Original subtitles

Ondertiteling: Bor Snarf

U zult een zoon hebben, u zult zien, majesteit.

En als hij geen zonen krijgt, dan weten we al wie de troon zal erven.

- Prins don Alfonso. -Niet zijn zuster Isabel?

Een vrouw koningin van Castilië?

Moge God zo'n stommiteit niet laten gebeuren.

Voor u, majesteit.

Ik had nooit koningin mogen zijn.

Horen jullie dat? Nooit!

Het is mijn moeder.

Mevrouw, ze is aan 't rusten nu...

Ik wil bij haar zijn.

Ik heb een brief gekregen van uw voogd, don Gonzalo Chacón,

die u goed kent.

Men begrijpt eruit, dat koning Enrique de bijdrage niet betaalt , zoals

overeengekomen bij de dood van zijn vader Juan II

en dat hij zijn stiefmoeder en haar kinderen Isabel en Aflonso niets betaalt.

We krijgen een zoon.

Ik wil dat Alfonso en Isabel onmiddelijk naar 't Hof komen,

mijn vrouw wil het zo.

Neem mijn kinderen niet mee, eminentie!

De koning gaat het kind hebben dat hij wilde.

Waarom neemt hij de mijne dan af?

Isabel, Alfonso, welkom aan het Hof.

Jullie zijn hier voor jullie eigen veiligheid.

Later zullen jullie 't begrijpen en na de geboorte van mijn zoon, mogen jullie terug.

Zijn zoon, want als 't een meisje is, krijgt enkel een mirakel hen nog weg.

- Wat is het? - Een meisje, majesteit.

Wat gebeurt er?

We gaan niet terug naar huis, Alfonso.

Het leven van mijn kinderen zal niet hetzelfde zijn na de geboorte van 't meisje.

Maak u geen zorgen, ik zal alles doen om hen te beschermen.

Hierbij verklaar ik, dat men mij heeft gedwongen trouw te zweren

aan prinses Juana.

Het is enkel een bezoek aan onze moeder.

Het is al jaren geleden, dat we uit Arévalo naar hier werden gebracht.

Ik zal erover spreken met mijn echtgenoot, de koning.

Ik meld jullie de spoedige benoeming van mijn trouwe Beltrán de la Cueva,

als Meester in de Orde van Santiago.

Die titel liet vader jou na bij testament.

Wat heb je gedaan, Alfonso?

Waar is onze moeder?

Jij bent mijn zoon niet.

Waar zijn mijn kinderen?

Allen beramen iets tegen u onder het bevel van Pacheco.

Wat beweert die verrader?

Dat uw dochter kind is van de koningin en Beltrán de la Cueva, niet van u.

Hoerenzoon!

Alfonso en Isabel worden zijn volgende pionnen, als we hem niet stoppen.

Beltrán! Beltrán!

We moeten ze onmiddellijk terug naar 't hof halen.

Op een dag zullen zij, die ons

van moeder weghouden, veel spijt krijgen.

Ondertiteling: Bor Snarf

Isabel

Waarom hebben ze ons naar het Hof gebracht?

De koning gaf ons toelating naar Arévalo te gaan bij onze moeder.

Het is voor uw veiligheid, hoogheid.

Mag ik bij mijn zuster blijven?

Ja.

Houd de wacht bij de deur tot nader order.

Waarom doen ze ons dit aan?

Ik weet het niet, Alfonso.

Ik weet het niet.

Het is tijd om te zeggen "genoeg"!

En dit tegen een koning, die in plaats tegen de Moren te vechten

zich kleedt zoals zij!

Een koning die op de grond eet zoals de ongelovigen!

Dat is Enrique, vergis jullie niet.

Een koning die de Joden toelaat onze rijkdommen te stelen.

Die bekeerlingen toelaat hoge posten te bekleden.

Is dat het Castilië waarvoor wij gevochten hebben?

Nee! Nee!

Dit zijn onze eisen. Die moeten aanvaard worden.

- Ja, heer. - En als de koning weigert?

Dan hebben we het recht te zeggen, dat Enrique onze koning niet is,

want een koning is méér dan elk van ons, maar niet méér dan ons allen samen!

- Nooit! - Want wij zijn Castilië!

Wij zijn Castilië!

We kunnen deze verwaandheid niet toestaan!

Schreeuw niet, eminentie, ik ben niet doof!

Laat me nadenken.

Ze ontkennen dat onze dochter wettige troonopvolgster is.

Waarover moet u nog nadenken?

Hier is een onmiddellijk antwoord noodzakelijk.

Als u één belediging onbestraft laat...

zal niets hen nog tegenhouden.

Ik denk dat ik met hen moet praten.

Gaat u onderhandelen?

Het volk verwacht van zijn koning autoriteit en leiderschap, majesteit.

En ik beveel dat er een onderhandeling komt.

Laat Pacheco komen, ik ken hem goed, ik weet hoe dit aan te pakken.

U mag niet onderhandelen!

Majesteit, men zal u zien als de lafste van alle koningen.

We moeten ten oorlog trekken.

En u, gaat u ten oorlog trekken?

Ah nee, u zult in uw kerk zitten te bidden.

Hoe gemakkelijk, andermans zonen naar het slagveld te sturen, om te sterven.

Ik moet alleen zijn.

Ik ga jagen.

Zeg tegen Cabrera dat hij naar mijn werkkamer komt.

Kan ik iets voor u doen?

U ben graaf van Ledesma en Meester in de Orde van Santiago.

Mijn beste Beltrán, laat de nieuwe huismeier zijn werk doen.

Laat Pacheco nog niet komen.

Ik zie of ik de koning kan overtuigen, dat dit waanzin is.

Met alle problemen die er zijn wil hij gaan jagen.

Ja, u begint zijn gewoonten al te kennen,

el koning deed er goed aan u te benoemen als mijn vervanger.

Sommigen vergeven hem niet dat een Jood als ik deze hoge rang bezet.

In het paleis ben ik hoogstens een arrivist.

