Original subtitles

In dit kasteel heb ik twintig kandidaten uitgenodigd

voor een bloedstollend spel over goed versus kwaad.

Drie van hen heb ik aangeduid als verraders.

De anderen werden bondgenoten.

Ik ben een verrader.

Jonatan en Lotte werden al snel ontmaskerd

en verbannen aan de ronde tafel.

Elke nacht komen de verraders samen en vermoorden een bondgenoot.

Die kandidaat moet het spel meteen verlaten.

Aan de ronde tafel kunnen de bondgenoten wraak nemen

en jacht maken op de verraders.

Ik heb heel de dag tegen jou gelogen.

Dit gaat ver, hoor. - Ik viel echt van mijn stoel, hè.

Ik voel mij nu gemanipuleerd.

Wacht, Jonatan. Even... - Sorry.

Verdomme.

Ja, jongens.

Nee, nu ben je het aan het omdraaien.

Fuck.

Na een stemming wordt er elke dag één kandidaat verbannen.

Verraders en bondgenoten gaan elke dag samen op missie.

Hiermee kunnen ze een schild winnen

dat beschermt tegen een moord door de verraders.

Dat kan toch niet, jongens.

Oké. Let's go, let's go.

Pak dat. - Vlug, vlug.

De bondgenoten krijgen tien dagen de tijd

om de verraders te ontmaskeren. Slagen ze erin of niet?

Dit is 'De Verraders'.

Na de verbanning van Lotte en Jonathan bleef William

als laatste verrader helemaal alleen over

en moest hij een bondgenoot chanteren.

Zijn keuze viel op Sean.

Die kon dus niet weigeren

en werd tegen wil en dank een verrader.

Ik wilde dit echt niet. Mijn kop is aan het tollen.

Ik ben enorm aangedaan.

Het nieuwe verradersduo mocht meteen een moord plegen

en schakelde Amine uit,

om op die manier Gilles verdacht te maken

als gechanteerde verrader.

Amine en Gilles zijn de twee theoriemannen.

Er moet iemand gechanteerd worden vanavond, dat weet heel de groep.

Als Gilles erbij komt, zou die volgens mij zeggen: We doden Amine.

En dat lukte, want heel wat bondgenoten

dachten dat Gilles de nieuwe verrader was.

Ben jij gechanteerd of niet? - Nee.

Ik ben niet de meest tactische, maar ik vond Gilles anders.

Het zou van de verraders slim zijn, want het is een heel tactische gast.

Maar onder impuls van Joris, die ervan overtuigd was

dat Isabelle de derde originele verrader was,

stemde de groep aan de ronde tafel unaniem op haar.

Het is heel dom.

Ik ben een bondgenoot. - Dat is niet waar.

Na de verbanning van Isabelle

zaten de achtergebleven bondgenoten in zak en as.

Het is echt oké.

Ik bedenk me net dat ik heb gezegd: Ik zet al mijn spaargeld daarop.

Nee. - Dat meen jij niet.

Zo zeker was ik daarvan.

Heel Vlaanderen heeft gezien hoe dom wij zijn.

Joris had zijn nek uitgestoken

en William maakte van zijn wankele positie meteen gebruik

om hem verdacht te maken.

Joris is de derde. - Ik ga wel even oppassen met Joris nu.

Gilles liep in de kijker,

maar kreeg in de wapenkamer wel het schild te pakken.

Eindelijk.

Hij kon dus niet vermoord worden door de verraders.

In het conclaaf konden de twee verraders kiezen

tussen moorden of verleiden.

William en Sean wilden de verraderstroepen versterken

door Roman te verleiden als derde verrader.

Als die Staf vannacht aan mijn deur staat, echt waar, ik spring uit het raam.

Ik kijk wat hij Roman zegt.

Oké. - Tot straks.

Zal Roman ingaan op de verleiding en overstappen naar het andere kamp?

In het grootste geheim heb ik Roman van zijn kamer gehaald

om hem de vraag van Sean en William voor te leggen.

Wil hij verrader worden of niet?

Wie vraagt jou dat, denk je?

Ik denk sowieso...

Joris.

En daarnaast...

Slongs.

Wat antwoord je op die vraag?

Ja.

Resoluut ja?

Na de verbanning van Isabelle...

is er iets geklikt.

Ik voelde mij schuldig dat ik...

Dat ik haar buitenspel had gezet,

maar dat gevoel ging eigenlijk heel snel liggen.

Ik merkte dat eindelijk de klik bij mij gemaakt is van:

Het is maar een spel.

Ik wil het spelen

en ik heb nu de kans gekregen om het op een next level te spelen.

Let's do this.

Ja? - Ja.

Dan is er nog één ding dat je moet doen en dat is de eed afleggen.

Zeg mij na.

Ik, Roman...

Ik, Roman... - ...zweer plechtig

dat ik mijn rol als verrader ten volle zal opnemen.

...zweer plechtig dat ik mijn rol als verrader ten volle zal opnemen.

Ik zit in een positie waarbij heel veel mensen mij vertrouwen

en, denk ik, weinig mensen denken

dat de flamboyante, emotionele weet-van-toeten-noch-blazen-Roman

überhaupt een verrader zou kunnen zijn.

Zalig, toch?

Dan mag je je kap opzetten, naar het torenkamertje gaan

en je collega's ontdekken.

Oh, my god. - Succes, Roman.

What the hell.

Dat menen jullie niet.

Dat menen jullie niet. Ik zei: Joris of Slongs.

Wie van jullie zit hier al het langste? - Wie denk je?

Die William zit daar van in het begin in.

Die man heeft zijn medeverraders voor de bus geworpen.

Hij heeft dat zo goed gespeeld.

Oh, my god.

Getwijfeld? - Nee, ik heb niet getwijfeld.

Ik wist het.

En Sean... Perfect, hè. Dat is de chouchou van iedereen.

Iedereen ziet hem graag en hij is zo ondersteunend naar iedereen toe.

En dan nu ik erbij.

Jullie hebben sowieso meesterplannen voor de komende dagen.

Ik zou duwen op Ender en op Gilles en op Joris.

Joris is verdacht in de groep.

Ik zou in de richting van die drie...

aanmoedigen. Niet sturen, aanmoedigen.

En de groep laten beslissen voor wie ze van die drie gaan.

Het zijn degenen die het hardste roepen die zichzelf het snelst verdacht maken.

Voor de eerste keer weet ik waar ik sta.

Ik weet dat ik niet al te veel moet omkijken.

Ik weet dat er twee mensen zijn die... They're gonna fucking back me up.

Ik heb nog nooit zo comfortabel in het spel gestaan als nu.

Als wij nu morgenavond iemand naar die exit kunnen begeleiden

en de nacht erop een moord plegen,

dan is binnen 24 uur onze positie fucking sterk.

Die groep gaat helemaal paranoïde worden. Die gaan zot worden.

Oh, it feels good to be bad.

Het is dag zes.

De verraders zijn opnieuw met drie en dus op volle sterkte.

William en Sean hebben vannacht Roman verleid.

Hij behoort nu officieel tot 'the dark side'.

Zal hij zich meteen comfortabel voelen in zijn nieuwe rol

of gaan de bondgenoten een gedragsverandering opmerken?

Ik heb niet zo veel geslapen.

Ik werd wakker en ineens ging er echt een adrenalinestoot door me heen, van:

Damn, alles is anders.

Ik ben de halve tijd bondgenoot geweest en nu hopelijk tot het einde verrader.

We gaan het zien. Ik ga mijn best doen, maar ik heb er zo veel goesting in.

Wij zijn terug met drie.

Ik heb geslapen als een roosje, eigenlijk.

Misschien eerder als een nachtschade.

Dag, kapitein. - Dag, stoeipoes.

Goed geslapen?

Minder dan ik had gewenst, maar hakuna matata. Ik heb er zin in.

Je hebt gelijk. - Goed, hè. Jij?

Het zal wel zijn. - Ja?

Oh, er is nog niemand. Oké, we zijn de eersten.

Oké, zalig.

Ik ben Ingeborg-zen. Allee, met momenten.

Gratitude before... - Me.

Gratitude behind me.

Gratitude to the left of me.

Gratitude to the right of me.

I'm so grateful...

for William. - For Roman.

Hola. Hola.

Wat dacht je? - We're alive.

Wie anders? - Jezus en zijn apostel.

Je hebt geen idee.

You have no clue. Oh, dat vind ik echt...

I love it. Heerlijk.

Goed geslapen? - Heel goed.

Ja? Oh, top.

Want als ik zou vermoord worden, zou dat random zijn

en dat is een te groot risico.

Come in.

Padre. - Oh, padre.

Goed. - Still alive.

Oh, goed.

Goeiemorgen, mannen. - Goeiemorgen.

Amai, het is... - Klein, hè.

Ja, het is klein.

Shit's getting real.

Goeiemorgen.

Amai, ik ben keiblij om je te zien. - Zo goed. Same.

Wie gaat er vanochtend niet zijn, denk je?

Maar ja, of vermoord of verleid. Toch? Maar verleiden is natuurlijk...

Gaat er iemand van de bondgenoten zich laten...

Ik heb het gevoel dat die alliantie zo sterk is.

Ik denk het ook. - Ik zou het nooit doen.

Ik ook niet. - Ik blijf dat zeggen.

Ik denk dat er vermoord is.

Ik zit op Joris en het zou potverdorie logisch zijn

dat Joris Sean heeft gechanteerd. - Maar wacht, mannen...

Of omgedraaid.

Als Joris één van de drie originele verraders was

en hij moet chanteren,

waarom zou hij dan zijn boezemmaat Sean niet meepakken in het spel?

