Original subtitles

We kopen matrassen,

lattenbodems, koelkasten,

fornuizen, wasmachines, magnetrons.

We kopen…

ADVOCAAT

Hallo? -Boek je vooruitgang?

Bijna klaar. -De conciërge getuigt niet.

Wat? -De conciërge wil niet getuigen.

Gelooft de jury dit?

Dat is mijn probleem. Ik los het op. We zeggen dat het zelfmoord was.

Zelfmoord. -Precies.

Goed, meneer. -Ik reken op je.

Ik ben ermee bezig.

Fijne avond...

Die hufter vermoordt z'n vrouw en dat noemen we zelfmoord.

ZAAK: GABRIEL MENDOZA, OPENINGSPLEIDOOI. -Een routinezaak?

Meneer de rechter, edelachtbare,

raadslieden van de familie van de overledene,

collega's van de beklaagde,

geachte juryleden, et cetera.

Ik ben het met mijn collega's van de aanklager eens.

Dit komt veel te vaak voor.

De zaak gaat over geweld.

Bedankt.

Waar hebben we het vandaag over?

We hebben het over een stel,

een stel dat bestond uit mijn cliënt en zijn vrouw,

voor wier moord hij aangeklaagd is.

Rijzen en dalen,

waar hebben we het vandaag over?

Over geweld,

over geweld, liefde, de dood.

Over een land dat lijdt.

Waar hebben we het vandaag over?

We hebben het over een stel...

dat bestond uit mijn cliënt en z'n vrouw die hij niet van zelfmoord kon redden.

Een rijk stel, benijd door velen, maar ook een gul stel.

Wie in Mexico hield niet van hen? Dit is geen sprookje,

dit is een liefdesverhaal.

Terug naar de feiten.

Waar hebben we het vandaag over?

Gerechtigheid die te koop is?

Corrupte vonnissen door de pers,

rechts onthoofd, links sloeries,

geruchten op straat.

Nog wat koffie? -Ja, graag.

Open de deuren...

van de rechtszaal van je geweten.

Luister, beantwoord mijn vragen.

Geeft u mijn cliënt, meneer Gabriel Mendoza,

het recht om van zijn vrouw te houden?

Edelachtbare,

laat de liefde zegevieren.

Onschuld,

de nederlaag van te kwader trouw.

Als we het over geweld hebben,

laten we het dan ook over compassie hebben.

Over onze doden, over onze schaduwen,

we groeten de wereld.

Als we het over geweld hebben,

laten we ons hart openen.

Laten we van vrouwen houden en mannen vergeven.

We omarmen de ellende.

De ellende.

Een ruimhartige man.

Nu een slachtoffer van de pers die hem door het slijk haalde.

Ja, wat is er? -Je komt te laat.

Je hebt gelijk. Shit.

Gabriel Mendoza heeft zijn vrouw niet vermoord.

Ze pleegde zelfmoord.

Dit is een mediaproces. Ze belasteren hem continu.

Mijn cliënt en zijn vrouw worden openbaar gehekeld.

We hebben het recht hem te beschuldigen…

…en te veroordelen.

Vandaag zou ik willen…

'Zou ik willen…' Die idioot vergeet alles.

Ik doe een beroep op uw geweten, dames en heren.

Ik doe een beroep op uw geweten, dames en heren.

Denkt u dat mijn cliënt, Gabriel Mendoza…

op een crimineel lijkt.

…Tegen een vrouw? Tegen wie dan ook?

Ik heb niet slechts één, maar alle argumenten weerlegd.

Ik eis de vrijlating van mijn cliënt…

Meneer Gabriel Mendoza.

Dank u. -Wat een onzin.

Mijn cliënt en ik hebben nooit getwijfeld aan het rechtssysteem.

Hallo, mam?

Ja, we hebben gewonnen.

Ja, ik ben blij, maar het voelt alsof ik verloren heb.

Ik zei… Nee, laat maar.

Deze zondag?

Nee, ik verzuip in het werk. Ik bel je terug, mam.

Wens me succes.

Pardon.

Heb je een tampon? -Ja.

Het is een puinhoop. -Geen zorgen. Hier.

Bedankt. -Geen probleem.

Deze zaak is uniek.

Fuck.

Mam, kan ik je terugbellen?

Mevrouw Rita Mora Castro?

Ja? Wat is er?

Waarom zit je op de wc? Jij verdient het applaus, raadsvrouw.

Wie bent u? -Wil je rijk worden?

Ik heb een voorstel.

Over tien minuten bij de kiosk. -Pardon, ik weet niet wie…

Hallo?

Na alles wat…

Hoelang buig ik m'n hoofd nog?

Hoelang kus ik nog hun voeten?

Hoelang verspil ik m'n talent nog aan hen?

Hoelang werk ik nog voor niets?

Wat valt er voor jou te winnen? -wat valt er voor mij te winnen?

Wat heb je te verliezen? -Wat heb ik te verliezen?

Ik en mijn master in de rechten. -Heel, heel belangrijk.

Ik en mijn salaris. -Erg, erg laag.

Ik en mijn ijskoude hart. -IJs-, ijskoud.

Ik en mijn dikke kont. -Heel, heel, heel...

Hoelang nog?

Wat valt er te winnen?

Hoelang nog?

Wat hebben we te verliezen?

Mijn zogenaamde vrienden vragen... -En trouwen en kinderen dan?

Ik heb geen tijd om baby's te maken...

Die krengen op mijn werk vragen... -Wanneer open je je eigen firma?

Geen idee? Als ik niet meer zwart ben.

Waarom belde hij? -Waarom ik?

Waarom bij die kiosk?

Waarom belde hij? -Waarom ik?

Waarom bij die kiosk?

Ik heb niets te verliezen. -Je hebt niets te verliezen...

en alles te winnen. -en alles te winnen.

ZE HEBBEN HEM VERMOORD

MOORDSLACHTOFFERS ACHT SCHOTEN

HIJ WERD AFGESLACHT OP STRAAT

Mevrouw? -Ja? Fuck.

De auto in. -Wegwezen.

Is hier iemand?

Ben je bang?

Moet dat dan?

Nee.

Weet je wie ik ben?

Nee.

