Original subtitles

Απόδοση/Προσαρμογή Chrisskg Με αντιπαραβολή των αγγλικών και γαλλικών υποτίτλων

1η διανομή subs4free

Δεν του λες να βιαστεί; Σαν ν' άργησε μου φαίνεται.

Εντάξει.

Έλα λίγο νωρίτερα, εντάξει;

Όλοι στις θέσεις τους;

Εντάξει.

Ωραία, ευχαριστώ.

Πάρτε τις θέσεις σας.

Ησυχία τώρα.

Βοηθητικοί, πάμε!

Πάμε, Τεό.

Εντάξει, στοπ.

- Στοπ! Στοπ! - Σταματήστε.

Έλα μαζί μου.

Στις θέσεις σας.

Όταν κατεβαίνεις τις σκάλες,

προσπάθησε να μην κουνάς τα χέρια σου έτσι.

Χαλάρωσέ τα, καθώς κατεβαίνεις, χαλαρά.

- Εντάξει. - Χαλαρά.

Κατέβα κι έχε τα κρεμασμένα. Εντάξει;

Ωραία. Μπορείς να ξαναδοκιμάσεις;

- Από δω; - Ναι.

Ξανά.

Εντάξει. Άλλη μία.

Και βάλε τα χέρια σου στις τσέπες.

Στην τσέπη; Έτσι;

Όχι, μέσα στις τσέπες.

Καλώς, ας το κάνουμε έτσι.

- Ναι; - Ναι. Μια χαρά.

Εντάξει, Το ξαναγυρίζουμε. Στις θέσεις σας παρακαλώ.

- Λήψη τέταρτη. - Κλακέτα.

- Έτοιμοι. Βοηθητικοί, πάμε! - Στοπ, στοπ...

Τι κάνεις με τα χέρια σου;

- Συγγνώμη. - Κράτα το ποτήρι σου...

Γιατί είναι άδειο το ποτήρι της;

Βάλε το άλλο σου χέρι εδώ.

Και κράτα το ποτήρι σου.

Αυτό μόνο, κράτα το ποτό σου.

Πώς κρατάς το ποτήρι σου; Θαυμάσια.

Να μιλάτε. Να διασκεδάζετε.

Εμπρός, γυρίζουμε.

Εντάξει, Τόμας;

Εντάξει;

Στις θέσεις σας. Τα τσιγάρα...

Στοπ.

Δεν κατεβαίνεις τις σκάλες από αγγαρεία,

θέλεις να κατέβεις.

Δεν πρόκειται καν για τη σκάλα. Είναι για σένα...

που ήρθες να πιεις κάτι, να διασκεδάσεις.

Είναι απλά μια μεταβατική στιγμή.

Αλλά τη μετατρέπουμε σε μια τεράστια δραματική στιγμή,

γιατί είσαι ανίκανος, να κατέβεις απλά μια σκάλα.

Όλοι εσένα περιμένουν. Απλά κατέβα τα σκαλιά.

Κατέβα τη σκάλα. Δεν είναι δα και τόσο δύσκολο.

Δεν θέλω να... Όχι να...

μας δείξεις τα κινητικά σου προβλήματα.

Μόνο να κατέβεις τη σκάλα, να κοιτάξεις τριγύρω.

Είναι ένα μέρος που ξέρεις από παλιά,

και σου αρέσει. Το διασχίζεις...

για να πιεις κάτι, να κάνεις ένα τσιγάρο που απολαμβάνεις...

γιατί είναι η αγαπημένη σου μάρκα. Εντάξει;

- Εντάξει. - Τέλεια.

- Κρίμα. - Καλά;

- Ναι, εσύ; - Καλά.

Ήρθες για να φας φιστίκια;

Ναι. Θες να την κάνουμε για κάπου, μετά;

Πού;

Δεν ξέρω. Σε μένα; Σε σένα;

- Όχι. - Όχι;

Όχι, όχι τώρα.

- Γιατί έτσι; - Δεν γουστάρω τώρα.

Τέλειωσαν τα γυρίσματα. Πάμε.

Ναι, αλλά μ' έκανε να συνειδητοποιήσω κάποια πράγματα.

Δεν έχει νόημα να μιλάμε τώρα, σε πάρτι είμαστε.

- Θέλω να γυρίσω σπίτι μόνη μου. - Ποια πράγματα;

Για τους δυο μας, δεν είναι αυτό που θέλω.

- Σοβαρά μιλάς; - Ναι, σοβαρολογώ.

Με συγχωρείτε.

Καλησπέρα. Μια μπίρα, παρακαλώ;

Τον καημένο.

Ήταν χαριτωμένος.

Συγγνώμη;

Το αγόρι που σιχτίρισες, είναι πολύ όμορφο.

- Δεν νομίζεις; - Ναι, μπορεί.

Συγγνώμη που σου την μπήκα. Σκέφτηκα...

- μήπως ήθελες να μιλήσεις σε κάποιον. - Μωρό μου, ας χορέψουμε.

Όχι, όχι. Δεν είμαι... Δεν έχω διάθεση.

«Δεν έχω διάθεση».

Είναι το πάρτι μου και ο άντρας μου δεν θέλει να χορέψει μαζί μου.

- Θα χορέψω εγώ μαζί σου. - Θα χορέψεις μαζί μου;

Έγινε. Τα λέμε.

Πάμε.

Δείξε τουλάχιστον ότι δεν βαριέσαι.

Προσπαθούμε να το γιορτάσουμε.

Δούλευα όλη μέρα, Τόμας, δεν έχω όρεξη για χορό.

Ούτε εγώ.

- Προσπάθησε να είσαι υποστηρικτικός. - Μάλιστα, «χερ» Φράιμπουργκ!

Πρέπει να φύγω.

Πρέπει να σηκωθώ νωρίς αύριο.

Τι σπαστικός που είσαι.

Τα λέμε μετά.

Μην το σκέφτεσαι πολύ.

Όλα καλά. Συγκεντρώσου στη μουσική.

- Πώς σε λένε; - Αγκάτ.

Είμαι ο Τόμας.

Ξέρω ποιος είσαι.

Ο Άλαν είναι από εκείνους που προτιμούν τον εικονικό κόσμο.

Προτιμάει τις σχέσεις μέσω οθόνης.

Δεν κρυώνετε;

Δεν είχα σήμα, οπότε δεν μπορούσαν να μου στείλουν μήνυμα επιβεβαίωσης.

Τα παράτησα, δεν ήταν γραφτό να γίνει.

Καλημέρα.

Πήγαμε στην Έρικα και με πήρε ο ύπνος εκεί.

Συγγνώμη, έπρεπε να τηλεφωνήσω.

Μάρτιν;

Ξέρεις τι έκανα χθες το βράδυ;

Όχι, αλλά ό,τι κι αν ήταν, ακούγεσαι πολύ ενθουσιασμένος.

