Original subtitles

En wat is de waarheid dan?

Dat we ons leven gaan wagen in Olmedo, zonder Pacheco's troepen.

Ik zal zijn plaats innemen.

Onderschat nooit Carrillo's leger. - Of dat van Pacheco.

Hij staat terug aan de kant van de rebellen.

Blijf in de tent en laat niemand binnen tot ik terug ben.

Laten we hier weggaan, ik wil geen dode meer zien.

Heer u moet de overwinning uitroepen. - Laten we gaan!

Hebben we gewonnen?

Om te winnen op 't slagveld, moet de koning de overwinning uitroepen,

en uw echtgenoot heeft dat niet gedaan.

Leve de overwinning!

En mijn broer? Hebt u nieuws van hem?

Alfonso heeft de overwinning wél uitgeroepen.

Hij eist de hoede over Isabel en uw dochter.

Of hij zal Segovia innemen

Ik ken deze stad. Ze is oninneembaar.

De poorten zullen van binnen uit geopend worden, niet van buiten.

Majesteit. - Isabel. Sta op, alstublieft.

Ik vertrouw Pacheco niet en Carrillo ook niet.

Ik mag hen niet en zij mogen mij niet.

Ik kan enkel u en Chacón vertrouwen.

We moeten de stad omsingelen en ze terugnemen.

We hebben daar nog aanhangers.

Ik vrees dat de meesten dood zijn.

We gaan onderhandelen.

Ik acht het verzoek rechtvaardig

omtrent het scheiden van Juana van Avis van haar dochter

en onder bewaking te worden gehouden

om de naleving van het bestand te waarborgen,

aangevraagd door Enrique.

Laat me u aan iemand voorstellen.

Pedro van Castilië, één van mijn vertrouwenspersonen.

Is Toledo bij wonder gevallen, markies?

Ik weet niet waarover u 't hebt, majesteit.

Ik ken uw belangen in Toledo niet,

maar ze hadden zeker voordeel bij wat er gebeurd is.

't Zou me niet verbazen als Segovia terug naar Enrique zou gaan,

als er genoeg wordt geboden.

Hang niet de preutse uit, we kennen allemaal uw reputatie.

Bemoei u niet met wat u niet aangaat.

De koning gloeit.

Alfonso! Alfonso!

Alfonso! Alfonso! Alfonso!

ONDERTITELING: Bor Snarf

Isabel wil niet gestoord worden.

We moeten iets doen. We moeten brieven sturen naar de steden,

onze bondgenoten. Ze moeten weten dat we ons nog niet overgeven.

De koning is dood, leve de koning!

Zo is 't leven. Isabel moet leren verantwoordelijkheden nemen.

En dat zal ze doen, maar respecteer haar verdriet, geef haar wat tijd.

Procter nos...

Waarom hebt u mij mijn broer afgenomen?

Heb ik geen duizend keer gebeden?

Waartoe heeft het gediend?

Ik werd gescheiden van mijn moeder en nu neemt u me Alfonso af.

Is dat mijn penitentie voor koningin te zijn?

Wilt u dat mijn kroon doornen heeft zoals de uwe?

Zeg het me, u die overal bent!

Ik zweer dat ik u als koningin zal dienen, zoals ik u dien als katholiek.

Maar stel me niet nog méér op de proef.

Doe met mij wat u wilt, maar zorg voor de mijnen.

Als u niet binnengaat, doe ik het.

Geen van ons gaat binnen. - Ze is onze koningin.

U zei dat ze klaar was voor deze verantwoordelijkheid.

U kent haar goed, twijfelt u eraan? - Tot nu toe niet,

maar nu moet ze een stap vooruit zetten.

Toen we Segovia namen, was de overwinning aan ons,

we hadden de zaak moeten afhandelen zonder tijd te verliezen

met pacten en onderhandelingen. Het is tijd om te reageren.

Ik kwam mijn deelneming betuigen.

Er zouden geen condoleanties nodig zijn als er geen dode was.

Discussiëren met u brengt erge gevolgen met zich, markies.

Rustig, Gonzalo.

Laat maar. Ik verdedig mezelf wel. Wat insinueert u?

Wat u al weet.

Ik begrijp dat u lijdt onder het verlies van een geliefd persoon.

Hoe plotser de dood komt, hoe zwaarder de slag is.

Laat die komedie, alstublieft.

Als u echt verdriet zou voelen

had u uw deelneming betuigd

vooraleer het Kruis van Santiago te dragen.

Zwijg. Wie denkt u dat u bent?

U hebt gelijk, ik ben maar een page die zijn heer kwijt is.

Zijn heer en zijn waardigheid.

De waardigheid die u niet bezit.

Dit gaat te ver, ga weg.

U gaat over een grens die u nooit zou mogen overschrijden.

Ja, alstublieft.

Trek uw zwaard, Pacheco.

Het zal het laatste zijn wat u in uw leven gedaan hebt.

Is het zo moeilijk uw discussies te laten op een moment als dit?

U kunt minstens enkele uren wachten.

Neem me niet kwalijk, majesteit. - Ik beveel u weg te gaan!

Allemaal.

We mogen ons doel niet uit het oog verliezen.

We zoeken nieuwe legers om Toledo terug te winnen.

We zitten hier al dagen vast. - Omwille van een grotere zaak.

Ik weet het, ik weet het, maar...

Alfonso, God hebbe zijn ziel, zou begrijpen wat ik zeg.

Hebt u iets te zeggen?

God beware me, elke keer als ik mijn mond open doe, is er ruzie.

Uw legers moeten vooruit trekken.

Stoppen zou ons zwakker maken tegenover de vijand.

Wat denkt u, Isabel?

Ik wil naar Arévalo reizen.

Ik verloor een broer en met degene die overblijft leef ik in oorlog.

Ik heb enkel mijn moeder en ik wil haar zien.

De wegen zijn gevaarlijk.

Gonzalo en ik zullen alleen gaan. Zo trekken we het minste aandacht.

Maar, majesteit, misschien is het niet het juiste moment.

Toch wel.

Heb ik niet ondertekend als koningin? Dus als koningin beveel ik.

Het begint goed.

De koningin stelt haar persoonlijke belangen boven het algemene.

U hebt haar slecht opgevoed, Chacón.

U hebt gelijk. - Geeft u toe een slechte leraar te zijn?

Nee, ik bedoel, telkens als u spreekt, is het om ruzie te stoken.

Als we zo voortdoen gaat uw pijn de paarden besmetten.

Wat stelt u voor om het te beletten.

Ze zeggen dat u een goede amazone bent.

Stel me op de proef.

Ik ben zeker dat ik vóór u aan de andere kant van het meer ben.