Het zijn maten en soms zeggen ze:

Wij willen even iets apart bespreken, want wij zijn vertrouwens...

En wij zeggen altijd: Ja, dat is goed.

Jullie denken dat Joris de OG is? - Ik denk het wel.

Maar dan zeg je dat die twee maatjes...

Oh, ik wil dit gesprek verderzetten.

Ja, joepie.

Ja.

Endertje.

Hola, hola.

Queen of the night. - Ik dacht dat ze jou gingen vermoorden

om de moraal te kraken.

Ik dacht dat ze dat gingen doen. - Om de moraal te breken.

Ik heb vannacht zo'n beetje een soort eurekamoment gehad, denk ik.

Ik wil dat wel delen, maar misschien zit ik helemaal fout

en ik wil ook geen namen noemen die onschuldig zijn, maar...

vandaag, omdat er toch geen informatie is, ga ik Joris een beetje in het oog houden.

Oh, mijn maat. - Ja, Joris.

Allemaal of wat? Amai. - Het moet gebeuren.

Joris en Gilles moeten echt...

Ik wil geen blinde vlek hebben, maar je gaat mij moeten overtuigen.

Ik weet het, maar ik ga dat doen voor jou.

Sean, ik heb één ding dat ik je misschien al kan zeggen...

Ik snap het ook wel. We zaten gisteren allemaal op Gilles gechanteerd,

maar misschien is dat weer te makkelijk. - Nee, nee. Gilles is gechanteerd.

Gilles is gechanteerd? Oh, my god.

Gechanteerd? - Gilles is gechanteerd.

Ik denk dat niet. - Hij heeft zijn broer vermoord, Amine.

Allee, ik zit in een trip, jongens. Het is het spelletje,

maar we moeten echt overleggen nu en elkaar moeilijke vragen stellen.

Stop met de eensgezindheid.

We hebben heel veel geleerd door het debacle met Isabelle.

Ja. Allee, hoop ik.

We moeten nu de moeilijke vragen stellen. We moeten nu mekaar confronteren,

want anders zit je maar te gissen en te gissen, dus dat is helemaal niet oké.

Lotte heeft in haar laatste adem...

In haar laatste adem heeft ze op Joris gestemd.

Ik denk dat hij in de weinige tijd die hij had

Lotte heeft gezegd van: Ze weten het al, stem op mij.

Want zo komt hij heel onverdacht over.

Plus, wat hij ook zei aan tafel is:

Sean gaat het merken als ik gechanteerd word. Mijn gedrag zal veranderen.

Ik denk dat zijn gedrag niet moest veranderen omdat hij al een verrader was.

Oh, my god. - Hij is original.

Dat denk ik. - Dat is niet erg.

Ik krijg er kippenvel van.

Die aanval op Joris was tegelijkertijd een aanval op mij als zijn vertrouweling,

maar als verrader is het wel mijn taak om te zien van:

Oké, de meeste mensen gaan een bondgenoot uitspelen.

Ja, dan moet je dat laten gebeuren, zelfs al is dat mijn beste maatje.

Ja, maar wacht, één ding. Ik bedoel...

Het voelt precies alsof er al een consensus klaarligt,

maar we gaan niet hetzelfde doen als gisteren.

Moeilijke vragen stellen, nu. - Je zult mij echt moeten overtuigen.

Dat is iets gevoelsmatigs. - Dat versta ik.

Alles wat ik nu heb gezegd, zijn redenen om hem in het oog te houden,

maar ik ga sowieso op de uitkijk blijven, want ik wil horen wat iedereen zegt.

Ik wou dit gewoon al delen, omdat ik het gevoel heb

dat ik deze tafel nog kan vertrouwen.

Wij hebben zo weinig informatie

dat we allemaal gewoon alle info moeten delen die we hebben.

Op basis daarvan kunnen we misschien iets afleiden.

Oh, Gilles. Broer.

Alles goed? - Jij hebt wellicht beter geslapen als ik.

Ja, toch niet, hoor, na gisterenavond.

We gaan vandaag eens rustig even moeten ademen,

een stap terug nemen, wat nadenken.

Ik ga misschien eens kijken wie er vandaag namen gooit of stiller is.

Een beetje meer kijken, een beetje minder praten vandaag.

Wie is dat?

Nooit gedacht dat ik zo hard ging kloppen, hè.

Dat schild rond zijn nek.

Twaalf stoelen, hè.

Wat wil dat zeggen? - Dat er niemand weg is.

Dan is er iemand verleid.

Als er verleid wordt,

zouden er nu bondgenoten gemakkelijker overstag gaan dan ervoor?

Ja, dat denk ik wel,

want als je je nu aansluit bij de verraders,

dan ben je ineens terug in het sterkere kamp.

Was dat een klop? - Iedereen komt.

Iedereen gaat aan tafel zitten.

It's me. - Goeiemorgen.

Morning. - Iedereen gaat komen, hè.

We kunnen ons ontspannen bij het ontbijt. - Ontspannen? Dat is voorbij, ontspannen.

Mindfuck, mindfuck.

Mijn lieve bondgeno... Mijn lieve...

Mensen, Charissa wil iets zeggen.

Mijn lieve bondgenoten, ik denk dat vandaag het spel een turn gaat pakken.

Ik denk dat er vandaag echt van alles gaat veranderen.

Er zal inderdaad van alles veranderen,

want de bondgenoten tasten helemaal in het duister.

Zelfs speurneus Joris is na de blunder met Isabelle

met veel twijfels opgestaan.

Ik voel mij er echt heel... belachelijk bij,

bij hoe we dat hebben aangepakt en bij hoe ik dat heb aangepakt.

Ik durf nu toe te geven dat ik mij echt heb verloren in het spel

en ik ga hier niet kraken...

want ik weet te goed dat het een spel is, daarvoor ben ik misschien iets te nuchter.

Maar ik heb mij er wel heel hard in verloren.

Oh, my god.

Jullie kijken alsof je wel verwacht had dat ik er nog zou zijn. Toch?

Er staan stoelen voor iedereen. - We hebben geteld, Joris.

Chic, jong. - Hoe is het om verleid te worden?

Kom maar binnen, Astrid. - We weten dat jij het bent, Astrid.

We zijn er allemaal. - We zijn er... Oh, nee.

We zijn er allemaal. - Nee.

Wat is er dan wel gebeurd?

Er is niemand dood. - Dat is niet goed, hè.

Heeft iemand...

per toeval of opzettelijk op het schild gemoord?

Is er verleid geweest?

Is iemand van ons naar het andere kamp gegaan?

Direct duizenden vragen door je hoofd.

Jongen, Gilles, echt waar. Die blik altijd.

Als jij naar mij kijkt, weet ik nooit

of je verdacht kijkt naar mij of zo van: Ik weet het.

Vanmorgen weet ik het voor de eerste keer ook niet.

Gisteren ook niet. Isabelle...

Daar hebben we ons goed mee in de zak laten zetten.

Ja. En ik ben blut.

Heel zijn spaarrekening leeg.

Daar wordt dus gewoon zo gecommuniceerd over...

Joris daar, Gilles daar en dan denk ik:

Oké, gasten, als jullie als bondgenoten nu aan het praten zijn voor het hogere goed,

betrek ons erbij. Dat is voor mij geen bondgenotenhouding.

Het ding is... Oh, Staf is daar al.

Goeiemorgen, allemaal. - Goeiemorgen.

Dat is relatief. - Nochtans is er vannacht niet gemoord.

De grote vraag is wel: Wat is er wel gebeurd?

Is er verleid en heeft die persoon ja gezegd

en zijn er nu drie verraders?

Of is er verleid, maar heeft die persoon nee gezegd

en die wil dat hier niet graag vertellen,

want dat is het hoofd boven het maaiveld uitsteken?

Of is er gemoord op het schild?

Op dit ogenblik weten we dus niet meer hoeveel verraders er zijn

en ik ga het jullie niet vertellen. - Man.

We zijn nu halfweg in het spel en wat ik wel kan vertellen,

is dat we voor meer gaan strijden dan alleen een schild.

We strijden vanaf nu ook voor een dolk.

Een dolk die automatisch een dubbele stem oplevert aan de tafel.

Eén dolk, één schild zijn vandaag te winnen.

Dat is... een nieuw spelelement

waarvan we nog niet goed weten hoe dat gaat uitdraaien.

De dolk geeft een dubbele stem, maar je moet die ook gebruiken,

dus dat is een grote verantwoordelijkheid die je in je schoenen geschoven krijgt.

Een grote verantwoordelijkheid die je...

niet per se wilt.

Ik zie jullie graag straks, na het ontbijt.

Veel plezier en smakelijk.

Mag ik iets vragen?

Gilles heeft het schild, dat heeft hij gezegd.

Is er iemand verleid geweest vannacht en nee gezegd?

Die vraag moeten we stellen. - Dat weten we dus niet.

Ja, maar mag ik de vraag stellen?

Is er iemand verleid?

Ik niet. - Ik niet.

Nee, ik ook niet.

Ik vond dat heel moeilijk.

Ik ben juist verrader. Het moet echt nog een beetje...

En ik heb gewoon staalhard moeten liegen.

Maar is er iemand die...

Er is iemand verleid of gemoord op het schild.

Maar ja, daar geloof ik niet in. - Nee, dat kan niet.

Dat is een risico waarvan ik moet denken: Waarom zouden ze een moord verspillen?

Je verliest een dag. Toch?

Je zou alleen maar meer twijfel zaaien en...

We weten nu niet eens hoeveel verraders er zijn.

Dat is goed, jong. Ze tasten volledig in het duister.

Ze hebben geen idee.

Die bondgenoten weten momenteel even niet meer waar ze het vandaan moeten halen.

