Original subtitles

Isabel heeft de koning in een brief gevraagd haar beslissing te respecteren.

Ze zweert hem trouw tot de dood, zoals ze deed in Guisando.

Maar de koning is boos.

U kunt Fernando niet in Aragon ontmoeten.

Onmogelijk! Ik twijfel of Fernando de grens ongemerkt gaat kunnen oversteken.

Ik kunt niet naar Aragon en hij kunt niet naar Castilië, wat kunt dan wél?

Cárdenas zal naar het Aragonese Hof gaan.

Ik waande u in Catalonië. - U en iedereen.

Behalve mijn vader, Peralta en zij die mij vergezellen naar Castilië.

Ik zorgde ervoor dat niemand anders weet hoe ik er wil geraken.

Waar is hij dan?

Ik weet het niet, majesteit, maar sta me toe u een raad te geven:

Stuur troepen naar Valladolid vóór het te laat is.

Vindt u niet dat ik al genoeg open fronten heb?

Bewaak de grenzen, u moet slechts één enkele man tegenhouden.

Ik ben bang voor de voltrekking, eerwaarde.

U bent verplicht aan uw echtgenoot, u wordt zijn vrouw

en u mag hem het gebruik van het huwelijk niet weigeren, zo vaak hij het wil.

Mij om 't even hoe trots of kordaat ze is,

als mijn vrouw zal zij doen wat ik zeg.

Als we dit huwelijk niet beletten, zullen we spoedig niet meer zijn wie we zijn.

Ik heb geen geluk met Rome, niets van wat ik vraag wordt toegestaan.

Maar deze keer moet u hem doen ondertekenen.

Welk is de veiligste route? - Via de haven van Bigornia.

Tussen Berdejo en Gomada.

Wij zijn mannen van de aartsbisschop van Toledo.

U hoeft dus uw wapen niet te trekken.

U moest slechts één man beletten de grens over te steken en u faalde!

Ik zei u troepen te sturen naar Valladolid. - En ik zei nee!

Isabel zal niet trouwen met koning Alfonso.

Ik begrijp het.

Daarom durf ik vragen... - Ik zal erover nadenken.

Zonder u was niets mogelijk geweest, ik ben u veel verschuldigd.

Uw en Castilië's toekomst zullen van goud zijn met God's hulp,

en ik wil weten of ik binnen deze toekomst sta of erbuiten.

Erbinnen.

Wat ik ga bereiken is veel groter, dan wat we ooit droomden.

Zonder me op de troon te zetten, zal ik koning zijn.

Die is het.

Hoogheid, dit is Fernando van Aragon. Majesteit, Isabel van Castilië.

Dat huwelijk gaat niet door. Nooit.

Maar u gaat het niet beletten, dat gaat de Heilige Vader doen.

Enrique is een onmisbare bondgenoot voor Rome.

Het spijt me, er is geen bul.

ONDERTITELIN: Rob Frans

Isabel

't Huwelijk wordt gevierd in de zaal van 't paleis van Viveros bij valavond,

's avonds is er een groot banquet.

Met honderden gasten, blijkbaar.

Ja, edelen, waardigheidsbekleders en mensen van allerlei pluimage.

Ik stuurde bodes naar alle hoeken van Castilië.

Het is 't huwelijk van een prinses en een koning, dat vraagt een passende viering.

En het volk?

We zorgen voor volksvermaak en populaire spelen.

Zijn dat geen grote kosten, Carrillo?

Denk nu niet aan de kosten, hoogheid.

Misschien zouden we moeten. De schatkist van Aragon laat geen feesten toe.

Dan vertel ik u beter niet hoe het met de onze staat.

U hoeft zich om niets te bekommeren,

En de verloofden zouden elkaar deze dagen wat beter kunnen leren kennen.

Chacón, Cárdenas en ikzelf zullen ons met alles bezig houden.

In dat geval,

laten we een wandeling gaan maken.

Nog een prettige morgen! - Dank u.

Scheelt er iets?

Vindt u het niet te veel uitgaven?

Ja, en Aragon komt de financiële verplichtingen niet na.

Rustig, heren, rustig.

De koning van Aragon en ik kwamen overeen dat ik de kosten zou dragen

en dat ik zonodig een lening zou aangaan bij een bankier in Toledo.

Hoofdzaak is dat Enrique ziet hoe sterk wij staan.

Hoe méér edelen er komen, hoe beter zien we wie ons steunt.

U lijkt bezorgd.

Is dat zo goed te merken?

Rustig maar, u bent de mooiste bezorgde vrouw die ik ooit zag.

Don Fernando van Aragon!

Wie is dat? - Iemand die hier niet zou mogen zijn.

Alonso Fernández de Palencia, kroniekschrijver van het Hof.

Aangenaam kennis met u te maken, majesteit.

Van welk Hof?

Dat van Enrique? Hij moet niet heel blij zijn met ons huwelijk.

Ik ben niet de kroniekschrijver van Enrique, maar de uwe.

Men moet naar de toekomst kijken en daar zien we maar twee namen:

Fernando en Isabel.

Het spijt me, Palencia, maar Fernando en ik hebben zaken te regelen.

Natuurlijk, neem me niet kwalijk.

Hij lijkt loyaal en bereidwillig.

Hij is niet te vertrouwen, ik verzeker het u.

Is er nieuws van Rome?

Nog niet, majesteit. Misschien moeten we van strategie veranderen.

Zoals, Pacheco? - Frankrijk.

Ikzelf zou kunnen... - Genoeg!

Pacheco.

Rome zal Isabel de bul weigeren en er komt geen huwelijk.

Maar majesteit... - Laat voor één keer de intriges eens!

Uw plannen hebben ons bij Frankrijk en Portugal enkel belachelijk gemaakt.

Er blijft ons enkel nog Rome.

Laat ons de beslissing van de paus afwachten.

Ik vraag u nu maar één ding:

Doe niets.

Kunt u dat?

Ik weet dat uw vrouw ziek is.

Dat is zo, majesteit.

Ga naar haar toe,

daar hebt u méér te doen dan hier.

Ik stuur mijn beste dokter om haar te onderzoeken.

Dank u.

Hij zal in mijn huis goed ontvangen worden.

Kijk naar Pacheco, Cabrera.

Zie hoe overdreven ambitie hebben iemands ondergang kunt zijn...

en trek er lessen uit.

Mist u uw thuis niet?

Heel erg,

maar er is een plicht te vervullen.

En spreek niet over Aragon alsof het enkel mijn land is,

want het zal ook het uwe zijn wanneer we getrouwd zijn.

En Castilië zal het uwe zijn.

En u? Mist u iets?

Natuurlijk.

Arévalo, mijn moeder, mijn vriendin Beatriz,

mijn broer Alfonso.

U bent moediger dan veel mannen.

U weigerde te trouwen met iemand die u niet wilde

en u verdedigt Castilië, zoals ik Aragon verdedig.

Wij lijken op elkaar, Isabel. Erg veel.

Onze levens lijken zelfs op elkaar. - Wat bedoelt u daarmee?

Ik heb gevochten tegen mijn oudere broer, voor mijn rechten en die van mijn vader.

Door onze aderen stroomt hetzelfde bloed.

Mijn vader wilde ons huwelijk regelen toen ik drie was.

Kunt u zich voorstellen als het gelukt was?

Hoe lang we nu al getrouwd zouden geweest zijn?

Eindelijk! Een glimlach!

Ik moet terug.

Isabel!

Ze heeft mij nodig. Mijn dochter heeft mij nodig.

Mijn arme Isabel gaat alleen trouwen.