Dat betwijfel ik.

U moet blij zijn, nu u de Orde van Santiago in handen hebt.

Dankzij uw onderhandelen. - En de dood van Alfonso.

Soms denk ik dat u een pact hebt met de dood, ze beloont u altijd.

Op dat vlak lijk ik op Isabel. - Wat zegt u nu?

De dood belette haar huwelijk met Pedro Girón.

En de dood gaf haar de kroon van haar broer Alfonso.

Wat insinueert u?

Niets. En u?

U lijkt het woord van een page eerder te geloven dan het mijne.

We zitten samen in deze kwestie. We zijn familie.

Zweer me dat u er niets mee te maken had.

Waarvan zeggen de dokters dat mijn broer stierf?

Natuurlijke dood. - En waarvan stierf Alfonso, zeggen zij?

Natuurlijke dood.

Als de kenners dit zeggen, waarom gaan wij ze dan tegenspreken?

Laat ons gaan eten, laat ons vieren dat we nog leven.

U denkt voortdurend aan uw dochter, nietwaar.

Ja.

Alle dagen denk ik aan haar.

Ik vraag me af, of ze mij mist,

of ze haar best doet in de lessen

en welke naam ze haar nieuwe pop heeft gegeven.

Binnen.

Goedenavond, majesteit.

Goedenavond.

Ga.

Ik breng nieuws, goed nieuws voor u.

Alfonso van Trastamara...

stierf enkele dagen geleden.

Moge hij evenveel glorie krijgen als hij ons vrede nalaat.

Dit effent het pad voor uw dochter naar de troon, majesteit.

Het geluk is aan onze zijde.

Eindelijk zal ik haar kunnen zien.

Ik hoop dat alles terug wordt als tevoren.

Weet men wat de koning gaat doen?

Hij zal aanvallen, hij zal zeker aanvallen.

Dring niet aan. We vallen niet aan.

Maar majesteit, dit is ons moment:

we hebben Toledo en Burgos heroverd.

En ze zijn aangeslagen door de dood van Alfonso.

Isabel ondertekent al als zijn erfgename.

Dat meisje als koningin van Castilië...

Wat een waanzin!

Niemand zal haar ernstig nemen.

Het volk zal weten welke kant te kiezen.

Wilt u weten wat het volk denkt?

Lees dit, Cabrera.

Ziet u niet hoe verwoest de velden zijn?

De schapen verspreid, herdersgilden worden verjaagd

als ze geen borgsom betalen.

Want in tijden van verdeeldheid wordt de koning,

die het hoofd is, niet gehoorzaamd

en betekent de koninklijke kroon niets meer.

Dat is wat het volk denkt, Mendoza.

Gaat u belang hechten aan zo'n geschriftje van het volk?

Als het de waarheid zegt, waarom niet?

Majesteit, de rebellen zijn zonder Alfonso verzwakt.

Als we nu vooruit trekken, kunnen we ze definitief verslaan.

Nee, we zijn in rouw, mijn broer is dood. Hij was nog een kind.

Een kind dat u bedroog. - Een kind.

En ik wil dat de Castilianen weten, dat wij net zoals zij, hun doden bewenen,

ik ween om de mijne.

- Excellenties. - Mevrouw.

Aan uw gezichten te zien, is de vergadering niet goed verlopen.

Voor hen niet, nee. De koning heeft rouw bevolen, om Alfonso.

En klagen zij daarover?

Nee. Over 't feit dat de koning niet profiteert om de vijand aan te vallen.

En wat vind jij?

Ik weet het niet, Beatriz.

Vanwaar zoveel rouw om zijn broer?

Toen hij nog leefde, sprak hij niet eens tegen hem.

Alfonso en Isabel liepen rond in het paleis als twee vreemden.

Ocharme.

Ik zou nu zo graag bij Isabel zijn.

Ik zou u daarbij graag helpen.

Maar u weet dat het niet mogelijk is.

Ik weet het, mijn liefste, ik weet het.

Uw eigen doodskleed borduren. Wie komt op zo'n idee?

Als u niet mee wilt borduren, doe het dan niet.

Dat wil ik wel, maar vraag me niet te kijken hoe u het past.

Vroeg of laat zult u me daarmee moeten zien.

Als de Heer mij niet eerst roept.

In dat geval, zouden we het uwe ook kunnen borduren.

Eerlijk gezegd, ik borduur liever tafelkleden.

Moeder.

Isabel!

Mijn kind!

U draagt rouw.

Ja, moeder.

U bent de page van mijn zoon.

Waar is Alfonso?

Waar is Alfonso?

Alfonso is dood.

Hoe is het gebeurd?

Op het slagveld?

Ja.

Zo is 't gebeurd.

Hij is vechtend gestorven.

Laat me alleen, alstublieft.

Laten we samen bidden, moeder.

Nee, nee. Ik wil niet bidden, ik wil enkel alleen zijn.

Pedro, eindelijk heb ik u gevonden.

Wat scheelt er?

Wilt u echt dat alles terug wordt als tevoren?

Hebt u gehoord wat ik met Fonseca besproken heb?

Ja, ik heb het gehoord.

En er zijn dingen die ik niet begrijp.

Hoe was dat tevoren, dat u zo mist? Vertel het mij.

Wees gerust.

Ik zal u zeggen hoe dat verleden was, waarnaar u terug wil.

Een echtgenoot die niet van u hield.

Die u niet kon beschermen en u en uw dochter in de steek laat.

Hoe kunt u al die dingen missen?

Ik bracht mijn dochter op de wereld zodat ze koningin zou worden.

Dat gaat boven alles, Pedro.

Slechts één vraag.

Houdt u van me?

Ik hou van u zoals ik nog nooit van een man heb gehouden.

Wat er ook mag gebeuren, onthoud deze woorden.

U hebt mij moedig verdedigd,

zonder erom te geven wat u ermee kon verliezen...

u hebt mij behandeld als een vrouw...

en als een koningin.

Maak dit niet nog moeilijker, Juana.

Juana!

Juana. Wat scheelt er? Juana!

Clara, wilt u met ons dineren?

Nee, hoogheid.

Wel?

Je broer Alfonso is altijd te laat,

Je kent hem.

Ze heeft geen koorts.

En de duizeligheid.

's Morgens.

Kokhalzen en flauwtes.

Ik treur omdat mijn dochter zo ver van mij is.

En een ander kind veel dichterbij.

Hoezo?

Waarover hebt u het?

Het kind dat u in uw buik draagt.

Wat?

Nee, nee, nee. Dat kan niet.

U menstrueerde al één maan niet, en de tweede zal snel volgen.