Het beste wapen voor een verrader is chaos.

Chaos, verwarring...

Het kan perfect dat er op Gilles gemoord is.

Ik zou dat zo doen, misschien wel, maar ja...

Je zit jezelf nu verdacht te maken. Dat is wel wat gek.

Niemand weet hoeveel verraders er zijn, wie de verraders zijn,

wat er is gebeurd vannacht, dus...

we're clueless.

De bondgenoten zijn het noorden helemaal kwijt.

Is er vannacht vermoord of verleid?

Ze moeten opnieuw van nul beginnen.

Ingeborg blijft alvast niet bij de pakken zitten.

Dus...

Gilles, Joris... Dat is nu Mastermind dat we spelen.

Ik ben altijd mis met het derde balletje.

Gilles, Joris... - Gilles begon...

Gilles, Joris, Sean. - Maar wacht, het kan...

Gilles, Joris... - Het kan dat er gemoord is op het schild.

Maar nee. Dat is zever. Dat is die Gilles, hè,

met zijn blazen altijd en die mist hier rond onze kop.

Ja, maar wat deed Joris toen dat gezegd werd?

Die hebben de hele tijd naar elkaar zitten te kijken. Het was zo doorzichtig.

Er is een scenariootje en dat is: er is een original,

die is nog een beetje mistig,

maar die heeft in elk geval Gilles gechanteerd.

Bij de original heb ik tot vijf minuten geleden nog gedacht aan Joris,

maar misschien is de original nog wel iemand helemaal anders.

Als ik dat zou thuis beluisteren, zou ik denken: Je klinkt ingewikkeld.

Ik begin te klinken zoals al die gasten hier.

Ik vind dit het moeilijkste moment van het spel tot nu toe.

Ja. Ik weet het niet, ik raak in vorm. - Jij wel?

Jij bent niet verleid, hè? - Nee.

Ga je het zweren? - Ik zweer het.

Oké. Dus jouw visie is... Doe maar. Zeg maar de combi.

Ik zeg Slongs, omdat ik haar... Zij is onder de radar gebleven.

Slongs. Dan, wie nog?

Joris en Sean.

Joris en Sean. - Ik denk dat ook.

En ik heb... Maar dat is goed, hè. En ik heb Joris en Gilles.

En Charissa. Maar Sean zit niet in jouw verhaal?

Ik weet het niet. - Oké.

Kijk. - We hebben opties.

Wacht even. Wat zeker is, is dat Joris of Sean verrader zijn.

Eén van die twee is sowieso een verrader en ik denk Joris.

Joris heeft Sean gechanteerd,

dus Sean is dan ook een verrader in mijn theorie

en dan kunnen die twee jongens gewoon samen vriendjes blijven in het spel.

Als er dan verleid is... Daarom vertrouw ik niemand meer.

Ik weet niet, als er een derde is, wie dat is. Ik weet het niet.

De chaos in de groep is voor kersvers verrader Roman

een groot voordeel.

Hij kan voorlopig gewoon meesurfen op alle mogelijke verdachtmakingen.

De naam Slongs is tot nu toe... - Dank je dat je dat zegt.

Ah, echt?

Ik heb het gevoel dat ik de enige ben die aan die vrouw denkt.

Wel, maar dat is het ding. - En dat is al van de eerste nacht

dat die op mijn radar staat. - Zij is zo van: Oh... Sorry.

Zo van: Bro's in the hood. Ze fladdert hier maar wat rond en ze...

Maar eigenlijk...

Ze kan zo goed zand in de ogen strooien. - Ik zie haar dat echt doen.

Ze is tot nu toe nog nooit of amper vernoemd geweest,

maar ik vertrouw die vrouw niet.

She's in the hood, ze loopt daar maar wat rond

en stoere praat te verkondigen, maar eigenlijk...

Ze noemt zo weinig namen,

maar als ik dan een naam noem, zegt ze: Ja, ja, ja.

Jullie twee en Ingeborg...

Ja. - En William eigenlijk ook.

Want gisteren heeft zijn reactie na Isabelle echt veel duidelijk gemaakt.

Hij was heel kwaad.

Jullie staan terug onderaan in mijn trust circle op het bord.

Ik heb niet echt een uitgekookt plan.

Ik wil gewoon zo dicht mogelijk aanleunen bij de bondgenoot Roman

die hier vijf afleveringen is geweest

en dat proberen door te trekken en te hopen dat niemand een shift ziet.

De namen van mogelijke verdachten gaan alle kanten op,

maar Astrid is wel zeker van haar stuk.

Ik wil vanavond los op Joris gaan, met alle info die ik heb

en ik heb kracht nodig, want ik ben bang. - Ik ga mee.

Ga jij mee? - Ik ga mee op Joris.

Ik ga gewoon zeggen: Wie is er bereid om mee te stemmen op Joris?

En ik ga zeggen waarom. Ik wil het gewoon weten.

Het is sinds dag één dat die dude mij fascineert.

En hij speelt dat zo subtiel.

Ik wil iets doen dat ik al even wil doen, maar nooit durfde te doen...

namelijk volop op Joris gaan.

Dan moet ik hopen om enkele mensen mee op mijn kar te trekken.

De meest belangrijke info die wij gekregen hebben van de verraders rechtstreeks

is de verbanning van Lotte.

Haar stem geeft ze aan Joris, een medeverrader.

Zij moet iemand achterlaten als laatste verrader.

Wat kan ze dan nog doen om die gast in een zo sterk mogelijke positie te zetten?

Dat is erop stemmen als verrader, toch? Zie ik dat nu zo fout?

Ik ben bang dat ik tegen een muur ga knallen en helemaal fout zit,

maar ja, ik wil gewoon echt proberen

om nu mijn gevoel te volgen en niet dat van de groep, zoals gisteren.

Maar ik heb heel veel schrik om plat op mijn bek te gaan,

want die kans zit er uiteraard altijd in.

Zelfs Ingeborg heeft nu gezegd: De eensgezindheid moet je loslaten.

Dan is het al heel erg. - Dan ben je toch wel ver van huis.

We are lost as shit.

En die eensgezindheid is inderdaad ver te zoeken.

De verbanning van Isabelle heeft er zwaar ingehakt.

Iedereen verdenkt zowat iedereen.

Zelfs over het aantal verraders is er geen duidelijkheid.

Wij weg. - We zijn weg.

De kandidaten hebben zich verdeeld over twee teams

en vertrekken richting de missie.

Zeg, gasten, hebben jullie gezien wat er bij het ontbijt gebeurde?

Gilles en...

Charissa, Slongske, komen samen binnen. - Die komen samen binnen, ja.

Ze gaan naast elkaar zitten en Joris is er al.

En ineens zijn dat de hoofdrolspelers.

Ze hebben geen enkele schroom om te spreken.

Ik heb zoiets: Ik heb nog nooit zo veel volzinnen gehoord van Slongske.

Ja, die is verleid, hè. Slongs is voor mij verleid, maar ja...

waarom zou ze verleid worden?

Zou je dan niet beter een Ender verleiden of zoiets,

die zo'n beetje bij de zaak is? Dat weet ik dus ook niet helemaal.

Ik ga even een naam in de groep gooien en je mag eerlijk zeggen wat je denkt,

omdat ze zo buiten iedereen zijn verdenking staat,

vind ik dat je toch Ingeborg in het oog moet houden.

Zie, jullie reageren zo... 'Nee.' - Nee, nee.

Ik sluit dat ook niet uit, hè. - Je mag dat niet uitsluiten.

Ze is nu zo dartel en vrolijk, onder het summum van: iedereen vertrouwt haar.

Maar dan is ze toch ideaal om te chanteren?

Of als ze als OV, Original Verrater van in het begin keihard dat spel speelt

en de verwarde speelt en daarop rekent,

omdat dat een deel van haar persoonlijkheid is.

Iedereen zo: Nee, Ingeborg kan dat niet. Oh nee, die is te lief, die is te...

Really?

Really? Te lief? Dat weet ik niet.

Voor hetzelfde geld is Ingeborg dan toch de OV, de Original Verrater

en heeft ze Joris mee aan boord getrokken.

Is er iemand verleid vannacht in deze auto?

Wat denk je nu? - Echt, ik weet het niet.

Aan die grote tafel durf je het misschien niet te zeggen.

Het zou stom zijn om te zeggen dat je er niet op bent ingegaan.

Je moet dat zeggen, want dat is info.

Dus ik luister. - Je luistert? Ik heb niets te zeggen.

Ik twijfel over iedereen op dit moment.

Ik ga Astrid in het oog houden vandaag,

gewoon omdat ik met haar in de auto zit en de missie speel.

Again: ik heb niks, ik weet niks. Ik ben maar een idioot op dit moment.

Iedereen wordt onder de loep genomen.

Zelfs Joris durft voorzichtig weer namen te noemen.

En op wie heeft Isabelle gisteren gestemd? - Op Astrid.

Op Astrid en die begon een heel zenuwachtig lachje te doen.

Dan heb ik nu het gevoel...

de originele verrader is Astrid en de gechanteerde Ender, maar...

Astrid...

Die is zo chaotisch. Ze is wel para aan het worden.

Ja? - Ze is wel para aan het worden.

Zo na gisteren... Gisteren had ze het ook al.

Heel...

Heel zenuwachtig en para, ja.

Ik ben wel terug begonnen met zoeken, hoewel het met een bang hart is,

want nu opnieuw beginnen zoeken en iets opwerpen...

voelt nu heel kwetsbaar,

maar het haalt ook niet uit om bij de pakken te blijven zitten.

Hoe ik het nu zie, is:

Astrid verrader vanaf het begin, Ender gechanteerd

en er is geen derde verrader bij gekomen. Ze zijn nog met twee.