Έκανα σεξ με μια γυναίκα.

Μπορώ να σου σου πω γι' αυτό, σε παρακαλώ;

Ναι, φυσικά.

Ένιωσα κάτι που δεν είχα νιώσει εδώ και πολύ καιρό.

- Και... - Δεν θέλω να τ' ακούσω αυτό.

Ήταν μεθυστικό. Κάτι διαφορετικό Μάρτιν.

Είναι άρρωστο αυτό που μας συμβαίνει.

Στ' αλήθεια.

Με μισείς, έτσι δεν είναι;

Σταμάτα το, τώρα.

Παράτα τη βαλίτσα μου!

Παράτα τη βαλίτσα μου, να πάρει!

Κόφ' το.

- Τόμας... - Η βαλίτσα μου είναι.

Η δικιά μου.

Γαμώτο!

Πάω στο μάθημα.

- Μην φεύγεις έτσι. - Παράτα με.

Άκου...

Δεν πειράζει, Τόμας. Καλά.

Είσαι κουρασμένος. Είμαι κουρασμένος.

Απλά... Ξεκουράσου λιγάκι.

Ρίξε έναν υπνάκο. Χαλάρωσε.

Όλα θα πάνε καλά.

Αυτό γίνεται, πάντα, όταν τελειώνεις μια ταινία. Μόνο που το ξεχνάς.

Σωστά;

Γι' αυτό νιώθω πλαδαρή.

- Τι; - Νιώθω πλαδαρή.

Ναι.

Το κορμί των ονείρων σου...

Πρέπει να το δουλέψω.

Σκατά!

Αγκάτ!

Αγκάτ!

Αγκάτ. Να τα πούμε ένα λεπτό;

Δύο, έστω.

- Ευχαριστώ. - Έλα, άσ' το. Πες μου.

Ποιο είναι το πρόβλημα;

Κανένα πρόβλημα. Είσαι ωραίος.

- Τότε γιατί μ' απέφυγες χθες βράδυ; - Όχι, δεν σ' απέφυγα. Απλά...

Απλά δεν έχω τίποτα να σου πω. Αυτό είναι όλο.

Έγινες πιεστικός, μου ζητάς εξηγήσεις που δεν σου χρωστάω.

Τέλειωσε. Δεν ήθελα να το πω μπροστά στους άλλους.

- Κράτα τα. - Είναι τα κλειδιά σου.

Το ξέρω, αλλά κράτα τα.

- Πάρε τα, μωρό μου. - Μην με λες «μωρό», σε παρακαλώ.

Όχι.

Δεν μπορώ να σε φιλήσω;

Όχι.

Άντε μωρή σκύλα.

Δεύτερη λήψη.

Γεια σας.

Συγνώμη που διακόπτω. Αφήστε τα στην είσοδο...

όταν φύγετε για να καθαρίσουμε και τα υπόλοιπα.

- Έγινε. - Φεύγουν και οι ασκούμενοι...

και θα ήθελαν μια φωτογραφία μαζί σου.

- Σε πειράζει; - Αν το κάνουμε στα γρήγορα.

Ευχαριστώ.

Άντε... Ας πάμε.

Μας βγάζεις μια φωτογραφία, σε παρακαλώ;

Ευχαριστώ.

- Εδώ πέρα; - Όλοι;

- Γεια. - Γεια.

- Ας σταθούμε εδώ. - Εντάξει.

- Όλοι εδώ; - Ναι.

- Είμαστε καλά έτσι; - Ναι.

Λίγο πίσω. Δεν ξέρω τ' όνομά σου. Ευχαριστώ.

Εντάξει, χαμογελάμε.

- Ορίστε, έβγαλα δύο. - Ευχαριστώ.

Λοιπόν, έκανα κράτηση…

Ευχαριστώ.

Τα λέμε σύντομα.

Αντίο σας.

Αντίο σας.

Είσαι φωτογράφος;

Όχι. Δηλαδή, με προσκάλεσε.

- Πού πάμε, Έρικα; - Στο Τριπλέτ.

- Μην ξεχάσεις να αφήσεις τα κλειδιά. - Ναι.

- Δεν έρχεσαι; - Όχι. Προσπαθώ να δουλέψω.

Εντάξει.

- Θα σε δω την άλλη φορά. - Εντάξει. Καληνύχτα.

Αγκάτ!

Πολύ φασαρία κάνεις!

Συγγνώμη.

Ευχαριστώ.

Λίγο-πολύ στεγνά.

Ναι.

Καληνύχτα σου.

Καληνύχτα.

Είσαι σίγουρος ότι μ' ερωτεύτηκες;

Ίσως θα έπρεπε να τολμήσουμε περισσότερο.

Να μην είμαστε συνεχώς τόσο προσεκτικοί.

Δηλαδή, τώρα που ερωτεύεσαι έναν άλλον, θες να τολμήσεις;

Δεν είπα ότι την ερωτεύτηκα. Είπα...

Το λέω εγώ.

Δεν με πιστεύεις;

Δεν είπα αυτό.

Θα μπορούσες να πεις ότι χαίρεσαι για μένα.

Άκου, ζήσε τις εμπειρίες που αναζητάς,

ό,τι σ' ενθουσιάζει, αλλά μην μου λες πώς να νιώσω.

Δεν σου λέω πως να νιώσεις.

Μοιράζομαι μαζί σου αυτό που εγώ νιώθω.

- Εντάξει. - Εντάξει.

Μου αρέσει να σε βλέπω να ωριμάζεις.

Να σε βλέπω να ζεις τη ζωή σου. Εντάξει;

Είσαι ο αδερφός μου, Μάρτιν.

Θεέ μου! Αυτό κι αν είναι νέο.

«Αδερφός»!

Κοίτα, σου λέω μόνο πως μπορείς να με βοηθήσεις.

Πώς θες να σε βοηθήσω;

Με το να είσαι πλάι μου.

Δείχνοντας υπομονή.

- Καλησπέρα! Πώς είσαι; - Καλά, ευχαριστώ.

-Εκεί, στα αριστερά. - Ευχαριστώ.

Γεια σου αγάπη μου.

- Είσαι καλά; - Ναι.

Φαίνεσαι καλά. Πού είναι ο Τόμας;

Στο μοντάζ.

Συγγνώμη. Αγενές εκ μέρους μου.

- Γεια σου. - Γεια.

- Μάρτιν. - Αχμάντ.

Ο Αχμάντ είναι νέος πελάτης. Εξαιρετικός συγγραφέας.

Χάρηκα. Ο Κλεμάν μιλάει για σένα όλη την ώρα.

Αλήθεια;

Μου είπε και για το στούντιο σου, στο Μονπαρνάς.

- Ίσως πάμε να τον δούμε. - Ναι. Όποτε θέλετε.

