Original subtitles

Er zijn dagen, waarin je afvraagt wat je rol is in dit land,

en wat jou toekomst daarin is.

Ga opzij.

We zijn op zoek naar het meisje.

Waar is ze?

Degene die je zoekt, is twee dagen geleden. Naar Lubec vertrokken.

U bent Frau Schlegel?

Zij is je kind?

Ja, maar ze woont hier niet.

Ze woont bij haar tante in Lubec.

U maakt een fout.

Vrouwen zoals jij, zijn besmet.

Als ze zoiets als haar moeder is, zal ze ook open zijn...

Om van binnenuit te besmetten.

Je zult haar niet vinden.

Omdat ze hier niet woont.

Leyna, kom, ze zijn weg.

Lente 1944.

Dat was het jaar dat ik 16 werd.

Kinderen zoals ik uit het Rijnland

waren bekend als Rijnlandse bastaarden of "Hitlers probleem"

omdat onze Duitse nationaliteit automatisch kwam,

door onze blanke moeders, ook al waren onze vaders Afrikaans

en vaak afwezig.

Er waren zo weinig van ons, dat in mijn gehele 16 jaar,

Ik heb nog nooit een andere persoon zoals mij heb gezien.

Fijne verjaardag, lieve meid.

Bedankt, Frau Heinrich.

Hitler wilde stiekem met ons afrekenen,

zonder gezien te worden door Duitsland als ze onze Arische moeders aanvielen.

Dus hoewel we een vrijheid hadden die de Joden niet hadden,

toch moesten we worden beschermd

vooral toen de Gestapo ons begon te bezoeken in Rudesheim.

Het was niet dat ik niet wist, dat ik anders was.

Toen ik 16 werd, begon ik het echt te voelen.

Dat was het jaar dat ik me realiseerde, dat Hitler een plan voor ons had.

Waarom gaan we naar Berlijn?

Om onzichtbaar zijn.

Stop met praten, Koen.

Lees je boek.

Ik heb mijn schetsboek, maar geen potlood.

Ik kan niet zonder tekenen.

Wil je een potlood?

Ik denk dat ik je misschien kan helpen, kleine man.

Dank je.

Hij is rusteloos.

Hij is een jongen. We groeien er nooit uit.

Je papieren?

Ja natuurlijk.

Ik heb al onze papieren.

Hier.

Schlegel?

Ja.

Onzichtbaar.

Hier is het niet zoals, Rijnland.

Ze bemoeien zich niet met kinderen zoals jij

of die praat jou te helpen..

Het leven zal weer goed zijn.

Ik beloof het.

We hebben vandaag een nieuw meisje bij ons.

Haar naam is Leyna Schlegel.

Sta op.

Schlegel is een goede Duitse naam, maar je gezicht is zo on-Duits.

Leyna heeft gelaatstrekken gemeen met mensen van welk continent?

Greta.

Afrika.

Inderdaad. Dus hoe kan een meisje zoals jij

een naam hebben die zo Germaans is als Schlegel?

Schlegel is de naam van mijn moeder.

En wat is de naam van je vader?

Wanneer vertel je me over mijn vader?

Hij was van top tot teen zwart.

- Ik wil weten wie hij was. - Leyna.

Jij weet alles.

Ik was net iets ouder dan jij.

- Had Fouten gemaakt. - Fouten?

Niet jou.

Koen, haal me wat water, alsjeblieft.

Hij was een goede soldaat.

Maar ik heb je dit allemaal verteld.

Ik weet niet wat anders.

Waarom ben je niet getrouwd?

Mr Mueller heeft me gisteren geslagen omdat hij het me vertelde

dat jij het beste bent van alle mensen die wit zijn

en het ergste van alle zwarte mensen.

Dat is wat een Mulat is.

Maar ik zei hem dat dat niet waar is.

Voor mij ben je het beste van alles.

Je haar is vies.

Ik zal het voor je wassen vanavond.

- Heil Hitler. - Heil Hitler.

Hé, zou je niet met hen mee moeten gaan, aap?

Wilhelm is net terug uit Wenen.

Maar hij weet dat we komen?

Ja natuurlijk, Ik heb het hem verteld.

Ze is echt mooi.

En hij lijkt precies op vader.

Kom op, Leyna. Ga zitten.

Ik had je niet verwacht met de kinderen.

Vandaag zagen ze een neger aan de deur staan.

Morgen zal het een Jood zijn, weet je?

Niemand heeft ons gezien, Hida.

Leyna, wil je.

Kijken of je een goed brood kunt halen

voordat de winkel sluit.

Neem Koen mee.

Leyna, gebruik alsjeblieft de achterkant.

Kerstin, ik wil dat je begrijpt,

Ik heb niets tegen je familie.

En je keuze tussen uw kind en ons, wel, ik weet het,

het is helemaal geen keuze.

Maar ik heb bloed vergoten voor de Kaiser.

En vorige maand hielden ze mijn zieke vader twee nachten lang

omdat iemand hen ervan overtuigde dat hij een joodse moeder had.

En nu breng je je neger hierheen.

Je hebt me, ons, je zuster, zonder enig voorbehoud in gevaar gebracht.

Wilhelm.

Luister even en je zult nooit meer van ons horen.

- Ik heb papieren nodig. - Kerstin.

Iets om te zeggen dat Leyna gesteriliseerd is.

Je bent echt vrij uniek.

Wilhelm, je hebt toegang.

Een Gestapo-document waarin wordt verklaard dat ze fysiek is veranderd.

Je kan dit doen. Ik weet dat je het kan.

- Je zou moeten vertrekken, Kerstin. - Hida, alsjeblieft.

Ik dacht niet dat de order zou uitbreiden naar Berlijn.

Ik hoopte dat ze hier veilig zou zijn.

Maar twee dagen geleden kwamen ze.

Ze was weg.

Ik heb ze gezegd dat ze de papieren bij zich draagt, maar ik ben bang.

Ik ben bang dat ze haar van de straat zullen halen,

van de school, overal waar ik haar niet kan beschermen.

Leyna, laten we gaan.

Waarom heb je haar op school gezet?

Wat is er met jou aan de hand?

Ik kan haar niet verbergen.