Als het u troost, ik maak hetzelfde mee, zonder Jood te zijn.

Aan't Hof is het nieuwe altijd verdacht.

De prinses komt!

Is het nodig, dat ze zo bewaakt worden?

Het zijn twee kinderen. - Ik denk hetzelfde als u,

maar hou het geheim, dat de koningin het niet te weten komt.

Excellentie,

Deze jongen wil met u spreken.

Hij brengt een brief van de heren van Aguilar.

Van Córdoba.

Een goede referentie, zonder twijfel. U mag gaan.

Ik laat u met de bezoeker.

U hebt een slecht moment gekozen om naar hier te komen.

Het zijn moeilijke tijden.

Aan de Moorse grens zijn er niet veel rustige dagen.

Hoe heet u? - Gonzalo Fernández.

Bent u goed met het zwaard, man van Córdoba?

Ik doe mijn best.

Wij gaan even kijken of het waar is.

Waarom wilt u met mij privé spreken?

Er zijn zaken waarbij discretie en tact belangrijk zijn, majesteit.

De Mendoza's, altijd zo diplomatisch.

Zet u en leg uit.

Er zijn feiten waarmee u rekening moet houden vooraleer te onderhandelen.

Het volk heeft de oogst verloren door het slechte weer...

Is het ook mijn schuld, dat het hagelt?

Nee, nee, majesteit.

Maar het volk heeft honger en en moet zijn woede kunnen afkoelen,

en ze zien de Joden steeds rijker worden, terwijl zij armer worden.

De Joden kopen braakliggende grond en huren werkloze boeren in.

Het volk droomt ervan Granada te heroveren

en ergert zich aan het feit dat uw lijfwacht Moors is.

Ik ken geen betere strijders en ze zijn trouw tot de dood.

Majesteit, ik twijfel niet aan de waarheid van uw woorden,

maar in politiek is de schijn belangrijker dan de waarheid.

De rebellen durven zelfs zeggen, dat u niet de vader van uw kind bent.

Dat is een leugen! Ik heb de beste dokters doen komen.

Het is ook waar, dat wanneer u hertrouwde, er geen getuigen

in de kamer mochten en u de bebloede lakens niet wilde tonen.

Dat zijn barbaarse gewoonten!

Maar als u ze had ingevolgd, zou het u nu van grote hulp zijn!

Het spijt me, majesteit, maar ik moest het u zeggen.

Twijfelt u ook aan mijn vaderschap?

Ik twijfel nooit aan wat mijn koning zegt.

Waar wilt u dan naartoe met dit gezwam?

Pacheco's tactiek is, duizend leugens vertellen, tot één ervan waarheid lijkt.

Als u met hem onderhandelt, zal het lijken, dat hij duizend waarheden vertelt.

Wat stelt u dan voor?

Dat u macht gebruikt.

Een sterke koning wordt altijd gerespecteerd.

Het volk zal vinden dat uw woede om zoveel laster terecht is.

Het spijt me, maar ik ga onderhandelen.

Ik moet de oorlog vermijden.

Beseft u de gevolgen van die beslissing?

En u? Beseft u hoeveel mannen er op het slagveld zullen sterven?

En hoeveel vrouwen en kinderen zullen sterven van honger door de mislukte oogst?

Mendoza!

Mijn waardigheid is veel minder waard dan dat alles.

Zoals u wil.

Ik heb niets meer te zeggen.

Mendoza.

Ik reken op uw trouw.

Een Mendoza verraadt zijn koning nooit,

zelfs niet wanneer hij zich vergist.

Is ze goed opgestaan vanmorgen?

Ze is al enkele dagen zo.

Soms heeft ze plots een aanval, maar ze is sterk als een eik.

En ze weigert zich over te geven tot ze haar kinderen heeft teruggezien.

Ze vraagt elke dag naar hen

en dan weet ik niet wat te zeggen.

Zeg haar dat het goed met ze gaat,

dat af en toe een bode van het hof ons nieuws brengt over hen.

Ik kan niet zo goed liegen.

Weet u iets over hen?

Als 't zo was, zou ik het u zeggen. - Zelfs als het slecht nieuws was?

Castilië is in twee verdeeld en Alfonso en Isabel staan net in 't midden.

Ik weet niet of er slechter nieuws kon zijn, Beatriz.

Ik ben het beu. Ik verdraag het niet meer.

Stop met klagen, Alfonso,

of wil je dat het hele Hof weet van ons verdriet?

En wat dan nog?

Veel. Heel veel.

De koningin wil ons ongelukkig zien, dat plezier gun ik haar niet!

Je doet je altijd sterk voor, zus,

maar in je binnenste ben je even bang als ik.

Alfonso, alsjeblieft.

We zijn alles kwijt, Isabel!

De erfenis van vader en onze moeder. Alles!

Als je zo moet leven, ben je beter geen koningszoon.

Ik was beter geboren als boerenzoon.

Wat doe je?

Mijn plicht.

Wij zijn wie we zijn,

Wij mogen nooit onze waardigheid verliezen, zeker niet in 't openbaar.

U bent moeilijk te verslaan.

Dank u.

Kan ik aan 't Hof blijven?

U doet me denken aan mezelf, toe ik hier voor 't eerst kwam.

Zoals u, was ik bang en zonder vrienden, tot alles bereid om te blijven.

En hier ben ik.

Maar vrienden, om eerlijk te zijn, heb ik hier niet veel.

"Vrienden, enkel de juiste",

zei mijn moeder altijd.

Uw moeder was een wijze vrouw.

't Is goed.

Ga bij Cabrera,

dat hij u een kamer geeft en nieuwe kleren.

Ik denk dat ik weet welke taak ik u ga geven.

Waaraan dank ik de eer?

Ik dacht dat u op jacht was.

Ik heb de partij uitgesteld.

Ik denk dat het goed is, dat ik u wat vaker bezoek.

Om de roddels te doen ophouden.

Zoals u wil.

U bent de koning: u bent geboren om te bevelen.

Het is jammer, dat u het zo zelden doet.