Mijn man is daar, Cárdenas is daar...

steun gaat haar niet ontbreken.

Als prinses misschien niet...

maar als vrouw heeft ze een ander soort steun nodig.

Dat weet u zeer goed.

Ik wil dat u naar Valladolid gaat,

mijn dochter heeft raad nodig.

Zou het niet beter zijn dat u ging? U bent haar moeder.

Nee,

u weet dat mijn gezondheid dat niet toelaat.

Daarbij, als ik zou gaan...

wie zorgt er dan voor Alfonso?

De koning zal zijn lijfarts sturen.

Hij is een expert.

Alstublieft, ik wil geen dokters meer zien.

U ziet er niet goed uit. - Enrique keert me de rug toe.

Ik heb u altijd gezegd dat het op een dag zou gebeuren.

Hij is een dwaas.

Hij verwacht dat Rome het huwelijk van Isabel niet zal toelaten.

Alsof dat de komende storm zou kunnen tegenhouden.

Ik neem aan dat u iets beraamt om hem te doen wegtrekken.

Ja, maar hij luistert niet naar mij.

Ik gaf Cardinaal Jouffroy een brief voor koning Lodewijk van Frankrijk.

Ik deed het op eigen houtje, in het geheim.

De enige oplossing is Juana de

dochter van de koning, te trouwen met de graaf van Guienne en zo

Frankrijk aan onze zijde te hebben.

U bent altijd iets aan 't beramen.

Het is zo dat we ons fortuin hebben verzameld.

En wat zijn we ermee?

We hebben de laatste maanden niet eens samen een wandeling gemaakt.

Wanneer u wat beter bent.

Er komen geen wandelingen meer, Juan.

Het is te laat.

Kloeg u niet over de ambitie van don Álvaro de Luna?

Nu begaat u dezelfde vergissing.

Wees voorzichtig,

dat ze u op de duur ook niet het hoofd afhakken, zoals bij hem.

Tweeduizend gasten,

iedereen die iets betekende in Castilië was getuige...

Excuseer, Palencia, maar er gaan niet zo veel gasten zijn.

Laat ons dan 3000 zeggen,

dat zal méér grandeur verlenen aan de ceremonie

en zij die later mijn kronieken lezen, zullen het allemaal geloven.

Ze zullen tenslotte niet hier zijn om het aantal gasten te tellen.

Prachtig, uw manier van 't verhaal te vertellen en gasten te tellen.

Lees verder. - Drieduizend gasten.

Castilië's hoogste adel was getuige van de geboorte van een nieuw tijdperk,

onder bescherming van de eminente don Alfonso Carrillo

aartsbisschop van Toledo en grootkuntselier van Castilië.

Een nieuwe dageraad verlicht Castilië met de levens van Fernando en Isabel.

Aragon en Castilië verenigen hun krachten. - Excuseer.

U hebt een bezoeker.

Weet iemand dat u hier bent? - Nee, monseigneur.

Goed, laat ons alleen.

- Is er een bul van de paus? - Nee.

Er is geen bul.

Ik wist dat hij hem niet zou geven! Ik wist het!

Het was te verwachten, de paus

wil geen ruzie met Castilië, noch met Frankrijk, noch met Portugal.

Ik weet het. Nu moet enkel Isabel nog tot bezinning komen.

Tegen de paus ingaan zou te veel zijn voor haar.

En een grove vergissing, als u mij toestaat.

Verklaar u nader.

Welk recht denkt zij te hebben op de kroon?

Ze doet hetzelfde als waarvan ze u beschuldigde in Guisando:

trouwen zonder bul,

zoals u deed met doña Juana de Ávis.

Het is waar.

Ik zou nu Carrillo's gezicht willen zien.

Verdomme! Waartoe heeft al dat geld gediend, voor u en de paus!

U wist dat het moeilijk ging zijn. - Maar noodzakelijk.

Moeilijk maar noodzakelijk, Véneris!

Bedenk, dat Isabel een bul kreeg om met Alfonso van Portugal te trouwen

en Frankrijk een bul wilde om haar te trouwen met de graaf van Guienne,

hij kan geen drie buls geven aan één en dezelfde prinses.

Hij zou hem wel moeten toekennen;

want ze trouwt met Fernando, niet met die anderen!

En paus Paulus is er niet tegen.

Hij heeft me zijn woord gegeven dat ze van hem mogen trouwen,

in afwachting van het juiste moment, om de bul werkelijk te ondertekenen.

Zijn woord... Woorden worden door de wind weggeblazen!

Weet u wat de koning zal doen met onze geheime bul? Ons in 't gezicht uitlachen!

Deze paus bekent nooit kleur.

Als we verliezen zal hij opscheppen dat hij ons de bul niet gegeven heeft,

en als we winnen, heeft hij u zogezegd zijn woord gegeven.

Als Christus opnieuw gekruisigd werd, zou hij zijn handen wassen zoals Pilatus.

- Dat is godslaster! - Ons de bul niet geven is een schande!

Hij zal nooit een koningin zo trouw aan Christus vinden als Isabel. Nooit!

En wat doet hij om haar te helpen? Niets!

Ik zal met het koppel praten. - Vergeet het!

Niemand mag iets weten.

Wat gaan we doen?

Kom mee met mij.

U ziet er niet zo goed uit. Hebt u weer een slechte nacht gehad?

Ik heb niet goed geslapen, nee.

Is er een probleem, Isabel?

U zult me zeggen dat er geen is.

En Carrillo?

Hij is al de ganse dag niet te zien.

Een knecht van hem zei dat hij met schrijnwerkers over de tafels

ging spreken en met veetelers over 't vlees voor het banquet.

Gaat hij het kleed voor de bruid ook zelf passen?

Het lijkt wel of hij het is die gaat trouwen.

Wees mild, Isabel. Hij heeft hard gevochten om tot hier te geraken.

Ja, maar hij trekt ook al de macht om te beslissen naar zich toe:

De huwelijkskosten, de relatie met Rome, waarover we niets weten.

En Palencia...in godsnaam, wat doet die man hier?

Carrillo vroeg hem om te schrijven over het huwelijk.

Koningen hebben kroniekschrijvers nodig om 't volk over hun daden in te lichten.

En Pacheco zal zeker propaganda gaan maken tegen u.

Carrillo denkt dat Palencia u beter dan wie ook zal verdedigen.

Omdat hij even leugenachig is als Pacheco?

Mogelijk, maar vergeet niet dat Palencia uw broer Alfonso steunde.

En dat dezelfde Palencia in Segovia de kronieken van Enríquez stal.

Was 't niet door Alfonso, was Enríquez geëxecuteerd geweest.

Ik beloof u dat ik Palencia goed in 't oog zal houden, hoogheid.

Zie dat u aan zijn teksten geraakt, ik wil ze lezen.

Isabel, behalve deze zaken...

is er nog iets wat u me wilde vertellen?

Nee.

Mevrouw, de eerste genodigde voor 't feest is al aangekomen.

Clara!

Dat is uw werk. - Ik kom op bevel van uw moeder,

en u weet hoe graag ze gehoorzaamd wordt.

We kunnen de paus absoluut niet compromitteren.

Wees gerust,

Pius II zal tekenen op datum van mei 1464.

Drie maanden vóór zijn dood. - Hij ruste in vrede.

Dit is de bul waarover ik Isabel sprak, te tekenen door deze paus.

Was die leugen nodig? - Absoluut.

Zonder die leugen, had Isabel het huwelijk nooit aanvaard

en zat ze nu in Parijs bij de graaf van Guienne.

Ik hoopte dat u een nieuwe had, om haar die te tonen als bewijs van Rome's steun.

