Original subtitles

- [เสียงจิ้งหรีด] - [ดนตรีชวนลุ้น]

เอ็งไม่ดีใจหน่อยหรือ

- [มิน] เพื่อนเอ็งมีผัวแล้วนะ - [กาหลา] สูเจ้าก็รู้

ว่าถ้าภายในสองเดือนพวกเราไม่ได้กลับเวียง

[กาหลา] จะมีเพทภัยถึงตัวได้

ยาบำรุงครรภ์หรือ

[มินตะโกน] กาหลา

- [กาหลา] ฮะ - [มิน] ใครเป็นคนเอายานี้มาให้เจ้า

ซอมพอ

[กอหญ้า] ข้าเจ้าอยากให้มีผู้เปลี่ยนแปลงลับแล

[ดนตรีชวนลุ้น]

ยกเลิกกฎที่มีมาแต่โบราณ

ไม่ให้ผู้ใดต้องเจ็บปวด ต้องพลัดพรากจากลูกตัว

ไม่ว่าจะเป็นลูกแม่หญิงหรือผู้มาร

ยาเสพติด

- [เสียงขลุ่ย] - [เสียงไฟทะปุ]

- [ดนตรีจบ] - [เสียงขลุ่ย]

[แชนถอนหายใจ]

ไหว้สาผู้มารแชนที่ทำขลุ่ยให้ข้าเจ้า

[เดาะลิ้น] ก็หล่อนบอกว่าหล่อนเป่าขลุ่ยได้

ฉันก็เลยอยากจะฟังเสียงขลุ่ยของบ้านหล่อนน่ะ

แม่ข้าเจ้าสอนไว้น่ะ

โอ๊ะ ดาวจระเข้ขึ้นแล้ว

เรากลับเต็นท์นอนกันเถิดแม่ซอมพอ

ดาวจระเข้ตรงไหน ข้าเจ้าเห็นแต่ดาวช้าง

ดาวสี่ดวงที่เรียงกันเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า

แล้วก็มีหางต่อออกมาอีกสามดวง

นั่นไง เรียกว่าดาวจระเข้

ใครว่า

สี่เหลี่ยมนั่นคือตัวช้าง

เรียงต่ออีกสามดวงคืองวงช้าง

[ดนตรีซึ้ง]

อะๆ อะๆ

ดาวช้างก็ดาวช้าง เมียฉันเรียกว่าอะไร

ฉันก็ว่าตามนั้นแหละ

ว่าแต่เราจะกลับกันหรือยัง

ถ้าดึกกว่านี้อากาศน่าจะหนาว

เดี๋ยวแม่ซอมพอของฉันจะไม่สบายเอา

นั่งดูดาวช้าง

ดมกลิ่นดอกแก้วอีกสักหน่อยเถอะ

ข้าเจ้าไม่อยากลืมคืนนี้เลย

ถ้าอย่างนั้นฉันจะพาแม่ซอมพอมาดูดาวทุกคืนเลย

ฉันจะพามาทุกคืนจนคร้านจะจำเลยล่ะ

[เพลง “ลับแล”]

♪ งามเฮืองปานเมืองฟ้า ♪

♪ งามในหล้าสุดป่าเขา ♪

♪ แม่โสมฮักษาให้คุ้มเหย้า ♪

♪ หมู่เฮาลูกสาวลับแล ♪

♪ ยกมือวันทา ♪

♪ บูชาแม่โสมแม่เจ้า ♪

♪ ปกป้องฮักษาและปัดเป่า ♪

♪ หมู่เฮาลูกสาวลับแลอยู่เย็น ♪

[เพลงจบ]

[เสียงนกฮูก เสียงแมลง]

[สะอื้น]

โอ๊ย จะร้องแรกแห่ไปได้อะไรชบา

[เสียงสั่น] อุตส่าห์ได้ไปล่าผู้มารจนท้อง

ข้าเจ้าฝันว่าจะมีลูกสาว

แล้วมีชีวิตสุขสบาย

[สะอื้นต่อเนื่อง]

ไยกลายเป็นแบบนี้

พวกเราทำผิดอะไรซ้องปีบ

พวกเราไม่ได้ทำอะไรผิดดอก

หากจะผิด ก็ผิดที่เป็นเสี้ยนหนามลูกอีแม่เมือง

- [เอฟเฟกต์สะพรึง] - [สะอื้น]

- หรือสูเจ้าคิดว่า - [ดนตรีชวนลุ้น]

