Original subtitles

God zal u oordelen.

Wees vervloekt.

Tot in de dertiende generatie van uw nageslacht.

Vervloekt.

Ik maak u kapot, tante.

Ik neem Artois terug. Ik zweer het op mijn voorvaderen.

Vanaf nu zijn al haar bezittingen van u.

Die hond van een Robert wint. Hij maakt alles kapot.

Dat wijf heeft niet lang meer de macht over Artois.

Ik weiger.

Sire, u accepteert toch niet dat zij u recht in uw gelaat affronteert?

Nu mag hij van mij doodgaan.

Gif. - Hoe gaat het met hem?

De koning is stervende.

Welk een noodlot treft ons.

Arm koninkrijk.

We vinden de boosdoener wel. Dat beloof ik u.

Denk aan de koning die u Frankrijk zult schenken.

Is het soms niks dat ik je broer Lodewijk heb vergiftigd?

Arm kind. - Het maakt een zwakke indruk.

Het zou niemand verbazen als dit kind in de komende dagen doodgaat.

Hij beweegt niet meer.

Heer... - Ik wist het wel.

Ze moeten denken dat de koning dood is. Om de echte te beschermen.

Ik ben vervloekt. - Nee, u niet.

Zij wel. - Ik heb ook aan u en Karel gedacht.

Hoezo? - De vervloeking.

Karel.

Ver koningen van Frankrijk in zo korte tijd verdwenen.

Heeft u nooit van Edward gehouden? - Dat dacht ik ooit.

Madame, sta mij toe u te zeggen dat u sinds lange tijd...

de enige vrouw bent in mijn gedachten.

Ach, m'n lief. Had ik het geweten...

Isabella bestrafte mijn twee dochters voor dingen die ze zelf doet.

Het is dezelfde vrouw, Sire...

die onlangs m'n twee dochters te schande heeft gezet.

Verjaag uw zuster uit Frankrijk Zij brengt ongeluk.

Ik zet het u betaald, tante. Wacht maar af.

Vertaling: Hoek & Sonépouse Ondertiteling BV.

DE LELIE EN DE LEEUW

Droom zacht, Heer Robert.

Wat doe je daar, kleine slet? - Het is zo'n mooie nacht.

Zo zonde om alleen te gaan slapen.

Met dit warme weer is het moeilijk de slaap te vatten.

Neem dan maar snel een duik in de Seine voor je verbrandt.

Wat wilde die schoft van je? - Wat hij iedereen vraagt. Vergeefs.

Goed zo. Hij verleidt jou om zich op mij te wreken.

Ik heb hem net iets moois geflikt.

Het is afgelopen met z'n lieve Isabella.

Daarna zal hij niet lang meer eerste raadsman van de koning zijn.

Wat voor zorgen kwellen je, mijn man? - Grote zorgen.

Die rot tante heeft het op mij voorzien en alles waarvoor ik sta.

Ze heeft gezorgd dat de koning Isabella naar Engeland stuurt.

En nu wil je haar uit Mahauts kauwen halen?

Isabella kan wel bij m'n zuster in Henegouwen logeren.

Daar kan ze weer op krachten komen.

Vlaanderen is niet zo blij met de koning van Engeland.

Hoe weet je dat allemaal? - Ik interesseer me voor jouw zaken.

Als het Isabella lukt om te vluchten, zorg ik dat Mahaut zal bloeden.

Ik moet opschieten.

Tot snel, lief..

En heel erg bedankt.

Uw broer wil u verdrijven naar uw echtgenoot in Engeland.

Wanneer komen ze haar halen? - Morgenvroeg.

Daarom moet u snel vertrekken.

In het noorden zult u veilig zijn.

Daarna regel ik een rijtuig dat u naar Henegouwen brengt.

Graven Willem en Jan zijn vrienden. De gravin is de zuster van mijn vrouw.

Een goede schuilplaats. M'n vrienden in Engeland moeten het ook weten.

Zit je vriend, de graaf van Kent, niet in Ponthieu?