Maar waar geen mals brood is, eet men het harde.

Deze ziet er perfect uit.

Denkt u dat Isabel akkoord zal gaan, als ze het te weten komt?

Daar zorg ik wel voor.

Toen ik haar leerde kennen was ze een bangelijk klein meisje.

Ik maakte van Isabel wat u nu ziet, zoals God de mens schiep uit klei.

En wanneer ik het nodig acht, zal ze terug klei worden.

We hebben een bul.

Morgenvroeg komen mijn mannen u ophalen om naar 't paleis te gaan.

Denk eraan, dat u van Rome komt om het goede nieuws te brengen.

Er is dus geen bul van Rome? - Nee, excellentie.

Ga.

Vader, hebt u een ogenblik?

Wat wilt u , kindje?

Ik liet Diego in een brief weten dat het slechter gaat met moeder.

't Is best dat we samen zijn nu.

Goed gedaan.

Het moet fijn zijn kinderen te hebben.

Beatriz, alstublieft, ik ben niet in de stemming voor raadsels,

zeg me wat u te zeggen hebt.

Ik ben bang. - Waarvoor, schat?

Voor alleen te sterven nadat Fernando me heeft afgewezen.

Ik ga een man voor u vinden zodra ik kan.

En als ik weer afgewezen word?

En als u in ongenade valt? - Genoeg!

Ik hoor dat u met uw moeder gesproken hebt.

Vindt u dit het moment om een man voor u te zoeken?

De koning draait me de rug toe,

De Mendoza's komen met hem samen, zonder mij te vragen.

en die sukkels denken dat de buit binnen is omdat Isabel geen bul heeft.

U ziet dat ik belangrijker problemen heb dan uw huwelijk!

Vergeef me,

ik dacht dat uw grootste probleem was dat moeder stervende is.

Beatriz, Beatriz!

Wat doet hij hier? - Op mij wachten zeker niet.

Isabel, ik wilde met u spreken.

Neem me niet kwalijk dat ik hier op u wacht, ik vond u nergens.

Isabel, ik maak uw bed gereed.

Ik luister.

Ik weet niet wat er u scheelt,

ik neem aan, dat het de zenuwen zijn die u zo bedeesd maken.

Wat het ook mag zijn,

Ik wil toch iets opbiechten.

Ik dacht niet dat ik het geluk zou hebben van te trouwen met iemand...

voor wie ik echt iets voel,

maar ik ben blij dat ik mij vergist heb,

want ik voel veel voor u, Isabel.

Heel veel zelfs.

En u?

Voelt u voor iets mij?

Goedenacht.

Isabel, u kunt niet altijd van hem blijven weglopen.

Weldra zal hij uw echtgenoot zijn

en op een dag zult u hem moeten behagen.

Dat hangt ervan af. - Waarvan?

Op een dag ga ik het allemaal onder controle hebben.

Ik begrijp u niet.

Tijdens de vasten en de advent mag men zijn man niet behagen,

ook niet tijdens andere feestdagen en wakes,

niet de maandagen ter ere van Heilige Overledenen,

of de dinsdagen ter ere van het Laatste Avondmaal, de vrijdagen

om de kruisiging te herdenken, de zondagen ter ere van de H. Maagd

of de zondagen ter nagedachtenis van de verrijzenis van Christus.

En de dinsdagen en woensdagen?

Enkel als ze niet vallen tussen Pasen en Pinksteren,

of 40 dagen na Kerstmis,

of drie dagen vooraleer een sacrament te ontvangen.

Mijn kind!

En denkt u met deze kalender nakomelingen te hebben?

Dit is wat de Kerk zegt.

Er zijn zaken tussen een man en een vrouw, waar de kerk buiten blijft.

Zeg me er één.

De aantrekking tussen man en vrouw bestond al lang voor de eerste paus.

Isabel, voelt u zich aangetrokken tot Fernando?

Ja, erg...

en moge God het mij vergeven.

Rustig maar, God heeft ergere dingen te vergeven.

Ik zie dat u ook niet goed in slaap raakt vanavond.

Nee, niet echt, heer. - Kom met mij mee.

Ik heb uw raad nodig.

Vergeef me, maar hier zijn wijzer mensen dan ik om raad te geven.

Ik wil de uwe

en u zou die moeten geven.

Denk eraan, dat ik vroeg of laat uw koning zal zijn.

- Goedenacht. - Goedenacht.

Kunt u niet slapen?

Ik raak al dagen slecht in slaap.

Waarover maakt u zich zorgen?

Isabel is te nerveus.

Rustig maar. Laat Isabel maar aan mij over.

Sommige dingen kunnen vrouwen beter onder elkaar bespreken.

Wat houdt u nog zoal wakker?

Carrillo beveelt maar in 't rond. Hij laat ons overal buiten...

Ik weet dat we hier zonder hem niet zouden zijn, maar...

als hij zo voortgaat... - U weet hem wel aan te pakken.

Dat hoop ik.

Daarbij, de pauselijke bul is nog niet aangekomen

en ik ben bang dat Isabel zou terugkrabbelen

en we moeten dit huwelijk tot een goed einde brengen,

koste wat het kost. - Dat komt wel goed,

maar stop nu met aan problemen te denken en ontspan u.

Wist u dat er slechts 37 dagen in een jaar zijn waarop een

koppel gemeenschap mag hebben zonder de Heer te beledigen?

Wat zegt u nu allemaal? - Dat is wat de Kerk zegt.

Ik heb ze geteld

en nu blijkt dat we in oktober zijn,

we lopen veel achter.

Ik zal eerlijk zijn tegen u,

sinds ik hier aankwam, heb ik met niemand mijn hart kunnen luchten.

Carrillo is te veel bezig met macht. Chacón is te veel bezig

met hem in te tomen, Cárdenas met Chacón te gehoorzamen.

De rest zijn vrouwen,

en met pastoors ga ik niet veel om.

Ik heb dus enkel u om mijn muizenissen tegen te biechten.

Ik dank u voor uw vertrouwen. - Ik zou u dankbaar zijn voor 't uwe.

Vertel me over uzelf.

Er is niet zoveel te vertellen. Ik ben maar een soldaat.

U bent een koning. - Een koning blijft altijd een man.

Net als een soldaat.

Een koning kan ongelukkig zijn zonder reden, een man heeft altijd

een reden om ongelukkig te zijn. - Wat is uw reden nu?

Komaan, Gonzalo, ik weet wanneer een man liefdesverdriet heeft.

En u hebt het.

Wie is de vrouw, die uw hart heeft gestolen?

Ze is ver van hier,

heel ver van mij.

Ze bleef in Córdoba toen ik naar hier kwam, 2 jaar geleden.

Dat is lang.

Wilt u mijn raad?

Vergeet haar. Zoek plezier en genot met andere.

Met een nagel verwijdert men een andere nagel.

Zo simpel is het niet. - Omdat u nog niet geprobeerd hebt.

Een vrouw doet u een andere vrouw vergeten, geloof me.

Tenzij ze uw vrouw is en de moeder van uw kinderen, dan niet,

in dat geval is ze heilig.

Zoals Isabel dat zal zijn voor mij.

Maar ik weet niet hoe bij haar te geraken, ze ontwijkt me.

Ik heb echt nog nooit zo veel weerstand ondervonden bij een vrouw.

Ik wil weten wat ik moet doen om haar voor mij te winnen.

Om haar op elk gebied gelukkig te maken.

Beloof nooit iets wat u niet kan waarmaken.

Ik zag haar zelfs ruzie maken met haar broer omdat ze hem te meegaand vond.