Gaat u ook twijfelen aan mijn beslissingen?

Méér dan wie ook:

Ik ben de moeder van uw dochter en ik laat haar rechten niet in vraag stellen.

Ik ook niet, noch de hare noch de uwe.

U bent mijn vrouw.

Ja,

maar het zou niet de eerste keer zijn, dat u een vrouw tekort doet.

Uw eerste vrouw, Blanca.

U verstootte haar.

U zei dat ze een heks was, haar familie sloot haar op in een kasteel.

Wie verzekert mij, dat met mij niet hetzelfde gaat gebeuren?

Eh?

Stel u voor dat Enrique niet wil onderhandelen.

Hij zal onderhandelen.

Ik heb Enrique gevormd, maakte hem koning. Ik ken zijn zwakheden,

het is een eitje.

U hebt Alfonso ook gevormd, neem ik aan.

Daarom nemen we hem in bescherming, zodat hij onze koning wordt.

Ooit zal de geschiedenis niet meer toebehoren aan de koningen.

Die nietsnutten, die denken dat ze méér zijn, omdat ze in een paleis zijn geboren.

Soms denk ik dat we voor verschillende belangen vechten.

Wilt u deze partij winnen?

Ja.

Speel dan met mij mee, en u zult winnen.

Doe nooit iets, zonder mijn medeweten.

U weet dat ik u in de rug dek, zoals niemand anders.

Ik laat aan u de hoofdrol, maar dit lied wordt in koor gezongen, of totaal niet.

De koning wil onderhandelen. We zijn uitgenodigd aan het Hof.

Geen sprake van!

We willen niemand aan onze zijde.

Hij wordt de page van uw broer.

Page? Spion bedoelt u.

Hoogheid.

Ik denk dat uw broer ook iets te zeggen heeft,

het is zijn page, niet de uwe.

En Alfonso is mijn broer, niet de uwe.

De koning laat de bewaking weg, als u een page hebt en u zult hem hebben.

Ik laat me door u niet belachelijk laten maken.

Dat is uw probleem. Kom, Alfonso.

Wat nu?

Win haar vertrouwen.

U hebt uw taak. Voer ze uit.

Zoals u beveelt, excellentie.

Het wordt moeilijk voor de man van Córdoba.

Als u ons volgt, kom dan nooit dichter dan op 20 passen.

Begrepen?

Begrepen, hoogheid.

Goedemorgen, mevrouw.

Wat wilt u?

Ze zijn aangekomen om te onderhandelen.

Bent u gekomen enkel om mij dit te vertellen?

Nee.

Ik ben gekomen om mijn dochter te zien.

Om me eraan de herinneren, dat ik haar niet mag verwaarlozen.

Hier, dat is voor jou.

Het blinkt als de zon,

maar veel minder dan je ogen.

Majesteit.

Vergeef me, maar ze wachten op u.

Laat ze wachten.

Hij blijft lang weg.

Om ons nerveus te maken.

Dat heb ik hem geleerd, en het werkt.

Tenminste met u.

Zijne majesteit de koning.

Als de koning binnenkomt, staat iedereen op.

Nieuwe tijden, nieuwe gewoonten.

Ooit zal iemand u op uw plaats zetten.

Dat zult u niet zijn, in ieder geval.

Kalmte, heren.

We zijn gekomen om beschaafd te onderhandelen en dat gaan we doen.

Goed.

Wat is het eerste punt op de agenda?

De munt.

het slaan van uw nieuwe munt bracht economische problemen met zich...

Uw voorstel wordt aanvaard!

Aanvaard? - Aanvaard.

We zullie doen wat u goeddunkt. Volgende punt.

We stellen voor de privilieges af te schaffen van de Joodse woekeraars.

Ik aanvaard uw verzoek.

We stellen voor dat moslims en Joden in beperkte zones wonen.

en een merkteken op hun kledij dragen.

Aanvaard.

Wij stellen voor... - Laat ons tijd besparen, heren.

Pacheco weet, dat lange vergaderingen mij vervelen.

Uit uw gedoe begrijp ik ,dat u in opstand komt voor het welzijn van Castilië.

En voor het welzijn van Castilië, moeten we tot een akkoord komen,

zodat de zwaarden de woorden niet gaan vervangen.

Ik neem aan, dat u het hiermee eens bent.

Natuurlijk.

Niet zo snel,

woorden hebben meestal dubbele betekenissen.

U bent een meester in dit spel.

maar mijn woorden willen enkel beletten, dat onze velden rood kleuren van het bloed.

Wat stelt u voor om het te beletten?

Ik zal al uw voorwaarden aanvaarden.

Alle, behalve één:

Ik zal mijn dochter niet onterven.

Uw dochter, la Beltraneja.

Laat ons buiten gaan en zien of uw zwaard zo snel is als uw tong.

Rustig, Beltrán, laat de koning spreken.

Luister goed, want ik ga het geen twee keer zeggen.

Juana is mijn dochter en erfgename.

Dit is onbespreekbaar.

Dan valt er niets meer te bespreken.

Heren, de voorstelling is afgelopen.

Gelukkig was het een eitje.

Houd uw mond.

U kunt gaan.

Bent u hier?

Dacht u dat ik wakker zou zijn?

Het is een uitputtende dag geweest.

Ik weet het.

Slaap, majesteit.

Slaap rustig.

Ik ben vandaag heel trots op u.

Wilt u terug onderhandelen?

Ja, persoonlijk.

U bent opgestapt van de vergadering en noemde hem "hoorndrager".

Hij zal niet willen. - Jawel.

Hij zal denken dat ik van de situatie wil profiteren.

Zelfs dat ik terug naar zijn kamp wil.

Is dat dan niet de reden, waarom u hem wil zien?

Geef me de brief terug.

Betrouw op mij.

U vraagt veel, als u nooit naar mijn raadgevingen luistert.

Ik zal eerlijk zijn met u:

Ik ga niet met de koning onderhandelen.

Ik ga hem uit het paleis halen en naar hier brengen.

