Original subtitles

KONINKRIJK CASTILIË 1474

ONDERTITELING: Bor Snarf

Majesteit. Majesteit!

De koning is dood!

De koning is dood!

Wat gebeurt er? Waarom zo'n haast?

Excuseer, burgemeester, de boodshap is voor Isabel, prinses van Castilië.

Weet u of mijn broer iets gezegd heeft voor hij stierf?

Of een document ondertekende over wie zijn kroon zou erven?

Nee, Hoogheid.

Staat u in voor uw woorden?

Twijfel er niet aan.

Er is geen tijd te verliezen. Chacón, maak alles gereed.

Hoogheid, er is iets, wat u moet weten.

Diego Hurtado de Mendoza heeft een vergadering belegd

om te bepalen wie de erfgename is van de kroon.

U of doña Juana, dochter van de overleden koning Enrique.

Er valt niets uit te maken. Ik heb lang genoeg geduld gehad.

Hoogheid, misschien zou u beter wachten tot na de vergadering.

Integendeel, reden te meer om ons te haasten.

Wij vroegen de Mendoza's veel en kregen amper kruimels.

Maar... - Ik wil niet wachten, Cabrera.

Geef deze mannen droge kleren en een warme maaltijd, aub.

Dan roept u de ridder commandant, de rechters en de raadsleden.

Dat is het protocol, niet?

Wat baart u zorgen?

Uw echtgenoot.

Wat zal hij ervan vinden, niet aanwezig te zijn bij de afkondiging?

Fernando zal het begrijpen. Hij heeft hier ook voor gevochten.

En als hij het niet begrijpt? Hij heeft niet minder karakter dan u.

Dan gaat hij iets heel belangrijks leren.

Hij mag heersen in Aragon, maar in Castilië beveel ik.

Isabel

Frans-Aragonese grens

- Slecht nieuws? - Koning Enrique is dood.

Vanwaar dan die ernst? Alles loopt volgens onze plannen.

We wonnen de slag en u wordt koning van zowel Castilië als van Aragon.

Wat vertelt uw vrouw nog meer?

De brief is niet van Isabel, maar van mijn vriend Alonso de Palencia.

Zo. En wat verontrust u?

Ze wil zich tot koningin uitroepen zonder mij aan haar zijde.

Ik hoop dat ze die vergissing niet begaat.

Don Rodrigo van Ulloa, koninklijke schatbewaarder.

Don Garci Franco, lid van de koninklijke raad.

Zweert u bij God, dat koning Enrique overleden is

en u er bij was toen het gebeurde?

- Ik zweer. - Ik zweer.

Heeft de koning nog iets gezegd of

de naam opgeschreven van de wettelijke erfgenaam van de kroon van dit rijk?

Ik zweer dat hij hierover niets heeft gezegd of geschreven.

Ik zweer dit ook.

Ik doe beroep op het recht van prinses Isabel

om haar broer Enrique op te volgen als zijn legitieme zuster.

en als universele erfgename volgens het Verdrag van Guisando.

Hare Hoogheid is hier, dus wordt haar benoeming nu afgekondigd.

volgens de wetten van deze koninkrijken.

Heeft iemand enig bezwaar?

Het zei zo.

Leve de koningin! Leve de koningin! Leve de koningin! Leve de koningin!

- Is alles gereed? - Zeker, Majesteit.

Loop naast mij. U hebt het verdiend.

Eindelijk hebt u uw troon.

En u uw wraak.

Waaraan denkt u?

Aan een meisje met wie ik schaak speelde.

Arévalo, enkele jaren eerder.

Isabel.

Isabel. Het is uw beurt om te zetten.

Maar er is iets wat ik niet begrijp van dit spel.

Wat?

Koningin zijn is iets heel belangrijks, niet?

Dat is zo.

Waarom beweegt ze dan enkel van vakje naar vakje,

als zelfs lopers en torens meer glans en vrijheid hebben?

Goede vraag.

Mama!

Dag, schatje.

Speelt mijn dochter goed schaak, don Gonzalo?

Ze leert snel, Hoogheid.

Deed ze maar hetzelfde met Latijn.

Het is tijd voor het gebed.

- Hoe heeft ze de nacht doorgebracht? -Goed.

Maar met haar weet men nooit. Ze is zo gelukkig, dan plots...

Dan roept ze plots op Don Álvaro.

Ja. Het is alsof ze hem ziet, met hem kan spreken.

De mensen van het dorp spreken er al over op de markt.

Mag ik u iets vragen.

Waarom herinnert ze zich don Álvaro en niet haar man?

In al die jaren heb ik haar nooit koning Juan zaliger horen vernoemen.

Dat is een lang verhaal.

Mag ik weten waarom jij zit te naaien?

Omdat er zelfs geen geld is voor naaisters.

Koning Enrique beantwoordt mijn brieven niet eens.

Ik heb net een bericht gestuurd naar Aartsbisschop Carrillo,

misschien kan hij met zijn invloed iets kan bereiken.

Isabel en Alfonso zijn zijn broer en zuster.

Hij zal belangrijker dingen te doen hebben.

Bent u zeker? Zal dit apparaat werken?

U zult een zoon hebben, u zult zien, majesteit. Ik heb ervoor gebeden.

Een slechte zaak, dat de wetenschap gebeden nodig heeft.

De moed niet verliezen, majesteit. Uw probleem is de coïtus, niets méér.

Anders zou deze canule uw zaad niet bevatten.

Nu moeten we enkel proberen de copula...

Wilt u stoppen met praten en uw werk doen, in godsnaam!

Ja, majesteit.

Rustig, Juana.

't Lijkt of u méér tijd besteedt aan vechten dan aan bidden.

En u méér aan intriges dan aan het zwaard.

Ik weet dat u aan woorden genoeg hebt om de zaken te manipuleren.

Niet meer. Alles gaat van kwaad naar erger in het paleis.

Enrique heeft enkel oog voor die arrivist van een Beltrán.

En de erfgenaam is nog niet geboren.

Daar maak ik me meest zorgen over, Pacheco.

Als het met de tweede vrouw ook niet kan,

kan hij niet meer zeggen, dat hij slachtoffer is van een vloek.

Zelfs het volk maakt er grappen over.

Je rolt nog eerder een jood, dan dat de koning een zoon maakt.

