Original subtitles

DE STRAF

Ana.

Ik denk dat het nu wel genoeg is. Niet?

Ana?

Ana, laten we teruggaan, alsjeblieft.

Luca!

Luca!

Luca!

Luca!

Luca! Stap in de auto!

Het is niet grappig, Stap in de auto, alstublieft.

Luca.

Kom op!

Hij is er niet.

Hij moet zich achter een boom hebben verstopt.

Hij maakt een grapje met ons, we moeten niet meespelen.

Luca!

Luca!

Luca.

Luca!

Luca!

Luca!

Luca!

Luca!

Luca!

Als je niet naar buiten komt, neem ik je tablet een maand weg. Heb je me gehoord?

Een hele maand.

Luca!

Luca!

Luca.

Ik kan hem niet vinden.

Maak je geen zorgen, hij moet dichtbij zijn.

Hij is niet hier.

Ik had niet naar je moeten luisteren.

Vind je dat wat er gebeurde niets was?

Het is één ding om hem te straffen, maar dit is echt iets anders.

Dit was niet in orde.

Het waren maar twee minuten, Mateo.

Exact.

Luca!

Ga terug naar de auto.

Wat ga je doen?

Hou je telefoon bij de hand.

Luca, mijn liefste, we moeten gaan!

Luca!

Luca!

Luca.

Luca.

Luca!

Luca!

Ja?

Hoi.

Ja.

Ja, we zijn onderweg.

Het kostte ons ongeveer een uur om Santiago te verlaten.

Er was veel verkeer.

Dus…

We stopten omdat Luca moest plassen.

Ja.

Ja, we komen eten.

Ik eet geen pizza, mama, ik word er ziek van.

Lang geleden, sinds ze me

vertelden dat ik gluten-intolerant was.

Ja, mama, het is onzin.

Jij weet meer dan de dokters.

Ja.

Hetzelfde wat jij ook hebt.

Het maakt niet uit, hij lust het alle twee.

Oké.

Oma vraagt ​​of je liever hamburgers of pizza hebt.

Hij zegt hamburgers.

Oma stuurt je een kus.

Hè?

Ja.

We bellen je als we er bijna zijn.

Oké.

Ciao.

Ik kan hem niet vinden.

Het zal snel donker zijn, we kunnen niet wachten.

Wat ben je aan het doen?

- We moeten de politie bellen. - Nee, wacht even.

Wat ben je aan het doen?

Wat ben je aan het doen?

- Ana? - Luca, je hebt gewonnen!

Als je nu naar buiten komt, Je kunt op de

tablet spelen totdat we bij je grootouders zijn, oké?

Je hoeft alleen maar sorry te zeggen tegen je vader en mij

voor wat je hebt gedaan, en dan kun je de hele weg spelen!

- Ana, stop! - Wachten.

Kom op, Luca!

We hebben niet de hele middag, bovendien, weet je wat?

Oma wacht op je met hamburgers en pizza.

Schakel dat uit. Zet het uit, alsjeblieft.

Zet het uit.

Wat ga je ze vertellen?

- Ik ga niet tegen de politie liegen. - Maar ze zullen denken...

Het maakt mij niet uit wat ze denken.

Ik wil gewoon dat ze Luca vinden voordat het donker wordt.

Vertel ze dat Luca moest plassen.

Dat we afgeleid werden en hij verdween.

Vertel ze niet wat er is gebeurd, Mateo. Ze zullen het niet begrijpen.

Hallo.

Goedemiddag.

Ik bel omdat mijn zoon verdwaald is.

We waren naar hem op zoek, maar...

Luca Salgado!

Zeven jaar.

In het bos langs de weg naar het Ranco-meer.

Sorry?

De exacte locatie.

Ik zoek het, wacht even.

Ja, in mijn telefoon.

Snelweg T-775 kilometer tien. Is dat het?

Oké.

Hoe lang duurt het voor jullie er zijn?

Oké, ja.

Nee, we gaan hier niet vandaan.

Bedankt.

Ja, dat is goed. Bedankt.

Ze zeiden dat ze er binnen tien minuten zijn.

Misschien dacht Luca dat we hem hier voor altijd hadden achtergelaten.

Onmogelijk.

Waarom denk je dat?

Omdat hij weet dat we dat niet zouden doen.