Ze hield nochtans zielsveel van hem.

Als u ze aan uw kant hebt, zal ze u nooit ontgoochelen.

Hebt u haar tegen, dan zal ze uw ergste vijand zijn.

Dat is ongetwijfeld goed om weten.

Wat nog? - Respecteer haar geloof in God

en hou van Castilië.

Hou van Castilië en ze zal u even dankbaar zijn alsof u van haar hield.

Eindelijk is hij er.

Monseigneur.

Dank zij Antonio Jacobo van Véneris, hebben we verkregen dat Rome

de bul heeft bevestigd, jaren geleden door Pius II verleend aan prins Fernando.

Het is de bul die zijn vader, Juan II van Aragon jaren geleden vroeg...

zodat hij eens 18, zou kunnen trouwen met een prinses, verwant in derde graad.

U was nog te klein om dit te herinneren.

Wat vindt Paulus II van deze zo oude bul?

Hij aanvaardt die, natuurlijk.

Ik zei u al dat geen enkele paus ingaat tegen een vorige paus.

OK, maar Paulus II liet me toe te trouwen met de koning van Portugal.

Vindt hij het goed dat mijn verloofde iemand anders is?

U lijkt meer bezwaren te hebben tegen het huwelijk dan de paus zelf.

Elke waardige verloofde is nerveus vóór ze naar 't altaar stapt.

Ik verzoek u niet te spotten met de vrouw die mijn echtgenote wordt.

Vergeef me, majesteit. Wees niet ongerust,

de toelating om met de koning van Portugal te trouwen was voor u,

maar deze is verleend aan Fernando.

Paulus zou nooit de wettigheid van deze bul betwisten.

Nietwaar, monseigneur?

Véneris, ik zie u vandaag minder spraakzaam dan gewoonlijk.

Het is de vermoeidheid van de reis.

Heeft ze geen pauselijke bul? - Spreek niet zo luid.

Laten we buiten gaan. U moet wat wandelen.

Bent u zeker van wat u zegt? - Ja.

Don Diego de Mendoza heeft het bevestigd.

Ze gaat trouwen zonder bul.

De koning denkt dat ze niet durft. - Dat betwijfel ik.

Waarom zou ze anders ontsnapt zijn naar Valladolid?

We gaan terug naar onze kamers. - Waarom?

Ik ga een brief schrijven aan Isabel. - Maar...

En ik smeek u hem naar Valladolid te laten brengen.

Kunt u het doen zonder dat de koning het merkt?

Welke keuze heb ik? Ik vrees uw woede méér dan die van de koning.

Isabel is gek geworden.

Hoe heeft ze dit alles kunnen organiseren zonder bul?

Waar is Diego?

Ik wil hem zien vóór ik vertrek.

Hij zal niet lang wegblijven.

Waaraan denkt u?

Aan alles waarvoor ik geen aandacht had en had moeten hebben:

voor u,

voor onze dochter.

U had gelijk,

het is te lang geleden dat we samen nog zijn gaan wandelen.

Waar u naartoe gaat, zien we elkaar ooit weer en maken we lange wandelingen.

Ik betwijfel het,

u en ik gaan naar verschillende plaatsen.

Daar ben ik zeker van.

Moeder.

Mijn zoon.

Rustig maar.

Bent u zeker dat de bul vals is? - Heel zeker.

De koning van Aragon zei me dat Pius II hem nooit gegeven heeft.

Véneris moest de paus overtuigen ons een nieuwe bul te geven.

Zo zou een leugen in goed nieuws veranderen.

Zo is het,

maar Véneris faalde

en nu rest ons enkel nog de leugen.

Gaat u het tegen Isabel zeggen?

Nee.

Als we 't haar zeggen, gaat isabel niet meer willen trouwen.

En dit huwelijk is van kapitaal belang voor ons.

Leugens zijn slechte reisgenoten, don Gonzalo. - Dat weet ik!

Soms moet men met een leugen leven, om zijn doel te bereiken.

Die Gonzalo van Córdoba is een goede man,

zijn loyauteit aan u is absoluut.

Hebt u met hem gesproken? - Ja.

De enige buiten u, met wie ik over iets anders kan praten dan politiek.

Ik heb grote genegenheid voor hem.

Niets om mij zorgen over te maken, neem ik aan.

Niets, dat zweer ik u.

U hoeft niet te zweren, Isabel. Ik geloof in u.

Waaraan denkt u ? - Aan ons huwelijk.

Mijn vader zal niet hier zijn. Uw moeder zal niet hier zijn...,

't Is raar.

Zeker.

Gewone mensen benijden ons soms.

En ik begrijp hen. Ze lijden vaak ontberingen die wij niet kennen.

Maar ze dragen de toekomst van het land niet op hun schouders.

En op hun huwelijken zijn hun ouders en geliefden aanwezig.

Ik dank u omdat u mij verdedigde tegenover Carrillo.

Ik zal u altijd verdedigen, Isabel.

Ik zweer u, dat ik u loyaal zal zijn. Uw zaken zullen de mijne zijn.

En ik zal nooit aarzelen voor Castilië te vechten.

Zoals ik altijd Aragon heb verdedigd.

U weet dat ik niet met het zwaard vecht, maar mijn wil is dezelfde.

Ik weet het, uw opoffering is zwaar geweest.

En dat zal zo blijven. We hebben een zware weg af te leggen, Fernando.

Er is iets dat het minder lastig zal maken.

We gaan het samen doen.

Majesteit, hoogheid.

Monseigneur Carrillo wil u spreken.

Excuseer dat ik stoor, maar er zijn belangrijke zaken te bespreken.

Als ze zo belangrijk zijn, waarom is Chacón dan niet hier?

Omdat het iets is wat enkel ons drie aanbelangt.

Lees dit.

Alle drie gaan we akkoord te regeren alsof we één lichaam en één ziel waren,

we zullen uw raad volgen en niets doen zonder uw goedkeuring.

Wat is dit?

Een contract.

Een contract waarvan ik hoop dat u het ondertekent.

En waarom zouden wij dat doen?

Soms heb ik het gevoel dat ik constant moet herhalen wat men nooit zou mogen vergeten.

Ik bracht u hier, Isabel,

als kinderen verdedigde ik u en uw broer Alfonso

En in de moeilijke momenten, wie was er dan voor u?

En u, denk aan wie dit huwelijk regelde, zo voordelig voor uw vader en Aragon.

Ik denk dat wat ik vraag billijk is.

Het spijt me, maar... - We zullen tekenen.

We zullen tekenen.

U wordt koningen van Castilië.

En we zullen het groter maken, dan het ooit geweest is.

Dank u. Als u mij toestaat.

Veel koningen van Castilië zijn gevallen door te doen wat anderen bevolen.

Dat zal met mij niet gebeuren, ik zweer het u,

en ik ga Carrillo zijn invloed zeker niet laten uitbreiden naar Aragon.

Waarom hebt u 't aanvaard, Isabel?

Omdat, zoals Chacón zegt, dit huwelijk nu prioritair is.

En daar hebben we Carrillo voor nodig.

Aragon en Castilië verdienen een betere toekomst,

En u en ik kunnen hun dat geven.

Het maakt niet uit als we even van richting veranderen,

want we zullen uiteindelijk terecht komen waar we moeten gaan.

En dan zal dat document onze schoorsteen doen oplichten.

Tenslotte is het voornaamste, dat we samen zijn

en dat we hetzelfde idee hebben:

degene die regeert krijgt geen bevelen, van niemand.

Wat u zegt bevalt mij méér dan wat we net ondertekend hebben.