Manitas Del Monte. Aangenaam.

Shit.

Wat weet je van mijn situatie, raadsvrouw Mora Castro?

Uw situatie?

Uw zaken lopen goed.

Uw kartel heeft de Alianza del Norte uitgeroeid,

uw concurrent in de synthetische-drugshandel.

Vorig jaar maakte u politieke vrienden…

en de verkiezingen bewezen uw gelijk.

Bingo.

Hoe kan ik helpen, meneer Del Monte?

Antwoord op die vraag betekent...

dat je de missie en de geheimen accepteert,

zodra ik zeg wat het is kun je niet meer terug.

Horen is accepteren en je moet weten dat...

als ik het vertel en je bent dus akkoord,

er flinke sommen geld naar Zwitserland, de Kaaimaneilanden en elders...

overgemaakt worden naar rekeningen die alleen jij en ik kennen.

Getallen en codes, rekeningen en miljoenen,

alleen jij en ik.

Wat riskeer ik?

Rijk worden.

REKENINGOVERZICHT

Oké.

Oké, wat?

Wat wilt u dat ik doe?

Ik wil een vrouw zijn.

Ik snap het niet.

Wat snap je niet?

Nou, bedoelt u fysiek een vrouw?

Ja. -Wilt u…

uw leven of geslacht veranderen?

Wat is het verschil?

Nou…

Ik ben advocaat, meneer Del Monte. Geen chirurg.

Daarom heb ik jou ingehuurd. Om een goede te vinden.

Meneer Del Monte, dat kan...

jaren duren. Dat gebeurt niet zomaar.

Ik word al twee jaar behandeld.

Er is geen weg terug, meid.

Niet voor jou, niet voor mij.

Zoek een veilige plek voor de transitie. Ver weg, niet in dit land, niet in de VS.

Een plek waar niemand me kan vinden. Zoek iemand die niet te traceren is.

GENDERBEVESTIGING

Een vakbekwaam iemand. Je voorganger heeft mijn tijd verspild.

Raadsvrouw Mora Castro, u hebt al m'n middelen tot uw beschikking.

Zoals u ziet, zijn die onbeperkt.

Mexico-Bangkok, dan Bangkok-Mumbai, Mumbai-Rio.

Ik heb Mexico-Stad-Haneda. Een overstap van vier uur, Haneda-Bangkok.

Hoelang duurt dat? -Zesentwintig uur.

Nee, ik moet donderdag terug zijn voor een hoorzitting.

Dat haalt u niet. -Zoek iets anders.

Zoals wat? Een raket?

Een andere klasse. -Business Class? Dat is veel duurder.

En daarboven? -Boven wat?

Boven Business Class. -Wilt u dat ik de eerste klas check?

Ja. -Dat is duurder dan we besproken hebben.

Hoe betaalt u? -Met creditcard.

Wat voor creditcard?

Rita?

De baas heeft de cliënt op kantoor. Ze wachten op je.

Dames en heren, dit is uw gezagvoerder.

Volgens ons vluchtschema arriveren we…

Hallo, aangenaam.

Ik wil meer weten over geslachtsveranderende operaties.

Aha, ik snap het.

Van man naar vrouw of vrouw naar man?

Man naar vrouw.

Van penis naar vagina.

Is het voor u?

Voor mij? Nee.

Wat wilt u erover weten, mevrouw?

Ik wil alles weten.

Wat zijn de procedure, de techniek en risico's?

Hoeveel operaties? Hoeveel tijd kost het?

Mammoplastiek?

Vaginaplastiek?

Rhinoplastiek?

Laryngoplastiek?

Mammoplastiek? Vaginaplastiek?

Rhinoplastiek?

Laryngoplastiek?

Chondrolaryngoplastiek?

Wat is dat?

Adamsappelverkleining. -Ja, ja, ja...

Vaginaplastiek?

En penoplastiek?

Laryngoplastiek?

En mammoplastiek?

Van man naar vrouw, vrouw naar man.

Hoeveel kost alleen de kont?

Voor u? 4.500 dollar.

Vaginaplastiek voor de mannen.

Daar worden mannen gelukkig van.

Vaginaplastiek ook voor vrouwen.

Vaginaplastiek...

Luister, trut. -Waar ben je, mevrouw Castro?

Ik betaal je niet om de bink uit te hangen in first class.

Sneller, verdomme. Ik heb weinig tijd.

Heeft uw cliënt geen naam?

Hij wil op dit moment anoniem blijven.

Is hij Mexicaans, zoals u? -Hij heeft veel geld.

Dus?

Heeft hij hormoontherapie?

Hoelang al? -Twee jaar.

Medische problemen? Lichamelijk? Psychiatrisch?

Nee.

U weet toch dat ik alleen het lichaam herstel.

Huid, botten, maar zijn ziel kan ik niet herstellen.

Als hij een hij is, is zij ook een hij.

Als hij een zij is, is zij een zij.

Als hij een wolf is, is zij een wolf. Als hij de wolf is, bent u zijn schaap.

Mevrouw, ik ben al arts sinds mijn 24e.

Ik vecht en herstel, maar kan de oorlog niet stoppen.

Mijn deur is niet de deur naar God.

Dame,

zeg je mysterieuze man dat hij in plaats van plastische chirurgie...

beter een vals paspoort kan nemen.

Dokter, u hebt lang gestudeerd.

Dokter, ik ben het niet met u eens.

Zoals u wilt.

Een lichaam veranderen, verandert de maatschappij.

De maatschappij veranderen, verandert de ziel.

De ziel veranderen, verandert de maatschappij, verandert alles.

Dokter, vertrouw mijn mysterieuze man maar.

Als u had gezien wat hij mij heeft laten zien,

was u een beter mens.

Dokter, u weet niet hoe het is om koningin te zijn.

Als je geboren bent om te vechten en doden,

dan is het "dansen of sterven".

Dames en heren, en iedereen ertussenin...

en iedereen die niemand ooit geweest is.

Ik laat jullie niet zakken.

Dokter, -Mevrouw,

ik ben advocaat sinds m'n 24e. -...arts sinds m'n 24e.

Ik wil niet zeggen waarom ik dit doe.