We zullen zien wie gelijk heeft.

Ga niet weg.

Alstublieft.

Monseigneur mag het niet weten, anders weet de koning het ook.

En dat mag niet gebeuren.

Ik zwijg als een graf, ik weet dat u gul bent.

Dat zal ik zijn.

En vooral...

Als u me helpt ervan af te raken.

Als dat is wat u wilt, hoe eerder hoe beter.

Het zij zo.

Ik kan haar niet alleen laten.

U mag de strijd nu niet opgeven.

Uw moeder heeft Clara en haar dienaars.

Het zal haar aan niets ontbreken, majesteit.

Haar kinderen zullen haar ontbreken. Wat zou zij méér nodig hebben?

En wat als ik verkeerd bezig ben?

Als met alles wat ik doe, ik net zo ga eindigen als zij?

Waartoe zal al wat ik intussen heb bereikt dan gediend hebben?

Laat u niet leiden door uw verdriet, majesteit.

Dank u, Gonzalo.

Dank u voor altijd aan onze zijde te hebben gestaan.

Het is niet gemakkelijk geweest.

Weet u nog toen u mij verplichtte op 20 stappen afstand te blijven?

Het spijt me. Het spijt me.

Ik...

Het is beter dat ik ga.

Juana. - Ja.

Vergeef me voor de vorige keer.

Er is niets te vergeven aan iemand die zo veel van mij houdt.

Ik beloof u dat ik u geen problemen meer zal geven.

Ik ken mijn plaats

en zal niet meer dromen van een onmogelijke toekomst.

Wilt u stoppen met het bed op te maken? Ik doe dat wel.

Het is het bed van mijn moeder.

Goed, maar vertel me in de plaats hoe mijn echtgenoot het maakt.

Nog eens? Ik heb het al honderd keer verteld.

Des te beter, zo is het alsof ik hem zie en hij hier bij mij is.

U mist hem.

Even erg als hij u mist.

Daar heeft hij zeker geen tijd voor. Hier verlopen de uren traag.

Maar ik mag niet klagen, ik wist met wie ik trouwde.

Er zijn plichten die vóór de liefde komen, Isabel.

U hebt gelijk. Maar soms twijfel ik of zoveel lijden de moeite loont.

U mag niet praten alsof u een oude verbitterde vrouw bent.

U hebt een heel leven voor u.

Op mijn leeftijd is elk meisje al gehuwd

en ik kan niet eens de genegenheid begrijpen van de mensen rondom mij.

Elke boerendochter zou mij levenslessen kunnen leren.

Luister naar mij, Isabel.

Geen enkele dochter van een boer, bakker of edele...

geen van hun kinderen of kinderen van hun kinderen...

zou u ooit in iets les kunnen geven.

De lessen zult u geven aan hen allemaal

want u bent hun koningin.

Hun toekomst en die van Castilië zal in uw handen liggen.

Dat is uw lotsbestemming en die gaat boven alles.

Doet het veel pijn?

Als alles goed gaat niet, nee.

Gaat het tenminste snel?

Kent u de romance van de Moorse koning die Valencia verloor?

Begin ze dan op te zeggen.

Met wat geluk

zult u ze maar een paar keer moeten herhalen.

Wat bent u aan 't doen?

Ga weg. - Nee.

- Ga weg, hoerendochter!

Buiten! Hop!

Waarom, Juana?

Het zou de schande zijn van de koning.

De koning? - Ja, de koning.

Welke koning? Want hier heeft hij zich nooit laten zien.

Hoeveel brieven heeft uw koning u geschreven sinds u ver weg bent?

Denkt u echt dat hij u mist.

Maar Pedro, ik moet aan mijn dochter denken.

Ik heb mijn eer op 't spel gezet

en ik zou mijn leven geven voor u, als het nodig was.

Ik weet het, ik weet het.

Ik wil het kind dat u draagt.

Het is niet minder dan uw dochter omdat ik geen koning ben.

Het heeft nergens schuld aan.

Als u echt van mij houdt...

Als het waar is dat niemand ooit van u hield zoals ik

dan smeek ik u...

laat ons kind dan geboren worden.

Clara.

Wat doe jij hier?

Heb je me gemist? - Is dat niet duidelijk?

U brengt toch geen slecht nieuws? - Nee, ik kom Isabel halen.

Vertrekt u terug naar Avila? - Ja, morgenvroeg.

Het spijt me, Clara, maar het moet.

Er zijn ernstige zaken te regelen en Isabel moet terug.

Arm meisje, ze wil haar moeder niet achterlaten. Ze is een goede dochter.

Zeker, maar nu moet Isabel een goede koningin zijn.

Hoe gaat het met haar moeder? - Slecht.

De dood van Alfonso was een zware slag voor haar.

Maar de dochter baart me nu meer zorgen dan de moeder.

Vrezen we een aanval van Enrique?

Dat vreest Carrillo, maar hij geeft geen teken van leven.

We moeten onmiddellijk terug naar Ávila,

daar zult u goed beschermd zijn.

We vertrekken morgenvroeg. - Goed.

Gonzalo.

Zeg mij, majesteit.

Zou mijn moeder mee mogen? Ik wil haar hier niet achterlaten.

Hier heeft ze gezelschap en bescherming,

Ze heeft rust en vrede nodig, net wat ze niet zal hebben bij ons.

Het spijt me, Isabel. - Nog een beetje water, alstublieft.

Ah! Hij spreekt! Dit is Castilië, hier drinkt men wijn bij 't eten. Bedien hem.

Nee, ik verkies water, dank u.

Voelt u zich niet goed?

Dan kunt u morgen niet vertrekken. Ik heb genoeg soldaten bij.

Ik zou al erg ziek moeten zijn om mijn plicht niet te vervullen.

Laat mij u helpen. - Geen sprake van.

Waarom moet ik zitten en u opdienen? - U bent onze gast.

En iemand moet de gasten bedienen. Geitjestaart.

Ik ga bij mevrouw, kijken of ik haar wat kan doen eten.

Ik ga mee, dan kan ik u wat helpen.

Wat heeft iedereen vandaag met mij te willen helpen. Eet gerust.

Clara, laat haar met u meegaan.

Kom maar mee dan.

U apprecieert Isabel erg, nietwaar?

Zoals ik Alfonso zaliger apprecieerde.

Het probleem is dat appreciatie kan verward worden met iets anders.

Ik weet niet wat u bedoelt. - Toch wel. En ik weet het ook.

Isabel is voorbestemd om te regeren in Castilië.

Er zijn emoties die een kroon zich niet kan permitteren.

ook niet bepaalde vormen van vermaak.

Als u echt de koningin wilt dienen, vertrek dan zodra we in Ávila zijn.