Als het niet op school is, dan is er een arbeidsdienst.

Wie weet waar ze zou eindigen?

Alle meisjes moeten arbeid verrichten.

Ze is niet anders.

Wil je dat ze speciaal is?

Nee.

Ik wil dat ze wordt zoals iedereen.

Onopvallend.

Dan zal ze aan deze oorlog ontsnappen alsof die nooit gebeurd is.

Niemand van ons zal dat redden, Kerstin.

Gunter.

Waar?

Waar kwam die stem vandaan?

Wat brood, alsjeblieft Gunter.

Hoe gaat het met je?

Goed?

Wen je al?

Ik mis thuis.

Ochtend.

Is dat een, ja, ik denk een glimlach.

Dat is beter.

Er wachten mensen.

Ik hou de goede altijd achter, maar je kunt het hebben.

Luister nu naar mij.

Als je zus vergeet te glimlachen,

herinner jij haar aan Gunters gezicht.

Het is grappig, ja?

Ja.

Kan ik nu gaan?

Ja, je kunt met de andere jongens meegaan.

Ga dan maar.

Koen.

Koen.

Ik heb geen keus.

De wet zegt dat je moet gaan.

Maar waar je naartoe gaat, zullen ze je veel dingen leren.

Veel zullen logisch zijn en goed voelen,

maar zoveel zal verwarrend zijn, omdat het

zal anders zijn dan de dingen die je hier thuis leert.

Maar ik wil dat je dat begrijpt, niemand

kan een zoon beter kennen dan een moeder,

geen leraar, geen groepsleider.

Ik hoop, Koen, dat je ervoor kiest om dit nooit te vergeten,

dat je, wat ik leer, hier en hier bewaart.

Begrijp je me, Koen?

Leyna!

Ik zag je niet.

Leyna?

Sorry.

Laat me naar je kijken.

Je zou voorzichtiger moeten zijn.

Ik moet je naar huis brengen, zodat we deze wonden kunnen schoonmaken.

Het spijt me.

Waarom ben je zo vroeg in het gebouw?

De leiders ontmoeten elkaar voordat de jongens arriveren.

Ik heb ze gezegd dat we het moeten doen.

Maak je, voor je zelf problemen?

De ouderen nemen zakgeld van de anderen.

Gisteren had ik moeders die in mijn oren liepen te gillen.

Wacht!

Vraag.

Niet pakken.

We zijn een beetje laat, Frau Nagel.

Het spijt me.

Wat is er met jou gebeurd?

Een kleine hooligan fietste haar omver.

Het was een ongeluk.

Wat denk je ervan, Koen?

Bedankt, Frau Nagel.

En de volgende keer schop ik je onder de reet, toch?

Een heer vroeg me om het voor je te aan te nemen.

Hij was aan je deur terwijl je weg was.

Ik vraag hem zijn naam, maar hij wilde het me niet vertellen.

Wilhelm.

Hida mag het nooit weten.

Hier, neem ze.

Een aantal doktersdocumenten is ook ingediend.

Wie?

Een contactpersoon in de gemeente Rudesheim,

iemand die kritisch staat tegenover het regime.

Een communist?

Heb je communistische contacten?

Er zitten meer papieren in

ze moeten in Rudesheim worden gearchiveerd.

Laat ze ondertekenen en naar mij terugsturen volgens de instructies.

En dan moet je vergeten dat je ooit een zus hebt gehad.

Hier.

Wat?

Niets.

Je poetst zoals je oom Harry...

Als een meisje.

Nou oom Harry zei me dat ik net als jij poets.

Als je klaar bent, ga je jezelf opfrissen.

Je hebt modder in je haar.

Mijn doelen waren vandaag uitstekend.

Ik moet vanavond naar Hamburg, maar Zondag.

Zondag vangen we wat vis, toch?

Ik heb papieren voor je.

Je moet ze altijd bij je dragen, waar je ook gaat.

Ze zullen je beschermen.

Waar heb je...

Ze zijn vals, maar ze zijn genoeg.

Niemand zal het weten.

Van Wilhelm moet je deze ook ondertekenen.

Als ik ze naar hem terugstuur.

Zorgt hij, dat het op de juiste plek is om met rust te worden gelaten.

Wat is het?

Een verklaring..

Dat je het misdrijf van raciale vermenging

met iemand van Duits bloed Zut begaan.

Ik ben van Duits bloed.

Het is slechts een handtekening om ze weg te houden.

Het betekent niets.

Het betekent zeker iets, waarom moet ik ondertekenen?

Ik teken niet.

Prima.

Dan zullen ze voor je komen, Leyna,

en ze zullen je laten ondertekenen, geen valse, lege papieren.

Echte, en niet voordat ze je in de realiteit hebben geholpen

en snijden in je binnenste om dit te doen.

Jij noch je broer zijn deze wereld binnengekomen zonder pijn.

Maar ik zou niet in dit leven kunnen zijn zonder jullie allebei.

Je moet ook de zegen kennen

van het moederschap op een dag, Leyna.

Ik wil dat voor jou.

Als je niet tekent, doen ze

wat kan nooit ongedaan worden gemaakt.

Jij zult zijn wat zij hebben gemaakt.

Wat was het verdrag dat Polen in staat stelde dit land van het rijk te nemen?

Anna?

Versailles.

Schlegel.

De vijf hoofdleiders waren ondertekenaars van dit verdrag?

Heil Hitler.

Heil Hitler.

Heil Hitler.

Zitten.

Schlegel, sta op.

Kom.

Laat je boeken achter. Je hebt ze niet meer nodig.

En pak je tas.

Ze hebben je geen pijn gedaan.

Dat is het enige dat telt.

Ze kunnen je van school dwingen.

Maar ze kunnen je niet stoppen met leren.

Je leert hier, thuis.

Maar je hebt nu werkplicht.

Ik ben trots op hoe je vandaag hebt gewerkt.

Je groeit zo snel.

Ik heb een jas die je nu mooi past.

Moet je een lift?

Nee, dank u.

Ik... fiets.

Ga maar.

Je volgde ons naar huis.

Ik wilde weten of alles in orde is.

Ben ik.

Waar kijk je naar?

Ik weet het niet, je blauwe plek.

