Original subtitles

สิ่งที่ชั่วร้ายที่สุดของผู้มารนั่นก็คือ

- [บุหงา] ฮึ่ย - [ทุกคนกรี๊ด]

- ผู้มารน่ะ น่าเกลียดน่ากลัวเหมือนกับที่ - [เสียงบุนนาคลอยมาไกลๆ]

- แม่ครูท่านสอนไหม - [ดนตรีระทึก]

คืนจันทร์เต็มดวงคราวหน้า จะเข้าสู่พิธีล่าผู้มารแล้ว

- [ชวนชม] ผู้ได้รับการคัดเลือกคนสุดท้าย - [กาหลา] ไปเร็วซอมพอ

- ซ้องปีป - [ดนตรีระทึก]

ผักกาดลูกสาวข้าเจ้าไม่ผ่านได้ยังไง

มึงเล่นสวาทกับแม่มัน คนทุศีลอย่างงี้เอาเป็นกรรมการได้อย่างใด

[บุนนาค] ควรจะมีการคัดเลือก นักล่าผู้มารรอบสุดท้าย

โดยให้แม่โสมเป็นผู้ตัดสิน

[ทุกคน] ให้แม่โสมตัดสินๆ

[แม่หญิงเด็ก] แม่ครู ผู้เฒ่าของพวกเรามาจากที่ไหน

แล้วชาวลับแลอยู่ที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่

[ดนตรีบรรเลงเนิบๆ]

[บุหงา] ในอดีตกาล เหล่าบรรพสตรีของเรา

อพยพหนีการย่ำยีจาก

เหล่าผู้มารผู้ชั่วร้ายมาจากที่อื่น

จนกระทั่งได้พบกับดินแดน

อันบริสุทธิ์ในหุบเขาแห่งนี้

ที่มีแม่โสมเป็นผู้ปกป้อง

นอกจากจะปกป้องเมืองนี้

ด้วยกำแพงหมอกหนาล้อมรอบแล้ว

แม่โสมยังประทานขมิ้นทอง

พืชที่มีคุณวิเศษนานัปการให้กับพวกเราด้วย

จึงเป็นเหตุให้พวกเรา ต้องประพฤติปฏิบัติตนให้งดงาม

สมกับที่แม่โสมเมตตา ตามแนวทางที่แม่เมืองชี้นำ

เพราะแม่เมืองของพวกเรานี้

เป็นผู้ที่แม่โสมได้เลือกแล้ว

และพวกท่านก็ปกครองจนชาวลับแล

ทุกคนอยู่เย็นเป็นสุข

สืบทอดมาหลายชั่วอายุคน

เวลานี้

- วาระของข้าเจ้าใกล้ถึงปลายทาง - [ดนตรีเศร้า]

ถึงเวลาต้องเปลี่ยนผ่าน

[เพลง “ลับแล”] ♪ งามเฮืองปานเมืองฟ้า ♪

♪ งามในหล้าสุดป่าเขา ♪

♪ แม่โสมฮักษาให้คุ้มเย้า ♪

♪ หมู่เฮาลูกสาวลับแล ♪

♪ ยกมือวันทา ♪

♪ บูชาแม่โสมแม่เจ้า ♪

♪ ปกป้องฮักษาและปัดเป่า ♪

♪ หมู่เฮาลูกสาวลับแลอยู่เย็น ♪

[เพลงจบ]

- [เสียงนกร้อง] - [อังกาบฮึบ]

[อังกาบ] ไหวไหมลูก

- [กาหลา] ไหว - [อังกาบ] อือ

[อังกาบถอนหายใจ ฮึบ]

อีกนิดหนึ่งจ้ะ

- [อังกาบ] อุ๊ย อุ๊ยตายแล้ว - [เอฟเฟกต์สะพรึง]

[อังกาบ] เอ่อ ขอโทษเถอะนะแม่หมอ

- ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรจ้ะ - [อังกาบ] ขอโทษด้วย

[บุนนาค] ไม่เป็นไร

[ดนตรีชวนลุ้น]

