Original subtitles

จับนาง

[ดนตรีลุ้นระทึก]

เหตุใดสูเจ้าถึงละเมิดกฎ

อัญชัน น้องสาวข้าเจ้า

เมื่อ 18 ปีก่อน เกิดเหตุใดกับนางแน่

กูกำลังหาทางช่วยพวกเราอยู่จริงๆ

งั้นมึงก็พิสูจน์

[มิน] สาวๆ เมืองนี้มีทองกันทุกคนเลยงั้นหรือ

ฮะ

- สูเจ้าท้องแล้วหรือ - [ส้มสุกปนสะอื้น] อือ

แล้วสูเจ้าล่ะกาหลา ท้องหรือยัง

แม่เมืองเป่าขลุ่ย

หลังจากอสูรหมอกออกมางั้นหรือ

- [เอื้องผึ้ง] แต่วันนั้นข้าได้ยินเสียงขลุ่ย - [เสียงขลุ่ย]

- [เอื้องผึ้ง] ก่อนที่อสูรหมอกจะออกมา - [เสียงขู่คำราม]

- [เสียงขลุ่ย] - [ดนตรีจบ]

[ดนตรียะเยือก]

- [ดนตรีจบ] - เมื่อใดน้องซอมพอจะกลับบ้านสักทีหนา

ข้าเจ้ารอนานอย่างนี้ นึกว่าผ่านไปนานแล้ว

- [บัว] ยี่หุบ - คะ

สูเจ้ารู้ไหมว่าแม่หมอบุนนาค

ปรุงยาลบมลทินไปถึงขั้นใดแล้ว

[หัวเราะเบาๆ]

ปรุงเสร็จแล้ว

พร้อมให้นักล่าผู้มารที่กำลังจะกลับบ้านเจ้าค่ะ

อย่างนั้นช่วยไปแบ่งมาให้ข้าเจ้าสักหน่อยเถอะ

แม่เมืองบัวจะเอาไปทำอะไรคะ

- [ดนตรียะเยือก] - [ยี่หุบกระแอม]

ค่ะ

[บุนนาค] แม่เมือง

ข้าเจ้ามีข่าวมงคลนักหนา

นักล่าผู้มารของเราได้คลอดลูกเป็นหญิงอีกแล้ว

[บัว] ดีจริง

และอย่างงั้น ยังเหลืออีกกี่นางที่ยังอุ้มท้องอยู่

เหลือกอหญ้าแค่เพียงนางเดียว

- [กอหญ้ากรี๊ด ครวญคราง] - [บุนนาค] โอ้ โอ๋ๆ เบ่งอีกนิดหนึ่ง

- [บุนนาค] และก็คาดว่าจะคลอดภายในคืนนี้ค่ะ - [บุนนาค] ออกมาแล้ว

- [บุนนาค] มา เบ่ง ฮึบ - [ร้องคราง]

- เอ้าๆ อีกนิดหนึ่ง - [กอหญ้ากรีดร้อง ครวญคราง]

- [ร้องครวญคราง] - [บุนนาค] อีกนิด

[บุนนาค] โอ้ ออกหัวแล้วๆ

- [บุนนาค] จะออกแล้วลูก อีกที - [ดนตรีจบ]

- [กอหญ้าครวญคราง] - [เสียงทารกร้องต่อเนื่อง]

ออกแล้วๆ ลูก ออกแล้ว

[บุนนาค] ออกแล้ว ออกแล้ว อุ๊ย โอ๊ะๆ โอ๊ะ ออกมาแล้ว

ออกมาแล้ว [ถอนหายใจ]

[ร้องไห้] แม่หมอ [สะอื้น]

- [กอหญ้า] ลูกข้าเจ้าเป็นยังไงบ้างแม่หมอ - [ดนตรียะเยือก]

[กอหญ้า] ลูก ขอลูกข้า

- ลูกข้า เอาลูกข้าไปไหน - [บุนนาค] เอ้า ใจเย็น ใจเย็นๆ

[กอหญ้าโวยวาย] จะเอาลูกข้าไปไหน เอาลูกข้า…

- [กอหญ้า] คืนมา - ใจเย็นๆ กอหญ้า กอหญ้า

[กอหญ้า] ลูกข้า

- กอหญ้า - [กอหญ้า] มะขวิด เอาลูกของข้าไปทำไม

ลูก ลูกสาวข้า

- [บุนนาค] กอหญ้าใจเย็นนะ ใจเย็นๆ - แม่หมอ [สะอื้น]