ที่พวกเราแท้งเพราะแม่เมือง

จะเป็นอย่างอื่นได้อีกหรือ สูเจ้านี่โง่นัก

ให้ร้ายแม่เมืองแบบนี้

แม่โสมจะพิโรธไหม

ข้าเจ้ากลัว อสูรหมอกมันจะออกมา

เออ มาก็มาสิวะ

- ซ้องปีบ - มาฆ่ากูเลย

สูเจ้าอยู่เมืองนี้คับใจนักใช่ไหม

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

อยากมาร่วมมือกับข้าเจ้าไหม

[กอหญ้าพ่นลมหายใจ]

[ดนตรีระทึก]

[อังกาบถอนหายใจ]

แม่คุ้มอังกาบ

ไม่ใช่ว่าแม่คุ้มตายไปแล้วหรือ

พวกเราตกอยู่ ใต้การกดขี่ของตระกูลนางบัว

แอบอ้างแม่โสม

ชูตนสูงส่งเหนือว่าผู้ใด

หากที่แท้กลับสับปลับ ใจคด

[ทุกคน] ใช่แล้วๆ

- [ทุกคนโวยวาย จอแจ] - [แม่หญิง 1] คนใจคดคอยข่มเหงพวกเรา

- [แม่หญิง 1] พวกเราจะไม่ยอม - [แม่หญิง 2] ใช่แล้ว

หากจะก่อสงคราม

สูเจ้าต้องเริ่มสะสมอาวุธ

[ดนตรีชวนลุ้น]

[อังกาบ] ไปผูกมิตร กับช่างทำหน้าไม้ ตีสนิทให้นางไว้ใจ

งามนัก

ความสมดุลและน้ำหนักเป็นเลิศ

ด้ามจับหรือก็ถนัดมือ

ผ่านการคิดใคร่ครวญมาแล้วอย่างถ้วนถี่

สูเจ้ารู้เรื่องหน้าไม้ด้วยหรือ

ถ้างั้นแล้วแวะมาที่นี่บ่อยๆ สิ

พวกเราจะได้คุยกัน

ได้จ้ะ

[ช่างหัวเราะเบาๆ]

- [อังกาบ] การต่อสู้ไม่น่าจะจบได้ในเร็ววัน - [ซ้องปีบส่งเสียงออกแรง]

[อังกาบ] เราต้องตระเตรียมเสบียงอาหาร

- เยอะมาก จะขนไปอย่างไร - [ชบา] ยังได้อีกสูเจ้า

- [อังกาบ] ยักยอกอาหารทีละนิด - [ชบา] แขน

[อังกาบ] ไม่ให้ผู้ใดจับสังเกตได้

[ชบา] ไปสูเจ้า

[ชบากระซิบ] ไป

หากพิสูจน์ได้ว่าแม่เมืองขี้โกง

จะมีผู้สมัครใจมาร่วมกับพวกเราอีกมากนัก

ข้าเจ้าข้องใจเรื่องวันคัดเลือกนักล่าผู้มาร

ซอมพอมือทองอร่ามเช่นนั้น ต้องโกงแน่

ผู้ที่จะทำอย่างนั้นได้เห็นทีจะมีแต่แม่หมอ

[ดนตรีสะพรึง]

- [อังกาบ] อุ๊ยๆ อุ๊ย - [บุนนาค] อุ๊ยๆ อ๊ะ

แม่หมอมีส่วน

ตามที่สูเจ้าว่า

แต่ข้าเจ้าไม่รู้ว่า

ผงสีขาวนั่นไปอยู่ที่มือซอมพอ

อย่างไร หรือว่ากลายเป็นสีทองได้อย่างใด

พวกเจ้าทั้งสี่พร้อมแล้วหรือยัง

[ดนตรียะเยือก]

แม่หมอจับมือซอมพอ

- [เอฟเฟกต์สะพรึง] - [ดนตรีระทึก]

ข้าเจ้าอยู่ที่นั่น ข้าเจ้าเห็นกับตา

[แม่ตรวจ] อ้าวสู ทำไรอยู่ อย่าชักช้า

ข้าเจ้ากินน้ำอยู่

ร้อนๆ แบบนี้ คอแห้งจริงๆ หนอ

[แม่ตรวจ] ไวๆ เลย

จ้ะ

[ดนตรีจบ]

[เสียงหินบดยา]