Ik ben niet schuldig. -Mijn deur is niet de deur naar God.

Dokter, -Mevrouw,

ik kom hier niet uw tijd verspillen.

Een ander gender is geen alibi. -In plaats van plastische chirurgie...

verander uw mening. -Verander zijn mening.

Verander uw mening. -Zijn mening...

Verander uw mening. -Hij moet van mening veranderen.

Uw mening.

Uw mening.

Kan ik hem zien?

Dat hangt ervan af.

Waarvan?

Van u.

Als u niet akkoord gaat, is het niet de moeite waard.

Luisteren is accepteren.

Vraag hem eens die herrie zachter te zetten.

Geen goed idee. -Wat?

Dat is geen goed idee.

Manitas Del Monte, dr. Wasserman.

Goedenavond, professor,

Goede reis gehad? -Behalve de klotemuziek wel.

Hebt u honger? Wilt u rusten? -Geen van beide. We kunnen beginnen.

Ik ben altijd dubbel geweest.

Mijn ware zelf en het beest dat me volgt als een schaduw.

Weet u hoe het is om tussen de zwijnen te leven?

Om mijn ware aard te verbergen en Manitas gerespecteerd te laten zijn,

moet Manitas een grotere klootzak zijn dan de klootzakken om hem heen.

Ik kan het niet meer aan.

Ik dacht continu aan zelfmoord.

Maar het is oneerlijk om te sterven zonder mijn ware leven te leven.

Help me, dokter.

Dit is mijn enige hoop op een eigen leven.

Het leven dat de natuur me niet gaf.

Wat doe jij hier?

En jij? -Ik? Ik ben zijn vrouw. Jessi Del Monte.

Rita Mora Castro, advocaat. Ik werk voor je man.

Dat dacht ik al, maar wat doe je? -Veel verschillende dingen.

Gaan we het land uit? -Pardon?

Gaan we terug naar de VS?

Sorry, daar weet ik niets van.

Wie is die man? -Kennen jullie elkaar?

Ja, ik vroeg Rita net wie die man is. -Zaken, schatje.

Waar zijn de kinderen? -Ze dansen met de anderen.

Laten we meedoen. -Ga je mee?

Nee, ik blijf wel hier.

Leuk je te ontmoeten.

Ik wil je wat vragen.

Wilde je het al vanaf dat je een kind was?

Ja, mijn hele leven al.

Sinds ik kon denken…

heb ik dit gewild. Maar…

in mijn omgeving is dat moeilijk.

Heel moeilijk.

Ik moet veel achterlaten.

Maar ik heb geen keus.

Het notitieblok.

Dag, Rita. -Dag, dokter.

Ze weten van de muziek.

Is dit nodig?

De paspoorten met hun nieuwe namen. Die moeten ze uit hun hoofd leren.

Dit zijn de bankrekeningen.

De overschrijvingen zijn gepland en beveiligd volgens je instructies.

Ze zijn rijk.

Ze wonen hier, in Lausanne. Aan een meer, veel ruimte,

heel rustig, in Zwitserland.

Ik ga mee en help ze settelen.

Het is eerst vast niet makkelijk,

maar ooit vergeten ze je.

Ze vergeten je.

Ik heb geen gebrek aan de lucht.

Ik heb geen gebrek aan de zee.

Ik heb geen gebrek aan een stem,

maar wel aan zingen.

Ik heb geen gebrek aan geld...

of aan moorden.

Ik heb geen gebrek aan lust,

maar wel aan verlangen.

Ik wil een ander gezicht,

een andere huid.

Ik wil dat de diepten van mijn ziel...

ruiken naar honing.

Ik verlang niet naar verlangen...

of om naar verlangd te worden.

Laat alles wat is, niet langer zijn.

Mijn enige verlangen...

is om haar te zijn.

ZWITSERLAND

Welkom, mevrouw.

Goedenavond, mevrouw.

Welkom, mevrouw.

Dit is ons huis niet. Ik wil naar huis.

Waarom doet hij me dit aan? Wat heb ik hem misdaan?

Niets. Dit is om je te beschermen.

Als je teruggaat, zullen zijn vijanden op jou en je kinderen jagen.

Hij geeft je een schuilplaats. -Ik wil dit niet. Ik hoor hier niet.

Waarom niet naar mijn zus in de VS? -Toe nou…

Hoelang gaat dit duren? -Weet ik niet.

Maanden?

Misschien langer.

Het is gebeurd. Ze zijn verhuisd.

Het was moeilijk, maar ze zijn veilig.

Alles moet verdwijnen. Je bent nu rijk.

Geniet ervan.

Je missie is voorbij.

Goed. -Vaarwel, Rita.

Er is DNA van menselijke resten in Veracruz ontdekt.

Manitas Del Monte,

de drugsbaas die het land zou zijn ontvlucht,

is in handen van zijn vijanden gevallen.

Emilia…

Pérez.

Mevrouw Emilia Pérez.

Aangenaam.

Ik ben señora Emilia Pérez.

VIER JAAR LATER

LONDEN

Wat zijn de roddels over Maxwell? -Hij tekent maandag.

Hij is wispelturig. Geef hem de tijd. -Hoe bedoel je?

Vandaag is het ja, morgen nee. Maandag zegt hij ja.

Net als iemand die ik ken.

Ben je Engels?

Ik? Nee. -Ja.

Nee, hoezo?

Je hebt iets bijzonders. Iets anders.

Je bent erg mooi. Sorry. -Ik ben Mexicaans.

Echt? -Ja.

Ik ook. -Dat meen je niet?

Welke regio? -Monterrey.

Willen jullie van stoel wisselen om te praten?

Bedankt. -Graag gedaan.

Heren zijn zeldzaam tegenwoordig. -Dat klopt.

Ik kom uit Veracruz.

Ik ben in de Dominicaanse Republiek geboren, maar ging in Mexico naar school.

Wat leuk.

Fijn om Spaans te spreken.

Mis je Mexico? -Ik?

Nee, niet echt.

Soms, maar ik heb altijd willen reizen en elders willen wonen.

En jij? -Nee, ik ben al lang op reis.

Ik ben zelfs m'n accent kwijt. -Ik hoor het wel.

