Original subtitles

- [บุนนาค] ซอมพอ - [ดนตรีสะพรึง]

- [บุนนาค] นักล่าผู้มารคนสุดท้ายของปี - [เสียงฮือฮา ซุบซิบ]

- [ดนตรียะเยือก] - [เสียงลั่นครืน]

[อังกาบ] ขมิ้นทองนี้

จะเป็นกุญแจที่นำพาสูเจ้ากลับมาเมืองลับแลได้

[ซอมพอ] เหม็นกลิ่นอะไรก็ไม่รู้

[ทุกคนกรี๊ด]

หายไปไหน

[มิน] ราคาสูงกว่าที่คิด

[ดนตรีลุ้นระทึก]

- [เอฟเฟกต์สะพรึง] - [อังกาบสะอื้น]

[ดนตรีระทึก]

[สะอื้น]

[ยาย] สร้อย

สร้อย

[อัญชันถอนหายใจ]

[ฮึบ]

[ถอนหายใจ] เอ้า น้ำ

[ดนตรีชวนลุ้น]

[ดนตรีจบ]

ข้าเจ้าเพิ่งย้ายมาอยู่ที่นี่ได้ไม่นาน

ข้าเจ้าไม่รู้ว่าเข้าเจ้าเป็นใคร

ยายเจอข้าเจ้าเป็นลมอยู่ในป่า

ก็สงสารข้าเจ้า

เลยพาข้าเจ้ามาอยู่ที่นี่

เลี้ยงข้าเจ้าเหมือนลูกเลยนะ [หัวเราะเบาๆ]

แล้วก็ตั้งชื่อข้าเจ้าว่าสร้อย

- [ดนตรีสะพรึง] - [หัวเราะ]

- สร้อย - จ้ะ

ยายเขาบอกว่าตอนเจอข้าเจ้า

มีแต่สร้อยเส้นนี้ที่ติดตัวมา

เลยตั้งชื่อข้าเจ้าว่าสร้อย

[ดนตรีชวนลุ้น]

[อัญชันเด็ก] ข้าเจ้าทำเอง

ฉลองที่เราสองคนได้เป็นนักล่าผู้มาร

หินนี้

- เหมือนหินของแม่เลย - [ดนตรีซึ้ง]

ก็หินของแม่นั่นแหละ

แต่ข้าเจ้าเอามากระเทาะให้มันแตกเป็นสองซีก

[อัญชันเด็ก] จะได้เหมือนกับว่า

แม่ยังอยู่กับเราสองคน

ไหว้สาในน้ำใจของสูเจ้านะอัญชัน

แม่โสมเมตตาข้าเจ้ามาก

ทำให้เข้าเจ้ามีสูเจ้าเป็นแฝดน้อง

ข้าขอให้เราได้ลูกแฝดจากการล่าผู้มาร

[อัญชัน] เธอเคยเห็นสร้อยแบบนี้ไหม

สูเจ้าจำอะไรไม่ได้เลยหรือ

[ในลำคอ] อือ

ข้าเจ้าจำอะไรไม่ได้เลย

เธอ

เธอเป็นอะไรกับข้าเจ้า

[ดนตรีเศร้า]

[หัวเราะแห้งๆ]

คงเป็นเรื่องบังเอิญที่

เราสองคนหน้าตาเหมือนกัน

เอ่อ ข้าเจ้ามีธุระจะต้องไปก่อน

แต่ข้าเจ้าจะกลับมาหาสูเจ้าใหม่นะ

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[ดนตรีจบ]

[เพลง “ลับแล”]

♪ งามเฮืองปานเมืองฟ้า ♪

♪ งามในหล้าสุดป่าเขา ♪

♪ แม่โสมฮักษาให้คุ้มเย้า ♪

♪ หมู่เฮาลูกสาวลับแล ♪

♪ ยกมือวันทา ♪

♪ บูชาแม่โสมแม่เจ้า ♪

♪ ปกป้องฮักษาและปัดเป่า ♪

♪ หมู่เฮาลูกสาวลับแลอยู่เย็น ♪

- [เสียงนกร้อง] - [เสียงไฟปะทุ]

โอ๊ย เหนื่อยจัง

มีกันแค่สองคน ต้องเผาถ่าน ให้คนทั้งลับแล เมื่อไหร่จะเสร็จ

[เฟื่องฟ้า] แม่โสมท่านบันดาล ให้พวกเรามาเป็นชนชั้นแรงงาน

ท่านให้ทำอะไรก็ต้องทำ

[ผักกาด] เราศรัทธาแม่โสมล้นเหลือ

แต่ข้าเจ้าก็ไม่เข้าใจ

คนอย่างข้าเจ้ากับสูเจ้านี่เหรอ เฟื่องฟ้า จะไม่ผ่านการคัดเลือกล่าผู้มาร

แต่ซอมพอ

ซอมพอผ่าน

สูเจ้าอย่าได้พูดเรื่องนี้

ใครมาได้ยินเข้า

เขาจะนึกว่าเรากุเรื่องซอมพอโกง

[ดนตรีชวนลุ้น]

