Original subtitles

แม่คุ้มอังกาบคงอยู่เวรยามริมหมอกจนลืมวันเวลา

[บัว] ยามนี้เข้าเดือนแปด จะต้องจัดพิธีล่าผู้มารแล้ว

- [ดนตรียะเยือก] - แม่หญิงใดไม่ผ่านการคัดเลือกนักล่าผู้มาร

- ก็ต้องลดศักดิ์ลงมาเป็นแม่หญิงแรงงาน - [กรี๊ด]

[ฮึบ]

ข้าเจ้าจะต้องไปหาบขี้หาบเยี่ยว อย่างแม่หญิงแรงงานนั่นไหม

[ดนตรีระทึก]

มีคนฆ่านก

[บัว] แม่โสมต้องไม่พอใจแน่

- [เสียงโวยวาย] - [ตะล่อมร้องไห้]

ถอยออกไป

ความผิดของสูเจ้าแม่โสมท่านจะตัดสินเอง

- [เสียงขู่คำราม] - [ทั้งคู่กรี๊ด]

[ดนตรียะเยือก]

ซอมพอ สูเจ้าต้องผ่านการคัดเลือกให้ได้นะ

ลับแลวันข้างหน้าจะเป็นอย่างไร ขึ้นอยู่กับสูเจ้า

สูเจ้าต้องเป็นนักล่าผู้มารให้ได้

สูเจ้าต้องได้ลูกสาวแล้วต้องได้เป็นแม่เมืองนะ

[บัวสะอื้น] ซอมพอๆ ซอมพอ

[บัวสะอื้น]

[หายใจหอบถี่]

- [บัว] ซอมพอ - [หอบ] แม่บัว

- [ทั้งคู่ร้องไห้ หายใจหอบถี่] - [ดนตรีระทึก]

- [ปนสะอื้น] แม่บัว - ซอมพอ

[กรี๊ด]

- [หายใจเฮือก] - [ดนตรีจบ]

ซอมพอ สูเจ้าเป็นอะไร

ฝันร้ายหรือ

[ดนตรีเศร้า]

[เสียงจิ้งหรีด]

คิดอะไรอยู่หรือซอมพอ

บางที

ข้าเจ้าก็อยากรู้นัก

[ดนตรีจบ]

ไยแม่โสมโหดร้ายอย่างนี้

[ซอมพอ] ตะล่อมเป็นเพียงเด็ก

แม่บัวว่าไว้

ชีวิตแลกชีวิต กฎคือกฎ

แต่ถ้าสูเจ้าได้เป็นแม่เมือง

สูเจ้าก็เปลี่ยนกฎนี้ได้นะซอมพอ

แค่ผ่านการคัดเลือก

ก็ไม่มีหวังแล้ว

[ซอมพอ] สัญญากับข้านะกาหลา

- ถ้าหากสูเจ้าได้เป็นแม่เมือง - [ขัด] สูเจ้าจะได้เป็นแม่เมืองแน่

[ดนตรีซึ้ง]

[ถอนหายใจ]

ข้าเจ้าสัญญา

ข้าเจ้าจะอยู่ข้างๆ เอง

[เพลง “ลับแล”]

♪ งามเฮืองปานเมืองฟ้า ♪

♪ งามในหล้าสุดป่าเขา ♪

♪ แม่โสมฮักษาให้คุ้มเย้า ♪

♪ หมู่เฮาลูกสาวลับแล ♪

♪ ยกมือวันทา ♪

♪ บูชาแม่โสมแม่เจ้า ♪

♪ ปกปัก ฮักษาและปัดเป่า ♪

♪ หมู่เฮาสาวลับแลอยู่เย็น ♪

- [ดนตรีเร้าใจ] - [บุหงา] ตีตะ

ตีตะๆ เออน่ะ

ตีตะๆ ตีตะ ดี ส่งมาๆ

เอ้าๆ ดีๆ

สูเจ้าเก็บปลายเท้าเข้ามา เก็บเข้ามา

เก็บๆ เก็บ เอ้า ดี

ท่างามๆ ดี

เก่งมาก นี่ [ลากเสียง] งาม

พวกเราต้องสังวาสกับผู้มารด้วยท่าอย่างงี้หรือ

คงเป็นท่ายั่วกำหนัดผู้มารนั่นล่ะ

[ถอนหายใจ] แม่โสมเจ้าคะ [หอบ]

