Original subtitles

- [กาหลา] ระวัง - [ดนตรีชวนลุ้น]

- [กาหลา] ซอมพอ - [มิน] ถอยมา

- [กาหลา] ซอมพอ - [แชน] ซอมพอ

[เสียงใบมีด]

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[ปนสะอื้น] อย่าเป็นอะไรนะ

[เอื้องผึ้ง] แม่สูเจ้าตายแล้ว

[ร้องไห้]

[ซอมพอ] ผู้มารเขาช่วยไม่ให้ข้าเจ้าโดนฆ่าตาย

ไม่เห็นหรือ

[กาหลาพ่นลมหายใจ]

แม่เมืองโกงให้ลูกตัวเองจริงๆ

[เสียงโวยวาย จอแจ]

- [อังกาบ] หากจะก่อสงคราม - [กอหญ้า] ใช่

[อังกาบ] สูเจ้าต้องเริ่มสะสมอาวุธ

แม่คุ้มยังไม่ตายจริงหรือ

ทองคำแท่งเดียว ยากเย็นฉิบหาย

แล้วใครบอกกูหวังทองแท่งเดียวล่ะวะ

[เสียงขึ้นไกปืน]

ปืนนั่นน่ะใช้ยังไง

[ดนตรีเร่งจังหวะจนจบ]

[เสียงนกร้อง]

กาหลา

หายไปไหนกันเนี่ย

[มิน] กาหลา

- อยู่ไหนจ๊ะ กาหลา - [ดนตรีชวนลุ้น]

กาหลา

[กาหลา] สูเจ้าไปซื้อกระสุนมาแล้วหรือ

ปืนนั่นน่ะใช้ยังไง

[ดนตรีจบ]

[เอฟเฟกต์ตะลึง]

[หายใจเฮือกเบาๆ]

[ดนตรีระทึก]

ปืนหาย

ปืนหาย

[ตะโกน] กาหลา

กาหลา

[เพลง “ลับแล”]

♪ งามเฮืองปานเมืองฟ้า ♪

♪ งามในหล้าสุดป่าเขา ♪

♪ แม่โสมฮักษาให้คุ้มเหย้า ♪

♪ หมู่เฮาลูกสาวลับแล ♪

♪ ยกมือวันทา ♪

♪ บูชาแม่โสมแม่เจ้า ♪

♪ ปกป้องฮักษาและปัดเป่า ♪

♪ หมู่เฮาลูกสาวลับแลอยู่เย็น ♪

- [มิตรไพรี] กำลังเสริมกำลังมาจากมณฑล… - [อ่ำตะโกน] คุณหลวง

คุณหลวงขอรับ คุณหลวงๆ

- คุณหลวงๆ คุณหลวงขอรับ - [ดนตรีลุ้นระทึก]

คุณหลวงๆ ช่วยด้วยขอรับ

ช่วยด้วยขอรับๆ

- [มิตรไพรี] ไอ้อ่ำ - [อ่ำ] คุณหลวงช่วยด้วยขอรับ

คุณหลวงๆ [หอบ] ช่วยด้วยขอรับคุณหลวง ช่วยด้วยขอรับ

เอ็งเป็นอะไร มีเรื่องอะไร

คุณแชน คุณแชนขอรับ

ลูกกูเป็นอะไร

คุณแชนโดนแทงขอรับ

ตอนนี้เลือดไหลไม่หยุดเลยขอรับคุณหลวง

แชน

พ่อแชน

แชน

เหตุใดลูกกูปางตายปานนี้ หมอ

[มิตรไพรี] นั่นอะไร

[หมอ] น่าจะเป็นสมุนไพรห้ามเลือด

จากการปฐมพยาบาลของชาวบ้านขอรับ

[ถอนหายใจ]

[หมอ] คุณพระ

แผลลึกจนน่ากลัวขอรับ

ต้องรีบพากลับไปรักษาที่ค่ายขอรับ

ถ้าเย็บสมานแผลไม่ทัน เลือดออกหมดตัวแน่ขอรับ

ช่วยกันหามลูกกูกลับค่าย เร็ว

[มิตรไพรี] ไป

[ดนตรีเร่งจังหวะจนจบ]

แม่งเอ๊ย

หายตัวไปแล้วจริงด้วย

[พ่นลมหายใจ] หายไปพร้อมกับปืนกูอีก

[ดนตรีระทึก]

