Original subtitles

- [ขู่ต่ำ คำราม] - [แม่ดอกฝ้ายครางกลัว กรี๊ด]

- [เสียงขลุ่ย] - [บุนนาค] ข้าเจ้าสงสัยนัก

[บุนนาค] ว่าเหตุใดอสูรหมอกจึงลงมาทำร้ายผู้คน

- [ดนตรีลุ้นระทึก] - [พุดซ้อน] ข้าเจ้าไปตรวจตราที่เรือนแม่คุ้ม

ไม่เห็นแม้แต่เงาของแม่คุ้มอังกาบ

[ส่งเสียงออกแรง]

เธอเป็นอะไรกับข้าเจ้า

[ดนตรีชวนลุ้น]

[บงกช] อัญชันเขาเสียเลือดมาก…

[อังกาบหอบ]

[บงกช] ตอนคลอด เขาก็เลยตาย

- [ส่งเสียงออกแรง หายใจถี่รัว] - [ดนตรีเร่งจังหวะจนจบ]

- [เสียงจิ้งหรีด] - [ดนตรีเศร้า]

[หายใจเฮือก ถอนหายใจ]

[อังกาบส่งเสียงออกแรง หอบ]

[ดนตรีชวนลุ้น]

[สูดจมูก]

- อยู่ที่เรือนจนได้นะแม่คุ้ม - [ดนตรีจบ]

สูเจ้าหนีไปนอกหมอก

ละเมิดกฎจนแม่โสมพิโรธ

- จับนาง - [ดนตรีระทึก]

[เพลง “ลับแล”]

♪ งามเฮืองปานเมืองฟ้า ♪

♪ งามในหล้าสุดป่าเขา ♪

♪ แม่โสมฮักษาให้คุ้มเหย้า ♪

♪ หมู่เฮาลูกสาวลับแล ♪

♪ ยกมือวันทา ♪

♪ บูชาแม่โสมแม่เจ้า ♪

♪ ปกป้องฮักษาและปัดเป่า ♪

♪ หมู่เฮาลูกสาวลับแลอยู่เย็น ♪

[เพลงจบ]

[ดนตรียะเยือก]

ขออนุญาตขอรับหลวงมิตร

[ในลำคอ] อือ มา

- [ดนตรีจบ] - กระผมส่งคนไปสืบข่าวในตลาดมา

- [ในลำคอ] อือ - แต่ไม่เจอพวกเงี้ยว

เจอแต่คุณแชน ลูกชายท่านขอรับ

[ดนตรีระทึก]

อยู่กับพวกฝรั่งอะดิ

- [นายทหาร] ขอรับ - [แค่นหัวเราะ]

[ถอนหายใจ]

ตามก้นไอ้พวกฝรั่งรถไฟ

เย้ยพ่อมันได้ทุกวัน

รู้อย่างนี้นะ ฉันจับมัน แต่งงานอยู่ในพระนครซะยังดีกว่า

[แค่นหัวเราะ] พูดแล้วเหนื่อยว่ะ

[ถอนหายใจ]

ขอแค่ไอ้แชน

อย่าอุตริขึ้นมาถึงมณฑลพายัพนี่ก็แล้วกัน

[ดนตรีชวนลุ้น]

เอ่อ มีอีกเรื่องที่ได้รับรายงานมาขอรับ

อือ ว่ามา

ดูเหมือนว่าพวกลาวในเมือง

ให้ความช่วยเหลือพวกเงี้ยว

ส่งตัวข้าหลวงให้กับพวกเงี้ยวขอรับ

แล้วยังมีข่าวลือว่า เอ่อ…

เอ่ออะไร ก็ว่ามาสิ

เงี้ยวในเชียงใหม่ ลำปาง พะเยา

ก็มีแผนก่อการ เช่นเดียวกับเงี้ยวเมืองแพร่ขอรับ

เหิมเกริมกันใหญ่

ขอกำลังเสริมจากมณฑลพิษณุโลก

เราจะยกพลไปปราบพวกมันให้ราบคาบ

[เฮนรี่] ตอนนี้เราอยู่กันตรงนี้

- อือ - และก็ถ้าเราจะทำเส้นทางรถไฟไปเชียงใหม่

เราต้องผ่านภูเขามากมาย

ซึ่งทางลัดที่ผู้ใหญ่ว่านั่นอยู่ตรงไหนหรือ

เส้นตัดนี่ครับ เขาก็ไม่เยอะ

แต่ว่ามีแม่น้ำ ห้วยไหลผ่านเยอะ

แถมยังจะมีหมอกลงมาก หนามากครับ

ห้วยน้ำนั่นถ้าเราถมเสีย

ก็จะสามารถทำเส้นทางได้

จะรวดเร็วกว่าต้องผ่านภูเขา

อือ เห็นด้วย

ไม่ได้ ไม่ได้ครับ

คนแก่สมัยก่อนเขาบอกว่า

มันอันตราย

แถมผีก็ยังมีมากมายครับ

เฮ้ย ผี นี่ไงที่อั๊วบอกอะ

[เจ๊กเหยา] ไอ้พวกฮ่อบ่าสีบอกอั๊วไง ผู้ชายนะ

- จะโดนผีหลอกไปในป่า - [ดนตรีขบขัน]