ซอมพออาจจะโกงก็ได้ อย่าลืมนะว่านางเป็นลูกใคร

แม่หญิงที่ทำอะไรไม่ได้เรื่องแต่ผ่านการคัดเลือก

ก็ต้องโกงแน่ๆ

ข้าเจ้าว่าซอมพอโกงแน่ๆ เฟื่องฟ้า

[แม่ตรวจ 1] แม่ตรวจๆ

[ไม่ออกเสียง]

ไปได้ยินมาจากไหน กลโกงอะไร

แม่โสมเลือกต่างหาก

ลบหลู่แบบนี้

ระวังองค์แม่จะมาเอาชีวิตนะ

นั่นแหละที่ข้าเจ้ากังวล

[พ่นลมหายใจ] เอาอะไรมาลือกัน

ข้าเจ้ากลัวว่า

เรื่องไร้สาระพวกนี้จะทำให้เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นได้

[เสียงแมลง เสียงนก]

[ดนตรีจบ]

[เสียงฝีเท้า]

[เอื้องผึ้ง] มีเหตุอะไรเป็นกังวลไหม

ทุกอย่างปกติดีค่ะ

แต่ว่า…

แต่ว่าอะไร

[แม่คุ้ม 1] ข้าเจ้ายังไม่เห็น แม่คุ้มอังกาบกลับมาเลยค่ะ

ท่านมีงานอะไรไหม ถึงยังไม่กลับ

ก็ต้องเป็นงานสำคัญนั่นแหละ

สูเจ้าตั้งใจเถอะ

[ทั้งสอง] ค่ะ

[เสียงขู่คำรามดังก้อง]

[ดนตรีสยองขวัญ]

[ดอกฝ้ายถอนหายใจ]

ทำงานจนตะวันลับฟ้า

ชะตาข้าเจ้าเป็นอย่างนี้

หมดโอกาสจะสุขสบายอย่างแม่หญิงอื่น

ไหนว่าแม่โสมคุ้มครองทุกคน

แล้วไยข้าเจ้าถูกทิ้งขว้าง จากกี่ทอผ้า ต้องมาขุดดิน

สูเจ้าอย่าปากดี

[ดนตรีสะพรึง]

นี่ สูเจ้า

[เสียงคำรามต่ำ]

[เสียงขู่]

[ทั้งคู่กรี๊ด]

[อสูรขู่คำราม]

สูเจ้า ตามข้าเจ้ามา

- [แม่คุ้ม 1 และ 2] ค่ะ - [ดนตรีระทึก]

- [กรี๊ด] - [อสูรคำราม]

- [เสียงเล็บ] - [แม่ดอกฝ้ายคราง]

[แม่ดอกฝ้ายสะอื้น ครวญคราง]

- [เอื้องผึ้งฮึบ] - [อสูรหมอกขู่]

[ดอกฝ้าย] พี่เอื้องผึ้ง

- [แม่ดอกฝ้ายคราง] - [สะอื้น] พี่เอื้องผึ้ง

[ดอกฝ้าย] พี่เอื้องผึ้ง

[แม่ดอกฝ้ายกรี๊ด]

- [แม่คุ้ม 1 โอย] - [เอื้องผึ้งฮึบ]

- [ฮึบ โอย] - [ทุกคนกรี๊ด]

- [ดนตรียะเยือก] - [ดอกฝ้ายร้องคราง]

- [ดอกฝ้าย] แม่ๆ - [แม่ดอกฝ้ายครางกลัว]

[ร้องไห้ ครางกลัว] ไม่

อย่านะ

[สะอื้น] แม่ๆ

- [อสูรคำรามต่ำ] - [แม่ดอกฝ้ายร้องไห้ สั่นคราง]

- [ดอกฝ้าย] แม่ๆ - [แม่ดอกฝ้ายร้องไห้]

- [ดอกฝ้าย] แม่ๆ - [กรี๊ด]

- [เสียงขลุ่ย] - [อสูรครางต่ำ]

[แม่หญิงแรงงาน] แม่เมืองจ้ะ

แม่เมืองบัว

[อสูรครางเบาๆ]

- [แม่ดอกฝ้ายสะอื้น] - [ดอกฝ้ายพลางสะอื้น] แม่

- [แม่ดอกฝ้ายสะอื้น] - [อสูรครางต่ำ]

[เสียงฝีเท้า]

[เพลง “ลับแล”]

- ♪ แม่โสมฮักษาให้คุ้มเย้า ♪ - [ดอกฝ้ายสะอื้น] แม่ๆ

- [ดอกฝ้าย] แม่ [สะอื้น] - ♪ หมู่เฮาลูกสาวลับแล ♪

- [ปนสะอื้น] ไหว้สา - [ดอกฝ้าย] ไหว้สา

♪ โสมาสะกา ♪

- ไหว้สา - ไหว้สา [สะอื้น] ไหว้สา

[ดนตรีเศร้า]

[ดอกฝ้ายสะอื้น]

[ลูกเอื้องผึ้งสะอื้น]