En hij zal alles tekenen wat moet, zelfs zijn troonsafstand, indien nodig.

Bent u van plan hem te ontvoeren?

U probeerde hetzelfde met zijn vader en 't is mislukt.

Omdat Álvaro de Luna het belette.

Ik moet toegeven dat de hoerenzoon een te duchten rivaal is.

Maar het Alcázar is onineembaar, zelfs voor een leger.

U zegt het goed: "voor een leger".

Ik heb enkel mijn broer nodig, twee soldaten en smeergeld.

Alles is al klaar, Juan.

Kan uw broer niet een keer aan iets anders denken?

In godsnaam, het zijn nog kinderen.

Weet hij het niet?

Wat moet ik weten?

Ik zei, dat ik twee soldaten nodig had,

Twee soldaten, bereid hun leven te geven,

en dat zullen ze doen.

Als ze hun plicht doen, zullen hun families rijkelijk vergoed worden,

zoniet zullen hun dochters betalen voor hun lafheid.

Sluit ze op. - Vooruit!

God zal ons dit nooit vergeven.

Als de koning niet toegeeft, komt er oorlog,

dan zullen méér mensen sterven dan die twee meisjes of hun ouders.

God zal de berekening maken...

en ons vergeven.

Stuur hem naar de hel.

Ik ken hem goed, hij zal gezien hebben dat hij beter terug naar mij komt.

En u zou het aanvaarden.

Een overloper die u verraden heeft voor zijn eigen zaak.

Het zou een gewonnen oorlog zijn zonder gevechten, dat is wat telt.

Stuur onmiddellijk mijn antwoord. Morgen komen we samen.

Zoals u beveelt.

Ik was trots op hoe u onze dochter hebt verdedigd.

En dat zult u blijven. Twijfel er niet aan.

De nobelen raken verdeeld. Zonder Pacheco zijn ze niets.

Waar is uw broer? Ze zeiden me dat hij met u zou meekomen.

Hij komt zodadelijk.

Zijn darmen liggen in een knoop, net zoals die van Castilië,

maar we kunnen beginnen.

Wat wilt u, Pacheco?

Tot een akkoord komen, net als u.

Lees, alstublieft.

Ze is niet erg handig.

Van mij mag ze de tol inslikken,

al onze ellende is aan haar te danken.

Zeg dat niet, Alfonso,

het is maar een kindje.

Waar ga je naartoe?

Mijn nichtje leren hoe je een tol doet draaien.

Gebeurt er iets?

Mag ik? - Ja.

Kijk, je neemt het vast met deze vingertjes, OK?

We zetten het in het midden, en dan geven we 't een draai...

Ik wil jullie niet dichtbij mijn dochter zien,

of het is weer gedaan met vrij in het paleis rond te lopen.

Breng het meisje.

De koning wil me zien in mijn kamer.

Zus.

Op een dag zal ik de koningin zeggen hoezeer ik haar haat.

En die dag zal vandaag zijn.

Isabel!

We moeten Cabrera verwittigen.

Majesteit.

Wachters! Wachters!

Ik wil de koningin zien.

Hebt u me niet gehoord? Ik ben Isabel, de zuster van de koning.

Ik heb bevel niemand door te laten, hoogheid.

Ik wil enkel deze tol aan het meisje geven.

Doe uw dochter zwijgen, in godsnaam!

Ik zweer u, dat als u me niet doorlaat, ik de koning zelf zal roepen.

Wilt u binnenkomen? Kom dan maar binnen.

Wat gebeurt hier?

Niets, als u uw mond houdt.

Niet wenen, kijk wat ik voor je heb meegebracht.

Geef me die tol.

Neem, als u iets van mij wil.

De tol.

Als u deze tol terugkrijgt, dan laat u ze vrij;

zoniet, dan weet u wat u moet doen, als u uw dochter nog levend wil zien.

Ik begrijp het niet, Pacheco. Dit zijn dezelfde eisen als tevoren.

Gaat u verder deze beledigingen aan zijne hoogheid lezen?

Er staat ook iets in voor u, Beltrán.

Lees het, alstublieft.

Niet nodig.

Ik vertel het hem wel.

De koningin zei, dat de koning haar dringend riep.

Ja, excellentie.

De koning is in vergadering met de Markies van Villena.

Hij is misschien van mening veranderd.

Als de koning een boodschap voor de koningin had, zou ik het geweten hebben.

-We moeten de wachters roepen. - Niet zo snel, excellentie.

Sinds wanneer geeft u de orders aan het Hof?

Ik weet niets over paleizen, maar wel over gevechten.

Als er echt iets gaande is, hoe minder geluid we maken, hoe beter.

Hoe beter voor de koningin, haar dochter en voor Isabel.

- Breng me naar de koningins kamer. - Ik ga mee.

Nee, het is beter, dat jullie in jullie kamers blijven.

Hij heeft gelijk. Wachter, ga met hem mee.

Volg mij.

U wilt dat ik het Hof verlaat; ik had het kunnen denken.

Maar op 14 mijl van 't paleis blijven.

De afgunst verblindt u, Pacheco!

En u wordt verblind door ambitie!

Hoe kon u het Meesterschap in de Orde van Santiago aanvaarden?

Alfonso erfde het van zijn vader.

Genoeg! Genoeg!

Genoeg!

U.

U bent niet gekomen om te onderhandelen, nietwaar, Pacheco?

Hij is hier.

Wat hebt u met mijn dochter gedaan?

Niets.

En we zullen haar en uw vrouw niets doen, als u meekomt naar Ávila.

- U wil de koning ontvoeren. - Rustig, Beltrán, rustig.

Beveel uw knechtje dat hij opstapt

en verwittig, dat niemand ons pad mag kruisen.

Gehoorzaam, Beltrán.

- Maar majesteit... -Gehoorzaam!

Ze willen dat de koning tekent, nietwaar?

Anders doden ze ons.

U bent toch niet in staat een klein meisje te doden.

- Kent u hem? - Nee.

Roep de Monteros.