นี่หรือท่ายั่วกำหนัด ผู้มารชอบวิปริตเสียจริง

ทำๆ ไปเถอะเฟื่องฟ้า

นี่เป็นท่าสังวาส

ที่จะทำให้สูเจ้ามีโอกาสได้ลูกสาวมากที่สุด

และนั่นคือ เป้าหมายเพียงหนึ่งเดียวของการ

ล่าผู้มาร

ระหว่างที่ร่วมสังวาส

สูเจ้าต้องตั้งจิตให้มั่น

อย่าหวั่นไหวไปกับอารมณ์ [เค้นเสียง] อย่างนั้น อย่างนี้

รำลึกถึงแม่โสมเข้าไว้

[ทุกคน] ค่ะ

โอ๊ย [หอบ] ไม่ไหวแล้ว

[เฟื่องฟ้า] สูเจ้าเป็นอะไรซอมพอ

- [ซอมพอ] ขาข้าเจ้า เจ็บมาก - [เฟื่องฟ้า] ฮะ เจ็บมากไหม

เดี๋ยวข้าเจ้าช่วยนะ

- [โอดโอย] - ฮะ

- [ซอมพอ] เจ็บๆๆ โอ๊ย - [เฟื่องฟ้า] เดี๋ยวข้าเจ้านวดให้

[เฟื่องฟ้า] สูเจ้าดีขึ้นไหม

[ผักกาด] ปีนี้ท่าจะได้เห็นความเปลี่ยนแปลง ในเมืองลับแลเป็นแน่แท้

[รำเพย] สูเจ้าหมายถึงตำแหน่งแม่เมืองใช่ไหม

ใช่แล้ว ลูกสาวแม่เมือง ไม่ได้ความอย่างนี้ ข้าเจ้าบอกตามตรง

พูดอย่างนั้นไม่ดี ข้าเจ้าใจไม่ดี

ลับแลเราจะเป็นอย่างไร หากต้องเปลี่ยนสายสกุลแม่เมือง

ข้าเจ้าตรองดูแล้ว

ทุกนางที่ผ่านเข้ารอบก็มีทางเสมอกัน

สูเจ้าหรือข้าเจ้าก็อาจได้ขึ้นเป็นแม่เมือง

[ส้มสุก] อุ๊ย ไหว้สาๆ แม่เมืองผักกาด

- [ลากเสียง] โอ๊ย - [หัวเราะคิกคัก]

ข้าเจ้าขอเพียงไม่ต้อง ไปเป็นชนชั้นแรงงานก็พอใจนัก

ส่วนเรื่องตำแหน่งแม่เมือง ข้าเจ้าว่าซอมพอ…

หากซอมพอได้สักครึ่งของกาหลาก็คงพอมีหวัง

แต่เนี่ยไม่ได้สักกระผีกเลย

เห็นท่านนางฟ้อนไหม

หากข้าเจ้าเป็นผู้มาร ข้าเจ้าไปบำเพ็ญพรตยังดีกว่า

- [ผัดกาดหัวเราะ] - [เสียงซุบซิบ]

พูดเรื่องเหลวไหลอะไรกัน

น่ารำคาญ

[ดนตรีชวนลุ้น]

[เสียงกรี๊ดกร๊าด]

[จอแจ แย่งกันพูด]

[เสียงกรี๊ดกร๊าด]

[บุหงา] นี่คือภาพสังวาสในท่าต่างๆ นะ

พวกสูเจ้าต้องจดจำให้ดี

- [เสียงจอแจ] - [ดนตรีขบขัน]

[แม่หญิง 1] อะไรน่ะครู

เอ้า เงียบๆๆ ฮะ

อย่าเห็นเป็นเรื่องขำ

รู้ไหม

พวกแม่ๆ ของสูเจ้าต้องเสียสละมากเพียงใด

ที่ทำให้พวกสูเจ้าเนี่ยกำเนิดขึ้นมา

และทำให้ลับแลเรายังคงมีอยู่จนถึงทุกวันนี้

[บุหงา] ตอนนี้ถึงเวลาที่สูเจ้าต้องทำหน้าที่

อย่าให้แม่ต้องคลอดออกมาอย่างสูญเปล่า

และเปลืองน้ำนมเลย อือ

แม่ครูบุหงาคะ

การสังวาสมันคือการเสียสละยังไงคะ

[ดนตรีซุกซน]

มันเจ็บปวด มันทรมาน

เหมือนถูกมีดเถือเนี่ย

[เสียงพึมพำ]

อย่างนี้พวกเราก็ควรเลือกผู้มารที่

มีดิงดองเล็กๆ ใช่ไหม

ดิงดองขนาดเล็กหรือใหญ่แบบไหนดีกว่ากันคะ

ส่งผลอะไรกับการตั้งท้องหรือเพศของลูกหรือ

อย่างใดเสีย โดนมีดเล่มเล็กแทง

ก็น่าจะมีทางรอดตายกว่ามีดเล่มใหญ่ถูกไหม

ถูกไหมพวกเรา

- ใช่ไหมคะ ใช่ไหม - เอ้าๆ เงียบๆ เงียบ

ข้าเจ้าเคยว่ายังไง [ในลำคอ] หือ

ลักษณะของผู้มาร ที่ควรร่วมสังวาสด้วยเป็นอย่างใด

[บุหงา] หือ

[ดนตรีซุกซน]

ท่าทางแรงดี มีกำลังวังชา อกสามศอก

ตูดไม่ปอด ไม่เตี้ยหมาตื่นจ้ะแม่ครู

- [แค่นเสียง] ถูกแล้วผักกาด อุ๊ย - [ดนตรีคึกคัก]

ชื่นใจครูนัก [หัวเราะเบาๆ]