[ปนสะอื้น] แม่ แม่เป็นอะไร

แม่

[บุนนาค] ข้าเจ้าทำแผลแล้วก็ให้ยาให้แล้ว

แต่ไข้ก็ยังไม่ลด

คงต้องดูแลกันทั้งคืนแม่เมือง

กรงเล็บของอสูรหมอก อันตรายยิ่งนัก

แม่หมอ

จงช่วยให้เอื้องผึ้งปลอดภัยด้วยเถิด

ส่วนข้าเจ้าก็จะสวดภาวนากับแม่โสม

ช่วยเอื้องผึ้งอีกแรง

แต่ข้าเจ้าสงสัยนัก

ว่าเหตุใดอสูรหมอกจึงลงมาทำร้ายผู้คน

- [เอฟเฟกต์สะพรึง] - [ดนตรีชวนลุ้น]

[ผักกาด] แม่หญิงที่ทำอะไร ไม่ได้เรื่องแต่ผ่านการคัดเลือก

ก็ต้องโกงแน่ๆ

ข้าเจ้าว่าซอมพอโกงแน่ๆ

[บุนนาค] อีหน้าไหนพูดแบบนั้น

ก็ไปจับตัวพวกมันมารับโทษสิ

ผู้ใดก็อยากเป็นนักล่าผู้มาร

และถ้าผู้ใดจะกังขา

ก็ไม่น่าแปลกใจหรอก

แต่ผู้นั้นมันโกหก

แม่หมอบุนนาค

ข้าเจ้าไหว้สาน้ำใจสูเจ้า

ที่มีต่อข้าและซอมพอยิ่งนัก

แต่ทุกอย่าง

ขอให้แม่โสมบัญชาเถอะ

และถ้าจะมีชาวเมืองลับแลคนใด

ไม่พอใจที่ซอมพอได้เป็นนักล่าผู้มาร

ข้าเจ้าก็ทำอะไรไม่ได้

[ดนตรีจบ]

หรือว่าแม่โสม

ส่งลงมาเพื่อลงโทษชาวลับแล

[ดนตรีสยองขวัญ]

หรือมีคนทำผิดกฎลับแล

แม่โสมจึงลงโทษเช่นนี้

พุดซ้อน

สูเจ้าจงไปตรวจตราให้ทั่วเมือง

ดูว่ามีใครทำผิดอาญาลับแลบ้าง

ค่ะ

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[แม่ตรวจ 2 ฮึบ]

แม่โสมๆ

สูเจ้าทำผิดกฎ

[พุดซ้อน] ทารุณหญิงแรงงานรับใช้ในบ้าน

เอาไปขัง

- ไป - [เสียงสั่น] เมตตาด้วย

- [แม่หญิงเจ้านาย] แม่โสม เมตตาอิฉันสักครา - [แม่ตรวจ 2] ไป ออกไป

[แม่หญิงเจ้านายร้องไห้]

นางทำผิดอะไร

นางเอาของบูดของเสียไปทำกับข้าวในครัว

เอาไปขัง

[แม่หญิง 1 ร้องคราง]

มีแต่แม่หญิงทำผิดเล็กๆ น้อยๆ

แล้วมีรายงานอสูรหมอกจากริมหมอกไหม

หน่วยแม่คุ้มยังไม่มีแรงงานใดเข้ามาเลย

[ดนตรีเร่งจังหวะจนจบ]

วันนี้ข้าเจ้าจะอยู่ภาวนา

ขออภัยแม่โสมทั้งวัน

สูเจ้าเตรียมของบูชาแล้วกลับไปได้เลยนะ

ค่ะ

[พุดซ้อน] แม่เมือง

แม่เมืองบัวคะ

[บัว] แม่ตรวจพุดซ้อน

ได้เรื่องว่าอย่างใดหรือ

หลังจากที่ข้าเจ้าลาดตระเวนแล้ว

พบผู้ทำผิดกฎลับแลอยู่บ้าง

นั่นไง

แต่เป็นเพียงการทำผิดเล็กน้อยแม่หมอ

ไม่เป็นเหตุให้แม่โสม

ส่งอสูรหมอกมาลงโทษลับแลเยี่ยงนี้

แล้วเรื่องใดหนอ แม่โสมถึงได้ลงโทษลับแลหนักนัก

เอ่อ…

ข้าเจ้ามีเหตุกังวลใจ

[พุดซ้อน] คือ

ข้าเจ้าไปตรวจตราที่เรือนแม่คุ้ม

[ดนตรียะเยือก]

