...

‫که فردا برگرده.

‫ولی نتونستم بگم.

‫باید این‌طوری بگی:

‫دوباره بگو.

‫یه جوری می‌گی انگار خیلی راحته.

‫عصربخیر پرستار پرابها.

‫خیلی‌خب دیگه، من می‌رم.

‫پرستار؟

‫یه چیزی می‌خوام نشونت بدم.

‫الان نه. رفتی خونه بازش کن.

‫شعره.

‫شعر؟

‫توی مجله ماهانه‌مون رقابت شعر داریم.

‫گفتم یه امتحانی بکنم.

‫نمی‌دونستم شاعر هم هستی.

‫حالا اون قدر هم نه. ‫بیشتر مثل یه تفریحه.

‫خیلی‌خب، می‌بینمت پس.

‫این کیه؟

‫چطوری اومدی بیرون؟

‫خیس شدی.

‫باز چترت رو گم کردی؟

‫خیلی باد می‌زد...

‫شکست.

‫خیلی زود رفتی. ‫چی شده بود؟

‫چیزی نشده بود.

‫یکی از عموزاده‌هام داره میاد بمبئی.

‫باهاش رفته بودم خرید.

‫عموزاده؟

‫عموزاده دیگه.

‫عزیزم!

‫شکمت چه گنده شده.

‫چند تا نینی توش قایم کردی؟

‫داشت جلوی در کولکارنی دور می‌زد.

‫اونجا چیکار می‌کرد؟

‫چیکار می‌کردی عزیزم؟

‫از دکتر مانوج خواستم معاینه‌اش بکنه.

‫نباید الکی مزاحمش بشیم.

‫مشکلی نداره.

‫آدم خوبیه.

‫نیست؟

‫پرابها...

‫می‌شه اجاره این ماهم رو بدی؟

‫دوباره همون وضع؟

‫پولت رو می‌دم. قول می‌دم.

‫باید حواست به خرج کردنت باشه آنو.

‫حقوقم هیچوقت کافی نیست.

‫دلیلش همینه.

‫باشه ولی دفعه‌ی آخره.

‫دوباره ازم نخواه.

‫ببخشید.

‫چیکار می‌کنی آنو! ‫برو کنار بابا.

‫این بعد از ظهر امروز رسید.

‫ممنون.

‫چیه؟

‫از طرف مامانته؟

‫نمی‌دونم.

‫واسه توئه پرابها.

‫از طرف کیه؟

‫ننوشته.

‫بیا بازش کنیم ببینیم.

‫وای!

‫خونه پلوپز داشتیم...

‫ولی این‌طوری نبود!

‫این خارجیه!

‫هر چی توش درست کنیم خوشمزه می‌شه.

‫ولی آخه کی فرستاده؟

‫ننوشته.

‫به حروف انگلیسی نوشته.

‫ولی ظاهرا یه زبان دیگه‌ست.

‫ساخت...

‫آلمان.

‫مگه شوهرت اونجا زندگی نمی‌کرد؟

‫رویاهام از چیزهای روزمره‌ست.

‫چیزهای کوچیک و پراکنده‌ای که جا گذاشتم.

‫امیدم...

‫یه تابوت دیگه...

‫از چیزهاییه که هرجا می‌رم ‫ همراه خودم حمل می‌کنم.

‫و حالا...

‫تو مثل یه چراغ سوزانی...

‫در منزل همسایه...

‫که می‌درخشه...

‫و من بهش نگاه می‌کنم که شب‌ها گرم بشم.

‫همون موقع همیشگی می‌بینمت.

‫خیلی نزدیک بیمارستان نشو.

‫یه وقت کسی ما رو نبینه.

‫زودی می‌بینمت.

‫در مورد هم اتاقیت...

‫متوجه تغییری شدی؟

‫همه پرستارها در موردش حرف می‌زنن.

‫عاشق یه پسری شده.

‫امکان نداره.

‫اون این‌طوری نیست.

‫می‌دونی مسلمانه؟

‫همه اینجا می‌دونن.

‫من باهاش مشکلی ندارم.

‫آخه همخونه‌اید.