We willen geen wachter zien vanaf nu tot de zon opgaat.

- En u zult er geen zien. - We gaan.

en mijn vrouw? En mijn dochter?

Wanneer we weg zijn, geef dit dan aan de soldaat bij de deur.

Ze zullen ze vrijlaten.

Vertrouwt u hem, majesteit?

Heb ik een andere keuze?

Kom mee. We moeten ons haasten.

Kom met ons mee.

Stop! Laat de koning vrij!

U hebt beloofd uw wachters weg te halen.

Ik zweer u, dat ik het deed.

Leg deze Jood de situatie uit.

Cabrera, ga weg, alstublieft.

De levens van mijn vrouw en dochter zijn in gevaar.

Niet meer.

Niet nu, Pedro.

Breng ze naar de kerker.

Dank u.

Het is mijn plicht u te verdedigen,

maar het is moeilijk vanop 20 stappen afstand.

Vergeet dit, Gonzalo.

Waarom?

Omdat het nodig was.

Ooit was u mijn beste vriend.

Wat zou mijn vader in mijn plaats doen?

Ik weet het niet, want ik hielp u hem de troon te ontnemen.

Zoals u nu de mijne wilt afnemen.

Het gaat me niet om de troon, maar om u terug op 't rechte pad te helpen.

En het rechte pad, dat is de uwe?

Ziet u,

iedereen zegt me dat ik u en uw broer moet doden.

Dat gaat u niet doen.

Waarom niet?

Omdat u slimmer bent dan zij, en naar uw toekomst kijkt.

Dood me...

en mijn kroniekschrijvers zullen zeggen dat u me audiëntie gaf, om me te doden.

Het volk zal het als verraad zien.

Ze zullen niets weten over de ontvoering.

Ik laat het hun weten.

U hebt macht, maar geen overtuigingskracht.

U hebt veel bereikt voor Castilië, maar met mijn hulp;

niemand weet dat nu nog.

Nu denkt het volk, dat u méér geeft om Moren en Joden dan om hen;

dat uw dochter niet uw dochter is.

Het volk gelooft mij, niet u.

Ze vertellen duizend leugens en u zal er één waarheid doen lijken.

U weet dat het niet allemaal leugens zijn.

U weet dat u mij nodig hebt;

dat zonder mij Castilië onbestuurbaar wordt.

Dood mij...

en de oorlog die u wilt vermijden begint morgen.

- Cabrera. - Majesteit.

Breng de Markies van Villena en zijn broer naar buiten de stad.

Ze zijn vrij.

Zoals u beveelt.

Ik ben trots op u.

Cabrera heeft me alles verteld.

We moesten snel handelen.

Snel en goed, en dat deed u.

Ik wil u bij de Koninklijke Wacht als vervanger van de onderkapitein.

Neemt u de aanbieding aan?

U benoemde me tot page van prins Alonso.

Ik ben hem loyauteit schuldig.

Bent u het hem schuldig, of zijn zuster Isabel?

Waarom zegt u dat?

Ik doe enkel mijn plicht.

U hebt een grote toekomst voor u,

Vergooi ze niet door verliefd te worden op de verkeerde.

Hou u gereed!

Excellentie.

Pacheco en Girón... de koning heeft ze laten gaan.

Kop op, broer, we kunnen het tenminste nog voortvertellen.

Ja, maar niet de soldaten die u recruteerde.

Hebt u hun dochters vrijgelaten?

En betaald wat we aan de famillies beloofd hadden.

Iedereen die voor ons vecht, zal weten dat zijn zaak loont.

Welke zaak? Die u om zeep hielp, door die belachelijke schermutseling.

Wat gaan we nu doen?

Méér wijn.

We moeten de edelen die nog twijfelen, overtuigen,

hun hoge posten beloven in de toekomst, zonodig omkopen.

We moeten ons leger verdubbelen.

We zullen de oogsten verbranden, die het goede weer deed groeien.

Castilië zal onbestuurbaar worden.

Enrique zal niet genoeg hebben met Mendoza aan zijn kant

en hij zal toegeven.

- Doet u nog mee? - Ja.

Laten we dit voorval niet als een mislukking zien;

maar als het begin van ons uiteindelijk succes.

Laten we hierop klinken.

- Op Castilië. - Op Castilië.

Hebt u een man gedood?

Het was nodig, anders had ik het niet gedaan.

Hebt u er nog andere gedood?

Enkele.

Hoe voelt het?

In 't begin denk je eraan dat hij wel vrouw en kinderen zal hebben.

Dan besef je, dat als jij 't niet had gedaan, hij jou gedood had.

Alfonso!

- Ik breng goed nieuws! - Wat gebeurt er?

We mogen van de koning onze moeder gaan bezoeken,

we vertrekken morgenvroeg.

De page komt ook mee.

Ik ben zo blij dat u zoveel beter bent, moeder.

Ik dacht al dat jullie nooit zouden komen,

soms denk ik dat jullie mij vergeten zijn.

Behandelen ze jullie goed aan het Hof?

Heel goed.

En deze jongeman?

Dat is Gonzalo.

Mijn page.

U bevalt me. U hebt een heldere blik.

Vertel.

- Die jongen bevalt mij ook. - Beatriz!

Bent u niet beschaamd?

Hen terug samen zien, lijkt een mirakel, na alles wat er is gebeurd.

Het probleem is niet, wat er gebeurd is,

maar wat er nog gaat gebeuren.

Pacheco heeft zijn aanhangers in dorpen en steden verdubbeld.

Zijn leger is nu groter dan het onze.

Nog een beetje en ik ben een koning zonder steun.

Dat hebt u zelf gezocht door niet tijdig te handelen.

Waarvoor bent u gekomen?

Om me mijn vergissingen te verwijten? - Nee.

Om u te beletten er nog méér te begaan.

Onderhandel.

U vraagt me te onderhandelen? Nu?

Ja, ja, ja.

Onderhandel.

Verzeker de toekomst van mijn dochter. Stel haar voor als vrouw van Alfonso.