- [ปนสะอื้น] เอาไปไหน - [บุนนาค] ฟังๆ เดี๋ยว

- [บุนนาค] ฟังข้าเจ้านะ - [กอหญ้าสะอื้น]

สูเจ้าได้ลูกเป็นผู้มาร

- [เอฟเฟกต์สะพรึง] - [ดนตรีจบ]

เสียใจด้วยนะ

- [ปนสะอื้น] ไม่ ไม่จริง - [บุนนาค] เสียใจด้วย

- [บุนนาค] ทำใจดีๆ - [กอหญ้า] ข้าเจ้าขอดูหน้าลูกสาวข้า

[บุนนาค] กอหญ้าๆ พักผ่อนก่อน พักผ่อนก่อนลูก

- [บุนนาค] เจ้าต้อง… - ไม่จริงใช่ไหมแม่หมอ

[โวยวาย] เอามาให้เห็นสิ

- [สะอื้น] - [บุนนาค] กอหญ้า

สูเจ้าเตรียมตัวไปใช้แรงงานเถิด

[บุนนาค] กอหญ้า สูเจ้าต้องพักผ่อนก่อนนะ

- [ปนสะอื้น] ลูกของข้า แม่หมอ - [เพลง “ลับแล”]

- [เสียงทารกร้องต่อเนื่อง] - ♪ งามด้วยจิตอันผ่องใส ♪

♪ พ้นเภทภัยในเวียงขวัญ ♪

♪ ผู้มารชั่วร้ายให้ฮู้ทัน ♪

♪ ภัยพาลบ่หาญ บ่กราย ♪

[เพลง “ลับแล”]

♪ งามเฮืองปานเมืองฟ้า ♪

♪ งามในหล้าสุดป่าเขา ♪

♪ แม่โสมฮักษาให้คุ้มเหย้า ♪

♪ หมู่เฮาลูกสาวลับแล ♪

♪ ยกมือวันทา ♪

♪ บูชาแม่โสมแม่เจ้า ♪

♪ ปกป้องฮักษาและปัดเป่า ♪

♪ หมู่เฮาลูกสาวลับแลอยู่เย็น ♪

ระวังนะ

ค่อยๆ เดินนะ

- ระวังลูกสูเจ้านะ - [หัวเราะเบาๆ]

[ซ้องปีบ] ระวังนะ

[เสียงคิกคัก]

พวกเราไปก่อนนะ

[รำเพย] สูเจ้ากับซอมพอก็รีบๆ ท้องเข้าเถิด

หากช้าเกินกาล กว่าสูเจ้าจะกลับถึงบ้าน

ข้าเจ้าอาจขึ้นเป็นแม่เมืองไปก่อนก็ได้นะ

- [ส้มสุก] หือ - [รำเพยหัวเราะ]

พวกเราอย่าลืมขมิ้นทองด้วยนะ

ไม่ลืมหรอกน่า รีบไปเสียทีเถิด

[ส้มสุก] ข้าเจ้าอยากกลับบ้านเต็มที

- [ส้มสุกกระซิบ] อะไร - [หญิงใบ้อู้อี้]

- [รำเพยกระซิบ] ไป - [พ่นลมหายใจ]

- [ดนตรีซุกซน] - [ถอนหายใจ]

[มินกระแอม]

หายไปไหน ไม่บอกกล่าว

ข้าตามหาเอ็งทั้งวันเลยนะรู้ไหม

[ถอนหายใจ]

ผู้มารขี้ลัก ลักขมิ้นทองของข้าเจ้าไป แล้วยังมีหน้าโผล่หัวมาอีก

เมื่อครู่ข้าได้ยิน

เอ็งต้องตั้งท้องให้ได้ใช่หรือไม่

ไม่ใช่เรื่องของสูเจ้า

ข้าจะทำให้เอ็งท้องเอง

แลกกับ

ทองที่เอ็งมี

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

อย่าได้คิด

ข้ามีสิ่งที่เอ็งต้องการ

ส่วนเอ็งก็มีสิ่งที่ข้าต้องการ

เราก็แค่แลกเปลี่ยนกันเท่านั้นเอง

[พ่นลมหายใจ]

เอ้า โธ่เอ๊ย ช้าก่อนๆ

อย่าเพิ่งไป

เพื่อนเอ็งทุกคนมีทองแบบที่เอ็งมี

นั่นก็หมายความว่าที่เมืองของเอ็งน่ะ

จะต้องมีทองแบบนี้อยู่อีกมากมายเลยสิ

หากเอ็งไม่ให้ข้าตอนนี้

ข้าก็จะหาทางเอามาอีกจนได้

เอามาอีกจนได้

- สูเจ้าหมายความว่าอย่างไร - [ดนตรีจบ]