Zo meteen:

Sneller, sneller, sneller.

We moeten wat meer tempo maken.

Al dat gezemel.

Oh, ik heb nu wel zenuwen voor vanavond.

Ik weet nu niet welke naam ik moet opschrijven.

Ah, oei. Ben ik hier de indringer? - Nee, dat is oké.

Manneke, je bent grandioos theater aan het spelen.

De verdeeldheid binnen de groep is groot.

Hopelijk zullen de neuzen voor de missie

wel in de juiste richting staan,

want voor het eerst valt er naast een schild

ook een dolk te winnen

en die dolk is goed voor een dubbele stem aan de ronde tafel,

iets wat iedereen vandaag kan gebruiken.

Als verrader blijft het heel belangrijk

om naar de wapenkamer te kunnen voor een schild,

want dan pak je het af van een bondgenoot en kun je vrij moorden die nacht,

maar ook voor de dolk, want dan sta je ook nog eens zo veel sterker.

Welkom, allemaal.

Een deelname aan De Verraders is een beetje een lijdensweg, een kruistocht

en die kruistocht gaan we nu letterlijk maken.

De bedoeling is dat jullie als team

dit kruis van de ene kant van deze loods naar de andere kant brengen

en dat om het eerst.

Het team dat als eerste aan de andere kant raakt,

mag dus naar de wapenkamer.

De teams zullen dus geblinddoekt een parcours moeten afleggen

door een loods vol breekbare spullen.

Elk team start met zes wapenkamersleutels,

één voor elke speler.

Per voorwerp dat breekt,

moeten ze één wapenkamersleutel afgeven.

Het team dat het snelst aan de finish is

en het kruis aan de haak hangt,

mag de verdiende sleutels verdelen onder de leden van dat team.

Hun enige houvast is de team captain,

want alleen die is niet geblinddoekt

en stuurt het team door de loods.

De teams moeten dus letterlijk blind vertrouwen

op de kapitein, die hen de weg wijst.

Het eerste wat dus nu moet gebeuren, is beslissen wie de kapitein wordt

en wie het best kan praten.

Ik kan echt heel goed praten, maar jij ook.

Je moet veel woorden hebben. - Is het niet beter...

Nee, vrouwen hebben meer woordenschat dan mannen.

Ik stel Slongs voor.

Ik ben de kleinste, voor het evenwicht.

En je was gisteren een heel goeie ziener. - Ja, akkoord.

Het kan wel dat Julie dat ook goed zou doen.

Of wil jij het doen? - Nee, doe maar.

Jullie zijn ook van dezelfde hoogte voor dat te dragen.

Ik ben wel sterk. Ik kan wel echt heffen en zo.

Dan is het misschien wel interessanter...

William, alleen als jij zegt: Ik voel me er goed bij.

Ik voel mij er goed bij.

Het is wel zo dat ik lichamelijk wel echt best sterk ben

en dan wil ik dat graag inzetten.

Ik heb die verantwoordelijkheid niet opgeëist.

Ik heb ze mij die laten geven.

Beloof je dat als je een blinddoek ophebt en moet volgen om niet te veel te praten?

Team Groen, wie wordt jullie kapitein? - William.

Ingeborg heeft beloofd om als ze geblinddoekt is, te zwijgen.

Ik kan ook zwijgen. - Dat wordt een uitdaging.

Eigenlijk doen we het daarvoor. Een paar minuten rust.

Jullie kiezen voor... - Slongs.

Oké. De kapiteins zijn gekozen. Dan mag de rest nu een blinddoek aandoen.

Ja, die wapenkamer... Nu begint het echt heel belangrijk te worden.

Er komen dolken in het spel, het schild is elke dag voorhanden.

Ik wil heel graag een dolk, dan heb ik een dubbele stem.

Drie, twee, één, go.

Oké, bukken. We pakken het kruis goed vast. Hup, ja.

Flippen. - Naar voren. Ender volgt.

En nu draaien. Gilles, jij gaat naar rechts.

Ja, ja. Nog een beetje. Ender, pas op, een trapje.

Stop, stop. We kunnen niet door. Het groene team zit in de deur.

Hans, een stapje. - Verdomme, zeg.

Pas op, jullie zijn aan de deur.

Kom, kom, kom. Hier is een opstapje, Julie.

Opstapje voor Wouter. Ja, rechtdoor.

Beide teams zijn met deur en al in huis gevallen.

Ze moeten nu zo snel mogelijk het kruis aan de haak hangen

aan de andere kant van de loods,

maar kunnen ze hun tocht zonder brokken afwerken?

Per gevallen item verliest het team een wapenkamersleutel.

Het is dus kiezen tussen snelheid of voorzichtigheid.

Ik heb vooral zwart gezien. Ik heb niks gezien tijdens die missie.

Ik voelde ons ook aan dat kruis echt tegen elkaar plakken

en ons zo smal mogelijk maken.

Pas op, links is een tafeltje, voel ik. - Pas op, Gilles.

Je voelt vanzelf ook wel van:

oei, hier staat een kast, daar een tafel, er staat overal iets.

De enige opdracht was: Stoot niks om.

Oké, kom maar rechtdoor.

Kom maar rechtdoor, kom maar rechtdoor.

William? - Ja, wacht even. Dit is heel moeilijk.

Ja, het groene team staat geblokkeerd. - Allee.

We staan precies op de Brusselse Ring.

Wacht. - Wacht even.

Ja, en dan dat gesukkel.

Dat ik denk: Kom, jongens, laat ons wat tempo maken.

Dat kruis boven onze kop en rechtdoor.

Dat is echt op mijn kop aan het rusten. - Wacht, wacht.

Stop even, want ik ben tegen iets aan het...

Wacht, ik zit tegen iets. - Heffen. Ah, sorry.

Adem even.

We kunnen niet verder, het groene team staat in de weg.

Ik was mijn kas aan het opfretten

omdat wij 'geboycot' werden door het andere team.

Zij stonden gewoon vast, dus wij konden ook niet verder.

Er waren toch verschillende routes?

Fuck.

Ik heb iets zien vallen.

In al zijn frustratie stoot Joris een beeldje omver.

Daardoor heeft Team Paars, als ze zouden winnen,

al één wapenkamersleutel minder.

Hoe lomp kun je zijn om hier met je arm te gaan zwaaien?

Dat was gewoon een reflex.

Ender, stop, stop.

Stop, stop, want we zijn aan het duwen. Niet doen.

Recht voor Ender staat een vaas.

Terwijl team groen zijn bocht nog altijd probeert te nemen,

heeft het aan de eerste splitsing

wel de weg nipt vrijgemaakt voor Team Paars.

Die kunnen nu eindelijk hun eigen route uitstippelen.

We gaan langs hier. Julie, nog een stukje naar voren.

Sean en Joris, terug naar links. - Links.

Sneller, sneller, sneller. - Kom maar, kom maar, kom maar.

Ja, rechtdoor. - Moeten we rechtdoor?

We moeten... Nee, we moeten naar rechts draaien.

Ender zet een stapje naar rechts, nog een stapje naar rechts.

Ik kom hiertussen om te kijken.

Rechtdoor, rechtdoor, rechtdoor. Stop.

En naar rechts. - Naar rechts, Julie.

Pas op, pas op. Stop.

Team Paars heeft Team Groen succesvol de pas afgesneden.

Er liggen nog kansen om hen in te halen,

maar dan moet Team Groen een versnelling hoger schakelen

en dat is buiten William gerekend.

In het andere team zitten twee verraders, dus dat zijn twee kansen op een schild

en op een dolk,

dus ik ga ook niet heel hard mijn best doen.

Tegen wie zit ik hier? - Tegen mij.

We zijn geblokkeerd door de rest, denk ik. - Ja, we staan geblokkeerd.

Ik ga ze wat verwarren.

Naar rechts, naar rechts. - Naar rechts?

Rechts, rechts. Rechts, rechts, links, links, rechts, rechts.

Onder, rechts, links, links. - Naar rechts, Astrid.

Rechts, rechts, rechts, rechts, links. - Hans ook naar rechts.

Links, onder, onder. - Maar William, we kunnen niks zien.

Ja, maar jullie moeten niks doen. Ik ben hen aan het verwarren.

William begint dan te roepen: Links, rechts, links, rechts...

Dus wij naar links, naar rechts, naar links, naar rechts.

En dan zegt hij pas: Ik ben de anderen aan het afleiden.

Dat was natuurlijk pure, pure chaos.

Naar voren. Komaan, we zijn veilig. We zijn safe.

Recht naar voren. Proper. Kleine stapjes, kleine stapjes.

William? Kom, jongens. Kom, we moeten wat meer tempo maken.

Kom maar, doe maar tempo, tempo. Naar voren.

Ja, want anders gaan we het niet halen. - Oké.

Met al dat gezemel. Ik voelde de hele tijd dat het te traag ging.

Ik ben niet zo voorzichtig, maar dan laat je maar twee potjes vallen.

Wat is het probleem? Oh, ik zit weer in overdrive, hè.

Pas op, pas op. Het kruis even hoger. Het gaat even heel hoog moeten nu.

Ik kan niet hoger. Hou het goed vast, hè. - Oké. Kom, rechtdoor, rechtdoor.

Ja, oké. Naar voren, naar voren. Stappen, stappen, stappen.

Oké, nu gaan we even vaart maken. Rechtdoor. Geen probleem, alles is veilig.

Oké. - Alles is veilig.

Voor, voor. Geen probleem. Niet afwijken, niet afwijken. Voor.

Oké, laat het kruis nu aan Julie haar kant naar beneden.

Team Paars is onder leiding van Slongs als eerste aan de finish.