Waarom denk je dat hij dat weet?

Omdat wij niet zo zijn.

Misschien begreep hij niet dat we hem

bang probeerden te maken, dat was jouw idee.

Wat hij deed was werkelijk ernstig, Mateo.

Ja, maar hij is een kind.

Een kind dat zijn grenzen moet leren kennen.

Om "nee" te horen en dat te accepteren.

Ik kan niet geloven dat we dit nu bespreken.

Nee, maak je geen zorgen.

Luca!

Ik zeg ook tegen veel dingen ‘nee’.

- Ja? - Ja.

Naar wat dan?

Vorige week, toen dat ding op school gebeurde.

Ik vertelde hem dat we niet naar het stadion gingen.

Maar je liet hem twee uur langer videogames spelen dan afgesproken.

Maar ik zei "nee" tegen het stadion.

Nee, wat je deed was zijn activiteit veranderen

in één waarvan je weet dat hij die veel leuker vindt dan het stadion.

Dat is geen "nee" zeggen tegen een kind.

En Luca moet, net als alle kinderen, weten

dat het leven ook uit afwijzingen bestaat.

En dat acties gevolgen hebben.

Maar Luca is niet zoals alle kinderen.

Nee?

Hoe is Luca?

Hij is speciaal. Hij moet op een andere manier leren.

Op wat voor manier?

Ik weet het niet, maar op z'n minst minder beperkend naar hem.

Niet overbezorgd betekent niet dat je streng moet zijn.

Je liet hem ermee wegkomen, dus ik ben altijd de heks

die altijd nee zegt, proberend grenzen te stellen.

Het is een echte sleur.

Weet je waarom ik het doe?

Omdat je te hard voor hem bent zonder het te beseffen.

Jij doet het omdat het zoveel gemakkelijker is.

Omdat je ervan houdt dat je kind je ziet als de

heldenvader die altijd lachend opduikt om hem van alles te redden.

Ik hoop dat ik hem deze keer kan redden.

Rustig, we zullen hem vinden.

Hoe kun je zo kalm zijn?

Ik ben niet kalm, ik ben bezorgd.

Het lijkt er niet op.

Ik ben bang dat dit zo ver is gekomen.

Dat de politie erbij betrokken is,

niet dat mijn zoon niet komt opdagen, want ik weet dat hij dat wel doet.

Hoe kan je dat zo zeker weten?

Ik voel het.

Luca is naar me aan het kijken.

Hij komt niet omdat hij ons wil straffen.

Dat is wat ik denk.

Het is de enig mogelijke verklaring, Mateo.

Niemand kan binnen twee minuten verdwijnen.

Ze kunnen zich binnen twee minuten verstoppen, maar niet verdwijnen.

En de pet?

Heeft hij laten vallen. Hij heeft die met opzet achtergelaten.

Waarom kwam hij dan niet toen je hem de tablet aanbood?

Omdat je me niet genoeg tijd liet.

Omdat je geen vertrouwen in me hebt.

- Waar ga je heen? - Ik blijven zoeken naar mijn zoon.

En de politie?

- Mateo, de politie komt eraan. - Als ze komen, bel me dan.

Luca!

Luca, mijn liefste, Kom alsjeblieft naar buiten, oké?

Luca! Alsjeblieft!

Luca, mijn liefste, kom alsjeblieft naar buiten!

Luca!

Luca, kijk!

Kijk eens wat ik tegenkom.

Een prachtig klein insect, kijk.

Ik weet niet hoe het heet, maar je zult het prachtig vinden. Kom kijken!

Het is fluorescerend groen, en heeft heel veel pootjes. Kom eens kijken!

Luquita.

Luca, alsjeblieft. Als je je verstopt, kom dan nu naar buiten.

Ik beloof dat we je nooit meer zullen straffen.

Kom alsjeblieft tevoorschijn!

Luca, mijn liefste.

Mijn liefste, ik ben alleen. Mama zit in de auto.

Luca, ik ben niet boos op je.

Luca!

Vergeef me, liefste!

Vergeef me!

Wij wilden alleen…

Ik wil niet dat je iets overkomt.

Luca, alsjeblieft, alsjeblieft.

Kom alsjeblieft tevoorschijn, mijn liefste!

Alsjeblieft.

Ik smeek je.