‫بهتره حواست بهش باشه.

‫گفتم بهت بگم دیگه.

‫این چیه؟

‫اسپکولوم واژینال سیمز.

‫خوبه.

‫این یکی...

‫چطور؟

‫فورسپس شریان.

‫فورسپس شریان.

‫پرستار آنو بهتون...

‫جفت زایمان امروز صبح رو نشون می‌ده.

‫من هم بهتون پروسه دفع جفت رو نشون می‌دم.

‫به همه نشون بدید.

‫همچنان بو اذیتت می‌کنه؟

‫شما پرستارید.

‫باید قوی‌تر باشید.

‫گوش کن...

‫خیلی مشتاق بودم از اتفاقات امروز بهت بگم.

‫کریستال رو می‌شناسی دیگه؟

‫پرستار جدید.

‫داشت یه پیرمرد رو توی حمام با لیف می‌شست...

‫که یهویی...

‫جیغ کشید!

‫چرا؟

‫پایین رو نگاه کرد...

‫و آلتش کاملا به نعوظ رسیده بود!

‫تا حالا آلت به نعوظ رسیده ندیده بود!

‫از اتاق فرار کرد.

‫و بعد...

‫پرابها اومد داخل...

‫و کلی به پیرمرده سرکوفت زد.

‫که فکر نکنم دیگه...

‫اصلا دیگه شق کنه!

‫رئیس من رو فرستاد ساعتش رو ببرم.

‫آقای آسلام؟

‫دو دقیقه بهم وقت بده.

‫بهم نمیاد؟

‫آنو.

‫تو زیاد دیدی؟

‫چی زیاد دیدم؟

‫چیزی که پرستار کریستال امروز ‫ توی بیمارستان دید.

‫چی می‌گی؟ حسودیت می‌شه؟

‫نه صرفا واسم سوال بود.

‫چرا ادای باکره‌ها رو در میاری؟

‫آقا...

‫ساعتتون.

‫ساعتتون آماده‌ست.

‫می‌شه پنج هزار روپیه.

‫شوبنا گفت اگه به نگهبان پول بدیم ‫مزاحممون نمی‌شه.

‫مطمئنی؟

‫انقدر ترسو نباش.

‫بیا! بذار ببینیم.

‫آخه نگهبانی نیست.

‫آخرین بار کی بهت زنگ زد؟

‫یه سالی شده.

‫شاید بیشتر.

‫پرستار!

‫وقتی مردم می‌رن خارج...

‫عقلشون رو از دست می‌دن...

‫یا هم حافظه‌شون رو.

‫همینه دیگه.

‫حالا چیکار می‌کنی؟

‫به نظر من بهش زنگ بزن.

‫- من زنگ بزنم؟ ‫- آره.

‫اگه این شوهرت رو ببینم...

‫به خدا...

‫گوش‌هاش رو می‌برم.

‫واقعا حیفه.

‫اینجا نوشته سازنده بابت ورود ‫ غیرمجاز ازتون شکایت می‌کنه.

‫ممکنه هر روزی تخریب رو شروع کنن.

‫بقیه مستاجرها هم همین وضع رو دارن؟

‫اون‌هایی که مدرک داشتن بهشون ‫ آپارتمان جدید دادن.

‫وقتی کارگاه نخ‌ریسی تعطیل شد...

‫شوهرم اجازه موندن داشت.

‫پس حتما مدارکی دارید!

‫در مورد مدرکی با من حرف نزده بود.

‫حالا هم که مُرده نمی‌تونم ازش بپرسم دیگه.

‫راه حل دیگه‌ای نیست؟

‫ببین پارواتی...

‫مشکل اینه که شما پرونده‌ای ندارید...

‫چون مدرکی ندارید که ثابت کنه ‫ اونجا زندگی کردید.

‫آخه نمی‌شه از همسایه‌هام بپرسید؟

‫من 22 سال اونجا زندگی کردم.

‫مدرک می‌خوام چیکار؟

‫اون توی دادگاه ارزشی نداره.

‫اونجا مدرک لازم داریم.

‫سندی ندارید که به اسم خودتون باشه؟

‫حرومزاده!