- แม่ - [ในลำคอ] หือ

ข้างนอกน่ะเป็นอย่างไรบ้าง แม่ลืมแล้วหรือ

ข้าเจ้าน่ะอยากออกไปเปิดหูเปิดตามานานแล้ว

เขาให้ไปล่าผู้มาร อย่ามัวแต่ตะลอนๆ เหลวไหลล่ะ

ต้องได้ลูกสาวกลับมานะ

ใช่แล้ว ภารกิจอันใหญ่หลวงน่ะรอข้าเจ้าอยู่

ข้าเจ้าน่ะมีเวลาไม่มากแล้วนะแม่

พรุ่งนี้ตอนเช้าตรู่ ข้าเจ้าก็จะต้องไปเข้าร่วมพิธีรอบสุดท้าย

เพราะฉะนั้น ข้าเจ้า

ขอไปเที่ยวเล่นเหลวไหลก่อนนะแม่ พรุ่งนี้ค่อยเจอกันที่บ้านนะแม่นะ

[ดนตรีซุกซน]

[ดนตรีสะพรึง]

[ดนตรีระทึก]

[ดนตรีชวนลุ้น]

[ดนตรีซึ้ง]

[เสียงเคาะไม้เป็นจังหวะช้าๆ]

[ดนตรีชวนลุ้น]

[บุนนาค] อีผักกาด

ออกไป สูเจ้าไม่ผ่านเข้ารอบ

[ดนตรีสะพรึง]

แม่หมอ แม่หมอ ข้าเจ้าผิดไปแล้ว ขอโอกาสอีกครั้งนะแม่หมอ

แม่หมอ แม่หมอฟังข้าเจ้าก่อนนะ

ข้าเจ้าทำได้ ข้าเจ้าเชื่อว่าข้าเจ้าทำได้ แม่หมอให้โอกาสข้าเจ้าอีกครั้งนะ

[บุนนาค] ก็บอกแล้วไงว่าสูเจ้าไม่ผ่านเข้ารอบ

[ผักกาด] ข้า… ข้าเจ้าออกไป แบบนี้ไม่ได้แม่หมอ แม่หมอฟัง…

แม่หมอ ให้โอกาสข้าเจ้า อีกแค่ครั้งเดียวนะแม่หมอ

- [บุนนาค] ออกไป - [ผักกาด] แม่หมอ [สะอื้น]

[ผักกาด] ข้าเจ้าออกไปแบบนี้ไม่ได้ แม่หมอ [เสียงเบาลงเรื่อยๆ]

- [ดนตรีสะเทือนใจ] - [เสียงน้ำหยด]

[บุนนาค] ระหว่างพิธีอัญเชิญแม่โสม

สูเจ้าทั้งสี่ เฟื่องฟ้า ซอมพอ

มะเม่าและรวงผึ้ง

เจ้าจะต้องเอามือจุ่มลงไปในบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์

โดยมีนักล่าผู้มารทั้งห้าเป็นประจักษ์พยาน

พวกเจ้าทั้งสี่ พร้อมแล้วหรือยัง

[ดนตรีลุ้นระทึก]

เอาล่ะ ถึงเวลาแล้ว

[บุนนาค] ขอให้แม่เมืองตั้งจิตถึงแม่โสม

ให้ท่านได้บอกกล่าวผ่านมาว่า

แม่หญิงคนใดเป็นผู้ที่เหมาะสม

ผ่านการจุ่มมือลงในบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์นี้ด้วยเถิด

จงจุ่มมือขวาของตัวเองลงไปในบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์

[ดนตรีคึกคัก]

[บัวสวดมนต์] วันทาเทวี สิริโสภา โสมาสักการะ

[ทุกคน] วันทาเทวี สิริโสภา โสมาสักการะ

วันทาเทวี สิริโสภา โสมาสักการะ

วันทาเทวี สิริโสภา โสมาสักการะ

วันทาเทวี สิริโสภา โสมาสักการะ

วันทาเทวี สิริโสภา โสมาสักการะ

[เสียงน้ำกระเซ็น]

- [ทุกคน] วันทาเทวี สิริโสภา โสมาสักการะ… - [เอฟเฟกต์วิ้ง]

- [ทุกคนสวดมนต์ต่อเนื่อง] - [ดนตรีลุ้นระทึก]

- [ทุกคนหยุดสวดมนต์] - [ดนตรีสะพรึง]

ซอมพอ มือสูเจ้า

[บุนนาค] สัมผัสมือจากแม่โสม

เป็นทองผ่องแผ้วเหลือเกิน

เราได้นักล่าผู้มารคนสุดท้ายแล้ว

- [เพลง “ลับแล”] - ไหว้สาแม่โสมๆ

[ทุกคนท่องต่อเนื่อง] ไหว้สาแม่โสมๆ…

[หยุดท่อง]

[เฟื่องฟ้า] ข้าเจ้ายินดีด้วยนะซอมพอ

สูเจ้าจิตใจดี น้ำใจงดงามที่สุดในพวกเรา

สูเจ้าควรได้เป็นมากกว่าข้าเจ้า

[ถอนหายใจ]