Met wie ben je hier? -Simon.

Hij regelt mijn zaken in Europa.

Simon en ik…

Ben jij het?

Bingo.

Shit.

Wat doe je hier?

Ik heb zaken in Londen. -Lul niet.

Heb je me laten volgen? -Helemaal niet, rustig.

Ik herken je stem niet.

Alleen mijn stem?

Zeg niet dat je hier toevallig bent,

dat je gewoon hier was.

Zeg niet dat je hier toevallig bent.

Zeg niet dat je hier toevallig bent.

Je komt het verleden uitwissen.

Je ontdoen van de laatste getuige: van mij.

Toevallig...

Zeg niet dat je hier toevallig bent.

Zeg dat je me komt vermoorden,

de boel opruimen, zodat niemand ontdekt...

wie je was en wat ik weet.

Zeg niet dat je hier toevallig bent.

Toevallig...

Nee, Rita, ik ben hier niet toevallig...

en als je vriendin om je te bedanken en bloemen te geven.

Nee, Rita, ik ben hier niet toevallig.

Nee, Rita, ik ben hier niet toevallig.

Ik kom je niet in je ogen kijken om je schok te zien.

"Zij is het, nee, niet waar, ja, ze is het wel."

Ik kom niet in een spiegel kijken. -Dus?

Of je vertellen over mijn leven.

Wat kom je doen?

Mijn lijf is anders. Ik heb geleden maar het was het waard.

Ik ben nu gelukkig, ik ben mezelf.

Nee, Rita, daar kom ik niet voor.

Nee, Rita, ik ben hier niet toevallig.

Je mag vluchten, rennen, ik hou je niet tegen,

maar ooit begrijp je het misschien...

hoe het is om je leven te veranderen en alles achter te laten.

Ik wil je iets vragen. -Wil je toevallig iets vragen?

Breng mijn kinderen terug naar Mexico.

Ik kan niet zonder hen.

Ik smeek het je.

Waar gaan we wonen? -In haar huis.

Ze heeft een villa in Las Lomas. -Ken je die Emilia Pérez?

Manitas heeft verteld over een verre nicht…

die je kan vertrouwen als er iets was.

Ze heeft mij gevonden.

Toen heeft ze me naar jou gestuurd.

Ik wist hier niets van. -Niemand mocht het weten.

MEXICO-STAD

Mevrouw Emilia, ze komen eraan.

Mijn kinderen...

Mijn gezin, Jessi. Ze komen eraan, snel.

Help ze, snel.

Welkom.

Welkom in jullie thuis.

Kom.

We kennen elkaar niet, toch, Jessi?

Nee, volgens mij niet.

Je was Manitas' vrouw. Hij is er niet meer. Rust in vrede.

Je bent nu als een zus.

Dit is je thuis. Welkom.

Bedankt, mevrouw. -Noem me Emilia.

Willen jullie je kamers zien?

Voorzichtig, er is geen reling.

Rita, logeer je hier? -Nee, in het Four Seasons.

Die is van mij, bedankt. Ik moet terug naar Londen.

Wacht even.

Hoe vind je haar? -Helemaal verward.

Jij kent haar beter dan ik.

Vroeger wel. Nu weet ik het niet meer.

Pieker niet over hoe anderen veranderd zijn.

Je hebt gelijk.

Het is een wonder dat ze je niet herkende.

Voorzichtig met de kinderen. -Hoezo?

Kus ze niet steeds. Je bent hun tante, niet hun moeder.

Verder nog iets? -Nee, bedankt.

Vinden jullie het niet lekker?

Zeggen jullie niets?

Moeten we naar school?

Ja.

Kinderen gaan naar school en hun ouders werken.

Mama werkt niet.

Dat is waar. -Ik wil hier niet naar school.

Ik ook niet.

Wat willen jullie dan?

Mogen we bij mama blijven? -Ik wil skiën, net als in Zwitserland.

Wat? -Skiën in de sneeuw.

Ik ook.

Goedemorgen, mevrouw. Uw ontbijt.

Nee.

Fuck.

Welkom in je geliefde land, lieverd.

In je luxueuze gevangenis, lieve nicht.

Waar alles duur is.

Aangenaam en met dank aan de familie.

Welkom,

wees beleefd zeg hallo, lieverd,

tegen de grote baas, Emilia...

en de nieuwe bewakers, lieve nicht,

van je vergulde kooi.

Welkom in deze sprookjesachtige val, lieve nicht.

In het leven van je dromen, schoonheid.

Kijk naar die waslijn, lieve kind.

Al dat witgewassen geld dat hangt te drogen.

Kijk naar je gouden handboeien, lieverd.

Je kettingen met hangslot, lieve nicht. Wat zul je het hier fijn vinden.

Dwaas, je wilt nooit meer vluchten.

Welkom.

Ik gehoorzaamde mijn dode man in Zwitserland.

Ik zorgde voor onze kinderen.

Afgelopen. Ik heb zo hard gehuild.

Dwaas, ik heb overal voor gezorgd.

Welkom, ik sta tot je dienst.

Val dood, sol niet met me, lieve nicht.

Ik spring over de muur, lieverd.

Ik les mijn dorst.

Welkom.

Vereerd...

Opgewonden...

Bewonderd...

Verheugd... Aanbeden...

Megaleuk...

Welkom.

Ik weet niet of dit Gustavo Bruns nummer is.

Met Jessi.

Als dit jouw nummer is, Gustavo,

moet je weten dat die advocaat, Rita Mora,

belde dat ik terug kon komen.

Dat ik niet meer vermoord zou worden als ik uit het vliegtuig stapte.

En ik…

kom ter zake.

Ik ben om jou teruggekomen.

Mijn poesje doet nog pijn als ik aan je denk.

En als ik je betaal? -Waarvoor?

Om te blijven. -Hou op.

Wat moet ik hier doen? -Niets, lekker rondhangen.

Dat is aardig van je. Maar nee, bedankt.

Wat is er in Londen? Je hebt iemand. -Alleen mijn werk.

Ik bied je aan om hier niets te doen en jij wilt weg?

Wil je kinderen? -Ja.

Ik heb alleen een vader nodig. -Dan kopen we er een.