แล้วมันก็จะกินตับ กินไต กินหัวใจ

- [เจ๊กเหยา] กินหมดทุกอย่าง - โอ๊ย พอ

เจ้านายเขาปรึกษาความกันอยู่

เอ็งจะมาพล่ามอะไรไม่รู้เรื่อง

ถ้าเกิดว่าผีนางไม้มันมีจริงเนี่ยนะ

ก็คงจะต้องหลงคุณแชน

ของเราหัวปักหัวปำเหมือนผู้หญิงในตลาดนั่นแหละ

- เออๆ พูดดีๆ [หัวเราะ] - [อ่ำ] เออ จะไปกลัวอะไรเล่า

- ทะลึ่ง ทะลึ่งนักนะไอ้อ่ำ - [หัวเราะ]

ผู้หญิงดีๆ ที่ไหน เพิ่งเจอกัน

จะมาหลงฉันหัวปักหัวปำ

- [เบา] ฮึ - [เฮนรี่หัวเราะเบาๆ]

[เดาะลิ้น]

[ดนตรีซึ้ง]

[ซอมพอ] สูเจ้าคงดีกว่าใครเขา

แม่โสมจึงนิมิตให้พวกเรามาเจอกันในฝัน

- [เฮนรี่] แชน - [แชน] โอ้

[ภาษาอังกฤษ]

[ภาษาอังกฤษ]

โอ้

- [ผู้ใหญ่] ผมกลับก่อนนะครับ - [ดนตรีซุกซน]

ขอบคุณครับผู้ใหญ่

- [ผู้ใหญ่] ครับ - ขอบคุณครับ

เดินทางปลอดภัยนะครับ

[ถอนหายใจ]

[แชน] เฮนรี่

อันที่จริงเราควรต้องรายงานเรื่องเส้นทางใหม่

ให้กระทรวงโยธาธิการที่พระนครเสียก่อน

ฉันว่าเราควรต้อง ชะลอการสำรวจไปสักสองสามวัน

[ภาษาอังกฤษ] ฮะ

[ภาษาอังกฤษ]

ฉันอยากสำรวจเส้นทางลัดตอนนี้เลย

- [ภาษาอังกฤษ] - [ถอนหายใจ]

- [แชน] ไอ้อ่ำ เจ๊กเหยา - [อ่ำ] ขอรับคุณแชน

[เจ๊กเหยา] จ้ะ

- [ดนตรีพิศวง] - [ถอนหายใจ]

- [แชน] ไอ้อ่ำ - ขอรับ

เดี๋ยวแกไปให้พวกลูกหาบ

เก็บของเตรียมเสบียงเดินทาง

ขอรับ

- เจ๊กเหยา - จ้ะ

เอ็งไปบอกพวกลูกหาบ

ว่าเราจะเดินทางกันเช้าตรู่

ได้

- เฮ้ย นี่ - [ดนตรีชวนลุ้น]

[ภาษาอังกฤษ] ไปหยิบกระเป๋า เราจะได้ไปกันวันนี้เลย

ไม่เข้าใจ

[หัวเราะเบาๆ]

- ไปเอากระเป๋า เราจะไปกันตอนนี้ - อือ

- ตอนนี้ - ใช่

[ภาษาอังกฤษ] ครับผม

[ดนตรีลุ้นระทึก]

โอเค

[ถอนหายใจ]

- [ภาษาอังกฤษ] พร้อมนะ - ฮะ

พร้อมไหมครับ โอเค

- พร้อม - ไปกัน

เออ

[ดนตรีเร่งจังหวะจนจบ]

- [หอบ] - [ดนตรียะเยือก]

[บุนนาค] แม่คุ้ม

สูเจ้าออกไปนอกลับแลด้วยเหตุอันใด

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[ถอนหายใจ]

สูเจ้าทำผิดกฎร้ายแรงนัก

เห็นทีจะต้องได้รับโทษหนักหนา

- [บัว] ข้าเจ้าขอใช้สิทธิ์แห่งความเป็นแม่เมือง - [ดนตรีจบ]

[ถอนหายใจ]

ข้าเจ้าขอสอบสวนแม่คุ้มตามลำพัง

[อังกาบฟึดฟัด]

- อังกาบ เหตุใดสูเจ้าถึงละเมิดกฎ - [หอบ]

จนทำให้เกิดเรื่องวุ่นวายอย่างนี้

หากสูเจ้ามีเหตุผล ข้าจะช่วยหาทางออกให้

อัญชัน

- [ดนตรีสะพรึง] - น้องสาวข้าเจ้า

เมื่อ 18 ปีก่อน

เกิดเหตุใดกับนางแน่

[ดนตรีพิศวง]

ไยต้องรื้อฟื้นเรื่องเก่า

เป็นอย่างเช่นที่ทุกนางในเมืองรู้

อัญชันโชคร้าย คลอดลูกตาย

ไม่

[หอบ]