แม่คุ้มอยู่ไหม

[แม่หญิงรับใช้] เอ่อ [ติดอ่าง] แม่คุ้มไม่อยู่ค่ะ

ข้าเจ้าไม่เจอแม่คุ้ม ตั้งแต่นางไปส่งนักล่าผู้มารแล้วค่ะ

[พุดซ้อน] ส่งหน่วยแม่ตรวจ

ไปมองดูที่ริมหมอกทุกด้าน

ไม่เห็นแม้แต่เงาของแม้คุ้มอังกาบ

[บุนนาค] หรือว่าแม่คุ้มจะไม่ได้อยู่ในเมืองลับแล

ข้าเจ้าก็หวังว่าข้าเจ้าจะเข้าใจผิด

เพราะการออกนอกลับแล

โดยไม่ได้รับอนุญาตถือเป็นโทษร้ายแรง

และอาจเป็นเหตุ

- ให้แม่โสม… - เดี๋ยวก่อน

อย่าเพิ่งด่วนตัดสิน

รอให้เจอตัวอังกาบแล้วสอบสวน

น่าจะดีกว่า

ค่ะ

[ดนตรีชวนลุ้น]

สูเจ้าหาอะไรกัน

หาขมิ้น

ขมิ้น อ้าว

แล้วสูเจ้ารู้ไหมว่ามันหายไปได้อย่างใด

- [ซอมพอ] ข้าเจ้าไม่รู้หรอก - [ถอนหายใจ]

[ซอมพอ] ข้าเจ้าจำไม่ได้

โอ๊ย ซอมพอ

แล้วเหตุใดถึงมัวแต่หาแต่ในบ้าน

มันจะไม่ตกที่อื่นหรอกหรือ

ถ้าเกิดว่าพวกเรา ออกไปตามหาตอนนี้อาจจะยังทัน

[กาหลา] ข้าเจ้าออกไปตามหาที่ตลาด

ส่วนสูเจ้าก็ไปตามหาที่ชายป่านะ

[ดนตรีจบ]

- [เสียงจอแจ] - [ดนตรีลุ้นระทึก]

[ลูกหาบ] เฮ้ย เบาๆ นะเว้ย

ระวังพรุ่งนี้จะไม่มีแรงแบกหาม

[ทุกคนหัวเราะ]

- [ลูกหาบ 2] ได้อยู่ - [ลูกหาบ 1 หัวเราะ]

[เฮนรี่พูดภาษาอังกฤษ] ขอให้สนุกนะพวกนาย

[แชน] เมาทีไรเป็นอย่างนี้ทุกที

- [เฮนรี่] มาๆ - [ลูกหาบ 1 เค้นเสียง] เอ๊ย [หัวเราะ]

แชนๆ จริงๆ ผู้หญิงเมื่อกี้ให้ท่านายนะ

[หัวเราะ]

[เฮนรี่] อะไร

[เฮนรี่] อะไร

เปล่า ฉันจะไปเดินเล่นน่ะ

[ดนตรีร่าเริง]

[แชนถอนหายใจ]

[เสียงย่ำเท้า]

[ดนตรีชวนพิศวง]

[ดนตรีจบ]

[ดนตรีซึ้ง]

[ดนตรีสดใส]

เอ๊ย

- [ดนตรีจบ] - ทำอะไร

ทำ…

คือข้าเจ้า

เอ่อ

[เสียงในใจซอมพอ] ต้องทำให้ได้

แม่โสมส่งผู้มารนี้มาในฝัน

ผู้มารนี้อยู่ตรงหน้าแล้ว ต้องล่อลวงให้ได้

[ดนตรีซุกซน]

[ดนตรีจบ]

[ดนตรีเร้าใจ]

นี่หล่อน…

- อุ๊ย - [ทุกคนฮือฮา]

- [ซอมพอ] โอ๊ย - เฮ้ยๆ

เอ่อ เป็นอะไรหรือเปล่า

[ดนตรีจบ]

- [ดนตรีสดใส] - เอ่อ

[เสียงอ้อน] ผู้มาร

เอ่อ หล่อน

ปล่อย

ปล่อย [ดังขึ้น] ปล่อย

- [แชนฮึบ] - [ซอมพอ] ว้าย

- [ดนตรีจบ] - ฉันขอโทษ

เป็นอะไรไหม ฉันขอโทษ

[ดนตรีซุกซน]

หยุด อย่าเข้ามา

ถ้าไม่เข้าไปหาสูเจ้า

แล้วพวกเราจะร่วมสังวาสกันได้ยังไง

ร่วมสังวาส

- ฉันกับหล่อนน่ะหรือ - [ดนตรีชวนลุ้น]

แม่โสมนิมิตให้ข้าเจ้ามาเจอสูเจ้าแล้ว

จงมาทำให้ข้าเจ้ามีลูกแม่หญิงเถิด

ยัง ยังไม่หยุดอีก

ผู้หญิงอะไร เจอกันครั้งแรก

ก็กระโจนตัว ถึงเนื้อถึงตัวผู้ชาย

กลับเนื้อกลับตัว รักนวลเสียตอนนี้

คงหาผู้ชายดีๆ ทำผัวได้ไม่ยากหรอก

- [ดนตรีจบ] - [หัวเราะ]

สูเจ้านี่ประหลาดจริง

ผู้มารดีๆ น่ะไม่มีหรอก

แต่สูเจ้าคงดีกว่าใครเขา

แม่โสมจึงนิมิตให้พวกเรามาเจอกันในฝัน

สูเจ้าจงมาร่วมสังวาส

- [ซอมพอ] กับข้าเจ้าเถิด - ไม่ได้

เอ่อ

เราเพิ่งเจอกัน ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหล่อนชื่ออะไร