สูเจ้ามีทองแบบนี้อีกหรือ

ขมิ้นทองของเพื่อนข้าเจ้าที่หายไป

สูเจ้าเป็นคนลักไปใช่ไหม

[เสียงสูง] เปล่า ข้าไม่ได้ลัก

ข้าเก็บได้ต่างหากเล่า เพื่อนเอ็งน่ะทำตก

[ดนตรีระทึก]

สูเจ้าจะส่งมาให้ข้าเจ้าดีๆ ไหม

[หัวเราะในลำคอ]

โห น้องสาว

จะมาทำอะไรผู้ชายอย่างข้าได้ ฮะ

ข้าเจ้าจะตัดดิงดองของสูเจ้าทิ้งซะ

[เอฟเฟกต์พิศวง]

- ดิงดอง - [ดนตรีสนุกสนาน]

เฮ้ย อย่านะ

- เฮ้ย ฮะ เฮ้ย อ้าวเฮ้ย - [กาหลาส่งเสียงออกแรง ฟึดฟัด]

- [กาหลาหอบ] - [หัวเราะแห้งๆ]

อย่าๆ อย่า ใจเย็นๆ อย่า… [ร้องเสียงหลง]

- [มิน] เฮ้ย [หอบ] - [กาหลาส่งเสียงออกแรง]

[กัดฟัน] นิ่งๆ [ส่งเสียงออกแรง]

ไอ้ผู้มารนี่ ดิงดอง

- [ร้องเสียงหลง] โอ๊ะ - [กาหลาส่งเสียงออกแรง]

- [หอบ] ฮึ - [แค่นเสียง]

ขอร้องล่ะ อย่า…

- [มิน] อย่าทำละ ข้าขอโทษๆ - [กาหลาฟึดฟัด]

- [กาหลาส่งเสียงออกแรง] - [มิน] ขอโทษ ข้ายอมแล้วๆ โอ๊ะ

- [กาหลาส่งเสียงออกแรง] - [มิน] โอ๊ย

- [มินโอดโอย] - [กาหลาฮึบ]

[กาหลาฟึดฟัด ส่งเสียงออกแรง]

ถ้าข้าเจ้าเห็นหน้าสูเจ้าอีก

ข้าเจ้าจะฆ่าสูเจ้าทิ้งซะ

[ติดอ่าง] จ้ะๆ ไม่เห็นแล้วจ้ะ ไม่เห็นแล้วๆ

[ดนตรีซุกซน]

[มินสูดปาก ถอนหายใจ]

[เป่าปากรัว ถอนหายใจ]

[โอดโอย]

- [ดนตรีจบ] - [พ่นลมหายใจ]

[มิน] จาย เฮ้ย

เกิดไรขึ้น

[มินพูดเบาๆ] มา

นั่งๆ

[ดนตรีชวนลุ้น]

พวกสยามมันจับพวกเราไป

- มึงไปกับกู ไปกับกู ไปช่วยพวกมัน - ฮะ

จาย นั่งก่อนๆ จาย

มึงไปไม่ไหวหรอก

แล้วมึงทำอะไร มึงจะปล่อยให้เพื่อนเราตายไปเฉยๆ เหรอวะ

ไปกับกู ไปลุยพวกมัน ไปกับกู มึง

[ติดอ่าง] มึงจะไปสภาพนี้เหรอ

แล้วมึงจะปล่อยให้เพื่อนเราตาย ไปเฉยๆ เหรอวะ [สะอื้น] ไอ้ตาขาว

[ดนตรีเศร้า]

จาย

จายๆ

ใจเย็นๆ

กู กูขอเวลา

กูขอเวลา กูจะไปหาปืน

แล้วหลังจากนั้น เราจะบุกไปช่วยพวกมัน

[ดนตรีสะเทือนใจ]

[จายร้องไห้]

[หายใจหอบแรง]

[อังกาบหอบ]

[ถอนหายใจ]

สูเจ้าเป็นอย่างใดบ้าง

แม่สูเจ้าทำอะไรกับอัญชัน

และเพราะเหตุใดถึงต้องปลอมศพอัญชันด้วย

สูเจ้ารู้ก็พูดมา

ข้าเจ้ารู้เท่าที่ชาวเมืองรู้

หากข้าเจ้าล่วงรู้ความจริง

ย่อมบอกสูเจ้าแล้ว

แต่ที่แน่นอน

อัญชันยังมีชีวิตอยู่

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

แต่เพราะเหตุใดนางถึงลืม

[ดนตรีลุ้นระทึก]