ข้าเห็นนางกับตา อัญชันยังอยู่

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

ไม่มีทางหรอก หมอกคงลวงตาสูเจ้า

ไม่ [สูดจมูก] อัญชันตัวจริงยังอยู่

[เสียงสั่น] แต่นางลืมสิ้น ทุกสิ่งเกี่ยวกับเมืองนี้และตัวข้า

เกิดเหตุใดกับนางแน่

ร่างของนางอยู่ในสุสาน

ในสุสานมีเพียงขอนไม้

[อังกาบสะอื้น] แม่บงกชกับสูเจ้า

ปิดบังความจริงอะไร

ข้าเจ้าไม่มีอะไรต้องปิดบัง

ข้าเจ้ารู้เท่าที่รู้

[แค่นหัวเราะ] โกหก

โกหกทั้งแม่ทั้งลูก

ไอ้พวกทุศีล

พูดมาได้อย่างไร

สูเจ้าเองต่างหากที่ฝ่าฝืนกฎออกไปนอกเมือง

จนกระทั่งแม่โสมพิโรธส่งอสูรออกอาละวาด

ข้าเจ้าสู้หาทางออกให้ด้วยเห็นแก่มิตร

ยังไม่สำนึกอีก

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[อังกาบ] ปล่อยข้า [ฟึดฟัด] ปล่อยข้า ไอ้พวกทุศีล

[อังกาบ] โอ๊ย [ส่งเสียงออกแรง]

- [อังกาบสูดลมหายใจ หอบ] - [เอฟเฟกต์สะพรึง]

สูเจ้ายอมรับมาเถิด

สูเจ้าออกไปนอกเมืองด้วยเจตนาทุจริต

อยากช่วยกาหลาให้เป็นต่อในการล่าผู้มาร

[แผ่ว] ไม่ใช่ [สูดลมหายใจ]

ข้าเจ้าออกไปเพราะเห็นอัญชัน

- [เอฟเฟกต์สะพรึง] - [ดนตรีชวนลุ้น]

อัญชัน

[หายใจหอบถี่]

สูเจ้าเอาน้องสาวที่ตายแล้วมาอ้าง

- [หอบ] - แท้แล้ว

สูเจ้าอยากให้ลูกตัวเองได้ขึ้นเป็นแม่เมือง

ความละโมบ มักใหญ่ใฝ่สูงของสูเจ้า

ทำให้แม่โสมพิโรธ

ถ้าแม่โสมจะพิโรธ

คงพิโรธจนลับแลเราล่มไปนานแล้ว

เหตุเพราะมีแม่เมืองโกหก

โกหกตั้งแต่นางก่อนแล้ว

[ตะคอก] หุบปากทุศีลของสูเจ้าซะ

[สูดลมหายใจ] ปากข้าเจ้าไม่ได้ทุศีล

หูสูเจ้าต่างหาก

ที่ฟังแต่ความเท็จจนไม่รู้ความผิดความถูก

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[แชนคิดในใจ] จากตรงนี้ ถ้าไปอีกหน่อย

เมื่อก่อนจะเป็นหมู่บ้านที่คุณพ่อเคยมาประจำการ

แล้วทีนี้ต้องไปซ้ายหรือขวาล่ะเนี่ย

[ซอมพอ] ผู้มารแชน

สูเจ้าไม่ได้โกหก สูเจ้ากลับมาแล้ว

- เฮ้ย - [ดนตรีซุกซน]

หล่อนยังรออยู่ตรงนี้อีกเหรอ

[เดาะลิ้น]

แล้วนี่ถ้าฉันไม่กลับมา

หล่อนจะรออยู่ตรงนี้ต่อไปเรื่อยๆ หรือยังไง

กลับบ้านไปเถอะ

เอ่อ

ข้าเจ้า

ไม่น่าสังวาสด้วยหรือ

ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้น

แล้วถ้าไม่สังวาส

ข้าเจ้าจะกลับบ้านได้ยังไง

[ร้องไห้]

ฉันไม่เห็นว่ามันจะเกี่ยวกันตรงไหนเลย

ต้องมีลูกสาว ข้าเจ้าจึงจะกลับบ้านได้

[เดาะลิ้น สูดปาก]

ธรรมเนียมบ้านหล่อนช่างแปลกนัก

แต่เห็นทีฉันจะไม่สามารถช่วยอะไรหล่อนได้จริงๆ

ฉันตั้งใจไว้เสียแล้ว

ว่าฉันจะแต่งเมียกับผู้หญิงที่ฉันรักเท่านั้น

แล้วฉัน

ก็จะไม่มีทางล่วงเกินผู้หญิงคนนั้น

จนกว่าจะถึงการแต่งงาน

[ดนตรีซึ้ง]

รัก

แต่งงานหรือ

ใช่

แล้ว…

ข้าเจ้าจะมีความรักได้ยังไง

[ในลำคอ] อือ ความรัก

อาจเริ่มต้นจาก

ความพึงใจในรูปลักษณ์

อุปนิสัย

และจึงค่อยๆ พัฒนา

มาเป็นความผูกพันอย่างใกล้ชิด

[แชนถอนหายใจ]

- [แชนเดาะลิ้น ถอนหายใจ] - [ดนตรีจบ]