Τι γράφεις;

Δεν ξέρω. Δεν έχω γράψει και τόσα πολλά.

Άρα, δεν ξέρω καν αν έχω ένα συγκεκριμένο θέμα.

Υποθέτω προσπαθώ να γράψω γι' αυτά που ξέρω.

Το μυθιστόρημά του είναι φανταστικό. Μόλις το πούλησα, το γιορτάζουμε απόψε.

- Θες μαρτίνι; - Γιατί όχι.

- Θα ήθελα πολύ να το διαβάσω. - Και βέβαια.

Πόσο καιρό έχεις στο Παρίσι;

- Περίπου έξι χρόνια. - Ωραία. Μια χαρά.

- Σου αρέσει; - Το λατρεύω.

- Εσένα, σ' αρέσει; - Ναι. Είναι η πόλη μου.

- Άλλο ένα ουίσκι; - Ναι, παρακαλώ.

Παιδιά, πεινάτε;

Ας φάμε, ναι.

- Πεινάς κι εσύ; - Ναι, πεθαίνω της πείνας.

Με τι ασχολείσαι τώρα;

Συντάκτης για την πεζογραφία, σε λογοτεχνικό περιοδικό.

Εννοούσα, το επόμενο βιβλίο σου;

Δεν σκοπεύω να γράψω άλλο.

Γιατί όχι; Είχες μεγάλη επιτυχία.

Όχι, δεν μου λέει τίποτα να φαντάζομαι τον εαυτό μου συγγραφέα.

Μου άρεσε όταν το έγραφα γιατί εκείνη την εποχή ήμουν εντελώς ανώνυμος,

ο κόσμος δεν ήξερε ότι υπάρχω. Έτσι...

- Ένιωσα ελεύθερος. - Φυσικά. Δεν με πείθεις καθόλου.

- Θα γράψει κι άλλο. - Όχι, μην μιλάς για μένα.

- Θα γράψει κι άλλο βιβλίο. - Τώρα...

- Είναι σίγουρο. - Τώρα θέλω να κάνω άλλα πράγματα.

- Σαν τι δηλαδή; - Τόμας.

Τι; Έχω περιέργεια.

Θέλετε κάτι άλλο;

Ναι, άλλο ένα τζιν τόνικ, σας παρακαλώ.

Αν βρω την απάντηση, θα στην πω.

- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.

Τι αλαζονικό κάθαρμα.

Δεν νομίζω.

Ο Κλεμάν λέει πως το βιβλίο είναι εξαιρετικό.

Το πούλησε παντού, ελπίζει να έχει μεγάλη επιτυχία.

Αλίμονο. Πώς αλλιώς θα πληρώνει τον εθισμό του στη ντόπα;

Ο Κλεμάν δεν είναι ναρκομανής.

Τότε θα έπρεπε. Ίσως γινόταν πιο ενδιαφέρων.

Πού πας;

Στο μοντάζ.

- Τώρα; - Ναι. Δεν είμαι κουρασμένος.

Λες ψέματα.

Άσε το μελόδραμα, σε παρακαλώ.

Γεια σου. Καλησπέρα.

Θα τους ξυπνήσεις όλους.

- Τι; Όχι. - Ναι.

Αγκάτ;

- Αγκάτ; - Τι;

Μπορείς να έρθεις;

Τι είναι;

Ήθελα να σε κοιτάξω.

Να 'μαι.

Να 'μαι κι εγώ.

Είσαι καλά;

Ναι. Κι εσύ;

Ναι.

Χαίρομαι που βρίσκομαι εδώ.

Κι εγώ.

Θα μπεις μαζί μου;

♪ Δεν θα πάρετε τη γλυκιά, ανθισμένη λεβάντα μου; ♪

♪ Δεκάξι μπλε κλωνάρια ♪

♪ Μια δεκάρα, όλα ολάνθιστα ♪

♪ Αν αγοράσεις μια φορά, θα ξαναγοράσεις ♪

♪ Για να μοσχομυρίζουν τα ρούχα σας γλυκά και όμορφα ♪

♪ Ελάτε μικρές κυρίες μου και μην αργοπορείτε ♪

♪ Η λεβάντα μου είναι φρέσκια, από τo Μίτσαμ ♪

♪ Kι περνάμε μια φορά τη μέρα ♪

♪ Κάποια είναι μεγάλα και άλλα μικρότερα ♪

♪ Παρακαλώ πάρτε τα και δείξτε τα όλα ♪

♪ Ήταν νωρίς, το ξημέρωμα ♪

♪ Σαν έπεφτε η πάχνη ♪

♪ Που μάζεψα τη γλυκιά μου τη λεβάντα ♪

♪ Απ' το λιβάδι, όταν ήταν όλες ανθισμένες ♪

♪ Δεν θα πάρετε τη γλυκιά, ανθισμένη λεβάντα μου; ♪

♪ Δεκάξι μπλε κλωνάρια ♪

♪ Μια δεκάρα, όλα ολάνθιστα ♪

[«Won't You Buy My Sweet Blooming Lavender» Janet Penfold]

Μου θυμίζει ένα τραγούδι που μου 'μαθε ο μπαμπάς μου.

Θες να τ' ακούσεις;

♪ Όταν θα τραγουδάμε των κερασιών την εποχή ♪

♪ Και τα χαρούμενα αηδόνια και τα πειραχτήρια τα κοτσύφια ♪

♪ Θα 'χουν όλα τους γιορτή ♪

♪ Οι ομορφονιές θα 'ναι ξελογιασμένες ♪

♪ Κι οι ερωτοχτυπημένοι θα 'χουν τον ήλιο στην καρδιά ♪

♪ Όταν θα τραγουδάμε των κερασιών την εποχή ♪

♪ Θα σφυρίζει όμορφα το πειραχτήρι το κοτσύφι ♪

[«Le Temps Des Cerises» J.B. Clément & A. Renard 1866]

Με κάνεις να ντρέπομαι.

Νομίζω ότι σε ερωτεύομαι.

Το λες συχνά, φαντάζομαι.

Το λέω όταν το εννοώ.

Το λες όταν σε βολεύει.

Το λέω όταν το νιώθω.

Είσαι σίγουρος ότι είναι δικό σου;

Ναι, είμαι σίγουρος.

Κρίμα που δεν πήγαμε ποτέ στην Μπραζίλια.

Δεν φταίω εγώ.

Ούτε εγώ.

Διαβάζεις το βιβλίο του;

Ναι.

Θα 'χει τον ατέλειωτο.

Έχω φτάσει στα μισά.

Είναι καλό.

Καλογραμμένο.

Νόμιζα ότι δεν σου άρεσαν τα μυθιστορήματα.

Αυτό μ' αρέσει.

Άφησα κάνα δυο κούτες.

Θα έρθω μέσα στο Σαββατοκύριακο, εντάξει;

Ναι. Μπορεί να πάω στο εξοχικό.