ยาลบมลทิน

ใช่แล้ว นางดื่มยาลบมลทิน

แต่ แต่เพราะเหตุใด

- [อังกาบตะกุกตะกัก] หรือเพราะผู้ใด - บางเรื่อง

ผ่านพ้นไปแล้วก็ให้ผ่านไป

อย่าได้ขุดคุ้ยหาสาเหตุเลย

และเพราะเหตุใดแม่บงกชถึงโกหกว่า

นางคลอดลูกแล้วตาย

[อังกาบหายใจรัว] หลอกลวงพวกเราทั้งเมือง

นางตั้งใจปกปิดเรื่องใด

ต้องใช่เรื่องไม่ดีแน่

ไม่ควรกล่าวร้ายแม่ข้าเจ้าอีก

- [ดนตรีชวนลุ้น] - [ถอนหายใจ]

อัญชันนางคลอดลูกเป็นผู้มาร

นางคงหวั่น

ว่าต้องตกเป็นชนชั้นใช้แรงงาน

นางจึงทรยศพวกเรา

ละเมิดกฎแล้วหลบหนีไป

โกหก

สูเจ้าแน่ใจหรือ

ด้วยสำนึกและความรักที่อัญชันมีต่อพวกเรา

ทำให้นางละอายใจ

นางจึงดื่มยาลบมลทินเพื่อหลงลืมความผิด

เพื่อหลบหนีให้พ้นจากเงาในอดีต

[สะอื้น]

บางครา

การหลงลืมก็ถือเป็นของขวัญ

เรื่องบางเรื่อง

หากหลงลืมได้

สูเจ้าก็ไม่ต้องเจ็บปวด

[ดนตรีเศร้า]

ในยามนี้

- [สะอื้น] - สูเจ้าคงเจ็บปวดยิ่งนัก

ที่ได้ล่วงรู้ความจริง

[อังกาบสะอื้น]

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

สูเจ้าออกไปนอกหมอก

ตามกฎ สูเจ้าต้องดื่มยาลบมลทิน

[สูดจมูก]

[ดนตรีเศร้า]

ในเมื่อหมอกล้อมเมือง

เหตุใดแม่ซอมพอถึงรอดจากสัตว์ร้ายออกมาได้

หรือมันจะทำร้ายแต่คนนอก

สูเจ้าพูดอะไร

ฉันจะไปพัก

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[ซอมพอ] ผู้มารแชน

- [เจ๊กเหยา] อาแชน - [อ่ำ] คุณแชน

- [อ่ำ] คุณแชน คุณแชนขอรับ - [เจ๊กเหยา] อาแชน

- [อ่ำ] คุณแชน - [ซอมพอ] ผู้มารแชน

[อังกาบ] ใครช่างว่า

การดื่มยาลบมลทิน

ปัดเป่าอัปมงคล

มันไม่ได้ใช้ล้างบาป

แต่ไว้ปกปิดความชั่วของคนเลวบางคน

[ดนตรีชวนลุ้น]

[ถอนหายใจ]

ใกล้ถึงวันนักล่าผู้มารจะกลับแล้ว

ไม่อยากเห็นหน้าลูกหรือ

[อังกาบสะอื้น]

ดื่มยาลบมลทินซะ

พูดมา

สูเจ้าเป็นคนดีแน่หรือ

[ดนตรีเศร้า]

เจ้ามีเรื่องชั่วๆ อะไรปิดบังอยู่อีก

คนโกหก ใจคด

ทำหน้าซื่อใจงาม

อยู่มาได้ถึงทุกวันนี้ด้วยความตอแหล

- [เอฟเฟกต์สะพรึง] - [หายใจเฮือก]

[เสียงแก้วแตก]

[บัว] สูเจ้าเลือกเองนะ

[ดนตรีเศร้า]

- [เสียงฝีเท้า] - [เสียงประตู]

[ดนตรีปลุกใจ]

[พุดซ้อน] วันนี้มีเรื่องสำคัญ

ที่พวกเราต้องรู้พร้อมหน้า

เกี่ยวกับแม่คุ้ม

เพราะการละเลยหน้าที่ของแม่คุ้ม

ทำให้อสูรหมอกอาละวาดทำร้ายชาวเมือง

แต่ไม่เพียงเท่านั้น

การลักลอบออกนอกเมืองถือเป็นความผิดมหันต์

ซ้ำยังไม่ยอมดื่มน้ำยาลบมลทิน

ตามกฎหมู่ ถือเป็นการแสดงว่านางใจคด

คิดไม่ซื่อต่อบ้านเมืองแท้ๆ

[ดนตรียะเยือก]