Luca!

Luca!

Luca!

Vertel!

Ik kom.

Hier komt mijn man.

Hallo.

- Goedemiddag. - Goedemiddag.

Goedemiddag.

- Meneer Salgado? - Ja.

Sergeant Catalina Saavedra.

- Heeft u het bureau gebeld? - Ja.

Juist.

Wat is er met u gebeurd?

Niets. Het is net gebeurd.

- Bent u in orde? - In orde.

Zeker?

- We hebben een EHBO-doos. - Maakt u zich geen zorgen.

- Kunt u mij de leeftijd van de jongen vertellen? - Zeven jaar.

Hoe lang geleden is hij vermist?

- Een half uur. - 20 minuten.

Dus je belde ons onmiddellijk toen hij verdween?

Eerst zochten we hem, maar toen we hem niet

vonden, het leek ons ​​het beste om u te bellen.

Tijd is in deze gevallen erg belangrijk.

Waar heb je hem voor het laatst gezien?

Bij de ingang van het bos.

- Was je aan het wandelen? - Nee.

Wij zijn maar voor eventjes gestopt.

Om een ​​bepaalde reden?

Ja, omdat mijn zoon wilde plassen.

Hij houdt er niet van om bekeken te worden, dus ging hij het bos in.

We zeiden hem dat hij niet te ver moest gaan, dat het gevaarlijk was.

We hadden verzonnen dat er poema's zijn, maar hij is zo koppig...

We weten niet hoe ver hij is gegaan.

Ja, er zijn poema's.

Niet veel, maar er zijn er wel.

Sorry?

Ja, niet veel, maar ze komen naar beneden vanwege de droogte.

Hebben jullie niet op het kind gelet toen hij ging plassen?

Hij houdt er niet van om bekeken te worden,

maar wij hielden hem in de gaten.

We waren afgeleid en toen beseften we dat hij niet terug was gekomen,

we riepen hem, maar hij antwoordde niet...

We zochten naar hem, konden hem niet vinden en toen belden we jullie.

Heeft hij een gehoorprobleem?

Nee.

Kun je me precies laten zien waar je hem voor het laatst hebt gezien?

Ja.

Dichtbij die bomen.

Kan je iets specifieker zijn, alstublieft, mevrouw.

Daar.

Daar vonden we zijn pet.

Waar?

- Waar je staat. - Hier?

Kun je het mij laten zien?

Gebaseerd op de tijd, en de leeftijd van de jongen, denk ik niet dat hij erg ver is.

Ik denk dat we een gebied moeten bestrijken van... Ik weet het niet...

- Een paar kilometer. - Een paar kilometer.

Navarro, ga even rondkijken, alsjeblieft.

Moet je niet weten wat hij droeg?

Nee! Er komen hier niet veel mensen.

Ik denk niet dat we nog een verdwaalde zevenjarige zullen vinden.

Pardon, gaat alleen hij hem zoeken?

Nee, we hebben Osorno geïnformeerd en ze sturen honden.

Maakt u zich geen zorgen!

Ik wil u vragen om langs de kant van de weg te blijven.

Alsjeblieft, totdat er versterkingen arriveren, meneer.

Is de jongen ooit eerder verdwaald?

Nee.

Is er iets gebeurd?

Iets specifieks, een gevecht, conflict, iets?

Nee.

- Heeft hij gedragsproblemen? - Nee.

Hij heeft een aandachtstekortstoornis.

Dat betekent dat hij een zeer

onrustig en hyperactief kind is.

Ja, maar dat is nog niet echt bevestigd.

Dat heeft de school gedaan.

Dat zegt de schoolpsycholoog.

Luca is een slimme jongen.

Hij maakt zijn werk altijd eerst af,

dus omdat hij zich verveelt, misdraagt hij zich.

Soms zijn de slimste kinderen de moeilijkste.

En thuis? Hoe is hij daar?

Hij heeft zeker zijn moeilijke momenten.

Hij kan niet zo goed met frustraties omgaan.

Daar werken wij aan.

Leren dat je niet altijd wint

en hij niet altijd kan krijgen wat hij wil.

Typisch voor een zevenjarige.

Ik denk niet dat er aanwijzingen zijn dat hij vrijwillig is weggelopen.

Ook vreemd voor een kind van die leeftijd.