ฉันขอเตือนหล่อนอีกครั้งว่าอย่าได้หาโอกาส

ล่วงเกินฉันโดยที่ไม่ได้รับอนุญาติอีกเป็นอันขาด

มิฉะนั้น

ฉันจะทิ้งหล่อนไว้กลางป่าคนเดียว

[ดนตรีร่าเริง]

เข้าใจไหม

- เอาละ ตามฉันมา - เดี๋ยว

ถ้าสูเจ้าอนุญาต ข้าเจ้าก็ล่วงเกินได้ใช่ไหม

โอ๊ย [เดาะลิ้น]

[พึมพำ] จะทำยังไงวะเนี่ย

- ฮะ - เปล่าจ้ะ

- [เสียงจิ้งหรีด] - [ดนตรีจบ]

เฮ้ย [หอบ] คุณเฮนรี่ๆ

- ครับ - อั๊วว่า

เรากลับไปนอนที่แคมป์กันดีกว่านะ

ไม่ละ

[ภาษาอังกฤษ]

[ดนตรีระทึกขวัญ]

[เจ๊กเหยา] เฮ้ย คุณเฮนรี่ [เดาะลิ้น]

คุณเฮนรี่ ฮึ่ย

[ดนตรีชวนลุ้น]

[หายใจหอบถี่]

[เสียงคำราม]

- [เสียงครางต่ำ คำรามต่อเนื่อง] - ฮะ [ครางกลัว]

[เสียงนกร้อง]

[ถอนหายใจ]

[ดนตรีซุกซน]

[แชนถอนหายใจ]

[อึกอัก]

ตื่นก็ดีแล้ว

เราแยกทางกันตรงนี้เถอะ

เช้านี้ฉันต้องออกเดินทาง ไปสำรวจเส้นทางรถไฟต่อ

สูเจ้าจะไปทางไหน

ให้ข้าเจ้าตามไปด้วยเถอะ

หากเกิดความใกล้ชิดผูกพัน

ผู้มารแชนเกิดความรัก

พวกเราจะได้สังวาส

เอ่อ [ถอนหายใจ] เอางี้

บ้านของหล่อนอยู่ทางไหน เผื่อเป็นทางเดียวกัน

ฉันจะให้หล่อนตามมาด้วย

เป็นสาวเป็นนาง เดินทางคนเดียวมันอันตราย

หมู่บ้านข้าเจ้าอยู่ลึกเข้าไปในป่า

ในแอ่งที่มีภูเขาล้อมรอบ

ตรงใจกลางหมอกหนา

[ผู้ใหญ่] เส้นตัดนี้ครับ เขาก็ไม่เยอะ แต่ว่ามีแม่น้ำ

ห้วยไหลผ่านเยอะ แถมผีก็ยังมีมากมายครับ

หรือว่า…

- [เจ๊กเหยา] ช่วยด้วย [ครางกลัว หอบ] - [ดนตรีระทึก]

[เจ๊กเหยา] ช่วยด้วย [ร้องกลัว]

[หอบ]

ใครก็ได้ช่วยอั๊วด้วย

โชคดีนะ ถ้ามีโอกาสเราคงได้เจอกันอีก

[เสียงเจ๊กเหยาโวยวายลอยมา]

[หอบ ร้องคราง]

อีผีร้าย

[อ่ำ] เฮ้ย เจ๊กเหยา

เจ๊กเหยา

[เจ๊กเหยา] อั๊วไม่อยู่แล้ว [สะอื้น] หนีกัน

[อ่ำ] ฮะ

นี่มันอะไรกันน่ะ เจ๊กเหยาเป็นอะไร

เจ๊กเหยามันกลัว จนเสียสติไปแล้วขอรับคุณแชน

เมื่อคืนน่ะมันไปสำรวจแถบชายป่าที่ผู้ใหญ่เขาบอก

- กับคุณเฮนรี่ - [เอฟเฟกต์สะพรึง]

- [เจ๊กเหยาติดอ่าง] ใช่ๆ - [อ่ำ] แล้วจู่ๆ น่ะ

ก็เห็นหมอกขาว

อีผีร้าย มันออกมาจากหมอก [คราง] อีผีร้าย

แล้วเฮนรี่ล่ะ

ไอ้เจ๊กเหยาบอกว่าคุณเฮนรี่เนี่ย

เดินหายเข้าไปในหมอก

แล้วรู้พิกัดที่หายไปใช่ไหม

[แชน] เราจะกลับไปช่วยกันตามหาเฮนรี่

ฉันว่าเฮนรี่อาจจะแค่พลัดหลงอยู่เฉยๆ

ไอ้อ่ำ แกไปกับฉัน

ไม่ขอรับ

ผมไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ แล้วผมก็ไม่รู้อะไรแน่ชัดด้วย

ผมก็รักชีวิตตัวเองนะครับคุณแชน

ตามใจ ถ้าพวกแกจะตาขาวกันขนาดนี้

ฉันจะไปหาเพื่อนของฉันเอง

ส่วนพวกแกก็รอหัวหดอยู่เสียที่นี่นั่นแหละ

[เจ๊กเหยาครางกลัว]

คุณแชนๆ

[พึมพำ] อั๊วไม่ไปแล้วๆ

[ดนตรียะเยือก]

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[แชนถอนหายใจ]