เอ๊ย ฉ…

ฉิบหายแล้ว ทหารสยาม

[ดนตรีจบ]

น้าเอื้องผึ้ง

[เอื้องผึ้ง] ซอมพอล่ะ

เขาไม่ยอมกลับมาด้วย

ทำเช่นนั้นได้อย่างใด แล้วข้าเจ้าจะกลับลับแลมือเปล่าได้หรือ

[เอื้องผึ้งถอนหายใจ เดาะลิ้น]

เช่นนั้นสูเจ้ากลับไปก่อน

เดี๋ยวข้าเจ้าจะเล่นไม้หนัก แล้วพาซอมพอกลับไปเอง

น้า

ฝากดูแลซอมพอด้วยนะ อย่าให้เขาเป็นอะไร

[เสียงฝีเท้า]

- [อ่ำ] คุณแชนๆ [คราง] - [ดนตรีชวนลุ้น]

- [ทหาร 1] เฮ้ย หลีกไปพวกเอ็ง - [ซอมพอ] แชน

[ทหาร 1] ไป

[ทหาร 1] เร็ว

[มิตรไพรี] มา

เข้านี่

[ซอมพอสะอื้นเบาๆ]

[ถอนหายใจ]

[สะอื้น]

[ดนตรีจบ]

- [ดนตรีเศร้า] - [สะอื้น]

[ดนตรีระทึก]

[ดนตรีสดใส]

[ซอมพอ] ฮะ

- [ซอมพอ] อะไรของสูเจ้าเนี่ย - [ทำเสียงให้เงียบ]

- [ดนตรีจบ] - [พ่นลมหายใจ]

กาหลาหายไปไหน

เอ็งรู้หรือไม่

อ้าว

เพื่อนเอ็งหายไปทั้งคนนะ ไม่ตกใจหน่อยเลยหรือ

[ดนตรีเศร้า]

ไม่เป็นอะไรหรอก

เขาคงกลับบ้านไปแล้ว

กลับหมู่บ้าน

คนเดียวน่ะหรือ

ข้าเจ้าไม่รู้

เอ็งสองคนทะเลาะกันหรือ

เออ ช่างเถอะ

แต่ตอนนี้ข้าต้องการเจอกาหลาอย่างมาก

เอ็งช่วยข้าได้ไหม

ถ้าเกิดว่าข้าไม่ได้เจอหน้ากาหลาอีก

เป็นเอ็ง เอ็งจะทนได้เหรอถ้า…

ถ้าเกิดเอ็งต้องลาจากแชน

ไม่ได้เจอหน้ากันอีกน่ะ

ช่วยข้าหน่อยเถอะนะ นะ

เอ็งช่วยบอกทางไปบ้านเมืองเอ็งหน่อยได้หรือไม่

เฮ้ย เดี๋ยวๆๆ

แล้วแต่โชคชะตาของสูเจ้าเถิด

แค่นี้ข้าเจ้าก็บาปหนักแล้ว

ขืนบอกทางเข้าประตูหมอก

สูเจ้าเข้าเมืองไปได้

แม่โสมคงสาปข้าเจ้าไม่ได้ไปผุดไปเกิดละ

[ดนตรีลุ้นระทึก]

เฮ้ย ซอม…

[เดาะลิ้น]

[กระซิบ] ซอมพอ

[แค่นเสียง] โธ่เว้ย

ประตูหมอก

[ดนตรีจบ]

[ดนตรีชวนลุ้น]

[โอย ถอนหายใจ]

[โอยเบาๆ]

พ่อแชน

[มิตรไพรี] อือ เป็นยังไงบ้างลูก

- ดีขึ้นแล้วขอรับ - [มิตรไพรี] อือ

[ซอมพอ] ผู้มารแชน

- ผู้มารแชน [ร้องไห้] - ซอมพอ เป็นไงบ้าง

[ซอมพอ] สูเจ้าเป็นยังไงบ้าง

[แผ่ว] ซอมพอ [โอย]

นางผู้หญิงคนนี้เป็นใคร เอานางออกไป

[มิตรไพรี] ปล่อยให้ มาเกาะแกะลูกฉันได้อย่างไร

- [ซอมพอฟึดฟัด] ปล่อยข้าเจ้า - [แชนอึกอัก] ปล่อย เดี๋ยว

- หล่อนเป็นเมียลูก - ฮะ

- [ดนตรีจบ] - [หอบ]