We hebben nog mannen als u nodig op het slagveld.

Als u van Isabel houdt, is dat het beste wat u voor haar kunt doen.

Dat zal ik doen, excellentie.

Probeer wat hier gezegd is onder ons twee te houden.

Op mijn eer zal ik dat doen.

Dan ben ik gerust, aan uw eer zal ik nooit twijfelen.

Mevrouw, u zou iets moeten eten, alstublieft.

Ik heb geen honger,

en al zeker niet vlak vóór een afscheid.

U kunt mij niet beliegen.

Ik zie het in uw ogen.

Je vertrekt, nietwaar?

Vóór u morgenvroeg opstaat.

Maak je daarover geen zorgen, ik slaap weinig de laatste tijd.

Dit is mijn leven. Voortdurend afscheid nemen van dierbaren.

Ik beloof u dat we elkaar spoedig zullen weerzien.

Beloof niets waarvan je niet weet dat je het gaat kunnen nakomen.

Kom hier en geef me een knuffel.

God behoede je en geve je kracht.

Ik zal elke dag voor u bidden.

Ik moet me gereed maken voor de reis.

Tot ziens, mijn kind.

Isabel.

Ja, moeder. - Zorg goed voor je broer.

Hij is nog een kind.

Maak u geen zorgen. Dat doe ik.

Je hebt gesproken met Gonzalo. Waarover maak je je nu zorgen?

Soms denk ik dat we te snel gaan met Isabel.

Ze is sterk.

Ja, maar ze moet erg sterk zijn om te verwerken wat ze doormaakt

en om de druk van de macht aan te kunnen.

De edelen zien de kroon als een werktuig in hun dienst.

Is het Pacheco die je zorgen baart? - Ja.

NIemand gelooft het: de moordenaar van mijn beste vriend is nu een bondgenoot.

Wat zou Álvaro zeggen als hij zijn hoofd zou opheffen?

Hij zou je feliciteren. - Weet je dat zeker?

Hij was in staat een pact met de duivel te sluiten om de koning te verdedigen,

en dat heeft hij met Pacheco dikwijls gedaan.

Tot het hem zijn leven kostte, zoals Alfonso.

Wat zeg je nu? Pacheco?

Ik mag niets zeggen, omdat ik geen bewijzen heb.

Maar soms denk ik dat ik hem niet genoeg beschermd heb.

U doet wat u kan.

Ja, maar ik voel me alleen, ik heb iemand nodig die me helpt.

Ik dacht aan je neef, Gutierre de Cárdenas.

Hij kent de wet, is welbespraakt, goed met het zwaard en is loyaal.

Ik heb méér ogen nodig, om alles te kunnen zien.

Als ik Isabel zou verliezen...

zou ik het mezelf nooit vergeven. Niet alleen voor Castilië,

ze zijn als kinderen voor ons en we hebben er al één verloren.

Ik zal met hem spreken, zeggen dat hij onmiddellijk naar Ávila komt.

Hij doet zijn paard vliegen, als 't moet.

Vertrek gerust. Mijn neef zal daar binnen twee nachten zijn.

Ik zal hem zeggen, dat hij je schaduw, je ogen en je handen moet zijn...

en je moet verdedigen tegen al wie je kwaad zou kunnen doen.

Jou of Isabel.

Excuseer.

Gelieve mij te excuseren, majesteit.

Ik zie dat u me niet herkent, ik ben Gutierre de Cárdenas.

Ik ben de neef van Clara en

ben dus ook de neef van...

Cárdenas!

Ik stel u mijn neef voor.

We kennen elkaar al. Don Gonzalo vertelde me onderweg over u.

Vergeef me dat ik u niet herkende.

Dat is normaal, de laatste keer toen u me zag was u nog kind.

Hij is een goede onderhandelaar en wetgeleerde. Hoe méér ogen hoe beter.

Welkom. Als Chacón u gekozen heeft, bent u ongetwijfeld waardevol.

Dank u, majesteit.

Weet u iets over Gonzalo? Ik heb hem sinds vanmorgen niet gezien.

Ik moet mijn spullen nog in orde brengen, mag ik mij terugtrekken?

Vertel. - Gonzalo zette zijn reis verder.

Hij heeft dienst genomen. - Waarom werd ik niet ingelicht?

Hij zei dat hij niet houdt van afscheid nemen.

Ik begrijp het niet. Was hij hier niet gelukkig?

Gonzalo is een soldaat en zijn taak ligt op het slagveld.

Zoals het uw taak is te regeren.

Ieder van ons moet zijn lot ondergaan.

Er is nieuws: een brief van Enrique.

Een brief van de koning?

Ja, bodes brachten de brief naar alle dorpen en steden in Castilië.

Aan uw gezicht te zien, lijkt het geen goed nieuws te zijn.

Dat is het inderdaad niet.

De laatste tijd is er in Castilië nooit goed nieuws.

Geachte Isabel.

Vanuit Madrid laat ik u weten

dat ik het nieuws vernam van de dood van onze broer.

Ik bid God hem te beschermen.

Mijn verdriet is groot, omdat hij mijn broer is,

maar ook omdat hij op zo jeugdige leeftijd is gestorven.

Ik smeek u, ondanks onze geschillen, te begrijpen

dat mijn verdriet even groot is als het uwe.

En opdat het volk van Castilië dit zou weten

is deze brief rondgestuurd naar alle dorpen en steden.

U kennende, had ik een fellere reactie van u verwacht, majesteit.

Men trekt de toekomst van uw dochter in twijfel.

Enrique heeft mijn dochter nooit verdedigd. Ik ben niet verbaasd.

U mag gaan.

Er staat nog méér in de brief. - Het volstaat.

Ik stuurde deze brief rond zodat elke Castiliaan zou weten

dat zijn verlangen naar vrede ook het mijne is,

zoals ik zou willen dat het ook uw wens is.

Ondergetekende, ik de koning.

Nu wil hij ineens praten,

het lijkt of Enrique zijn euforie in het gevecht is kwijtgespeeld.

Dat is normaal bij hem.

Waarom wil hij praten? Om ons te blijven bedriegen?

We moeten profiteren van dit moment van zwakte.

Ik moet u waarschuwen dat zijn zwakte niet zo groot is.

Verklaar u nader.

Veel edelen zijn na de dood van Alfonso van kant gewisseld.

Na Toledo hebben ze Burgos heroverd.

Wij zijn in het nadeel.

Dat is duidelijk en evident.

Enrique belooft vrede aan wie het horen wil en Castilië is de oorlog moe.

Als hij zo in het voordeel is, waarom zou hij dan onderhandelen?