เช่นนั้น คืนนี้

แม่คุ้มจะต้องถูกขังที่ลานกลางเมือง

[กระซิบ] โดนประหารชีวิต [หายใจเฮือก]

สูเจ้าต้องปล่อยให้เป็นอำนาจของแม่โสม

[ดนตรีชวนลุ้น]

[แม่คุ้ม] เรื่องใหญ่แล้วค่ะ เรื่องใหญ่

- [เอื้องผึ้ง] อะไร - เรื่องใหญ่แล้วค่ะ

[แม่คุ้ม] ที่สภาเมืองพลเขาจะประหารแม่คุ้มค่ะ

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

เราจะปฏิบัติตามธรรมเนียม

[พุดซ้อน] ประจานผู้กระทำผิด ให้เป็นไปอย่างราบรื่น

สูเจ้าต้องไปจัดการความเรียบร้อยที่ริมหมอก

อย่าให้ผู้ใดคิดฝ่าฝืนอำนาจแม่โสม

[ดนตรีลุ้นระทึก]

- [อังกาบ] โอ๊ย ไม่ [ส่งเสียงออกแรง] - [ผู้คุม 1] โอ๊ย

- [ผู้คุม 2] โอ๊ย - [อังกาบหายใจเฮือก ส่งเสียงออกแรง]

- [อังกาบส่งเสียงออกแรง ฟึดฟัด] - [ผู้คุม 1] ไปเดี๋ยวนี้นะ

- [อังกาบตะโกนโวยวาย] โอ๊ย [สะอื้น] - [ผู้คุม 1 ส่งเสียงออกแรง]

- [ผู้คุม 3] มึงยังคิดหนีเหรอ ฮะ - [อังกาบโอย]

ไปเกณฑ์ชาวเมืองมาที่ลานกลางเมืองให้หมด

พวกเราจะเริ่มพิจารณาโทษบัดนี้

[ดนตรีเยียบเย็น]

[ไม่มีเสียงพูด]

- [ผู้คุม 3] ลุก [ส่งเสียงออกแรง] - [อังกาบหายใจเฮือก โอย]

[ฟูมฟาย]

[ส่งเสียงออกแรง]

[ดนตรีระทึกขวัญ]

[ส้มสุก] รำเพย

ถึงแล้วสูเจ้า

เร็ว เร็วเข้าสูเจ้า

ข่าวดี ข่าวดีมากค่ะ

นักล่าผู้มารกลับมาแล้วนะ

- [ดนตรีบรรยากาศดี] - [หายใจเฮือก]

[พุดซ้อนหัวเราะเบาๆ]

[แม่หญิง] นักล่าผู้มาร นักล่าผู้มารกลับมาแล้ว

เร็วพวกเรา

[เสียงคนจอแจ]

- [เสียงปรบมือ] - [ผู้คนเฮ]

- [แม่หญิง] กลับมาแล้ว - [ไม่ออกเสียง]

- [หายใจกระหืดกระหอบ] - [ผู้คุม 3] ลุกๆ

- [แม่ตรวจ] หยุดก่อน - [อังกาบหอบ]

นักล่าผู้มารกลับบ้านแล้ว

[สะอื้น]

- [ดนตรีจบ] - [เสียงนกร้อง]

[ดนตรีเปี่ยมความหวัง]

- [บุหงา] ไหว้สา - [ทุกคน] ไหว้สา

[แม่หญิง 2 กระซิบ] ไม่เห็นซอมพอกับกาหลา

- [แม่หญิง 2] ไม่ได้กลับมาด้วยหรือ - [เอฟเฟกต์สะพรึง]

[เสียงคนถอนหายใจ]

[ดนตรีชวนลุ้น]

[บัว] วันนี้วันยิ่งใหญ่ วันมงคลนัก

แม่หญิงทุกนาง

ได้กลับสู่บ้านเรา ข้าเจ้าแสนยินดี

จะมีวันใดยิ่งใหญ่สมบุญสมบารมีได้เช่นนี้อีก

ขอเชิญแม่ครู

ตรวจครรภ์เพื่อเป็นขวัญ และกำลังใจให้กับบ้านเมืองเราหน่อยเถิด

[ดนตรีชวนลุ้น]