Nu moeten ze enkel nog het kruis aan de haak proberen op te hangen.

Snel zijn nu. - Allee, komaan.

Kantelen naar Julie haar kant.

Rechtdoor. - Ja, kom maar rechtdoor.

Rechtdoor, rechtdoor, rechtdoor. - Ah, ik voel iets.

Julie, trekken aan de arm. Draaien. Je moet het kruis draaien, niet kantelen.

Ja, zo. - Allee, draai nog maar verder.

Het was naar de verkeerde kant. Draaien, draaien, draaien. Nog draaien.

Ender naar links. Ja, kom maar. Rechtdoor, rechtdoor.

Oké, nu gaan we het kruis loslaten. Ender gaat het naar beneden laten zakken.

Gilles naar boven. - Naar boven, Gilles.

Oké. Nog, nog, nog. Perfect. En nu lopen we rechtdoor.

Voel je het? - Ja.

En stop. Omhoog.

Ja, ja, ja. Het hangt.

Oh, zo goed gedaan.

Amai.

Wauw, zalig. Slongs, je hebt dat zo goed gedaan.

Proficiat, Team Paars. Jullie mogen naar de wapenkamer,

maar jullie hebben wel één porseleinen beeldje omgeduwd.

Met andere woorden: één van jullie mag niet gaan.

Kies zelf maar wie dat wordt. Al de anderen mogen wel gaan.

Proficiat, Team Paars. Helaas, Team Groen.

Ik weet de weg niet naar de wapenkamer. Zo simpel is het.

Ik geraak er niet en ik zou een dolk of zeven willen.

Sorry, Gilles, ik kon niet altijd... - Nee. Goed gedaan, William.

Het is soms heel moeilijk omdat jullie met vijf zijn

om iedereen en achteraan alles te zien.

Niet gewonnen. Jammer. Jammer.

Tja, dat komt ons weer supergoed uit, natuurlijk.

Iedereen heeft de gedachten tijdens de missie even kunnen verzetten,

maar op de terugweg naar het kasteel speelt de twijfel weer op,

want wat gaat er straks gebeuren aan de ronde tafel?

Oh, ik heb nu al zenuwen voor vanavond, om een of andere reden.

Op wie gaat er gestemd worden straks? Dat gaat alle kanten uitgaan.

Ik denk dat het alle kanten op zal gaan. - Ik denk niet dat er...

Ik weet op dit moment niet

welke naam ik moet opschrijven. - Ik ook niet.

Ik vind het niet leuk.

Maar goed, er is consensus. Dat is al goed.

Consensus over wat? - Dat is de vraag, inderdaad.

Hij is mij gewoon op stang aan het jagen. - Nee, dat is...

Dat is lachen als verraders, hoor. - Maar ja.

Lachen, lachen, lachen. - Twee of drie?

Ja, dat weten we zelfs niet. - Lachen, lachen, lachen. 'Dommeriken.'

Weet je wat ik miste?

Popcorn, dat miste ik.

Daar had ik nu echt van genoten, daar. Popcorn.

Maar die derde originele... Hé, we zitten in aflevering zes of zo.

...die is goed bezig, mannen. - Maar hé, chapeau.

Dat is wel echt straf, hè. - Dat is wel echt heel...

En niemand die het weet op dit moment. Niemand.

En zo goed gespeeld dat zij of hij ondertussen ook alweer

één of twee compagnons bij heeft.

Iedereen is zo aan het afwegen: Wie denk jij, wie denk jij, wie doet wat?

Dat het bijna onmogelijk is om naar de ronde tafel te gaan,

heb ik nu het gevoel, omdat iedereen zo... ja, aan het twijfelen is.

Ingeborg, als het Joris is, is het Sean ook.

Oké. - Denken we dat echt?

Dat denk ik wel, ja. - Oké, maar dan...

Maar vrienden, laat ons dan op Joris gaan,

want als het Joris is en hij zegt vanavond 'ik ben een verrader',

dan hebben wij concrete info naar morgen toe.

Het is een kuddetje en je moet maar iemand een beetje op een piëdestalletje zetten

en iedereen gaat er gewoon mee naartoe.

Waarschijnlijk was ik ook zo,

maar nu ik dat aan de andere kant even observeer, denk ik:

Leuk, hoe kunnen we dat hier een beetje extra kruiden?

Goh, I'm excited.

De eensgezindheid van de voorbije dagen is ver te zoeken.

Niemand weet op wie te stemmen straks aan de ronde tafel.

Enkel Astrid lijkt zeker van haar stuk.

Zij wil volop op Joris gaan,

maar wil dat nog stiekem overleggen met Hans en William.

Alleen is dat buiten Joris gerekend.

Sinds ik terug op het kasteel ben na de missie, laat Joris mij niet los.

En ik bedoel echt in aanwezigheid.

Ik weet dat Joris naar die wapenkamer moet...

dus in se zou ik wel een momentje alleen kunnen hebben.

Op een bepaald moment zeggen William en Hans van:

We gaan naar de kapel. We gaan iets bespreken in de kapel.

Dat was niet makkelijk om hier met drie te geraken.

Nee, hè. - Die Joris...

Gilles wou ook direct mee.

En net wanneer ze denken dat ze alleen zijn,

is daar... Joris.

Ik hoor ineens Joris: Ja, ik wil wel mee naar de kapel.

Ik dacht: Oh, nee, nee, nee. Nee.

William begint dan maar over de autoritten,

maar de nietsvermoedende Joris wil met de ronde tafel in zicht

gewoon over het spel praten.

Hoe was jullie gesprek in de auto? - Redelijk open.

Wij denken dat er vanavond redelijk alle kanten uit geschoten kan worden,

behalve als er in de andere auto's al overlegd is

om op één iemand te gaan, maar...

Dat is bij ons ook niet het geval geweest, hè.

Zaten jullie samen in de auto? - Wij met vieren, ja.

Ah, oei. Ben ik hier de indringer? - Nee, dat is oké.

Dat mag, hè. - Dat is goed. Dat mag.

Sorry. Dat wist ik echt niet.

Anders had ik mij niet opgedrongen om mee te komen.

Ik heb gewoon de hele tijd achter Joris gestaan.

Ik heb gezucht en gepuft in mezelf van: Blijven ademen.

Waarom is dit aan het gebeuren?

Ik wil gewoon nog even afchecken met mijn maatjes

of dit wel goed komt.

Ik denk dat, als je straks aan die ronde tafel zit,

daar mensen argumenten gaan gooien

en dat daar de beslissing ter plekke gaat vallen.

Er is ook nog een dolk, hè. - Ah ja, dat ook.

Joris kwam peilen van: Wie is er allemaal verdacht volgens jullie?

Hij kwam ook nog eens zichzelf onverdacht maken

en het ding is met Joris...

Ik hoop echt dat dit geen tunnelvisie is,

maar eens je zegt dat Joris een verrader is,

kan je het niet unseen. Je ziet het alleen maar.

Wil iedereen eens zeggen van wie je al een stem hebt gekregen?

Bij alles wat hij daar zei, dacht ik: Maar manneke,

je bent grandioos theater aan het spelen, maar echt zo subtiel.

Ik heb een stem gekregen van Isabelle en van Lotte.

Ja. - En jij?

Alleen van Isabelle. - Alleen van Isabelle.

Ik weet het zo goed als zeker en net daarom ben ik zo bang...

dat Joris gewoon een fucking bondgenoot zou zijn, want dan...

Kom, we gaan gewoon op de rode loper zitten, want...

Dat is waar wij thuishoren, Roman.

Slongs wil vlak voor de raad nog even overleggen met Roman.

Ze heeft verschillende verdachten op haar lijstje

en zoekt een klankbord.

Astrid is de laatste dagen naar mij gekomen van:

Ik denk dat het Joris is, dus Joris gaat mij verdacht maken.

Ik zat vandaag met Joris in de auto en Joris zo: Ja, Astrid, Astrid, Astrid.

Maar voor mij zijn die evenwaardig.

Astrid zou heel goed de OV kunnen zijn, de Original Verrater.

En Joris ook.

Ik blijf het hier en daar toch in de groep gooien.

De meest meesterlijke zet zou zijn: Ingeborg als OV.

Niemand wil daarin meegaan en dat is juist het geniale eraan.

Niemand wil of kan zich dat voorstellen.

Dat zou gewoon je kinderziel volledig uit je lijf rukken

en met twee voeten er los op springen, maar dat zou meesterlijk zijn.

Ik kan mij dat niet... - Voilà, niemand kan zich dat voorstellen.

Ik vertrouw haar niet honderd procent. - Ik denk dat dat de essentie is,

om iedereen in het oog te blijven houden,

want dat is onze fout geweest de voorbije paar dagen.

Met jou vind ik dat heel moeilijk.

Geen haar op mijn kop dat eraan denkt dat jij dat kunt zijn.

Dank je. - Ja, ik weet niet waarom.

Ik ken je niet van ervoor, maar ik geloof niet dat jij dat...

Dat ik dat kan?

Nee, ik denk dat jij het daar veel te moeilijk mee zou hebben,

met de hele tijd te liegen tegen iedereen.

Voor zover als ik je ken. - Nee, dat is zo.

Oh, my god. Ik ben echt zo'n vieze, vuile gifslang.

Ja, ze heeft echt letterlijk tegen mij gezegd:

Ik vertrouw je. Ik heb beslist om je te vertrouwen.

En ik ben daar zo tegen aan het liegen. Oh, my god.

Echt, jongens.

Maar ja, ik heb hier een job te doen, dus ik ga die job doen.

Genoeg gespeculeerd. Het is tijd voor de wapenkamer.

Vanaf vandaag kunnen de winnaars van de missie iets extra vinden,

want in één van de kastjes zit een dolk verstopt.