Het zijn zeker geruchten. - Dat zijn het niet, geloof mij.

En u, wie denkt u dat u bent, om pas te komen en het woord te nemen?

Ja, misschien zijn het geruchten,

maar de kansen kunnen keren, nietwaar, Pacheco?

We trekken de kaart van de verrassing: we vallen Burgos aan.

We gaan naar Alaejos en ontvoeren zijn vrouw.

Enrique geeft enkel om zijn dochter.

Bij haar geraken we niet, de Mendoza's beschermen haar.

We kunnen ons niet overgeven!

Ik aanvaard uw mening, eminentie,

maar niet uw bevelen. Ik beslis de weg die we uitgaan

en ik wil dat die wordt gevolgd, met alle consequenties vandien.

En wat beslist u?

Te onderhandelen met Enrique.

Twee koningen in Castilië kan niet en u tekende reeds als koningin.

Ik ben wijs genoeg om fout te bekennen. Ik treed af.

Er zullen brieven rondgestuurd worden om het te melden.

U begaat een enorme vergissing.

De vergissing zou zijn de Kroon te besmeuren met bloed.

Castilië heeft nood aan rust.

Ik laat Enrique regeren.

En wanneer hij sterft... God geve hem nog vele jaren...

dan erf ik de Kroon. - Zijn aanhangers zullen tegen zijn.

Ze zullen zijn dochter Juana op de troon willen.

Ik kan beletten dat dit gebeurt,

als u 't mij beveelt, uiteraard.

Doe het in mijn naam, Pacheco.

Ga met Enrique praten.

Breng hem een brief, die ik eigenhandig zal schrijven.

Het is tijd om Castilië van de chaos te redden.

Ik wil niet dat nog één van mijn soldaten op 't slagveld sterft.

God beware u. U hebt mij 't leven gered.

Ik heet Alvaro Yañez.

Gonzalo Fernández.

U zou net hetzelfde gedaan hebben.

Ik? Daar twijfel ik aan. Ze waren met vier en u doodde er drie van.

U bloedt.

't Is niets.

U kent geen angst, alsof u niets te verliezen hebt, zelfs uw leven niet.

Laten we hier weggaan,

de nacht gaat vallen.

Chacón, u hebt me bedrogen.

Dank zij uw invloed, dient heel de inspanning van de oorlog tot niets.

Beschuldigt u mij van haar te manipuleren?

Ze is jong en luistert altijd naar u.

Ik zweer u dat het niet het geval was.

Ik zal duidelijk zijn, Carrillo. U hebt Isabel beschermd zoals geen ander

en u hebt nooit uw woord gebroken.

Ze zijn als mijn kinderen en ik zal u eeuwig dankbaar zijn,

we kunnen van mening verschillen,

maar ik zal u altijd loyaal zijn, ik zou nooit tegen u liegen.

Dus, Isabel... - Heeft gans alleen beslist.

Ik ben bijna even verbaasd als u.

Ik dank u voor uw brief en

ik denk dat we de oorlog moeten stoppen die niemand baat brengt.

Ik respecteer u als koning en ik zweer u niet tegen te werken.

Het spijt me u te storen, majesteit.

Voorlopig is "hoogheid" voldoende.

Laat ik u iets opdienen?

De heer Chacón zei me dat u de brief aan de koning aan 't schrijven was.

Als u hulp nodig hebt...

Hebt u ervaring met het schrijven van dit soort brieven?

Zeker.

Dan hebt u geluk. Ik niet.

Maar maak u geen zorgen,

ik weet perfect wat ik wil zeggen en heb een duidelijk handschrift.

U kunt gerust gaan slapen.

Zoals u beveelt. Goedenacht.

Ik vraag u wel één voorwaarde:

dat we tot akkoorden komen zodat edelen de kroon niet gebruiken

alsof hij van hen is, en niet zij de trouwe dienaars van de kroon.

Tevreden? Dit is 't antwoord dat ik verwachtte.

Ik wist het.

Zodra ik uw condoléancebrief voor de dood van Alfonso las,

wist ik wat u wilde, majesteit.

Zit u hier achter? - Ik heb Isabel dit aangeraden.

Het was moeilijker Carrillo te overtuigen, vechtlustig als hij is.

Ik begrijp niet waarom hij priester is en geen soldaat. En Chacón?

Chacón is niet zomaar iemand, dat weten we allemaal.

Alles is onder controle, zoals ik u heb beloofd.

maar we moeten Isabel een antwoord geven.

Ik nodig haar zelf in een brief uit om alles te bespreken.

We regelen een ontmoeting in Guisando, bij Ávila. Over een maand.

Zo lang nog? - Ik wil een bericht sturen naar Rome .

Ik wil de paus als neutrale getuige bij de akkoorden.

Ik wil monseigneur van Véneris, niemand in Rome kent Castilië beter.

En niemand ontvangt meer gevlei en geschenken van u dan hij.

Zoals u altijd zei: "Wie iets wil, moet er een prijs voor betalen."

Ik zie dat u aan alles gedacht hebt,

maar bij deze onderhandelingen bijft nog een lange weg te gaan.

Isabel biedt vrede, op voorwaarde dat zij uw erfgename is.

In welke positie komt uw dochter terecht?

Gelooft u echt dat ze dat is?

Ik geloof om het even wat, als het mij voordeel brengt.

Als u mijn raad wil, als bewijs van mijn loyauteit...

En die is? - Ga naar Guisando bij uw vrouw.

Zonder haar is uw positie zwakker.

Maar Isabel...

Zij heeft niet onze ervaring in onderhandelen.

We gaan de vrede bereiken, maar niet tot elke prijs.

Laat mij de zaak leiden. Akkoord?

Akkoord!

Zal ik eens wat zeggen, mijn beste Pacheco?

U zult altijd dezelfde intrigant blijven, u bent onverbeterlijk.

U ook.

Beltrán.

Wat doet u hier?

Heb ik een afspraak nodig, als rechterhand van de koning?

En u, wat doet u hier wachtend voor de deur?

Ik wacht tot de vergadering gedaan is.

Welke vergadering?

Ik zie dat u van niets weet.

Goedemorgen, heren.

Nu weet u hetzelfde als ik.

Laat ik de koning weten dat u hier bent?

Dat is niet nodig.

Ik neem aan dat er vertrouwen is tussen ons.

Rustig, rustig, alstublieft.

Ik schilder slecht u beweegt dan nog. - Juana, niet bewegen.

Nee, ik zeg het tegen jou, kindje.

Het is schandalig!

Ga met het meisje spelen.

Ik wil weten wat mijn man scheelt.

Hij vertelt het later wel, vooruit,

ga met het meisje spelen, alsjeblieft.