Hij raakte hoogstwaarschijnlijk in de war en wist niet hoe hij terug moest.

Zo zijn kinderen.

Een vlinder en hij kan tijd en ruimte uit het oog verliezen.

Wat mij eerlijk gezegd het meeste zorgen baart, is dat het donker wordt.

Dat maakt het zoeken moeilijker

vanwege het probleem van de zichtbaarheid.

Aan de andere kant, De temperatuur daalt 's nachts veel.

Droeg hij warme kleding?

Hij draagt ​​alleen een t-shirt.

Nou, we zullen al het mogelijke doen, zodat hij de nacht niet buiten doorbrengt.

Pardon, ik ga...

Is het niet het beste dat we ondertussen naar Luca blijven zoeken?

Nee. Blijf hier, alsjeblieft.

- Ben je oké? - Ja, het gaat goed met mij.

We moeten haar de waarheid vertellen.

Waarom? Ze zijn naar hem op zoek.

Maar ze volgen valse informatie.

Dat kunnen wij niet doen.

Waarom niet?

Omdat ze zullen denken dat we iets verbergen.

- We verbergen iets. - Dat bedoel ik niet.

Ik bedoel dat het de focus van het probleem zal veranderen.

De focus zal niet alleen op Luca liggen, maar ook op ons.

Snap je het?

Of we nalatig waren.

We waren nalatig.

Dat is mij duidelijk.

Je wrijft het al de hele tijd in.

Wat heeft het voor zin om dat tegen de agent te zeggen?

Om er zeker van te zijn dat ze alle feiten hebben om Luca te vinden.

Ja, maar ze zullen ons ook onderzoeken.

Alsof we iets verkeerd hebben gedaan.

Daar heb ik niet over nagedacht.

Het enige waar ik om geef is dat ze Luca vinden.

- Wat is het? - Nee, het is gewoon...

Ik denk dat hij zijn sweatshirt om zijn middel had gebonden.

Wat is dat?

Ik heb hem vorige week dit boek gegeven om hem wat te laten lezen.

En hij vertelde me dat het waardeloos was.

Dat het te veel woorden en niet genoeg afbeeldingen bevatte. Dus...

Het verbaast me dat hij het heeft meegenomen.

Hij stopte het in zijn rugzak.

Hij heeft een hekel aan me.

Ja, dat doet hij. Hij heeft een hekel aan me.

Hij doet dit om mij te straffen.

Luca is capabel.

Capabel tot dit en nog veel meer.

Maanden waarin we je vertelden dat we hem naar een psycholoog moesten brengen.

Luca is niet alleen een rusteloos en superintelligent kind.

Ik breng veel meer tijd met hem door, hij doet dingen die niet normaal zijn.

- Wat bedoel je? - Dit, verdomme.

Wat er in de auto is gebeurd, zal ik doorgaan?

Zal ik een lijstje voor je maken? Het is goed.

Luca heeft problemen met autoriteit en regels, ja, hij is rebels.

Maar hij heeft geen psycholoog of psychiater nodig.

Hij heeft een minder strenge moeder nodig die hem niet constant bekritiseert.

Loop naar de hel, Mateo.

De versterkingen met honden zijn er bijna.

Bedankt.

Kunt u alstublieft hier komen, meneer?

Heeft u dit gezien?

Van wat ik kan zien, een voertuig dat hier twee keer geparkeerd stond.

De eerste keer remde hij hard.

Wat nergens op slaat…

Zijn die sporen van u?

Meneer?

Mevrouw?

Kijk…

Ik adviseer u dat als u wilt dat wij uw zoon vinden

dat u me precies vertelt wat er is gebeurd.

Meneer, alstublieft.

We hebben twee keer geparkeerd en de eerste keer was het een plotselinge stop, zoals je zei.

Wilt u dat uitleggen, alstublieft?

Wij waren aan het rijden.

Was u aan het rijden?

Nee, mijn vrouw. De reis duurt lang, dus we wisselen elkaar af.

Luca deed erg moeilijk omdat hij foto's van het bos wilde maken.

We vertelden hem dat we niet konden stoppen, maar...

hij was erg vasthoudend.

We probeerden met hem te redeneren, maar...

hij werd boos.