‫دهنش رو سرویس می‌کنم!

‫.نشونش میدم

‫خیال کرده کیه؟

‫به چه حقی سازنده اومده برقم رو قطع کرده؟

‫!لعنتی خیلی تاریکه

‫این‌ها فقط گزارش‌های پزشکی قدیمیه.

‫پارواتی پسرت چطوره؟

‫واسش شکلات هم خریده بودی.

‫واسش شکلات هم خریده بودی.

‫همشون رو خورد.

‫قبلا خیلی از سرپرستار می‌ترسیدی.

‫وحشتناک بود. پرستار لیسی.

‫یادم ننداز.

‫چرا نمی‌ری پیش پسرت زندگی کنی؟

‫نه، نه.

‫همین‌طوریش هم با زن و بچه‌اش ‫ توی یه اتاق کوچیکن.

‫نمی‌خوام کسی مزاحمم بشه.

‫من و تو مثل همیم.

‫تنهایی راحت‌تریم.

‫زمان موردعلاقه‌ام شبه.

‫ در زادگاهم همیشه شب‌ها...

‫مجبور بودیم دیگه فوتبال بازی نکنیم ‫ و برگردیم خونه.

‫...اما اینجا

‫انگار که روز تازه شروع شده.

‫من می‌خواستم مهماندار هواپیما بشم.

‫یواشکی واسه آزمونش ثبت‌نام کردم ولی نرفتم.

‫چون از بابام می‌ترسیدم.

‫حداقل این‌طوری باعث شد با هم آشنا بشیم.

‫از کجا معلوم؟ ‫ممکن بود حین یه پرواز آشنا بشیم.

‫یه جورهایی فرق کردی.

‫چطوری؟

‫یه تغییری حس می‌کنم.

‫چی شده؟

‫هیچی.

‫باشه.

‫کی رو نادیده می‌گیری؟

‫مادرم.

‫چرا جواب نمی‌دی؟

‫چون دقیقا می‌دونم واسه چی زنگ زده.

‫این یارو شبیه بادمجونه.

‫این چی؟

‫«یک مزرعه پانصد هکتاری هل در منار دارم.»

‫«دو تا خانه‌قایقی در آلاپوزا دارم...»

‫«اوقات فراغتم می‌رم کبوتر شکار می‌کنم.»

‫«من دست راست شیخ دبی هستم.»

‫«فقط هزار و یکی سکه طلا می‌خوام...»

‫«و یه مرسدس بنز.»

‫«امکان نداره.»

‫«ولی می‌تونم پنجاه سکه طلا ‫ و یه سوزوکی سوییفت بدم.»

‫«به این ارزونی با دخترتون عروسی کنم؟ عمرا!»

‫آنو...

‫اگه با اسم هندی پرونده ازدواج جعلی ‫ درست کنم...

‫پدرت بهت می‌گه؟

‫حتی اگه بگه هم من قبول نمی‌کنم.

‫واقعا سخت راضی می‌شی.

‫دائم به این فکر می‌کنم که برمی‌گرده.

‫و می‌گه که می‌خواد باهام زندگی کنه...

‫و باهام بمونه.

‫پاهاش رو بگیر.

‫حاضر؟

‫یک...

‫دو...

‫سه.

‫چهار تا ضربان قلبه! ‫آفرین مینو.

‫گاز نمی‌گیره.

‫نترس.

‫- بیا نازش کن. ‫- نه.

‫- بهش دست بزنی ترست می‌ریزه. ‫- نه.

‫کسایی که از گربه می‌ترسن...

‫توی زندگی قبلیشون موش بودن.

‫- نازش کن دیگه. ‫- نه، نه.

‫اگه تمومه بیا بریم.

‫ببرمش خونه؟

‫این چه کاری بود؟

‫چیکار کردم مگه؟

‫چرا با دکتر مانوج لاس می‌زدی؟

‫نمی‌تونی بزنی.

‫اگه مثل فاحشه‌ها رفتار کنی...

‫مردم بهت احترام نمی‌ذارن.