[ดนตรีชวนลุ้น]

ผลออกแล้ว

ตั้งท้องทุกนาง

[ทุกคนเฮ]

[ทุกคน] ไหว้สาๆ

ไหว้สา

[ดนตรีครึกครื้น]

[แม่หญิงทุกคนท่องต่อเนื่อง] ไหว้สาๆ

[เสียงปรบมือ]

- [ดนตรีจบ] - [กาหลาถอนหายใจ]

ยังไม่ท้องอีก

[ดนตรียะเยือก]

[ถอนหายใจ] แต่ก็ไม่เป็นไร

ยังไงก็ต้องรอซอมพออยู่ดี

ตั้งแต่หลายวันแล้ว ซอมพอยังไม่กลับมาเลย

ซอมพอนะซอมพอ

ไม่ยอมเชื่อข้าเจ้า บอกให้สังวาสกับผู้มารใดก็ได้

เหตุใดต้องเป็นผู้มารแชนด้วย

[ถอนหายใจ]

จะไปหาซอมพอสักหน่อย

คนอื่นเขากลับลับแลกันหมดแล้ว ต้องรีบนะ

[ดนตรีเศร้า]

[เจ๊กเหยาถอนหายใจ]

เฮนรี่ ทำไมนายถึงชอบรถไฟน่ะ

ฉันชอบทางรถไฟ เพราะว่ามันไปเรื่อยๆ เข้าใจไหม

[ถอนหายใจ]

ฉันก็นึกว่านายจะตอบว่า

เพราะทางรถไฟเชื่อมต่อคน

เดินทางจากเหนือไปใต้

[ภาษาอังกฤษ] ตะวันตกไปตะวันออก

อะไรประมาณนี้ซะอีก

ไม่ๆ อันนั้นเป็นเหตุผลของนาย

เหตุผลของฉันคือว่าถ้านั่งรถไฟ

แล้วไปทางเหนือ

แล้วก็ระหว่างทางฉันเจอสาวสวย

[หัวเราะ]

ฉันจะพาเขาขึ้นรถไฟแล้วก็ไปทางเหนือด้วยกัน

- ก็คือไปกับสาวสวยเลย - [หัวเราะ]

อย่างงั้นเลย

โอเคๆ

นายจะไปด้วยไหม

- [ภาษาอังกฤษ] อาจจะไม่ๆ - [กลั้วหัวเราะ] อาจจะ

อ๋อๆ

[ซอมพอ] ฝันอะไรหรือ

[แชนไอ]

[ดนตรีซึ้ง]

ดื่มสักหน่อย

แล้วนอนพักเยอะๆ

หรือฉันควรไปจากที่นี่เสีย

ที่นี่อันตรายอย่างที่เขาว่าจริงๆ

รู้ว่าอันตราย

แล้วเหตุใดสูเจ้ามาที่นี่

[เสียงจอแจ]

[ดนตรีซุกซน]

ขอโทษนะ เห็นแม่หญิง ที่ดูแล้วไม่เหมือนคนในเมืองนี้ไหม

หน้ากลมๆ ตาโตๆ จ้ะ

นึกแป๊บหนึ่งนะ

[ชาวบ้านชาย] เฮ้ย ขโมย

- [ชาวบ้านชาย] ขโมยๆ ขโมย - [ดนตรีระทึก]

- [ชาวบ้านชาย] ไอ้พวก… เฮ้ย หลบดิ - [ชาวบ้านฮือฮา]

- [ชาวบ้าน] เฮ้ย หลบๆ หลบๆ หลบ - [กาหลา] สูเจ้า

[ชาวบ้านตะโกนโวยวาย]

- [เสียงโวยวาย] - [ชาวบ้านชาย 2] จับมันมาให้ได้

ไอ้… [ชะงัก]

[ชาวบ้านชาย] เฮ้ย ไอ้ทิด

- [ดนตรีชวนลุ้น] - [ถอนหายใจ]

- ไอ้จาย - [จาย] มึงหายไปไหนมาทั้งวัน

[จาย] ไหนปืนล่ะ

มึงยังไม่หายดีเลย กินข้าวก่อนมา

เพื่อนโดนจับน่ะ กูแดกไม่ลง

[ดนตรีสะพรึง]

[มิน] กินข้าวเถอะ มึงเชื่อกู

ไอ้จาย เดี๋ยวๆ มึงจะทำอะไร

กูจะสู้ด้วยดาบของกูเอง ปืนมึงไม่ต้องแล้ว

รอต่อไป เพื่อนพ้องตายห่าหมด

จาย จายๆ ไอ้จาย

[ดนตรีระทึก]