เอ้า วันพรุ่งจะมีการคัดเลือกนะ

ไหว้สาแม่โสม

[บุหงา] ขอให้แม่โสมอำนวยพรแก่สูเจ้าทุกนาง

ทำให้ดีที่สุดนะ

[ทุกคนพึมพำเบาๆ]

[ดนตรีชวนลุ้น]

[ผักกาด] ซอมพอ

อ้าว

ซอมพอ เป็นอะไรเหรอซอมพอ

[สูดลมหายใจ]

สูเจ้ากังวลเกินไปนะ ไม่ดี ไปคิดมาก

ไม่ผ่านก็คือไม่ผ่าน แล้วแต่แม่โสมจะเป็นคนกำหนด

ถ้าเช่นนั้น ข้าเจ้าอยากรู้นัก ว่าแม่โสมกำหนดไว้อย่างไร

ถ้าแม่โสมไม่อยากให้ข้าเจ้าเป็นแม่เมือง

ข้าเจ้าจะได้ไม่ต้องพยายาม

ไม่ต้องถูกคัดออก

ข้าเจ้าจะได้รู้ตัวเองดีว่าข้าเจ้าไม่ได้ความ

[สะอื้น]

คงทำให้แม่บัวต้องโดนลดศักดิ์

อยากตายหนีอายนักแล้ว

และหากข้าเจ้าเปลี่ยนชีวิตตัวเอง

แม่โสมจะพิโรธไหม

ซอมพอ

สูเจ้าคิดมากเกินไปนะ

- ทำใจเย็นๆ ไว้ เข้าใจไหม - [สะอื้น]

[ซอมพอสะอื้น]

มานี่มา มานั่งก่อน

ไม่ต้องคิดมาก

- สูเจ้าหายใจเข้า หายใจออก - [สูดลมหายใจ]

[กาหลา] ดีขึ้นบ้างไหม

[เฟื่องฟ้า] ซอมพอ

[เฟื่องฟ้าถอนหายใจ]

แม่ข้าเจ้าสอนมา

บีบอย่างนี้ จะทำให้รู้สึกผ่อนคลาย

[ดนตรีสดใส]

[ดนตรีจบ]

สูเจ้าพูดอย่างนั้น

ข้าเจ้าใจไม่ดีเลย

ข้าเจ้าไม่รู้หรอก

ว่าแม่โสมจะกำหนดอย่างใดไว้

แต่ที่ข้าเจ้ามั่นใจ

ถ้าสูเจ้ามีความมานะ ไม่ละความเพียรน่ะ

แม่บัวจะต้องยินดี

- จริงหรือ - [กาหลาในลำคอ] อือ

[ดนตรีซึ้ง]

- [เฟื่องฟ้า] เอ้า ซอมพอ - สูเจ้าจะทำอะไร

ข้าเจ้าอยากให้ซอมพอเขาดมกลิ่นดอกสะบันงา

กลิ่นของมันจะช่วยให้ผ่อนคลาย

เอ้า ซอมพอ

[เฟื่องฟ้าในลำคอ] เอ้า

ข้าเจ้าค่อยยังชั่วขึ้นแล้ว

ขอบใจสูเจ้าทั้งสองนะ

[เฮนรี่] แชน

รางรถไฟของเรา

ต้องตัดผ่านทางน้ำนี้

ฉันได้ยินเขาว่ากันว่ามีหมู่บ้าน

ลึกลับซ่อนอยู่บริเวณนี้

[ดนตรีสะพรึง]

มันเป็นแค่เมือง ในเรื่องเล่าน่ะเฮนรี่ ไม่มีอะไรหรอก

หมายความว่าไม่มีอยู่จริงใช่ไหม

ไม่มีหรอก

มา

[พูดภาษาอังกฤษ]

- [เฮนรี่ทำเสียงรถไฟ หัวเราะ] - [หัวเราะ]

[ดนตรีจบ]

[ดนตรีชวนลุ้น]

- [แม่ครู] ออก แรงๆ อ้าอีก เออ - [เดาะลิ้น]

[ในลำคอ] อือ

ข้าเจ้ากังวลมากนัก

ข้าเจ้าก็เช่นกัน

- สูเจ้าล่ะ ส้มสุก - [แม่ครู] อือๆ

การคัดเครื่องเพศด่านแรก ข้าเจ้ามั่นใจมาก

เพราะข้าเจ้าสวยหมดจดทั้งภายนอกและภายใน

- [ดนตรีขบขัน] - [เพื่อนๆ แค่นเสียง]

งามจังเนอะ

[แม่ครู] เอ้า ผ่านเข้ารอบ ค่อยๆ ค่อยๆ

- [แม่ครู] คนต่อไป - [ถอนหายใจ]

- [แม่ครู] อือ นิ่งๆ กว้างๆ - [ดนตรีลุ้นระทึก]

[ในลำคอ] อือๆ

อย่าสั่น

[แม่ครู] นิ่งๆ นะ

สูเจ้าผิวพรรณเกลี้ยงเกลา

[แม่ครู] ท่อนขากลมกลึง สะโพกผายดี

เครื่องเพศต้องเกณฑ์

ลักษณะเป็นมงคล

[เสียงวางไม้]