Als hij geen kind krijgt, dan weten we wie de Kroon erft

De infante Alfonso.

Natuurlijk, niet zijn zuster Isabel.

Een vrouw koningin van Castilië?

Dat God zo'n stommiteit niet laat gebeuren.

Vrouwen zijn niet gemaakt om koninkrijken te besturen,

maar om te trouwen en kinderen te krijgen.

Isabel zal trouwen met een prins of buitenlandse koning, zoals 't hoort.

Don Alfonso wordt troonopvolger

Jagen in Madrid?

Kunt u me geen gezelschap houden in zo'n moeilijke momenten?

Nee, natuurlijk, u gaat liever naar uw reservaten bij uw dieren.

Kalmeer, de dokter heeft u rust aanbevolen.

Ik doe niets dan rusten, Enrique!

Alstublieft, ik wil niet alleen zijn.

Dat zult u niet zijn. U hebt uw hofdames.

En als u iets nodig hebt, Juana, om het even wat...

roep Beltrán die, als Hofmeier van 't Paleis het u zal bezorgen.

Er zijn zaken waarbij enkel een echtgenoot kan helpen.

Volg me niet. Ik wil geen andere schaduw, dan de mijne!

Geniet van uw dieren, u lijkt hen liever te hebben dan mij!

Het spijt me, majesteit. U verdient deze woorden niet.

Ze heeft gelijk. Weet u waarom ik liever dieren heb dan mensen?

Omdat ze loyaal gezelschap zijn en nobel in het gevecht.

Ze verraden u nooit en eisen niets.

Doe voort!

U mag binnenkomen.

Goedenavond, majesteit.

U bent alleen.

U bent heel scherpzinnig, Beltrán.

U hebt me geroepen. Waarmee kan ik u van dienst zijn?

Majesteit, alstublieft.

De Koning heeft me bevolen u te roepen als ik iets nodig had.

Wijst u me af?

Ik zal nooit iets doen, wat de Koning mij niet beveelt.

Goedenacht, majesteit.

Wat een mooie bloemen!

Hoe ze ruiken!

We spreken er niet meer over.

Beatriz, waarom trekt je ze uit?

Voor u, majesteit.

Noem me niet zo. Ik ben geen koningin meer.

Voor mij zult u het altijd zijn.

En ook voor de bevolking van Arévalo.

Ik had nooit koningin mogen zijn, begrepen! Nooit!

Wat heeft ze?

Don Álvaro, alstublieft...

U moet me vergeven.

Don Álvaro.

- Mevrouw, voelt u zich goed? - Mevrouw!

Ik heb er maar één geschoten.

Klaag niet. Je kent beter Latijn dan ik.

Aan het Hof is Latijn nuttiger dan konijnen schieten.

Ik zou graag het Hof leren kennen.

Is het waar dat men er de hele tijd naar muziek luistert?

En dat er theater wordt gespeeld en dichters hun rijmen voorlezen?

Zeker, uw broer is hierin net zoals jullie vader.

Hij zou ons eens kunnen uitnodigen.

Alles op zijn tijd, Isabel.

Kijk.

Wacht hier.

Wat zou er gebeurd zijn?

Ik weet het niet.

We moeten terug naar 't paleis.

Wat gebeurt er?

Niets, maar als we aankomen, blijf dan in jullie kamers.

U hebt gedaan wat u moest doen.

We zijn zo bang geweest.

Ze sprak met Don Álvaro alsof hij vóór haar stond.

Wij zagen niemand, dan viel ze plots bewusteloos.

Rustig, Beatriz, rustig. Isabel, wat doe je hier?

Ze is mijn moeder.

Mevrouw, ze is aan 't rusten...

Ik wil bij haar zijn.

Doe wat ik jullie gezegd heb.

- Maar... - Onmiddellijk!

De bevelen zijn er om ze te gehoorzamen.

Kom binnen. Kom binnen.

Alstublieft, Don Juan. Eet met ons mee.

Dank u, heer.

U weet dat ik de Moorse gewoonten niet volg.

- Wat wilt u? - Met u spreken.

Alleen.

Rustig.

Pacheco, als u iets te zeggen hebt, doe het met Don Beltrán erbij.

Ik spreek niet waar die arrivist bij is.

Durft u mij te beledigen?

Bent u het misschien niet?

U bezet een positie die anderen, door afkomst meer verdienen dan u.

Weg! Weg!

Ontbloot uw bovenlichaam.

- Majesteit. - Gehoorzaam uw koning.

Ziet u?

Dit litteken?

Ja, ik zie het.

Maar u ziet de zwaardslag niet die het veroorzaakte. U was er niet.

Ik wel,

op het punt te sterven aan de Moorse grens.

Geen van de edelen deed iets om me te redden van de dood. Beltrán wél.

En stond op het punt het zijne te verliezen.

Bekijk hem goed, Pacheco.

Bekijk hem goed.

En iedere keer als u niet begrijpt, waarom ik Beltrán bij mij wil,

denk er dan aan.

Ik zal eraan denken.

Maar u moet aan veel andere dingen denken.

- Mag ik gaan, majesteit? - Natuurlijk.

En u mag u terug aankleden.

Excuseer, Majesteit.

U weet dat ik Pacheco niet moet en hij mij zeker niet.

Maar heel Castilië weet, dat hij u naar de troon heeft gebracht.

Maar ik weet niet, of hij het deed om zelf de troon te krijgen.

Dit is een nieuwe tijd, Beltrán

en Castilië heeft nieuwe en loyale mannen nodig.

Ik heb ze evenzeer nodig als een zoon, om grappen en roddels te stoppen.

Hoe durft hij me zo vernederen? En met die verwijfde erbij.

Hij heeft hem liever dan zijn vrouw, daarom raakt ze niet zwanger.

Geloof nu niet uw eigen roddels.

Uw vijanden zeiden dat ook over u en de koning.

Verander niet van onderwerp!

Ik voedde Enrique op, elimineerde al wie hem in de weg stond.

En nu betaalt u mij zo!

- Kalmeer, alstublieft. - Waarom zou ik?

Wat een vloek, koningen nodig te hebben, als deze.

Hij houdt niet van zijn functie. Ik moet alles doen,

omdat hij liever op de luit speelt, met dichters praat en exotische beesten koopt.

Weet u wat hij kreeg van de ambassadeur van India?