Als mijn plannen mislukken, hebben we tenminste dat.

Welke plannen?

Tijd winnen om een leger te vormen dat Pacheco verslaat.

Het leger van mijn broer Alfonso, de koning van Portugal.

Enrique.

U moet het slim spelen.

Ze moeten denken dat u wil onderhandelen.

U moet hun iets belangrijks geven.

Wat? - Beltrán de la Cueva.

Ja.

Ja. Pacheco haat hem hartgrondig. Stuur hem weg van 't Hof.

Neem zijn titel de Orde van Santiago af. Dan geloven ze u.

Beltrán is altijd loyaal geweest.

Er is geen zege zonder offer.

En dit zal 't enige niet zijn.

Uw broer zal zijn leger niet zomaar brengen.

Wat gaan we hem in ruil geven?

Isabel.

Ik ben onder de indruk van uw strategie.

De nacht heeft u veel raad gebracht.

Dat is niet van één nacht.

Ik denk al na over een oplossing sinds u Pacheco hebt vergeven.

Hebt u het gedaan, majesteit?

Hoe is 't gegaan, majesteit?

Goed.

Goed. - Perfect.

U weet dat het de enige mogelijke oplossing is.

Ik weet het.

Hoe gaat Beltrán het opnemen?

Slecht.

Maar als hij wist dat ik erachter zit, zou het nog slechter zijn.

Het spijt me.

Niemand is mij zo loyaal geweest als u,

maar ik heb geen andere uitweg.

Zeg iets, in godsnaam, maak het niet nog moeilijker.

Dankzij u, ben ik graaf van Ledesma en Meester in de Orde van Santiago,

ben ik getrouwd met een Mendoza,

weinigen in Castilië hebben méér dan ik.

Maar ik had alles gegeven,

mijn leven,

voor één ding:

dat deze dag nooit was gekomen.

Mijn ontslag van de Orde van Santiago.

Ik geef liever ontslag, dan dat het me afgenomen wordt.

Neem afscheid van Pacheco voor mij.

Het lijkt alsof het gisteren was.

In het licht van uw schandelijk laatste bezoek,

wil ik u vragen elke ironie en persoonlijke kwesties te vermijden

Goed,

we zijn hier samen om een einde te maken aan ons dispuut.

En hiervoor is het noodzakelijk dat iedereen, iedereen...

een beetje toegeeft.

Als blijk van goede wil, neem dit.

Het ontslag van Don Beltrán de la Cueva als Meester van de Orde van Santiago.

En dit is een notarieel edict dat de titel teruggeeft aan mijn broer Alfonso.

Een goede toegift, ongetwijfeld.

Nu is 't uw beurt om toe te geven.

Wat wilt u?

Slechts twee dingen:

De uitwijzing van Moren en Joden beperken.

Worden uitgesloten van die regel de bekeerlingen tot het christendom.

We gaan akkoord.

Wat is de andere voorwaarde?

De waardigheid vrijwaren van de koning en zijn dochter.

Het is onmogelijk samenleven met een vernederde en beledigde koning.

Ze hebben gelijk.

Dank u, eminentie.

Daarom, om de vrede in de toekomst te waarborgen...

stellen we een huwelijk voor tussen prins Alfonso en prinses Juana.

Komt Alfonso onder onze hoede?

Geen probleem.

Dan gaan we akkoord.

Voor Isabel vragen we een eigen huis in Segovia.

Ver van uw vrouw.

En dat haar toekomstig huwelijk door elk van ons moet worden goedgekeurd.

We gaan akkoord.

Stel de akkoorden op.

Over 30 dagen komen we terug bijeen om ze te tekenen en officieel te maken.

Kies neutrale grond.

In Medina del Campo, op het uur van het angelus.

Het zij zo.

Heren, tot dan.

Tot dan.

Ik apprecieer uw bereidheid tot dialoog.

U had ze eerder kunnen hebben,

dat had ons veel ellende bespaard.

en geld.

Alles is verlopen zoals we 't wilden, majesteit.

Ja, nu maar hopen dat de Portugezen hun woord houden.

Ons verheugt het huwelijksvoorstel

met uw zuster, hare excellentie prinses Isabel.

Van onze kant zullen we tot uw beschikking stellen

1500 ruiters en 3000 mannen voetvolk,

voor 't geval u ze zou nodig hebben.

Ze hebben me gezegd dat Isabel zo mooi is als haar moeder,

en in de lijn van opvolging zit.

Niet in de eerste lijn, maar in Castilië...

weet men nooit.

Weet u wat dit is?

Een uitvinding van de Italianen om het eten naar de mond te brengen.

Zodra ik u zag, wist ik dat er nieuws is.

U ziet er niet erg blij uit.

Ik weet niet of ik het moet zijn.

Aan dit Hof brengen ze graag een koude schotel na een warme soep.

U zouden tevreden moet zijn. Uw toekomst is schitterend.

Maar ik wil niet trouwen met dat kind.

Ze zal niet altijd een kind zijn.

Bedenk dat u daarbij koning wordt van Castilië.

Als ik koning word, kan ik dan niet kiezen waar we wonen?

We leven liever met onze moeder dan met Pacheco.

Er is nog iets.

Nu komt de koude schotel.

Isabel gaat niet met u mee.

We hebben met de koning en de edelen een akkoord gesloten

voor de toekomst van 't koninkrijk.

En ik?

Mag ik bij mijn moeder wonen, of blijf ik hier?

Nee, u krijgt uw eigen huis in Segovia.

- Mijn eigen huis? - Ja.

U zult niet meer met de koningin moeten leven.

Daarvoor ben ik gekomen, om bij u te blijven.

En ik ben niet alleen gekomen.

Kom binnen!

Beatriz!

Komt u bij mij wonen?

Ja, hoogheid.

Uw moeder drong erop aan dat Chacón en ik zouden komen.

En ik? Moet ik alleen met Pacheco gaan?

Nee, Gonzalo gaat met u mee. Jullie vertrekken deze namiddag.