Δεν ξέρω ακόμα.

Ήθελα να σου πω γι' αυτό.

Με πήρε μια μεσίτρια την περασμένη βδομάδα.

Ένα ζευγάρι, ενδιαφέρεται να το δει.

Εντάξει, τι εννοείς «να το δει»;

Να το αγοράσουν.

- Τους άρεσε η εξωτερική όψη. - Δεν πωλείται.

Το ξέρω, αλλά δεν θα μπορέσω να το αντέξω οικονομικά.

Μπορώ να πληρώνω το μερίδιό μου.

Τι;

Δεν θέλω να μοιράζομαι ένα σπίτι μαζί σου, Τόμας.

- Να το συζητήσουμε σε λίγες βδομάδες; - Μπορεί να μην ενδιαφέρονται μέχρι τότε.

Δεν χρειάζεται να πουλήσουμε επειδή βρέθηκε αγοραστής, είναι γελοίο.

- Μάρτιν... - Πρέπει να φύγω.

Ναι.

Θα σε πάρω το Σάββατο, εντάξει; Μπορούμε να το κουβεντιάσουμε.

Εφτά η ώρα.

Προχώρα.

Θα μείνεις πολύ καιρό;

Εννοείται. Για πάρα πολύ.

Ώστε, δεν είναι μόνο για αποθήκευση;

Φυσικά και είναι γι' αποθήκευση.

Καλωσόρισες.

Καλώς σε βρίσκω.

Γεια σου.

Εγώ είμαι.

Είναι εφτά η ώρα.

Σου είπα ότι θα πάρω, οπότε πήρα.

Δεν χρειάζομαι ατζέντα για να σου μιλήσω.

Τι είναι αυτή η μουσική;

Μην γίνεσαι γελοίος. Θα κλείσω τώρα. Κλείνω.

Αντίο, Τόμας.

- Συγγνώμη. - Δεν πειράζει.

Μακάρι να μ' άφηνε ήσυχο, να σταματούσε να μου τηλεφωνεί.

Ναι, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι' αυτό.

Τι εννοείς;

Θέλω να πω, δεν μπορείς να αλλάξεις κάποιον σαν αυτόν...

Το πώς σκέφτονται, πώς λειτουργούν.

Αν δεν θες να του μιλάς απλά μην το σηκώνεις.

Είναι εύκολο.

Πώς σου φαίνεται;

Υπέροχο.

Δεν νομίζεις ότι είναι υπερβολικό;

Σημασία δεν δίνεις.

Πώς... Είπα ότι μου φαίνεται θαυμάσιο.

Πανέμορφο.

Είσαι εντάξει;

Ίσως έχει δίκιο ο Μάρτιν.

Μπορεί να γίνομαι φριχτά εγωκεντρικός.

Πιστεύεις πάντα, αυτά που λέει;

Με ξέρει καλά.

Γι' αυτό τον άφησες;

Κι εγώ;

Σε ξέρω έστω και λίγο;

Ναι.

Λιγάκι.

Τι;

Καλημέρα!

Στα θρανία σας.

Μετράς το μπόι σου, Λεό;

Ευχαριστώ.

Συγγνώμη που άργησα.

Σας ευχαριστώ που καθίσατε σχεδόν φρόνιμοι!

Πώς είστε;

Καλά.

- Κάνατε όλοι την εργασία σας; - Ναι.

«Το Σαββατοκύριακο μου», τέλεια. Ποιος θέλει να ξεκινήσει;

- Εμπρός, Μαρκ-Ορέλ, σ' ακούμε. - Είστε πολύ όμορφη, κυρία.

Ίσως έχει αγόρι!

Είναι αλήθεια; Έχετε, κυρία;

Όχι, ίσως.

Έτσι κι αλλιώς, δεν σας αφορά.

Ας αρχίσουμε.

Λεό...

«Το Σαββατοκύριακο, μετά το σχολείο, έπαιξα ποδόσφαιρο με τους φίλους μου.

»Μετά πήγαμε μαζί σινεμά.

»Το Σάββατο έπαιξα πινγκ πονγκ μαζί τους.

Και το βράδυ για φαγητό, όλοι, σ' ένα εστιατόριο».

Εντάξει.

- Εσύ Βαλεντέν; - Εντάξει.

«Το πρωί του Σαββάτου έκανα τα μαθήματά μου, μέχρι το μεσημέρι.

»Μετά το μεσημεριανό, ζωγράφισα μέχρι να βραδιάσει.

»Πήγα για ύπνο γύρω στις 10 με 11.

Την επόμενη, το ίδιο, μόνο που με πήρε ο ύπνος κατά τις εννιά».

Πάτε για ύπνο ό,τι ώρα θέλετε;

- Όχι, όχι... - Ναι.

Όχι, όχι...

Γεια σου.

Εγώ είμαι.

Ήρθα μόνο για να πάρω τις κούτες.

Συγγνώμη.

Τόμας.

Ελπίζω να πεινάς.

Όχι ιδιαίτερα.

Περίεργο. Άλλες φορές τρως πολύ...

κι άλλες σαν κοριτσάκι.

Δεν χρειάζεται να μαγειρεύεις για μένα.

Δεν είναι μόνο για σένα. Μου αρέσει, αυτό είναι όλο.

Σ' αρέσει αυτό το βιβλίο;

Όχι.

Είναι αστείο, γιατί γνώρισα τον συγγραφέα.

Σ' ένα πάρτι, πέρυσι...

Δηλαδή, μιλήσαμε μόνο για λίγο,

αλλά ήταν αλήθεια ενδιαφέρον άτομο.

Όπως και το βιβλίο του, λίγο-πολύ.

- Τι σημαίνει αυτό; - Δεν ξέρω.

Βρήκα το βιβλίο του πολύ πρωτότυπο.

Προς το παρόν, δεν έχω εντυπωσιαστεί.

Ξέρεις τι;

Έλεγα, μήπως, να κάναμε,

δεν ξέρω, κάτι σαν παρτάκι εδώ.

- Να καλέσουμε κάποιους φίλους σου. - Δεν θέλω «παρτάκι».

Καλά. Απλά έχω φίλους που δεν τους έχεις γνωρίσει ακόμα.

Μπορούμε να περιμένουμε λίγες βδομάδες;

Δεν θέλεις να γιορτάσουμε μαζί;

Ναι, το θέλω.

Δεν του φαίνεται.

Εντάξει. Καλή όρεξη.

Ορίστε!

Θαυμάσιο!

Απλά υπέροχο, μπράβο.

Κοίτα αυτά τα χρώματα.

Πολύ καλό.

Μπορώ να βγάλω μια φωτογραφία,

να απαθανατίσω τη στιγμή;

- Ευχαριστώ. - Είναι εξαιρετικό.

- Ήσασταν κλειστά το καλοκαίρι; - Ναι, για όλο τον Αύγουστο.