Goud? Kruiden? Nee, waarom?

Een luipaard.

-Een wat? - Een luipaard!

Een soort lynx, maar met minder snorharen.

Alles stort hier in elkaar en u lacht?

Rustig.

We hebben nog een belangrijke troef.

Herinnert u zich ons gesprek over de mogelijke erfgenaam, prins Alfonso?

Perfect.

Ik ontving een brief van zijn voogd, don Gonzalo Chacón.

U kent hem.

Men leidt er uit af, dat koning Enrique de bijdrage niet betaalt,

afgesproken bij de dood van zijn vader, Juan II en zijn stiefmoeder en

haar kinderen Isabel en Alfonso op droog zaad zet.

In geval de koning iets zou overkomen,

zouden we misschien moeten gaan denken aan de volgende.

Wat bent u van plan?

Als u wat geld zou bijdragen, samen met het mijne,

zouden Alfonso en Chacón ons in de toekomst dankbaar zijn.

Dat lijkt me een goed idee.

Ik zal hem de brief brengen.

Ik zou het liever zelf doen. Uw relatie met Chacón is niet goed.

Hij is vast niet vergeten wat u zijn vriend, don Álvaro hebt aangedaan.

De tijd heelt bijna alles,

en de rest geneest het geld.

Ja, maar ...

U bent een expert in gebeden en met het zwaard,

laat de onderhandelingen aan mij.

Dank, voor uw attenties.

U maakt deze reis dubbel zo aangenaam.

Vooral, omdat het goed doet, geliefde personen te zien.

U hoeft voor niets dankbaar te zijn, excellentie.

In dit huis worden zelfs bedelaars goed behandeld.

Waarom niet mensen van het Hof?

Dank, Hoogheid.

Uw dochter is de waardige erfgename van de schoonheid van haar moeder.

En uw zoon voldoet aan de vereisten van Meester van de Orde van Santiago.

Zo wilde zijn vader, de koning, het op zijn sterfbed.

Alfonso zal die functie eer aandoen.

Een functie van onvergelijkbare rijkdommen.

Ze moeten jammer genoeg eerst langs de Cortes,

want ze geraken niet tot hier.

De Aartsbisschop Carrillo heeft mij geïnformeerd.

Ik ben gekomen om het probleem op te lossen.

Heel goed,

nu we het goede nieuws kennen, laten we beter de mannen bespreken.

Kinderen, tijd om te gaan slapen.

Don Gonzalo, u weet dat ik alle vertrouwen heb in u.

Ik ga jullie ook laten.

Als man van de actie, benevelen woorden mij méér dan wijn.

Het leven neemt soms rare bochten.

Hier zitten we weer tegenover elkaar.

Ik hoop van deze keer betere herinneringen te bewaren dan van onze laatste ontmoeting.

Ik zal eerlijk met u zijn.

Ik weet dat er dingen zijn, die u me nooit zult vergeven.

Het is moeilijk iemand te vergeven die de dood veroorzaakte

van Álvaro de Luna, mijn vriend en leermeester.

Hebt u genoten van de macht die u ermee verwierf?

Het verleden is zoals gemorste melk, niet meer terug op te nemen.

We moeten aan het heden denken, en aan het welzijn van Castilië.

Voor mij is dat het welzijn van de prinsen.

Ik zal voor hen vechten, zonder te lijden onder het verleden.

Deze woorden hoor ik graag,

onze belangen kunnen al snel dezelfde worden.

Excuseer dat ik u stoor, mevrouw.

Wat doet u hier?

Ik wilde enkel met u spreken.

Ik weet van uw economische problemen.

En ik weet dat ik geen koninklijk bloed heb zoals u...

Laat mij in mijn kamer gaan, alstublieft.

Luister, ik zou u zekerheid kunnen bieden.

U zou niets tekort hebben en uw kinderen ook niet.

U bent zo mooi...

Ik beveel u weg te gaan!

Waarom schreeuwt u? Ik ga u geen kwaad doen.

Ga!

Mijn oom, de Aartsbisschop van Toledo en ik, geven u al wat de koning u moet.

Ik hoop, dat het genoeg is.

Het is méér dan genoeg.

Komt dit geld dan niet van Koning Enrique?

Nee.

De koning heeft andere zorgen. Hopelijk schaden ze het rijk niet.

Ik neem aan dat u iets in ruil wilt.

Dat u verder voor de kinderen zorgt.

En dat u hun en hun moeder zegt, wie hen verdedigt in het Hof.

Help! Help, alstublieft!

U bent geen koningin meer.

U was het, omdat ze u bij de koning in bed hebben gestopt.

Als een hoer.

Laat haar met rust!

Kijk es aan! De prinses is bazig geworden.

Dochter, ga terug naar je kamer, alsjeblieft.

Niet vooraleer hij weggaat.

- Ga jij mij dwingen? - Nee, ik ga u dwingen.

Wat doet u, ploert?

Niemand die mij ooit zo noemde, leeft nog.

Stop!

Steek je zwaard weg, broer. Nu onmiddellijk.

Mevrouw, dit affront spijt me.

U gaat best wat rusten nu, mevrouw.

En jullie, ga terug naar jullie kamers, alstublieft.

Als u wil dat we samenwerken,

hou dan uw buldog aan de lijn.

Wat was u feitelijk van plan?

Niets, ik zweer het.

Ik probeerde enkel vriendelijk te zijn, maar ze minachtte me.

Ze bekeek me vol walging. Wie denken ze wel dat ze zijn?

Ze zijn niet beter dan jij en ik.

Je moet enkel doen wat ik je zeg.

Begrijp je, broer?

Enkel doen wat ik je zeg.

Drie maanden niet gemenstrueerd.

- Mijn apparaat heeft gewerkt. - Is het waar wat u zegt?

Ik mag doodvallen als het niet waar is, majesteit. De koningin is zwanger.

Dit opent een nieuwe weg voor de geneeskunde.

En niemand zal kunnen zeggen dat een Joodse dokter het deed..

U mag gaan.

U zult rijkelijk betaald worden.

Dank u, majesteit.

We krijgen een kindje.

- Bent u niet blij? - Natuurlijk.

Natuurlijk, even blij als u.

Hiervoor bracht u mij naar Castilië

en ik zou nooit gelukkig geweest zijn, als hij u niet had geholpen.