Ik vind dat we dit moeten bezegelen.

Ik denk niet wat we dit moeten opschrijven noch ondertekenen.

Er zijn andere middelen om een contract voor altijd te bezegelen.

Wat vindt u van mijn brief aan Isabel?

Koning Enrique zou er punt voor punt mee akkoord gaan.

Ik weet niet of dit goed of slecht is, hij heeft ook schuld aan wat gebeurde.

Morgenvroeg stuur ik een bode met uw brief naar Valladolid.

Probeer nu wat te rusten, alstublieft.

Is 't zo beter?

In mijn toestand is geen enkele positie de goede.

Hebt u nog iets anders nodig?

Zo snel mogelijk bevallen, ik dacht dat het voor deze week was.

Ik kan niet meer, mijn rug doet pijn, ik heb zware benen, en zie eruit als een wijnvat.

Misschien wil hij er niet uit.

't Zou me niet verbazen. Ik zie mijn zoon ook liever niet aan dit Hof geboren worden.

Nu Pacheco... - Zwijg over 't Hof en politiek, aub.

Zelfs niet over Isabel?

Zelf niet over haar.

Ik moet met u spreken. - Wat gebeurt er?

Het gaat niet goed met mij aan 't Hof.

Is het zo dat Enrique u betaalt voor al wat u voor hem gedaan hebt?

Zo is het leven, jongen. Je plant bloemen en de varkens eten ze op.

Varkens met koninklijk bloed, maar varkens.

Ik moet u iets belangrijks vragen.

Vraag om het even wat.

U moet uw zaken in Toledo overlaten aan getrouwen en bij mij blijven.

Ik voel me te alleen.

Ik vrees dat al mijn werk zinloos is geweest, als niemand het voortzet.

U moet bij mij blijven.

Leer van mij en let op elk detail.

Met de tijd moet u zijn als ik.

Ik twijfel of ik zo ver geraak, vader. - Durf niet te twijfelen!

U bent mijn zoon.

Wil hij met drie regeren?

Nu gaat Carrillo werkelijk te ver.

Ik hoop dat u 't niet erg vindt dat ik het heb aanvaard.

Ik volg uw instructies zodat niets het huwelijk kan beletten.

En ik dank u. Rustig, Isabel, u hebt juist gehandeld.

Uw huwelijk is een heel belangrijke stap om koningin te worden, en die dag...

gaan geen duizend Carrillo's mij van mijn plicht kunnen afleiden.

Wees daar maar zeker van. - Ik weet het.

Ik begrijp niet dat Carrillo na al die tijd met u, nog niet door heeft

dat u niet geboren bent om te worden geregeerd. Door niemand.

Eindelijk zie ik u gelukkig

en zeker van uzelf.

Dit moet betekenen dat Fernando en u goed opschieten met elkaar.

Ja. U weet niet hoe gelukkig ik ben.

Ik ben het niet minder, ik verzeker het u. U bent als een dochter voor mij,

En een goede vader wil zijn kinderen gelukkig zien.

Kom, ze wachten op ons voor 't avondmaal.

Eens kijken wat voor sermoen Carrillo nu gaat opdissen.

Gaat u met hem over deze zaken spreken?

Niet nu, maar ik ga hem in de gaten houden,

u mag gerust zijn.

Ik mis de tornooien en steekspelen tijdens het huwelijk.

Ik heb geweigerd. Ze vallen buiten mijn smaak. - En boven ons budget.

Tornooien kosten een massa geld.

Als de bruidegom ze niet wil, moet men dat respecteren. 't Is niet het geld.

Zo kan Castilië uw vaardigheid met zwaard en speer leren kennen.

Ik heb liever dat de vijanden op 't slagveld die leren kennen.

Ik toon die liever niet in publiek.

Wapens zijn om oorlog te voeren, niet om huwelijken te vieren.

Wijze woorden, majesteit, ik hoop dat u ze woord voor woord noteert.

Dat doe ik. Ik zou anders wel een slechte kroniekschrijver zijn.

U weet dat de waarheid mijn pad verlicht.

Neem toch maar een kaars mee, zodat u niet plots in 't donker zit.

Wie aan Palencia twijfelt, twijfelt aan mijn persoon.

Rustig, Carrillo, als het is zoals u zegt, geloven we in Palencia want

ik geloof niet in veel mensen zoals ik in u geloof, monseigneur.

Dus zeggen we niets meer en respecteren de kroniekschrijver,

want een goede kan koningen doen vallen zoals een goed leger het kan.

Dank u, majesteit.

Ik zal met veel plezier lezen wat u geschreven hebt, Palencia.

Natuurlijk, hoogheid. - Wanneer gaat dat kunnen?

Zodra ik ze heb, u zult de eerste zijn die mijn teksten leest.

Goed, alles op zijn tijd.

We zwijgen erover.

Nog wat wijn, alstublief.

Herkent u hem, majesteit?

Hij is mijn zoon, Diego.

Uw zoon.

Hoe zou ik hem niet herinneren? We speelden met houten zwaarden.

U was amper 8 jaar oud!

Weet u 't nog? - Natuurlijk, majesteit.

Welkom aan 't Hof, Diego!

Het spijt me voor de zware tijd die u doormaakt met uw zieke moeder.

Dank voor uw woorden. - Mijn zoon is niet enkel

gekomen voor zijn moeder, maar om te blijven, als u 't goed vindt.

Natuurlijk, jong bloed is er altijd nodig.

Dingen veranderen; en nieuwe tijden, nieuwe methodes.

Nieuw of oud, hoofdzaak is dat ze werken.

En Diego zal erop toezien.

Vanaf nu zal hij mijn rechterhand zijn en mijn absolute erfgenaam.

En wie beter als erfgenaam als uw eigen zoon?

Apropos, ik neem aan dat u weet dat de paus Isabel de bul weigerde.

U kent mijn mening al.

Met of zonder bul, zal het huwelijk doorgaan.

Ik hoop dat u een beetje méér optimist bent dan uw vader.

Dat is wat dit oud Castilië nodig heeft. Nieuwe mannen.

En optimisme. - Als u ons toestaat, majesteit.

Mijn dochter! Wat een verrassing!

Dat is zo lang geleden!

Wat doet u hier? - Don Diego heeft me gebracht.

Wel, Don Diego de Mendoza weet hoe mij aangenaam te verrassen!

Hoe durft hij me zo te vernederen! - Kalmeer, vader.

Onthou wat net gebeurde, zo

kunt u vergelijken met de volgende keer als we in 't Alcázar komen.

Dan zal hij ons begroeten met het respect dat we verdienen.

Een Pacheco vernedert men nooit!

Goedemorgen. - Goedemorgen.

Voor niets te hebben geschreven, heeft die schurk veel bundels papier.

Mijn vriend heeft liefdesverdriet en u zou hem moeten genezen,

u krijgt er natuurlijk een flinke beloning voor.

En wie is die ongelukkige vriend?

Don Gonzalo van Cordóba. Ik neem aan dat u hem kent.

Natuurlijk, en ik zal u met plezier helpen.

Het was aangenaam te praten met u. Mijn genoegen.

Ik zie dat ze klopt, uw faam van succes te hebben bij de vrouwen.

Het is niet wat u denkt.

Wel, waarover wilde u me nu spreken?

Over uw reis naar Aragon.

Een reis een ridderroman waardig, voor in de geschiedenis van Castilië.

Ik kreeg een steen tegen 't hoofd. Ik heb ergere reizen gehad, geloof me.

Ik kan het me voorstellen, méér zelfs, als de geruchten kloppen.

Welk geruchten?