We probeerden uit te leggen dat we niet te laat konden aankomen bij zijn grootouders,

dat ze op ons aan het wachten waren om te eten,

maar hij begon te schreeuwen.

Hij begon te schreeuwen.

Als Luca ergens door geobsedeerd raakt, is het heel moeilijk om met hem te redeneren, maar...

we legden uit dat we niet zouden stoppen.

Dus begon hij tegen de stoel van mijn vrouw te schoppen.

We vroegen hem om te kalmeren, anders zouden we hem straffen.

Maar hij ging door.

Hij stapte uit de booster.

We vertelden hem dat hij zijn veiligheidsgordel om moest doen, maar hij wilde niet luisteren.

Hij sprong op mijn vrouw en bedekte haar ogen terwijl ze aan het rijden was.

Ana kon niets zien en daarom

moest ze plotseling remmen.

Het had onze dood kunnen zijn.

Nog iets anders?

Mevrouw?

Toen we beseften dat alles goed met ons ging,

we waren erg overstuur en...

Ana stapte uit, ze haalde Luca eruit

en vertelde hem dat als hij foto's wilde maken

hij alleen kon gaan, en dat wij niet mee kwamen.

Ze stapte in de auto en reed weg.

Het gebeurde allemaal zo snel. Ik vertelde haar

dat we hem niet konden achterlaten, maar het was maar voor een minuut.

Gewoon om hem bang te maken en hem iets te leren.

Toen we terugkwamen,

het duurde niet langer dan twee minuten, dat is de waarheid,

was Luca weg.

En de pet?

We vonden die aan de rand van het bos.

Nou kijk…

Helaas met deze nieuwe informatie,

hebben we waardevolle minuten zoektijd verloren.

Maar je partner zoekt hem

en de honden zijn onderweg.

Meneer, ik herhaal, met deze nieuwe

informatie moeten we de handelwijze veranderen.

En als de jongen niet verdwaald is in het bos

en reden heeft om weg te rennen,

moeten we de snelweg opnemen in de perimeter van de zoektocht.

We zouden hem gezien hebben als hij de snelweg op was gegaan.

Niet als hij de andere kant op ging.

De andere mogelijkheid is dat de jongen in een auto stapte.

Dit is geen erg drukke weg,

je vertelde me dat er twee minuten verstreken waren,

maar iemand had voorbij kunnen rijden.

Heb je gemerkt dat iemand je inhaalde? Auto's?

- Nee? - Ja.

Toen ik ging-

Kunt u iets zeggen, alstublieft, Mevrouw, ik kan u niet horen.

Toen ik me omdraaide, passeerde er een auto.

Herinner je je iets? Kentekennummer, eventuele onderscheidende kenmerken?

Het was een rode auto,

en een oud model, geloof ik.

Gelooft u?

Ja, dat geloof ik.

Wil je je jas?

Nee bedankt.

Maar het is koud.

Ja.

Waarom trek je het niet aan?

Ik wil dat verdomde jasje niet aantrekken.

Ik heb ook pijn.

Toen hij mijn ogen bedekte, voelde ik dat we gingen sterven.

Ons drieën.

Maar nadat ik remde

en zag dat het goed met ons ging, en er eigenlijk niets gebeurd was

raakte ik paniek.

Dat het zo weer zou kunnen gebeuren.

Zoiets of erger.

Ik voel paniek op dit moment.

Mijn zoon draagt ​​een t-shirt, verdwaald midden in een bos

waar schijnbaar poema's zijn.

Ik heb geen fantasie om over de toekomst na te denken.

Mijn hoofd kan dit niet aan.

Het is in orde.

Meneer, alstublieft.

Sorry, het is het beste dat u dat niet doet.

Meneer, kalmeer alstublieft.

Je moet meewerken.

Kijk, als de jongen is weggelopen of bang is,

kan hij jouw getoeter als een bedreiging zien.

Begrijp je dat?

Alsjeblieft, ik wil dat jullie allebei kalm blijven.

Het enige wat ik nodig heb, is dat je niets doet.

Begrijp je dat? Alsjeblieft.

Mevrouw, het enige wat we nodig hebben is dat u kalm blijft, alstublieft.

Werk alsjeblieft mee.

Wij doen ons best.

En ga niet het bos in, want uw geur kan de honden in verwarring brengen.

Begrijpt u me?