Λείπαμε. Γι' αυτό μας πήρε λίγο παραπάνω απ' όσο νόμιζα.

Ευχαριστώ.

- Εξαιρετικό. - Ναι;

Πώς σου φαίνεται; Καλό, έτσι δεν είναι;

Σε τι θα χρησιμοποιηθούν;

- Για τους επισκέπτες... - Μάρτιν; Μάρτιν;

...να φεύγουν με ένα αναμνηστικό.

Κάποιος θέλει να σε δει.

Είναι ο Τόμας.

Ένα λεπτό. Συγγνώμη.

Εντάξει.

Λοιπόν, τι λες;

Τα χρώματα είναι όμορφα.

Τι θες;

Είπες ότι ήθελες να μιλήσουμε, για το σπίτι.

Πρέπει να μου επιστρέψεις τα κλειδιά σου.

- Ποια κλειδιά; - Για το διαμέρισμα, Τόμας.

- Δεν τα έχω πάνω μου. - Ψεύτη.

Αυτά είναι της Αγκάτ.

Δεν μπορείς πια να 'ρχεσαι ό,τι ώρα θέλεις.

Γιατί όχι; Τρόμαξα τον φίλο σου;

Πρέπει να φύγεις. Έχω δουλειά.

Κάναμε την πρώτη μας προβολή.

Και;

Και δεν πήγε πολύ καλά.

Ε, και; Ήταν η πρώτη προβολή.

Πρέπει να φύγω.

Δεν κατάλαβα και πολλά την πρώτη φορά για να είμαι ειλικρινής.

Αλλά όταν το ξανάδαμε, άρχισα, κατά κάποιο τρόπο, να το συλλαμβάνω.

Ειδικά το ασπρόμαυρο.

Πόσο χρονών ήσουν όταν το πρωτοείδες;

Δεν ξέρω.

- Μπαμπά, πόσο ήμουν; - Μάλλον οχτώ ή εννιά.

Αλλά αποκοιμήθηκες τότε.

Ιδού λοιπόν το αγαπημένο μου είδος: αυτές που με νανουρίζουν.

Είσαι τυχερός όμως, που βλέπεις ταινίες με τους γονείς σου.

Βλέπεις, οι δικοί μου, δούλευαν πολύ, οπότε...

ήμουν με τη γιαγιά μου, τη μαμά της μαμάς μου,

και δεν είχε ποτέ πολλά χρήματα, αλλά ήταν όμορφη...

και της άρεσε η τέχνη, έτσι...

Ναι.

Εκείνη μας φρόντιζε...

και διάλεγε την ταινία που έπρεπε να δούμε στο σινεμά.

Μας έδινε λεφτά για τα εισιτήρια,

αλλά τα ξοδεύαμε στο λούνα παρκ.

- Τρώγοντας μαλλί της γριάς. - Τι είναι αυτό;

Εμείς το λέμε, «γένια του μπαμπά».

Πόσο καιρό έχω να φάω...

Πολύ καλό.

- Γιατί δεν πας να πεις ένα γεια; - Δεν θέλω να πω γεια.

Τόμας; Θυμάσαι τον πατέρα του Ελίας;

Που δεν επιτρεπόταν να μιλήσουμε, ούτε να κάτσουμε μαζί,

για πόσα, τέσσερα, πέντε χρόνια,

χωρίς παρουσία δικηγόρου;

Και τώρα κοίταξέ μας. Περνάμε τις διακοπές μας μαζί,

ως οικογένεια.

Μπορεί να γίνει.

Στο λέω για να σ' ενθαρρύνω λιγάκι.

Δεν είναι τόσο σημαντικό. Απλά το βρίσκω λίγο περίεργο.

Ναι, σίγουρα. Είναι περίεργο.

Έχουν τα πάντα.

Όχι, έχω κάποιον εκεί για να μου δείξει όλες τις αποχρώσεις.

- Γεια σου. - Μια στιγμή.

Συγγνώμη Άιζακ, τι έλεγες;

Πράγματι, αυτό θα ήταν υπέροχο.

Πες του ότι θα του δώσω μια πολύ καλή συμβουλή.

Απλά πρέπει να τα κάνω όλα σε μια μέρα, βλέπεις.

Τι να κάνεις σε μια μέρα;

Καλά, στείλε του μήνυμα τώρα.

Με ποιον μιλάς;

Όχι, όχι, θα έρθω αύριο, οπωσδήποτε. Ναι.

Εντάξει. Στείλε μου μήνυμα μόλις μάθεις. Αντίο.

Τι συμβαίνει;

Έρχονται να δουν το σπίτι, το Σαββατοκύριακο.

- Το ζευγάρι που σου έλεγα. - Γιατί έρχονται;

Σου είπα, δεν θέλω να το πουλήσω.

Λοιπόν, έρχονται, ούτως ή άλλως,

και θέλω να βάψω τα κουφώματα πριν φτάσουν.

- Τότε να έρθω μαζί σου. - Δεν χρειάζεται.

Δεν μπορείς να μου λες τι να κάνω.

Είναι και δικό μου σπίτι.

Λοιπόν, φεύγω πολύ νωρίς αύριο το πρωί.

Πολύ καλά. Θα την πέσω εδώ.

- Εντάξει; - Ναι, εντάξει.

Ναι, μην σταματάς.

Ναι!

Ναι, ναι!

Ναι.

Γαμώτο!

Ναι.

Είναι εντάξει. Είναι εντάξει, εντάξει.

- Είσαι καλά; - Ναι, Θεέ μου.

Ναι, ναι...

Γαμώ...

Γαμώτο.

Καλημέρα.

Μάρτιν...

Η Αγκάτ είναι έγκυος.

Έπρεπε να κοιμηθείς μαζί μου για να μου το πεις;

Το θέλατε;

Ήξερα ότι υπήρχε μια πιθανότητα.

Και πώς νιώθει γι' αυτό;

Είναι χαρούμενη.

Θέλει ένα παιδί.

Κι εσύ;

Ναι, θέλω.

Εσύ;

Τι;

Θέλεις παιδί;

Την ξέρεις την απάντηση σ' αυτή την ερώτηση.

Λοιπόν;

Τώρα...

Δεν είν' εδώ.

Βρες μου ένα τιρμπουσόν, σε παρακαλώ.

Πού να βρω εδώ πέρα;

Σε τέτοιο χάλι.

Θα το βρω εγώ.

Πού ήσουν;

Μην θυμώνεις.

Γεια σας.

Χάρηκα για την γνωριμία.

Δυνατή χειραψία.

Είστε πολύ δυνατός άντρας.

Ήρθες ακριβώς στην ώρα, για να φάμε όλοι μαζί.

Εντίτ. Χαίρω πολύ.

- Δεν θα ήθελα να το χάσω. - Όχι.