Dank, Juana.

Daarom durf ik u iets vragen.

Wat is het?

Ik draag de toekomst van Castilië in mijn buik

en niemand zal zich tussen onze zoon en de troon kunnen wringen.

Ik heb jullie dringend doen komen. Als mijn belangrijkste mannen,

wil ik dat jullie als eersten het nieuws vernemen:

De koningin is zwanger.

Schitterend nieuws, majesteit.

Uw geluk is het onze, heer.

We zouden het moeten vieren met het volk.

Nee, dat kan na de geboorte.

Maar verspreid het nieuws. Ik ben de geruchten en intriges beu.

-Het zal gebeuren. - Ik beveel ook iets anders.

Isabel en Alfonso moeten direct naar het hof gebracht worden.

Mijn vrouw wil het zo. En ik ook.

Majesteit, de gezondheid van hun moeder is zwak.

Hen van haar weghalen zou erge gevolgen kunnen hebben.

Het zou erger zijn voor hen en mijn zoon

als iemand hen zou willen gebruiken tegen mij...en mijn koninkrijk.

Het lijkt me een wijze beslissing, majesteit.

Vindt u hetzelfde, Beltrán?

Ik heb geen mening over wat mijn koning zegt. Ik gehoorzaam.

Rare manier om uw gebrek aan ideeën te verbergen.

Ik verzoek de Markies van Villena in bijzijn van een Mendoza

niemand te minachten omwille van zijn trouw aan de koning.

Hij deed het zeker niet met die bedoeling, nietwaar Pacheco?

Natuurlijk niet, majesteit.

Gelukkig! Gelukkig! Ik dacht even dat

zelfs op een gelukkige dag als deze, jullie mij de ruzies niet gingen besparen.

- Ik vraag u 't woord, majesteit.

Ik zou graag Doña Isabel en Don Alfonso naar hier begeleiden.

Toegestaan.

Mevrouw.

Neem mijn kinderen niet mee, eminentie,

de koning krijgt het kind dat hij wil hebben.

Waarom neemt u dan de mijne van me af?

Sta op, mevrouw, alstublieft, sta op.

Alles is gereed.

Wees niet droef, moeder.

Het is maar een reis.

En eindelijk gaan we het Hof leren kennen.

En als we niet willen gaan?

De koning beveelt het, we moeten gaan.

De bevelen moeten gehoorzaamd worden, Alfonso.

Rustig maar, moeder.

Ik weet niet wat er van mij zal worden, zonder jullie.

We zullen u komen bezoeken.

U moest tevreden zijn.

Eindelijk denken ze aan ons.

Als ze ons niet belangrijk vonden, zouden ze ons dan laten komen?

Dat is wat me ongerust maakt. Dat ze jullie te belangrijk vinden.

Maak u geen zorgen.

We zullen voorzichtig zijn en ons goed gedragen.

En we zullen nooit toelaten dat iemand onze waardigheid en trots beledigt.

Want we zijn kinderen van koningen

en u hebt ons opgevoed om het te zijn.

En hou op met wenen, alstublieft.

Ik wil mijn moeder niet herinneren, wenend voor haar kinderen.

Zweer dat u voor hen zult zorgen.

Met mijn leven, mocht het nodig zijn, geloof mij.

Hoe klein was Arévalo.

Hier zijn ze.

Isabel, Alfonso, welkom aan het hof.

Dank u, majesteit.

Dank u, majesteit.

Ik stel u Don Beltrán de la Cueva voor, huismeier van het Paleis.

Hij zal uw verzoeken inwilligen.

Het zal een plezier zijn u te dienen, Hoogheden.

Waar is mijn broer, de koning? Komt hij ons niet ontvangen?

Hare majesteit is waarschijnlijk met dringende staatszaken bezig.

Zo is het inderdaad.

Men heeft me verteld, dat je heel godsdienstig bent.

Ik heb in je kamer een klein altaar en een bidstoel gezet.

Ik dank u van harte.

Zo zal ik voor mijn moeder kunnen bidden en me minder eenzaam voelen.

Wees gerust, uw kamer is vlakbij de mijne, in geval u iets nodig hebt.

Dan is er niets méér te zeggen.

Beltrán zal jullie de kamers tonen.

Natuurlijk, majesteit.

We zullen eerst langs de keuken gaan,

jullie zullen wel honger hebben na de reis. Hierlangs.

Onze Vader, die in de hemelen zijt, geheiligd zij uw naam.

Uw wil geschiede, op aarde als in de hemel,

Geef ons heden ons dagelijks brood en vergeef ons onze schulden...

Eminentie.

Eminentie, alstublieft, doe open.

Eminentie.

Wat gebeurt er, Hoogheid?

Isabel, wacht!

Isabel, schat, U ziet er slecht uit.

Hebt u vannacht slecht geslapen?

Het was wat moeilijk in 't begin.

Maar daarna ben ik zonder probleem in slaap geraakt.

Goedemorgen, majesteit, mag ik binnenkomen?

Moet u geen mis doen, Eminentie?

Ik kwam inderdaad de prins en de prinses uitnodigen.

Mevrouw.

- Excuseer. - Nee.

Dat hij het opruimt.

Durf het niet te doen, Alfonso.

Denk aan wat we geleerd hebben.

Ruim op wat je morste!

Wij zijn kinderen van koningen, mijn broer zal niets opruimen.

Dank u, maar schoonmaken is niet de taak van een aartsbisschop.

Ik vraag toelating de kamer te verlaten.

Zoals je wil.

Zo hoef ik je hier niet te verdragen, brutaal kind.

Kom mee, Alfonso.

Weet u waar de koning is?

Breng me tot bij hem, alstublieft.

Wacht buiten op mij.

Ik begrijp uw ongeduld, om een zoon te hebben, majesteit,

Maar dit alles is onnodig.

Wie bent u om mij te zeggen wat nodig is en wat niet, eminentie?

De geschiedenis neemt veel bochten, majesteit.

En wind zaaien is niet aangewezen, want dan oogst men storm.

Wijn!

Kijk, de koning oefent met de boog.

Ja.

Dat zijn zeker de staatszaken, waardoor hij ons niet kon ontvangen. Excuseer dat we u in uw bezigheid storen, majesteit.

Broer en zus, wat een plezier u te zien!

Nee, excuseer mij dat ik u niet persoonlijk heb ontvangen.