ข้าเจ้าชื่อซอมพอ

แม่โสมมอบสูเจ้าให้ข้าเจ้าแล้ว

ซอมพอ

แม่โสมบอกฉัน

ว่าให้หล่อน

รอฉันอยู่ที่นี่

[ดนตรีซุกซน]

แม่โสมบอกสูเจ้าอย่างนั้นหรือ

[ในลำคอ] อือ แม่โสมบอกฉัน

ว่าให้หล่อนรอฉันอยู่ตรง [ลากเสียง]

นั้น

- รอฉันอยู่ตรงนั้น - [หัวเราะ]

ข้าเจ้าจะรอสูเจ้าตรงนี้นะ

รออยู่ตรงนี้ดีๆ ล่ะ

[ไม่ออกเสียง]

เดี๋ยวก่อน

[ดนตรีจบ]

สูเจ้าชื่ออะไร

แชน ฉันชื่อแชน

[ดนตรีซึ้ง]

[ดนตรีจบ]

ซอมพอ

[ถอนหายใจ]

ซอมพอ

ซอมพอ

[มินผิวปาก]

[ดนตรีซุกซน]

[กระแอมถี่]

[เก๊กเสียง] สาวงามผู้ใด

มาเดินอยู่กลางป่ากลางเขาคนเดียว ไม่กลัวหรือไงจ๊ะ หือ

ให้พี่มินคนนี้ไปเดินเป็นเพื่อนไหม

[กาหลา] สูเจ้าชื่อมินหรือ

[ดนตรีเร้าใจ]

ใช่จ้ะ

น้องสาวล่ะจ๊ะ ชื่ออะไร

ท่าทางแรงดี

มีกำลังวังชา

อกสามศอก

[เอฟเฟกต์ตลก]

ตูดไม่ปอด

- ไม่เตี้ยหมาตื่น - [ดนตรีจบ]

สูเจ้ามีลักษณะอันเป็นคุณ เหมาะกับการเป็นพ่อพันธุ์

[ดนตรีซุกซน]

ถ้าสูเจ้ามีวาสนาที่จะได้เป็นพ่อพันธุ์

พวกเราคงได้พบกันอีก

ซอมพอ

ซอมพอ

ซอมพอ

[เสียงกาหลาจากไกลๆ] ซอมพอ

ซอมพอ

ซอมพอ

[ดนตรีจบ]

ซอมพอ

ซอมพอ

- [ถอนหายใจ] - [ซอมพอ] อ้าว

กาหลานี่เอง

[เดาะลิ้น] สูเจ้ามานั่งทำอะไรตรงนี้

ข้าเจ้าน่ะ เสาะหาขมิ้นทองให้สูเจ้าแทบตาย

แต่ดันมาหลับตรงนี้นี่นะ

ข้าเจ้าขอโทษเถอะ

แต่

- กาหลา - [กาหลา] หือ

ข้าเจ้าเจอผู้มารที่ข้าเจ้าฝันถึงด้วย

เขาชื่อแชน

เขาไม่น่ากลัวเลย

สมแล้วที่แม่โสมมอบให้ข้าเจ้า

สูเจ้าน่ะ

สังวาสกับผู้มารแล้วไหม

[ดนตรีชวนพิศวง]

ยังเลย

เขาบอกให้ข้าเจ้ารออยู่ตรงนี้ก่อน

โอ๊ย ซอมพอ

รอจนหลับแบบนี้ ผู้มารคนนั้นน่ะ

โกหกสูเจ้าแล้ว เขาไม่กลับมาหรอก

ฮะ

ข้าเจ้าใช้มารยาเต็มที่

มันไม่ได้ผลหรือ

[พ่นลมหายใจ] เรื่องผู้มารน่ะเอาไว้ก่อนเถิด

แต่ว่าเรื่องที่ต้องกังวลก็คือเรื่องขมิ้น

[กาหลา] ถ้าเกิดว่าสูเจ้าหาขมิ้นไม่เจอ สูเจ้าจะทำอย่างใด หือ

[ซอมพอ] ขมิ้นก็หาย

ผู้มารก็โกหกข้าเจ้า

หากข้าเจ้าต้องถูกทิ้งไว้ในเมืองมารนี้

[กาหลา] ไม่หรอก

ข้าเจ้าจะพาสูเจ้ากลับเมืองด้วยกัน

[ดนตรีระทึก]

[กาหลา] ขมิ้นของข้าเจ้ายังอยู่

ไม่ต้องกลัวหรอก

พวกเราจะต้องได้กลับบ้านด้วยกัน

[ซอมพอในลำคอ] หือ

ขอบใจสูเจ้านะกาหลา

สาวๆ เมืองนี้ มีทองกันทุกคนเลยงั้นหรือ [หัวเราะ]

งั้นก็ดีน่ะสิ

[ดนตรีจบ]