Zeg wie je wilt, dan koop ik hem.

Hem? -Vind je hem leuk?

VERMIST: OCTAVIO VARGAS

Dat is mijn oudste, Octavio. Hij was 23.

Hij verdween op 18 november 2013 in Michoacán.

Hij was student. Hij verdween op reis naar het zuiden.

Hij wilde leraar worden. -Wat erg.

Denk je weleens na over wat Manitas gedaan heeft?

Die gruwelen? -Stil. Niet hier.

Ik weet niet wie Manitas is.

Ja, daar denk ik over na.

Ik heb van veel dingen spijt.

Natuurlijk.

Tante Emi?

Waarom ben je wakker?

Ik kan niet slapen. -Zo maak je je broer wakker.

Doe je ogen dicht.

Wat doe je?

Je ruikt net als papa.

Zo lekker.

Mis je hem? -Ja.

Papa, papa...

Je ruikt naar papa.

Je ruikt naar de bergen, leer en koffie.

Je ruikt naar eten, o, zo pittig.

Je ruikt naar suiker,

lamsvlees aan het spit,

de motor van de auto.

Je ruikt ook naar cola light...

met citroen, ijsklontjes en zweet.

Je ruikt naar papa.

Heb je liever dat ik parfum draag?

Tante, ik vind dat je lekker ruikt, maar ik vind je parfum niet lekker.

Hij rook naar kiezelsteentjes verwarmd door de zon.

Hij rook naar pepermunt, mescal en guacamole.

Hij rook naar honden tijdens autoritten.

Hij rook naar sigaren...

toen hij ons voor het laatst knuffelde.

De laatste keer...

GEVANGENIS

Ken je hem?

Niet echt.

Ik herken hem niet.

Misschien van toen we gijzelaars van de Tiburones stalen.

Het werd gewelddadig.

We moesten ons van hen ontdoen. -Waar?

De San Cristóbal-raffinaderij.

Toen ze mijn hand kuste, voelde ik haar tranen.

Voor het eerst hield ik van mezelf.

Hoeveel verdwijningen zijn er in dit land?

Tienduizenden.

Vreselijk.

We kunnen niet blijven toekijken.

We moeten ze helpen.

Hoe dan?

Ik ken ex-sicario's die hun leven willen beteren.

Dat is te gevaarlijk voor je.

Jij gaat naar hen toe. -Ik?

Jij bent advocaat.

Jij kunt ze overtuigen.

We hebben de lijken in heel Sinaloa verspreid.

We hebben ze verbrand.

Een aantal liggen in Tierra Caliente, bij Guerrero.

Anderen in Veracruz.

In San Martín.

Anderen hebben we in stukken gehakt. -Hebben jullie ze begraven?

In stukken gehakt en op de weg laten liggen.

Wanneer was dat?

Twee jaar geleden.

Waren ze alleen?

Nee, met de bende.

Hoeveel? -Vier.

Was het een gezin? -Ja.

Een moeder, twee broers en een vriend van hen.

We stopten de oude man in het busje.

Bij aankomst hebben we hem gedood. -We verbrandden ze.

We lieten geen sporen achter.

We verbrandden ze en gooiden ze in de rivier.

We gingen het hele land door om bewijs te vernietigen.

Hallo, allemaal. -Mevrouw Pérez, waarom La Lucecita?

Vanwege ons doel: een straaltje hoop voor mensen zonder hoop.

Hoe wordt uw NGO gefinancierd?

Met mijn geld, maar we accepteren hulp van iedereen die wil bijdragen. Bedankt.

Alle informatie staat in de statuten van de NGO.

Bedankt. Excuseer ons.

Onze NGO voldoet aan de wet. We vervangen geen overheidsdienst.

We werken met hen samen om hulp te bieden aan mensen.

Ons doel is families te helpen hun dierbaren te vinden.

Het gaat niet om schuld. We oordelen niet.

Voor een nieuw leven, voor nieuwe hoop:

La Lucecita.

Zodat ik weet waar, wanneer en hoe het gebeurde.

Zodat ik kan vertellen hoe hij aan zijn einde gekomen is.

Zodat zijn vrienden kunnen rouwen.

Zodat ik weet waar de schurken haar verborgen.

Zodat ik de datum kan graveren.

Hier ben ik.

Om te praten over de kleur van zijn gezicht.

Hier ben ik.

Zodat ik mezelf in de spiegel aan kan kijken.

Zodat ik mijn kinderen kan opvoeden met eerlijk geld.

Zodat er een leven voor en een leven na is.

Zodat ik kan leren dat één plus twee drie is.

Zodat ik mijn vel kan ontdoen van tatoeages.

Hier ben ik.

Zodat mijn fouten nog nut hebben.

Hier ben ik.

Hier ben ik.

Zodat de vermisten weer tevoorschijn komen.

Zodat moeder en kind weer herenigd worden.

Zodat we de nachtmerrie onder ogen kunnen komen.

Diep vanbinnen is er dan kracht en hoop...

dat we de hoon van de maatschappij overwinnen.

Zodat we het kwaad onder ogen kunnen zien,

Zodat onze harten de waarheid kunnen schreeuwen.

Zodat we met opgeheven hoofd kunnen lopen.

Zodat we kunnen eten, leven en ademen.

Wij zijn hier...

om om vergeving te vragen en te vergeven.

Wij zijn hier.

Hallo, schoonheid.

Was het leuk? -Ja.

Wil je ook wat? -Nee.

Whisky? -Lekker.

Mag ik je wat vragen?

Hoe was het met je man?

Ik weet het niet.

Hoe bedoel je? Hield je van hem?

Ik was stapelgek op hem.

Hield hij van jou?

Geen idee. Na de geboorte van de kinderen werd het anders.

Voor jou of voor hem?

Voor hem.

Werd je er verdrietig van?

Ik was alleen.

Wat was er gebeurd als hij niet was gestorven?

Geen idee. Dan had hij gedaan wat iedereen doet.

Een jongere variant kiezen. Daar had hij kinderen mee gekregen.

En ik zou naar de hel kunnen lopen.

Misschien had ik een andere man gevonden.

Ben je vreemdgegaan?

Met wie?

Waarom vraag je dat?