[ดนตรีเร่งจังหวะ]

[แชนถอนหายใจ]

หล่อนเป็นผีป่าหรือไง ผลุบๆ โผล่ๆ แบบนี้

ผู้มารคนอื่นน่ากลัว

ข้าเจ้าไม่อยากเข้าใกล้

แต่ผู้มารแชน ข้าเจ้าไม่กลัว

นี่เพื่อนสูเจ้าหายตัวไปหรือ

[ดนตรีสะพรึง]

หล่อนรู้ได้ยังไง

เอ่อ

นี่อย่าบอกนะว่า หล่อนตามไปแอบฟังฉันถึงที่แคมป์น่ะ

ข้าเจ้าขอโทษเถอะ

- [พ่นลมหายใจ] - ข้าเจ้าไม่ได้ตั้งใจ

เออ แม่ซอมพอ

หล่อนบอกว่า หมู่บ้านของหล่อนอยู่ในแอ่งหุบเขาที่มีหมอก

เพื่อนฉันหายตัวไปแถบนั้น

หล่อนพอจะพาฉันไปตามหาเพื่อนฉันได้ไหม

ไม่

ทำไมเล่า

[ดนตรีชวนลุ้น]

ข้าเจ้าพาไปไม่ได้

อันที่จริงฉันก็พอจะรู้ทิศอยู่บ้าง

ฉันไปเองน่าจะเป็นการดีที่สุด

เดี๋ยว แถบนั้นมีภัยมาก

สูเจ้าอย่าไปตามลำพังเลย

ไม่ต้องห่วงฉันหรอกแม่ซอมพอ

ถึงขั้นนี้แล้ว ภัยร้ายขนาดไหนฉันก็ไม่กลัว

เรื่องอื่นไม่เชื่อข้าเจ้าก็ไม่เป็นไร

แต่เรื่องนี้ขอให้เชื่อข้าเจ้าเถอะผู้มารแชน

[ดนตรีชวนตระหนก]

- [ดนตรีจบ] - [เสียงไฟปะทุ]

หายตัวไปในหมอกงั้นหรือ

[ดนตรีระทึก]

[แชน] ขอรับ

ถ้าคุณพ่อจะกรุณา

แบ่งกำลังทหารมา ช่วยกระผมตามหาเพื่อนได้ไหมขอรับ

[พ่นลมหายใจ]

ทหารเหล่านี้

กำลังปฏิบัติภารกิจเพื่อสยาม

แล้วจะให้แบ่งกำลังไปเพื่อช่วยเพื่อนแกงั้นหรือ

พ่อแชน

แต่คนคนหนึ่งกำลังตกอยู่ในอันตราย

นี่คือเรื่องเร่งด่วนนะขอรับคุณพ่อ

เรื่องเร่งด่วนกว่าการปราบโจรเงี้ยวงั้นหรือ

พูดก็พูด พ่อแชน

พ่อว่าแกควรลาออก

[ดนตรีเศร้า]

แล้วมารับราชการทหาร

แล้วก็เลิกสำรวจ ไอ้เส้นทางบ้าบอกับไอ้พวกฝรั่งนี่เสียที

ไอ้เส้นทางบ้าบอที่คุณพ่อว่าเนี่ย

จะนำความเปลี่ยนแปลงอันมหาศาล

มาสู่เมืองสยามของเรานะขอรับ

ถ้าแกไม่เห็นแก่ฉัน

ก็เห็นแก่คุณแม่แกบ้าง

[ถอนหายใจ]

แม่แก

ตั้งความหวังกับแกไว้มากนะไอ้แชน

[สูดลมหายใจ]

กราบเท้าคุณพ่อ ถ้ากระผมทำให้ผิดหวัง

แต่ถ้าคุณพ่อไม่ประสงค์ที่จะช่วย

กระผมไปตามหาเฮนรี่คนเดียวได้

- ขอลาล่ะขอรับ - เดี๋ยว

[เดาะลิ้น]

ก็ได้

อีตาเฮนรี่นั่น

ฉันจะให้ทหารช่วยตามหาให้

แต่แกต้องไปเมืองแพร่กับพ่อ

- [ดนตรีระทึก] - [แค่นหัวเราะ สูดลมหายใจ]

ไม่ขอรับ

กระผมจะจัดการด้วยตนเอง

[ถอนหายใจ]

[นายทหาร 2] หลวงมิตรขอรับ พวกเราพบศพฝรั่ง

ในป่าขอรับ

[ดนตรีสยองขวัญ]

เฮนรี่

[แชน] เกิดอะไรขึ้น

เฮนรี่ เกิดอะไรขึ้นๆ

[ภาษาอังกฤษ]

[แชนหายใจหอบ]

หรือจะเป็นพวกโจรเงี้ยวขอรับ

เฮนรี่ไม่ใช่คนสยาม พวกเงี้ยวจะฆ่าทำไม

ทรัพย์สิน ปืนก็ยังอยู่ครบ

ไม่เหมือนร่องรอยเขี้ยวเล็บสัตว์ป่าเลยนะขอรับ แปลกมากๆ

จะแปลกอย่างไร

นี่มันคือรอยสัตว์ร้ายอย่างแน่นอน

[นายทหาร] หรือจะเป็น ที่ชาวบ้านเขาลือกันขอรับ

เรื่องผีผู้หญิงที่ออกมาจากหมอก

[ดนตรีระทึก]