- เอาไปเยอะๆ นะ - [ในลำคอ] อือ

- มา ตรงนี้ - จ้ะ

จ้ะ

[กาหลา] ส้มสุก

สูเจ้าเก็บของจะไปไหนหรือ

ข้าเจ้าจะขอย้ายไปอยู่กินกับผู้มาร [คิกคัก]

- [กาหลา] อยู่กินกับผู้มาร - [ส้มสุก] ใช่แล้ว

ข้าเจ้าไม่อยากร่วมสังวาสกับผู้มารมากหน้า

ผู้มารคนนี้

ตัวไม่เหม็น ข้าพอทนได้

[ดนตรีซุกซน]

ข้าเจ้าก็จะย้ายไปอยู่บ้านผู้มาร

จะได้ร่วมสังวาสทั้งวันทั้งคืน

ข้าเจ้าจะได้ตั้งท้องเร็วๆ

[ซอมพอ] แล้ว…

อันนั้นอะไร

จำนวนผู้มารที่ชบาล่ามาได้น่ะ

[ซอมพอ] โอ้โฮ

มากขนาดนี้เลยหรือ

ชบาว่ามากแล้ว

ดูของรำเพยซะก่อน

[ดนตรีสนุกสนาน]

[ประสานเสียง] ฮะ

รำเพย

สูเจ้าได้พักกินข้าวบ้างไหม

ข้าเจ้าไม่กินหรอก เสียเวลา

แล้วสูเจ้าท้องหรือยัง

ข้าเจ้าเตรียมน้ำเบามาแล้ว

ข้าเจ้าจะโรยผงตรวจลงน้ำเบาตามที่แม่ครูสอน

[รำเพย] แม่ครูว่า

- [ดนตรีจบ] - หากผงตรวจนี้

โรยลงไปในน้ำเบาแล้วน้ำเบาเปลี่ยนสี

แปลว่าข้าเจ้าตั้งครรภ์

[ดนตรีซุกซน]

- [ดนตรีคึกคัก] - [ถอนหายใจ] ยังไม่ท้องเลย

วันพรุ่งนี้ข้าเจ้าจะไป ล่าผู้มารหลายๆ คน จะได้ท้องสักที

ข้าเจ้าจะขีดให้เต็มผนังเลย

แต่สูเจ้าต้องพักกินข้าวบ้างนะรำเพย

ข้าเจ้าอยากกล้บเมืองเต็มทีแล้ว

ข้าเจ้ามีเรื่องผู้มาร ไปสอนเด็กน้อยในลับแลมากพอแล้ว

โอ๊ย สูเจ้าจะจำอะไรได้

กลับลับแลไป

สูเจ้าก็ต้องกินยาลดมลทิน

[ดนตรีจบ]

แล้วตอนนี้ล่ะ สูเจ้าล่าผู้มารได้กี่คนแล้ว

[ดนตรีขบขัน]

[รำเพย] ท่าทางแบบนี้ ยังไม่ได้ใครแน่

- [ดนตรีจบ] - [แค่นหัวเราะ] ถ้าสองเดือนไม่ท้อง

สูเจ้าเตรียมตัวกลับไปเป็นแม่หญิงรับใช้เถอะ

สูเจ้าเป็นอะไร

เดี๋ยวกาหลา

- [พ่นลมหายใจ] - โกรธใครหรือ

ซอมพอ

รำเพยมันหยามสูเจ้าขนาดนั้น สูเจ้ายอมได้ยังไง

แล้วสูเจ้าจะให้ข้าเจ้าทำยังไง

สูเจ้าใช้ผู้มารคนเดียวกันกับข้าเจ้าก็ได้

ข้าเจ้าไปเจอผู้มาร ลักษณะท่าทางดูดี

แต่ข้าเจ้าก็ไม่ได้ล่า เพราะว่ามัวแต่ตามหาสูเจ้าเนี่ย

ข้าเจ้าว่าพวกเราต้องได้ลูกสาวจากผู้มารคนนี้แน่

แต่ว่า

- [ถอนหายใจ] - แม่โสมเลือกผู้มารแชนให้ข้าเจ้าแล้ว

ข้าเจ้าขอใช้ผู้มารที่แม่โสมบันดาลให้

ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็แยกกัน

แต่ว่าถ้าสูเจ้าทำไม่สำเร็จ

สูเจ้าก็ลืมผู้มารแชนเสีย

แล้วก็ใช้ผู้มารคนอื่น สัญญาไหม

สัญญา

- [ถอนหายใจ] ฮึ - [ดนตรีสดใส]

- ล่าผู้มาร - ล่าผู้มาร

[ประสานเสียง] เราต้องได้ มันต้องโดน

มุ่งกระโจน โยกจนโยน

เพื่อลูกสาว เพื่อลับแล เฮ

[พ่นลมหายใจ] เอ้า ไป

[ดนตรีจบ]

[เสียงนกร้อง]