[มิตรไพรี] ฮะ

ปล่อย

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

[มิตรไพรีถอนหายใจ]

[ดนตรีชวนลุ้น]

มันจะบ้าหรือไง

เอาสาวป่าคนเถื่อน คนไม่มีหัวนอนปลายเท้ามาทำเมีย

อุตส่าห์ส่งไปร่ำเรียนจากขุนมูลนาย

เหตุใดใฝ่ต่ำนัก

ไม่มีหัวนอนปลายเท้าได้อย่างไร

หล่อนก็คนเหมือนกัน มีครอบครัว

มีหมู่บ้านที่หล่อนเติบโตมา

- หล่อนเป็นใคร - [ดนตรีระทึก]

หล่อนเป็นคนมาจากเมืองหมอก

ยังมีอีกหลายที่

ที่คนบางกอกอันสูงส่งยังไปไม่ถึง

ทหาร

[ดนตรีจบ]

จับนางผู้หญิงคนนี้เอาไว้

- [เอฟเฟกต์สะพรึง] - [มิตรไพรีตะโกน] จับ

อะไร

[มิตรไพรีตะโกน] จับ

- อย่าๆ - [ทหาร 2] ไป

- จับข้าเจ้าทำไม - [แชน] อย่า ปล่อย [โอย]

- [แชน] ปล่อย โอ๊ย ซอมพอ - [ซอมพอหายใจหอบถี่]

- [แชน] บอกให้ปล่อย - ผู้มารแชน

คุณพ่อ

[โอย] ซอมพอ

[ถอนหายใจเฮือกใหญ่]

[ดนตรีสะพรึง]

[ดนตรีจบ]

[หอบ] ข้าเจ้าไม่ไหวแล้ว

- [ดนตรีชวนลุ้น] - ดึงแรงอีกซ้องปีบ

เมื่อไหร่จะถึงน่ะ

- [ชบา] ซ้อง… - [ซ้องปีบ] ไม่มีแรงแล้ว

[ชบา] ทางปากข้างหน้าเนี่ย จะมีพวกเรามาผลัดเปลี่ยนกำลัง

อีกนิดเดียวนะ

[พลางหอบ] เป็นแรงงานก็เหนื่อยแล้ว

เป็นกบฏยิ่งลำบากเนอะ

[ชบา] อีกนิดเดียว ไป

- [ชบา] ให้มันเร็วๆ ซ้องปีบ - [ซ้องปีบ] ไม่มีแรงแล้ว

[ดนตรีจบ]

มีพวกพยศก่อกบฏ

- และพวกนี้ก็ทำเป็นกลุ่มใหญ่ - [ดนตรีชวนลุ้น]

อังกาบยังมีชีวิต

ไม่เคยเกิดเรื่องเช่นนี้

คนธรรมดา

ก็ไม่คิดการใหญ่เช่นนี้

สูเจ้าจงเพิ่มกำลังพล

ลาดตระเวนให้ทั่ว

ตามจับพวกต้องสงสัยร่วมแบ่งพรรคพวกให้ได้

[พุดซ้อน] ค่ะ

- [ดนตรีลุ้นระทึก] - [พุดซ้อนถอนหายใจ]

[เลียนเสียงนก]

[ซ้องปีบ] โอ๊ะ ไม่มีแรงแล้ว

[ชบา] ซ้องปีบ สูเจ้าดึงแรงอีก

[ซ้องปีบหอบ]

- [ชบา] ดึง - [ซ้องปีบถอนหายใจ]

[ชบาพ่นลมหายใจ หอบ]

- [ชบา] ว้าย - [เอฟเฟกต์ตะลึง]

- [ซ้องปีบ] ทำยังไงดี - [ชบาครางเบาๆ] ซ้องปีบ

[ชบา] ดึง

- [ซ้องปีบหอบ] ไม่ได้เหรอ - [ชบา] มัน… มันติด

เออ [ติดอ่าง] สูเจ้าดึงนะ เดี๋ยวข้าไปยก

[ซ้องปีบ] ได้

[ทั้งคู่ส่งเสียงออกแรง]

[ซ้องปีบ] ไม่ขยับเลย

- [ซ้องปีบส่งเสียงออกแรง] - [ชบา] โอ๊ย ซ้องปีบได้ยัง

[ทั้งคู่ส่งเสียงออกแรง]