พวกนาง ดูเหมือนหญิงชาวบ้านธรรมดา

- [นายทหาร] แต่แท้จริงแล้ว… - หุบปากแกสักทีวะ

เห็นทีจะไม่ใช่เรื่องเพ้อเจ้อแล้วกระมังขอรับ

[ดนตรีสะพรึง]

[แชน] ผมก็บอกคุณพ่อแล้วนี่ไม่ใช่หรือขอรับ

ที่นี่มีผีจริงๆ หรือขอรับ

ใครก็ตามที่พูดเรื่องไร้สาระพรรค์นี้กับฉันอีก

จะต้องถูกลงโทษ

พ่อแชน คืนนี้พักที่นี่

พ่อจะให้คนจัดที่พักไว้ให้

[ดนตรีเร่งจังหวะ]

[แชนร้องไห้]

- [สะอื้น] - [ดนตรีเศร้า]

[สะอื้น]

ร้องไห้หรือผู้มารแชน

[สูดจมูก]

เลิกตามฉันสักที

พ่อสูเจ้าจะไม่ช่วยตามหาเพื่อนหรือ

เพื่อนฉันตายแล้ว

[ถอนหายใจ สูดจมูก]

[ถอนหายใจ]

[สูดจมูก]

เพื่อนข้าเจ้าเคยทำแบบนี้ให้

บอกว่าช่วยคลายความเครียด

ข้าเจ้าก็มีเพื่อนที่ข้าเจ้ารักมากๆ

[หัวเราะเบาๆ]

หากนางตาย

ข้าเจ้าก็คง…

- [ดนตรีซึ้ง] - [หัวเราะแห้งๆ]

ไหว้สาจ้ะแม่หมอ

จ้ะ

แม่บัวให้มาถาม

ว่าแม่หมอเตรียมยาลบมลทินเสร็จแล้วหรือ

นี่ก็ใกล้เวลาที่นักล่าผู้มารจะกลับบ้านแล้วหนา

[ถอนหายใจ]

[ยี่หุบ] กลีบกุหลาบมากมายพวกนี้หรือ ที่ใช้ทำยาลบมลทิน

ใช่แล้ว

[บุนนาคถอนหายใจ]

นี่

ข้าเจ้าเอาตากแสงจันทร์ไว้ตั้งสามคืนแล้ว

ประเดี๋ยวข้าเจ้าจะต้องเอาไปผสมกับหญ้าพิษงู

แล้วก็ยังต้องไปผสมกับสมุนไพรอื่นๆ อีก

จึงจะสำเร็จ

[บุนนาคสูดลมหายใจ]

ข้าเจ้าไม่เคยเป็นนักล่าผู้มาร จึงไม่ได้เคยชิม

รสชาติหอมหวานยังไง แม่หมอเคยชิมไหม

รสชาติเป็นยังไงข้าเจ้าก็จำไม่ได้หรอก

ใครมลทินมากก็ต้องกินมากๆ ใช่ไหม

กินมากก็ลืมมาก กินน้อยก็ลืมน้อย

สูเจ้าไม่เคยกินน่ะดีแล้ว

แปลว่าสูเจ้าเนี่ยไม่เคยมีมลทิน

แล้วไม่เคยทำความผิดอะไร

ข้าเจ้าอยากครองตัวในความดี

ให้สมกับที่ถวายตัวรับใช้แม่เมืองบัว

[หัวเราะเบาๆ]

[เสียงนกร้อง]

[ดนตรีชวนลุ้น]

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[มิน] ฮะ ฮะ

อ๊ะ

เฮ้ย

[ดนตรีชวนลุ้น]

[พ่นลมหายใจ]

นี่มันดงโจรชัดๆ

ซอมพอ

เมื่อไหร่พวกเราจะตั้งท้องกันเสียที

จะได้กลับบ้านกัน

- [เสียงประตู] - ซอมพอ

[ส้มสุกฟูมฟาย]

ส้มสุก

[ส้มสุกสะอื้น]

- [ชบา] ส้มสุก - [กาหลา] ส้มสุก

สูเจ้าเป็นอะไรหรือ

ไอ้ผู้มารชั่วที่ส้มสุกไปอยู่ด้วย

มันจะเอาส้มสุกไปขายในบ่อน

[แผ่ว] ฮะ

[ชบา] คนที่นี่ป่าเถื่อนนัก

- ค้ามนุษย์เยี่ยงสิ่งของ - [ร้องไห้]

สูเจ้าคงจะตกใจมาก

- [สะอื้น] - [ดนตรีเศร้า]

ตกใจไม่เท่าไร [สะอื้น]

แต่มันเจ็บ

เจ็บใจ

[ส้มสุกสะอื้นต่อเนื่อง]