Diegene die de dolk vindt,

heeft automatisch een dubbele stem aan de ronde tafel.

Aangezien Joris tijdens de missie brokken maakte,

mag er één iemand van Team Paars niet naar de wapenkamer.

De vraag is: Wie?

Dus er mogen vijf mensen naar de wapenkamer en we zijn met zes.

We gaan allemaal doen alsof we gaan en...

We nemen allemaal een papiertje en bij wie er geen kruisje op staat,

die mag niet gaan.

Ze spreken af om niet tegen elkaar te zeggen

wie het papier zonder kruis heeft. Zo zijn ze allemaal beschermd.

Iedereen vertrekt dus richting wapenkamer,

maar niet iedereen zal naar binnen gaan.

Komaan, komaan, komaan.

Nee.

Niks. Fuck.

Ja, geen kruis, dus meteen wapenkamer...

Niks voor deze. Je hebt dan zo veel hoop en dan kon ik alleen maar denken:

Hopelijk heeft Roman iets.

Sean heeft zijn beurt in de gang afgewacht.

Nu kunnen de anderen één voor één op zoek naar de dolk en het schild.

Niks.

Ik heb niet zo vaak geluk in het spel, of zo,

maar nu heb ik toch het schild gewonnen en...

Ja, dat geeft toch wel echt een gerust gevoel.

Ik ga voor die.

Oh, putain. Nee.

Als je niet eens zeker weet wie er een verrader is,

dan kan die dolk je alleen maar...

Dat kan alleen maar een dolk in je eigen rug zijn.

Niets gewonnen.

Maar wie het schild heeft, weet ik niet. Spannend.

Die kamer heeft mij hier nog niet veel geluk gebracht.

Het schild en de dolk zijn uitgedeeld

en die dolk kan aan de ronde tafel van groot belang zijn.

Na de unanieme verbanningen van Jonatan, Lotte en Isabelle

zit de groep voor het eerst niet op dezelfde lijn

en dus wordt het een ronde tafel die alle kanten kan uitgaan.

Na de raadzaal van gisteren stap ik nu naar de raadzaal...

met de moed in mijn schoenen.

Zonder dat ik weet op wie ik ga stemmen op dat moment.

Dit wordt volgens mij de meest intense raad tot nu toe.

We gaan elkaar vanavond moeten overtuigen

en ik denk dat dat nog wel heftig kan worden,

mede omdat de meeste argumenten gewoon buikgevoel zijn.

Ik voel mij angstig en nerveus, maar...

ik geef mezelf wel iets van een 80 à 85 procent kans om erop te zitten.

Welkom, allemaal.

Al twee dagen na elkaar heerst hier een enorme eensgezindheid...

en verbannen we unaniem, schrijven we allemaal dezelfde naam op.

De ene keer leverde dat heel veel op, de andere keer nougatbollen.

Gaan we ons vandaag terug een beetje als een kudde gedragen

en elkaar wat napraten, of gaan we het achterste van de tong laten zien?

Ik ben benieuwd. Het woord is aan jullie.

Mag ik openen?

Ik ga kamikaze vanavond. Ik wil het graag hebben over Joris.

Joris is een heel subtiele man.

Joris is een kameleon die goed in de groep ligt

en die weinig prijsgeeft. Ik zit redelijk tegenover jou

en om de een of andere reden had ik jou vanaf dag één in het vizier,

maar ik kon het nooit hard maken. Er was iets aan jou.

Ik kan Joris niet lezen. Joris is ongrijpbaar.

Via Sean heb je een rechte lijn

voor info en stemgedrag naar de groep van de bondgenoten.

Sean en Joris, dat is een vertrouwelingssituatie,

dus dat is eigenlijk een telefoonlijn naar alles en iedereen, in mijn ogen.

Bij de verbanning van Isabelle vond ik

dat jij een heel opgewonden gedrag vertoonde.

Jij zat zo, met je duimen in je baard

en toen zij daar ging staan om zich te onthullen als bondgenoot,

zag ik jou achter je handen een beetje smizen.

Astrid is aan het gaan, aan het kappen en vanbinnen is dat echt...

Mijn hart gaat tekeer, ik voel mijn maag omdraaien,

maar uiterlijk is dat gewoon rustig.

Vandaag, na de missie, wou ik heel graag met Hans en William naar de kapel

en jij plakte aan mij als een bij op een honingpot.

Ik raakte jou niet kwijt, Joris. Ik wou gewoon nog even met hen zeggen van:

Mannen, is het oké als ik dit doe? Ik ga kamikaze op Joris.

Maar Joris was overal, de hele tijd,

terwijl je naar de wapenkamer moest en ik dacht: Maar wat doet die hier?

Ik werd gek. Ik dacht: What the fuck?

Mijn vraag aan de bondgenoten is:

Zijn er mensen die met mij willen om op Joris te gaan? Ik ga dat proberen.

Zo, dat is alles.

Mag ik eerst antwoorden? - Uiteraard. Doe maar.

Ik ben hier binnengewandeld daarnet en ik dacht:

Ik ga niet eerst het woord nemen. - Ja.

Want dat gaat mij heel verdacht maken.

Toen dacht ik: De eerste die het woord neemt,

dat gaat verrader nummer één zijn. - Ah ja, oké.

Dus we zitten op mekaar. - Oké.

Wat is jouw logica daarachter? - Dat dacht ik.

Omdat ik zelf dacht: 'ik ga niet eerst het woord nemen',

want dat is iets wat verrader nummer één, denk ik, nu gaat doen.

Dat staaft op niks.

Dit...

Ik heb hier soms wat kalere plekjes. Dat is omdat ik dat vaak doe.

Ik ben heel hard gevoelsmens, maar het spel gaat me niet zo te pakken krijgen

dat mijn gevoelens te veel worden of dat ik daar in tranen ga zitten, van:

Mannen, het is niet, het is niet.

Je kunt daar nog honderdduizend tranen laten.

Ja, dat zegt niks.

Dat zegt gewoon dat je het heel erg vindt, natuurlijk.

Dan gaat het een duel worden tussen ons.

Tenzij er iemand nog een andere naam wil noemen,

want we zitten nu in twee pistes te denken.

Joris ligt nog op de tafel, Astrid ligt op de tafel,

Gilles ligt op de tafel.

Ingeborg ligt op de tafel, Ender ligt op de tafel,

iedereen ligt op de tafel, dus ik ga nu gewoon genoeg doorvragen

om inzicht te krijgen in mensen hun reacties.

Ik wil even nog vragen:

De eerste tafel of de tweede tafel werd je naam de eerste keer genoemd

en ja, ik denk dat ik vrij gevoelig ben voor energie.

Er ging een rush over jou.

Was het omdat je het niet gewoon bent om geviseerd te worden

of was het omdat je zoiets had van:

Dat kan toch niet dat ze mij al in het vizier hebben?

Maar ik voelde hier... dit gaan.

En ik zag je ogen opengaan, je probeerde je heel kalm te houden.

en je had zoiets: Fuck.

In mijn optiek.

Mijn energie shiftte toen mijn naam genoemd werd,

omdat ik dat gewoon niet had zien aankomen,

dus dat was voor mij schrikken.

Maar ik heb dat goed gevoeld? - Sowieso. Ik schrok mij kapot.

Ik wist niet vanwaar het kwam. Echt niet.

Er zijn geen ideeën. Het zal er gewoon op aankomen

wie er de anderen het best kan overtuigen.

En wie er nog durft te overtuigen,

want als je nu iemand kunt overtuigen en je zit fout,

maak je jezelf wel heel verdacht.

Ik heb gisteren ook lang wakker gelegen en ik heb een theorie.

Ik wil die gewoon even delen met jullie en vragen wat jullie...

Nog een theorie. We zijn goed bezig op die manier.

Als de theorie klopt, Joris, is het alleen maar een compliment,

want dat betekent dat jij geniaal bent. Dat wil ik al even zeggen.

Ja, en dat is?

Dat jij de perfecte verrader bent

doordat je de perfecte bondgenoot gespeeld hebt vanaf moment nummer één

en dat wanneer de namen Lotte en Jonatan al vrij snel vielen,

jij gezien hebt van: Oh, er is niet één schaap verdronken,

maar de wei is bijna leeg. Ik ben hier alleen.

En dat jij dan gewoon gedacht hebt: Oké, ik speel het spel mee.

We schieten die af en wanneer we in die high zijn van Jonatan en Lotte,

is het morgen Isabelle.

Niemand heeft één seconde nagedacht.

Mocht ik dan jou geweest zijn, had ik in de nacht...

Gilles gechanteerd, die naar mijn gevoel sinds die nacht iets stiller geworden is

en had ik om dat gedrag wat te verdoezelen, Amine vermoord.

Dat had ik ook gezegd. - Zodat hij dat niet zo opmerken.

En dan zou ik de laatste nacht, vannacht, iemand verleid proberen te hebben

en ik zou op jou gegokt hebben dan,

omdat jij voor veel mensen toch nog onder de radar ging,

maar misschien zag je het wel zitten om ook eens te kijken

hoe het is aan de kant van de verraders.

Dat is mijn theorie en als iemand nu zegt: Daar is een gat,

please tell me. Ik wil jou er niet uit stemmen.

Ik wil je hier hebben. Ik wil je hier echt hebben.

Nu wordt er echt naar mekaar gewezen.

Astrid wijst naar Joris, Joris wijst naar Astrid,

Slongs wijst naar Ender, Ender wijst naar Joris.

Eigenlijk moeten wij, verraders, niet veel doen op dat moment,

behalve proberen en blijven beweren:

Hier moeten kritische vragen gesteld worden.