Tot ziens.

Wat is jouw naam?

Gunter, ..

Gunter!

Doe ze uit.

Doe ze uit.

Uit!

Ze hebben je niet goed genoeg besneden, Jood.

Ik kan dat verhelpen.

- Wat is er gebeurd? - Was hij een Jood?

Folders afdrukken.

Hij was aan het plannen met andere studenten.

Hij droeg een kruisbeeld alsof het een insigne was.

Liep mee met een rotte zionistische groep.

Ik hoorde een paar mensen buiten de winkel van Gunter.

Er is iets met hem gebeurd vandaag.

Weet ik.

Ik was daar.

Ik zag het.

Hij raakte het brood aan.

Maar hij was joods.

Doe niet zo stom, Koen.

Hij was een goede jood.

Leyna.

Goede Jood?

Hij was een mens.

Als ik je verbood de straat met mij te delen

want je gezicht is sproeterig, maken mijn woorden,

jou een minder mens?

Betekend dat iemand jou zou moeten neerschieten op straat als een hond?

Het spijt me.

Het spijt me dat je zoiets moest zien, Leyna.

Ook voor jou, Koen.

Het is niet jouw fout.

Het is mijn taak om je te beschermen voor de dingen die je hoort,

Zelfs de dingen die je denkt.

Een Waffen SS-man.

Hij kwam vandaag in de training met ons praten.

Hij vertelde me dat mijn vaardigheden superieur zijn.

Hij wil me verder spreken.

Wat was zijn naam?

Leiber.

Sectieleider.

Vertel me wanneer Leiber van plan is om met mij te praten?

Ik denk niet dat ze je vragen om te vechten.

En waarom vraag je ze net waarom ze daar niet zijn?

Zelf vechten, deze mannen die rondlopen om jullie idioten te rekruteren?

Waarom ben je boos?

Het is gemakkelijk om het doelwit te raken wanneer niemand je aanvalt,

Lutz.

Denk je dat er tijd is om te oefenen in het oosten?

Daar buiten is de vijand echt en zijn enige doelwit ben jij.

Dit is geen spel voor mij.

Ik train hard.

Iedereen kan het zien.

Ik vocht in de laatste oorlog voor vier jaar,

toen ik terug was, was Duitsland nog erger dan toen ik vertrok.

Geen werk.

Schuld.

Honger.

Net als jij, liepen we graag naar onze dood.

Op weg naar de bescherming van het... het thuisland.

Als dwazen hebben we geen enkele vraag gesteld.

En al die mannen, kameraden met wie ik heb gegeten,

mee sliep, mee piste... Ze stierven voor niets.

Begrijp jij mij? Voor niets!

We werden vernederd, bedrogen.

Maar deze oorlog, deze oorlog is van ons.

Je kunt geen verschil maken.

Dat is niet waar.

Duitsland zal bevrijd worden van de Gestapo-hyena's, de SS-moordenaars,

en iedereen die gelooft in het vuil van Hitler,

van het nationaal-socialisme...

- en dit afstotelijke systeem.

We zullen het einde zien - niet van jou,

niet van Duitsland, want het gevecht is niet tegen het Duitse volk.

Leyna.

Integendeel, Groot-Brittannië vecht om...

Ik...

Help je uit de monsterlijke handen van een dictator...

Moeder, ik heb gewoon wat frisse lucht nodig.

Die u ervan overtuigd heeft dat hij dat zou doen.

Bevrijd Duitsland, en in plaats daarvan...

Leyna.

Zij is een neger.

Leyna.

Leyna?

Dat is jouw naam?

Waarom ben je gekomen?

Je zou veel problemen kunnen krijgen.

Ik wilde zien hoe het is.

Heil Hitler!

Kijken wat hij hier doet.

Koen.

Hij is mijn broer.

Weet ik.

Ik heb hem met je gezien.

Bespioneer je ons?

Slechts één keer.

Hij is Duits.

Natuurlijk.

Ik... Ik heb een dame gezien die op jou lijkt.

Op een foto.

Nou... niet echt een foto.

Mijn vader, hij heeft een grammofoon.

Hij verbergt jazzplaten, maar ik heb ze horen spelen, stiekem.

Soms, laat in de nacht, wanneer ik in mijn kamer ben,

en mijn oor tegen de vloer druk, hoor ik het.

Negermusiek.

Is dat niet wat het wordt genoemd?

Het is niet toegestaan.

Als we ons in een vriendelijke situatie bevinden,

mijn gesprek is misschien niet slim.

Maar als we een perfect begrip willen hebben,

laten we een hart een hart noemen.

Op de cover van een van de tijdschriften staat een dame.

Ze is zoals jij.

Een beetje... mooi.

Je zult problemen krijgen om die liedjes te zingen.

Ik zal gewoon voorzichtig moeten zijn.

Zoals mijn vader.

Kom op.

Ben je daar ooit geweest?

In die heuvels?

Het is de stilste plaats op aarde.

Ik ging daarheen om rupsen te verzamelen,

met mijn vader en mijn moeder.

Je kunt heel Berlijn vanaf die ene plek zien.

Ben je weggelopen?

Weglopen?

Het is gewoon, je moeder, zij is...

Ze is niet Joods.

Nee, dat weet ik, maar...

Jouw vader.

Hij... Hij is een neger.

Heb je ooit in de nacht gezwommen?

Weet je, wanneer het zo donker is, kun je niets zien.

Ik heb altijd gedacht dat het zo geweldig zou zijn.

Waarom heb je het dan nooit gedaan?

In Rudesheim zou ik elke week zwemmen.

Er waren veel Joden.

Ze kregen te horen dat ze het zwembad niet konden gebruiken.

En toen... kreeg ik te horen dat ik het ook niet kon gebruiken.

Het is lang geleden, dat is alles.

Ik heb dromen dat ik verdrink.

Je moet gewoon weer aan het water wennen.

Je kunt met me meedoen.

Nu de volgende...

Heil Hitler.

Leyna.

Leyna!

Leyna?

Leyna!

Leyna!

Leyna.

Hier.

Dit stukje moet je weten waar je naar toe gaat.

Ik kan niet geloven dat ik je mijn fiets heb geleend.