Kom mee, schatje.

Vertel. - De koning.

Hij heeft met Pacheco gesproken over de vredesonderhandelingen.

Die gaan door in Guisando op 18 september.

Heeft hij u dat zelf gezegd? - Ja.

En hij gaf bevel ook u in te lichten.

Soms heb ik met deze koning

het gevoel van dagen te reizen

zonder van plaats te veranderen. Zet u, alstublieft.

En drink wat water.

Ik ben het beu hem trouw te zijn,

van mijn leven te riskeren en te zien dat verraders lof en prijzen krijgen.

U hebt me altijd gevraagd loyaal te blijven aan de koning.

Vraag me dat a.u.b. deze keer niet, ik wil niet terug naar 't paleis.

U gaat terug naar 't paleis, Beltrán, dat zult u, omdat ik het u beveel.

Alstublieft, don Diego.

U gaat terug naar het paleis om de koning een boodschap te brengen

vanwege de familie Mendoza, waar u lid van bent.

U gaat hem zeggen

dat onze loyauteit een einde heeft genomen.

De Mendoza's hebben gezworen op onze eer, zijn dochter te beschermen.

We doen het omdat ze erfgename is en dat verdient.

Ze is als een kleindochter voor mij, u weet dat.

Maar de loyauteit van de Mendoza's heeft een grens:

onze eer,

en de koning heeft gespot met onze eed.

Niemand van ons zal naar Guisando gaan, Beltrán.

Ik wil het Hof verlaten.

Wanneer u maar wilt.

De koning wil dat ik met hem meega naar het verdrag van Guisando.

Ja, majesteit. Tel 30 dagen, slechts 30.

Zo lang zal het duren vóór u terug naar het hof kan,

naar uw huis.

Mijn huis.

Ik was het al bijna vergeten.

Wat scheelt er? Ik dacht dat het nieuws u zou verheugen.

Natuurlijk, enkel dat...

Ik ben zo verrast dat ik de woorden niet vind om...

mijn vreugde uit te drukken.

Ik dacht dat bij de onderhandeling met Isabel

mijn dochter en ik buiten het verdrag zouden blijven.

Als Enrique u het nieuws zolang op voorhand al meedeelt...

wil hij u zeker opmonteren.

Het betekent dat hij u en zijn dochter niet vergeten is.

Dit is een zonder twijfel een grote dag voor Castilië.

Ik laat u, zo kunt u wat rusten, majesteit.

Ziet u het?

Tegen dan...

Wat ga ik nu doen?

Wil Enrique onderhandelen? - Ja, hij wil ons zien in Guisando,

later zien we wel wat het wordt.

We moeten goed voorbereid gaan en onze les op het duimpje kennen.

Het is goed nieuws, ongetwijfeld.

Dat is het zeker.

Zeg tegen Carrillo dat hij de troepen terug naar huis stuurt tot nader order.

We houden best reservetroepen bij de hand, mocht de situatie keren.

Niet nodig. De onderhandelingen worden een succes.

Als u het goed vindt, zou ik nu graag alleen zijn.

- Voelt u zich goed? - Ja, echt.

Ik moet enkel nadenken over al wat de laatste tijd gebeurd is.

Het is veel en het is allemaal zo snel gegaan.

- Natuurlijk hoogheid. - Don Gonzalo.

Laat de statige aanspreektitel voor wanneer we publiek hebben.

Voor u ben ik gewoon Isabel.

Zoals u wilt.

Is ze niet te droefgeestig voor zo'n goed nieuws?

Ik begrijp haar, onderhandelen met Enrique is complex, wees maar zeker.

Hij zou de heilige Job zijn geduld kunnen doen verliezen. - Ah zo.

Denkt u aan iets anders?

Ik weet het niet, u kent haar beter, maar...

Bent u zeker dat ze klaar is voor wat op haar afkomt?

Twijfel daar maar niet aan.

Gonzalo!

Gonzalo!

Gonzalo!

Gonzalo!

Eindelijk vind ik u! De oorlog is gedaan! 't is geen oorlog meer!

Word wakker!

Word wakker.

Vecht, mijn vriend, vecht.

Ga niet weg nu alles is afgelopen.

Help! Help!

Hebt u gedaan? - Ja, majesteit.

Hiermee gaat u 't verstoppen.

Daarbij, men merkt nog niets van de zwangerschap.

Tegen de dag dat Enrique aankomt zal dat wel zo zijn.

Met dit ding ga ik geen paard kunnen rijden.

Dus niet u, noch don Diego gaan met mij mee naar Guisando.

Nee, majesteit. En ik deel u ook mee dat ik het Hof verlaat.

Laat u mij in de steek? - U laat mij geen andere keuze.

Laat ons alleen, alstublieft. - Nee.

Ik wil dat hij blijft en getuige is van mijn vertrek en mijn woorden.

Hoe kan don Diego denken dat ik mijn eigen dochter ging verraden?

Onderhandelen met Isabel is uw dochter en uw vrouw verraden.

Cabrera, leg het hem uit:

Ik ga mijn vrouw halen in Alaejos om mee naar Guisando te gaan.

Dat is zo, ikzelf heb de reis voorbereid.

Ziet u? Ziet u 't?

Ik sta nu enkele dingen af,

maar regel het later wel, zoals altijd.

Met de hulp van Pacheco, veronderstel ik.

Voor Castilië zou ik desnoods hem en de duivel om hulp vragen.

Pas op, ze kunnen één en dezelfde persoon zijn, dan verbrandt u zich.

Waarom beloont u verraad en oneer, majesteit?

De Mendoza's spreken veel over eer, 't heeft u blijkbaar ook besmet.

En daar ben ik trots op.

En waartoe dient "eer" wanneer er zoveel dood en ellende is?

Voor een edelman is het heel gemakkelijk over eer te spreken.

Zelfs voor een koning als ik, weet u waarom?

Honger raakt niet tot in herenhuizen en paleizen.

Soms denk ik dat de pest

de enige uitvinding van God is, die alle mensen gelijk maakt, want

ze is met geen geld om te kopen en met geen juk te onderdrukken.

U wilt vertrekken?

Doe het. Ik ga u daarom niet minder appreciëren.

Maar zeg tegen de Mendoza's

dat ik niemand toelaat de koning de les te lezen op gebied van eer.

Omdat ik de mijne en die van mijn familie over heb, voor vrede in 't land.

Het lijkt het moment om afscheid te nemen.

Er blijft geen andere keuze.

U bent een goede man, Beltrán.

Ik denk hetzelfde over u.

Ik hoop dat u nooit het Hof moet verlaten op dezelfde manier als ik.