- เดี๋ยวข้าเจ้าช่วย - [ชบาตกใจ] เฮ้ย

- [ชบา] ฮะ - อย่าได้ชักช้า แม่ตรวจจะมาแล้ว

- [กอหญ้า] ยก - [ชบาส่งเสียงออกแรง]

[ทุกคนหอบ]

[เสียงจอแจลอยมาไกล]

[ครางตกใจ] ฮึ่ย

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

[เสียงรินน้ำ]

[บัว] ฮึ่ย ไม่รู้จักเวล่ำเวลา

- [ดนตรีระทึกขวัญ] - [ถอนหายใจ]

- [ดนตรีจบ] - [เสียงนกร้อง]

[ถอนหายใจ]

[อ่ำ] ชาร้อนๆ มาแล้วขอรับคุณแชน

- ซอมพอเป็นยังไงบ้าง - อุ๊ยๆ อุ๊ย

- [อ่ำ] อือ - เขาทำอะไรซอมพอหรือเปล่า

[ถอนหายใจ ติดอ่าง] ใจเย็นก่อนนะครับ

เอ่อ

แม่ซอมพอเนี่ยไม่ถูกกักขังขอรับ

แล้วก็ไม่ถูกทำโทษด้วย

คุณแชนน่ะ

ผมเนี่ยหัวใจแทบจะออกจากร่างเลยนะขอรับ

คิดว่าคุณแชนเนี่ย

จะทิ้งผมไปเสียแล้วนะขอรับ

[อ่ำถอนหายใจ]

[อ่ำ] เออ แม่ซอมพอเล่าว่า

คุณแชนโดนคนบ้าแทงหรือขอรับ

คุณแชน

เรารีบกลับบางกอกเถอะนะขอรับ นะขอรับ

[เดาะลิ้น] ไอ้อ่ำ [ถอนหายใจ]

จะว่าไป

ฉันกับแกก็เล่นกันมาตั้งแต่เด็ก

- [สูดปาก] - โอ้ อุ๊ย

- ขอโทษขอรับ - เบาๆ

เอ่อ ก็

คุณแชนเมตตากระผมเหมือนพี่เหมือนน้องน่ะขอรับ

ตอนเด็กๆ

ฉันก็มีแค่แกน่ะ

กับคุณพ่อ

เอ่อ อย่าหาว่ากระผมละลาบละล้วงเลยนะขอรับ

กระผมยังไม่เคย

เห็นหน้าคุณหญิงแม่ของคุณแชนเลยนะขอรับ

[ดนตรีเศร้า]

[สูดลมหายใจ]

ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าแม่ของฉันคือใคร

เอ่อ

ชาร้อนก่อนดีกว่าขอรับ ชาร้อนขอรับ [หัวเราะแห้งๆ]

[ดนตรีจบ]

- อุ๊ย - [เอฟเฟกต์สะพรึง]

- [บัว] นี่ - [ยี่หุบ] ว้าย

อีอัปมงคล ทำให้ลางไม่ดี

เอามันออกไปจากคุ้มกูบัดเดี๋ยวนี้

- แม่บัว [ร้องไห้] ข้าเจ้าขออภัย - [ดนตรีระทึก]

- [ยี่หุบสะอื้น] - [บัว] ออกไปอยู่ไกลหูไกลตาข้า

ไปอยู่ในเรือกสวนไร่นาไป

[ยี่หุบ] ข้าเจ้าขออภัยแม่บัว ข้าเจ้าขออภัย

[ยี่หุบร้องไห้] ไม่

- ไม่เอา - [แม่ตรวจ] ไป

[ยี่หุบโวยวาย] ข้าเจ้าไม่ได้ทำอะไรผิด เมตตาข้าเจ้าเถอะ

ทำไมมาให้ข้าเจ้ามาทำ…

งานต่ำๆ เยี่ยงนี้ ไม่เอา

ไม่ [ร้องไห้] ไม่

- ไป - [ร้องไห้]

[ดนตรีจบ]

หล่อนมาจากเมืองหมอกงั้นหรือ

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

- [ดนตรีชวนลุ้น] - คนป่า

คนเถื่อน

อสูรหมอก

ขออนุญาตขอรับหลวงมิตร

มีโทรเลข เสนอปรับแผนจากทางการบางกอก

ทางเราจึงอยากให้ท่านช่วยไตร่ตรอง

เพื่อจัดเตรียมการเดินทัพต่อไปขอรับ

- [ดนตรีจบ] - [มิตรไพรีพ่นลมหายใจ]