Άργησα πολύ. Συγγνώμη.

Κανένα πρόβλημα.

Μπορώ να βοηθήσω;

Όχι, τα ετοίμασα όλα.

Είμαι εδώ τώρα.

- Θα κάνω ένα ντους, στα γρήγορα. - Με δουλεύεις;

Δηλαδή, η οικογένειά σου μένει ακόμα εκεί, στη Βρέμη;

Ναι. Ναι, ευχαριστώ.

- Μητέρα; Πατέρας; - Και οι δύο.

Είναι φρικτή πόλη, αλλά την αγαπούν.

- Λαχανικά; - Ναι.

Κι έχω έναν αδερφό στο Μόναχο.

Αλήθεια;

Κι εγώ νόμιζα ότι ήσουν μοναχοπαίδι.

Όχι.

Ο αδερφός σου έχει παιδιά;

Ναι. Δύο. Αγόρι και κορίτσι.

Ωραία.

Εντάξει, τέλος η ανάκριση;

Και δεν πιστεύεις ότι θα θελήσεις κάποτε να γυρίσεις;

- Στη Γερμανία; - Ναι.

Μπορεί.

Δηλαδή,

μπορεί να γυρίσεις κάποια μέρα;

Κάποια μέρα.

Θα μεταφράσω.

Οι γονείς του είναι στη Βρέμη.

Δεν αποκλείει καθόλου να γυρίσει στη Γερμανία,

θα πρέπει να το έχουμε υπόψη μας.

Μόνο αυτό είπε. Και...

Και σας ανησυχεί;

Έχετε ένα μωρό στο δρόμο. Το ξεχνάτε;

- Θα έχετε το μωρό. - Ναι, ναι. Καταλαβαίνω.

Δεν πάω πουθενά.

Ναι.

Ήσουν παντρεμένος όταν γνώρισες την κόρη μας.

- Ναι. - Μ' έναν άντρα;

Μαμά. Μαμά...

- Ρωτάω. - Το ξέρεις ήδη.

Ρωτάω.

Ξέρεις...

- Δεν μ' αρέσει αυτή η συζήτηση. - Άσε με να μιλήσω.

Δεν θα της είναι εύκολο να μεγαλώσει μόνη της αυτό το παιδί.

Λοιπόν, είναι το παιδί μας. Δεν χρειαζόμαστε τη συμβουλή σας.

Εντάξει...

Θες λίγη σαλάτα;

Δεν θέλω να σας μιλήσω άλλο.

- Συγγνώμη; - Μέχρι εδώ.

- Περίμενε... - Τι κάνεις;

Ξέρεις... Τόμας, Τόμας.

Θέλουμε να βεβαιωθούμε...

Όχι, άκουσέ με, σε παρακαλώ.

Συγγνώμη. Λυπάμαι.

Ανησυχούμε.

Το καταλαβαίνεις;

- Το παρατράβηξες. - Όχι.

- Ήξερες τις απαντήσεις. - Είναι φυσικό.

- Είναι ο πατέρας του εγγονιού μου. - Ήξερες ότι ήταν με άντρα.

- Γιατί ρωτάς; - Πρέπει να τον γνωρίσω.

Δεν είναι τρόπος αυτός να το κάνεις.

Άκου Τόμας, θέλω μόνο...

- Ναι, αλλά τι νομίζετε; Ότι... - Άσε με να μιλήσω, παρακαλώ.

Νομίζετε ότι θα πάω στη Γερμανία;

Θέλουμε απλώς να βεβαιωθούμε...

ότι η Αγκάτ θα μπορεί να βασιστεί σε σένα.

Ναι, φυσικά.

Για να μεγαλώσει το παιδί. Αυτό θέλουμε να ακούσουμε.

Τι θέλετε να ακούσετε;

Ότι θα είσαι παρών, θα είσαι υπεύθυνος.

Ξέρεις; Εσύ...

Εντάξει, αλλά τι αλλάζει; Μπορώ να σας πω αμέσως:

Θα είμαι εδώ και θα είμαι υπεύθυνος.

Είστε ικανοποιημένη τώρα; Εννοώ...

Δεν μπορώ να σας το αποδείξω πριν γίνει, σωστά;

Δεν...

Δεν καταλαβαίνω σε τι χρησιμεύει αυτή η κουβέντα, εννοώ...

Πρέπει να με εμπιστευτείτε, έστω και λίγο.

Για να το κάνω, πρέπει να σε γνωρίσω.

Για να σε γνωρίσω πρέπει να σου μιλήσω, πρέπει να φάω μαζί σου.

Πρέπει να φάμε μαζί σας, να περάσουμε κάποιο χρόνο μαζί σας.

Καταλαβαίνω. Ας φάμε λοιπόν μαζί.

- Δεν είναι θεωρίες. - Ας φάμε λοιπόν, εντάξει;

Ας περάσουμε λίγη ώρα μαζί.

Μάρτιν;

Ναι;

Γεια σου.

- Τι; - Πρέπει να σε δω.

Άσε με.

Σταμάτα. Σταμάτα.

Είμαι τόσο χαρούμενος!

- Τι έγινε; - Είχες δίκιο.

Η αποψινή προβολή πήγε πολύ καλά.

- Γιατί ήρθες εδώ; - Ήθελα να σου το πω.

- Ας πιούμε κάτι. - Δεν μπορείς να μείνεις.

- Ένα ποτό, έλα. - Δεν μπορείς...

Να τσουγκρίσουμε. Έλα!

Ήταν στ' αλήθεια τέλειο.

Ο κόσμος χειροκροτούσε.

Ήταν ειλικρινές, ξέρεις. Ήταν καλό.

Η ταινία είναι πολύ καλή.

- Όλα εντάξει; - Ναι.

- Γεια σου. - Γεια σου.

- Έρχομαι. - Ναι;

Δώσε μου λίγα λεπτά.

Πρέπει να φύγεις.

- Σου είναι ήδη πιο σημαντικός από μένα. - Αρκετά.

Δεν μπορείς να 'ρχεσαι μέσα στη νύχτα. Δεν είναι πια το σπίτι σου.

Αυτό πονάει πραγματικά.

Πλάκα μου κάνεις, γαμώτο;

Πρέπει να σου μιλήσω.

- Όχι. - Ναι. Σε παρακαλώ, κάτσε.

Είναι σημαντικό. Πρέπει να σου μιλήσω. Σου ορκίζομαι, μετά θα φύγω, εντάξει;

Στα γρήγορα, κατευθείαν στο θέμα.

Μην μ' αγγίζεις.

Πάντα έλεγες ότι θέλεις παιδί.

Και τώρα μπορούμε να το έχουμε.

Μπορούμε να το κάνουμε μαζί.

- Να κάνουμε τι; - Να είμαστε οικογένεια.

Νόμιζα ότι ήσουν ερωτευμένος.