Mijn moeder liet ze voor ons maken.

Voor mij en vader.

Heeft ze er ook een?

Ze is dood.

Het...

Het spijt me.

Kom je daarom hierheen?

Om aan haar te denken?

Soms.

Meestal denk ik aan hoe het zou zijn om te vechten.

Om op te komen voor Duitsland, zoals mijn vader deed.

Denk je dat je een leven zou kunnen nemen?

Een mens doden?

Natuurlijk zou ik dat kunnen.

Ik zou gemakkelijk een Russische soldaat kunnen doden.

Ooh, mijn moeder zal denken dat ik ergens mee bezig ben geweest.

Gebruik mijn trui.

Dat is makkelijker.

Ben je niet bang?

Waar voor?

Vechten.

Oorlog.

Maakt de oorlog jou bang?

Ja.

Mijn vader vocht in de oorlog.

Hij deed?

Voor Duitsland?

Natuurlijk.

Hier is Engeland.

Hier is Engeland.

Hier is Engeland.

Hier is het BBC-nieuws van middernacht.

De opmars van de geallieerden naar het vasteland van Europa gaat door.

Britse elitetroepen, samen met Amerikaanse troepen...

Heeft mijn vader voor Duitsland gevochten?

Sorry?

- Vandaag herovert

de Franse haven van Cherbourg...

Hij vocht voor de Fransen.

Een Tirailleur Senegalais.

- Van het westfront.

De overwinning inbegrepen...

Met wie breng jij zoveel tijd door, Leyna?

Je vertelde me dat hij hierheen gestuurd was om te vechten.

Je hebt me niet verteld dat hij hier naartoe gestuurd was om tegen ons te vechten!

Wie is het?

Hou op!

Ik wil geen Frans speken.

Het is zijn taal!

Hij maakte deel uit van de bezetting tegen de tijd dat we elkaar ontmoetten.

Hij heeft niet met je gevochten.

Of ik.

Natuurlijk deed hij dat.

Ik ben Duits, ook als je wilt doen alsof jij dat niet bent.

Zelfs als je wilt dat ik doe alsof ik dat niet ben.

Ik hield van hem.

Het was vanaf die plek dat je kwam.

Een plek die zelfs Koen niet kan claimen.

Je hebt me twee keer een vijand gemaakt.

Als je denkt dat ik je de vijand heb gemaakt, Leyna.

Kijk dan om je heen!

Kijk, Leyna.

En de volgende keer dat je bij die zoon van een nazi bent,

je dit weet...

Als zijn vader je met zijn zoon betrapt, zal hij hem doden.

Voordat hij bij ons komt en vermoordt!

Ik ben mijn handschoenen vergeten.

Ik wacht wel.

Nee, ga maar door.

Ben zo terug.

Het is jouw keuze, Leyna.

Je bent hier altijd.

Buiten de fabriek.

Heb je het koud?

Nee.

En jij?

Ja, het is de koudste zomer.

Ik ben mijn handschoenen kwijt.

Ik zei tegen mijn moeder dat ik ze vergat.

Ik moet gaan.

Ik wil niet dat mijn moeder nog kwader op me wordt.

Ik wilde je iets geven.

Kaas.

Misschien kun je ervan genieten met Koen en je moeder.

Ik dacht dat je weggelopen was.

Mijn moeder heeft niet op mij gewacht, Leyna.

En zo ben ik je moeder geworden,

dezelfde onmogelijkheid najagen, die jij najaagt.

De eerste keer dat je vader naar me keek,

Dacht ik dat mijn hart nooit meer zou kunnen kloppen, tenzij hij altijd van mij hield.

Hij was van me weggerukt, Leyna.

En alles wat ik nog over had was jij.

Het beste van alles.

En jij denkt dat ik je ooit kan verlaten?

Voor ieder van ons is er iemand.

Voor mij ben jij dat, Leyna.

Het geschenk van je vader.

Koen is mijn hart, dat weet je.

Maar voor mij is dat iemand jij.

Een ongewassen Engelsman.

Een Franse baviaan, zwart van top tot teen.

Zwart zoals je zus.

Zwart als steenkool net als Leyna.

Opstellen!

Lopen!

Ben je gewend aan, toch?

Vuil in je mond?

Een goede soldaat moet eer hebben.

Koen!

Gaat het, Koen?

Koen!

Wat?

Hou je nog van me?

Nee.

Ik haat jou.

Je bent een meisje en ik haat meisjes!

Doe open!

Open maken die deur!

Dit zijn geen oude papieren!

Neem die niet!

Waar breng je me heen?

Heb je hier Joden?

Het zijn wij drieën.

Mijn zoon slaapt, in de slaapkamer.

Waar zijn haar papieren?

Haal ze, Leyna.

Het is goed, Koen.

Ze zijn zo weg.

Geboren in Rudesheim.

Duitse.

Je bent een neger, maar je zegt dat je Duits bent.

We zullen ze laten vervangen.

U, euh, rapporteert niet meer aan SS Leiber.

Hij denkt dat je elders beter van nut bent.

Vechten?

We hebben elke man nodig die we kunnen krijgen.

Dus je beseft wel dat onze mannen doodvriezen

aan het Russische front?

Ze sterven met eer.

Het is niet voor niets.

Nee, het is voor blinde waanideeën.

Zijn we klaar?

Mag ik nu gaan?

Lutz, wacht.

Je moeder vocht voor haar leven met elk deel van haar wezen.

Ze zou niet willen dat je de jouwe weggooit.

Je draagt ​​het masker dat je door de oorlog heen haalt,

dat helpt je te overleven.

Waarom vocht je voor Duitsland als je er niet van houdt?

Als je niet bereid was om te sterven.

Beoordeel me niet, Lutz.

Jij bent zoals ik was.

Ik zou 10 keer voor Duitsland zijn gestorven.

Anderen maakten toen dat offer.

En zij zullen het nu maken.

Laat ze.

Lutz, ik ben allereerst je vader.

Begrijp je?

Nee, dat doe ik niet.

Je wilt dat ik voel wat jij voelt, maar je wilt niet dat ik vecht, zoals jij vocht.

Je wilde dat ik een onafhankelijke geest heb,

maar niet als het tegen de jouwe ingaat.