[ชบาฮึบ] เอ้า

อย่าให้หกนะ

ยิ่งมีน้อยๆ อยู่

กว่าจะเอามาได้แต่ละครั้งลำบากนัก

- [ดนตรีชวนลุ้น] - [เสียงบดยา]

[ถอนหายใจ สูดลมหายใจ]

ข้าเจ้าลองบ้าง

[ดนตรีลุ้นระทึก]

- ทองแล้ว - [ถอนหายใจ]

- ผงอะไร - ผงว่านขาว

แม่เมืองโกงให้ลูกตัวเองจริงๆ

[ดนตรีเร้าใจ]

พวกเราจะไม่ยอมอีกต่อไป

- ไม่ยอม - [แม่หญิง 3] ไม่ยอม

- [ทุกคนจอแจ] - [กอหญ้า] ไม่ยอม พวกเราจะไม่ยอม

- [ทุกคนโวยวายต่อเนื่อง] - [กอหญ้า] พวกเราจะไม่ยอม

- [กอหญ้า] ไม่ยอม - [ซ้องปีบ] แม่เมืองทำไม่ถูก

- [แม่หญิง 3] ไม่ยอม - [แม่หญิง 4] ไม่ยอมนะ

- ใช่แล้ว ใช่ - แม่เมืองโกงให้ลูกตัวเอง

ใช่ พวกเราจะไม่ยอมเด็ดขาด

[แม่หญิง 3] ไม่ยอม

[ดนตรีจบ]

[เสียงแมลง]

[ซอมพอถอนหายใจ]

[ดนตรียะเยือก]

[ดนตรีเศร้า]

ข้าเจ้าขอขมาเถอะนะแม่

ให้อภัยลูกที่ไม่ได้เรื่องด้วยเถิด

- [ซอมพอ] อ้าว - [เอฟเฟกต์สะพรึง]

- [ซอมพอ] สูเจ้ามาที่นี่ได้อย่างใด - [ดนตรีชวนลุ้น]

อะไรหรือ

หอมนัก

- ยาบำรุงครรภ์หรือ - [อู้อี้] เออๆ

- [หญิงใบ้] หือ - ขอบใจสูเจ้านะ

แต่ว่า…

[เสียงปิดฝาขวด]

ข้าเจ้าไม่คู่ควรกินยานี้ดอก

[อู้อี้] อือ

ไม่เป็นอะไร

[อู้อี้] เอ้า

สูเจ้าเก็บไว้ให้นางอื่นเถิด

เดี๋ยว นี่สูเจ้าเป็นอะไรเนี่ย

[ดนตรีลุ้นระทึก]

สูเจ้าจะทำอะไร

หยุดนะ

[หญิงใบ้ครางในลำคอ]

- ทำอะไรเนี่ย [ฮึบ] - [ในลำคอ] ฮึ

ซอมพอ นางนั่นมันจะฆ่าพวกเรา

- [กาหลาส่งเสียงออกแรง] - [ดนตรีระทึก]

[มิน] ซอมพอถอยก่อน

[กาหลาฟึดฟัด]

- [กาหลา] โอ๊ย [หายใจเฮือก] - [ซอมพอ] กาหลา

- [กาหลาฟึดฟัด] - [หญิงใบ้หายใจเฮือก]

- [มิน] ฮะ - [ซอมพอ] กาหลา

- [กาหลาครางเจ็บปวด] - [มินหอบ]

ข้ายิงเอ็งแน่

- [หญิงใบ้] ฮึ่ย - [มิน] กาหลา

- [กาหลาโอดครวญ] - [มินพ่นหายใจ]

- [มิน] กาหลา - [กาหลาหอบ]

[หายใจหอบถี่] อย่าเข้ามานะ

[ซอมพอสะอื้น]

- [ซอมพอกรี๊ด ครางกลัว] - [เสียงชกต่อย]

- [กาหลาสูดลมหายใจ] ไปเร็ว - [ซอมพอ] กาหลา นี่เรื่องอะไรเนี่ย

[กาหลา] มาคุยอะไรตอนนี้ หนีก่อน

- [ซอมพอครางกลัว] - [กาหลา] โอ๊ย

[ดนตรีจบ]

[แชนสูดลมหายใจ]

[ฮึบ]

[ดนตรีลุ้นระทึก]

ซอมพอ

[กาหลาโอย หอบ]

[กาหลา] โอย [ฮึบ ถอนหายใจ]