Het is de eerste keer dat we afscheid nemen.

Denk aan hoe blij we zullen zijn wanneer we elkaar terugzien.

Ik weet niet of ik ga kunnen zonder jouw berispingen.

Weldra zult je zelf kunnen berispen wie je maar wilt.

- Wanneer ik koning ben? - Wanneer je koning bent.

Ik weet niet of ik koning word, maar wel, dat ik altijd jouw broer zal blijven.

En ik je zuster.

Zit er iets in uw oog? - Ja, dat moet het zijn.

Beloof dat u voor hem zult zorgen.

U weet goed dat ik dat ga doen.

Alles is gereed.

Aartsbisschop Carrillo wacht op u in de stallen.

Wees voorzichtig, u kent Pacheco.

Ik ga niet waar ze me niet vragen.

U vertrekt zonder dat ik u heb betaald wat ik u schuldig ben.

Wie weet kan het op een dag. - Veel geluk, man van Córdoba.

Dank u, excellentie.

Het spijt me. U zult denken dat ik een kind ben.

Nee, hoogheid.

Een man moet huilen om wat hij liefheeft.

Als hij dat niet doet, dan is hij geen man, of heeft niet lief.

Ik weet niet wat van de twee 't ergste is.

Bevalt het u?

Ja, erg.

Ik ben blij.

Laten we nu eens kijken of ik alles vind wat don Gonzalo me vroeg.

Ik ben het niet, haar moeder stelde de lijst op.

Als koningin die ze was, ontgaat haar geen enkel detail.

Maak u geen zorgen, als u iets niet vindt, ik hoef geen grote luxe.

Maar ik wel, en ik ga met u leven.

Heilige Christus!

Ruikt u 't niet?

De geur van boterkoeken uit de winkel op de hoek.

Mag ik gebakjes gaan kopen om 't nieuw huis van de prinses te vieren?

Heel zeker.

-Sta me toe dat ik ze betaal. - Ga gerust.

Wel, vertel me.

Scheelt er iets? Ik ken u alsof ik uw vader was.

Heel de tijd heb ik Alfonso moeten

steunen en opbeuren als oudere zuster.

Ik kon niet eens mijn verdriet uithuilen omdat ik zijn tranen moest drogen.

En nu ben ik hier een poppenhuis aan 't bouwen.

Wachtend tot iemand mijn lot bepaalt,

elke nacht biddend omdat ik niet zou moeten trouwen met iemand die ik niet ken.

Waarom is een vrouw minder dan een man?

Het is de traditie. Beiden moet hun plicht vervullen.

En dat zal ik doen. U en moeder hebben me daarvoor opgevoed.

En ik zal Alfonso steunen in al wat nodig is.

Maar mag ik eens triest zijn, al was het maar enkel vandaag?

Mag ik er één kiezen?

Dat hoeft niet, ze zijn allemaal voor u.

Een kroonprins moet zich zo kleden.

Hebt u dat gehoord, Gonzalo?

Allemaal. Ik mag mij duizend pakken laten maken.

Hieruit mag u er één enkele kiezen, zo kan mijn juwelier u een ring maken.

Wat zegt u, vindt u hem mooi?

De grootste is niet altijd de beste.

Wat weet u daarvan?

Als de prins hem mooi vindt, spreken wij hem niet tegen.

Het zij zo.

Wat scheelt er?

Slecht nieuws... Uit Portugal.

Is uw broer al vertrokken uit Portugal?

Ja, over enkele dagen zal hij hier zijn. Een bode is voor hem aangekomen.

Hij biedt 1500 ridders en 3000 infanteristen.

Genoeg om Pacheco en zijn mannen te stoppen.

Ja. Ik wist dat we op hem konden rekenen.

Ik vraag u maar één ding:

Laat mij de huwelijksvoorwaarden regelen.

Ik weet goed hoe mijn broer denkt.

En wie gaat het tegen Isabel zeggen?

Ik hou me bezig met mijn broer, neemt u uw zuster voor uw rekening.

Verwittig don Gonzalo Chacón, dat ik hem dringend wil spreken.

Nee, nee en nee!

Ik zei u dat ik niet zal trouwen met wie ik niet wil.

Mevrouw, de koning beveelt het.

Gaat u weer praten over tradities?

Nee, ik begrijp u, ik zweer het.

Maar u wil te snel gaan en 't is beter stap voor stap.

Ik ga weinig stappen zetten in Castilië als ik in Sintra woon,

begrijpt u dat niet?

Hij trouwt zijn dochter met Alfonso zodat ze koningin van Castilië wordt.

En mij trouwt hij met de koning van Portugal, die 20 jaar ouder is dan ik.

Als wij geen kinderen krijgen, wie erft dan de Portugese kroon?

Zijn dochter, Juana.

Hoe is't mogelijk dat u dat niet inziet?

Ik ziet dat wel in, Isabel.

Wat mij verbaast is dat u het doorhebt.

Waarom zegt u dat? Omdat ik een vrouw ben?

Nee, omdat u heel jong bent.

Enrique koppelde de prinses aan aan Portugal terwijl hij met ons praatte.

En Isabel zou met niemand trouwen zonder onze goedkeuring.

Enrique heeft ons misleid.

We moet dat huwelijk beletten.

Als de koning van Portugal zijn troepen ten dienste van Enrique stelt

is alles wat we deden voor niets geweest

Dat is hun bedoeling. De koningin zit hier zeker tussen.

Wat doen we?

Ik ben zeker dat mijn zuster niets weet, en ik twijfel of ze 't huwelijk zal aanvaarden.

Om 't even. Ze zullen haar dwingen.

Misschien moeten we Isabel steunen,

Haar tonen dat we aan haar kant staan, als ze 't huwelijk weigert.

Wie zouden we sturen? 't Zal moeilijk zijn haar te bereiken.

Als u mij toestaat, zal ik het doen.

Vertrek onmiddellijk.

Pedro, geef hem het beste paard.

Ga uw page veel geluk wensen.