Stap in het voertuig, alstublieft.

Mevrouw.

Wil je wat water?

Nee bedankt.

Geef mij wat.

Je ziet er vreemd uit als je rookt.

Ik ben ermee gestopt toen je zwanger werd, weet je nog?

Je hebt onderzoek gedaan

en dat vreselijke artikel geschreven over...

De schadelijke effecten van tabak voor passieve rokers.

Ik was doodsbang.

Dat heet "gele journalistiek".

Helemaal.

Vergeef me.

Het was niet jouw schuld.

Het was niet jouw schuld.

We gaan hem vinden.

We gaan hem vinden.

Het is mijn moeder, ik moet antwoorden.

Mama.

Ja, ik weet dat we te laat zijn.

We hebben een lekke band en de reserveband is ook kapot.

Wij wachten op pechhulp.

Ja, we hebben het verpest.

Mensen die fouten maken, mam.

Wat kan ik je vertellen? Wij hebben een fout gemaakt.

Wacht niet op ons, we eten onderweg wel wat.

Zet ze in de koelkast en hij kan ze morgen opeten

Wat is het probleem?

We komen zodra we kunnen.

Oké, dank je wel.

Het is om haar geen zorgen te maken.

Je begrijpt niet wat hier gebeurt.

We gaan vannacht niet bij je moeder slapen.

Waarom niet? Ze kunnen hem elk moment vinden.

Dus?

Als hij nu opduikt, moeten we het nog steeds aan onze familie uitleggen.

Waarom?

Want in het beste geval,

als ze hem veilig terugvinden, brengen ze hem alsnog naar een ziekenhuis

steeds naar een ziekenhuis en onderzoeken hem.

En eindigen we op het politiebureau

om ondervraagt te worden.

En ze zullen ons hoogstwaarschijnlijk beschuldigen

van mishandeling of misbruik, of ik weet niet wat.

En je moeder zal het weten,

mijn familie zal het weten,

de buren, mijn baas, de school

We zijn genaaid, snap je dat?

We zijn de lul en we kunnen het niet verdoezelen met nog meer leugens.

Ana, hé.

Mevrouw, waar gaat u heen?

Mevrouw?

Mevrouw, stap terug in de auto, alstublieft.

Luister, de patrouillewagen is nog geen tien minuten verwijderd.

Dat zei je tien minuten geleden.

Luca!

- Ga alsjeblieft terug naar de auto. - Luca!

Luca!

Mevrouw, luister naar mij.

Het laatste wat we nodig hebben is dat jij ook verdwaalt.

Maak je geen zorgen. Ik zal niet verdwalen in het bos.

Ik ga mijn zoon zoeken.

Luca!

Mevrouw, maak de zaken niet nog ingewikkelder.

Maak de zaken niet nog ingewikkelder.

Ik, de zaken ingewikkelder maken?

- Je weet wat ik bedoel. - Ik niet. Waarom vertel je het me niet?

Wanneer denkt u dat ik de zaken ingewikkelder heb gemaakt?

Leg me het uit! Zeg het me!

Omdat ik tegen u heb gelogen of omdat ik mijn zoon met rust liet?

Waarom vertel je het mij niet?

In mijn gezicht.

Rustig maar, mevrouw. Ik veroordeel u niet.

U veroordeelde me ​​al sinds u hier kwam.

Elke keer dat u naar me kijkt, veroordeelt u me.

Bent u een moeder?

Ja.

Hoeveel kinderen heeft u?

Twee.

Bent u bij hen nooit de controle kwijtgeraakt?

Natuurlijk.

Maar u heeft ze nog nooit langs de kant van de weg achtergelaten, toch?

Nee.

Ik ben geen slechte moeder.

Ik heb een slechte beslissing genomen waar ik heel veel spijt van heb

maar dat maakt me nog geen slechte moeder.

Niemand heeft gezegd dat u dat bent. Ik heb dat niet gezegd.

Maar ze zullen het zeggen.

Iedereen zal het denken.

Het enige waar u om moet geven

is wat uw zoon denkt.

Ik vraag u... alstublieft

laat me in ieder geval proberen om mijn zoon te vinden.

Alstublieft.

Luca.

Zoon.

Luca, alsjeblieft.

Zoon.

Luca!

Alsjeblieft!

Luca!

Genoeg!