Wie zou ik moeten zijn?

Moet ik jou zijn of niet?

Je bent geen held.

En ik ook niet.

We kunnen vandaag niet naar de heuveltop gaan.

Ik moet proberen terug naar huis te gaan.

Je zou moeten wachten.

Ze zullen overal zijn.

Wachten?

Trek dit aan.

Kom op, snel!

Leyna!

Waar gaan we naartoe?

Ergens veilig.

Totdat de dingen kalmeren.

Mijn vader, hij is gisteren naar München vertrokken.

Ga zitten.

Heb je honger?

Nee bedankt.

Dorstig?

Ik ook niet.

Dank je.

Waarvoor?

Mijn vriend zijn.

Ik wil wel wat water.

Je moeder, ze zag er aardig uit.

Je moet haar verschrikkelijk missen.

Mijn vader, hij huilde vaak.

Dat was het ergste.

Ik heb maar één foto van mijn vader.

Ik wil je iets laten zien.

JODEN EN NEGERS Stelen van Duitsland.

Wat doe je?

Ik zei het je.

Deze speelt hij het meest graag.

Als we ons in een vriendelijke situatie bevinden, mijn

gesprek is misschien niet slim.

Maar als we een perfect begrip willen hebben,

laten we een hart een hart noemen.

Na haar dood hoorde ik deze muziek

en ik zou mezelf vertellen of ik er hard naar keek

genoeg door de spleet in de deur.

Ik zou haar hier betrappen, dansen met mijn vader.

Als ik je vertel wat mijn dromen hebben geëist,

laten we een hart een hart noemen.

Wij kunnen dansen.

Kan ik bewijzen hoe ik verlang

gewoon aan het begin van een zin?

Kan ik mijn controle houden wanneer mijn hele ziel in vuur en vlam staat?

Misschien zou je een echte bekentenis en indiscretie noemen

van iemands kant.

Maar als ik zeg hoe gek ik je aanbid, laten we een hart noemen...

Het is Jann, de meubelmaker.

Het is in orde, hij kan je niet zien.

Hij is bijna blind.

Ziet alleen vormen, of als je heel dichtbij bent.

Wat denk je dat hij wil?

Mijn vader geeft hem werk.

Waarschijnlijk heeft hij wat gereedschap achtergelaten.

Hij gaat weg.

Berlijn moet nu schoon zijn.

Ik denk dat dat de reden is waarom er vandaag zoveel acties zijn.

Je hoeft niet bang te zijn.

"Schoon?"

Van alle Joden.

Ik hoorde mijn vader praten voordat hij vertrok.

Voor de verjaardag van de Führer vorig jaar,

moet Berlijn vrij zijn van Joden.

Maar de Joden huwden met Duitsers en de half Joden,

ze blijven nog steeds.

Waar "zuiveren" ze ze heen?

Polen, denk ik.

Kampen voor arbeid.

Beter werken ze voor Duitsland dan hier te zitten samenzweren

en plannen tegen ons.

Het is moeilijk, weet je.

De Gestapo kwamen op zoek naar een Jood en zij vinden mij.

Niet voor lang.

Het kan zo niet voor altijd blijven.

Duitsland zal weer rustig worden.

Het komt allemaal goed.

Hoe denk je dat Amerika is?

Waarom?

Die vrouw die je me op het tijdschrift liet zien...

Ze is Amerikaans.

Dus?

Denk je dat ze gelukkig is?

Ze hangen mensen zoals jij in Amerika, Leyna.

Ze tonen ons in boeken tijdens vergaderingen.

Mensen die in bomen hangen, in brand gestoken.

Heb je dat ooit eerder gedaan?

Wat gedaan?

Wat we net deden.

Natuurlijk.

Wanneer?

Wanneer was de eerste keer?

Ik weet het niet.

Een paar jaar geleden.

Een paar jaar?

Wees stil, Leyna.

Ik denk niet dat je ooit iemand hebt aangeraakt.

Zoals je me net hebt aangeraakt.

Hier, doe dit aan.

Hoe laat is het?

Het is na 9.00 uur.

Wat?

Lutz, de avondklok.

Avond.

Halt!

Heil Hitler.

Wat ben je aan het doen?

Ik ben... Ik verzamel boeken van Treptow.

Ik bereid me morgen voor op een vergadering.

En je zou het niet kunnen doen bij daglicht?

Gewoon rondscharrelen in het donker?

Ik ben net terug van training.

Waar woon jij?

Hallo!

Koppenick.

Ik woon in Koppenick.

Weissmuller's jongen?

Ga door, ga op weg, voordat je wordt gearresteerd.

Leyna!

Leyna!

Ik zal wachten tot je binnen bent.

Lutz.

Wat we vandaag hebben gedaan...

Heb je dat ooit eerder gedaan?

Nee.

JOOD

In beslagname van bezittingen.

Van af nu verlaat je het huis niet, tenzij ik bij jou ben.

Je hebt laten zien dat je niet te vertrouwen bent.

Je zou gearresteerd kunnen zijn.

- Ik ben niet Joods. - Nee.

En jij bent ook niet Arisch, Leyna.

We zullen uiteindelijk allemaal voor je fouten moeten betalen.

Ik, jij, zelfs Koen.

We zullen allemaal moeten betalen.

Je spreekt alleen van fouten,

maar wie betaalt er voor de jouwe?

Daarom zal ik niet toekijken hoe je je leven weggooit.

Je komt niet meer bij die jongen.

Ik verontschuldig me.

Excuseer mij.

Jij!

Stop!

Halt!

Nu!

Stop, Leyna.

We moeten stoppen.

Blijf hier.

Jullie beiden!

Moeder, ik heb geen sterilisatiepapieren.

Geen identiteitspapieren.

Ik zal het uitleggen.

Je Bastaard?

Mijn dochter.

Je Neger Bastaard.

U werkt in de fabriek?

Papieren?

Ja.

Snel.

Ja.

Hier.

Haar papieren?

Ja.

Vertel me...

Wat was in je hart toen je Duitsland beschaamde?

Ik heb Duitsland nooit beschaamd.

Haar papieren!

U bent de schande van Duitsland.

Jij en je bastaard.