Gisteren had ik een drukke dag

en vandaag ging ik u na het boogschieten ontvangen.

Hoe verloopt uw verblijf aan het hof?

Hierover wilde ik u net spreken.

Spreek in alle vertrouwen, Isabel.

Laat ons alstublieft teruggaan naar Arévalo bij onze moeder.

Nee, zo gemakkelijk is het niet, zus.

Laat haar dan naar het Hof komen.

Zij heeft al geregeerd, het Hof is haar plaats niet meer.

Waarom hebt u ons laten komen?

Isabel, een koning moet zijn bevelen niet verantwoorden.

Rustig, het is mijn zuster, die het mij vraagt.

U bent hier voor uw eigen veiligheid.

Het zijn rumoerige tijden en edelen zonder scrupules

met kwalijke intenties zouden u kunnen misbruiken tegen de kroon.

Maar wij zullen u altijd loyaal zijn.

U bent te jong, om u alles in detail uit leggen.

Met de tijd gaat u begrijpen, wat ik doe.

Wanneer mijn zoon geboren is, kunt u terug naar Arévalo.

-Echt? - Natuurlijk.

Macht uitoefenen is heel complex, het houdt verantwoordelijkheden in.

En u, als familie van de koning moeten die van jullie leren.

U, Isabel, zal dus weldra moeten trouwen, met wie men u oplegt.

Excuseer, maar ik zal trouwen met wie ik wil.

Op die dag moet het belang van Castilië voor het uwe komen.

Rustig, laat haar dromen, nu het nog kan.

Ik ga u iets voorstellen, wat u leuk gaan vinden.

Wilt u de meter zijn van mijn zoon?

Ik? Zijn meter?

Dat zou een eer zijn, Enrique.

En u, u kijkt zo naar de doelwitten, u wil zeker eens graag proberen.

- Mag ik? - Eindelijk, hij heeft gesproken!

Ik was al bang dat u stom was. Natuurlijk mag u.

Doe maar! Boog!

Enrique blijft me verbazen. Hij lijkt twee personen in één.

Hij ontvangt zijn broer en zus niet, laat de koningin hen beledigen...

dan is hij ineens poeslief met hen.

De koning kan u maandag negeren,

en woensdag de verjaardagen van uw kinderen herinneren.

Hij is gevaarlijk.

Soms denk ik, dat er iets mis is in zijn hoofd.

Hij is de koning. Hopelijk kalmeert hij na de geboorte van 't kind.

Trouwens, u die met contact heb met God,

vraag hem of de Heilige Geest hem geen stijve kan doen krijgen.

Wie gaat geloven dat een oude dokter het met wetenschap lukte?

Ik geloof liever in mirakels, dan in de roddels.

Ik neem aan dat u ze kent.

Dat Beltrán de vader is?

Ik ken ze heel goed.

Ik heb ze zelf verspreid. Wie anders?

Hij reist met de koningin, hij bezoekt haar in haar kamer.

Het is zijn job. Hij is de huismeier van het Paleis.

En naar het schijnt, ook de dekstier.

En goed betaald.

De koning heeft zijn loon verdubbeld, sinds de koningin zwanger is.

Volg Alfonso van nabij.

Bescherm hem. Hem en zijn zuster,

dat ze weten, dat we aan hun kant staan.

Zie je Alfonso nog altijd als toekomstige troonopvolger?

Men weet nooit.

Als de koning niet verandert, zullen we iets moeten doen.

Zielig. Ze denken enkel aan terug naar hun moeder gaan in Arévalo.

De koning beloofde hen te laten gaan, na de geboorte van zijn zoon.

Inderdaad. Zijn zoon.

Als het een meisje is, krijgt enkel een mirakel hen nog weg van 't Hof.

Wat is het?

Een meisje, majesteit.

Laat me haar zien. Geef ze mij.

Dag, mijn schatje.

Komt u niet kijken?

Gaat u minder van haar houden, omdat ze een meisje is?

U hebt nu waar u zo naar verlangde.

Mogen we nu terug naar onze moeder?

Het is niet het moment om hierover te praten, Isabel.

- Kom maar binnen. -Zuster!

We moeten met Enrique spreken.

Hem herinneren aan zijn belofte, dat zodra hij vader werd...

Wat gebeurt er?

We gaan niet terug naar huis, Alfonso.

Maar...waarom niet?

Omdat het een meisje is, Don Gonzalo, daarom komen mijn kinderen niet terug.

U weet het zo goed als ik, een jongen had de opvolging verzekerd.

Een meisje trouwt met een vreemde koning, dan zijn we Castilië kwijt.

Het leven van mijn kinderen zal niet meer hetzelfde zijn.

Maak u geen zorgen: ik zal alles doen om hen te beschermen.

Ik weet dat u dat zult doen.

En dat u zult vechten, al weet u dat de slag verloren is.

Ik heb zo veel aan u te danken, Don Gonzalo...

- Alstublieft, mevrouw. - Laat me spreken,

voor 't geval ik morgen niet kan.

U...

in plaats van mij te haten als oorzaak van de dood van Don Álvaro,

uw leermeester, hebt u mijn kinderen opgevoed alsof het de uwe waren.

U hebt het vonnis niet ondertekend.

Maar ik...

heb de koning er toe aangezet te tekenen.

Het spijt me zo.

Daarvoor...

straft God mij, Don Gonzalo. Ik weet het.

Daarom bezoekt de geest van Don Álvaro mij,

om mij te herinneren aan mijn zonde.

Mag ik u om een gunst verzoeken?

Bezoek mijn kinderen.

Laat ze weten, dat hun moeder van hen houdt.

En altijd van hen zal houden.

En kom terug, met nieuws van hen.

Ik zweer het, maar eerst ik ga zorgen dat ze u komen bezoeken.

- En hoe gaat u dat lukken? - Ik zal praten met de Mendoza's.

Alleen zij kunnen de koning overtuigen hen te laten terugkomen.

Vindt u 't mooi?

Ik durft met u niet over kunst te spreken, excellentie.

U kent er veel méér van dan ik.

Altijd zo voorzichtig, Chacón en daar doet u goed aan, want

dit schilderij is slechter dan stront op een sla. Weet u wie het schilderde?

- Nee, uwe excellentie. - Ik.

Mijn God, ik ben een waardeloze schilder.