แม่โสมท่านเลือกแล้ว ไม่ต้องคิดมาก

และข้าเจ้าก็ชอบพืชพรรณ

ได้กลับไปทำไร่ก็คงดี

♪ ภัยพาลบ่หาบ่กราย ♪

♪ ยกมือวันทา ♪

- ♪ บูชาแม่โสมแม่เจ้า ♪ - [เสียงซุบซิบ]

♪ ปกป้องฮักษาและปัดเป่า ♪

นักล่าผู้มารคนสุดท้ายของปีที่แม่โสม

[บุนนาค] เลือกเองกับมือ

แม่หญิงผู้มีจิตใจงดงามผ่องแผ้วนพคุณ

แม่หญิงซอมพอ

ลูกสาวแม่เมืองบัว ลูกสาวของพวกเรา

- [ดนตรีสะพรึง] - [ทุกคนฮือฮา]

[เสียงซุบซิบ พึมพำ] เหมาะสมแล้ว เหมาะสมที่สุดแล้ว

[ดนตรีระทึก]

[อังกาบ] อุ๊ยๆ อุ๊ยตายแล้ว

- [อังกาบ] อุ๊ยๆ อุ๊ย ขอโทษเถอะนะแม่หมอ - [บุนนาค] เอ๊ย ไม่เป็นไรๆ ไม่เป็นไร

- ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรจ้ะ - [อังกาบ] โอ๊ะ

[ดนตรีสะพรึง]

[เสียงแมลง เสียงกบ]

[ดนตรียะเยือก]

[ถอนหายใจ]

[ดนตรีชวนลุ้น]

[ในลำคอ] ฮึ ดึกดื่นป่านนี้ยังไม่เข้านอน

วันพรุ่งนี้จะไม่มีแรง

[เสียงก๊อกแก๊ก]

[อังกาบพ่นลมหายใจ]

แม่ แม่คิดว่า ถ้าเข้าเจ้าเอามือจุ่มลงไปในบ่อ

มือของข้าเจ้าจะเป็นสีทองไหม

เห็นมือของซอมพอเลื่อมเปลวทอง

แวววาวยิ่งกว่าขมิ้นทองอีกนะแม่ ข้าเจ้าน่ะตะลึงมาก

ทองแท้แน่หรือ

- [ถอนหายใจ] โกหก - [เสียงวางของ]

พกไว้ยามหน้าสิ่วหน้าขวาน

ดูแลชีวิตสูเจ้าด้วย หากทุกอย่างไม่เป็นอย่างที่สูเจ้าคิด

[กาหลาหายใจยาว]

[ดนตรีสะพรึง]

แม่

คือ…

- ถ้าข้าเจ้าได้ลูกชาย… - [ในลำคอ] หือ

พูดอะไรไม่เข้าท่า [ถอนหายใจ]

ข้าเจ้าก็แค่พูดเล่นน่ะแม่

ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

แม่โสมจะเกลียดลูก หน้าแม่จะไม่ได้เห็น เข้าใจไหม

- [ดนตรียะเยือก] - [ถอนหายใจ]

[อังกาบเดาะลิ้น] ไปเข้านอนไป

[อังกาบหายใจยาว]

[เบาๆ] จ้ะ

[เสียงนกร้อง]

แม่คุ้มอังกาบอยู่นี่แล้ว

เธอจะเป็นผู้นำแม่หญิงนักล่าผู้มารไปส่งที่ริมหมอก

- [หัวเราะเบาๆ] - [ดนตรีเนิบๆ]

วันมงคลบรรจบมาอีกคราแล้ว

[บัว] หน้าที่อันยิ่งใหญ่ของบ้านเมืองเรา

ขอฝากไว้ที่เหล่านักล่าผู้มารทั้งหลาย

ขอให้สูเจ้ากลับมาเป็นแม่ของลูกสาว

ขยับขยายบ้านเมืองเราสืบไป

และจงรู้ไว้ด้วยว่าสูเจ้าทั้งหลาย

เป็นผู้ที่เปี่ยมไปด้วยความสามารถและมีบุญญา

เป็นความหวังของบ้านเมือง

และเป็นความภูมิใจของแม่ๆ ทุกนาง

ก่อนออกจากลับแล

ข้าเจ้าขอย้ำกฎการล่าผู้มาร

[พุดซ้อน] ให้สูเจ้าจดจำอีกครั้ง

การล่าผู้มารถือเป็นหน้าที่ศักดิ์สิทธิ์

ในการเพิ่มจำนวนชาวเมือง

- [ดนตรีชวนลุ้น] - [เสียงฝีเท้า]