ผ่านเข้ารอบ

เย่ [สูดลมหายใจ] ไหว้สาแม่โสม

- [ดนตรีปลุกใจ] - [พ่นลมหายใจ]

ข้าเจ้าพูดไว้ว่าอย่างไร

- [เอฟเฟกต์ตลก] - [ดนตรีขบขัน]

[แม่ครู] คนต่อไป

ข้าไปก่อนนะ

[ดนตรีจบ]

[ถอนหายใจ]

[ดนตรีชวนลุ้น]

โอ้ ซอมพอ ซอมพอตื่น

ซอมพอ ซอมพอตื่น

- เป็นอะไรกาหลา - สายแล้ว

ข้าเจ้าอยากไปล้างหน้าล้างตาให้เย็นใจก่อน

สูเจ้าล่วงไปก่อนเลย เดี๋ยวข้าเจ้าตามไป

- ถ้างั้นข้าเจ้าไปก่อนนะ สูเจ้ารีบตามมานะ - [ในลำคอ] อือ

[ดนตรียะเยือก]

[แม่ครู] คนต่อไป

[แม่ครู] กว้างๆ อือ [ฮึบ]

[แม่ดอกฝ้าย] ลูกแม่เนี่ยทอผ้าเก่งแบบนี้

แม่โสมเนี่ย

จะต้องเมตตาลูกแม่นะ [สูดจมูก]

[ปนสะอื้น] จริงเหรอ

สูเจ้ามีไฝในที่ลับ

เป็นอัปมงคล

[แม่ครู] ไม่ผ่าน

- [ดนตรีเศร้า] - [ร้องไห้]

แม่ครู แม่ครูช่วยข้าเจ้าด้วย

แม่ครู [สะอื้น] แม่ครูช่วยข้าเจ้าด้วย

[ดอกฝ้ายสะอื้น] แม่ครู

ซอมพอล่ะจ๊ะ

กำลังมาแล้ว

ยังไม่ตื่นเหรอ ไม่ใช่ว่าหนีไปแล้วนะ

คงรู้ตัวดีว่ายังไงก็คงไม่ไหวล่ะเนอะ [หัวเราะ]

[แม่ครู] คนต่อไป

- [ดนตรีลุ้นระทึก] - [เสียงร้องไห้ลอยมา]

[สะอื้น]

[ร้องไห้ สะอื้น]

- นี่ - [ดนตรีจบ]

วันสำคัญยังนอนลืมตะวัน เป็นอย่างนี้แล้วจะให้แม่คลายใจได้อย่างไร

ขอโทษเถอะจ้ะแม่

ข้าเจ้าแค่มาล้างหน้าล้างตา

แล้วนี่ล้างแล้วแน่หรือ หือ

ทำหน้าตาให้มันสดชื่น มีสง่าราศีหน่อย ตามแม่มา

ไม่ต้องหนักใจนะ

ทำเท่าที่ได้

ทำให้ดีที่สุดก็พอ

[ดนตรียะเยือก]

ไหว้สาจ้ะแม่ครู

แม่ ข้าเจ้าน่ะสอบผ่านแล้วนะ

[ครางในลำคอ สูดลมหายใจ] เอ้ารีบไปลูก รีบไป

[กาหลาพูดเบาๆ] ไหว้สาจ้ะ

[อังกาบหัวเราะเบาๆ]

ลูกสาวสูเจ้านี่สอนอย่างใด

ถึงได้เก่งกาจล้ำเหลือ

ตอนที่ข้าเจ้าไปเฝ้าเวรที่ริมหมอก

ข้าเจ้าได้แม่เมืองบัวช่วยดูแล

ไหว้สาแม่เมือง

ไม่เป็นไร

ลูกสาวลับแลทุกนางก็คือลูกสาวข้าเจ้า

[ดนตรีชวนลุ้น]

ซอมพอ สูเจ้าเป็นอะไร

ซอมพอสบายดี

แค่ตื่นเต้นน่ะ สูเจ้าจะไปหากาหลาก็รีบไปเถอะ

[อังกาบกระแอม]

ซอมพอ สูเจ้าเป็นคนสุดท้าย มานี่มา

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[แม่ครู] นิ่งๆ เอ้า กว้างๆ กว้างๆ เออ

[ดนตรีสะพรึง]

รีบหน่อยนะ นี่ก็สายมากแล้วน่ะ

[บุนนาค] ไป ซอมพอ

ใบตองเป็นอย่างไรบ้าง

ได้ข่าวว่าจู่ๆ ก็ล้มป่วยใช่ไหม

- [เอฟเฟกต์สะพรีง] - [ดนตรียะเยือก]

[บัว] ข้าเจ้าจะภาวนากับแม่โสม

ขอให้ลูกสาวสูเจ้าแข็งแรง หายดีในเร็ววัน

ขาดเหลืออะไรก็บอกมานะ

ข้าเจ้าไหว้สาแม่เมืองบัวค่ะ

เป็นหน้าที่ของข้าเจ้าอยู่แล้ว

ลูกสาวของสูเจ้าจะต้องหายดี

[บัว] วางใจเถอะ

[ถอนหายใจ]