‫مگه نمی‌دونی مردم در موردت چی می‌گن؟

‫ولش کن.

‫یه چیزی دارم که خوشحالت می‌کنه.

‫هیچی خوشحالم نمی‌کنه.

‫باشه.

‫پس بهت نمی‌گم.

‫بگو.

‫- بگو دیگه شیاز. ‫- ولش کن.

‫بگو!

‫باشه می‌گم.

‫برقع داری؟

‫برقع می‌خوام چیکار؟

‫واسه برنامه‌ای که دارم لازمت می‌شه.

‫چه برنامه‌ای؟

‫خاله و عمو دارن فردا واسه ‫یه عروسی می‌رن جایی.

‫باشه بابا. لازم نیست ‫ قیافه‌ات رو این‌طوری کنی.

‫یعنی خونه خالیه؟

‫آدرس رو بلدی دیگه؟

‫اگه ببینن این‌طوری میای خونه ما...

‫توی دردسر می‌افتیم.

‫آنو.

‫گرسنه‌ای؟

‫واست ماهی با کاری موردعلاقه‌ات ‫ رو درست کردم.

‫ماهی با کاری و چیلیه.

‫گرسنه نیستم.

‫آنو...

‫ببخشید.

‫از حرفم منظوری نداشتم.

‫نمی‌دونم چرا این‌طوری باهات حرف زدم.

‫پرابها؟

‫قبلا می‌شناختیش؟

‫کی رو؟

‫شوهرت رو.

‫نه. اصلا.

‫یه روزی بابام گفت برگردم خونه.

‫و وقتی رسیدم برنامه ازدواجم ‫رو ریخته بودن دیگه...

‫سعی نکردی بیشتر بشناسیش؟

‫کردم. سعی کردم بشناسمش.

‫حتما خیلی رمانتیک بوده!

‫اصلا!

‫فقط چند روزی مرخصی داشت.

‫اصلا فرصت نکردیم تنها حرف بزنیم.

‫چطور می‌تونی با یه غریبه ازدواج کنی؟

‫من فکر نکنم بتونم.

‫گاهی‌‌اوقات حس می‌کنی یه نفر رو می‌شناسی...

‫ولی ممکنه اون‌ها هم غریبه باشن.

‫خیلی زود بعد ازدواج رفت آلمان.

‫اوایلش...

‫زنگ می‌زد.

‫ولی کم‌کم مکالمه‌ها کوتاه‌تر شد.

‫نمی‌دونم چی شد.

‫شاید...

‫دیگه حرفی واسه گفتن نمونده بود.

‫فرض می‌کنم...

‫توی یه کشور دوریه.

‫فرض می‌کنم توی یه کارخونه‌ی خیلی بزرگه.

‫به نظر...

‫خیلی دور میاد.

‫پرستار.

‫یه چیزی هست باید بهت بگم.

‫من دارم برمی‌گردم روستامون.

‫چی؟

‫اینجا دیگه کاری واسم نمونده!

‫چی می‌گی؟

‫کار که هست.

‫خسته شدم.

‫با یه نفر توی روستا حرف زدم.

‫- واسم کار پیدا می‌کنه. ‫- کجا؟

‫توی مسافرخونه.

‫به عنوان آشپز.

‫حداقل توی روستامون خونه‌ی خودم هست.

‫آخه اونجا چیکار بکنی؟

‫یه راهی پیدا می‌کنم.

‫اون برج رو اونجا می‌بینی؟

‫مال همون سازنده‌هاست.

‫فکر می‌کنن هر چی برج‌هاشون بلندتر بشه...

‫به خدا بودن نزدیک‌تر می‌شن.

‫از اینجا رفتم. خونه‌ای؟

‫اینجا خیلی بارون میاد.

‫حس می‌کنم توی یه فیلم جاسوسیم.

‫حرکت کردی؟

‫دیگه نیا.

‫عروسی لغو شده.

‫خط بندرگاه رو آب گرفته. ‫عصبانی نشو.

‫ببخشید عزیزم.

‫همه مسافرین توجه کنند.

‫به دلیل آب گرفتگی...

‫تمامی قطارها تا تا اطلاع ثانوی متوقف شدند.