Ja...

Vast wel, maar ik ga ze niet stellen.

Ik heb ook nog heel veel problemen. Nog veel uitdagingen.

Want als we nu weer naar die eensgezindheid gaan,

wil ik heel erg wakker blijven, mensen. Eensgezindheid is onze valkuil.

We zitten nu allemaal op Joris. Ik vind: Even resetten nu.

Ik ga voor Gilles.

Zo meteen:

Niet op Gilles gaan.

Dit is niet een houding van een bondgenoot in deze fase van het spel.

Dit is dom.

Wat heb jij daarmee te winnen? - Hij zegt dat omdat hij een verrader is.

Ze storten zichzelf in de verdoemenis.

Jongens toch... - Stemmen.

De groep is al de hele dag verdeeld

en dat is ook te merken aan de ronde tafel.

Toch heeft Joris al twee zware aanvallen moeten incasseren.

Ingeborg wil leren uit de gemaakte fouten en grijpt in.

Als we nu weer naar die eensgezindheid gaan,

wil ik heel erg wakker blijven, mensen. Eensgezindheid is onze valkuil.

We zitten nu allemaal op Joris. Ik vind: Even resetten nu.

Ik ga voor Gilles.

Ik laat het nu gewoon concreet weten,

want er is te veel verstoring geweest en voor zijn maat, Amine...

Allee, met het chanteren klopt dit meer.

Ik ga nog niet voor de originele verrader, omdat daar voor mij nog mist op zit,

maar de chantage naar jou toe zou voor mij beter kloppen.

Gilles, als jij echt wilt uit die verdachte zone komen,

ga je echt als bondgenoot iets in je houding mogen veranderen,

zodat wij niet de hele tijd deze pingpong aan de ontbijttafel zien,

al twee ochtenden. Gasten... - Welke pingpong?

Wij kijken veel naar elkaar, hè. - En met het clubje weg.

Dat is niet een houding van een bondgenoot in deze fase van het spel.

Jullie zijn alle twee heel intelligente mannen, maar dit is dom.

Als jullie zo heen en weer aan de ontbijttafel, waar iedereen het ziet,

de hele tijd tekenen doen en... Ja, dat zou ik niet meer doen dan,

dus de uitnodiging is er.

Laat ons dat niet vragen: Wat zit daar dan achter?

Joris heeft uitgebreid...

Ik zou jou ook weleens willen horen, Gilles. Wat zit daar dan achter?

En ook achter de toch wel drastische verandering in je gedrag,

van de heel geëngageerd mee zoeken naar veel passiever.

De eerste dagen stopte jij niet en vandaag loop je er zowat bij.

Ik heb het gevoel dat er veel mensen denken dat ik gechanteerd ben,

wat nog altijd niet zo is,

maar ik heb de voorbije dagen echt nog heel veel opgeschreven in mijn boekje

en als ik straks wegga als bondgenoot... Daar zal ik zeggen dat ik bondgenoot ben

en dan mag je mijn boekje houden met mijn theorieën van de voorbije twee dagen,

want toen heb ik ook veel gezien.

Op wie ga jij dan? - Ik ga mee op Joris momenteel.

En ik zeg: Niet op Gilles gaan.

Jij gaat op Joris? - Gilles is het niet, nee.

Niet op Gilles? En wel op Joris?

Nee, niet op mij, maar ook echt niet op Gilles. Hij is het niet.

Op wie dan? - Ja, op mij, hè.

Op Astrid, maar niet op Astrid.

Als één van ons twee weggaat als bondgenoot, weten we genoeg.

Ja, als Gilles weggaat of ik ga weg, dan weten jullie het.

Ik zou graag stemmen, als dat mag. - Oké, ik wil de test wel doen.

En weet je wat het voordeel is? We hebben geen tunnelvisie,

dus de stemming gaat verdeeld zijn, maar dat gaat des te leerrijker zijn

voor de volgende ronde, om te kijken: Wie heeft op wie gestemd?

Dat was de vorige twee keren niet het geval, want we waren unaniem,

maar nu gaat het heel...

Als ik weg mag gaan als bondgenoot, laat dan mijn legacy zijn

dat ik jullie tenminste mee in de juiste richting heb geduwd.

En als ik wegga als bondgenoot, let op wie de aanval is gestart.

Maar Joris, waarom zeg jij nu: Niet op Gilles?

Wat heb jij daarmee te winnen? - Hij zegt dat omdat hij een verrader is.

Je weet op wie ik ga stemmen en ik ga daar niet van afwijken.

Ik ga daar zelfs niet van afwijken om mee op Gilles te gaan,

omdat de kans dan groter is dat mijn leven gered wordt,

want ik ben er zo van overtuigd dat hij het niet is.

Hij niet? - Nee.

En wie dan wel?

Ik ga ook niet mee om mijn eigen leven te redden.

Zo hard ben ik bondgenoot. Voilà.

Joris, toch niet op Astrid dan? Is het dan op Ender?

Vandaag Astrid, morgen Ender.

Jongens toch.

En nu zit ik weer op Joris, gasten. Zo rap gaat het.

Stemmen.

Je gaat allemaal heel ferm verschieten. - Ja, dat kan.

Dat hebben we al vaker gehad, dus...

Goed, we gaan nu stemmen. Neem jullie schrijfplankjes

en schrijf de naam op, liefst van een verrader.

Denk eraan: Er is ook een dolk in het spel.

De dolk heeft automatisch een dubbele stem.

Heeft iedereen een naam opgeschreven?

Dan beginnen we bij Ender.

Ja...

Je weet het, denk ik, wel. Ik wil je niet weg.

Het kasteel gaat een pak leger aanvoelen als jij weg bent

en als hij het niet is, stem mij eruit,

want dat betekent dat ik volledig geen meerwaarde ben in dit spel.

Maar Joris...

het zou geniaal zijn.

Het is goed. - Echt waar.

Ingeborg? - Ik ga niet op jou, Joris,

omdat je veel kwaliteiten hebt voor een goeie bondgenoot,

maar dat er veel vraagtekens achter staan.

Voor mij is het brein niemand minder dan Gilles.

Joris? - Ik ga...

nadat ik die eerste keer toch al mijn broek heb afgestoken bij Isabelle

nu nog eens zeggen dat ik honderd procent overtuigd ben van iemand.

Dat is van Astrid. Het is niet zo agressief bedoeld als het hier overkomt,

maar het is onderlijnd, omdat ze dan morgen hopelijk wel op jou kunnen gaan.

Sean? - Ik geloof het niet

dat jij geen bondgenoot bent, dat jij niet mijn bondgenoot bent,

dus Gilles en Ender, jullie staan op mijn lijstje.

Ik geloof jou, dus ik ga ook niet op Gilles, omdat jij het zegt.

Dus dan kies ik voor Ender en als jullie straks deze wegstemmen

en het is... verkeerd, ik wring jullie nek om.

Dat is voor straks, maar ik heb voor Ender gekozen.

Met een hartje erbij, want we zien iedereen graag

en je bent een deel van de boysband, dus het doet pijn, maar het is het spel.

Gilles, Joris, Astrid en Ender hebben elk één stem.

Wouter, naar wie gaat jouw stem?

Ja, mijn stem gaat ook naar Joris. Het is met veel onzekerheid.

Tweede stem voor Joris.

Julie? - Ik vind dat heel lastig,

omdat ik eigenlijk achtergelaten ben hier

met nog veel meer vragen dan voor de ronde tafel.

Ik snap echt niet waarom Joris opeens Gilles nu...

gaat verdedigen. Ik heb Joris opgeschreven.

Julie.

Ik weet niet of het goed is dat we je offeren, maar Joris.

Drie stemmen voor Joris, één voor Gilles, één voor Ender

en één voor Astrid. Slongs, naar wie gaat jouw stem?

Ja, ik vind dat de persoon in kwestie zijn gedrag drastisch veranderd is,

dus... Gilles. Met peace.

En ik heb nog een cadeautje erbij.

De dolk.

Drie stemmen voor Gilles, drie stemmen voor Joris.

Gilles, jouw stem gaat naar?

Ik ben er heel zeker van dat als bondgenoten sterven

ze altijd iets heel waardevols achterlaten

en je hebt al zo veel waardevolle dingen gegeven in je leven,

maar ik ben er zeker van dat je daar het meest waardevolle gaat zeggen.

Stem vier voor Joris. Astrid?

Ja...

Ik ben superbang dat je geen verrader blijkt te zijn,

maar ik hoop echt, echt, echt dat ik gelijk heb.

William, jouw stem gaat naar...

Astrid heeft heel veel punten opgenoemd over jou.

Ja...

Ik ga toch ook voor Joris.

Sorry, man. - Niet erg.

Nog een stem tegen Joris. Hans?

Ik hoop echt dat ik juist zit, want dat is een compliment.

Roman, op wie stem jij? - Je voelt de bui hangen, hè.

Sorry, maar er staan wel twee mannetjes met 6 am,

want wij gaan stappen in de stad. - Dat weet ik.

Ik vind je zo'n grave gast.

Dat betekent, Joris,

dat ik jou ga vragen om naar dat ene plekje te gaan

waar iedereen zijn identiteit vertelt.

Dat is daar, zeker, hè.

Ik moet nog even nadenken over mijn laatste woorden,

want die zijn belangrijk en...

Ik zou hier nog heel veel kunnen vertellen over het spel en volgende stappen en zo,

maar dat heb ik daarnet daar al gedaan, denk ik,

over welke richting jullie moeten uitkijken als bondgenoten.

Ik wil zeggen dat ik het geweldig vond om dit spel te spelen

en dat ik het geweldig vond om jullie allemaal te leren kennen.