เป็นเมตตานักค่ะ

ไหว้สาๆ แม่เมืองบัวค่ะ

[ดนตรีชวนลุ้น]

[บุนนาค] ด่านเมล็ดถั่วกำลังจะเริ่มบัดเดี๋ยวนี้

พวกเจ้าจะต้องไปให้ทันก่อนธูปหมด

อย่าทำเมล็ดถั่วร่วงนะ

มีแม่หญิง 20 นางจากด่านแรก

และเหลืออยู่ 15 นางที่ต้องเกณฑ์มงคล

ด่านต่อไปเป็นการคัดอุ้งเชิงกรานค่ะแม่เมือง

[บุนนาค] ขอให้พวกเจ้าโชคดีนะ

[ตะโกน] เริ่มได้

- [เสียงปรบมือ] - [เสียงโวยวาย จอแจ]

[ดนตรีสดใส]

- [เสียงตะโกนเชียร์] - [แม่หญิง 1] ว้ายๆ [หอบ]

- [แม่ตรวจ 1] สูเจ้า ตกรอบแล้ว - [ดนตรีระทึก]

- [แม่หญิง 1] ปล่อยข้า ไม่ ข้าเจ้าไม่ไป - [แม่ตรวจ 1] หยุด เจ้าตกรอบแล้ว

- [แม่ตรวจ 1] มาๆ - [แม่หญิง 1] ปล่อยข้าเจ้านะ ปล่อยข้าเจ้าไป

[ดนตรีชวนลุ้น]

[แม่ตรวจ 2] ระวังด้วยนะ อย่าให้หลุด ระวังๆ นะ

- [เหล่าแม่หญิงตะโกนเชียร์] - [ดนตรีชวนลุ้น]

[เสียงจอแจ]

[แม่หญิง 2] เร็วๆ

- [เสียงเชียร์จอแจ] - [แม่ตรวจ 2] ระวังๆ นะ

- [แม่หญิง 2] สู้ๆ - [แม่หญิง 3] เร็วๆ

- [กรี๊ด ครางสั่น] - [เหล่าแม่หญิงเชียร์]

[เสียงจอแจ]

- ข้าเจ้าขอไปก่อนนะ ข้าเจ้าขอไปก่อน - [แม่หญิง 4] เฮ้ย

[แม่หญิง 5] เร็ว เร็วสิ ไวๆ

[แม่หญิง 4] ว้าย

[ดนตรีสะพรึง]

ถั่วข้าเจ้า

[ทั้งคู่กรี๊ด]

- [แม่หญิง 4] ไม่ - ตกรอบ ลงมาเดี๋ยวนี้

- ไม่ๆ ไม่ ปล่อยข้าเจ้า ข้าเจ้าไม่ไป - [แค่นเสียง] ไป

[เสียงจอแจ]

[แม่หญิง 6] เฮ้ย ข้าเจ้ากลัว

- [แม่ตรวจ 2] เร็วๆ เข้า - [แม่หญิง 7] ระวังขาด้วยนะ

[เหล่าแม่หญิง] เร็วๆ เร็วๆ

- [เสียงเชียร์จอแจ] - [กรี๊ดเบาๆ]

ไม่ต้องกลัว ข้าเจ้าดูอยู่

- [แม่หญิง 7] อีกนิดเดียว - [แม่หญิง 8] สู้เขาเร็วซอมพอ

[แม่หญิง 7] ดึงเลยๆ

[แม่หญิง 8] อีกนิดหนึ่งซอมพอ

[แม่หญิง 7] หยิบลงมาเร็ว ลงมาเร็วๆ

[เสียงเชียร์จอแจ]

[แม่หญิง 7] ระวัง

- [เสียงเชียร์จอแจ] - [ชงโคกรี๊ดเบาๆ]

- [ถอนหายใจรัวๆ] - [เสียงจอแจ]

เฮ้ย

[หวีดเสียง หอบ] หนึ่ง

[พลางหอบ] สอง สาม สี่ ห้า [ลากเสียง]

ว้าย

- [เสียงเชือกแกว่ง] - [ดนตรีลุ้นระทึก]

[หอบ]

- ข้าเจ้าขอไปก่อน - ข้าเจ้าก่อน

ข้าเจ้าก่อน

เข้าเจ้าอยากถึงเส้นชัยก่อน

ข้าเจ้าอยากถึงก่อน

[ดนตรีลุ้นระทึก]

- [ดนตรีสะพรึง] - เฮ้ย

- [แม่หญิง 9] ได้ไงเนี่ย - สูเจ้าตกรอบแล้ว

- ข้าเจ้าขออีกรอบหนึ่ง - ไป

ทำไมยังไม่มาอีกเนี่ย

- [ดนตรีชวนลุ้น] - [หอบ]

- [แม่หญิง 7] ไวๆ สิ - [แม่หญิง 8] รอข้าเจ้าด้วย

- เออ มานู่นแล้ว - [เสียงหอบ โวยวาย]

[กาหลาหอบ]

[กาหลาหอบ]

- [เสียงปรบมือ] - [เสียงตะโกนเชียร์]