Als de prinses weigert te trouwen,

zal de koning van Portugal zijn leger niet naar Castilië brengen.

Dat zal het moment zijn voor de volgende stap.

Waaraan denkt u?

Enrique kan onze koning niet meer zijn.

Spreekt u over...de koning ten val brengen?

Waarom niet?

Zijne koningklijke hoogheid don Alfonso V van Portugal.

Meisje! - Alfonso!

Welkom in Segovia, majesteit. Het is een eer u te verwelkomen.

De eer is aan mij, majesteit.

Ik hoop dat deze ontmoeting onze koninkrijken dichter bij mekaar brengt.

Wel...

waar is mijn toekomstige koningin?

Ze is er nog niet, majesteit, maar ze is zeker onderweg.

Ga haar halen, alstublieft. - Al moet u haar sleuren.

U raadt nooit waarvoor dit dient.

Wat gaat u doen?

Ik weet het niet.

Mijn hart vraagt me te zeggen dat ik niet trouw, maar...

Maar u bent bang.

Binnen!

We hebben bezoek.

Gonzalo! - Hoogheid.

Wat doet u hier?

Ik breng een boodschap.

Het is privé.

Wat u te zeggen hebt, mogen zij horen.

Ja, en haast jullie, het is nooit goed een koning te doen wachten.

Uw broer en de edelen keuren dit huwelijk niet goed

omdat het in strijd is met het akkoord gesloten met de koning.

U weet niet hoe blij u mij maakt.

Ik voel me veel sterker nu.

Ik ben zeker dat u niet de enige zult zijn die blij is.

Hoogheid, het is Cabrera.

Ik kom.

Zult u nog hier zijn wanneer ik terugkom?

Nee, hoogheid. Ik moet onmiddellijk vertrekken naar Ávila.

Ik moet u eerst iets geven.

Geef deze omhelzing aan mijn broer.

Mevrouw, alstublieft. We mogen niet langer treuzelen!

Doña Isabel van Castilië, prinses van het koninkrijk.

We wachten al een hele tijd op u!

Vergeef me, majesteit.

Ik stel u voor: zijne koninklijke hoogheid don Alfonso van Portugal.

Het spijt me dat u zo'n lange reis voor niets hebt gemaakt.

Ik heb niet de wens met u te trouwen.

Isabel! Isabel!

U zult trouwen met wie ik u zeg.

Nee, ik zal trouwen met wie ik wil.

Laat me los!

Hoe durft u de koning van Portugal te weigeren?

Wat kwetst u 't meest?

Dat ik geen koning als man wil, of dat ik niet met uw broer wil trouwen?

Wat denkt u? Dat een prinses geen verplichtingen heeft?

Weet u niet wat verwacht wordt van een vrouw van de koninklijke familie?

Dat ze méér waardigheid bezit dan u.

Genoeg! Majesteit!

U bent gek! Net als uw moeder, gek!

Isabel, kalmeer! Kalmeer!

Wat gaat er nu gebeuren?

We moeten ons voorbereiden op 't ergste.

Castilianen! Castilianen!

Het is onze pijnlijke plicht het verraad van onze koning melden!

Onze eens zo geliefde heeft zijn functie geen eer aangedaan!

Buiten! Hij is onze koning niet meer!

Buiten!

- Op de grond, manhoer! - Op de grond!

- Castilië! - Castilië!

- Castilië! - Castilië!

- Castilië! Leve koning Alfonso! - Castilië!

Lang leve koning Alfonso!

Lang leve!

Lang leve koning Alfonso!

- Lang leve koning Alfonso! - Hoera! Lang leve koning Alfonso!

Ik zat op u te wachten.

Ik ben gekomen zodra ik uw bericht heb ontvangen.

Er komen moeilijke tijden, Beltrán.

Er komt oorlog. - Ik weet het.

Ik weet van de farce in Ávila.

Kan ik terug op u rekenen?

Altijd, majesteit.

Altijd.

Ondertiteling: Bor Snarf

in de volgende episode...

De overwinning is aan ons!

We moeten deze oorlog stoppen.

Ons volk kan het niet langer aan.

Vader!

De geschiedenis is vol koningen die hun troepen leiden. Koningen en krijgsheren.

Wat maakt het ons uit wie koning is?

Zeg me niet dat u vocht voor Alfonso.

Het is van mijn vader.

Welk nieuws vertelt hij?

't Gaat over mijn huwelijk.

Zijne heiligheid wil dus zijn handen niet vuilmaken in Castilië.

Zo is het. Hij denkt dat het zijn plicht is neutraal te blijven.

't Huwelijk is een te ernstige zaak om over te laten aan een onervaren meisje.

Ik zal nooit trouwen met wie ik niet kies.

Uw beurt!

U verliest de kans om lid te worden van de koninklijke familie.

Misschien is het zijne majesteit die de kroon verliest.

Halt! - Halt!

Mevrouw! - Wat wilt u?

Waarom zouden we nu een akkoord moeten sluiten?

Hij eet uit onze hand, dat ziet u toch!

Op 't ogenblik kent u nog niets van wapens.

Leer het mij dan!

Ja!

U hebt een al overeenkomst met mijn vader.

Ik heb niets te aanvaarden of te weigeren.

Het huwelijk zal het bloedvergieten in Castilië stoppen.

Alfonso en Isabel zullen in mijn lijn van opvolging treden.

Met deze dolk zal ik hem dodoen zodra ik in Ocaña aankomt.

U bent een man en handelt zo, het is mijn man die dat niet doet.

Wat de koning doet is goed gedaan.

Stoort het u dat ik uw koning word met zijn hulp?

Nee, majesteit.

Ik wil u enkel gehoorzamen. - Gehoorzaam dan.

De helft van de helft van wat u meeneemt kan een paard doden.

Op de duur gaan ze u nog dwingen u te gedragen als een koning.

Ik ben Isabel de Trastámara, de dochter van koning Juan,

de zuster van koning Enrique en koning Alfonso.

En wat met Alfonso?

Laat dat maar aan mij over.