[ชบา] แม่เฒ่าทั้งหลายถึงเตือนแล้วเตือนอีก

ว่าอย่าหลงใหลไปกับผู้มาร

ถึงตัวมันจะไม่เหม็น หน้าไม่ชั่ว

ใจมันก็คด

ข้าเจ้าอยากกลับบ้านแล้ว

ไม่นานนักหรอก อย่างไรเสีย

ข้าเจ้ากับสูเจ้าก็ท้องแล้ว

- [ส้มสุกสะอื้น] - [ดนตรีระทึก]

ชบา ส้มสุก สูเจ้าท้องแล้วหรือ

[กาหลาถอนหายใจ] ข่าวดีแท้ ข้าเจ้ายินดีนัก

[ส้มสุกสูดจมูก]

เมื่อสูเจ้าเข้าเมืองลับแล

จะได้ยาลบมลทิน

แล้วก็ลืมความเจ็บปวดนี้ไปเสีย

- [สะอื้น] อือ - [กาหลา] หือ

[สูดจมูก]

- [เสียงประตู] - [ซ้องปีบกับรำเพยคิกคัก]

ข้าเจ้ากับซ้องปีบท้องแล้วนะ

นี่สูเจ้าก็ท้องกับเขาแล้วหรือ

ใช่แล้ว น้ำเบาของพวกเรา

เปลี่ยนสีหลังจากใส่ผงยาลงไป

มีเด็กในครรภ์แน่ล่ะ

สมแล้วที่ข้าเจ้าอดหลับอดนอน

ล่าผู้มารทั้งคืน

นี่ แม่โสมอาจเมตตา ประทานให้ข้าเจ้ามีแฝดด้วยนะ

[ซ้องปีบ] พวกเราจะเก็บของ ออกจากบ้านสาวกันแล้ว

สูเจ้าล่ะท้องหรือยัง

ข้าเจ้ากับส้มสุกก็ท้องแล้ว

จะเตรียมกลับกันเดี๋ยวนี้

เอ่อ ซอมพอล่ะไปไหน

[ดนตรีปลุกใจ]

แล้วสูเจ้าล่ะกาหลา ท้องหรือยัง

ข้าเจ้ายังไม่ท้องหรอก

สูเจ้ากลับกันก่อนเลย ข้าเจ้าจะรอซอมพอที่นี่

อย่างนั้นแม่เมืองรำเพย

ขอตัวกลับบ้านก่อนนะ

ไปพวกเรา เก็บของกันเถอะ

[ดนตรีชวนลุ้น]

[เดาะลิ้น ถอนหายใจ]

พอเถอะ

ฉันดีขึ้นแล้วแม่ซอมพอ ขอบใจมาก

[ส่งเสียงออกแรง]

ผู้มารแชน ไหว้สาเถอะ

มาสังวาสกับข้าเจ้าเถอะ

ข้าเจ้าต้องตั้งท้องตามประเพณี

เพื่อสืบทอดเชื้อสาย

แค่อยากมีลูกเท่านั้นหรือ

หล่อนเคยสนใจเรื่องอื่นบ้างไหม

เรื่องอะไร

ก็เรื่องความรู้สึก

[ดนตรีเศร้า]

หล่อนทำให้ฉันรู้สึกเหมือนว่าหล่อนต้องการแค่…

พ่อพันธุ์

แล้วยังไง

[ถอนหายใจ]

ถ้าเช่นนั้น

หล่อนก็ไปหาที่ตลาดข้างหน้านู่น

ฉันเชื่อว่ายังมีคน ที่อยากจะสังวาสกับหล่อนอยู่

แต่ข้าเจ้าไม่มีเวลามากแล้ว

- ข้าเจ้าอยากได้ผู้มารแชน - [ตะโกน] ไม่

[หอบ]

[ดนตรีเศร้า]

[บัว] แม่คุ้มอังกาบทำความผิดร้ายแรง

มิอาจครองตำแหน่งต่อไปได้

แต่นี้ไป เอื้องผึ้ง

สูเจ้าจะดำรงตำแหน่งรักษาการณ์แม่คุ้ม

ดูแลริมหมอกไปชั่วคราวก่อน

ขอให้เจ้าสาบานว่า

จะปฏิบัติหน้าที่ด้วยใจซื่อ

เพื่อแม่โสม

และชาวลับแล

[ดนตรีบรรเลงเนิบๆ]

[เอื้องผึ้ง] ข้าเจ้าขอสาบาน

ขอโทษเถอะ

บัดนี้แม่คุ้มอังก…

แม่อังกาบเป็นเยี่ยงใด

[เอื้องผึ้ง] ข้าเจ้าได้ยินมาว่า นางถูกคุมตัวอยู่ในคุก

ไม่รู้แน่ว่าด้วยแม่โสม

หรือเคราะห์กรรมใดบันดาล

บัดนี้นางสติฟั่นเฟือนเห็นภาพหลอน

เพ้อพกไม่รู้ความ

เป็นที่น่าสังเวชนัก

ไม่ว่าจะอย่างใด

ขอให้ข้าเจ้าได้พบกับแม่คุ้มอังกาบ

ด้วยเถิด

[ดนตรียะเยือก]

หากเจ้าภักดีต่อนางนัก

ก็จงเมตตาให้นางเหลือศักดิ์ศรีไว้บ้างเถิด

จงแปรความภักดีของสูเจ้า

ให้เป็นคุณแก่บ้านเมืองด้วยเถิด

ถ้าอย่างนั้น

ข้าเจ้าขอลา

[ดนตรีปลุกใจ]