[พุดซ้อน] แต่เด็กที่เกิดมาต้องเป็นแม่หญิงเท่านั้น

หากว่าสูเจ้าคลอดเด็ก ที่เป็นเพศผู้มารอันเป็นกาลกิณี

เด็กผู้มารนั้นจะต้องถูกลอยน้ำไป

ส่วนเจ้าและแม่ของสูเจ้า

จะต้องถูกลดศักดิ์ไปใช้แรงงาน

กฎบ้านเมืองไม่มีข้อยกเว้นต่อผู้ใด

- [พุดซ้อน] แม้แต่ลูกสาวแม่เมือง - [เสียงน้ำไหล]

[พุดซ้อน] หากสูเจ้าคลอดลูกออกมาเป็นเพศกาลกิณี

ตำแหน่งสืบทอดก็จะตกเป็นของผู้อื่น

เพราะฉะนั้นขอให้จำไว้หนักๆ

สิ่งใดที่ร่ำเรียนไป ขอให้นำไปให้ให้สุดความสามารถนะ

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[เอฟเฟกต์ชวนตะลึง]

[เสียงลั่นครืน]

ผ่านประตูหมอกนี้ก็โลกภายนอกแล้วนะ

- เจ้าพร้อมกันหรือยัง - [ทุกคน] พร้อมค่ะ

ซอมพอ สูเจ้าไปก่อน

ค่ะ

[เสียงนกร้อง]

[เสียงสายลม]

- [เอฟเฟกต์วิ้ง] - [เสียงฟ้าเปิด]

[ดนตรีชวนพิศวง]

- [ทุกคนฮือฮา] - [รำเพย] เปิดแล้วสูเจ้า

[ซ้องปีบ] เปิดแล้ว

- เป็นไปได้ยังไงน่ะ - เราจะได้ออกไปแล้วนะ

[ส้มสุกคิกคัก]

[เสียงลั่นครืน]

[เสียงสัตว์ป่าร้องระงม]

[ดนตรีสงบเยือกเย็น]

ดูขมิ้นทองในมือสูเจ้าสิ

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

[ดนตรีปลุกใจ]

ขมิ้นทอง เมื่ออยู่ในเมืองลับแล เป็นพืชวิเศษ

แต่ในโลกภายนอก เป็นทองคำ

วัตถุที่คนภายนอกมักอยากได้

ขมิ้นทองนี้ ห้ามให้ใครพบ

ขมิ้นทองนี้จะเป็นกุญแจ ที่นำพาสูเจ้ากลับมาเมืองลับแลได้

- [อังกาบ] เข้าใจไหม - [ทุกคน] เข้าใจค่ะ

[ดนตรีปลุกใจ]

[เสียงนกร้อง]

[ดนตรีระทึก]

[เสียงฟ้าปิด]

- [ชาวบ้านชาย 1] ขโมย เฮ้ย จะไปไหนวะ - [ชาวบ้านชาย 2] ขโมยๆ เร็วๆ

[เสียงกรี๊ดกร๊าด จอแจ]

[ชาวบ้านชาย 3] จะไปไหนวะ

- [ชาวบ้านชาย 4] เฮ้ย ขโมย - [ชาวบ้านชาย 1] เฮ้ย ขโมย จับไว้

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[ดนตรีซุกซน]

[เสียงเป็ด]

[เสียงพูดคุยจอแจ หัวเราะ]

[กาหลาหายใจเฮือก]

นี่ พวกเรามาดูนี่ พวกเราใกล้ถึงแล้ว

เมื่อตอนถึงบ้านสาว พวกเราจะต้องเก็บตัวให้ลับตาคน

[รำเพยในลำคอ] อือๆ

บ้านคงอยู่ไกลจากชาวบ้านมาก

[ชบาในลำคอ] อือ

[เสียงพูดคุย]

[เสียงจอแจ]

- คิดอยู่ไหม - [ภาษาอังกฤษ] มาดูกันก่อน

- [พ่อค้า] นายท่าน เอาไหมๆ - [ภาษาอังกฤษ] ขอบคุณครับ

[พ่อค้า 2] แวะก่อน เอาไรดีจ๊ะ

[ภาษาอังกฤษ] มะเขือเทศ

[พ่อค้า 3] เลือกได้เลยจ้ะ เลือกก่อนนะ เลือกได้เลย

ผู้หญิงๆ

- [หัวเราะ] - [ดนตรีสดใส]