Zomaar. Uit nieuwsgierigheid.

Duurde het lang?

Waarom niet?

Het was te intens.

Ik kon nergens anders meer aan denken.

Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt.

Wat is er gebeurd?

Niets. Ik heb het uit gemaakt.

Ik wilde hem niet meer zien.

Hebben jullie nooit samen willen vluchten?

Kende je je neef wel? Of totaal niet?

Hij had ons overal gevonden.

Hij had ons gevierendeeld en aan de honden gevoerd.

Ik ga naar bed. Welterusten.

Welterusten.

Dit is Kanaal 3 met mevrouw Pérez.

De slachtoffers lijken vermoord te zijn door Los Globales,

één van Mexico's grootste kartels.

Wat wilt u zeggen, mevrouw Pérez?

Ik wil benadrukken dat er bijna 100.000 mensen vermist worden,

slachtoffers van drugsgerelateerd geweld.

Na de ontdekking van het massagraf…

heeft het ministerie van Openbare Veiligheid…

geen onderzoek geopend.

Zelfs geen team gestuurd.

Ik wil daar iets over zeggen.

We moesten andere steden om hulp vragen.

De politie heeft hier niet voldoende middelen…

om te onderzoeken wat nodig is.

BENEFIETGALA VOOR FAMILIE VAN VERMISTEN

Waar hoopt u vanavond op? -Empathie en steun.

Geld, bedoelt u? -Ja, poen.

Financiële steun. Bedankt.

Wie heb je toegevoegd aan de gastenlijst?

Drugsbazen, corrupte ambtenaren, boeven. Vind je dat erg?

Als we gefinancierd worden met drugsgeld, ja.

Ik ken geen mensen met blauw bloed, dus nodig ik de rijkaards uit die ik ken.

Hoe zie ik eruit? -Prachtig.

En hier is… -En ik?

…Emilia Pérez.

Trut.

Berlinger, je vroegere baas. Weet je nog?

Bel me als je kunt.

Wat fijn om u hier te zien.

Ik ben trots en tevreden. Echt.

Geachte ministers, senator,

vertegenwoordigers van de Kamer van Koophandel,

minister van Binnenlandse Zaken en van Handel.

Kijk die apotheker, hij is minister ergens van.

Zijn partners keel werd doorgesneden en die van zijn familie en de lijken dan?

Zuur.

Kijk naar rechter Santos, hij geeft alleen om kinderen.

De kartels ontvoeren ze, stelen ze uit hun dorpen...

en Santos verwerpt hun zaken:

geen bewijs.

Al die mensen praten maar.

Nu moeten ze betalen.

Je hebt de overhand.

Iedereen kent jou,

niemand kent mij,

een beetje maar. Ik ben Emilia Pérez,

een Mexicaanse vrouw.

Een vrouw als ieder ander.

Kijk, de minister van Onderwijs, specialist in lege bedrijven.

De contracten zijn echt, maar de scholen niet.

Vertel eens, waar komen je vliegtuig, zwembad en hotel vandaan?

Kijk, de gouverneur. Wie heeft op hem gestemd? Het kartel?

Ze kochten de stemmen van de boeren.

Betaal het kartel,

ze zitten al op je troon.

Al die mensen praten maar.

Nu moeten ze betalen.

Godzijdank…

…heb ik een bijzondere vrouw naast me: Rita Mora Castro.

Ze is de vleesgeworden intelligentie,

de vleesgeworden intelligentie.

Het is heel moeilijk.

Kijk naar die mankepoot. Zo is hij niet geboren.

Als je weer te laat betaalt, zit je straks in een rolstoel.

Of je verliest net als hij een hand. Wees op tijd als je corrupt bent.

Kijk, daar is Gabriel Mendoza met z'n nieuwe vrouw.

Heel jong.

Heel blond.

Blond...

Al die mensen praten maar.

Nu moeten ze betalen.

Een dierbare verliezen is tragisch.

Hun lijk verliezen is een levenslange straf.

Een levenslange straf.

Aardbeving...

Proost.

Kom binnen.

Mevrouw Epifanía Flores.

Laat haar binnen. Bedankt.

Ga maar naar binnen. -Bedankt.

Kom binnen. Ga zitten.

Wat kan ik voor u doen?

U hebt mijn man gevonden.

Waar is hij?

In het mortuarium.

Het mortuarium?

Wat doet hij daar?

Hij is dood.

Weet u zeker dat hij het is?

Ja, 99,9%. Het spijt me.

Pardon.

Ik vind het heel erg.

Pardon.

Vergeef me. Ik was te abrupt.

Ik dacht dat hij hier was.

Ik was zo bang. Ik had vijf jaar rust.

Toen kreeg ik uw brief.

Hij sloeg me, stal mijn geld en verkrachtte me.

Als hij niet dood was, had ik…

Dan had ik 'm…

Ik heb zelfs een mes bij me.

Niemand kan je nu nog pijn doen.

Het is voorbij.

Wil je iets drinken? Water?

Gaat het?

Ja.

Fijne dag, mevrouw Flores. -Heel erg bedankt.

Mevrouw Flores?

Wat moeten we met het lijk van uw man doen?

Gooi maar weg. -Zomaar?

Heb je echt een mes bij je?

Kunnen we elkaar weer zien? -Waarom?

Gewoon om elkaar te zien.

Ja.

Dag.

Heb je alles gevonden? -Ja.

Ga je nu al weg?

Dan ben ik thuis voor de kinderen wakker zijn.

Kinderen?

Heb je kinderen?

Ja.

Nou, nee. Nou ja, zo'n beetje.

Zo'n beetje?

Hun vader is dood. Ik ben hun tante.

Zie ik je weer?

Wil je dat? -Ja. En jij?

Hou van me, bescherm me.

Half hij, half zij.

Half papa, half tante.

Half rijk, half arm.

Half drugsbaas, half koningin.

Half hier, half daar.

Half dood, half levend.

Half binnen, half buiten.

Alles, niets...

Wie ben ik? Ik heb geen idee.

Ik ben wat ik voel...

en voor het eerst...

heb ik een gevoel.

Het leven zonder liefde was een eindeloze val.

Wat is het fijn...

om de liefde met liefde te bedrijven.