En Carrillo?

Hij wil niet weten van onderhandelen met Enrique.

Hij is even loyaal als koppig.

Als u 't goed vindt, kunnen we onze strategie nu bespreken.

Laten we beginnen.

Is er een antwoord van Enrique op onze voorwaarden?

Nee, hoogheid.

Men meldt enkel voor morgen de komst van Monseigneur van Véneris.

De pauselijke bemiddelaar. - Hij kon een antwoord bemiddelen,

onze brieven werden al dagen geleden verstuurd.

Ja, we zijn heel duidelijk geweest,

vooral in het gedeelte over uw recht op opvolging,

wat verondersteld wordt zijn dochter Juana toe te komen.

En dat ik niet zou trouwen met iemand die mij niet bevalt.

Ook. Vermits ze niet antwoorden

en de afspraak van Guisando niet annuleren

mogen we aannemen dat ze volledig akkoord gaan.

Dus is het niet zo, juist?

Nee. U weet , Enrique onderhandelt oog in oog, tot het bittere einde.

Dat leerde hij van Pacheco.

Ik denk zelfs dat hij samen met hem de ontmoeting voorbereidt.

Met Pacheco? Is hij geen van de onzen?

Pacheco is van niemand, Cárdenas.

U zou met Carrillo moeten praten,

We hebben hem nodig aan onze kant.

Monseigneur de Véneris komt morgen,

Ik hoop dat die me helpt hem te overtuigen.

Dring niet verder aan!

Ik geef niet toe. Isabel, u weet dat ik u appreciëer,

Ik bewonder uw moed, maar vraag me niet wat ik u niet kan beloven.

Zelfs niet in 't belang van Castilië.

Het belang van Castilië!

Enrique kan enkel ongeluk brengen,

door zijn zwakte en gebrek aan gezag.

We hebben hem niet nodig.

Enrique is de koning! - Zwijg!

Ik had u al een oplawaai moeten geven de vorige keer toen ik u zag.

Blijf ons onderbreken en ik geef hem u nu.

Als u zou willen, zouden we samen

via de koning onze vroegere glorie kunnen herbeleven.

Over welke vroegere glorie hebt u het?

Is Castilië niet de uier die de edelen leegzuigen tot de laatste druppel?

- Dat alles moet veranderen. - Enrique zal dat niet toelaten.

We moeten hem dwingen en daarvoor heb ik u nodig.

Ik heb u altijd gekend als mijn beschermer en krijgsmacht.

Onze reis zal niet eindigen in Guisando, het wordt het begin.

Als u een verdrag sluit met de koning, zorgt hij dat ik die reis niet kan maken.

Denkt u dat hij zich niet op mij zal wreken?

Enrique weet dat ik nooit naar hem ga terugkeren,

Ik ben geen man van pacten en ik hou niet van lobbyen.

Ik heb bloed aan mijn handen door deze oorlog.

En ze zullen gemakkelijk een excuus vinden om mij te doden, indien nodig.

Ik zweer u op de nagels van Christus dat dit niet zal gebeuren.

Ik heb de volmacht van de paus om alle zonden en fouten

te vergeven aan al wie heeft deelgenomen aan deze strijd.

Er is geen reden om u hierbij uit te sluiten.

Ik zal zelf een document schrijven dat uw veiligheid garandeert.

Zoudt u dit document in Rome door de paus laten onderschrijven?

Als dat is wat u wilt, dan doe ik dat.

Komt u nu met mij mee naar Guisando?

Ik ga met u me.

Hoogheid.

- Hoogheid, kom onmiddellijk. - Wat gebeurt er?

Gonzalo.

- Gonzalo. - Hij hoort u niet. Hij slaapt al dagen.

- Wat scheelt hem? - Hij werd gewond, toen hij mij redde.

Ik zal een dokter roepen, breng hem naar de gastenkamer.

Nee! Naar de kamer van Alfonso.

Naar de kamer van Alfonso? - Hij was zijn beste vriend.

Niemand beter dan hij om zijn kamer te bezetten. Volg mij.

Gaat hij erdoor komen?

Hij heeft te veel bloed verloren en de wonde in zijn zij is slecht.

Hij is erg zwak.

Ik kom vanavond terug om de wonde proper te maken.

Kunt u niets méér voor hem doen?

Bidden, hoogheid, bidden.

Hij is altijd een vechter geweest,

hij zal herstellen.

Waarom bent u nog op?

En u? Waarom slaapt u niet?

Ik zie dat u strikt de bevelen van mijn echtgenote opvolgt.

Ja, maar ik heb geen bevelen nodig om bezorgd te zijn om u.

Is Isabel nog bij Gonzalo?

Vreest u dat deze jongeman haar van haar plichten zou kunnen afleiden?

Ja. Gonzalo zwoor niet terug te komen, maar ik verwijt hem niets.

Hij weet niet eens dat hij hier is naast de vrouw die hij bemint.

En waarschijnlijk...

zal hij 't nooit weten. God zij dank.

Ik zit al te lang in politiek. - Waarom zegt u dat?

Omdat het herstel van een goede man mij nooit zo weinig blij maakte.

Het algemeen welzijn gaat boven dat van het individu.

Dat is zo en daar strijd ik voor.

Ik heb te veel mensen zien sterven van wie ik hield.

Onthoud mijn eed, en herinner me eraan als ik hem niet nakom.

Ik zweer, dat wanneer Isabel koningin wordt, ik met alles ophoud.

Dan zal mijn opdracht vervuld zijn en u zult mij dan opvolgen.

- Nee, dank u... - U zult mij opvolgen.

Ik wil de rest van mijn dagen in vrede leven, samen met mijn vrouw.

Zonder te hopen dat een goede man sterft, zoals ik nu doe,

voor de toekomst van Castilië.

-Juana. - Wat?

We moeten vanavond vertrekken.

Fonseca heeft een brief ontvangen, de koning komt morgen aan.

Wat scheelt er? - Ik weet niet wat te doen.

Waarover hebt u het?

Zo laat op de avond.

Bent u zwanger?

En u?

En u?

Wenst u nog iets?

Uw getuigenis was heel nuttig, ga.

Wat soort dienaars hebt u, die u over niets inlichten?

Ik zal ze onmiddellijk ontslaan, ik verzeker het u.

Dat...dat zou ik met u moeten doen.

U van het Hof wegsturen en al uw functies afnemen.

Hoe is 't mogelijk dat u niets wist van wat er voor uw neus gebeurde?

Mijn vrouw zwanger!

Ze kwam naar hier om door u verzorgd en bewaakt te worden.

en nu is ze zwanger van uw neef!