[ในลำคอ] อือ

อย่านึกว่าฉันจะยอมรับหล่อนนะ

เพราะฉันยังไม่อยากให้ลูกชายฉัน ต้องเจอกับชะตากรรมอันเลวร้ายจากคน

ป่าเถื่อนในหมอกนั่น

- [เอฟเฟกต์สะพรึง] - [อึกอัก]

เดี๋ยวก่อน

[ถอนหายใจ]

ข้าเจ้าขอไปดูคุณแชนสักนิดเถอะค่ะ

เดี๋ยว เราย้ายไปข้างหน้านี่

ตรงนี้

[มิตรไพรีในลำคอ] อือ

[ทหาร 2] พวกเงี้ยว จะแบ่งกำลังออกไปหลายทาง

ส่วนหนึ่งบุกลำปาง

อีกส่วนอาจกำลังมุ่งหน้าไปหัวเมืองอื่น

การเดินทัพของเราจำเป็นต้องรวดเร็วขึ้นขอรับ

แล้วโทรเลขแจ้งทุกหัวเมืองในล้านนาแล้วหรือยัง

ทางการทุกเมืองรับทราบ และเตรียมระวังตัวให้มากขึ้นแล้วขอรับ

เงี้ยวพวกนี้อยู่ในบังคับของพวกอังกฤษ

อาจจะไม่ใช่แค่อังกฤษนะ

[ดนตรีชวนลุ้น]

เจ้าแถวนี้ก็ใช่ว่าจะไว้ใจได้

บางทีอาจจะตีสองหน้าอยู่กับเราก็เป็นได้

[มิตรไพรี] ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง

ฝ่ายเรานี่แหละที่จะ สูญเสียประโยชน์มากกว่าหลายเท่า

[มิตรไพรี] แบ่งกำลังออกเป็นสองส่วน

ส่วนหนึ่ง

ไปที่แพร่

อีกส่วนหนึ่ง

ไปสอดแนมพวกอังกฤษ

ดูว่าพวกมัน

แอบช่วยพวกเงี้ยวอยู่หรือไม่

[ประสานเสียง] ขอรับ

- แชน - [ดนตรีจบ]

- ซอมพอๆ - [ซอมพอคิกคัก]

[ดนตรีสดใส]

เป็นยังไงบ้าง

ข้าเจ้าดีใจนักนะ

ใจคอไม่ดีเลย

นึกว่าจะไม่ฟื้นแล้ว

ฉันไม่ตายง่ายๆ หรอก

ฉันจะต้อง

รอเจอหน้าลูกน้อยของเราก่อน

ข้าเจ้าตั้งใจว่าจะอยู่ที่นี่

จนแน่ใจว่าสูเจ้าปลอดภัยดี

[ดนตรีเศร้า]

ตอนนี้เมื่อแน่ใจแล้วว่าสูเจ้าปลอดภัย

[เสียงสั่น] ข้าเจ้าเองก็คงต้อง…

- [มิตรไพรี] เรากำลังจะเคลื่อนกองทัพต่อ - [เอฟเฟกต์สะพรึง]

แต่อาการของลูกยังน่าเป็นห่วง

ควรจะอยู่ในสายตาของหมอประจำกองทัพ

และคงจะต้องเดินทางไปกับกองทัพด้วย

แล้วค่อยว่ากันต่อทีหลัง

ส่วนเจ้าหล่อน

ไปด้วยกัน

[ดนตรีระทึก]

[เดาะลิ้น]

[มิตรไพรี] ไป

[ดนตรีเร่งจังหวะจนจบ]

[แม่หญิง 1] อ้าว อีนี่

ทำงานชักช้า ข้าเจ้ารอปุ๋ยใส่ผัก

จนหลังไหม้ไปหมดแล้วนะ

พูดอะไร น่ารำคาญ

ข้าเจ้าก็หลังไหม้ ปวดหลังจะตายอยู่แล้ว

อ้าว อีนี่ ปากดีแท้

[แม่หญิง 1] แบบนี้สิแม่เมืองถึงถีบหัวส่ง

[แม่หญิง 1 หัวเราะ]

[ดนตรีเศร้า]

[แม่หญิง 2] หน้าตาของคนหมดบุญ

เป็นแบบนี้นี่เอง

[ทั้งคู่หัวเราะ]