Half ik, half zij.

Half samen, half alleen.

Half naar beneden, half omhoog.

Aan het begin en aan het einde.

Wie ben ik? Ik heb geen idee.

Ik ben nu geboren.

Ik ben geboren uit haar verlangen.

Ik ben geboren uit haar buik.

Het leven zonder verlangen was als een berg.

Nu leidt mijn verlangen...

me naar de rivier.

Ik ben verliefd.

Verliefd...

Waar heb je dit geleerd?

Wat?

Je verandert mensenlevens.

Niet alleen dat van hen. Dat van mij. Van iedereen.

Waarvoor heb ik m'n hele leven gestudeerd?

Zodat de rijken rijker worden en de boeven slechter.

Is er iets?

Ik ben 40, Emilia.

Mijn liefdesleven is een woestijn en mijn carrière een riool.

Wat kan ik zeggen? -Niets.

Niets.

Zonder jou zou dit alles niet bestaan. Dit is je carrière.

Hier mag je trots op zijn. Of niet?

Bedankt.

Die vent heeft zo'n ego.

Hij praat altijd over zichzelf. Dan denk ik: hou je mond eens.

Becks… Je kent Rebecca Blank. -Ja.

Ze was geweldig. Ze zei: Jack, als je naar m'n bruiloft komt,

ben ik de bruid. Laat je mij de ster van de avond zijn.

Je hebt een koude douche nodig…

Ik wil van mezelf houden.

Ik wil helemaal van mezelf houden.

Van het leven.

Houden van wat ik voel.

Ik wil van mezelf houden.

Helemaal van mezelf houden.

Van mezelf houden zoals ik ben.

Ik wil houden van het kleine meisje...

dat ik niet mocht zijn.

Ik wil houden van de oude dame...

die ik misschien ooit word.

Ik wil elke dag van mezelf houden,

elk uur, elke seconde.

Ik leef, en dat is genoeg,

dat is het toch om een vrouw te zijn?

Ik wil van mezelf houden,

zoals ik bemind wil worden.

Amen.

Ik wil van mezelf houden,

van mijn leven houden,

van mezelf houden zoals ik ben.

Als ik van een klif val, dan is dat mijn klif.

Als ik verga van de pijn, dan is dat mijn pijn.

Als ik in de zevende hemel ben, dan is dat mijn hemel.

Als ik van het pad afraak,

wat boeit dat? Het is mijn pad.

Rechtop staan.

Nog 25 seconden.

De geur van mijn kinderen.

Ik haal ze op. -Dag, tante.

Ik vertrouw ze jou toe.

Hoi, Jessi.

Je liet me schrikken. -Sorry.

Doe wat je wilt, maar…

Ik weet het. De kinderen. -Ja.

Wees voorzichtig. Ze zijn nog jong.

Ik weet het, zei ik.

Bedankt.

Ik moet je iets vertellen.

Zeg op. -Ik ga trouwen.

Trouwen? Met wie?

Gustavo.

Ga je nog met hem? -Ja.

Is dat niet wat overhaast?

Ik wacht hier al vijf jaar op.

Als jij gelukkig bent, ben ik dat ook.

Waar gaan jullie wonen?

We zijn bezig met een villa in Polanco.

En de kinderen? -Wat is daarmee?

Blijven die hier?

Nee. Waarom? Ze komen bij ons wonen.

Heeft die villa in Polanco een tuin?

Ja, alles erop en eraan.

Zijn er goede scholen? -Nog niet naar gekeken.

Als je zegt:

de kinderen komen bij ons wonen.

Bij jou en je pooier?

Wat zeg je?

Als je zegt: de kinderen komen bij ons wonen,

bedoel je dan bij jou en die verdomde pooier?

Mijn pooier? -Ja.

Wie denk je dat je bent, ouwe pot?

Moet ik over je hoer beginnen?

Je mag iedereen neuken met die fucking pooier van je,

maar mijn kinderen blijven hier.

Het zijn mijn kinderen.

Jouw kinderen?

Ben je gek geworden?

Het zijn mijn kinderen...

Hier is 100.000 dollar. Morgen verlaat je Mexico-Stad.

Als ik je weer zie, ben je dood. Begrepen, klootzak?

Hoe laat zijn ze vertrokken? -Geen idee. Iedereen sliep.

Geen briefje achtergelaten? -Ik heb niets gevonden.

Jessi, met mij, Emilia.

Ik snap niet waarom je dit gedaan hebt.

Bel wanneer je kunt.

Ze is met de kinderen vertrokken.

Met mijn zoons en hun spullen, naar Polanco zeker.

Met haar pooier. Dit kan ze niet maken.

Ja, natuurlijk, zij is hun moeder.

Maar wat ben ik? Dit mag ze niet doen.

Kalmeer.

Geen zorgen.

Rustig aan, kalmeer.

Ik kan geen eten kopen.

Ik heb geen geld meer, geen toelage. Mijn creditcards werken niet.

Mijn rekeningen zijn geblokkeerd.

Ze wilde mijn kinderen afpakken en nu mijn geld?

Rustig.

Ze wil mijn kinderen stelen. -Rustig.

Hoe kon ik met die slet trouwen? -Ik vermoord iedereen.

Met dat ondankbare kreng.

Je had beter na moeten denken. Wat denk je wel?

Dat je mensen zomaar kan manipuleren?

Dat was een ander leven. Het ligt nu anders.

Hoe kon ik bij dat kreng wonen?

Hoe kon ik dat kreng vertrouwen?

Geen idee waarom ze dit doet. Ik praat wel met haar.

Ik regel het, ik los het wel op.

Het is Manitas' geld, mijn man,

dat hij mij naliet toen hij stierf.

Mijn geld. -Dit kan ze niet maken.

Hoe kon je dat nou doen? Waarom heb je niets gezegd?

Hoe komt ze bij mijn rekeningen? -Rustig maar...

Dat heeft Manitas gedaan, je man,

Hoe weet jij dat? -...om je te beschermen.

Ik wil mijn kinderen. -Dan moet je deze brand blussen.

Ik wil m'n kinderen. -Waar is m'n geld?

Blus deze brand.

Ik wil mijn kinderen. -val dood.