Hou je mond.

Zwarte man zijn hoer.

Je bent verdwaald.

Vergeten wat het is om een ​​goede Duitse vrouw te zijn.

Denk je dat je verdwaald bent?

Ik ben niet verdwaald.

Misschien niet voor altijd.

Dus hoe word je een goede Duitse vrouw?

Je verliest je aap.

Mama...

Wat?

Wij nemen haar of nemen u mee.

- Nee nee nee! - Mama!

Alsjeblieft! Alsjeblieft!

Alsjeblieft, ik smeek je!

Nee alsjeblieft!

Alsjeblieft!

Neem me!

Wees stil!

Neem mij!

Nee!

Mama!

Nee!

Jij huilt niet.

Jij huilt niet!

Mama!

Mama!

Mama!

Waarom heeft ze me dat niet verteld?

Ze zei niet eens vaarwel.

Ze zei dat ik haar vaarwel moest zeggen.

Dit werk, het zal haar goed geld betalen en het zal niet lang duren.

Hoe lang?

Ik weet het niet.

Maar ze houdt van ons.

En je kunt niet zo lang wegblijven van mensen van wie je houdt.

Dus ik weet, op dit moment, juist deze minuut,

Ze zo hard werkt als ze kan om bij ons terug te komen.

Ik had met haar kunnen gaan.

Nee, dat zou je niet kunnen.

Pardon, meneer?

Meneer Engel.

Ik ging naar Lutz en zijn vader.

Ik wist niet zeker of hij nog in München was.

Hij is terug.

Lutz heb je al gemist.

Hij werd opgeroepen voor dienst.

Een dag geleden.

Dienst?

Dacht dat hij een maand had, maar ze kwamen voor hem vroeg gistermorgen.

Stuurde hem naar het oosten.

Geen waarschuwing.

Het was zijn tijd.

Ik wou dat het weer die van mij was.

Niets in Berlijn behalve vrouwen en oude mannen.

En verstopte joden.

Klopt het dat je niet weg kunt zijn van mensen van wie je lang houd?

Natuurlijk is dat zo.

Koen?

Kom.

Papieren.

Identiteitspapieren.

Wat gebeurt er?

Ik denk dat ze ons naar de motorfabriek brengen.

Papieren.

Wat is het?

Wat gebeurt er?

Naar wie zoeken ze?

Haal haar weg.

Papieren.

Ze controleren ieders papieren.

Kijk kijk!

Een vrouw rent weg!

Pak haar!

Wat ben je aan het doen?

Wat doe je?

Snel.

Stap in.

Zwijg.

Hou je mond!

Volgende.

Schiet op.

Kom hier.

Je bent een bastaard?

Ja.

Mijn moeder is Arisch.

Gesteriliseerd?

Ja.

Ik ben gesteriliseerd in Rudesheim in het Rijnland.

Je moeder heeft je geen gunsten gegeven.

Ze heeft een Neger gebaard.

Hang niet aan haar puurheid omdat haar het niet uit maakte om je puur te maken.

Zigeuner?

Ben je een partizaan?

Nee.

Ik hou van Duitsland.

Maar ze namen mijn moeder en mijn papieren.

Ze zeggen dat er niet zoiets bestaat als een neger van het vaderland.

En wat vind je zelf?

Ik zeg...

Ik zeg dat ik Duitser ben.

Blijf hier staan.

Ik ga het voor je doen, wat je moeder niet kon.

Ik ga je een kans geven om te leven,

omdat jij het niet was die het Duitse ras heeft verontreinigd.

U bent slechts het misselijkmakende product.

Je zal in de keuken werken.

Je eet het voedsel dat je krijgt en niet meer.

Als je je steelt, sterf je voor je tijd,

zoals je moeder zou moeten hebben gedaan.

Je ligt in mijn kooi.

Hou je kop, neger.

Denk je dat je beter bent dan ik?

Bespaar je energie.

Je hebt geluk dat je daar niet in het rattenhuis bent net zoals...

Denk je dat ik een joodse ben?

Ik wil alleen maar bij mijn zus slapen.

Maar een Afrikaanse wilde als jij zou het niet begrijpen.

Je zou je eigen moeder eten om in leven te blijven.

Alleen een dwaas slaapt daar waar ze pissen en zichzelf ledigen van bovenaf.

Nou, je kunt in mijn kooi slapen.

Waar zijn de meisjes die hier slapen?

Ziekenboeg.

Ze komen niet terug.

Die schoenen zullen je problemen bezorgen.

Ik weet het, maar ze zijn sterk.

Daar beneden is rijp voor tyfus.

Ik ben het zat om eruit te worden geduwd.

Je maag is rond.

Ik heb het in de was-barak gezien.

Weet jij wat daar gebeurt?

Waar?

Het Joodse rattenhuis.

Ik kan niet ademen met deze lucht.

Hoe kan ik bewijzen hoe ik verlang

gewoon aan het begin van een zin?

Kan ik de controle houden wanneer mijn hele ziel in vuur en vlam staat?

Maar als ik zeg, hoe waanzinnig ik je aanbid,

laten we een hart een hart noemen.

Hier, neem de mijne.

Pak aan.

Ik at in de keuken.

Je voeten zijn aan het rotten, Hermine.

Als ik kan, breng ik je een aardappel.

Je kunt het gebruiken om schoenen te kopen.

Oké?

Gisteravond at ik ijs.

Zoet vanille-ijs.

Ik sliep in de armen van mijn moeder.

Ik rook haar huid.

Ik voelde haar hart kloppen.

Ze namen haar in plaats van mij.

Ik zal het mezelf nooit vergeven.

Ik heb gezegd dat ik gesteriliseerd ben.

Hermine, het doet pijn.

Je zult er aan wennen.

Halt!

Waar kom je vandaan en waar ga je heen?

Mijnheer, ik kom terug van de keuken naar mijn kazerne.

Je draagt ​​voedsel uit de keuken.

Overhandig het.

Sir.

Kleed je uit.

Schiet op!

Kom op.

Wil je neergeschoten worden?

Kleed je uit.

Nu.

Hé!

Wat heeft ze gedaan?

Negerbastaard.

Heb je er al één eerder gezien?