[ภาษาอังกฤษ]

นายชอบไหม ฉันชอบๆ ชอบไหม

[ภาษาอังกฤษ]

แชน ถ้านายไม่รีบหาผู้หญิงเอง

พ่อนายจะจับนายมาแต่งงานกับใครก็ไม่รู้

นี่เดี๋ยวนี้นายรู้เรื่องผู้หญิง มากกว่าการทำแผนที่อีกเหรอเฮนรี่

อ๋อ [หัวเราะ]

- [ภาษาอังกฤษ] แน่นอน แบบว่า เอ่อ - [พ่อค้า 3] เอาไรดีครับ

- หรือว่านายอยากได้ผู้หญิงจากบ้านฉันเหรอ - [หัวเราะเบาๆ]

[หัวเราะ พูดภาษาอังกฤษ]

พ่อนายจะฆ่าฉันแน่ๆ เลย

นี่แค่นายทำงานกับฉัน พ่อนายก็เกลียดฉันจะตายแล้ว

- [พ่นลมหายใจ] - [ดนตรีซุกซน]

[กาหลา] ฮะ

[กาหลา] เฮ้ย [หายใจเฮือก]

[กาหลาหายใจเฮือก]

พวกเรา ข้าเจ้าว่าเราเจอแล้ว

[ทั้งสามคน] ถูก

[ส่งเสียงอู้อี้]

[ดนตรีสนุกสนาน]

เขาพูดไม่ได้เหรอ

คงอย่างนั้นแหละ

ดี ความลับไม่รั่วไหล

เอ่อ

ฮะ

- [กาหลาถอนหายใจ] - [ดนตรีซุกซน]

- [ส้มสุกถอนหายใจ] - [ซอมพอหัวเราะแห้ง]

[เอฟเฟกต์ตะลึง]

ใช่แล้ว

[ดนตรีสดใส]

- [กาหลา] ใช่ - [ส้มสุกถอนหายใจ] อือ

ไปๆ

[ส้มสุกถอนหายใจ]

- รำเพย [คิกคัก] - โห

- [รำเพย] สูเจ้าๆ - [หญิงใบ้อู้อี้]

- [หญิงใบ้อู้อี้] - [ส้มสุก] ทุกคน

[ดนตรีสดใส]

เขาบอกว่าที่นี่แหละคือห้องนอนของพวกเรา

[ทุกคน] อ๋อ

- [กาหลา] ฮะ - [ชบา] ฮะ

เขาจะเอาอะไรมาให้เราน่ะ

- [กาหลา] อะไรน่ะสูเจ้า ไม่รู้เลย - [ชบา] อะไรน่ะ

[กาหลา] อ๋อ

เขาบอกว่ากินอันนี้แล้ว

ผิวพรรณ เอ่อ งดงาม เปล่งปลั่ง

- ใช่ไหมจ๊ะ ใช่ไหม - [หญิงใบ้] เออๆ

[ดนตรีสนุกสนาน]

- [หญิงใบ้อู้อี้] - [ทุกคน] เอ้า นั่งๆ นั่ง

- หอม - [ทุกคน] หอม

- [หญิงใบ้อู้อี้] - เขาว่า เขาไปกว้านเด็ดมาให้พวกเรา

[ทุกคน] อ๋อ

- [รำเพย] แล้วก็ สวยจ้ะๆ สวย - [ทุกคน] อ๋อ

[รำเพยและส้มสุก] สวยมาก

[ซ้องปีบ] เขาบอกว่าให้ลองดมดู

- [ส้มสุก] หือ อือ - ข้าเจ้าดมได้ไหม

[ในลำคอ] โห

หอมจัง ข้าเจ้าว่าต้องผสมสะบันงาแน่

กลิ่นเหมือนมาก

- [ทุกคน] สวย - [หญิงใบ้อู้อี้] สวย

สีสวยมาก

[หญิงใบ้หัวเราะ]

ไหว้สาจ้ะ

[ส้มสุก] อะไรน่ะ

[รำเพยซุบซิบ] สูเจ้าดูสิ

- [ส้มสุกคิกคัก] อุ๊ย - [รำเพย] อือ

- [เสียงพูดพึมพำ] จัดเสื้อผ้าด้วยสูเจ้า - [กาหลาหายใจเฮือก]

ในแผนที่บอกว่า ถ้าเดินไปอีกนิดหนึ่งก็จะเจอคนหมู่มาก

จะเจอผู้มารแล้วไหม

- นู่น - [กาหลา] หือ

- [คิกคัก] - ส้มสุก

- [ถอนหายใจ] - [ดนตรีซุกซน]