Mogelijk betaal ik daarom goede schilders om vrijuit te werken.

Het is een manier om de balans in evenwicht te houden.

U weet dat wij Mendoza's altijd zoeken naar evenwicht en recht.

Niemand in het koninkrijk twijfelt aan de eer van uw familie.

Daarom ben ik naar u gekomen.

Dank u voor uw woorden.

Maar uw inspanning is tevergeefs.

Gaat u niets doen voor de kinderen?

Beter niet.

U bent een goed christen. U weet vast dat hun moeder heel ziek is.

Dring niet aan.

De koning heeft beslist en het is onze plicht te gehoorzamen.

Ik ben geen intrigant als Pacheco, die draait met de wind.

Wij willen niet méér koning zijn dan de koning zelf,

zoals uw vriend Don Álvaro de Luna dat wilde.

Wij Mendoza's moeten stabiel blijven,

en geen andere invloeden toelaten dan die van de koning.

En zeker niet nu hij Don Beltrán de la Cueva aan mijn dochter koppelde.

Het spijt me, don Gonzalo.

Goed.

Bedankt voor uw tijd, alleszins.

Graag gedaan.

Het is altijd een plezier, te praten met iemand zo ontwikkeld als u.

Oh ja, over enkele uren ga ik naar het Hof, om

trouw te zweren aan prinses Juana: als u met mij wil meekomen.

Ik zou gaan, enkel om de kinderen te zien, maar ik weet dat het niet kan.

Ik heb al meerdere keren naar de koning geschreven, tevergeefs.

Er is iets wat onze koning parten speelt:

Hij is weinig galant en zelden attent.

Maak u geen zorgen, kom met mij mee en

ik zorg ervoor, dat u ze ziet. Ik geef u mijn woord.

Dat volstaat voor mij.

Niets is méér waard, dan het woord van een Mendoza.

Bijeenkomst van de edelen met de koning.

Het theater begint.

Maak geen grappen.

Ziet u niet, dat het één grote klucht is?

Bekijk Beltrán.

Wat doet hij met de Mendoza's?

Kent u het laatste nieuws niet?

De dochter van don Diego Hurtado de Mendoza

gaat trouwen met onze vriend Beltrán.

Wordt Beltrán familie van de Mendoza's ?

En hij wordt graaf van Ledesma.

Geen enkele manhoer werd ooit zo vet betaald.

Hebt u nog méér bewijzen nodig?

Zijne majesteiten, de koning en de koningin!

Kijk die achter hen, volgend als schoothondjes.

Eindelijk dringt de situatie tot u door.

Het woord is aan de koning!

Welkom, dames en heren.

Wij zijn hier vandaag samen om één enkele reden:

Trouw zweren aan mijn dochter Juana, als erfgename van de Kroon.

U mag beginnen.

Wanneer uw naam wordt genoemd, zweer dan trouw aan prinses Juana,

knielend voor haar.

Doña Isabel van Castilië, prinses van het koninkrijk.

Don Alfonso van Castilië, prins van het koninkrijk

en eerbiedwaardig Meester van de Orde van Santiago.

Don Alonso Enríquez. - Wilt u?

Natuurlijk! Ik heb niet de ziel van een martelaar.

Maar als het waar is, wat u zegt, zult u iets moeten doen.

En dat zal ik.

Kom me deze namiddag opzoeken en u zult zien.

Zijn excellentie Don Alfonso Carrillo de Acuña,

aartsbisschop van Toledo. - Uw beurt.

Bekijk het gezicht van het kind, helemaal haar vader.

We noemen haar ' la Beltraneja.'

Misschien hebben we geluk en laten ze ons nu teruggaan.

Maak je geen illusies, Alfonso.

Kom binnen.

Don Gonzalo! - Alfonso.

Isabel.

Dank u wel, excellentie.

Geen dank.

Wat ik beloof, dat doe ik.

Hoe gaat het met onze moeder?

Ze snakt ernaar jullie te zien.

Ze heeft me gestuurd om nieuws over jullie.

Maakt ze 't goed?

Heel goed. Ze wandelt terug graag door de velden.

Ze mist jullie, dat is het enige wat haar verdriet doet.

Hoe verloopt jullie leven aan het Hof?

Slecht. - Niet overdrijven, Alfonso.

Rotslecht niet, ze zorgen voor ons.

We missen uw lessen en die van moeder, maar we klagen niet.

Maar we zeiden net...

Onzin! Iedereen heeft eens een slechte dag. Zeg moeder dat het heel goed gaat.

Dat we niet mogen klagen.

Soms begrijp ik je niet, zus.

Waarom gaan we niet in de tuin wandelen? Het is mooi weer.

Graag.

Alfonso, laat je me even alleen met Don Gonzalo?

Ik wil u een boodschap meegeven voor Beatriz.

Ik wacht buiten op u.

Vertel.

Geeft u me even om een brief te schrijven naar Beatriz?

Het duurt niet lang, zo kunt u hem meenemen naar Arévalo.

Natuurlijk, ik wacht buiten op u.

Laat u niet misleiden door de klachten van mijn broer.

Dank voor de raad.

Isabel, bent u oprecht geweest?

Gaat het echt goed met jullie aan het Hof?

Is het waar, dat met moeder alles goed gaat?

Natuurlijk, waarom zou ik tegen u liegen?

En waarom zou ik liegen tegen u?

Ik ben de dochter van koningen, ik zou nooit liegen.

Ik zie, dat u de verantwoordelijkheid van een koningin al beheerst.

Als God wil, dat ik het ooit ben, twijfel niet dat ik gereed zal zijn.

En dat zal zijn dankzij u.

Hierbij verklaar ik

dat ik tegen mijn wil gedwongen werd, trouw te zweren aan prinses Juana,

die de dochter is van de koningin,

maar niet van de koning.

Bent u zeker van wat u beweert?

Bent u zeker, dat u wil blijven werken als notaris?

Ja, excellentie. - Schrijf dan, dwaas.

Wilt u dit ook voor echt verklaren?

Nee, uw eed volstaat.

Ik schrijf u deze brief, Beatriz,

maar lees hem luidop voor aan Don Gonzalo de Doña Clara.

Aan mijn moeder niet, ik wil niet dat ze lijdt.

Het spijt me, Don Gonzalo...

dat ik niet duidelijk tegen u was in bijzijn van Alfonso.