[แม่หญิง 2] ฮึ [ถอนหายใจ]

[ดนตรีเศร้า]

ชบา

ยี่หุบ

- [ดนตรีจบ] - [ชบา] ทำไมมานอนอยู่ตรงนี้

คนอื่นเขากลับบ้านกันหมดแล้ว

แล้วคืนนี้สูเจ้าจะพักที่ไหน

ที่พักข้าเจ้าอยู่ที่คุ้มแม่เมือง

ข้าเจ้าก็เลยไม่มีที่ไปแล้ว

[ดนตรีชวนลุ้น]

ข้าเจ้ามีที่ซุกหัวนอนให้สูเจ้า

จริงหรือ

- [ดนตรีจบ] - [เสียงเหล่าสัตว์กลางคืนร้อง]

[ดนตรีชวนลุ้น]

ซอมพอ

ซอมพอ

[หอบ]

[ดนตรีจบ]

[สูดลมหายใจ]

- [เสียงปืน] - ว้าย

- [เอฟเฟกต์สะพรึง] - [ดนตรีปลุกใจ]

กาหลา

[กาหลาหอบ]

[ดนตรีระทึก]

[เสียงลั่นครืน]

[กอหญ้ากับอังกาบส่งเสียงออกแรง]

- [หอบ] - [อังกาบ] ถอยให้เร็ว

หาจังหวะลุกแล้วตั้งหลักให้ได้ เร็ว

ข้าเจ้าจะตั้งใจฝึกให้แกร่งกว่านี้

- [เสียงเป่าปาก] - [ดนตรีลุ้นระทึก]

ทุกคน

[กอหญ้าพูดเบาๆ] เฮ้ย

สูเจ้าเอาอียี่หุบเข้ามาทำไม

[ชบา] ใจเย็นๆ นะ

ยี่หุบโดนไล่ออกจากคุ้ม นางกลายเป็นแม่หญิงแรงงานแล้ว

นางรู้เรื่องนางบัวมากนัก

นางจะช่วยพวกเราได้นะ

แล้วใครจะไปเชื่อมัน

[ถอนหายใจ]

ลองฟังนางดู

- [ดนตรีจบ] - [เสียงจิ้งหรีด]

[ดนตรียะเยือก]

[ยี่หุบ] ข้าเจ้าทำผิดเพียงเล็กน้อย

แต่นางกลับทำร้ายข้าเจ้า

ส่งข้าเจ้าไปเป็นแม่หญิงแรงงาน

ไม่สนเลย

[สะอื้น] ว่าที่ผ่านมา

ข้าเจ้าทุ่มเทแรงกายแรงใจ

ดูแลรับใช้นาง

แล้วจงรักภักดีกับนางเพียงใด

- ข้าเจ้าเห็นน้ำตามาเยอะนัก - [ดนตรีจบ]

มันไม่บอกความจริงใดๆ เลย

ข้าเจ้ารับใช้ใกล้ชิดนางมานานหลายปี

ข้าเจ้าคิดว่า

ข้าเจ้ารู้เนื้อแท้นางไม่น้อยไปกว่าผู้ใด

[ดนตรีลุ้นระทึก]

พวกข้าเจ้าจะเชื่อใจสูเจ้าได้อย่างใด

ข้าเจ้าขอพิสูจน์ความสัจของข้าเจ้า

สูเจ้า

เฝ้ายุ้งข้าวให้ดีอย่าให้เสียหาย

หาไม่ลับแลทั้งเมืองจะอดอยาก

เข้าใจหรือไม่

[ยี่หุบ] ย่ำค่ำถึงยามดึกนั้น

แม่ตรวจพุดซ้อน

จะวางกำลังพลเฝ้ายุ้งข้าวเป็นแน่นหนา

แต่เมื่อถึงยามแตรดึก

[ยี่หุบ] แม่ตรวจพุดซ้อน

จะเรียกระดมพลทุกนาง

เพื่อแจกจ่ายงานในวันพรุ่ง

เรื่องนี้แม่หญิงเมืองลับแลก็รู้กันหมด

สูเจ้าจะพูดมาทำอะไร

ข้าเจ้าได้ยินแม่เมืองและแม่ตรวจพุดซ้อนพูดว่า

ปีนี้ข้าวออกไม่มาก

เลยระวังอย่าให้ไฟไหม้เด็ดขาด

ถ้าไฟไหม้

ให้รีบระดมพลทุกนางไปดับไฟ

นี่สูเจ้าจะบอกให้พวกเราทำอะไรกันแน่ยี่หุบ

เผายุ้งข้าว

[ดนตรีระทึกขวัญ]