Dat er een prachtige vrouw bij u was, gekleed als jongen.

Laat de frivoliteiten uit, Palencia, tenminste met mij.

Als de geschiedenis over mij praat, dat het dan is door veldslagen te

winnen, door een goede koning te zijn, niet een goede minnaar.

Excuseer ons, we dachten dat u gaan wandelen was.

Dat ben ik niet, zoals u ziet.

Wat doet u?

Ik maak een laken voor het kind van Beatriz. 't Is voor elke dag.

Wat scheelt er , Isabel?

Mij kunt u niets wijsmaken.

U bent zoals uw moeder, als ze problemen had, begon ze te breien.

Ik kan hem niet vertrouwen.

Ik dacht dat alles goed was tussen ons, ik begon me bevrijd te voelen...

maar toen ik Fernando ging zoeken stond hij te flirten met een meid.

Waarom mogen mannen regels overtreden en wij niet?

Een man met een kind in zonde heet vruchtbaar, maar wee de vrouw

als ze op haar huwelijksdag geen maagd meer is.

Dat is niet juist, Clara, dat is niet juist.

Rustig maar.

't Kan een vergissing geweest zijn. - Nee.

Ik heb gisteravond bij 't avondmaal gezien hoe hij naar haar keek.

Hoe mis ik Beatriz...

mijn moeder,

mijn kindertijd in Arévalo.

Ik zeg niet dat u geen reden hebt om u zorgen te maken,

maar kijk niet terug.

Waarom niet?

Ik was gelukkig toen. - Isabel.

U was gelukkig omdat er dingen zijn die men tegen kinderen niet zegt,

maar er gebeurden veel erge dingen, toen u en uw broer samen speelden.

Wat bedoelt u?

Dat u niet mag verlangen naar het verleden

maar moet vechten voor het heden en voor uw toekomst

en dat van Castilië.

Hoe kan ik rustig zijn, als hij me gisteren kuste en nu met een meid flirt.

Hiervoor is er een simpele remedie.

Kiest u vandaag de dames niet die u na het huwelijk zullen dienen?

Laat dit maar aan mij over.

U lijkt niet erg opgetogen over de kronieken van Palencia.

Ze zijn een belediging voor Isabel en al waarvoor we vochten.

Luister:

Wetend hoe zijn verloofde Isabel vreesde voor haar vrijheid en zelfs haar leven...

ontbood Fernando mij privé en vroeg

of ik het gepast vond, voor haar veligheid, te trouwen in Valladolid.

En dat deed hij, ongeacht of hij zijn leven riskeerde voor het bangelijke meisje.

Hij sprak privé met hem? Ik was daar en heb hem niet gezien.

Onze vriend Palencia wil blijkbaar steeds de man van de situatie zijn.

En hoor dit:

Isabel keek verlangend uit naar het vervullen van haar bestemming als vrouw,

het gehoorzamen en steunen van haar man en redder, Fernando.

Hoe slecht kent Palencia Isabel.

Als ze dit leest, mag hij blij zijn heelhuids uit Valladolid te raken.

Isabel is in staat hem iets naar het hoofd te gooien.

Als Isabel dit leest, hebben we een probleem,

en een groot. En nog groter als ze weet dat Carrillo alles wil controleren.

Ze heeft zich één keer ingehouden, maar een tweede keer...

Wat hebt u daar? - Een brief voor Isabel.

Hij komt van het Hof, van Beatriz de Bobadilla.

Ze zal blij zijn van haar te horen.

Zijn dit uw gezelschapsdames?

Nee, zij niet. Zij.

Wat zijn al deze papieren?

Financiële kwesties en bevestigingen van gasten.

Groeit de lijst nog steeds aan?

Nee, Carrillo heeft blijkbaar genoeg met de voorziene genodigden.

Des te beter, anders werd het hier een bruiloft van Kana.

U ziet er beter gemutst uit. - Men kan niet elke dag triest zijjn.

Ik heb er nochtans redenen voor.

Misschien zal dit u blijer maken,

het is van uw vriendin Beatriz.

Ze zal zeker bevallen zijn.

Eens kijken of 't een jongen of een meisje is. Een meisje gingen ze mijn naam geven.

Wat is er?

Ik wil een vergadering met iedereen, nu onmiddellijk.

Maar hoogheid. - Nu, heb ik gezegd!

Dank om te komen. - Uw aandrang zit er voor iets tussen

en ook de paniekstemming bij uw boodschapper.

We moesten profiteren van uw aanwezigheid op het Hof.

En de paniek is gewettigd.

Bekijk deze lijst.

Mijn spionnen in Valladolid stuurden hem mij deze namiddag.

Hebt u spionnen bij Carrillo?

Ik heb overal spionnen.

Heilige Maagd Maria!

Gaan al deze mensen naar het huwelijk van Isabel?

Méér dan duizend gasten.

Ik heb u aan mijn kant nodig om dit probleem op te lossen.

Wat stelt u voor? Dat het leger Valladolid inneemt?

Dat had moeten gebeuren toen ik het zei, maar de koning wilde niet.

De enige oplossing is Frankrijk. - Frankrijk?

De dochter van de koning trouwen met de graaf van Guienne.

Ik sprak er met Jouffroy over vóór hij terugging naar Parijs.

Zonder de toestemming te vragen van de koning?

We hebben het probleem slecht ingeschat.

Elk van ons.

En ik als eerste.

We beseften niet wat twee mensen als Fernando en Isabel samen kunnen.

Isabel. Haar naam horen alleen al bezorgt me kiespijn.

Steun mij en de pijn zal overgaan.

Als we Enrique's dochter trouwen met de broer van de Franse koning...

zetten we Aragon onder druk.

Later onterven we dan Isabel

voor het niet naleven van het Verdrag van Guisando en te trouwen zonder bul.

Zo wordt Enrique's dochter dan erfgename van de Kroon van Castilië.

Exact.

Het is de enige oplossing.

Kan ik op u rekenen?

Wie liegt hier?

Is er een bul of niet?

Er is er geen.

Is er geen? - Nee, en er was er ook geen.

En degene die u mij toonde?

Dat is een vervalsing.

Een vervalste bul?

Wilt u mij laten trouwen met een vervalste bul?

Majesteit, hoofdzaak is nu dat er een huwelijk komt.

Dit is het juiste moment, anders zou het te laat kunnen zijn.

Begrijp het, alstublieft.

De bul zal aankomen, op tijd.

Ik snap niet hoe een aartsbisschop een koninkrijk en de heilige kerk bedriegt.

Véneris, legt u het haar uit, aub.

Ik heb een woordelijke toestemming van de paus.

Hij aanvaardt uw huwelijk en heeft beloofd de bul toe te staan.

Maar op dit moment, is het onmogelijk.

Moet ik u geloven of is het ook nog leugen?

Want als het waar is, dan had u het mij kunnen zeggen.

Ik had dit van u niet verwacht,

van u ook niet.

Wanneer u regeert zult u inzien dat lastige beslissingen nemen er bij hoort.

Wanneer ik regeer, als het al ooit gebeurt...

verwacht ik dat mensen die ik vertrouw me de waarheid zeggen.

Laten we de verwijten sparen voor een ander moment, dat komt wel.

Nu moeten we beslissen wat we doen. - Ik trouw niet met een valse bul.

Ik wel.

Wat zegt u? - We kunnen niet terug, Isabel.

En als 't zo is dat Véneris het woord van de paus heeft.

Ik zweer bij God dat het waar is.

Reden te meer. - 't Is waar.

We kunnen vóór de ceremonie bij de notaris gaan,

dat zou ons helpen in de toekomst. - Zwijg, alstublieft!