Hij begrijpt bepaalde verantwoordelijkheden nog niet

die wij als koninklijke familie moeten dragen.

Soms met spijt.

Zeg moeder dat haar kinderen elke dag meer van haar houden.

en altijd de dag van ons afscheid in gedachten hebben.

U, Don Gonzalo...

dank ik voor uw goede zorgen en attenties,

die eerder dan die van een voogd, die van een vader waren.

We mogen u dus vader noemen,...

want uw echtgenote, mijn geliefde Clara, zoogde mij.

Aan u, Beatriz...

mijn beste vriendin,

mijn zuster.

wil ik zeggen dat ik u mis,

want hier kan ik met niemand praten, of plezier maken zoals ik deed met u.

Ik zweer, dat als God het me op een dag toelaat...

zal ik degenen die me deze hel doen beleven, doen terugbetalen,

want ik zal niet de andere wang aanbieden

maar zal ik een oog voor een oog nemen en een tand voor een tand,

want ik begrijp mijn opsluiting niet, ver van u...

ver van mijn familie, want dat bent voor mij.

Ik hou van u, Isabel.

Isabel.

Isabel.

Excuseer, Alfonso, ik was aan 't dromen.

Het wordt koud. We moeten terug naar 't paleis.

Waarvoor? Er is niemand daar, die ik wil zien.

Weet je waarom ik hier kom?

Ik kijk naar de lucht, en beeld me in, dat ik in Arévalo ben.

En ik denk aan de mensen van wie ik hou en niet mag zien,

sinds vier lange jaren.

Verlies de moed niet, Isabel.

Enrique laat een feest organiseren voor je achttiende verjaardag.

Ja, maar moeder zal niet op het feest zijn.

Ik mis haar ook.

Heel erg.

Maar het is beter aan bepaalde dingen niet de hele tijd te denken.

Je vergist je. We moeten het doen.

Ik vergeet niet en zal het nooit doen.

Kom, we gaan naar 't paleis.

Als je 't niet erg vindt, blijf ik liever nog even alleen hier.

Het verbaast me, dat u al dit vertrouwen in mij stelt.

Alleen u kunt voor ons tussenkomen bij de koning, majesteit.

Ik zal erover nadenken.

Alstublieft.

Het is maar een bezoek aan onze moeder.

Het is al jaren geleden, sinds we uit Arévalo naar hier zijn bracht.

We weten niets van haar en haar gezondheid was bij ons vertrek al slecht.

Denk aan haar, u die ook moeder bent.

Wat zou u voelen, als men uw dochter van u zou afnemen?

Ik smeek u. Voor mijn zuster en voor mij.

Laat ons alleen.

Sta op, alstublieft. U bent Meester van de Orde van Santiago.

Ik zal met mijn echtgenoot, de koning, spreken.

Dank u , majesteit.

Maar ik wil u eerst iets vragen.

Tijdens de viering van uw zusters verjaardag zult u weten wat.

En als u uw moeder wilt terugzien, zult u het zonder klagen aanvaarden.

Is dat duidelijk?

Ja, majesteit.

Excuseer me, ik heb belangrijke zaken te doen.

Uw broer weet duidelijk wat hij wil.

Soms denk ik, dat God zijn verstand tussen zijn benen heeft gestoken.

Bekijk Alfonso. Ziet hij er niet heel droevig uit?

Heel droevig en heel eenzaam, ja.

Hij lijkt op een begrafenis te zijn, in plaats van op 't feest van zijn zuster.

Aandacht! Hare majesteit de koningin en prinses Isabel van Castilië.

Broer, doe voort met de andere dame,

we hadden al problemen met de moeder, liefst niet ook met de dochter.

U ziet er stralend uit, Isabel. Nietwaar, Alfonso?

Het kleed is prachtig, zus.

Iets te veel uitgesneden, maar als de koningin iets in haar hoofd heeft...

U weet allemaal

dat ik niet hou van vieringen en dat méér dan twee mensen, voor mij een massa is,

maar vandaag is een grote dag.

Mijn dochter, prinses Juana groeit gezond en gelukkig op.

En mijn geliefde zuster viert haar meerderjargheid.

Gefeliciteerd, Isabel.

Als verjaardagsgeschenk zal ik u iets toelaten, waar u

sinds lang op wacht en wat jullie verdiend hebben door uw volharding.

U mag uw moeder gaan bezoeken in Arévalo.

Dank u, majesteit. Hebt u dat gehoord, broer?

Maar ik heb nog een andere reden om blij te zijn:

Ik meld u de spoedige benoeming van mijn trouwe Beltrán de la Cueva

als Meester in de Orde van Santiago.

Maar dat is de titel, die vader jou bij testament naliet.

Wat heb je gedaan, Alfonso?

Heb je dat gehoord? - We zijn niet doof.

Ik verdraag dit niet langer.

Het is tijd om mijn eed te laten gelden.

Komt u mee? - Natuurlijk.

Hoe blij ben ik u weer te zien!

Isabel, u bent een vrouw geworden!

Maar denk eraan, dat ik nog altijd uw oudere zuster ben.

Beatriz! - Alfonso!

Ik ben zo blij! - En mijn moeder?

Waar is onze moeder?

Ik zal mee tot bij haar gaan.

Admiraal don Fadrique, Graaf van Benavente, Graaf van Alba, Rodrigo

Manrique, graaf van Paredes, Diego Estúñiga, graaf van Miranda, bisschop Carrillo.

- Bent u zeker, Don Diego? - Heel zeker, heer.

Allen beramen ze iets tegen uwe majesteit, onder bevel van Pacheco.

En er is méér.

Bespaar me het lezen, alstublieft.

Het is een notariële akte.

Ze is gedateerd op dezelfde dag, dat we trouw zworen aan uw dochter.

Pacheco zweert erin, dat hij trouw heeft gezworen onder dwang...

Het is zo schandalig, dat ik het amper gezegd krijg.

Wat beweert die verrader?

Dat uw dochter niet uw kind is, maar van de koningin en Beltrán de la Cueva.

De hoerenzoon!

Hij moet dit de hele tijd beraamd hebben.

Alfonso en Isabel worden zijn volgende pionnen, als we niets doen.

Beltrán. Beltrán!

Ze moeten onmiddellijk terug naar het Hof komen.