กาหลา ระวังนะ

เหม็นกลิ่นอะไรก็ไม่รู้

- [ดนตรีสะพรึง] - [ทุกคนกรี๊ด]

- [ดนตรีซุกซน] - [กาหลา] ฮะ

ปากก็มีขน เนื้อตัวก็สากอย่างกับขี้ดิน

- ผู้มาร - [ทุกคนร้องตกใจ]

ทำไมผู้มารสภาพอย่างนี้ หน้าแดง ตัวแดง

ผมเผ้ารุงรัง กลิ่นตัวก็เหม็นๆ

- [ชายขี้เมา] แหวะ - [ทุกคนกรี๊ด]

- [ทุกคนร้องโวยวาย] - [ดนตรีวุ่นวาย]

[กาหลา] ตามข้าเจ้ามา

[ทุกคนกรี๊ด]

[พ่อค้า 4] สดๆ ได้เลยจ้ะ มาดูกันก่อนได้เลยจ้ะ

มาดูก่อนได้เลย

[กาหลาพ่นลมหายใจ]

[กาหลาถอนหายใจ] ไป

เฮ้ย จะเข้าไปจริงเหรอกาหลา

อ้าว จะเข้าไปดูว่ามีอะไรน่าสนใจ ไป

ผู้มาร

ผู้มารมีเยอะมาก เมืองนี้คงบาปจัด

- ใช่ - ไป

[ส้มสุก] ไปเถอะสูเจ้า

[เสียงจอแจ]

- [ดนตรีสยองขวัญ] - [เสียงพูดคุยจอแจ]

[รำเพย] เฮ้ย

[ดนตรีสะพรึง]

[ส้มสุก] ไก่ย่าง

- เฮ้ย - ผู้มารเต็มไปหมด ข้าเจ้ากลัว

สูเจ้าจะกลัวอะไรนักหนา เดี๋ยวก็ต้องนอนกับเขาอยู่ดี

- แม่โสมจะลงโทษสูเจ้าอย่างหนัก เลวมาก - [กระซิบ] เฮ้ย

- [ซ้องปีบอู้อี้] - [กาหลากระซิบ] เงียบ อย่าเสียงดัง

[ซ้องปีบ] ฮึ่ย

[ดนตรีขบขัน]

[เสียงทุบ]

[ดนตรีสะพรึง]

- โอ้ - [ชบา รำเพยและซ้องปีบกรี๊ด]

- [รำเพย] เฮ้ย ชบาเป็นลม - เฮ้ย

- [กาหลา] ไม่มีอะไรจ้ะ - [รำเพย] ชบา ไปเถอะ

[ส้มสุก] เร็วๆ

[ดนตรีซุกซน]

- [รำเพย] ชบา - [ส้มสุก] ชบา

ไม่มีอะไรจ้ะ

[เสียงจอแจ]

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

- [เสียงจอแจ] - [มินเป่าลม]

- [ทหาร] เอ้า เสร็จหรือยังล่ะพ่อค้า - [พ่อค้า 5] เอ่อ ใกล้แล้วขอรับ

- [ทหาร] ผูกซะแน่นเลยเนี่ย - [พ่อค้า 5] อ้าว เดี๋ยวไปไกลนะขอรับ

- [พ่อค้า 5] ไปไกลไหมขอรับ - [ทหาร] นู่นแหละ

ทีหลังชวนมาทั้งกองทัพ มากรึ๊บที่ตลาดเถิด

[พ่อค้า 5] ตักจากโหลน่ะถึงใจกว่า

[ทหาร] แค่แวะมา เลยจะซื้อไปฝากพวกมันหน่อย

เดี๋ยวพวกฉันก็ต้องเดินทางต่อแล้ว อยู่ไม่นานหรอกพ่อค้า

- [พ่อค้า 5] กลับพระนครหรือขอรับ - [ทหาร] ขึ้นทางเหนือ

[ทหาร] เดี๋ยวถ้ากินดี ฉันมาอีก

[พ่อค้า 5] สูตรนี้พิเศษ

[พ่นลมหายใจ] ข้าเจ้าอยากจะอ้วก บาปหนาจะติดตัวข้าเจ้าหรือเปล่าก็ไม่รู้

ข้าเจ้าอยากโดดบ่อน้ำชะล้างบาปหนัก

- [รำเพย] จากบ้านป่าเมืองเถื่อนให้รู้แล้วรู้รอด - [ทุกคนคราง]