Zoon, genoeg!

Ana!

Luca, alsjeblieft!

Ik vraag het je, alsjeblieft! Kom terug!

Ana!

Genoeg!

Ana.

- Ana. - Luca!

Luca!

Alsjeblieft!

Ik vraag: laat mij los!

Alsjeblieft, zoon!

Rustig aan.

Kalmeer!

Laat me los!

- Rustig aan. - Laat me los!

Eenvoudig.

Luca!

Luca!

Luca.

Alsjeblieft, kalmeer een beetje.

Rustig aan.

Laat mij los. Laat mij los.

Laat mij los.

Oké oké. Ontspannen.

Laat mij los.

Oké oké.

Luca!

Waar is hij?

- Ana. - Waar is hij?

Ik weet niet waar hij is.

Ik weet het niet. Maar we gaan hem vinden.

Waar is hij?

Luca.

Rustig maar, het is oké.

Wij gaan hem vinden, Ik zweer het. Ik zweer je.

Er is een deel van mij dat hem nooit wil vinden.

Nooit.

Wat zei je?

Ik zei…

Er is een deel van mij dat hem nooit wil vinden.

Dit is de eerste keer. Ik heb het durven bekennen.

Wat bekennen?

Dat sinds Luca werd geboren, Ik niet meer gelukkig heb kunnen zijn.

- Je denkt vast dat ik een monster ben. - Nee.

Nee, ik denk niets. Laten we gaan.

Laten we teruggaan naar de auto.

Maar ik ben een goede moeder, Mateo.

Mijn hele leven draait om mijn zoon.

Ik sta op en ga naar bed terwijl ik aan hem denk.

Ik breng hem en haal hem op van school.

Ik neem hem mee naar zijn naschoolse activiteiten.

Ik koop zijn kleren.

Ik breng hem naar de dokter.

Ik geef hem zijn eten.

Zorg ervoor dat hij zijn huiswerk maakt en zijn tanden poetst.

Ik koop zijn kerstcadeautjes, praat met de

leraren elke keer als hij het verprutst in de klas.

Ik meng me met de andere moeders,

zodat ze hem uitnodigen voor de verjaardagsfeestjes van hun kinderen.

Alles.

En ik doe het nauwgezet, Mateo.

Met mijn totale toewijding.

Dat is wat een goede moeder zijn is, toch?

Je bent een heel goede moeder.

Ik heb nooit anders gedacht.

Weet je waarom ik gestopt ben met werken?

Dat was jouw beslissing, Ik heb je niet gedwongen.

Ja…

Maar waarom?

Jij bent mijn partner, Mateo.

Je hebt je misschien afgevraagd waarom ik stopte met het werk

dat ik zo leuk vond om te doen.

Ik veronderstelde dat je meer tijd met Luca wilde doorbrengen.

Ik heb mijn baan bij het tijdschrift opgezegd

omdat ik alle dingen die ik zojuist heb genoemd

deed terwijl ik acht uur per dag werkte,

Het is onmogelijk.

Ik was totaal overdonderd,

dus iemand moest stoppen.

Daarom hebben we Mari ingehuurd.

Maar denk je dat Mari in staat is

om naar school te gaan en hen te smeken onze zoon niet elke maand eruit te gooien?

Nee.

Of om hem naar de eerste hulp te brengen

elke keer dat hij valt, hij zichzelf pijn doet of ruzie krijgt?

Om hem naar de dokter te brengen...

Ik heb hem ook naar de dokter gebracht, meerdere malen.

Twee keer.

Twee keer in zeven jaar.

Nee, ik weet zeker dat ik hem vaker heb meegenomen.

Toen ik nog werkte en verslag moest doen van de verkiezingen,

en toen ik mijn been brak. Dat is twee keer, Mateo.

Oké, maar toen je stopte met werken, moest ik het geld binnen brengen.

Ik legde hem elke avond in bed.

Ja.

En vertelde hem een ​​verhaal.

En in het weekend, de films en popcorn.

En als er een voetbalwedstrijd is, nam je hem mee naar het stadion.

Ja.

En wij hebben het gezellig. Wij lachen samen.

Jullie twee kunnen goed met elkaar overweg.

In de weekenden als ik niet werk, probeer ik

zoveel mogelijk tijd met Luca door te brengen.