- [เสียงเฮ] - [หอบ]

เฟื่องฟ้า

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[บุนนาค] เวลาใกล้จะหมดแล้วนะ

ซอมพอ ธูป

- [เสียงปรบมือ] - [เสียงตะโกนเชียร์]

พวกเราต้องไปแล้ว

[เฟื่องฟ้าหอบ]

- ไปเร็วซอมพอ - [ซอมพอ] เฟื่องฟ้าเร็ว

[ซอมพอ] อีกนิดเดียว

[เฟื่องฟ้าหอบ]

- [หอบ] - อีกนิดเดียว

[เฟื่องฟ้าหอบ]

[ทุกคนเฮ]

[บุนนาค] หมดเวลา

- [หอบ] - พวกเราทำได้

[เฟื่องฟ้าหอบหนัก]

[ดนตรีสดใส]

บัดนี้เหลือแม่หญิงสิบนาง

ที่ต้องเข้าทดสอบด่านมายาลวงมารในวันพรุ่ง

และให้กรรมการตัดสินคะแนนจากไหวพริบ

และทักษะการปลุกกำหนัดค่ะ

[บุนนาค] สูเจ้าบางส่วน

ก็ใกล้จะได้ออกไปเผชิญหน้า

กับผู้มารข้างนอกแล้วนะ

แต่เวลาที่ออกไปสู่โลกภายนอก

พึงระลึกเอาไว้ด้วยนะ

ว่าผู้มารนั้นชั่วร้ายเพียงใด

[ดนตรีระทึก]

[เสียงหัวเราะ]

- [คนงาน 1] มา - [คนงาน 2] เฮ้ย มึงขำอะไรวะ

- [เสียงเฮฮาต่อเนื่อง] - [บุนนาค] พวกผู้มารมีแต่พวกไม่รู้ไม่ชี้

[บุนนาค] คิดอะไรก็ไม่เป็น

โง่เง่า ซื่อบื้อ

วันๆ เอาแต่ดื่มน้ำเมา หยาบคาย

กักขฬะ ชั่วช้าสามานย์

หยาบช้า ลามก

- [เสียงชัตเตอร์] - [บุนนาค] จำเอาไว้นะ

[ทุกคน] ค่ะ

[ชายตาบอด] สายน้ำนี่

ไหลมาจากเมืองเหนือ เมืองเล็กๆ

ที่มีคูน้ำน้อยล้อมรอบ

[ดนตรีสยองขวัญ]

[ชายตาบอด] ไอดิน ไอน้ำ

ก่อเป็นกำแพงหมอกหนา

ปกป้อง

ไม่ให้ใครย่างกรายเข้าไปถึง

ข้าจำได้

ข้าได้พบ

หญิงสาวนางหนึ่ง

งามที่สุดในป่า

แล้วจู่ๆ นางก็

- [ชายตาบอด] หายไปในสายหมอก - ฮึ่ย

นางไม้ นางตะเคียน นี่

ถ้าเกิดมาที่นี่ก็ดีดิ ข้าจะจับทำเมียทุกตัวเลย

- เออ เป็นไง - [ทุกคนฮือฮา]

ไม่ใช่นางไม้

- [ดนตรีสะพรึง] - [ชายตาบอด] นางเป็นสาวลับแล

ฮึ่ย [ติดอ่าง] ไหนว่าบอดไง

[เสียงคนพึมพำ]

[ชายตาบอด] ตอนนั้น กูไม่เชื่อว่ามีเมืองลับแล

กูก็เลยตามนางไป

นางสวยจริงๆ

ที่จริงแล้วเป็นอสูรร้าย

[ทุกคน] ฮึ่ย

เลิกพูดเหลวไหลสักทีเถิด

ปะเดี๋ยวพวกลูกหาบก็ขวัญเสียกันหมด

[แชน] เรื่องพวกนี้ก็เป็น แค่เรื่องที่เล่าต่อๆ กันมาทั้งนั้น

ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเริ่มมาจากตรงไหน

- แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องกู - [ทุกคนร้องตกใจ]

[ชายตาบอด] กูเห็นมาด้วยสองตาของกู

ตอนนั้นกูยังหนุ่ม กูสำคัญผิด

คิดว่าตัวเองแข็งแกร่ง

ฉลาดกว่าใคร เหมือนมึง

ไอ้หนุ่มบางกอก

กูรู้มากไป

พวกนางจึงเอาตากูไป

[ทุกคน] ฮึ่ย

กูเห็นมากไป มันจึงเอาตากูไป

[คนงานร้องคราง พึมพำ]

[ติดอ่าง] ลูกหาบคนนี้ อั๊วว่าเขาพูดจริงนะ

[เจ๊กเหยา] เขาพูดจริงนะ

มึงอย่าไป

มึงอย่าไปนะ

[คนงานพึมพำ สั่นกลัว]

[บัวสวดมนต์] วันทาเทวีสิริโสภา โสมะสักการะ

วันทาเทวีสิริโสภา โสมะสักการะ

วันทาเทวีสิริโสภา โสมะสักการะ

วันทาเทวีสิริโสภา โสมะสักการะ

[ดนตรียะเยือก]