Stal uit de keuken.

Zie hoe ze beeft.

Ze verbergt voedsel.

Ik zou met haar willen afrekenen.

Zij...

Ze is ellendig.

Laat me haar meenemen.

Ik wil haar kazerne doorzoeken.

Ga je gang.

Als je de geur van de Neger kunt verdragen.

Leyna.

Wacht.

Stop!

Waar slaap je?

We moeten lopen.

Waar is je blok?

We slapen in dezelfde barak.

Kan ze met mij terugkeren?

Heb je daarbinnen eten?

Kom.

Je ziet er bleek uit. Ben je ziek?

Nee.

Blijf bij de gevangenen weg.

Het kamp is besmet, we kunnen het niet bijhouden.

Waarom heb je me hierheen gehaald?

Om gewoon bij jou te zijn?

Nou is dat zo erg?

Op dit moment kopen de Joden elkaar om met eten, om dicht bij een geliefde te zijn.

Of je vecht of je bent hier, je bent omringd door de dood.

Hier word je tenminste niet beschoten.

En niemand kan aan uw loyaliteit twijfelen als je het uniform draagt.

"Je draagt ​​het masker dat je door de oorlog heen zal krijgen

en laat je overleven."

Het is gekookt.

Ik zal goede schoenen voor je halen.

Ik denk dat ik het tot morgen voor je moet bewaren.

Neem een ​​klein hapje.

Maar slechts één of je zult woedend op jezelf zijn.

Hij heeft iemand nodig die jong en sterk is, ga met hem mee.

Je moet met me praten.

Hoe ben je hier gekomen?

Hoe zit het met je moeder?

Broer?

Hoe zit het met Lutz?

Wat is er met hem gebeurd?

Ik werd opgeroepen.

Ik had geen tijd.

Ik wist niet hoe ik je iets moest berichten.

Ik dacht dat ze me zouden wegsturen om te vechten.

In plaats daarvan stuurden ze me naar een kamp.

Oostwaarts.

De hele dag de geur van huid en botten.

Ik kon het niet verdragen.

Je hebt op zo'n plek gewerkt?

Nee.

Maar ik heb Joden geselecteerd zien worden, om te werken.

In de moordruimten.

Om andere Joden te vermoorden?

Maar er zal niemand meer over zijn.

De rook stopt nooit.

Nee, dat doet het niet.

Ik wil het laten stoppen, maar ik weet niet hoe.

Waarom staar je naar mij?

Je ziet er anders uit.

De toiletten.

Ik zal er vanavond dienst dichtbij.

Ontmoet mij. Ik zal eten brengen.

Nee.

Je moet eten, Leyna.

Ik heb uw bevel niet ontvangen.

Welke bevel?

De kinderen opruimen.

In afwezigheid van de Commandant,

het heeft je handtekening nodig.

Ik heb meer dringende zorgen gehad.

In het geval dat je het nog niet gemerkt hebt,

we komen 60 tanks tekort en verliezen de oorlog.

Ja, en ik ben niet geïnteresseerd in het achterlaten van zieke lijken

voor de Amerikanen om te vinden. Jij wel?

Weet je waarom je altijd de oorzaak was van zoveel geruchten?

Je onvermogen om te zeggen wat er in je hoofd speelde.

En uw bedrijfskeuze. Dubieus, altijd.

Je vriend, Bismarck Schonhausen, is gearresteerd in Berlijn...

Zwoor samen tegen de Führer, met 15 anderen.

Hij zou als een hond moeten worden opgehangen.

Dat zou zijn zoon ook moeten doen, als ze enig besef hebben.

Zonden van de vader en zo.

Hoe vaak zou je zeggen dat hij je huis bezocht?

Ongeveer net zo vaak als jij, Juttner.

Je bent gisteren niet gekomen.

Ik heb je dit gebracht.

En wat eten.

Meneer, dit is gevonden in het kamp,

onder sieraden van de gevangenen.

Het is een Weissmuller-ring, toch?

Bedankt, Peter. Je kunt gaan.

Ik ben smerig.

Laat me je vasthouden.

Waarom adem je zo?

Ik heb het koud.

Leyna?

Ja.

Ik heb je zes maanden geleden voor het laatst vastgehouden.

Leyna, ben je bang voor mij?

Heeft iemand je op deze manier pijn gedaan?

Hebben we dit samen gedaan?

Loop met me.

Dit is geen oorlog.

Gewone mensen schaden.

Het is niet wat een soldaat doet.

Denk je dat?

Dat is precies wat een soldaat doet, of hij wil of niet.

Dat is oorlog.

Ik heb je gezegd dat je keuzes je in leven zouden houden of je dood zouden zien.

Je bent hierheen gekomen, dus je leeft nog.

Dat waren jouw opties.

Kies het leven of kies de dood.

Je zei me dat we geen helden zijn.

Wat je had moeten zeggen, is dat we lafaards zijn.

Op staan.

Op staan!

Sta op!

Nu!

Kom op!

Waar zijn mijn schoenen?

Waar zijn mijn schoenen?

Heb je mijn schoenen genomen?

Heb je haar schoenen gepakt?

Heb je mijn schoenen genomen?

Heb je haar schoenen gepakt?

Waar zijn mijn schoenen?

- Waar zijn mijn schoenen? - Hermine.

Hermine, stop ermee! Ze is dood!

Betz, Leyna.

Weet je wat hij met me gaat doen?

Hij is een moordend zwijn.

Ik zag mijn familie naar de plek gaan die jij het rattenhuis noemt.

Waar ze één voor één verdwenen.

Mijn moeder,

ze zei me nooit toe te geven dat je een Jood bent.

Dat is hoe te blijven leven.

Ik leef, Leyna.

Ik miste de rook en kwam hier voor de bevalling.

Hermine.

En nu zal ik sterven omdat ik geen schoenen heb.

Je zult niet sterven.

Schoen-loos?

Waarom?

Mijn schoenen werden van nacht in de kazerne gestolen.

Weissmuller.

Doe mee, wil je?

Schiet haar neer.

Schiet haar neer.

Lach je?

Vind je haar brutaliteit grappig?

Doe je?

Hé?

Je had haar moeten vermoorden.