- [รำเพย] โอ๊ย ข้าเจ้าเครียด - [ซ้องปีบ] ไหว้สาแม่โสม

- [ส้มสุก] ไหว้สา - อย่าลงโทษข้าเจ้านะ

ข้าเจ้าไม่ได้ตั้งใจ ข้าเจ้าไม่รู้ว่ามันจะป่าเถื่อนปานนี้

[รำเพย] ไหว้สาแม่โสมๆ ข้าเจ้าขออภัยด้วยค่ะ

[กาหลา] โอ๊ย ไปกันใหญ่แล้ว เชื้อบาปน่ะมันไม่ติดตัวสูเจ้าหรอก

สูเจ้าไม่ได้ฆ่ามันกับมือ

[ดนตรีซุกซน]

[ซ้องปีบ] ใช่แล้ว ข้าเจ้าไม่ได้ฆ่า

ใช่ สูเจ้าน่ะเอาแต่โวยวาย

แม่ๆ ท่านก็สอนมาอยู่ ว่าอย่าพูดเสียงดัง จะเป็นที่สนใจ

[กาหลา] แล้วนี่อะไร ฮะ สูเจ้าแหกปากตลาดแตก

ข้าเจ้าน่ะอารมณ์ขึ้น

ก็ไม่เคยเห็นกับตา ลับแลเรามีแต่แม่หญิงจิตใจสะอาด

[ดนตรีขบขัน]

พวกผู้มารมันช่างโหดร้าย เห็นเลือดเป็นของสนุก

ข้าเจ้าอยากกลับบ้านแล้วนะ

ซอมพอ

เลือดเปื้อนผ้าสูเจ้า

[ส้มสุก] หรือว่าเป็นเลือดปลา

- [ทั้งสามกรี๊ด คราง] - [เอฟเฟกต์ตลก]

- [รำเพยถอนหายใจ หอบ] - [ส้มสุกคราง] นี่มันเลือดปลา

- [ส้มสุก] แน่ๆ - [ซ้องปีบคราง]

[กรี๊ด]

[เอฟเฟกต์ตลก]

โอ๊ย ข้าเจ้าเหนื่อย

ไอ้หยา ทองคำรูปร่างประหลาด ลื้อไปได้มาจากไหนเนี่ย

เท่าใด

[ดนตรีซุกซน]

[ในลำคอ] อือ

ดูไปดูมานะ คงสักเฟื้องหนึ่งน่ะ

ถูกไป

อั๊วะให้ลื้อมากแล้วนะ อันแค่นี้เอง

งั้นไม่เป็นไร

[เดาะลิ้น] เอางี้ก็ได้ 20 ตังค์

[พ่อค้าจีน] หนึ่งสลึง

สองสลึง ลื้อจะขายไหม

[แค่นหัวเราะ]

[มิน] ราคาสูงกว่าที่คิด

ตัดสินใจดีๆ จะเอาไหม

[ดนตรีปลุกใจ]

ไอ้หยา

[ดนตรีสนุกสนาน]

[มินพ่นลมหายใจ]

[จายพูดภาษาเงี้ยว]

[ดนตรีระทึก]

[มิน] อ้าว

[ภาษาเงี้ยว]

[ภาษาเงี้ยว]

[ภาษาเงี้ยว]

[จายพูดภาษาเงี้ยว]

[ถอนหายใจ เดาะลิ้น]

[ภาษาเงี้ยว]

[ภาษาเงี้ยว]

ถ้าคนไตยังเป็นข้าหลวงในเมืองแพร่

เราจะสร้างบ้านทำนาค้าขายอะไรไม่ได้เลยนะ มันมาเอาคนไตเป็นคนใต้บังคับของอังกฤษไปแล้ว

แล้วจะให้กูทำยังไง

งั้นก็คอยส่งข่าวการเดินทัพของพวกสยามให้รู้

แต่ว่ากู…

- [เสียงชักมีด] - [ครางกลัว]

ก็ได้ๆ [ติดอ่าง] เรื่องแค่นี้กูทำได้ [หอบ]

[เสียงตวัดมีด]

[ดนตรีเศร้า]

[ถอนหายใจ]

ไหว้สาแม่โสม

ผู้มาร

ผู้มารป่าเถื่อนกว่าที่พวกเราร่ำเรียนมา

[ซ้องปีบ] วิชาอาคมจะสยบมันได้หรือ

[ดนตรีเศร้า]