เพราะเหตุอันใด

หญิงใบ้ต้องอยากฆ่าข้าเจ้า

[ถอนหายใจ]

ไม่ใช่ว่า

กฎลงโทษที่ว่าก็คือ ให้แม่หญิงใบ้รับใช้ที่ดูแลบ้านสาว

มีอีกหน้าที่หนึ่งก็คือ

สังหารนักล่าผู้มารที่ไม่ได้กลับเมืองตามกำหนด

บ้าหรือเปล่าวะ

แค่กลับบ้านช้าเนี่ยนะ

ถึงกับต้องฆ่าแกงกันเลยหรือไง

[ถอนหายใจ]

เมืองพวกเอ็งมันยังไงกันแน่วะเนี่ย

- [ดนตรีเศร้า] - [สูดลมหายใจ]

- [ถอนหายใจ โอย] - [หายใจเฮือก]

กาหลา สูเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง

ข้าเจ้าไม่เป็นไรหรอก ก็แค่มีดถลอก

ซอมพอ

- สูเจ้าล่ะเป็นอะไรไหม ฮะ - ข้าเจ้าปลอดภัยดี

[สูดลมหายใจ]

เป็นเพราะข้าเจ้าแท้ๆ เลย

- สูเจ้าถึงได้… - [กาหลาขัด] ไม่ใช่ความผิดของสูเจ้าดอก

ข้าเจ้านึกว่าสูเจ้ากลับบ้านไปแล้ว

ข้าเจ้าจะกลับได้ยังไง

ก็สูเจ้ามีภัย

ข้าเจ้าจะไปหายาใส่แผลให้สูเจ้าก่อน

[ดนตรีเร่งจังหวะจนจบ]

ข้าเจ้าจะไปหาตรงนั้นแหละ

ไม่ได้ไปไหนไกล

- ผู้มารมิน ข้าเจ้าฝากห้ามเลือดไว้ก่อนนะ - [กาหลาถอนหายใจ]

[ถอนหายใจ]

[กาหลาเสียงแผ่ว] อือ

[กาหลาหอบ ถอนหายใจ]

โอ๊ย อย่ากดหนักนัก

[พ่นลมหายใจ]

[กาหลาถอนหายใจ]

ดี

สมน้ำหน้า

สูเจ้าโกรธข้าเจ้าเหรอ

[พ่นลมหายใจ] เปล่า

- [ดนตรีเศร้า] - [ถอนหายใจ]

ข้าแค่ไม่เข้าใจ

ข้าเห็นเอ็งทะเลาะกับซอมพอ

จะชิงกลับบ้านไม่สนใจข้าเลย

แต่พอนางมีภัยเอ็งก็แจ้นกลับมาช่วย

จนตัวเองบาดเจ็บ

คนกำลังท้องกำลังไส้อยู่แท้ๆ

ไม่ห่วงตัวเอง ไม่ห่วงลูกตัวเองในท้องเลยหรือไง

[มินถอนหายใจ]

แล้วทำไม ถ้าเป็นสูเจ้าน่ะ จะไปช่วยเพื่อนสูเจ้าไหม

นั่นน่ะสิ

ข้าก็อยากรู้เหมือนกัน ถ้าหากเป็นข้า

เอ็งจะยอมเสี่ยงชีวิตเอ็งขนาดนี้ไหม

[ดนตรีสะเทือนใจ]

เอ็งเคยรู้สึกกับข้า

ได้สักครึ่งหนึ่งของที่เอ็งรู้สึกกับซอมพอบ้างหรือไม่

[หายใจเฮือก]

[ซอมพอ] กาหลา ข้าเจ้าเจอยาแล้ว

- [ดนตรีชวนลุ้น] - ซอมพอ ซอมพอระวังนะ

หันไป ระวัง

[ดนตรีเร้าใจ]

- [กาหลา] ซอมพอๆ - [มิน] ซอมพอ

[เสียงมีดแทง]

[ดนตรีจบ]

[เสียงขยับใบมีดไปมา เสียงชักมีด]

- [แชน] เอ๊ย - [ซอมพอ] ผู้มารแชน

- แชน - [เอฟเฟกต์สะพรึง]

[แชนโอย]

- [กาหลา] ซอมพอ - [ดนตรีชวนลุ้น]