Dan begrijp ik misschien wie je bent.

Ze had geen wapen.

Dat is niet hoe ik wilde vechten.

Ze was een jodin.

Ze vertelde het me.

Duitsland vertelde ons dat de wereld tegen ons is,

en toch zie ik alleen dat Duitsland zijn eigen mensen vermoordt.

Leyna, we moeten ergens heen gaan waar niemand zou ons kent.

Weg van Duitsland, weg van...

Lutz, als je naar me kijkt, wat zie je dan?

Ik ben geen zigeuner.

Ik ben geen jood.

Zelfs in dit kamp vertellen ze me dat ik er niet bij hoor.

Ik zie een Duits meisje, loyaal en plichtsgetrouw tegenover het vaderland.

Maar ik mocht er nooit van houden.

Het is niet de bedoeling dat je van me houdt.

Maar doe ik wel.

Hermine stierf, gedwongen om te ontkennen wie ze was.

En nu moet ik voor ons allebei leven,

elke dag verklaren wie ik ben.

Hier, in mijn land.

Ze zullen jou en ons kind doden.

Als de baby dit allemaal heeft overleefd,

dan kan ik dat ook. Ze wilden niet dat ik een kind kreeg.

Maar zij en ik zullen het bewijs van alles zijn

dat zij en ik zijn en alles wat ze proberen te ontkennen...

Dat ik een Duitse neger ben.

Heb me lief waar we beiden horen, Lutz.

We moeten hier tenminste weg.

Verberg je ergens tot de oorlog voorbij is.

Ik kan een auto of fiets stelen, wat dan ook.

We... we kunnen hier niet in blijven.

Alstublieft.

We zullen het nooit overleven als we proberen te ontsnappen.

Je kunt me niet redden.

Kan je mij redden?

Ik wil dat je goed ademt en dat je 's morgens en' s avonds eet,

zonder de angst dat je op deze plek wordt vermoord,

dat... dat zegt me dat ik een moordenaar moet zijn.

Ik wil dat je niet meer bang bent.

Het zal snel voorbij zijn.

Voor ons allemaal is het voorbij.

Zodra de gevangenen zijn verhuisd, zal ik voor je regelen

om terug te gaan naar Berlijn.

Verhuisd?

Hoe?

De spoorlijnen werden gebombardeerd, de wegen vernietigd

en gevaarlijk.

Ze zullen lopen.

We zullen ze verplaatsen.

- Beetje bij beetje. - Ze gaan dood.

De meesten van hen kunnen het nauwelijks halen om zichzelf te ontlasten.

Of wil je misschien nu gaan?

Nee.

Ik ga niet, nog niet.

Ze komen van beide kanten naar ons toe.

Ik weet niet wie hier als eerste zal komen, maar ik kan je niet beschermen.

Ik wil niet dat je me beschermt.

En dit?

Wil je dat ik het terug breng in de kazerne van de gevangenen?

Laat me niet voor jou kiezen.

Leyna.

Je moet dit snel doen.

Ze zullen het kamp binnen enkele dagen gaan verplaatsen.

Ik heb een uniform voor je.

Ik kan niet door de poorten lopen.

Ik kan het niet!

We zullen een motor gebruiken.

Ik zal er een krijgen.

Ik beloof.

Lutz, we gaan dood.

Leyna, we zullen een leven hebben.

Een leven.

Kom op!

Het bombardement komt dichterbij!

Dat kan ik niet!

Waar brengen ze ons heen?

Waar gaan we heen?

Waar gaan we heen?

Wat gebeurt er, Kapo?

Ik weet het niet.

Ga!

Schiet op!

Het vrouwenkamp, ​​wat gebeurt er?

- Je verplaatst ze al. - We moeten.

Jij en ik vertrekken vandaag.

En wanneer zou je het me vertellen?

Ik zeg het je nu.

Ik zal niet gaan!

Dan zullen jij het zijn, de dieven en de Joden.

Hoe beoordeelt u uw kansen?

Ken jij jezelf, Lutz?

Doe je?

Ja, ik ken mezelf.

En jij!

Je weet wat ze voor mij betekent.

En als je haar meeneemt, vermoord je me.

En je denkt een toekomst met een neger te plannen

zal je in leven houden?

Ik weiger om je te laten arresteren en martelen vanwege haar.

Duitsland zal je niet laten overleven.

Je zult het niet overleven!

Vader, zij heeft ons kind.

We moeten overleven!

We moeten.

Ze zullen je ophangen.

- Meneer, we moeten gaan. - Er is geen tijd.

Leyna!

Leyna!

Leyna!

Leyna!

Leyna!

Lutz!

Ik ben hier!

Leyna!

Leyna!

Lutz!

Leyna!

Leyna!

Lutz!

Leyna!

Leyna!

Leyna!

Alsjeblieft, ik ga proberen jullie allemaal te helpen.

Gelieve de volledige naam, leeftijd en beroeep van het familielid te hebben

u zoekt naar.

Als je het laatste kamp kent waar je familielid naartoe is gebracht, alsjeblieft

heb deze informatie klaar.

Hallo.

Leyna Schlegel.

Een goed Duits meisje.

Ik ben op zoek naar mijn tante.

Kun je me helpen?

Ik ben op zoek naar mijn broer.

Ik ben op zoek naar mijn familie.

Ik ben op zoek naar mijn zus.

Ze was voor het laatst bekend in Flossenburg Camp in 1943.

Ze werd voor het laatst gezien in het kamp...

Als je het laatste kamp kent

je familielid is meegenomen, heb deze informatie.

U vraagt ​​mij om alle laatst bekende informatie over de persoon

u zoekt naar.

Houd dit alsjeblieft klaar.

Pardon.

Ik ben op zoek naar mijn dochter.

Mama!

Kijk!

Leyna!

Ongeveer 25.000 zwarte Duitsers, leefden tijdens het derde rijk.

Inclusief de Rijnland kinderen.

Sommige stierven in het kamp systeem,

anderen overleefden en werden in 1945 bevrijd.

Samen met andere tieners die sterlisatie ontkwamen,

versloegen ze Hitler's visie, een Duitsland zonder zwarte Duitsers.

Vertaling: Rob3333

Een Newzbin Release