Moeder.

Wij zijn het.

Jullie?

Ja.

Ja, Isabel en ik, Alfonso.

Nee..., jij bent mijn zoon niet.

Waar zijn mijn kinderen?

Waar zijn mijn kinderen?

Hiervoor heb ik de Orde van Santiago weggegeven,

om een moeder te zien die me niet eens herkend.

Waar zijn mijn kinderen? - Moeder.

Moeder, rustig. Rustig. Rustig.

Komaan, alstublieft, eet iets.

Zonder te eten komt men nergens.

Dank u, Clara, maar we hebben niet veel honger.

Ik ga ook even een luchtje scheppen.

Blijf alstublieft, Alfonso.

Waarom, Chacón?

Gaat u me de waarheid vertellen?

Gaat u me zeggen, dat mijn moeder al ziek was, toen u ons laatst het bezocht?

Wat had het u geholpen, als u de waarheid had geweten?

Wist jij het?

Ik wist het van het moment, dat ik Don Gonzalo's gezicht zag.

Nemen jullie mij voor een dwaas? Waarom heb je 't niet gezegd?

Omdat soms verantwoordelijkheid belangrijker is dan de waarheid.

Jij hebt altijd een uitleg voor alles, zus. Maar soms volstaan woorden niet.

Wat is er aan de hand, don Gonzalo?

Roept mijn moeder in haar dromen nog altijd op Don Álvaro de Luna?

Ja.

Het is tijd dat u me alles uitlegt, wat ik hoor te weten.

Hij was mijn leraar en beste vriend.

Niemand verdedigde uw vader ooit zoals hij.

Hij vocht tegen de edelen die van Castilië een wespennest maken.

En dat betekende zijn ondergang.

Pacheco kreeg de koning zo ver, het doodvonnis te tekenen.

Ik begrijp het niet. Als jullie zo goede vrienden waren...

Soms zijn koningen zwak en aanvaarden vreselijke dingen om de macht te behouden.

Maar koning Juan kon de wroeging niet aan en stierf een jaar later.

U was maar 3 jaar oud.

En mijn moeder begon waanbeelden te krijgen.

En waarom wilde mijn vader u als voogd,

don Álvaro's beste vriend?

Vanwege een slecht geweten

en omdat hij wist, dat ik jullie altijd trouw zou blijven

en mogelijk omdat ik niet die drang naar macht heb van Don Álvaro.

Ik voer enkel de taak uit die hij mij heeft toevertrouwd.

Als u geen ambitie hebt, wat doet u dan verder vechten?

Ik wil dat Castilië de edelen kwijt raakt, die het leegzuigen

en die doden zoals het hun uitkomt.

Ik wil een Castilië met een koning die beveelt en niet bevolen wordt.

Ik droom hier elke nacht van.

Mag ik deze droom met u delen?

Niets zou mij gelukkiger maken.

Het spijt me, heer, op bevel van de koning moeten de kinderen terug naar 't Hof.

Alfonso is al buiten met mijn mannen.

Wat gebeurt er?

Dit is geen moment voor verklaringen.

Hoogheid, we moeten onmiddellijk vertrekken.

Niet zonder afscheid te nemen van onze moeder.

Op een dag ga ik Enrique dit betaald zetten.

Kalmeer, Alfonso.

We moeten kalm blijven.

We mogen geen verdriet of pijn tonen, want dat maakt ons zwak.

Er komt een dag, dat

zij die ons bij moeder weghaalden, spijt zullen krijgen.

Wat als die dag nooit komt?

Ik zweer bij God, dat hij zal komen.

Ik ga voor niets anders vechten, dan daarvoor.

Ondertiteling: Bor Snarf

Ze beweren dat onze dochter geen recht heeft op de troon,

waarover moet u nog nadenken?

Hier staan onze eisen! Ze moeten ze aanvaarden!

Een Mendoza verraadt zijn koning nooit, zelfs niet als hij zich vergist.

De koning zal onderhandelen, hij heeft het Hof samengeroepen.

Met zo'n behandeling, kan men beter geen koningszoon zijn.

Ik was beter als boerenzoon geboren.

Castilië is in twee verdeeld

en Alfonso en Isabel staan in 't midden.

Wij willen niemand aan onze zijde.

Hij wordt de page van uw broer.

Page? Spion, bedoelt u.

Ik aanvaard alle voorwaarden. Behalve één.

Ik onterf mijn dochter niet.

Waag het niet!

Ik wil jullie niet dichtbij mijn dochter zien,

of het is terug gedaan met vrij in het paleis rond te wandelen.

We moeten de edelen overtuigen, die nog twijfelen.

Beloof hun hoge posten in de toekomst, koop ze zo nodig om.

Als u ons gaat volgen, blijf minstens 20 passen achter ons.

Ze moeten denken dat we oprecht onderhandelen.

Geef hun iets belangrijks.

Wat? - Beltrán de la Cueva.

Hoe is het mogelijk, dat u het niet ziet.

Dood me.

En de oorlog die u zo wil vermijden, begint morgen.

Waarom doen ze ons dit aan?

Weet u wat verwacht wordt van een koningin moeder?

Dat ze méér waardigheid bezit dan u.

Alles is klaar,

Aartsbisschop Carrillo wacht op ons in de stallen.

Genoeg!

Ze willen dat de koning tekent, nietwaar?

Zo niet, zullen ze ons doden.

Ik doe enkel mijn plicht.

U hebt een grote toekomst voor u, Gonzalo.

U bent de koning, nietwaar? U bent geboren om te bevelen.

Op een dag zal ik de koningin zeggen, hoe ik haar haat.

- Op Castilië. - Op Castilië.

Ik moet de oorlog vermijden.

Beseft u de gevolgen van die beslissing?

Leve koning Alfonso! - Leve!

Wat geven we hem in ruil?

Isabel.

We moet dit huwelijk tegenhouden.

Als de koning van Portugal zijn troepen aansluit bij die van Enrique

is al onze moeite voor niets geweest.

De edelen raken verdeeld. Ze zijn niets zonder Pacheco.

Ik ga niet onderhandelen met de koning.

Ik haal hem uit zijn paleis en breng hem hier.

Wilt u hem gijzelen?

Als er echt iets op til is, hoe minder lawaai we maken, hoe beter.

Wat gebeurt er hier?