- [ดนตรีจบ] - [เอฟเฟกต์สะพรึง]

ใช่แล้ว

ข้าเจ้าเพียงต้องหาพ่อพันธ์ุ

ผู้มารสักคน

[ดนตรีปลุกใจ]

เอาก็เอา

ไม่อยากก็ต้องอยากแล้ว

[ถอนหายใจ]

[ดนตรีเร่งจังหวะ]

[ดนตรีสะพรึง]

[พึมพำ]

- [ดนตรีระทึก] - [ซอมพอ] เดี๋ยวๆ เดี๋ยว หยุดก่อน เดี๋ยว

ทำไมอะ

- [พราน] อยู่นิ่งๆ - หยุดก่อน หยุด หยุดก่อน

บอกให้อยู่นิ่งๆ ชอบแบบนี้ไม่ใช่เหรอ

[ครางกลัว]

[พราน] อยู่เฉยๆ

[ฟึดฟัด]

อย่านะ อย่า

[หอบ]

[แผ่ว] หยุด

[ซอมพอหายใจหอบ]

[พราน] บอกให้อยู่นิ่งๆ

- [จุ๊ปาก] - หยุดก่อน

- [แชน] เฮ้ย เฮ้ย - [ซอมพอหายใจหอบถี่]

- [พราน] โอ๊ย - [เสียงพรานล้ม]

[ดนตรีซึ้ง]

[หอบ]

[เสียงสั่น] ผู้มารแชน

- [สะอื้น] - [ดนตรีรัก]

[อังกาบอู้อี้ หอบ]

[ฟึดฟัด ตะโกนอู้อี้]

ห้ามเข้าเยี่ยม เหตุใดจึงเข้มงวดเช่นนี้

นางอังกาบเป็นนักโทษร้ายแรง

- [ดนตรีระทึกขวัญ] - จงใจฝ่าฝืนกฎ ทำให้แม่โสมพิโรธ

ได้ยินมาว่านางสติฟั่นเฟือน

เห็นภาพหลอน

ไยไม่พานางไปโรงหมอรักษาก่อน

แม่หมอเตรียมยาอยู่

ว่าแต่สูเจ้ามานี่ ใครเฝ้าริมหมอก

มีเวรยามหนาแน่น

สถานการณ์ก็เป็นปกติเรียบร้อยดี

เหมือนเช่นทุกวัน

หากกวดขันแน่นหนา

เหตุใดคราก่อน อสูรจึงหลุดมาได้

[พุดซ้อนแทรก] สูเจ้าละทิ้งหน้าที่

- [ดนตรีระทึก] - [พุดซ้อน] ทั้งที่มีอสูรเพ่นพ่าน

ควรจะสั่งขังให้หมด

[ดนตรีเร้าใจ]

- [เสียงคำราม] - [เสียงขลุ่ย]

[เอื้องผึ้ง] แม่เมืองเป่าขลุ่ย

หลังจากอสูรหมอกออกมางั้นหรือ

[แม่คุ้ม 1] ใช่แล้ว ตอนนั้นน่ะสูเจ้าคงสลบไป

หากไม่ได้แม่เมืองนะ

พวกเราคงมีตายหมู่

[เอื้องผึ้ง] แต่วันนั้นข้าได้ยินเสียงขลุ่ย

ก่อนที่อสูรหมอกจะออกมา

- [เสียงขลุ่ย] - [ดนตรียะเยือก]

- [เอฟเฟกต์สะพรึง] - [ดนตรีเร่งจังหวะ]

[ตะโกนเสียงอู้อี้]

[หอบ]

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[ดนตรีจบ]

- [มิน] เฮ้ย - [กาหลาส่งเสียงออกแรง]

- [ดนตรีลุ้นระทึก] - ฮะ โอ้

พวกสยามมันจับคนเราไป

- [จาย] เฮ้ย อย่ายิง [ส่งเสียงออกแรง] - [นายทหาร] โอ๊ย

- [จายโวยวายไม่เป็นศัพท์] - [มิน] จาย

[เสียงปืนรัว]

อัญชันนางคลอดลูกเป็นผู้มาร

โกหก

- [ร้องไห้] - [พุดซ้อน] ดูแล้วแม่คุ้มยังไม่หลาบจำ

- [อังกาบกรี๊ดต่อเนื่อง] - [เสียงคำราม]

♪ หากความรักวันนี้ไม่ใช่แค่เธอกับฉัน ♪

♪ ความรักที่เป็นของเราสองคนในทุกวัน ♪

♪ รอวันที่เราได้มีกันและกัน ♪

♪ หวังว่าในสักวันได้ทำตามหัวใจ ♪

♪ อยากจะมีชีวิต อยากโบยบินไปบนฟ้า ♪

♪ ฉันขอลาจากการเป็นตัวฉันเองแบบนี้ ♪

♪ อยากจะมีความรัก ♪

♪ ที่มีเพียงเราสองก็คงดี ♪

♪ รอวันที่มีแค่ฉันและเธอได้รักกัน ♪