Waar gaat u naartoe? - Isabel overtuigen,

want wees maar zeker dat wij gaan trouwen.

Zoals u er ook zeker van kunt zijn dat ik zoiets nooit meer zal dulden!

Isabel, laat me met u spreken.

Geloof me, trouwen is de beste beslissing.

Waarom? - Omdat een hoog doel soms de laagheid van de middelen wettigt.

Bent u daar zeker van? - Zo zeker als ik Aragon niet mag ontgoochelen.

Noch mijn vader.

Bekommer u om Aragon, ik zal me bekommeren om Castilië.

Als u geeft om Castilië, trouw dan morgen met mij, Isabel.

Castilië heeft een koningin als u nodig en ik zal u daarbij helpen.

Ik ben niet gekomen om een zo mooie vrouw als u te bekijken en verder te gaan.

Ik wil een vrouw met uw trots en kaste niet kwijt.

Zo veel is dat niet, als u flirt met de eerste de beste vrouw die u tegenkomt.

Ontken het niet, ik zag u met een meid.

Denkt u dat ik mijn vel riskeerde om hier met een meid te komen flirten?

Isabel, het was geen flirt.

Besprak u dan het huwelijksmenu? - Nee, nee.

We spraken over Gonzalo.

Hij vertelde me over een onmogelijke liefde die hem kwelt.

Een dame die hij achterliet in Córdoba toen hij hierheen kwam.

Daar wist ik niets van. - Gonzalo zou het u nooit vertellen.

Hij is bescheiden. Hij dient zonder op te valllen, als een goed soldaat.

En hij is u loyaal, zoals ik het nu ben.

Ik sprak met hem om te zien of ik hem kon troosten.

Ik weet dat u het niet moreel vindt, ik weet het,

maar ik zweer u dat het waar is.

Ik wil uw echtgenoot zijn, Isabel.

En de bul? - We zijn jong.

We hebben tijd om die verdomde bul te krijgen

en intussen zullen we kinderen hebben,

en ze zullen prachtige blauwe ogen hebben, zoals de uwe.

Isabel...

Trouwt u met mij?

Ja, ik trouw met u.

Ik weet hoeveel u gedaan hebt zodat dit huwelijk er zou komen.

Vergeef me, hoogheid, ik heb er zoveel voor gedaan

en door te zwijgen had ik het kunnen verbrodden.

Het spijt me erg dat ik u de waarheid heb verzwegen.

U weet van mijn achting en loyauteit. - Rustig,

ik heb gesproken met Chacón en zal u hetzelfde zeggen:

ik was niets geweest zonder uw steun in deze moeilijke tijden.

Ik begrijp de redenen die u dwongen mij de waarheid te verbergen.

Fernando deed het mij inzien. - Ik heb hem dus terecht aanbevolen.

Ja, ik weet nog hoe u mij moest aanmanen om hem te aanvaarden.

Alles voor Castilië. - Alles voor Castilië.

En, wat wilde u me zeggen?

Na al wat u deed voor 't huwelijk, zal mijn opdracht u beletten er te zijn.

Geen probleem. Zeg mij, wat wilt u dat ik doe?

Ik wil dat u zo snel mogelijk naar Segovia gaat.

Met welk doel?

Ik kan niet trouwen zonder dat Beatriz weet waarom ik het doe en waarom ik loog.

Vóór ik het jawoord geef, wil ik dat u het haar al zult uitgelegd hebben.

En geef haar dit.

Dat zal ik doen.

Geeft u mij geen brief mee voor Beatriz?

U bent goed met woorden en u kent mij goed,

u hebt mijn vertrouwen, want u weet wat ik voel.

Ik wil niets van haar. Het spijt me, Cárdenas.

U weet hoeveel ik geef om uw tante Clara en Don Gonzalo,

maar ik vraag u die geschenken te nemen en naar Valladolid te gaan, nu.

Luister toch naar hem, Beatriz.

Deze man doorkruiste Castilië te paard enkel om met u te praten.

Goed. Wat wil Isabel? Dat ik haar vergeef?

Een vrouw die koningin wordt, kan enkel God om vergeving vragen.

Isabel wil enkel uw begrip.

Ze wil dat u weet dat ze tegen u loog...

omdat als ze de waarheid had gezegd, alles verloren was geweest,

en niet door uw indiscretie,

maar door de spionnen van de koning die haar in Ocaña constant in 't oog hielden.

Akkoord,

maar trouwen met een valse bul, is niet correct.

Er zijn omstandigheden waarbij men niet het rechte pad kan nemen.

U kent haar pijn toen men haar wilde dwingen te trouwen.

Heeft ze als prinses en vrouw niet het recht te kiezen met wie ze trouwt?

Ze luisterde naar de koning toen hij de graaf van Guienne voorstelde,

maar ze kan geen gezonde kinderen hebben met een zieke kreupele man.

Zou u gelukkiger geweest zijn als er een bul was geweest...

en de geboorte zou afwachten van een kind met zijn vaders afwijkingen?

Beatriz, u gaat moeder worden,

kunt u zich de kwelling voorstellen?

Nee. - Daarom koos ze voor Fernando.

Hij is een gezonde jonge man.

En met Gods wil zullen ook Castilië en Aragon zich verenigen

en zullen uw zoon en zijn kinderen in een beter Castilië leven,

waar de koningen geen marionetten zijn in de handen van enkelen.

Tenslotte moet u weten dat terwijl de paus geen bul gaf...

hij een geheime toezegging deed hem later in betere tijden te geven.

Ik zie dat het u niet kan schelen dat ik hiervan weet.

U kunt het zonder vrees vertellen.

De koning zal enkel nog nerveuzer worden als hij het weet.

Wel, dit was de boodschap van Isabel.

Wat is uw antwoord?

Zeg haar dat ik wil dat ze gelukkig is

en dat al haar wensen mogen uitkomen.

Dank om mij met uw vrouw te laten spreken

en om mij te verbergen en te beschermen.

Ik moet vertrekken nu. - Mijn mannen helpen u uit Segovia.

Binnen.

Chacón, hebt u geen beter moment om met mij te komen praten?

De bruidsjurk zien vóór 't huwelijk brengt ongeluk, niet een kazuivel vóór de mis.

Niet grappig. Wat wilt u?

Ik wil u dit terug geven.

Het zijn de teksten van Palencia.

Ga.

Hebt u ze laten stelen? Met welk recht?

Het recht op de waarheid. Ze spreken enkel over u en Fernando.

Isabel lijkt een radeloos meisje gered door een knappe ridder.

Is dat het beeld dat u van Isabel wil ophangen voor 't nageslacht?

Een beetje minder, Chacón. Denk aan die keren dat ik ons plan heb gered,

ook toen ik moest tussenkomen om het leven van Isabel te redden.

En vergeet niet dat door uw geknoei er bijna geen huwelijk was gekomen.

Wat is er gaande, Carrillo?

Isabel en Fernando dwingen onder uw controle te regeren volstond niet.

Spreek duidelijke taal en verspil mijn tijd niet langer.

Welk ambt wilt u, wanneer we aan de macht komen?

U hebt niets begrepen. Denkt u dat ik over macht kom redetwisten?

Het huwelijk is niet het einde van 't verhaal. Het is het begin.

En als Isabel koningin wordt, trek ik mij terug met mijn vrouw.

Dan zult u mij niet meer zien, dan is mijn opdracht volbracht.

Hou dus uw titels maar voor één van uw gasten.

U kunt dan vet worden van geluk en pronken met uw invloed en macht,

maar u zult alleen eindigen, Carrillo.