[บัว] วันทาเทวีสิริโสภา โสมาสักการะ

[พุดซ้อน] จากนี้ไป นี่คือเครื่องแต่งกายของสูเจ้า

[แม่หญิงแรงงานพึมพำ]

ข้าเจ้าไม่อยากอยู่ที่นี่ ข้าเจ้าอยากออกไปล่าผู้มาร

ข้าเจ้านี่ไงเคยออกไปล่าผู้มาร

สุดท้ายก็มาอยู่ที่นี่เหมือนสูเจ้านั่นแหละ

[แม่หญิงแรงงาน] ออกไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร

หากโชคร้ายได้ลูกผู้มาร ก็จะเจ็บท้องคลอดสูญเปล่า

[แม่หญิงแรงงาน 2] บุญวาสนาของพวกเราก็มีแค่นี้

แม่โสมกำหนดไว้แล้ว

แล้วทำไมพวกเราต้องให้แม่โสมเป็นคนกำหนด

- [ดอกฝ้าย] ข้าเจ้าอยากกำหนดเอง - [ดนตรีสะพรึง]

ห่ากิน อีดอกฝ้าย ตีปากดีไหมเนี่ย

[แม่หญิงแรงงาน 2] พูดอย่างนั้นได้ยังไง สูจะไม่ได้ตายดีเหมือนอีตะล่อม

ทำการทำงาน

[ดนตรีเศร้า]

[แม่หญิงแรงงาน 2] มาเร็วๆ ทำเร็วๆ

[ยี่หุบ] นับจากด่านนี้เป็นต้นไป จะตัดสินโดยกรรมการทั้งสาม

ข้าวก่ำ

ชวนชม

และจันทร์กะพ้อค่ะ

[ชวนชม] ด่านมารยาลวงมาร คือการจำลองสถานการณ์

เมื่อไปพบผู้มารข้างนอกนั่น

สูเจ้าควรทำอย่างไร ควรยั่วยวนอย่างไร

จงใช้ความกล้าหาญ

และไหวพริบทั้งหมดที่มี

มาใช้ให้เป็นประโยชน์ต่อบ้านเมืองเรา

เดี๋ยวข้าเจ้าไปเอง

- [ดนตรีสดใส] - [พ่นลมหายใจ]

อุ๊ย

[ทุกคนฮือฮา]

- [แม่หญิง 10] อุ๊ย - [แม่หญิง 11] ดูดีจังเลย

[เสียงเฮ]

- อุ๊ย - [เสียงฮือฮา]

ขอบใจนะ

[ผักกาดกรี๊ด]

[แม่หญิง 10] อุ๊ย

[กาหลา] ซอมพอ ตาสูเจ้าแล้ว

[แค่นเสียง]

- [เอฟเฟกต์วิ้ง] - [ดนตรีซุกซน]

[เสียงซุบซิบ คิกคัก]

[ซอมพอเสียงเกร็ง] โห ดอกไม้นี่งามๆ เนอะ

[ทุกคนหัวเราะ]

[บุนนาค] โอ๊ย ซอมพอ ตั้งสติหน่อยซอมพอ

สูเจ้าต้องตั้งสติให้มั่น

ข้าเป็นผู้มารตัวเป็นๆ เจ้าจะทำอะไร

[ดนตรีซุกซน]

[บุนนาคถอนหายใจ]

- [เอฟเฟกต์ตะลึง] - [ดนตรีซึ้ง]

- [เอฟเฟกต์ตลก] - [ดนตรีขบขัน]

- [กรี๊ด] แมงบุ้ง - [ทุกคนฮือฮา]

- [บุนนาค] อะไรเนี่ย - [ทุกคนคราง]

- [ซอมพอหอบ กรี๊ด] - [บุนนาค] ซอมพอ เฮ้ย มานี่

หยุดเดี๋ยวนี้นะ เป็นอะไรเนี่ย

แมงบุ้ง [หอบ]

- แมงบุ้ง [หวีดเสียง] - [บุนนาค] เออ ไปๆๆ

[บุนนาคถอนลมหายใจ แค่นเสียง]

[ถอนหายใจ เดาะลิ้น]

[ดนตรีจบ]

[ข้าวก่ำ] การแข่งขันสิ้นสุดลงแล้ว

ต่อไปเป็นการประกาศรายชื่อนักล่าผู้มารประจำปี

[ชวนชม] ผู้ได้รับการคัดเลือกคนแรกได้แก่

กาหลา

- [ถอนหายใจ] - [เสียงฮือฮา]

คนต่อไป

[ชวนชม] ส้มสุก

- [กรี๊ด] - [เสียงปรบมือ]

รำเพย

- [กรี๊ด] - [ผักกาด] รำเพย

ดีใจด้วยนะ

ชบา

- [ชบาหวีดเสียง] - [เสียงฮือฮา]

และคนสุดท้าย

[ดนตรีชวนลุ้น]

ซ้องปีป

[กรี๊ด]

[ดนตรีเศร้า]