[มิน] เฮ้ย

[มิน] โอ๊ย เฮ้ย

ไอ้จาย กูพวกเดียวกับมึงนะ

ถ้าพวกเดียวกันจริง ทำไมมึงถึงไม่ส่งข่าวอะไรเลยวะ

[ตะกุกตะกัก] กูจะบอกพวกมึงแล้ว

ว่าทัพสยามมันกำลังเคลื่อนพล

กูแค่หาพวกมึงไม่เจอเฉยๆ

ถ้ามึงยังมีใจรักพวกพ้องน่ะ

ก็มาช่วยกูเผาค่ายทหารสยามที่อยู่นอกหมู่บ้าน

[จาย] ตัดกำลังไม่ให้พวกมันไปถึงแพร่

[ดนตรีชวนลุ้น]

พวกมึงแค่มาสืบข่าวไม่ใช่เหรอ

ทำอะไรเองโดยพลการ ถ้าถูกจับได้

ใครจะส่งข่าวให้สลาโปไชย

[จายขัด] แล้วมึงจะทำยังไง

มึงจะทำยังไง

ปล่อยให้พวกมันยกทัพไปฆ่าพี่น้องเราหรือ

ข้าว่าไอ้มินน่ะมันเป็นพวกเดียวกับชาวสยามแล้ว

กูยังเป็นคนเงี้ยวอยู่

กูกำลังหาทางช่วยพวกเราอยู่จริงๆ

งั้นมึงก็พิสูจน์

ไปช่วยกูเผาค่ายทหารสยาม

[ดนตรีเร่งจังหวะจนจบ]

[เสียงจิ้งหรีด]

[ดนตรีชวนลุ้น]

- [พ่อค้าปืน] สิบ - [มิน] สิบห้า

สิบห้าก็ไปหาที่อื่น ปืนไม่ได้หาง่ายๆ

ทองแบบนี้ก็ไม่ได้หาง่ายๆ เหมือนกัน

สิบสาม

เตรียมไว้ให้ฉัน 50 กระบอก

[ดนตรีระทึก]

[ดนตรีชวนลุ้น]

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

[ดนตรีจบ]

[ดนตรีซึ้ง]

[ดนตรียั่วยวน]

[ดนตรีซึ้ง]

[ดนตรีจบ]

[ดนตรีหวานซึ้ง]

[ดนตรีจบ]

[เสียงจิ้งหรีด]

[ดนตรีชวนลุ้น]

[ดนตรียะเยือก]

แม่ พี่เอื้องผึ้งฟื้นแล้ว

[พ่นลมหายใจเบาๆ]

[สะอื้น] ไหว้สา

ข้าเจ้าไหว้สาสูเจ้า

ที่ช่วยข้าเจ้าจากอสูรหมอก

มันเป็นหน้าที่ของข้าเจ้าอยู่แล้ว

สูเจ้าไม่ต้องคิดมากหรอก

[ดอกฝ้าย] พี่เอื้องผึ้งทำงานแข็งขันนัก

สมกับเป็นแม่คุ้ม

ยิ่งกว่าแม่คุ้มอังกาบ

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

ดอกฝ้าย

เขาพูดกันทั่วเมือง

ว่าแม่คุ้มอังกาบ

ออกนอกเมืองโดยไม่ได้รับอนุญาต

แม่โสมจึงส่งอสูรหมอกมาลงโทษชาวลับแล

- [ดนตรีชวนลุ้น] - สูเจ้าไปเอาเรื่องนี้มาจากไหนหรือ

แม่คุ้มอังกาบ

ไม่มีทางทำอะไรไม่ถูกไม่ควรหรอก

[แม่ดอกฝ้าย] ดอกฝ้าย

เลิกเอาเรื่องไม่รื่นหู

มาให้พี่เขาฟัง

สูออกไปหาข้าวมาให้พี่เขา

ไป

[ดอกฝ้าย] ค่ะ

[ดนตรีจบ]

ตรงนี้เป็นอย่างใดบ้าง

[แม่คุ้ม 3] เหตุการณ์ปกติดี ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง

ถ้าอย่างนั้น

เดี๋ยวสูเจ้าย้ายไปเป็นกองกำลังเสริม ที่ตรงอสูรหมอกเคยอาละวาด

เดี๋ยวตรงนี้ข้าเจ้าจะดูเอง

[แม่คุ้ม 3] ค่ะ

ไป

[แม่คุ้ม 3] พวกสูเจ้าตามข้าเจ้ามา

[ดนตรีชวนลุ้น]

[ถอนหายใจ]

[อังกาบ] อัญชัน

มันเกิดอะไรกับสูเจ้ากันแน่

ข้าเจ้าต้องหาคำตอบให้ได้

- [เอฟเฟกต์วิ้ง] - [เสียงลั่นครืน]

อ๊ะ

- [อังกาบฮึบ] - [เอื้องผึ้งหอบ]

- [เอื้องผึ้งหายใจเฮือก] แม่คุ้มอังกาบ - [อังกาบหอบ]

แม่คุ้มยังไปไม่ได้

ตอนนี้แม่คุ้มเป็นนักโทษ อาญาแผ่นดินเพราะหนีออกจากเมือง

จนทำให้แม่โสมพิโรธ และส่งอสูรหมอกมาอาละวาด

เหตุใดแม่คุ้มจึงทำเช่นนี้

[พ่นลมหายใจ] คือ…

เอื้องผึ้ง

เชื่อใจข้าเจ้าเถิด

[อังกาบหอบ]