Είμαι μπερδεμένος.

Και...

Μου αρέσει πολύ να είμαι μ' έναν άντρα.

Σ' αγαπώ.

Σε παρακαλώ μην μ' αφήνεις.

Πάμε να πάρουμε κάτι να φάμε;

Δεν πεινάω. Ίσως αργότερα.

Τι συμβαίνει;

Μάρτιν...

Εδώ...

Τελείωσε, Αχμάντ.

Τι τελείωσε;

Δεν είμαι ερωτευμένος μαζί σου.

Συγγνώμη.

Εντάξει, καταλαβαίνω.

Η σχέση σου μαζί του, είναι ένα λάθος.

Θα δεις.

Νομίζω ότι θα μπορούσαμε να χτίσουμε κάτι πολύ καλό μαζί, αλλά τώρα...

Απλά λυπάμαι πολύ για σένα.

Λυπάμαι και για τους δυο σας.

Κοίτα, είσαι αδύναμος και άρρωστος.

Δεν το βλέπεις ακόμα, αλλά δεν θα βγεις αλώβητος απ' αυτό.

Ούτε εσύ, ούτε εκείνος.

Φτιάχνετε κέικ κάθε Σαββατοκύριακο;

Πότε πότε.

Η μαγειρική είναι μια από τις αγαπημένες μου ασχολίες.

- Θες να δοκιμάσεις; - Τι φτιάχνεις;

Κέικ.

- Δεν μπορώ να φάω όλη αυτή την μπάλα. - Όχι, δεν μπορείς.

- Είναι καλό; - Έλα, δοκίμασε.

- Ορίστε. - Έχουν όλοι κρασί;

Είναι ο καπιταλισμός. Τους βλέπω να ξεπουλιούνται,

να ξεπουλάνε την τέχνη τους, την υποκριτική τους,

γιατί εγώ τους κάνω έτσι. Τους μετατρέπω σε επαγγελματίες.

Αυτό που δεν το καταφέρνω, είναι όταν κάνω τη γέφυρα. Κάπως έτσι.

- Δεν μπορώ... Δεν μπορώ να το κάνω. - Ναι.

Δεν μπορώ καν να τεντώσω τα χέρια μου ευθεία.

Πρέπει να τα έχω εκεί και μετά ν' ανοίξω το θώρακα...

για αντιστάθμιση, αλλά όταν κάνω αυτό...

- Τότε νιώθω πολύ καλά. - Τα πόδια σου είναι ίσια;

Είναι, η καλύτερη στάση, η καλύτερη...

απ' τις διατάσεις της καθημερινής ρουτίνας μου.

Αλλά δεν πονάς τώρα;

Όχι, δεν νιώθω πόνο τώρα... αλλά ναι, βασικά.

[«A Perfect Day» - Carrie Jacobs-Bond 1909]

♪ Όταν φτάνεις στο τέρμα μιας υπέροχης μέρας ♪

♪ Και κάθεσαι μόνος με τις σκέψεις σου ♪

♪ Όταν ηχούν οι μελωδίες ♪

♪ Σαν πρόσχαρα κάλαντα ♪

♪ Για τη χαρά που έφερε η μέρα ♪

♪ Σκέφτεσαι τι μπορεί, το τέρμα ♪

♪ Μιας υπέροχης μέρας ♪

♪ Να φέρει στην κουρασμένη καρδιά; ♪

♪ Όταν βασιλεύει ο ήλιος ♪

♪ Με μια φλογισμένη ακτίνα ♪

♪ Κι οι αγαπημένοι φίλοι πρέπει να αποχωριστούν ♪

♪ Να, το τέρμα μιας υπέροχης... ♪

Δεν ήξερα ότι χρειαζόσουν βοήθεια για να σου σηκωθεί.

Τι;

Ή μήπως είναι του συγγραφέα;

Γαμώτο. Δώσ' τα μου.

- Ποιος τα χρειάζεται...; - Κόφ' το.

- Ίσως εγώ, απόψε. - Άσ' τα, σε παρακαλώ.

- Να δανειστώ ένα; - Μην γίνεσαι ηλίθιος.

Μην είσαι εγωιστής, δάνεισε μου ένα!

Άσε με να το γλεντήσω.

Είσαι ένα εγωιστικό σκατό.

Σταμάτα!

Κόφ' το!

Μη! Σταμάτα!

Ευχαριστώ.

Πάρε με όταν φτάσεις σπίτι, εντάξει;

Θα σου τηλεφωνήσω σε λίγες μέρες.

Γαμώτο!

Είσαι σίγουρη ότι δεν θες να σου φτιάξω κάτι να τσιμπήσεις;

Σίγουρη.

Σίγουρη. Ίσως λίγο νερό. Έχει κρύο...

Πρέπει να 'χω στο ψυγείο.

Εντάξει.

- Αυτός είναι. - Μην απαντάς.

Γεια σου, Τόμας. Είμαι η Εντίτ. Τι θέλεις;

Όχι. Είναι εξαντλημένη.

Ναι;

Είμαι εντάξει.

Όχι, έπεσα ξερή για μια-δυο ώρες,

αλλά είμαι καλά.

Με περιποιείται η μαμά μου.

Τι θες να πω; Σου είπα, είμαι καλά.

Ναι.

Τα λέμε.

Έπρεπε να κόψεις κάθε επαφή μαζί του.

Μαμά, σε παρακαλώ, χρειάζομαι ηρεμία και λίγη καλοσύνη.

Θέλεις να φύγω;

Όπως θέλεις.

Κατάλαβα.

Εδώ είναι αυτός.

Και εδώ στο πιο σκούρο είναι εκείνος.

Κι αυτοί είμαστε εμείς.

Άρα, νετάρουμε αυτό κι αυτό, χωρίς ν' αγγίξουμε εκείνο κι εκείνο.

- Εντάξει. - Και ό,τι βγαίνει εκτός κάδρου;

Ναι.

Οτιδήποτε απέχει ένα εκατοστό από τις άκρες, πρέπει να φύγει.

Εντάξει. Καταλαβαίνω. Φεύγεις νωρίς το πρωί;

- Όχι, απόψε. - Εντάξει. Πήγαινε τότε.

Εντάξει. Θα με καλέσεις, αν έχεις κάποιο πρόβλημα;

- Μην ανησυχείς. - Καλή τύχη.

Πες στον Τόμας «καλή τύχη» από εμένα.

Ευχαριστώ.

Θα είσαι εδώ όταν γυρίσω;

- Πότε επιστρέφεις; - Στο τέλος του μήνα.

- Φεύγω στις πέντε του μήνα, άρα... - Εντάξει, θα σε δω τότε. Τέλεια.

- Εντάξει. - Τσάο.

Ήθελα να σε δω γιατί ο Τόμας λέει...

ότι δεν απαντούσες στις κλήσεις του.