[โอย]

ถ้าสูเจ้าไม่อยากตายก็เงียบไว้

[ดนตรีปลุกใจ]

[ครางในลำคอ]

- สูเจ้าจงตรวจตราให้ละเอียด - [ดนตรีลุ้นระทึก]

[พุดซ้อน] อย่าให้มีการยักยอก ลักข้าวลักผักอย่างที่เคยเกิดขึ้น

และหากพบแม่หญิงใดทำพิรุธ

ให้รีบนำตัวมาหาข้าเจ้าทันที

[แม่ตรวจ 2] แม่พุดซ้อน

แม่พุดซ้อน [หอบ] ไฟไหม้

ที่ใด

[แม่ตรวจ 2] ยุ้งข้าว พวกกบฏมันมาเผายุ้งข้าวเรา

[พุดซ้อน] เร็ว รีบเอาน้ำไปดับ เร็ว

รีบไปเอาน้ำมา

ไม่พอๆ

ทางขวาด้วย

[พุดซ้อน] สูเจ้าไปเอาน้ำมาเพิ่ม

การเผายุ้งข้าวนั้น แท้จริงเป็นเพียงกลอุบาย

[ยี่หุบ] ให้กำลังพลพุดซ้อนไปดับไฟ

แต่แท้จริงแล้ว

- [ดนตรีจบ] - เราจะปล้นโรงอาวุธ

[ดนตรีเร้าใจ]

แม่คุ้ม

[ในลำคอ] ฮึ

เรื่องนี้สำคัญนัก

ข้าจะนำไปด้วยตัวเอง

[แม่ตรวจ 3] พวกเรา ไฟไหม้ยุ้งข้าว

แม่ตรวจพุดซ้อนให้ไปช่วยดับไฟเดี๋ยวนี้

- เร็ว - ไป

[อังกาบส่งเสียงออกแรง]

[อังกาบ] ไป เก็บอาวุธให้หมด

[ดนตรีจบ]

[อังกาบ] เร็วๆ สิ เร็ว

- [ดนตรีระทึกขวัญ] - [อังกาบหอบ]

[อังกาบ] มา

แม่คุ้มอังกาบ

[อังกาบ] ฮึ

[หอบ]

[ดนตรีจบ]

อุบายว่าเผายุ้งข้าว

แต่แท้จริงคือปล้นโรงอาวุธงั้นเหรอ

- [เอฟเฟกต์สะพรึง] - แม่เมือง

ข้าเจ้าผิดไปแล้ว

ข้าเจ้าขออภัย

[พุดซ้อนหอบ]

อีอังกาบ

โอ้ เอ้า

นี่นะ แล้วนับด้วย นี่ดาบเท่าไร

[เสียงสัตว์กลางคืน]

[เสียงกระซิบลอยมา]

ขอบใจสูเจ้า

ข้าต้องขอบใจสูเจ้าสิ

ที่มาช่วยพวกเราในวันนี้

ขอข้าร่วมมือกับสูเจ้านะ

[กอหญ้า] พวกเราจะทำให้ลับแลดีขึ้น

[ดนตรีปลุกใจ]

สูเจ้าจงใช้ความรู้ที่สูเจ้ามีให้เป็นประโยชน์

เพื่อการโค่นล้มแม่เมืองบัว

เพื่อลับแลของพวกเรา

- [ดนตรีชวนลุ้น] - [เสียงลั่นครืน]

- [แม่คุ้ม 1] กาหลา - [เอฟเฟกต์สะพรึง]

[แม่คุ้ม 2] กาหลา

สูเจ้ากลับมาแล้ว ท้องแล้วไหม

[แม่คุ้ม 2 ถอนหายใจ]

[แม่คุ้ม 2] ยินดีมาก สูเจ้าออกไปนานกว่าแม่หญิงอื่น

ข้าเจ้านึกว่าสูเจ้าไม่กลับแล้ว

แล้วนี่ซอมพอล่ะ

ข้าเจ้ามาคนเดียว

ได้เห็นสูเจ้าแล้วข้าเจ้านึกถึงแม่คุ้มอังกาบนัก

[ดนตรีเศร้า]