[แม่หญิง 12] อย่างนี้แม่เมืองเรา ก็ต้องตกลงมาเป็นนางชั้นต่ำน่ะสิ

[แม่หญิง 13] แม่บัวทำคุณมาตลอด ไยต้องอาภัพอย่างนี้

ผักกาดลูกสาวข้าเจ้าไม่ผ่านได้ยังไง

สองด่านสุดท้าย ตัดสินโดยกรรมการ

และกรรมการแต่ละนางใช้เกณฑ์ใดในการตัดสิน

ใช่ ข้าเจ้าก็อยากรู้

อีมะเม่าลูกสาวข้าเจ้าไม่ผ่านได้ยังไง

ลูกสาวข้าด้วยๆ กรรมการมีตาแน่หรือ

[ผู้คนโวยวาย จอแจ]

[แม่หญิง 14] ใช่ๆ

ข้าเจ้าได้ยินมาว่าที่อีผักกาดมันไม่ผ่าน

เพราะอีจันทร์กะพ้อมันขัดใจที่อีผักกาด

ด่าอีตะล่อมและแม่มัน

[ทุกคนฮือฮา]

- จริงเหรอ - มึงไปเอามาจากไหนฮะอีพยอม

- ข่าวว่ามึงเล่นสวาทกับแม่มัน - [ทุกคนฮือฮา]

คนทุศีลอย่างงี้เอาเป็นกรรมการได้อย่างใด

[ทุกคนฮือฮา จอแจ]

กูไม่ได้เล่นสวาท

ข้าเจ้าอยากให้มีการตัดสินใหม่

ไม่เอาอีจันทร์กะพ้อ เป็นกรรมการ ไม่เอาอีจันทร์กะพ้อ

[ทุกคน] ไม่เอาอีจันทร์กะพ้อๆ

[ต่อเนื่อง] ไม่เอาอีจันทร์กะพ้อๆ

ไม่เอาอีจันทร์กะพ้อๆ

ไม่เอาอีจันทร์กะพ้อๆ

ไม่เอาอีจันทร์กะพ้อๆ

[ยี่หุบ] หากต้องเปลี่ยนสายตระกูลแม่เมืองจริง

อย่างนั้นตำแหน่งของ ข้าเจ้ากับแม่หมอจะเป็นอย่างไรบ้างหรือ

[ทุกคนต่อเนื่อง] ตัดสินใหม่ๆ

ด้วยเหตุว่านักล่าผู้มารปีนี้

จะมีโอกาสขึ้นเป็นแม่เมือง

และแม่เมืองก็ต้องติดต่อกับแม่โสม

ข้าเจ้าอยากเสนอว่า

ควรจะมีการคัดเลือกนักล่าผู้มารรอบสุดท้าย

โดยให้แม่โสมเป็นผู้ตัดสิน

สูเจ้าว่ายังไง

ข้าเจ้าเห็นด้วย ให้แม่โสมตัดสิน

[ทุกคน] ให้แม่โสมตัดสินๆ

ให้แม่โสมตัดสินๆ

ให้แม่โสมตัดสินๆ

ถ้าเช่นนั้นก็ให้เป็นไปตามนั้น

แม่โสมจะคัดเลือกหญิงสาว จากใจที่ผ่องแผ้วเป็นคุณ

[บัว] คืนนี้ หญิงสาวทุกนางที่ตกรอบสุดท้าย

จะต้องเข้าฌาน

บำเพ็ญพรตถวายจนถึงรุ่งเช้า

จึงจะทำพิธีอัญเชิญแม่โสม

พวกเรายังพอมีทาง

ซอมพอ มาทำให้ดีที่สุดกันนะ

[บุนนาค] เอ้า มัวทำอะไรอยู่หรือ

รีบเข้าโรงบ่มไปเตรียมตัวให้พร้อมสิ

[บุนนาค] ตั้งจิตถึงแม่โสม ให้ท่านได้บอกกล่าวว่า

แม่หญิงคนใดเป็นผู้ที่เหมาะสม

- [เอฟเฟกต์วิ้ง] - [ดนตรียะเยือก]

[พุดซ้อน] การล่าผู้มารถือเป็นหน้าที่ศักดิ์สิทธิ์

ในการเพิ่มจำนวนชาวเมือง

[ผู้คนโวยวาย กรี๊ด]

♪ ฮ้า ฮาฮ่าฮา ♪

♪ ฮ้าฮ่าฮาฮ่า ♪

♪ ฮ้า ฮาฮ่า ♪

♪ หากความรักวันนี้ไม่ใช่แค่เธอกับฉัน ♪

♪ ความรักที่เป็นของเราสองคนในทุกวัน ♪

♪ รอวันที่เราได้มีกันและกัน ♪

♪ หวังว่าในสักวันได้ทำตามหัวใจ ♪

♪ อยากจะมีชีวิต อยากโบยบินไปบนฟ้า ♪

♪ ฉันขอลาจากการเป็นตัวฉันเองแบบนี้ ♪

♪ อยากจะมีความรัก ♪

♪ ที่มีเพียงเราสองก็คงดี ♪

♪ รอวันที่มีแค่ฉันและเธอได้รักกัน ♪

[เพลงจบ]