Ναι.

Ξέρω ότι εκτιμούμε πια ο ένας τον άλλον, αλλά, ειλικρινά,

τη σχέση μου με τον Τόμας δεν θα τη συζητήσω μαζί σου.

Κοίτα, αυτό μπορεί να είναι δύσκολο, στη δεδομένη περίσταση.

Ποια περίσταση;

Δεν θέλω καν να τον πιάνω στο στόμα μου πια.

Ξέρεις ότι θα πάμε στη Βενετία;

Το άκουσα. Χαίρομαι για σένα.

Και φεύγουμε απόψε.

Απόψε;

Γι' αυτό, ήθελα να σε δω...

πριν φύγουμε, για να σου το δώσω.

Ευχαριστώ.

Δεν το περίμενα.

Είναι πάρα πολύ απαλό.

Εντάξει. Βλέπω, δεν σου το είπε.

Δεν μου είπε τι;

Έκανα έκτρωση.

Για δες, περίεργο που δεν σου το 'πε.

Όχι,...

- Πώς τα πας; - Είμαι καλά.

Κρατάω.

Ήθελα πολύ να κάνω οικογένεια, αλλά...

Συνειδητοποίησα ότι, ανάμεσά σας, είναι...

θα εξαφανιζόμουν.

Και δεν ξέρω αν είμαι ικανή να το δεχτώ.

Όχι.

Θα ξαναπροσπαθήσεις... με κάποιον άλλο;

Κάποια μέρα, ίσως. Αν μου δοθεί η ευκαιρία.

- Να πηγαίνω τώρα. - Βεβαίως.

Ελπίζω να μπορέσεις να το αλλάξεις.

Όχι, όχι. Είμαστε εντάξει.

Ευχαριστώ.

Αντίο, Αγκάτ.

Να προσέχεις.

Κι εσύ.

Πώς σου φαίνεται; Δεν μ' αρέσει το παπιγιόν.

Να ψάξουμε να βρούμε άλλο μόλις φτάσουμε εκεί.

Τι κάνεις;

Δεν βλέπεις;

Δεν θα 'ρθω.

Γιατί;

Αυτή η σχέση με κάνει δυστυχισμένο.

Και δεν θέλω να συνεχιστεί.

Θα γυρίσεις σε εκείνον;

Δεν ξέρω. Μπορεί.

Δεν έχει σημασία, και δεν σε αφορά, ούτως ή άλλως.

«Ούτως ή άλλως».

Πες μου πώς είναι.

Είναι έξυπνος.

Έχει καλοσύνη.

Μπορεί να ζηλεύει λίγο, αλλά όχι υπερβολικά.

- Μου μοιάζει. - Όχι.

Δεν είναι σαν κι εσένα.

Είδα την Αγκάτ σήμερα.

Θέλω να μου υποσχεθείς ένα πράγμα.

Θέλω να μου υποσχεθείς ότι όταν γυρίσεις,

θα μ' αφήσεις ήσυχο.

Δεν θέλω να σε ξαναδώ.

Δεν μ' ενδιαφέρεις πια καθόλου.

- Είμαι τόσο δυστυχισμένος. - Δεν με νοιάζει.

Θέλω τη ζωή μου πίσω και δεν θέλω να είσαι μέρος της.

Σε προειδοποιώ, μην με πλησιάσεις.

[«Το Περιδέραιο» Μωπασάν 1884]

Πενήντα σειρές, το πολύ. Συνεχίστε τον διάλογο των δύο γυναικών.

Όπως θέλετε.

Πενήντα.

Πενήντα σειρές, φτάνουν. Όχι παραπάνω.

Θα δείτε, ο διάλογος κυλάει πολύ γρήγορα.

Να το κάνουμε δυο-δυο;

Μπορείτε να το κάνετε σε ζευγάρια ή μόνοι σας.

Αλλά θα πάρετε ο καθένας, από έναν χαρακτήρα.

Το διαβάσατε όλοι;

Σηκώστε το χέρι, παρακαλώ. Το διαβάσατε όλοι;

- Εγώ ναι. - Όχι;

- Τι κάνεις εδώ; - Να σου πω να έρθεις μαζί μου στην Ιταλία.

Στην Ελλάδα, πάμε όπου θέλεις.

Δεν θέλω κανέναν άλλο, παρά μόνο εσένα.

Μην ανησυχείτε, είναι φίλος.

Ξεκινήστε εσείς την εργασία σας.

Σε ζευγάρια ή μόνοι σας.

Έρχομαι σε πέντε λεπτά. Εντάξει;

Ας μιλήσουμε, λοιπόν.

- Δεν είναι το κατάλληλο μέρος. - Όχι.

Συγχώρεσέ με.

Αλήθεια το λέω.

Σου ζητώ ειλικρινά, να με συγχωρήσεις.

Για να σε δω.

Σαν να μην είσαι ο ίδιος.

Ακόμα και το πρόσωπό σου είναι άσχημο τώρα.

- Κάνε με όμορφο. - Δεν μπορώ.

Ναι, μπορείς. Έχω αλλάξει. Θα σου το αποδείξω.

Το ελπίζω, για το καλό σου. Όχι, μην μ' αγγίζεις.

Σε παρακαλώ, δώσε μου μια ευκαιρία ακόμα.

Άλλη μία, σε ικετεύω.

Σε παρακαλώ.

Κύριε, πρέπει να φύγετε.

Απόδοση/Προσαρμογή Chrisskg Pour Marie et Claire, octobre 2023.

♪ Όταν φτάνεις στο τέρμα μιας υπέροχης μέρας ♪

♪ Και κάθεσαι μόνος ♪

♪ Με τις σκέψεις σου ♪

♪ Όταν ηχούν οι μελωδίες σαν πρόσχαρα κάλαντα ♪

♪ Για τη χαρά που έφερε η μέρα ♪

♪ Σκέφτεσαι τι μπορεί, το τέρμα μιας υπέροχης μέρας ♪

♪ Να φέρει στην κουρασμένη καρδιά; ♪

♪ Όταν βασιλεύει ο ήλιος με μια φλογισμένη ακτίνα ♪

♪ Κι οι αγαπημένοι φίλοι πρέπει να αποχωριστούν ♪

♪ Να, το τέρμα μιας υπέροχης μέρας ♪

♪ Κοντά στο τέρμα ενός ταξιδιού επίσης ♪

♪ Αλλά αφήνει μιαν ανάμνηση βαθιά και δυνατή ♪

♪ Με μιαν ευχή ευγενική και αληθινή ♪

♪ Γιατί η μνήμη ζωγράφισε αυτή την υπέροχη μέρα ♪

♪ Με χρώματα αξεθώριαστα ♪

♪ Και βρίσκουμε στο τέρμα μιας υπέροχης μέρας ♪

♪ Την ψυχή του φίλου που αποκτήσαμε ♪