พวกเราได้ตายกันหมดแน่

ข้าเจ้าจะล่าผู้มารได้อย่างไรนะ

ถึงจะเป็นลูกสาวแม่เมือง แต่มัวทำหน้าจ๋อย

[รำเพย] ทำอะไรไม่ทันการ ชะตาสูเจ้าก็พลิกผันได้นะ

[กาหลาถอนหายใจ]

ไม่มีเวลาให้กังวล เรื่องนี้สำคัญมากนะ

ถ้าอยากกลับลับแลไวๆ สูเจ้าก็ต้องตั้งใจทำให้เต็มที่

[กาหลา] ต้องจำไว้ให้แม่น ว่าที่เรามา มาเพื่องานสิ่งใด

พวกเราจะต้องกลับบ้านไปด้วยเกียรติยศนะ

- [ทุกคนเบาๆ] อือ - [ดนตรีปลุกใจ]

[ทุกคนตะโกน] ล่าผู้มารๆ เราต้องได้ มันต้องโดน

พุ่งกระโจน โยกและโยน เพื่อลูกสาว เพื่อลับแล เฮ

[ดนตรีเร้าใจ]

[เสียงหายใจเฮือก]

[ดนตรียั่วยวน]

[ชายหนุ่ม] เอ่อ

ข้าเจ้าว่าได้ผลนะ

ใช่ ข้าเจ้าว่าคนทางนั้นตามสูตรเป๊ะ

- ท่าทางดี มีกำลังวังชา - อกสามศอก

- ตูดไม่ปอด - ไม่เตี้ยหมาตื่น

- [เสียงกระดิ่ง] - ข้าเจ้าเริ่มก่อน

[ชายหนุ่มซุบซิบ] มาแล้วๆ

[ดนตรีสดใส]

- [ชายหนุ่ม 1] ฮึ่ย - [ชายหนุ่ม 2] เฮ้ยๆ

[ชายหนุ่ม] เนียน [สูดปาก]

- เฮ้ย - [ชายหนุ่ม 2] อะไรเล่า

สายตาสายใจ

ลูบไล้เนื้อตัว

[เหล่าแม่หญิง] ฮึ่ย

- บั้นท้ายสยบมาร - [หัวเราะเบาๆ]

ทำให้อยากแล้วก็จากไป

- [เหล่าแม่หญิง] อุ๊ย - [ซ้องปีบ] ส้มสุก

- [ซ้องปีบ] เก่งน่ะ - [กาหลา] ส้มสุกได้แล้ว

ตาข้าเจ้าบ้าง

- เฮ้ย ได้แล้ว - ได้ผล

ต้องไปหาที่ที่ไม่มีสงคราม แล้วจะได้ซื้อขายทำเงินทองเยอะๆ

[ดนตรีซุกซน]

[มินหายใจเฮือก]

- ข้าเจ้าขอลองบ้างนะ - อือ ไปเลย

[กาหลากระแอม]

[ดนตรีระทึก]

[หายใจเฮือก ถอนหายใจ]

[พึมพำ] หายไปไหน

[ดนตรีหวานซึ้ง]

ไม่มีอะไรจ้ะ

[ดนตรีประทับใจ]

ซอมพอๆ

ซอมพอ

[กาหลาตะโกน] ซอมพอ

[เสียงจิ้งหรีด]

[ดนตรีชวนลุ้น]

[หอบ]

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[สะอื้น]

[สะอื้น]

- [เสียงขู่คำราม] - [ดอกฝ้ายกรี๊ด]

- [ดนตรีระทึก] - [เด็กหญิงร้องไห้] แม่

[บุนนาค] แต่ข้าเจ้าสงสัยมาก ว่าเหตุใดอสูรหมอกจึงลงมาทำร้ายผู้คน

[พุดซ้อน] ข้าเจ้าไปตรวจตราที่เรือนแม่คุ้ม ไม่เห็นแม้แต่เงาของแม่คุ้มอังกาบ

- [อังกาบหอบ] - [เสียงเหล็กตก]

♪ หากความรักวันนี้ไม่ใช่แค่เธอกับฉัน ♪

♪ ความรักที่เป็นของเราสองคนในทุกวัน ♪

♪ รอวันที่เราได้มีกันและกัน ♪

♪ หวังว่าในสักวันได้ทำตามหัวใจ ♪

♪ อยากจะมีชีวิต อยากโบยบินไปบนฟ้า ♪

♪ ฉันขอลาจากการเป็นตัวฉันเองแบบนี้ ♪

♪ อยากจะมีความรักที่มีเพียงเราสอง ♪

♪ ก็คงดี รอวันที่มีแค่ฉันและเธอได้รักกัน ♪

[เพลงจบ]