‫لطفا تا اطلاع ثانوی صبر کنید.

‫الو؟

‫الو مامان؟

‫چطوری؟

‫نه. مشکلی نیست.

‫همین‌طوری زنگ زدم.

‫آره غذا خوردم.

‫ساختمان‌هاشون رو ساختیم...

‫فاضلابشون رو تمیز کردیم، ‫واسشون آشپزی کردیم...

‫و تمام کارهایی که خودشون نمی‌کردن ‫رو واسشون کردیم...

‫ولی وقتی می‌خوایم خونه‌مون نزدیک ‫خونه‌هاشون باشه طاقتش رو ندارن.

‫باید متحد بشیم...

‫و بهشون بفهمونیم...

‫که این شهر با دست‌های ما ساخته شده.

‫- اتحادیه کارگران! ‫- زنده باد!

‫- اتحادیه کارگران! ‫- زنده باد!

‫این همه سال از کنار اینجا رد شدم...

‫ هیچ‌وقت اینجا چیزی نخوردم.

‫ولی امروز خوردم.

‫دلم واسه اینجا تنگ می‌شه.

‫ولی یه جوریه که انگار اینجا واقعی نیست.

‫منظورت چیه؟

‫فقط وقتی واقعیه که مدرک داشته باشی.

‫ممکنه یهویی غیب بشی...

‫و هیچ‌کس حتی خبردار نشه.

‫ما می‌شیم پارواتی.

‫همه‌ی ما توی بیمارستان ‫ دلمون واست تنگ می‌شه.

‫تو خانم خوبی هستی پرستار.

‫انجامش می‌دم!

‫بدو، بدو!

‫پرستار پرابها!

‫شیفتت کی تموم شد؟

‫ندیدمت.

‫من برم پرستار.

‫واست آب‌نبات درست کردم پرستار.

‫بیا.

‫الان نخور!

‫اگه بد باشن نمی‌تونم خجالتش رو تحمل کنم.

‫قراردادم اینجا زودی تموم می‌شه.

‫و نمی‌خوام تمدیدش کنم.

‫پس قراره ترکمون کنی؟

‫الان برنامه‌ات چیه؟

‫بریم یه جایی حرف بزنیم؟

‫بمبئی قشنگه...

‫ولی هیچ‌وقت بهش عادت نکردم.

‫با زبان هم مشکل دارم.

‫یاد گرفتن هندی سخت نیست.

‫شاید.

‫ولی فقط این نیست.

‫الان چندین ماهه اومدم اینجا...

‫ولی باز یادم رفت ایستگاه خودم پیاده بشم.

‫و کل مسیر رو تا آخر خط رفتم.

‫اشتباهی.

‫پرابها...

‫من...

‫قبل این که برم.

‫باید ازت بپرسم.

‫خواستم بدونم...

‫که باید بمونم؟

‫یعنی...

‫دلیلی واسه موندن دارم؟

‫آخه من شوهر دارم دکتر.

‫می‌دونم.

‫همچنان...

‫می‌شه برم دکتر؟

‫از تراموا جا می‌مونم.

‫یه سری بهش می‌گن شهر رویاها.

‫ولی من قبول ندارم.

‫به نظرم شهر توهم‌هاست.

‫یا قانون نانوشته‌ای توی این شهر هست...

‫که حتی اگه توی خرابه هم زندگی کنی ‫ حق اعتراض نداری.

‫مردم بهش می‌گن «روحیه بمبئی».

‫باید توهمات رو باور کنی...

‫وگرنه دیوانه می‌شی.

‫پارواتی، برق نیست اینجا؟

‫مجبورمون کرد آشغال‌هاش ‫ رو این همه راه بیاریم.

‫مگه می‌خواد اینجا عمل کنه؟

‫پارواتی؟

‫این خراب نشده؟

‫سالمه!

‫یکم بخور پرابها.

‫چشم‌هات رو ببند، ‫دهنت رو باز کن.

‫و یهویی قورتش بده! ‫آروم می‌شی!

‫بهم اعتماد کن.

‫امتحان کن می‌بینی.