แม่ข้าเจ้าน่ะ

เขาตายแล้วเหรอ

แม่คุ้มอังกาบเขาแอบออกจากเมือง

แม่เมืองจึงให้แม่โสมลงโทษ

มันจะต้องมีเหตุผล ที่แม่ข้าเจ้าออกไปจากลับแลแน่ๆ

แม่เมืองเขาประกาศแต่ว่าแม่คุ้มทำผิดกฎเท่านั้น

ข้าเจ้าจะต้องไปคุ้มแม่เมืองเพื่อถามให้รู้ความ

[แม่คุ้ม 1] ไม่ได้

ยามนี้ลับแลวุ่นวายนัก ไฟไหม้ยุ้งข้าว

สูเจ้าไม่ควรทำให้แม่เมืองไม่สบายใจ

[แม่คุ้ม 2] อีกอย่าง ตามธรรมเนียม

นักล่าผู้มารกลับเข้ามาต้องเข้าโรงแม่ปั๊วทันที

เพื่อดื่มยาลบมลทิน

ข้าเจ้ายังลืมไม่ได้

ข้าเจ้าจะต้อง รู้ความจริงเรื่องแม่อังกาบเสียก่อน

อย่าให้พวกเราต้องทำร้ายสูเจ้าเลย

[หายใจหอบถี่]

- [ดนตรีระทึก] - [แม่คุ้ม 1] นั่นสูเจ้าเอาอะไรกลับเข้ามาด้วย

สูเจ้าไม่รู้กฎหรือ

ห้ามนำของนอกเข้าลับแล

อย่าให้ข้าเจ้าต้องทำร้ายพวกสูเจ้าเลย

ถอยไป

- [เสียงปืน] - [ทั้งคู่กรี๊ด]

[ดนตรีชวนลุ้น]

- เสียงอะไร - [หายใจเฮือกใหญ่]

- [ดนตรีระทึก] - [แม่คุ้ม 2] นั่นอะไรน่ะกาหลา

ข้าเจ้าบอกแล้วว่าข้าเจ้ายังลืมไม่ได้

และก็ให้ผู้ใดรู้ไม่ได้ ว่าข้าเจ้าเข้ามาในลับแลแล้ว

[ดนตรีจบ]

- [ดนตรีลุ้นระทึก] - [กาหลาหายใจเฮือก]

เฮ้ย เดี๋ยวๆๆ ข้าเองๆ

เราต้องได้ตัวกาหลาก่อนแม่มัน

สูเจ้าส่งกำลังมาเฝ้าเรือนนี้ไว้

และหากาหลาให้เจอ

[ซอมพอ] ข้าเจ้าต้องกลับไปที่ข้าเจ้าจากมา

สูเจ้าต้องการอะไรจากข้าเจ้ากันแน่

[เสียงสั่น] ซอมพอ

[เพลง “หรือแค่ภาพลวง”]

♪ เพียงเดียวดายกลางความมืดมน ♪

♪ ยังคงค้นยังหาไม่เจอปลายทาง ♪

♪ ข้างในใจของเธอ ♪

♪ วอนให้ฟ้าช่วยพา ♪

♪ ดวงดารามาปลอบโยนฉันที ♪

♪ ในค่ำคืนที่มีแต่ฟ้าไร้ดาว ♪

♪ ความเงียบเหงาก็เข้ามาหาทันที ♪

♪ ไยหัวใจของเธอ ♪

♪ ช่างลึกเช่นนี้ ♪

♪ ยิ่งค้นหาทุกทีก็ไม่เข้าใจ ♪

♪ เพราะว่าฉันยังสงสัย ♪

♪ ว่ามีอะไรอยู่ในใจของเธอ ♪

♪ ยิ่งฉันคิด ยิ่งหวั่นไหว ♪

♪ แววตาเธอคืออะไรฉันอยากรู้ ♪

♪ อยากได้ยินคำว่าเธอรักกัน ♪

♪ เอ่ยมาสักครั้ง ฉันรอจะฟัง ♪

♪ หากข้างในแววตาที่เธอได้มองมา ♪

♪ มันแสดงถึงความห่วงหาที่เธอมี ♪

♪ หากที่ฉันคิดนั้นมันไม่จริง ♪

♪ สิ่งที่ฉันได้เห็น ♪

♪ นั้นเป็นแค่ภาพลวงตา ♪

♪ แค่เพ้อไปเอง ♪