- [แม่หมอ] อังกาบ สูเจ้าพร้อมนะ - [อังกาบเด็กหอบ]

[แม่หมอ] เอ้า เบ่ง

- [กรี๊ด] - [แม่หมอฮึบ]

[แม่หมอ] เบ่งอีก

- [อังกาบเด็กกรี๊ด] - [แม่หมอฮึบ]

[แม่หมอ] บุนนาค

สูเจ้าช่วยนางเบ่งด้วย สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เอ้า

[บุนนาค] สอง สาม

- [ทั้งคู่กรี๊ด] - [เสียงน้ำกระเซ็น]

โอ๊ย คลอดแล้วๆ

- [เสียงเด็กร้อง] - โอ้ [เป่าปาก แค่นเสียง]

อังกาบ

อังกาบได้ลูกแม่หญิงนะ

[บัวเด็กกับอัญชันเด็ก] ลูกแม่หญิง

[บงกช] บัว อัญชัน

สูเจ้าก็ท้องแก่ขึ้นทุกวัน

ทำท่าจะคลอดพร้อมกันด้วย

ขอให้ได้ลูกแม่หญิงนะ

ไหว้สา

อ๊ะ

- โอ๊ย [หอบ] ข้า [อึกอัก] ข้าเจ้า - [ดนตรีสะพรึง]

[บงกช] บัว

แม่หมอ มาดูซิ

- บัวลูก - โอ๊ย [หอบ]

[บงกช] อัญชัน

[อัญชันเด็กหอบ]

อัญชัน

สูเจ้าตายหรือเป็นกันแน่

[ฮึบ หอบ]

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[อังกาบเด็ก] อัญชัน

อัญชัน

[หอบ]

อัญชัน [หอบ]

- [บงกช] อังกาบ สูเจ้าจะเข้าไปไม่ได้ - [ร้องไห้]

[ปนสะอื้น] แม่เมืองบงกช

บอกข้าเจ้าที

ว่านั่นมันไม่ใช่อัญชันน้องข้าเจ้า

เมื่อเช้าอัญชันยังแข็งแรง

เตรียมคลอดพร้อมบัวอยู่เลย

[อังกาบเด็ก] จะตายได้อย่างใด

[บงกช] อังกาบ

[บงกช] อัญชันเขาเสียเลือดมาก

- [บงกช] ตอนคลอด เขาก็เลยตาย - [พ่นลมหายใจ]

[บงกช] สูเจ้าทำใจเถอะนะ

[หายใจแรง]

[สะอื้น] ถ้าอย่างนั้น ข้าเจ้าขอดูหน้าอัญชันเป็นครั้งสุดท้าย

- [อังกาบเด็ก] ได้ไหม - อังกาบ

สูเจ้าเป็นแม่คนแล้ว

ไม่ดี เอาลูกไปใกล้หลุมศพ

[บงกช] เด็กน้อยกับคนตายอยู่ใกล้กัน

มันผิด

ข้าเจ้าสวดอ้อนวอนแม่โสม

ให้มารับอัญชันไปเมืองสวรรค์แล้ว

อยู่ร่ำลาอัญชันตรงนี้เถิด

[ฮึบ]

[ดนตรีสะพรึง]

[ดนตรีจบ]

[สะอื้น]

[ดนตรีชวนพิศวง]

[ฟูมฟาย]

[ดนตรีจบ]

- ไปเอากระเป๋า เราจะไปกันตอนนี้ - [ดนตรีลุ้นระทึก]

[นายทหาร] กระผมส่งคนไปสืบข่าวในตลาดมา

เจอแต่คุณแชนลูกชายท่านขอรับ

อยู่กับพวกฝรั่งน่ะสิ

[นายทหาร] เงี้ยวในเชียงใหม่ ลำปาง

พะเยา ก็มีแผนก่อการ เช่นเดียวกับเงี้ยวเมืองแพร่ขอรับ

เราจะยกพลไปปราบพวกมันให้ราบคาบ

[พุดซ้อน] สูเจ้าหนีไปนอกหมอก

ละเมิดกฎจนแม่โสมพิโรธ

จับนาง

♪ หากความรักวันนี้ไม่ใช่แค่เธอกับฉัน ♪

♪ ความรักที่เป็นของเราสองคนในทุกวัน ♪

♪ รอวันที่เรา ♪

♪ ได้มีกันและกัน ♪

♪ หวังว่าในสักวันได้ทำตามหัวใจ ♪

♪ อยากจะมีชีวิต อยากโบยบินไปบนฟ้า ♪

♪ ฉันขอลาจากการเป็นตัวฉันเองแบบนี้ ♪

♪ อยากจะมีความรัก ♪

♪ ที่มีเพียงเราสองก็คงดี ♪

♪ รอวันที่มีแค่ฉันและเธอได้รักกัน ♪