Vergeef me, majesteit. Het spijt me diep.

Wat mij spijt is dat ze u geen slag in de nek gaven als de konijnen.

Buiten.

-Wilt u dat ik... - Buiten!

De Mendoza's laten me in de steek,

en nu ontdek ik dat mijn vrouw een kind krijgt van een ander.

Ik had al genoeg met te verdedigen dat mijn dochter van mij is.

Kalmeer u, majesteit.

Stuur soldaten op zoek naar Juana en die schurk.

- Sluit ze op in het paleis. - Zoals u wilt, majesteit.

Ik wil niet dat iemand iets te weten komt van mijn schaamte.

Als iemand dit ontdekt, heb ik in Guisando geen been om op te staan.

Hebt u niets méér te zeggen?

Nee, hoogheid, met wat we hebben besproken, kunnen we onderhandelen.

Chacón, ik moet u iets vragen. - Zeg mij.

Ik wil dat Gonzalo als hij genezen is, mijn persoonlijke wacht aanvoert.

- Maar... - Zorg ervoor.

Isabel.

Gonzalo is al een hele tijd buiten bewustzijn,

vreemd genoeg is hij nog steeds in leven.

De dokter... - Mij om 't even wat de dokter zegt.

God zal me niet ontgoochelen.

Deze keer niet.

Hoogheid, we vertrekken vanmorgen naar Guisando.

Verdiep u in wat we afspraken. Onze toekomst staat op het spel .

Ik weet het. Twijfelt u aan mij?

Ik zeg alleen, dat als u koningin wil zijn,

u aan niets anders mag denken.

Dank u.

Het is Gonzalo, hij is bij bewustzijn.

God zij dank.

Goedemorgen, Gonzalo.

U hebt een lange nacht geslapen.

Ik dacht dat ik u nooit ging terugzien, hoogheid.

U hebt hard uw best gedaan, opdat het zou gebeuren.

Uw vriend Álvaro vertelde me dat u vocht alsof u wilde sterven.

Nee, ik wil niet sterven.

Ik wil u enkel dienen.

U kunt me slecht dienen, als u zo roekeloos bent.

Isabel. - Zeg mij, Gonzalo.

Wat voelt u voor mij?

Respect en genegenheid.

Ik wil u altijd aan mijn zijde.

Als vriend en als soldaat.

Vooral wanneer ik koningin ga zijn.

Isabel.

Nu moet u rusten,

We spreken terug wanneer u beter bent.

Twijfel nooit aan mij.

Eet nog iets, Beltrán.

Ja, eet en hou op met aan Enrique te denken.

Tenminste wanneer me met de familie zijn.

Ik kan het niet, het spijt me.

Wetend dat hij spoedig in Guisando de rebellen zal ontmoeten

en Pacheco.

Castilië is sterk, het zal deze slag overleven.

En wij zullen daarbij helpen, rustig maar.

Moge God u horen.

Luister enkel even naar wat ik u ga zeggen.

Er zijn plaatsen om over dit soort zaken te spreken, dit is er geen.

Excellentie, u hebt bezoek.

Tijdens het avondmaal, wie is die onbeleefde...?

Majesteit. - Ik ben het , Don Diego.

Wat doet u hier?

Mamma!

We hebben uw bescherming nodig.

U zult nooit een koningin zien smeken zoals ik u nu om hulp smeek.

U kunt niet zeggen dat ik u niet behandel als een koningin.

Eerlijk gezegd, ik had nog nooit in een koninklijk bed geslapen.

Een voordeel van het feit dat het paleis nu leeg is.

Ik zou zo graag aan de zijde van Isabel zijn nu.

Als alles goed gaat, zult u haar spoedig zien.

Schitterend.

Dan kan ik haar het nieuws meedelen.

- Welk nieuws. - Ik word moeder.

In welk Castilië zal onze zoon gaan leven, Andrés?

Voor zijn en ons welzijn, hoop ik dat in Guisando alles goed gaat.

Verander uw gelaatsuitdrukking, majesteit. U ziet er bezorgd uit.

Dat ben ik ook.

Maar zij hoeven het niet te weten.

Denk eraan, Isabel, als Enrique ernstig is, wees ernstig.

Glimlacht hij, glimlacht u ook. kijkt hij u strak aan...

Dan kijk ik hem even strak aan. Wees gerust, ik ken mijn les.

Is het zo goed?

Beter.

Laten we hen tegemoet gaan.

U neemt het woord, de Véneris.

Ja, majesteit.

Als pauselijke gezant

verklaar ik nietig, alle geloftes gedaan van beide kanten,

omtrent de opvolging van de kroon.

De reden: de onderhandeling die vandaag begint.

Het is tijd respect te betonen aan de koning.

Sta op, sta op. Kniel niet.

U bent bijna de enige familie die mij rest.

Laten we nooit meer in dispuut gaan, Isabel.

Dat gaan we nooit meer doen, majesteit.

Omhels me als een gelijke.

[in de volgende episode]

Castilië is vol van deze pamfletten.

Neem elke gewapende man gevangen.

Tegen wie beschermt hij haar? - Tegen de koning.

Beseft u dat ik geweld zal gebruiken als het nodig is?

Doe wat u moet doen.

U bent kapitein van mijn leger. Waarom vecht u niet als een soldaat?

Een goede kapitein vecht samen met zijn mannen.

We gaan niet opnieuw oorlog voeren.

Mijn familie deed méér zodat uw dochter koningin kan worden

dan u met uw schaamteloos gedrag.

Om de oorlog te winnen hebben we tijd en geld nodig.

We hebben Castilië nodig als bondgenoot.

Ik wil dat de onderhandelingen omtrent het huwelijk geheim blijven.

Niemand houdt een geheim als ik.

Enrique betaalt voor de stilte en Rome bouwt paleizen

met het goud van Castilië.

Ik heb u gewaarschuwd en u luisterde niet naar mij,

toch ben ik u altijd loyaal gebleven

tot u met Isabel hebt onderhandeld. Wij zworen trouw aan uw dochter

en een Mendoza zweert nooit zomaar.

Vergeef ons deze formele aanpak, hoogheid,

maar uw huwelijk is een staatszaak en een koninklijke aangelegenheid.

Denk eraan: zeven dagen.

Neem uw zwaard, snel.

We hebben Castilië nodig aan onze kant, daarrom moet u trouwen.

Ik zei het u al: het is tijd om de Cortes bijeen te roepen.

Het Verdrag van Guisando werd ondertekend door de koning.

Hij moet zijn woord houden, met of zonder Pacheco.

Vervloekt Verdrag van Guisando! Een koning beveelt, geeft niet toe!

Ondertiteling: Bor Snarf