- [สะอื้น] อย่านะ - [กาหลา] สูเจ้าหยุดนะ

[มิน] ซอมพอ ซอมพอถอยมาก่อน

- สูเจ้าหยุดนะ - อย่า [ตะโกน] อย่า

- อย่าทำอะไรข้าเจ้าเลย - [กาหลา] อย่า

[เสียงคมดาบ]

[หญิงใบ้หายใจเฮือก]

[สะอึกในลำคอ]

[หายใจเฮือก]

น้าเอื้องผึ้ง

- [ดนตรีเศร้า] - [กาหลาหายใจเฮือก หอบ]

[กาหลา] ซอมพอ

- [ซอมพอหอบ] - [กาหลา] เป็นอะไรหรือเปล่า

[หายใจหอบถี่]

แชน

สูเจ้าตื่นเถิด

[ซอมพอ] ตื่นสิ ตื่น

[ซอมพอสะอื้น]

ทำไมเป็นแบบนี้ ตื่นสิ

- [ซอมพอสะอื้น] - [มิน] อืม จะถึงแล้วๆ

[มินพลางหอบ] โอ้

[ซอมพอสะอื้น]

- [ซอมพอ] ค่อยๆ ค่อยวางเขาลง - [เจ๊กเหยา] ฮึ่ย

- [เจ๊กเหยา] เฮ้ย ไอ้อ่ำ - [อ่ำ] ฮะ

[มินถอนหายใจ]

- [เจ๊กเหยาครางกลัว] - คุณแชน

- คุณแชนขอรับ คุณแชน - [เจ๊กเหยา] อาแชน

- [ดนตรีลุ้นระทึก] - [อ่ำ] เฮ้ย

[เจ๊กเหยาครางตกใจ] แย่แล้ว

- [หายใจหอบถี่] - [อ่ำ] คุณแชน คุณแชนขอรับ

ข้าเจ้าต้องรีบห้ามเลือดให้เขา

[ซอมพอร้องไห้] สมนุไพร

- [ตะโกน] สมุนไพร ต้องหาสมุนไพร - [อึกอัก] สมุน…

- สมุนไพรขอรับๆ - สมุนไพร

- [ซอมพอ] ข้างนอกมีไหม - [อ่ำลนลาน] สมุนไพรๆ

- [อ่ำตะโกนโวยวาย] ไป เจ๊กเร็วๆ - [ซอมพอ] กาหลา ช่วยเข้ามากดให้ที

[ดนตรีระทึก]

- [เจ๊กเหยา] สมุนไพร อยู่ไหนวะ - [อ่ำ] เออ มึงหาก่อนเถอะ ต้มน้ำก่อน

[ซอมพอหายใจหอบถี่]

ไม่เป็นไรนะ [สะอื้น]

ไม่เป็นไรๆ

- [อ่ำ] น้ำ น้ำมา น้ำมาแล้ว - [เจ๊กเหยา] ไอ้อ่ำๆ

- [ซอมพอหายใจหอบถี่] - [อ่ำลนลาน] น้ำขอรับๆ

กาหลา สูเจ้ากดไว้ก่อน

[อ่ำ] น้ำๆ น้ำขอรับ

คุณหนูแชน อย่าเป็นอะไรนะขอรับ

- [อ่ำครางสั่น] - [ซอมพอฮึบ]

- [เจ๊กหยา] เฮ้ย ไอ้อ่ำ อันนี้ๆ - [ซอมพอคราง] ฮึ่ย

[อ่ำติดอ่าง] สมุนไพรจ้ะ

- [เจ๊กเหยา] เร็วๆ สิวะ - [อ่ำครางกลัว] นี่จ้ะ

- [อ่ำครางกลัวไม่เป็นภาษา] - [ซอมพอ] อย่าเป็นอะไรนะ สูเจ้าต้องรอด

สูเจ้าต้องไม่เป็นอะไร

- [ดนตรีจบ] - [เสียงสายน้ำไหล]

เลือดหยุดไหลออกมาแล้ว

น้าเอื้องผึ้ง

น้าเอื้องผึ้งออกมาจากเมืองได้ยังไง

[ดนตรีชวนลุ้น]

นักล่าผู้มารที่ไม่กลับเมือง ภายในสองเดือนจะมีอันเป็นไป

คือต้องถูกสังหารตามกฎ

แม่เมืองจึงส่งข้าเจ้ามาปกป้อง

แล้วก็พาซอมพอกลับลับแล

[ดนตรีสะพรึง]

[ดนตรีจบ]

[กาหลาหอบ ถอนหายใจ]

ทำไมซอมพอถึงมองผู้มารแบบนั้น

เขาก็คงจะแค่สงสารน่ะน้า

- สูเจ้าทั้งสองท้องแล้วแน่หรือ - [ดนตรีชวนลุ้น]

ท้องแล้ว

แต่ว่า…

พวกเราไม่มีเวลามากนักนะ ผู้คนที่เมืองลับแลรอพวกเราอยู่

แม่ข้าเจ้าคงจะเป็นห่วงข้าเจ้ามากๆ

[ดนตรียะเยือก]

กาหลา

กาหลาฟังข้าเจ้าดีๆ นะ

แม่สูเจ้า

ตายแล้ว

[ดนตรีเศร้า]

[แค่นเสียง สูดลมหายใจ]

น้าเอื้องผึ้ง

จะพูดปดเพื่อเป็นเรื่องล้อเล่น

- ก็ถือว่าเป็นเรื่องผิดบาปของบ้านเมืองเรานะ - [เอื้องผึ้งเสียงสั่น] มันใช่เรื่องมาล้อเล่นหรือ

- [เอื้องผึ้ง] แม่คุ้มเขาโดนประหาร - [อึกอัก]

โดนประหารอะไรน้า แม่ข้าเจ้าโดนประหารได้ยังไง

แม่คุ้มเขาลักลอบออกจากเมือง

[ดนตรีสะเทือนใจ]

แล้วถึงต้องประหารกันเลยหรือน้า

[เอื้องผึ้งปนสะอื้น] กาหลา ในเมืองมีแต่เรื่องพิลึกไม่ซ้ำวัน

ข้าเจ้าเองก็ยังไม่เข้าใจ

แต่แม่เมืองสั่งให้ข้าเจ้ามาตามหาซอมพอ แล้วก็เอาซอมพอกลับลับแลให้ได้

เช่นนั้น

ตอนนี้พวกเราทุกคนต้องกลับลับแลให้ได้ก่อน

แล้วค่อยมาตามหาคำตอบกัน

[สะอื้นในลำคอ]

[ในลำคอ] ฮึ

[แผ่ว] แม่ข้าเจ้าไม่ได้ตายใช่ไหมน้า

น้าล้อเล่นใช่ไหม

[สะอื้น]

- [ดนตรีระทึก] - [ไม่มีเสียงพูด]

[ดนตรีจบ]

[ดนตรีเศร้า]

ซอมพอ

หมดเวลาต่อรองแล้วนะซอมพอ

สูเจ้าต้องกลับลับแลด้วยกัน

- ข้าเจ้าว่าข้าเจ้าพูดไว้ชัดแล้วนะ - สูเจ้าไม่รู้อะไร

น้าเอื้องผึ้งเขาบอกมาว่า ตอนนี้ลับแลเกิดเรื่องขึ้นมากมาย

ไหนจะมีข่าวลือที่บอกว่าแม่ข้าเจ้าตาย

พวกเราต้องรีบกลับลับแลให้ไวนะ

[ดนตรีเศร้า]

แม่สูเจ้าตาย

สูเจ้ากลับไปก่อน

ข้าเจ้าขอเวลา

แล้วจะตามไปตอนหลัง

ซอมพอ

สูเจ้าต้องมีสตินะ สูเจ้าต้องจำให้ได้ว่าเรามาที่นี่เพื่ออะไร

เราได้ทุกอย่างที่เราต้องการแล้ว

ข้าเจ้าท้อง สูเจ้าท้อง

ส่วนไอ้ผู้มารนั่นก็ช่างมันเสีย สูเจ้าต้องกลับลับแลกับข้าเจ้าเดี๋ยวนี้

ทำไมพูดเช่นนี้

ผู้มารเขาช่วยไม่ให้ข้าเจ้าโดนฆ่าตายไม่เห็นหรือ

สูเจ้าไม่มีหัวใจ ไม่เคยรักผู้ใด

สูเจ้าเลยไม่รู้สึก

[ดนตรีลุ้นระทึก]

และถ้าบ้านเมืองวุ่นวายจริง

ก็เป็นโอกาสของสูเจ้าแล้วไม่ใช่หรือ

อยากได้ตำแหน่งแม่เมืองนักก็เอาไปเลย

[กาหลาพ่นลมหายใจ]

[หายใจหอบ]

[เสียงสั่น] ถ้าข้าเจ้าอยากได้ตำแหน่งแม่เมืองน่ะ

ข้าเจ้าไม่เปลืองเวลามาหาสูเจ้ากลับลับแลหรอก

แล้วรู้อะไรไหม ที่เขาบอกว่าแม่ข้าเจ้าตายน่ะ

ก็เพราะว่าแม่สูเจ้าน่ะสั่งประหาร

- [ดนตรีเศร้า] - [สะอื้น]

แม่ข้าเจ้าหรือ

สูเจ้าจะทำเป็นไม่รู้ไม่สนใจก็แล้วแต่นะซอมพอ

พอแล้ว ข้าเจ้าพอแล้ว ถ้าสูเจ้าอยากตายที่นี่ก็ตายไปเลย

ข้าเจ้าไม่ได้มีเพื่อนโง่ๆ อย่างสูเจ้าอีกต่อไปแล้ว

[กาหลาสะอื้น]

[สูดจมูก]

[บัวสูดลมหายใจ] ทำไมป่านนี้เอื้องผึ้งยังไม่พาซอมพอกลับลับแลอีก

ข้าเจ้าใจไม่ดีเลย

- มีเรื่องมาแจ้งแม่เมืองค่ะ - เรื่องอะไร

ตอนนี้มีการลักขโมยเสบียงกลางของชาวเมือง

[ดนตรีชวนลุ้น]

ผู้ใด

- ชนชั้นล่างหรือ - ยังจับไม่ได้ค่ะ

แต่คิดว่าทำกันหลายคน เพราะลักเอาไปจำนวนมาก

[พ่นลมหายใจ]

- ไปตามจับคนผิดมาให้ได้ - ค่ะ

[บัวถอนหายใจ]

ปัญหาใหม่มีไม่ซ้ำวัน

[ดนตรีจบ]

[สะอื้น ถอนหายใจ]

[มิน] กาหลา

เอ็งร้องไห้หรือ

[กาหลาสูดจมูก]

แล้วเจ้าจะมานั่งทำอะไรตรงนี้ จะไปไหนก็ไปเถิด

[ถอนหายใจ]

ข้ามานั่งเป็นเพื่อน

[ดนตรีซึ้ง]

เอ็งคุยกับเพื่อนเสียงดังเชียว

ทะเลาะกันหรือ

[กาหลาถอนหายใจ]

[พ่นลมหายใจ]

[มินถอนหายใจ]

[สูดลมหายใจ] คือ…

[ถอนหายใจ]

ถ้าสูเจ้าต้องเลือกระหว่างบ้านเมืองกับคนรัก

สูเจ้าจะเลือกอะไร

[ดนตรีสะเทือนใจ]

[มินถอนหายใจ]

[เสียงปืนรัว]

ข้าคงเลือกพวกพ้อง

ข้าเจ้าไม่น่าถาม

ก็เห็นอยู่ว่าสูเจ้า เสี่ยงชีวิตตัวเองเพื่อไปช่วยเพื่อน

[ดนตรีซึ้ง]

[ถอนหายใจ]

แต่หากเมื่อใดก็ตามที่ข้าเป็นอิสระ

ไม่ต้องอยู่ใต้บังคับพวกฝรั่ง

ไม่ต้องถูกพวกสยามรุกราน

เมื่อนั้น

ข้าอาจจะคิดเรื่องรักได้สุดหัวใจ

แต่ถ้าจะสู้กับพวกมันล่ะก็

ข้าก็ต้องมีสิ่งที่พวกมันมี

สูเจ้าไปซื้อกระสุนมาแล้วหรือ

ใช่

นี่

[ดนตรีลุ้นระทึก]

แต่แค่นี้ก็ยังไม่พอหรอก

แล้ว

ปืนนั่นน่ะใช้ยังไง

อย่างงี้นะ

สูเจ้าฟื้นเถอะ

ข้าเจ้าอยากพูดด้วย

ไม่รู้ว่าจะอยู่ด้วยกันได้อีกนานปานใด

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

[ดนตรีชวนลุ้น]

แชน

สูเจ้าเป็นอะไร

[ซอมพอพ่นลมหายใจ]

เอ่อ สูเจ้าเป็นอะไร

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

อ่ำๆ

[อ่ำ] มีอะไรหรือแม่ซอมพอ

เฮ้ย [อึกอัก] เลือดออก

สมุนไพรไม่ได้ผลแล้ว ข้าเจ้าจะทำยังไงดี

[หายใจหอบถี่]

ข้าว่าข้าจะไปขอความช่วยเหลือจากคุณหลวง

ไม่งั้นคุณแชนตายแน่

[ดนตรีระทึก]

[ดนตรีชวนลุ้น]

[พุดซ้อน] อือ สะอาดดี เสร็จไวจริง

[แม่หญิง 5] ค่ะ ไม่มีอะไรให้เก็บ

แค่ทำความสะอาดก็เสร็จแล้วค่ะ

ตรงนี้เพิ่งจะใช้ เป็นลานประหารแม่คุ้มอังกาบไม่ใช่หรือ

สูเจ้าบอกว่าไม่มีอะไรให้เก็บได้อย่างใด

ใช่ค่ะแม่ตรวจ

แม้แต่เศษผ้าสักชิ้นก็ไม่เห็น

แม่โสมทำโทษหนักมาก

หายไปทั้งตัว แม้แต่เส้นผมก็ไม่เห็น

หายไปทั้งตัว

- [ดนตรีพิศวง] - [ถอนหายใจรัว]

[เสียงลอยมาเบาๆ]

[ยี่หุบ] ข้าเจ้าแจ้งแล้วว่าแม่เมืองกำลังทำสมาธิ

แต่แม่ตรวจพุดซ้อนเขายืนยันว่ามีเรื่องด่วนค่ะ

- เอาเถอะ - [ยี่หุบหายใจหอบ]

สูเจ้ามีอะไร

ข้าเจ้าคิดว่า

พวกเราลืมคิดบางอย่างไปนะคะ

วันนี้ข้าเจ้า ลาดตระเวนไปถึงลานประหาร

คนงานกำลังทำความสะอาดลานประหาร

แต่น่าแปลกนัก

เขาพูดกันว่าลานประหารแม่คุ้มไม่มีอะไรให้เก็บ

ไม่มีเศษผ้า

ข้าเจ้าเห็นแต่เลือดกะปริบกะปรอยตามเสา

[พุดซ้อนถอนหายใจ]

สูเจ้าคิดอะไร

ข้าเจ้าคิดว่า…

คิดว่า

แม่คุ้มยังไม่ตายใช่ไหม

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

[ดนตรีจบ]

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[มิตรไพรี] ใครทำลูกกูปางตายปานนี้ หมอ

- [มิตรไพรี] ช่วยกันหามลูกกูกลับค่าย เร็ว - [ทหาร] เร็ว

- [เอื้องผึ้ง] ซอมพอล่ะ - เขาไม่ยอมกลับมาด้วย

เดี๋ยวข้าเจ้าจะเล่นไม้หนัก แล้วพาซอมพอกลับไปเอง

[แม่ตรวจ 2] แม่พุดซ้อน ไฟไหม้

[พุดซ้อน] รีบไปเอาน้ำมา

หล่อนมาจากเมืองหมอกงั้นหรือ

[เพลง “หรือแค่ภาพลวง”]

♪ เพียงเดียวดายกลางความมืดมน ♪

♪ ยังคงค้นยังหาไม่เจอปลายทาง ♪

♪ ข้างในใจของเธอ วอนให้ฟ้าช่วยพา ♪

♪ ดวงดารามาปลอบโยนฉันที ♪

♪ ในค่ำคืนที่มีแต่ฟ้าไร้ดาว ♪

♪ ความเงียบเหงาก็เข้ามาหาทันที ♪

♪ ไยหัวใจของเธอ ♪

♪ ช่างลึกเช่นนี้ ยิ่งค้นหาทุกทีก็ไม่เข้าใจ ♪

♪ เพราะว่าฉัน ♪

♪ ยังสงสัย ♪

♪ ว่ามีอะไรอยู่ในใจของเธอ ♪

♪ ยิ่งฉันคิด ยิ่งหวั่นไหว ♪

♪ แววตาเธอคืออะไรฉันอยากรู้ ♪

♪ อยากได้ยินคำว่าเธอรักกัน ♪

♪ เอ่ยมาสักครั้ง ฉันรอจะฟัง ♪

♪ หากข้างในแววตาที่เธอได้มองมา ♪

♪ มันแสดงถึงความห่วงหาที่เธอมี ♪

♪ หากที่ฉันคิดนั้นมันไม่จริง ♪

♪ สิ่งที่ฉันได้เห็นนั้นเป็นแค่ภาพลวงตา ♪

♪ แค่เพ้อไปเอง ♪