Beseft u dat niet?

Als u mij zo bekritiseert, waarom hebt u me dan tot nu gesteund?

Voor wat u gedaan hebt voor Isabel

en omdat het huwelijk met Fernando de enige oplossing is.

Maar alles heeft een grens. - En wat is die grens dan wel?

De eer van Isabel.

Ik wil niet dat ze later in de kronieken niets lezen over haar inspanningen,

over haar strijd, haar waarden als vrouw en koningin, als ze 't ooit wordt.

Als u dat respecteert, dan steun ik u.

En zoniet? Wat zult u dan doen?

Niets. Dat zal niet nodig zijn.

U zult uzelf veroordelen.

U bent zelf uw ergste vijand.

Ze gaat trouwen! Durft ze trouwen zonder bul?

Ja, ze gaat het vandaag doen,

met veel getuigen en van hoge adel.

Waar hebt u deze lijst vandaan? - Pacheco gaf hem mij.

Hij heeft zelfs spionnen in de hel.

Daar heeft hij er mogelijk méér dan waar ook, de hoerenzoon.

Die schurk zal méér geweten hebben dan wij dachten.

Misschien was zijn plan met Frankrijk niet zo'n dwaas idee.

Moet dat kleed echt zo strak zitten?

Als u kon zien hoe mooi u eruit ziet, zou u niet klagen.

En zeker vandaag niet.

U wordt de mooiste bruid die Castilië ooit heeft gezien.

Ik heb wat make-up voor u meegebracht.

Wat is het. - Kohl.

Het doet uw blik extra uitkomen.

Ik ken dit roet van de aljama.

De vrouw van mijn broer Enrique gebruikte het.

Dank u, maar ik hoef geen katogen. - Waarom niet?

Ik heb het gebruikt toen ik trouwde

en mijn man kon zijn ogen niet van me afhouden.

Hij was zelfs afgeleid toen hij "ja" moest zeggen tegen de priester.

Als 't zo is, hoe ga ik nu dan tegen u "nee" zeggen?

Vandaag is een gote dag, Isabel.

Vandaag is de dag waarop al onze dromen waar beginnen te worden.

Ik hoop dat ik het ga aankunnen.

Dat kunt u. Altijd,

al sinds u kind was.

Wat scheelt er?

Ons kind komt! - Help! Help!

Rustig, Andrés, ik ben het die gaat baren, word niet nerveus.

Breng me naar de kamer.

En haal de vroedvrouw.

De vroedvrouw, vlug!

Vivero Paleis, Oktober 19, 1469

Fernando, de koning van Sicilië en prins van Aragon,

in aanwezigheid van heel het volk,

zweert u de wetten na te leven, de voorschriften, de privileges, de

goede gewoonten en gebruiken van de koninkrijken van Castilië en León?

Ja, ik zweer.

Laten we dan beginnen.

We zijn hier samen in de aanwezigheid van God om in

in heilig huwelijk te verenigen doña Isabel, prinses van Castilië en León

en don Fernando, koning van Sicilië en de prins van Aragon.

Lezing van de pauselijke bul door don Antonio de Véneris,

pauselijk afgezant en gevolmachtigde van de Heilige Vader

Pius II, nederige bisschop van de dienaars van God

verleent Don Fernando, wettige erfgenaam van het koninkrijk van Aragon,

pauselijke toelating om te trouwen, met de reeds meerderjarige

prinses van koninklijk bloed, verwant in de derde graad.

Rome, Mei 28,

jaar van de geboorte van onze redder Jesus Christus, 1464.

Handtekening en stempel, Pius II,

bisschop van de Heilige Katholieke Kerk.

Als iemand onder de aanwezigen enig bezwaar heeft tegen deze verbintenis

laat hem dan nu spreken, of voorgoed zwijgen.

Op gezag van de Heilige Apostolische Zetel,

is dit huwelijk toegelaten.

De koning verzoekt dringend om mijn aanwezigheid aan 't Hof.

Ik zei het u. Niemand vernedert Pacheco.

Isabel.

Wilt u echtgenote en vrouw zijn van don Fernando,

de koning van Sicilië en de prins van Aragon?

Ja, dat wil ik.

Fernando.

Wilt u als echtgenote en vrouw, doña Isabel,

prinses wettige erfgename van de koninkrijken Castilië en León?

Ja, dat wil ik.

Op gezag mij verleend door de Heilige Apostolische Zetel,

verklaar ik u man en vrouw.

Het is een jongen.

Hoe gaan we hem noemen?

Wat denkt u van Fernando?

Vindt u 't niet goed?

We geven hem de naam die u wilt.

Dit zijn de echte gasten op ons huwelijk.

Wat moet ik nu doen, Clara?

Rustig, Isabel, de natuur zal u leiden in wat u moet doen.

Wat voelt u als u aan de zijde van Fernando bent?

Warmte.

Wel, deze tijd van 't jaar, is het 's nachts in Valladolid

al koud.

Don Fernado komt.

Je hoeft niet nerveus te zijn,

echt niet.

Hoe gaat het met Isabel? - Nerveus.

Heel nerveus.

Het komt allemaal goed, u zult zien.

En dat zal dankzij u zijn.

Daarom ben ik hier, om haar moeder in Arévalo te vertellen dat alles goed is.

Wacht tot Cárdenas terug is, dan kan hij met u meegaan.

Hebt u Gonzalo gezien?

Ik heb hem sinds de dienst niet gezien. - Ik ook niet.

- Waarom? - Ik weet het niet.

Ik dacht er zo ineens aan.

U mag binnenkomen.

Voelt u zich goed?

Ja.

Slaap nu maar rustig.

Ik zal over u waken.

Majesteit. - Majesteit.

Welkom.

Pacheco, het spijt me van uw vrouw.

Dank u, heer.

Vertel me over uw plan.

We wachten vol ongeduld op de komst van de graaf van Guienne.

Ik kan zijn aanwezigheid niet garanderen.

Wil Enrique zijn dochter trouwen met de graaf van Guienne?

Ja, monseigneur Jouffroy is in Segovia voor de besprekingen.

Onvoorstelbaar, mijn jongste zuster die mijn ergste nachtmerrie wordt.

Als we tijdig hadden gehandeld, zaten we nu niet te jammeren.

Het leger van de koning heeft in Toledo heel mijn bezit aangeslagen.

Burgemeester en schatbewaarder van Madrid, zegt het u iets?

Met behoud van uw titels in Segovia, uiteraard.

Medelijden, mevrouw, we sterven van honger, de velden zijn dor.

Wat vertel ik Fernando? Dat ik blut ben en geen mannen heb om te vechten in Catalonië?

Castilië en Frankrijk gaan samen Aragon alle toekomst ontnemen.

Wat gaat ons antwoord zijn?

Het zou gepast zijn uw echtgenote naar het hof te brengen.

Juana brengen? Waarvoor?

Ik ken u sinds uw geboorte en nu gaat u moeder worden.

We beloofden dat als het een jongens is

de zoon van Fernando en Isabel zal trouwen met Juana.

Juana is onze dochter.

Maar wij zullen nooit terug een familie zijn.

Tot hier en niet verder, want over mij regeert niemand.

We hadden een akkoord. U kunt geen beslissingen nemen zonder mij.

Het is lang geleden dat ik me nog zo goed heb gevoeld, Pacheco.

Hoe stelt uw zoon het?

Slecht.

Ik wil dat u dit bezorgt aan de koning van Castilië.

Ik zag net Carrillo en Peralta samen.

Als Isabel een zoon heeft,

hebben we problemen, veel problemen.

Isabel! Wachters!