[มิน] รอกูก่อน

- [สูดปาก ไอ ถอนหายใจ] - [เชลย 1 ฟึดฟัด]

เฮ้ย

ข้าฝากดูพวกนี้ที เดี๋ยวข้ามา

- [ทหาร 1] อือ - [ดนตรีระทึก]

[ดนตรีชวนลุ้น]

- [เชลย 1] จาย - [จายทำเสียงให้เงียบ]

[เชลย 1 โอย]

[เชลย 1 โอดโอย]

- [เสียงปืน] - อ๊ะ

[ทหาร 1] ไอ้พวกเงี้ยวหนี

[เชลย 2] หนีไป เฮ้ย

- [ดนตรีระทึก] - [ทหาร 1] เฮ้ย

[จาย] เฮ้ย อย่ายิง [ส่งเสียงออกแรง]

- [จาย] เฮ้ย - [เชลย 2] เฮ้ย ไอ้จาย

[เสียงโวยวายลอยมา]

[มิน] เฮ้ย

[เชลย 2] ไอ้จาย

[มิน] ไอ้จาย ไอ้จายพอก่อน จายๆ จาย

- [จายส่งเสียงออกแรง] เฮ้ย [ฟึดฟัด] - ไอ้จาย จาย หยุดก่อนไอ้จาย

จายพอก่อน จาย หนีเร็วๆ

- [เชลย 3] เฮ้ย มาเร็วเข้า - [เชลย 4] ไอ้จาย

- [เชลย 2] รีบๆ ไป หนีกันก่อน - [เชลย 4] เร็ว

- เฮ้ย - [เชลย 4] เฮ้ย หนีเร็ว

- [มิน] ไอ้จาย - [เหล่าทหารโวยวาย]

[เสียงตะโกนโวยวาย]

[เสียงปืนหลายนัด]

- [จาย] ไป - [มินหายใจหอบ]

[ดนตรีเร่งจังหวะจนจบ]

[มินไอ หอบ]

- [ดนตรีสะเทือนใจ] - [จายถอนหายใจ]

[มินไอ หอบ]

[หายใจเฮือก หอบ]

- [สะอื้น] - [ดนตรีเศร้า]

[มินปนสะอื้น] กูขอโทษๆ

[ดนตรีเศร้า]

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

[ดนตรีชวนลุ้น]

เดี๋ยวกูนำไปก่อน

ข้าเจ้าเสียใจด้วยนะ

เอ็งเห็นหรือ

[สะอื้น]

ถ้าข้าไม่เข้าไปช่วย เพื่อนข้าคงไม่ตาย

[ร้องไห้ สะอื้น]

[กาหลา] ไม่ควรโทษตัวเองนะ

ข้าเจ้าตกลง

ข้าเจ้าจะให้ทองแท่งหนึ่งกับสูเจ้า

ถ้าสูเจ้าทำให้ข้าเจ้าท้องได้

[เอฟเฟกต์ระทึก]

[ดนตรีเร้าอารมณ์]

[ดนตรีคึกคัก]

[เสียงนก]

[ถอนหายใจ]

[จาย] มึงได้ทองคำมาหรือเปล่า

[ดนตรีชวนลุ้น]

[มินถอนหายใจ]

กูบอกมึงแล้วไง

ต้องรอแม่หญิงแกท้องเสียก่อนถึงจะได้ทองมาน่ะ

มึงจะรอให้พวกสยาม บุกไปฆ่าเราหมดเมืองก่อนหรือวะ

มึง มึงจะไปไหน

[จาย] กูขี้เกียจคุยกับมึง

ทองคำแท่งเดียว ยากเย็นฉิบหาย

- แล้วใครบอกว่ากูหวังทองแท่งเดียวล่ะวะ - [ดนตรีจบ]

มึงหมายความว่าไง

จะสู้กับพวกสยาม [ถอนหายใจ]

เราต้องใช้เงินจำนวนมาก

เพราะอย่างนั้นแล้ว ทองแท่งเดียวมันไม่พอหรอก

กูจะตามไปให้ถึงลับแล

[ดนตรีชวนลุ้น]

ดี

[บัวถอนหายใจ]

[ดนตรียะเยือก]