‫چطوره؟

‫نوبت توئه.

‫بخور!

‫♪ اینجا کجاست که خودم رو اسیر کردم ♪

‫♪ چی شد که این جای عجیب گیر کردم؟ ♪

‫♪ باید گریه کنم و یا بخندم؟ ♪

‫♪ کسی هست که نجاتم بده؟ ♪

‫ماهی خال‌مخالی چند؟

‫پنجاه روپیه.

‫خشکه؟

‫نه. تازه‌ان!

‫معلومه تازه‌ان!

‫باشه، ولی ارزون حساب کن دیگه.

‫خال‌مخالی چند؟

‫- صد روپیه. ‫- چی؟

‫کی رو می‌خوای خر کنی؟

‫اندازه‌ی ماهی رو ببین!

‫پرابها؟

‫تو اصلا می‌تونی برگردی روستاتون؟

‫مطمئن نیستم بتونم.

‫فکر نمی‌کردم امروز بیای آنو.

‫کمک بزرگی به پارواتی کردی.

‫مشکلی ندارم.

‫ازش خوشم میاد.

‫پرابها.

‫باید یه چیزی بهت بگم.

‫والدینم دنبال یه نفرن که باهاش ازدواج کنم.

‫ولی خودم نمی‌خوام.

‫سعی کردی باهاشون حرف بزنی؟

‫حالا مگه گوش می‌کنن؟

‫پس چیکار می‌کنی؟

‫نمی‌دونم.

‫شاید فرار.

‫فایده نداره آنو.

‫نمی‌تونی از سرنوشت فرار کنی.

‫من خیلی خسته‌ام.

‫می‌خوام استراحت کنم.

‫مطمئنی؟

‫باهامون نمیای؟

‫نه پرابها. می‌خوام یکم استراحت کنم.

‫ولش کن. کیف سنگین‌ها رو اون آورد.

‫مشروب که واسه همه خوب نیست.

‫پرابها!

‫بیا!

‫بهتره برگردم دیگه.

‫خیلی طول می‌دی؟

‫خیلی نه.

‫واسه بعد هم نگه دار.

‫پارواتی؟

‫چه مدت می‌ری؟

‫فقط باید بهشون بگم...

‫که اومدم اینجا دنبال کار.

‫تا ساعت پنج برمی‌گردم.

‫پس گمونم ما الان باید بریم.

‫یعنی چی!

‫- بلیطتون واسه فرداست. ‫- آره ولی...

‫این همه راه اومدین، ‫خب بمونین دیگه!

‫اینجا رو از کجا پیدا کردی؟

‫انگار خیلی وقته اینجاست.

‫انگار که منتظره اتفاقی رخ بده.

‫شبیه توئه.

‫عاشق اینجام.

‫شبیه یه دنیای دیگه‌ست.

‫شیاز؟

‫شده به آینده فکر کنی؟

‫منظورت چیه؟

‫یعنی...

‫ده پونزده سال دیگه...

‫زندگیمون چه طوریه؟

‫من هم پیشتم؟

‫چه‌ت شده؟

‫نمی‌دونم.

‫تا حالا اصلا به این جور‌ ‫چیزها فکر نمی‌کردم.

‫ولی حس می‌کنم...

‫آینده رسیده و من آمادگیش رو نداشتم.

‫چرا والدینم چیزی که می‌خوام رو درک نمی‌کنن؟

‫شاید بتونیم باهاشون حرف بزنیم؟

‫شاید بتونیم قانعشون کنیم؟

‫اگه در مورد تو بهشون بگم ‫دیگه نمی‌ذارن ببینمت.

‫شیاز...

‫خیلی می‌ترسم.

‫از وقتی باهات آشنا شدم می‌ترسم.

‫قبلا واسم سوال بود که ‫کار درستیه که با تو باشم؟

‫قبلا واسم سوال بود که ‫کار درستیه که با تو باشم؟

‫ولی وقتی پیشتم...

‫نمی‌دونم بخاطر چیه...

‫اصلا احساس ترس ندارم.

‫انگار که طبیعی‌ترین شکلش همینه.