Fijne avond.

Doe het licht uit voor je gaat.

Tot morgen.

Het kantoor is van 9.00 tot 17.00 uur open. We gaan sluiten.

Had u een afspraak? -Ja.

Kan ik u helpen? -Nee. Ik kom voor mevrouw Pérez.

Ben jij Epifanía?

En jij bent Rita, toch?

Het is zover. -Wat?

Eindelijk ontmoetten we elkaar.

Kom, ik pak mijn sleutels.

Fijne avond. -Fijne avond.

Met mij. Ga zitten.

Mag ik zeggen dat je er bent? -Ja.

Epifanía is er. We wachten op je. Bel snel terug.

Ze heeft het vaak over je.

Echt?

Wat zegt ze dan?

Sinds ze jou kent, is ze net een tiener. Een 15-jarige.

Uitbundig.

Stralend.

Ze praat ook vaak over jou. -Echt?

Wat zegt ze dan?

Dat je net haar zus bent. En haar leven hebt veranderd.

Hoe dan?

Wanneer? Wat heeft ze gezegd?

Ze vertelde over haar familie,

over de kinderen, de neefjes op wie ze dol is.

Ze heeft alles aan jou te danken.

Je maakte haar slimmer en guller.

Heb ik iets verkeerds gezegd? -Helemaal niet. Sorry.

Emilia overdrijft zoals altijd, maar het ontroert me wel.

Wij zijn haar enige vrienden.

Dat is pas een fanclub.

Ja?

Ja, dat ben ik.

Wat?

Waar? Bent u hier?

Wacht even.

We hebben mevrouw Pérez' auto gevonden.

Haar chauffeur is dood, mevrouw Pérez ontvoerd.

Het spijt me.

Het spijt me.

BEDANKT VOOR UW AANKOOP

Een witte blouse en een zwarte rok…

Mevrouw Mora Castro?

Pardon.

Nee, niet met haar.

Heb je het pakketje gekregen?

Ja.

Kun je op je vingers tellen?

Dertig miljoen.

Goed.

Geef haar, zodat ik haar kan horen.

Ja, Emilia.

Doe wat ze vragen. -Natuurlijk.

Ik ben hier niet toevallig.

De tijd is…

...is voorbij gevlogen.

Bingo.

Dat is mijn tekst.

Kom op, kom op...

Ponchis, kom naar La Lucecita.

Neem grote jongens mee.

Shit.

Godverdorie.

Rita, rechtdoor.

Wij rijden door.

We nemen de volgende afslag.

José, linksaf.

Lichten uit.

Wat ga je met me doen? -Ik wil het gestolen geld terug.

En daarna? -Je bent onbelangrijk voor ons.

Ga je me vermoorden?

Ze komt eraan. Lichten uit.

Lichten uit.

Doe je verdomde lichten uit.

Sta op. Lopen.

Je linkerhand. -Nee, laat Emilia zien.

Ik wil Emilia zien.

Dat stomme wijf.

Laat je linkerhand zien, trut.

Ik zei het toch?

Als je niet met Emilia komt, krijg je geen geld.

Hoor je me?

Kom met Emilia.

Oké, jullie komen mee. Dek ons.

Begrepen. -Schat, maak haar klaar.

Kom.

Niet bewegen. -Hoor je me?

Geen geld tot ik haar zie.

Kom met haar naar buiten.

Fuck. Ze is niet alleen.

Emilia.

Ik ontmoette je toen je 17 was.

Toen ging ik met Julianne, je zus.

Wat zeg je nou?

Als ik bij Julianne was staarde ik naar jou.

Op een dag in de Azucena...

kuste ik je en we gingen voor de anderen naar boven.

Heb je me gekust?

We gingen voor de anderen naar boven.

Wie heeft je dit verteld?

Toen we trouwden, gaf ik je twee kettingen.

Je zei…

Stil.

Dat je er één kwijtgeraakt was,

maar ik wist dat je die aan Julianne had gegeven als excuses.

Op de dag van de bruiloft schaamde je je voor je familie.

Je wilde ze niet zien,

dus liet je ze achter in de kerk zitten.

Wie ben jij?

Wie ben jij?

Emilia...

Manitas...

Mijn god, wat hebben we gedaan?

Jessica,

vergeef me.

Vergeef me.

Vergeef me.

Hou je kop, trut, of ik vermoord je hier.

Jessica?

Stap in.

Waar zijn we mee bezig? -Stap in.

Stap in, verdomme.

Vuile schoften.

Stop.

Wat? -Stop.

Wat mankeert jou? -Stop.

Blijf van me af, trut.

Je bent gestoord.

Wat mankeert jou, trut?

Hij zit in de kofferbak.

Manitas.

Hij zit in de kofferbak. Mijn man.

Wat? -In de kofferbak.

Stop.

Pas op.

Pas op met dat ding.

Pas op. -Stop.

Wat doe je nou, Jessi?

Toe.

Rustig. Ik zet hem aan de kant. Rustig maar.

Mevrouw Rita, ze komen eraan.

Jullie moeder heeft een ongeluk gehad. Ze komt niet terug.

Ik ga voor jullie zorgen.

Ik draag dit gedicht op...

aan de geliefde, zo geliefd...

voor één ogenblik.

Aan de vrouw van mijn nachten...

die voor de dageraad vertrok.

Ze praatte nooit over zichzelf.

Aan haar die van mijn fontein dronk,

wier mysterie ik mis...

als een verre ster.

Aan haar die me vrij liet zijn,

vrij als de lucht,

vrij als haar geur.

Aan haar die in een sprankeling,

met haar armen wijd open...

ons pad kruiste.

Aan haar die het wonder verrichtte...

en van lood goud maakte...

en de wereld betoverde.

Aan haar die naast ons werkte...

aan het doel van de verdoemden,

de vlag der waarheid.

Aan haar wier vurige verschijning...

en ontzagwekkende gratie...

ons vervulde van vreugde.

Aan haar die nooit terug zal keren.

Aan haar die haar geheim bewaarde,

bied ik deze bloemen aan.

TER NAGEDACHTENIS AAN HENGAMEH PANAHI

Vertaling: Jolanda Jongedijk