En dat ik er heel diep ben ingedoken

en dat ik heel veel heb opgeschreven de laatste dagen,

omdat ik mij zo hard aan het amuseren was...

als bondgenoot. - Nee.

Maar wat zei ik? - Nee, nee, nee.

Bon. En hij heeft mij gechanteerd als bondgenoot? Dat heeft hij goed gedaan.

Je was zeker dat hij mij had gechanteerd. Als bondgenoot, dat moet je kunnen.

Gilles, dus de uitnodiging is echt: Deel je kennis.

Dit is wel voos, mannekes. - Dit is heel voos.

Een grote pre. - Dit is wel heel voos.

Ja, jongens. - Nog maar eens.

We zijn aan het verliezen.

En we weten niet tegen hoeveel. Het kan twee zijn, het kan drie zijn.

Oh, my god. Echt waar.

Dat is kak.

Ja, ik dacht dat ik iets meer krediet had opgebouwd doorheen de dagen

en dat de rest dat niet zo blindelings ging volgen.

Dat is niet fijn, hè, dat plots iedereen je naam opschrijft.

Die verraders, we hebben er eerst mee gelachen

toen Lotte en Jonatan naar huis gingen,

maar dat was dan toch buiten die ene verrader gerekend

die nog over was van de originele drie.

Maar ja, wonderlijk goed gedaan.

Zet deze gesprekken gerust verder vanavond in het kasteel.

Ik kan me voorstellen dat het voor jullie allemaal een onrustige nacht wordt.

We zien elkaar morgen.

Ik voel mij heel dom.

Ja, ik zat fout, hè. Ik zat fout.

Ik zat fout en...

dat doet mij enorm hard twijfelen aan mezelf.

Niet alleen binnen dit spel, maar ook buiten dit spel.

Nu heb ik...

nul zelfvertrouwen nog daarin, in mijn inschatting.

Ik was er zo van overtuigd, William.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik er meer van overtuigd was dan toen met Isabelle.

Ik ook.

Kom eens hier.

Sorry. - Dat is niks.

Gaat het? - Ja, ja.

Ik snap het gewoon echt voor geen hol. Ik snap niks meer.

Ik snap echt niks meer.

Ik denk dat wij net onze sterkste bondgenoot naar buiten hebben gespeeld.

Ik ben niet eens een verrader

en ik heb het gevoel dat ik Joris echt zwaar verraden heb.

Sorry, man. - Nee, dat is niks.

Dat is... Ik had niet gedacht dat dingen mij zo zouden raken.

Astrid was daarjuist wel een serieus stukje toneel aan het spelen.

Joris wordt aangeduid als bondgenoot... - Leg het nog wat dikker op.

...en Astrid echt zo...

Een kwartier.

Dat Sean een traantje laat, tot daartoe, maar jij, Astrid?

Oké dat je je vergist hebt, maar dit was overduidelijk.

Ja, en het was kamikaze, want morgen worden zij of ik eruit gestemd.

Wees maar zeker dat ik niet op mijn verjaardag naar huis ga.

Ik voelde aan bepaalde chakra's dat Joris geen verrader was.

En dan zie ik Astrid daar de grote val van Shakespeare doen.

Girl, for real? Volgens mij is Astrid misschien wel de OV.

Weet je wat het is? Die originele verrader hebben we dus niet.

De originele, met Lotte en Jonatan. - Ja.

Het is superbelangrijk dat we die vinden. Zij of hij hebben we niet.

Mannekes, we zijn van slag, maar... - Helemaal van slag.

We hebben veel informatie gehad. - Dat wel.

De heftigheid, de dynamiek en de drive om het uit elkaar te sleuren,

heeft zich voortgezet na die raad en dat is nog nooit geweest.

Waarom heeft Joris je zo openlijk verdedigd?

Omdat hij er vrij zeker van is dat ik niet gechanteerd ben.

Dat is het enige wat ik me kan inbeelden.

Ik vind dat heel bizar.

Je vindt het zelf ook. Ik zag dat je dat zelf ook raar vond.

Maar ja, tuurlijk, want ik was aan het denken:

Ik heb wel op hem gestemd, dus stel dat hij toch verrader is,

dan lig ik er morgen toch uit. Dat is duidelijk.

Ik heb op Gilles gestemd,

dus als de verraders Gilles willen verdacht houden,

vermoorden ze mij vannacht, want dan gaan jullie denken:

Zie je: Gilles. Gilles heeft Slongs vermoord.

Ja, één van jullie twee, dat is wat ik denk.

Eén van jullie twee wordt vermoord.

De helft van de groep zegt: Ja, ik ben morgen naar huis.

Ik word vannacht vermoord.

Dan denk ik:

Dat zal ik wel beslissen.

Ik had er rekening mee gehouden dat het kon dat dat een bondgenoot was,

maar dit komt wel heel hard aan, moet ik zeggen.

Ik ben niet meer bruikbaar. Mijn antenne stond niet juist.

Ik heb het gevoel dat alles wat ik ooit gezegd heb,

naar mijn gevoel heel logisch klonk. - Ja, maar idem.

Ik snap niet wat er dan mis is gegaan en wie er...

William, ben jij het? Nee?

Ho, ik ben echt... Ik...

Ik heb er een beetje geen woorden meer voor. Ik weet niet of je het merkt.

Ik voel mij echt stekeblind nu.

En wie is dan de originele die mij heeft gechanteerd?

Daar ben ik nog niet achter. Gilles, maar jij bent het brein, hè.

Het brein van wat? Van de verraders? - Van de verraders.

Daarom hebben ze jou gechanteerd.

Jij weet de originele en als je die zou zeggen...

Als hij het brein is van de verraders, waarom zou Joris, als opperbondgenoot,

dan hem verdedigen?

Zijn laatste legacy is dan: Ik ga je iets waardevols meegeven.

Tenzij dat hij zich volledig vergist.

Ja, dan moet hij zich volledig hebben vergist, dat kan.

Maar wacht, die originele twee, wie kun je daarbij zetten?

We hebben nog altijd de eerste niet gevonden, hè.

Ah nee, we hebben er nog maar twee. - Ja, maar de originele nog niet.

Maar kijk, nu begin ik al terug richting Ingeborg te denken,

maar dat kan toch niet? - Dat kan toch bijna niet?

Mag ik mijn verandering van gedrag nog even staven?

We wisten allemaal van dat we op die dag Lotte zeiden en morgen Isabelle.

Iedereen heeft op die dag gezegd: We doen Isabelle, dan reset het spel zich

en dan zien we wel wie de nieuwe verrader is.

En gisterenavond, je hebt het gezien, waren we allemaal verslagen, van:

Hoe? Het was niet Isabelle?

Vandaag heb ik niks gezegd omdat ik niks wist. Ik moest van nul beginnen.

Dat is waar.

Het geheim is dat je als verrader niet per se hoeft te liegen.

Ze storten zichzelf in de verdoemenis,

dus het enige wat je moet doen, is vaak gewoon meeknikken

en meepraten en volgen.

Het was een geslaagde dag voor de verraders.

Een goede nachtrust zal de bondgenoten deugd doen

om alles even op een rijtje te zetten.

Maar wordt die nacht wel zo rustig?

Want het is tijd voor het conclaaf

en daar mogen de verraders alweer een gruwelijke moord beramen.

Dat was genieten, hè.

Alles gaat volgens plan, durf ik te zeggen.

Putain, wat was dat? - Perfect.

Het ging perfect. Het liegen gaat mij zeer goed af.

Je doet dat heel goed.

Ik was zo opgelucht toen ik in dat kamertje stond.

Maar echt, jong.

Zo gewoon even die kap afdoen, even niet op je qui-vive moeten zijn,

even gewoon die rust voelen

en even alles wat je heel de dag echt gedacht en echt geobserveerd hebt

eindelijk eens mogen zeggen.

De bondgenoten zijn in dit geval zichzelf aan het uitschakelen

en het enige wat wij moeten doen, is meeknikken,

want niemand verdenkt één van ons op dit moment.

Ik denk dat wij heel sterk staan.

Ze zitten in zo'n tunnelvisie. Het is ongelooflijk.

Het is een heel dynamische verradersgroep nu,

omdat wij een heel goede driehoek vormen waar ze precies niet naar kijken.

We zitten op een keerpunt.

Een keerpunt waarbij, denk ik, mensen en masse gaan beginnen rond te kijken

en blinde vlekken gaan proberen uit te wissen.

Ik denk dat de personen die daarop de aanval gaan inzetten,

Gilles en Slongs zijn.

Oké. Misschien sluit dat aan bij wat ik wil voorstellen.

We zouden Slongs kunnen vermoorden omdat ze nu zo aan het speuren is.

Ik vind Slongs momenteel potentieel de gevaarlijkste van de hoop.

My god, ik zit met de poepers voor Slongs.

Ze is in een hogere vitesse geschoten.

Ze is ook echt aan het staren. Ze kan zo dwars door je heen kijken.

We lachen en zwanzen heel veel en vaak denk ik iets in haar ogen te zien van:

Damn, ik weet niet of jij mij vertrouwt.

Morgen aan die ronde tafel,

tegen wie willen we het niet opnemen qua argumentatie?

Wie heeft potentieel het gevaarlijkste betoog?

Dan zou ik voor Gilles gaan.

Omdat ze Gilles totaal niet gaan zien aankomen.

Daar zit bijna geen logica achter. - Het is zijn verjaardag, maar...

Ja, oh. - ...wij hebben een job te doen, hè.

Hij zal zijn verjaardag net niet halen dan.

En oké, dat is... - Gilles of Ingeborg.

Ingeborg is dan puur om de groep te destabiliseren.

Is dat niet nog interessanter dan?

Ik...