‫واسه من گاهی اوقات خیلی سخت می‌شه.

‫شیاز؟

‫اینجا به زبان مالایالم نقاشی کشیدن.

‫[عشق ما مانند دریایی بی‌ساحل است]

‫تو نوشتیش نه؟

‫نفس نمی‌کشه.

‫نفس نمی‌کشه.

‫انگار دیر بهش رسیدیم.

‫شکمش رو فشار بده!

‫برگردونش.

‫بلندش کن.

‫برید عقب لطفا!

‫برید کنار! برید کنار!

‫برید عقب لطفا!

‫مُرده نه؟

‫اهل اینجا نیست.

‫می‌میره.

‫باید ببریمش بیمارستان.

‫اینجا بیمارستان نداریم.

‫ولی روستا دکتر داره.

‫خیلی‌خب. سریع.

‫جونش رو نجات داد.

‫کاملا مُرده بود.

‫خانم؟

‫وقتی بیدار می‌شی باید ‫ یه آشنا پیشش باشه.

‫بیا داخل.

‫چای؟

‫خجالت نکش.

‫دکتر حتما توی راهه.

‫می‌تونی بری داخل.

‫ببخشید.

‫فقط داشتم زخمت رو تمیز می‌کردم.

‫درد داره.

‫الان درد داره، ‫ولی خوب می‌شی.

‫چه بلایی سرم اومده؟

‫نگران نباش.

‫فقط استراحت کن.

‫حس می‌کنم خیلی وقته ‫ دارم استراحت می‌کنم.

‫چند وقته که خوابم؟

‫چند ساعت گمونم.

‫چیزی یادم نیست.

‫خیلی سرده.

‫روش رو بپوشون، ‫سرما می‌خوره عزیزم.

‫چیکار می‌کنه؟

‫یه سوتفاهمی پیش اومده.

‫شوهرت کجا کار می‌کنه؟

‫آلمان کار می‌کنه.

‫پس خیلی پیش نمیاد هم رو ببینید.

‫حیف شد که تعطیلاتت خراب شد.

‫شانس آورد که امروز رسیدی پیشش.

‫چی گفت؟

‫هیچی.

‫خیال کرد تو شوهرمی.

‫هستم؟

‫نه.

‫چرا شنیم؟

‫توی دریا پیدات کردن.

‫دریا؟

‫اونجا چیکار می‌کردم؟

‫یادت نیست؟

‫خیلی تغییر کردی.

‫بعد این همه سال.

‫یه سری روزها انقدر توی ‫ کارخونه کارم زیاد بود...

‫که حتی نمی‌دونستم روزه یا شبه.

‫بعد سه چهار روز می‌اومدم بیرون...

‫و گیج بودم.

‫نور چشمم رو اذیت می‌کرد.

‫توی تاریکی سعی می‌کنی نور رو تصور کنی.

‫ولی نمی‌تونی.

‫به تو فکر می‌کردم.

‫به چی فکر می‌کردی؟

‫که این‌طوری کنارت بشینم.

‫می‌خواست دست دراز کنم و لمست کنم.

‫چرا این رو تا حالا بهم نگفته بودی؟

‫پرابها.

‫همراهم بیا.

‫این دفعه فرق می‌کنه.

‫قول می‌دم.

‫نکن.

‫دیگه اصلا...

‫نمی‌خوام ببینمت.

‫داری تعطیل می‌کنی؟

‫نه، تا هر وقت می‌خوای بشین.

‫شن...

‫پسره کجا رفت؟

‫کی؟

‫پسری که پیشت بود.

‫پرابها.

‫من...

‫متاسفم.

‫اشکالی نداره.

‫بهش زنگ بزن.

‫مترجم: «تارخ علی‌خانی» ‫ تلگرام: aManOfWar@

‫کیه؟

‫دوست‌پسر آنو.

‫این همه راه تعقیبش کرده؟

‫این شیازه.

‫اهل کجایی؟

‫ویچورا.

‫بشین.

‫یه بار اونجا رفتم.

‫خیلی جای قشنگیه.

‫اینجا هم خیلی قشنگه.

‫ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreamingس