Original subtitles

แล้วสูเจ้าไม่กลัวเหรอ

ว่าจะมีแม่หญิงคนใด

[บัว] คลอดลูกที่เป็นแม่หญิงออกมา

แล้วจะมาแย่งตำแหน่งแม่เมืองแทนซอมพอ

[ดนตรีชวนลุ้น]

เอ๊ะ

โบราณท่านว่า ไม่ให้แม่หญิงท้องกินดอกคำฝอยนี่แม่หมอ

อีกอหญ้า

[บุนนาค] ข้าเจ้าเป็นหมอ

ข้าเจ้าจะเอาดอกคำฝอยเนี่ย

- [บุนนาค] มาให้แม่หญิงที่ท้องอยู่เนี่ย - [ส้มสุก] เลือด

[บุนนาค] กินได้ยังไง

[เอฟเฟกต์ตะลึง]

[บัว] ปกป้องลูกข้าเจ้าดั่งที่ข้าเจ้า

ปกป้องเข็มขาวยามนี้

สูเจ้าอยากได้ทองมากกว่าหนึ่งแท่งไหม

สูเจ้าจะเห็นข้าเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย

มาเถอะ

[ซอมพอหายใจหอบ]

[กาหลา] ซอมพอ

สังวาสกับผู้มารมินเทอญ

- [ดนตรีระทึก] - [ซอมพอสูดจมูก]

[เดาะลิ้น สูดลมหายใจ]

[ดนตรีเศร้า]

[สะอื้น]

[แชนตะโกน] ซอมพอ

แม่หญิง

แม่หญิง ฉันเห็นหล่อนที่ตลาด

หล่อนพอจะเห็นซอมพอบ้างไหม

ผู้มารแชน

สูเจ้าน่ะมีโอกาส ได้ใกล้ชิดสังวาสกับซอมพอ

แต่ดันปัดแล้วก็ไม่รับนางไว้

ยามนี้นางจึงต้องไปสังวาสกับผู้มารอื่น

เพื่อหน้าที่อันสมบูรณ์แล้ว

ฉันถามว่าซอมพออยู่ไหน

[เอฟเฟกต์ระทึก]

- ซอมพอๆ - [ดนตรีเศร้า]

[ซอมพอสะอื้น]

[สะอื้น]

ข้าเจ้าต้องทำตามหน้าที่

[สะอื้น]

สูเจ้าจะทำอะไรก็เร่งมือเถิด

[ดนตรีเศร้า]

ข้าเจ้าพร้อมใจ

[มิน] คนพร้อมใจ เขาไม่ทำหน้าแบบเราสองคนหรอก

สูเจ้าก็ไม่เต็มใจหรือ

เอ็งรู้ใช่ไหม

ข้าทำกาหลาท้อง ข้าเป็นผัวมัน

แล้วจะให้ข้า มาทำอะไรกับพ… [ชะงัก] กับเพื่อนเมีย

ข้าว่ามัน…

[ปนสะอื้น] ถ้าเป็นเช่นนั้น

- ข้าเจ้าจะหาผู้มารอื่นทำหน้าที่นี้ - [ดนตรีจบ]

[ซอมพอสะอื้น]

แต่กาหลาสั่ง

[ดนตรีลุ้นระทึก]

ข้าก็ต้องทำ

เริ่มเถิด มันจะได้จบๆ ไป

[ดนตรีชวนลุ้น]

[เพลง “ลับแล”]

♪ งามเฮืองปานเมืองฟ้า ♪

♪ งามในหล้าสุดป่าเขา ♪

♪ แม่โสมฮักษาให้คุ้มเหย้า ♪

♪ หมู่เฮาลูกสาวลับแล ♪

♪ ยกมือวันทา ♪

♪ บูชาแม่โสมแม่เจ้า ♪

♪ ปกป้องฮักษาและปัดเป่า ♪

♪ หมู่เฮาลูกสาวลับแลอยู่เย็น ♪

[มินพ่นลมหายใจ]

[ดนตรีระทึก]

- [ดนตรีสะเทือนใจ] - [ซอมพอสะอื้น]

ซอมพอ

ซอมพอ

[หายใจเฮือก] เดี๋ยวก่อน

ข้าเจ้าขอทำใจก่อน

[ซอมพอสูดจมูก]

[กาหลา] ต้องทำใจนานเท่าใด สูเจ้าก็ต้องทำ

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

มิน

สังวาสกับนางเสีย

ถ้านางไม่ได้สังวาส จะมีภัยกับตัวนางเอง

ไม่ต้องกลัวหรอก

หลับตาแล้วนึกเสียว่า

ผู้มารมินก็คือผู้มารแชน

มันจะช่วยสูเจ้าได้มาก

ข้าเจ้าก็เคยผ่านมาแล้ว

[เอฟเฟกต์ตะลึง]

[เอฟเฟกต์ชวนลุ้น]

[ดนตรีเศร้า]

ข้าไม่เข้าใจผู้หญิงอย่างพวกเอ็งเลย

[มินถอนหายใจ]

มา

รีบทำ มันจะได้จบๆ ไป หลับตา

[ดนตรีระทึก]

- [มิน] หลับตา - [สะอื้น]

[ตะคอก] หลับตา

[ร้องไห้]

[ดนตรีเร่งจังหวะจนจบ]

[มิน] โอ๊ย

อย่ายุ่งกับซอมพอ

หยุดนะผู้มารแชน

ผู้มารแชน

ถ้าสูเจ้าไม่ได้อยากสังวาสกับซอมพอก็ออกไปเสีย

พวกเรามีภารกิจที่จะต้องทำ

- [ซอมพอสะอื้น] - [หอบ]

เธอ…

เธอเคยรักฉันบ้างไหม

[ดนตรีเศร้า]

หรือที่ผ่านมา

เธอแค่อยากสังวาสกับฉันแค่นั้น

ข้าเจ้า…

เธอเคยมีความรู้สึกที่

อยากจะอยู่กับฉันบ้างไหม

คิดถึงฉัน

เวลาที่เราห่างกัน

อยากจะให้ฉันปลอดภัย

ไม่อยากให้ฉันเป็นทุกข์ใดๆ

[สะอื้น]

[สูดลมหายใจ]

[แชนสูดจมูก]

ข้าเจ้าไม่รู้หรอกว่าความรักคืออะไร

แต่ข้าเจ้า

คิดถึงสูเจ้า

ตั้งแต่ที่ข้าเจ้าฝันถึงสูเจ้าแล้ว

ข้าเจ้าก็ไม่เคยลืมหน้าสูเจ้าเลย ผู้มารแชน

นอกจากสูเจ้า

ข้าเจ้าก็ไม่อยากสังวาสกับผู้ใด

[ดนตรีซึ้ง]

[สูดจมูก]

เธอพูดจริงๆ ใช่ไหม

ถ้าเป็นเช่นนั้น

ฉันขออะไรสักอย่างได้ไหม

[ดนตรีสดใส]

[เสียงพูดคุยจอแจ]

- [เสียงคนจอแจ] - [เสียงคนเฮ]

- [เจ๊กเหยา] ฟังให้ดีนะ - [อ่ำ] เออ

[เจ๊กเหยาซุบซิบ]

[อ่ำหัวเราะ]

[เสียงพูดคุยลอยมา]

- [อ่ำ] ก็สวยเอาเรื่องอยู่นะ ทำไมเล่า - [เจ๊กเหยา] น่าสงสารๆ

[เจ๊กเหยา] ก็คืนนี้ซี้แน่

- เอ๊ย [หัวเราะ] - [หัวเราะ]

[เจ๊กเหยากับอ่ำซุบซิบกัน]

ฉันสัญญาว่าฉันจะดูแลเธอให้ดีที่สุด

กาหลา

เอ็งไม่ดีใจหน่อยเหรอ

เพื่อนเอ็งมีผัวแล้วนะ

[เดาะลิ้น]

[มิน] หรือว่าเอ็งหวงเพื่อนวะ

[กาหลาพ่นลมหายใจ]

[ดนตรีปลุกใจ]

เราเป็นผัวเมียกันแล้วนะ

[ดนตรีซึ้ง]

ซอมพอ

ฉันก็คิดว่าหล่อนหนีไปแล้วซะอีก

ข้าเจ้าไม่ได้หนีไปไหน

แล้วเป็นอย่างไรบ้าง

คิดว่าจะสำเร็จได้ลูกอย่างที่ต้องการหรือเปล่า

ข้าเจ้าก็ยังไม่รู้เช่นกัน

[ในลำคอ] อือ [เดาะลิ้น] หรือเพื่อให้แน่ใจ

เราอาจจะต้อง…

ข้าเจ้าว่า

รอดูผลก่อนดีกว่า

[หายใจเฮือกใหญ่]

ซอมพอ

นี่คือเช้าวันแรก

ที่เราเป็นสามีภรรยากันนะ

- [ถอนหายใจ] - [ดนตรีชวนลุ้น]

แม่โสมเมตตามาหาพวกเรา

วันทาเทวี สิริโสภา

โสมมะสักการะ

ขอแม่โสมเรียกขวัญคืนสู่สูเจ้า

ผูกข้างซ้ายให้ขวัญมา

ผูกข้างขวาให้ขวัญอยู่

[แม่หญิง 1] อาเพศอะไรก็ไม่รู้

มาแท้งติดๆ กันถึงสองนาง

- [แม่หญิง 1] ไม่ใช่ว่า… - [แม่หญิง 2] แม่โสมบันดาล

ใช่แล้วๆ แม่โสมบันดาล

[แม่หญิง 1] แม่โสมบันดาลเป็นแน่

กาหลากับซอมพอยังไม่กลับเมือง

[แม่หญิง 2] เหลือแต่ส้มสุกกับรำเพย

ไม่แน่ว่าแม่โสมอาจบันดาล

ให้นางใดนางหนึ่งได้เป็นแม่เมืองต่อไป

- [เอฟเฟกต์สะพรึง] - [ดนตรีลุ้นระทึก]

[พ่นลมหายใจ]

ข้าจะไปร่วมงานเรียกขวัญ

[กอหญ้า] มันจะอัปมงคลเอานะ มีแต่คนแท้ง

- เจ้าจะไปร่วมงานเพื่ออันใด - [เสียงเทน้ำ]

ข้าเจ้าไม่แท้งหรอก ครรภ์ข้าสมบูรณ์ยิ่ง

เห็นที่เด็กในท้องจะมีบุญญาธิการมากมาย

คลอดมาเป็นผู้มาร ข้าเจ้าจะหัวเราะให้ฟันร่วง

ปากเสีย พูดไม่เป็นมงคล

สูเจ้านั่นแหละเอาผู้มารมาเกิด

[ดนตรีระทึก]

อย่างนี้ต้องล้างเสนียด

[ส้มสุก] อุ๊ย

- [รำเพยพ่นลมหายใจ] - [ดนตรีสะเทือนใจ]

[รำเพยพ่นลมหายใจ]

ทำพื้นด้วยนะกอหญ้า

หากพวกเราลื่นล้ม แท้งไปอีก

สูเจ้าจะโดนแม่โสมลงโทษแน่

[รำเพยพ่นลมหายใจ]

แล้วชบากับซ้องปีบจะกลับโรงแม่ปั๊วะเมื่อใด

ไม่กลับแล้ว

พอเสร็จพิธีทั้งสองนางจะกลายเป็นชนชั้นล่าง

ถูกส่งไปใช้แรงงานอยู่ในไร่นู่น

- [ดนตรีชวนลุ้น] - [ถอนหายใจ]

[เสียงผ้าขัดถู]

[กอหญ้าสูดจมูก]

[แม่หญิงปริศนา] ข้าเจ้าเอาอาหารมาให้

แม่คุ้มอังกาบ

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[เสียงคำราม]

[หายใจหอบถี่ หายใจเฮือก]

- [อังกาบ] ฮะ - [อสูรครางต่ำ]

[เสียงขู่ต่ำ]

[ฟึดฟัด]

[อสูรคำรามเบาๆ]

- [ฟึดฟัดต่อเนื่อง] - [อสูรคราง]

[ดนตรีเร้าใจ]

- [แม่หญิงปริศนาส่งเสียงออกเแรง] - [อสูรคำราม]

[อังกาบฟึดฟัด ตะโกน]

เร็ว [ส่งเสียงออกแรง]

- [อังกาบส่งเสียงออกแรง] - [เสียงใบมีดฟัน]

[เสียงคำราม]

- [อสูรขู่] - [อังกาบฟึดฟัด]

[อังกาบหอบ ตะโกน]

[คราง]

[แม่หญิงปริศนา] ฟื้นแล้วหรือแม่คุ้ม

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[อังกาบหายใจหอบดัง]

[ดนตรีซึ้ง]

เหตุใด [อึกอัก] สูเจ้าถึงมาช่วยข้า

- [โอดโอย กรี๊ด] - [เสียงทารกร้อง]

สูเจ้าได้ลูกเป็นผู้มาร

- [ร้องไห้] ไม่จริงๆ - [บุนนาค] เสียใจด้วย

สูเจ้าเตรียมตัวไปใช้แรงงานเถิด

- [เสียงทารกร้องไห้] - [เอฟเฟกต์ระทึก]

ข้าเจ้าอยากให้มีผู้เปลี่ยนแปลงลับแล

ยกเลิกกฎที่มีมาแต่โบราณ

อย่าให้ผู้ใดต้องเจ็บปวด

ต้องพลัดพรากจากลูกตัว

ไม่ว่าจะเป็นลูกแม่หญิงหรือผู้มาร

แม่คุ้มก็หวิดสิ้นชีพด้วยกฎของแม่โสม

หากไม่โค่นอำนาจแม่เมืองเสีย

สูเจ้ากับกาหลาจะอยู่รอด ปลอดภัยถึงคืนเดือนดับคราหน้าหรือ

โค่นอำนาจ [พ่นลมหายใจ]

ผู้เจ็บปวดและคับใจในกฎแห่งลับแล

ไม่ได้มีแต่ข้าเจ้าและสูเจ้า

- [ดนตรีระทึก] - [เสียงฝีเท้า]

- ข้าเจ้าอยากขอให้สูเจ้าขึ้นเป็นผู้นำ - [ดนตรีปลุกใจ]

แต่นี้ไปอย่าอุทิศตน เพื่อเทพเทพีหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ใด

หากแต่อุทิศตนเพื่อพวกเรา

เพื่อชนชั้นล่างผู้เป็นลูกชังของแม่โสม

แม่คุ้มจะว่าอย่างใด

[พ่นลมหายใจ]

[กาหลาพ่นลมหายใจ]

[กาหลาเดาะลิ้น]

[เดาะลิ้น พ่นลมหายใจ]

เอ็งจะให้ข้าไปที่นั่นอีกทำไม

ก็ถ้าซอมพอยังไม่ท้องน่ะ สูเจ้าจะได้…

ซอมพอแต่งงานมีผัวแล้ว

แล้วขมิ้นทองน่ะอยากได้ไหม

ข้าก็ต้องอยากได้อยู่แล้วล่ะ

แต่ตอนนี้ข้าว่าแท่งเดียวมันไม่คุ้ม

เอามาสักสิบเลยเป็นไง

ผู้มารน่ะกิเลสหนามักมาก จะเอาแต่ทองอย่างเดียว

ก็บ้านเมืองเอ็งไม่ได้ต้องรบกับใครนี่

วันๆ เอ็งก็เอาแต่คิดอยู่ว่ามันจะท้องหรือไม่ท้อง

- เอ็งจะมาเข้าใจคนเงี้ยวอย่างข้าได้ยังไง - [พ่นลมหายใจ]

ไม่อยากมาก็ไม่ต้องมา ข้าเจ้าไปคนเดียวก็ได้

[ดนตรีซุกซน]

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

เกิดเรื่องอะไร

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

[กาหลา] เขาเป็นอะไรตาย

แผลคล้ายลูกดอกแต่ก็ไม่มีลูก

- [เอฟเฟกต์สะพรึง] - [ดนตรีระทึก]

[มินหายใจหอบ]

[โจร 1] ได้ยินว่ามีทองใช่ไหม

ส่งทองมา

อย่า

เห็นไหมว่าสองคนนี้ตายได้ยังไง

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

ก็ในมือไอ้หมอนั่นแหละ

[เสียงขึ้นไกปืน]

นั่นน่ะหรือปืนที่สูเจ้าอยากมีนัก

มันดีกว่ามีดยังไง

[หายใจเฮือก]

ดังจริงดังจัง

[โจร 1] โยนทองมา

ใจเย็น พี่ชาย

- [มิน] ส่ง ส่งให้มัน เร็ว - [กาหลาหอบ]

[กาหลาพ่นลมหายใจ]

เร็ว ไม่งั้นเดี๋ยวตายคู่หรอก

- [หัวเราะแห้ง] - [ดนตรีชวนลุ้น]

เอาไปเลยพี่ [หัวเราะ]

- [กาหลา] ฮึ่ย - [โจร 1] โอ๊ย

- [โจร 1 ร้องตกใจ] โอ๊ย [หอบ] - [กาหลาส่งเสียงออกแรง]

- [โจร 2 ร้องตะโกน ฟึดฟัด] - เฮ้ยๆ โอ๊ะ

[ร้องเจ็บ] เฮ้ย

- [โจร 3 ตะโกน] เฮ้ย โอ๊ย - [กาหลาฮึบ]

- [โจร 3 โอย หอบ] เฮ้ย - [มิน] ฮึ่ย

- [โจร 3 ฟึดฟัด] โอ๊ยๆ - [มิน] โอ๊ย

- [มินร้องเสียงหลง] - [โจร 3 ตะโกน]

[มินหัวเราะแห้งๆ]

- [กาหลาฟึดฟัด] - [โจร 1 ฟึดฟัด] โอ๊ย

- [โจร 3] โอ๊ย [ฟึดฟัด] - [มินฮึบ หอบ]

- [ดนตรีระทึก] - [มินหอบ] โอย

- [โจร 3 ร้องเสียงแผ่ว] - [บรรดาโจรร้องโอย]

[ดนตรีสะพรึง]

[มิน] กาหลา เอ็งเป็นอะไรหรือเปล่า

[โอย หอบ]

[มินถอนหายใจ]

ข้าเจ้าขอลองหน่อย

[ดนตรีสะพรึง]

ข้าเจ้าเห็นแจ้งแล้ว

เหตุใดสูเจ้าจึงอยากได้ปืนนัก

- [ถอนหายใจ] - มีปืนเพียงแค่ผู้เดียว

ก็สามารถสู้อีกได้เป็นสิบแน่

ก็ใช่น่ะสิ

ถ้ารู้อย่างนั้นแล้วอะ ก็เอาขมิ้นทองมาให้ข้าได้แล้ว

ข้าจะได้ไปซื้อกระสุนมาเพิ่ม

[เสียงก๊อกแก๊ก]

ข้าเจ้าพูดไว้ว่าอย่างใด

เมื่อซอมพอท้องแล้วพร้อมกลับเมืองกับข้าเจ้า

สูเจ้าจะได้ขมิ้นทองแท่งหนึ่งตามที่ตกลงกันไว้

[ดนตรีเร่งจังหวะจนจบ]

[ดนตรีซึ้ง]

ทำอะไรอยู่หรือแม่ซอมพอ

ฉันมีเรื่องสำคัญจะคุยกับเธอน่ะ

อะไรหรือ

ฉันอยากอยู่กับเธอตลอดไปนะแม่ซอมพอ

เธอไม่ต้องกลับไปที่หมู่บ้านได้ไหม

อย่างไรข้าเจ้าก็ต้องไป

แต่ถ้าเธอไม่ท้อง

ก็อย่ากลับไปเสียดีกว่าไม่ใช่หรือ

[ดนตรีซึ้ง]

หรือว่า หรือว่าหล่อน…

[ถอนหายใจ]

จะไปรู้ผลเร็ว

ปานนั้นได้อย่างไรกัน ฉันนี้เซ่อจริงๆ

พวกเราชาวลับแล

มีวิธีตรวจครรภ์ที่รู้ผลได้

เพียงชั่ววัน

หลังร่วมสังวาส

ถ้าเช่นนั้นหล่อนก็…

เมื่อเป็นเช่นนั้น ฉันยิ่งปล่อยให้หล่อนกลับไปไม่ได้หรอกนะ

ฉันรักเธอนะซอมพอ อยู่กับฉันที่นี่เถิด

เราพ่อแม่ลูก

จะได้อยู่ด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตา

แม่ครูพูดไว้ว่า

ถ้าผู้ใดไม่กลับเมือง

จะมีอันเป็นไป

เรื่องเลวร้ายจะบังเกิด

ข้าเจ้าไม่รู้แล้วว่าจะทำอะไร

จะไม่มีเรื่องร้ายอันใด เกิดขึ้นกับเธอหรอกนะซอมพอ

ฉันจะปกป้องเธอเอง

เธอไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น

[ดนตรีซึ้ง]

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[ดนตรีชวนลุ้น]

[เอื้องผึ้งหอบ]

หกสิบวันครบกำหนดกลับเมือง

กำหนดสังหาร

- [ดนตรีระทึก] - [หายใจหอบถี่]

[ถอนหายใจ]

[เสียงขลุ่ย]

[กาหลาถอนหายใจ]

ข้าเจ้าว่าแล้ว

ว่าเสียงเพลงนี้ต้องเป็นของสูเจ้า

[ถอนหายใจ]

[กาหลา] แล้วมานั่งเป่าขลุ่ยทำอะไรฮะ

ได้สังวาสกี่ครั้งแล้ว

แล้วได้ตรวจครรภ์บ้างหรือยัง

เอ่อ

ผู้มารแชนน่ะไม่ได้เรื่องหรืออย่างไร

หรือว่าสูเจ้าจะให้ข้าเจ้า…

[ดนตรีเศร้า]

สูเจ้าจะบอกข้าเจ้าเมื่อใด

ว่าสูเจ้าท้องแล้ว

สูเจ้าก็รู้ว่าข้าเจ้ารอกลับเมืองด้วยกัน

แล้วไยจึงปิดบังเช่นนี้

ข้าเจ้าไม่ได้คิดปิดบัง

ข้าเจ้าคิดจะบอก

แล้วจะบอกเมื่อใดล่ะ

ดูท่าแล้วสูเจ้าคงลืมลับแล

ลืมเพื่อนพ้อง

แล้วก็ลืมหน้าที่ไปสิ้นแล้ว

ไม่ใช่เช่นนั้น ข้าเจ้ากลับบ้านแน่

แค่รออีกหน่อยให้แน่ใจก่อน

รออะไรฮะ ซอมพอ

เมื่อวานนี้ก็ครบสองเดือนแล้วนะ ที่พวกเราจากลับแลมา

พวกเราต้องรีบกลับเมืองตามกำหนด

ไม่งั้นแล้วจะถูกลงโทษหนักตามกฎ สูเจ้าลืมแล้วไหม

สูเจ้าพูดมาตามตรงนะ

สูเจ้าอยากกลับลับแลกับข้าเจ้าไหม

สงสารแม่เมืองบัวเขาเนอะ

ที่รอลูกสาวอุ้มท้องกลับบ้าน

แต่สูเจ้าดันลุ่มหลงผู้มาร

เนรคุณไม่คิดถึงใจแม่

แบบนี้จะให้ใครเป็นแม่เมืองฮะ

สูเจ้าก็เป็นเองสิ

- [เอฟเฟกต์ตะลึง] - [ซอมพอพ่นลมหายใจ]

[ดนตรีเศร้า]

ข้าเจ้าไม่เป็นคุณ

ไม่คู่ควรกับตำแหน่ง

สูเจ้าเหมาะสมกว่าทุกอย่าง

กาหลา

สูเจ้ากลับเมืองเถิด

ข้าเจ้าจะอยู่ที่นี่

ไม่กลับบ้านแล้ว

[ดนตรีเศร้า]

[สะอื้น]

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[ดนตรีระทึก]

[พ่นหายใจ]

[พ่นลมหายใจ]

ข้าเจ้าจะอุตส่าห์รอเพื่ออะไร

รู้อย่างงี้กลับบ้านไปเสียนานแล้ว

[เอฟเฟกต์ระทึก]

อะไร

ยาบำรุงครรภ์หรือ

ขอบใจมากๆ วางไว้ตรงนั้นก่อนเถิด

ข้าเจ้ากำลังเก็บของอยู่

[ถอนหายใจ]

รู้แล้วๆ

ประเดี๋ยวน่า เดี๋ยวข้าเจ้าเก็บของก่อน

[ดนตรีชวนลุ้น]

ซอมพอน่ะหรือ

นางอยู่กับผู้มารที่แคมป์รถไฟนู่น

เอาไปให้นางหรือ ไม่ต้องไปหรอก

[พ่นลมหายใจ]

ไปซะแล้ว ไม่ฟังกันเลย

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[สูดจมูก ถอนหายใจ]

[มินตะโกน] กาหลา

- [พ่นลม] โอ๊ย - [ดนตรีจบ]

- นี่เอ็งคิดจะหนีข้าอย่างงั้นเหรอ ฮะ - [กาหลาพ่นลมหายใจ]

แล้วขมิ้นทองข้าล่ะ

ซอมพอไม่ได้กลับเมืองกับข้าเจ้า

อย่างงั้นสัญญาก็เป็นอันยกเลิก

อะไรวะ แล้วที่คุยกันไว้ล่ะ

โอ๊ย แล้วก็ดูนี่สิ

ยาบำรุงครรภ์ของข้าเจ้าหกหมดแล้ว

- [เอฟเฟกต์ชวนลุ้น] - ฮะ

- กาหลา - [ดนตรีลุ้นระทึก]

ข้าว่านั่นไม่ใช่ยาบำรุง

ใครเป็นคนเอายานี้มาให้เจ้า

ซอมพอๆ

[ดนตรีระทึก]

ซอมพอ

- [เอื้องผึ้ง] ซอมพอ - [ดนตรีจบ]

ข้าเจ้าขอโทษ

[เอื้องผึ้งหัวเราะแห้งๆ] ข้าเจ้าจำคนผิด

- [ชาวบ้านชาย 1] อ้าว แล้วไปกัดเขา - [ชาวบ้านชาย 2] เฮ้ย

- [ชาวบ้านชาย 1] บ้าไปแล้ว - [ชาวบ้านชาย 2] เฮ้ย รีบจับเร็ว เร็ว ไปๆ

[ชาวบ้านชาย 1] บ้าไปแล้ว

- [ชาวบ้านชาย 3] เฮ้ย วิ่งเร็ว วิ่ง - [ชาวบ้านชาย 1] เฮ้ย

- [ชาวบ้านชาย 3] จับเร็ว - [ชาวบ้านชาย 1] เฮ้ยๆ เฮ้ย

- [ชาวบ้านโวยวาย] - [ดนตรีระทึก]

- [ชาวบ้านตะโกน จอแจ] - [ชาวบ้านชาย 4] จับมัน

- [เหล่าชาวบ้าน] เฮ้ยๆ - [ชาวบ้านชาย 4] จับมันไว้

[ชาวบ้านตะโกนโวยวายต่อเนื่อง]

- [ร้องเสียงหลง] - [เสียงอสูรคำราม]

ไอ้พวกติดยาที่ไม่มีเงินไปซื้อยาเสพน่ะ

ถึงหน้ามืดต้องมาปล้นเขาเยี่ยงนี้ไง

[ชาวบ้านชาย 5] กลายเป็นผีห่ากันไปเสียหมดแล้ว

ยาธาตุเมา เสพแล้วขาดไม่ได้

เขาจะให้ทำอะไร มันก็ต้องทำ

ยา…

- [ดนตรีจบ] - เสพติด

[ดนตรียะเยือก]

[เสียงขลุ่ยต่อเนื่อง]

[เหล่าอสูรฟึดฟัด]

[ครางไม่เป็นภาษา]

- [เหล่าอสูรฟึดฟัด] - [เสียงขลุ่ย]

[ดนตรีจบ]

- [ครางในลำคอ] - [ดนตรีชวนลุ้น]

[กาหลา] กฎลงโทษที่ว่าก็คือให้แม่หญิงใบ้รับใช้

- [กาหลา] ที่ดูแลบ้านสาว - [กาหลาส่งเสียงออกแรง]

[กาหลา] สังหารนักล่าผู้มาร ที่ไม่ได้กลับเมืองตามกำหนด

หากจะก่อสงคราม

สูเจ้าต้องเริ่มสะสมอาวุธ

ถ้าสูเจ้าต้องเลือก ระหว่างบ้านเมืองกับคนรัก

สูเจ้าจะเลือกอะไร

[สะอื้น]

อยากได้ตำแหน่งแม่เมืองนักก็เอาไปเลย

[กาหลาพ่นลมหายใจ]

[เพลง “หรือแค่ภาพลวง”]

♪ เพียงเดียวดายกลางความมืดมน ♪

♪ ยังคงค้นยังหาไม่เจอปลายทาง ♪

♪ ข้างในใจของเธอ ♪

♪ วอนให้ฟ้าช่วยพา ♪

♪ ดวงดารามาปลอบโยนฉันที ♪

♪ ในค่ำคืนที่มีแต่ฟ้าไร้ดาว ♪

♪ ความเงียบเหงาก็เข้ามาหาทันที ♪

♪ ไยหัวใจของเธอ ♪

♪ ช่างลึกเช่นนี้ ♪

♪ ยิ่งค้นหาทุกทีก็ไม่เข้าใจ ♪

♪ เพราะว่าฉันยังสงสัย ♪

♪ ว่ามีอะไรอยู่ในใจของเธอ ♪

♪ ยิ่งฉันคิด ยิ่งหวั่นไหว ♪

♪ แววตาเธอคืออะไรฉันอยากรู้ ♪

♪ อยากได้ยินคำว่าเธอรักกัน ♪

♪ เอ่ยมาสักครั้ง ฉันรอจะฟัง ♪

♪ หากข้างในแววตาที่เธอได้มองมา ♪

♪ มันแสดงถึงความห่วงหาที่เธอมี ♪

♪ หากที่ฉันคิดนั้นมันไม่จริง ♪

♪ สิ่งที่ฉันได้เห็นนั้น ♪

♪ เป็นแค่ภาพลวงตา ♪

♪ แค่เพ้อไปเอง ♪