แม่เมืองบัวคะ

ซอมพออยู่ที่ใด

[ยี่หุบ] คือ ข้าเจ้าถามแม่หญิง

เขาว่าซอมพอยังหาผู้มารไม่ได้

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

ส่วนกาหลาก็ยังไม่ตั้งท้องค่ะ

กาหลาเขาได้สังวาสแล้วหรือ

ค่ะ

แม่คุ้มทำร้ายผู้คุมจนบาดเจ็บ

ดูแล้วแม่คุ้มยังไม่หลาบจำ

[พุดซ้อน] แม่เมืองจะทำอย่างไรต่อหรือ

ไม่มีใครอยากให้บ้านเมืองสั่นคลอน

[พุดซ้อน] แต่นี่จะเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

สูเจ้าทำผิดกฎอันร้ายแรงของบ้านเมือง

ต้องถูกลงโทษ

จากนี้ไป

สูเจ้าไม่ใช่แม่คุ้มของพวกเราอีกต่อไป

สูเจ้าลักลอบออกนอกเมือง

วางแผนก่อการชั่วช้า

คิดโกงให้พวกพ้องซุ่มเตรียมการ

ให้ลูกสาวตัวเอง

ยึดตำแหน่งแม่เมือง

[พุดซ้อน] อย่างไม่มีความชอบธรรม

สูเจ้าทำผิดกฎร้ายแรง

ทำให้แม่โสมพิโรธ

ส่งอสูรหมอกลงมาอาละวาดทำร้ายชาวเมืองลับแล

ความผิดนี้

สูเจ้าไม่มีวันได้รับการให้อภัย

วันนี้ขอให้พวกเราร่วมสวดขอขมาแม่โสม

เพื่อแสดงให้แม่โสมเห็นว่า

พวกเราไม่ละเลยบทลงโทษผู้ทำการชั่ว

และไม่มีวัน

ทำตามคนชั่วเด็ดขาด

[ดนตรีสะเทือนใจ]

วันทาเทวี สิริโสภา

โสมมะสักการะ

[พุดซ้อน] วันทาเทวี สิริโสภา

โสมมะสักการะ

- [เสียงสวดลอยมาไกลๆ] - [ดนตรีเร่งจังหวะขึ้น]

[เสียงคลื่นไส้]

[หายใจหอบแรง]

[ดนตรีชวนลุ้น]

[เอฟเฟกต์สยอง]

[เอฟเฟกต์สยอง]

[เสียงขลุ่ยต่อเนื่อง]

แม่คุ้มอังกาบ

- [เสียงคำรามต่ำลอยมาไกลๆ] - [อังกาบหายใจหอบ] อ๊ะ

[หายใจหอบถี่]

[เสียงขลุ่ยหยุด]

[เสียงขู่ใกล้เข้ามา]

- [ดนตรีระทึกขวัญ] - ฮึ่ย

- [เสียงคำรามยาว] - อ๊ะ [กรี๊ด] ไม่

- [ดนตรีจบ] - [เสียงน้ำหยด]

[เพลง “ลับแล”] ♪ งามเฮืองปานเมืองฟ้า ♪

♪ งามในหล้าสุดป่าเขา ♪

♪ แม่โสมฮักษาให้คุ้มเหย้า ♪

♪ หมู่เฮาลูกสาวลับแล ♪

[ดนตรีสะพรึง]

- [ดนตรีลุ้นระทึก] - [บัว] และจากนี้

สูเจ้าจะไม่แปดเปื้อน

จากความทรงจำอันเลวร้ายจากนอกเมือง

[กรี๊ด]

- เลือดของผู้ใด - [รำเพยครางกลัว]

ถ้านักล่าผู้มารไม่กลับเมืองในสองเดือน

[บุหงา] ต้องโดนลงโทษถึงตาย

ซอมพอ ข้าเจ้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าทำตามใจแล้ว

เจ้าออกไปตามหาซอมพอให้ข้าเจ้าได้ไหม

[เพลง “สายลมที่พัดผ่าน”]

♪ หากความรักวันนี้ไม่ใช่แค่เธอกับฉัน ♪

♪ ความรักที่เป็นของเราสองคนในทุกวัน ♪

♪ รอวันที่เราได้มีกันและกัน ♪

♪ หวังว่าในสักวันได้ทำตามหัวใจ ♪

♪ อยากจะมีชีวิต อยากโบยบินไปบนฟ้า ♪

♪ ฉันขอลาจากการเป็นตัวฉันเองแบบนี้ ♪

♪ อยากจะมีความรัก ♪

♪ ที่มีเพียงเราสองก็คงดี ♪

♪ รอวันที่มีแค่ฉันและเธอได้รักกัน ♪