Handig, nietwaar?

Nee, ik doe het niet voor het gemak, ik doe het omdat ik geen andere keus heb.

Ik wil ook graag in het weekend voor hem zorgen.

Dat zou voor mij beter werken.

Moeder of vader zijn betekent dat je je zoon erbij moet betrekken

in de dingen die je graag deed voordat hij werd geboren, in de weekenden.

Ik zit niet van maandag tot en met vrijdag.

Ik werk me kapot. We doen allebei wat we kunnen.

Ik bekritiseer je niet.

Ik heb hierover gesproken met andere moeders,

en ze hebben soortgelijke ervaringen, ze zijn allemaal overweldigd en...

geen van hen kon zich de enorme taak van het moederschap voorstellen

en het feit dat je er je hele leven aan gebonden zult zijn.

Het is veeleisend en eng.

Maar ze zijn allemaal, Mateo, zonder uitzondering,

zeg dat ondanks de moeite

en dingen die ze moesten opgeven,

Moeder zijn loont.

Als ze hun kinderen gelukkig zien

of rustig slapen,

of wanneer ze ze omhelzen en zeggen dat ze van ze houden,

ze voelen zich vervuld en gelukkig.

Dat voel ik niet.

Ik heb het nog nooit gevoeld.

Luca geeft mij een leeg gevoel.

Hij herinnert me alleen aan wat ik heb opgegeven.

En dan heb ik het niet alleen over werk, Ik heb het over mij.

Zijn behoeften zijn zo groot dat ik mezelf ben vergeten.

Ik voel zelfs geen verlangen meer.

Voor alles.

Ooit.

Wanneer je niet langer verlangt,

het is alsof je niet meer bestaat.

Ik denk dat we allemaal erg moe zijn,

en we moeten terug naar de auto.

- Ik heb nooit moeder willen worden. - Nee houd je mond.

Zwijg, dat is niet waar.

Luca was een gezocht kind, we wilden hem allebei.

Nee.

Ik heb ermee ingestemd om voor jou zwanger te worden.

Je wilde zo graag vader worden.

Al je liefde hing ervan af.

Omdat we een prachtig gezin zouden worden.

Omdat ik een geweldige moeder zou worden.

Je was er zo zeker van.

Ik liet mij meeslepen.

En ik denk dat Luca het voelt.

Hij voelt dat ik hem niet wilde.

Ik kan me voorstellen dat je dit nooit tegen Luca hebt gezegd.

Nee.

Ik zou hem nooit iets vertellen dat hem pijn zou doen.

Ik zei toch dat ik een goede moeder ben.

Ze zeggen altijd dat moeders een zesde zintuig hebben.

Ik denk dat kinderen dat ook doen.

Ze nemen dingen waar.

Sprakeloos.

Soms denk ik dat Luca dat wel doet

die vreselijke dingen om aandacht te krijgen.

Omdat hij dat diep van binnen weet Ik had liever gehad dat hij niet bestond.

Alsjeblieft.

Houd op met onzin te praten.

Alsjeblieft.

Ik heb mezelf al die keren afgevraagd wat

Dat zou ik doen als ik de tijd kon terugdraaien.

Ik vraag het mezelf elke dag wel eens af.

En het antwoord is altijd hetzelfde.

Als ik terug kon gaan,

Ik zou niet zwanger worden.

Zelfs als dat betekende dat jij en Luca nooit zouden bestaan.

Bedoel je dat je niet van je zoon houdt?

Ja, ik hou echt van hem.

Wat ik haat, is zijn moeder zijn.

En haat je het om mijn vrouw te zijn?

Ik ben al een hele tijd je vrouw niet meer, Mateo.

Ik ben gewoon de moeder van je kind.

Nee.

Zo zie ik je niet.

Als ik het je acht jaar geleden had verteld Ik wilde geen moeder zijn,

dat ik nooit zwanger zou worden,

had je van mij kunnen houden?

Mij?

Ik hield gewoon van mij?

Vertel me de waarheid, Mateo.

Zou je bij mij gebleven zijn als ik geen moeder had willen zijn?

Nee.

Luca.

Luca, waar was je?

Ben je oké?

Wat is er met jou gebeurd?

Vergeef me.

Vergeef me liefste.

We praten thuis verder, maak je geen zorgen.