Ik zorg dat hij met z'n ridders naar u toe komt.

De rest is aan God.

Ik zorg dat Tolomei u financieel blijft steunen.

Breid uw troepen uit, vecht tot het uiterste.

Ik kan het koninkrijk niet onbeschermd tegen m'n tante achterlaten.

Anders was ik graag meegegaan. - Draai je om, dan kleed ik me aan.

Kom op, nichtje. Heb ik geen beloning verdiend?

Wil Roger alles voor zichzelf houden?

Hij zal zich niet vervelen. - Ik ben je m'n leven verschuldigd.

Ik houd wel wat van je tegoed.

Je kunt nooit weten.

Dames.

Sire, Lord Mortimer en koningin Isabella trekken op naar Londen.

Ze komen nader, Sire.

Alle baronnen hebben zich bij hen gevoegd...

en uw zoon, prins Edward, eveneens.

Waarom gehoorzaamt men mij niet?

Waarom houden we ze niet tegen? - Het volk staat ook aan hun kant.

Hugh...

laten we samen vluchten.

Welkom, Sire.

Engeland smacht naar zijn koning.

Dat begrijp ik, Monseigneur Orleton...

en m'n echtgenoot, Edward II, is op de vlucht.

Toch heeft alleen hij recht op de titel van koning van Engeland.

Totdat de baronnen hem afzetten.

Mijne heren, Ik heb alles aan u te danken.

Allereerst dat ik hier ben.

En in het bijzonder dank ik u, Heer van Henegouwen.

U bent zo moedig geweest om ons te ontvangen en steunen.

Engeland zal u rijkelijk belonen...

voor hetgeen u heeft gedaan.

Waar was u vanmiddag, m'n beste Mortimer?

Ik had gedacht m'n koningin en vriendin te dienen.

Wie zegt dan dat u dat niet heeft gedaan?

U heeft aan mij toch uw terugkeer naar dit koninkrijk te danken?

De Heer van Henegouwen krijgt alle eer. - Mortimer...

voel je niet zo snel gekwetst.

Ik mag iemand toch wel bedanken?

Ik zie wat ik zie.

Blikken waarvan ik dacht dat ze alleen voor mij bestemd waren.

U bent een flirt, dat had ik niet verwacht. - Een flirt?

De graaf van Henegouwen heeft me vriendschap geschonken...

geheel te goeder trouw.

Mag ik dan misschien glimlachen?

Kijk naar al die Engelsen, en al die ridders die hij ons gaf.

Ik glimlach ook voor u naar die man die u zo irriteert.

Er is altijd wel een excuus te bedenken.

U heeft mij vernederd, doordat u zich zo heeft verlaagd.

Ben ik van m'n voetstuk gevallen?

Toen ik in uw armen viel, was u niet zo gekwetst.

Beste vriend...

bent u niet gewoon kwaad omdat ik nu dichter bij m'n man ben...

en het voor ons moeilijker wordt?

Nu u in uw koninkrijk zelf bent, denk ik dat we gescheiden moeten slapen.

Dat wilde ik u net vragen, lieve vriend.

Slaapt u niet? - Nee, ik zocht u.

Kunt u uw secretaris naar me sturen?

Ik wil Philippa van Henegouwen een brief schrijven, dochter van de graaf.

Wat een idee van die Karel, die domme gans...

om z'n zuster naar Engeland terug te sturen.

Fraai, hoor. Met die verrader van een Mortimer...

gaat ze de troon weer bestijgen.

En het volk juicht haar toe in plaats van haar te straffen.

Ze mag u wel bedanken voor haar overwinning.

Houd je mond, brutale meid.

Kijk maar uit.

Ook voor jou kan het weer opeens omslaan.

Vergeet nooit dat je zonder mij niets voorstelt.

Helemaal niets.

Zorg maar dat je m'n geduld en goedheid niet te veel op te proef stelt.

Voor zover ik weet, heeft Engeland nog steeds een koning.

Dwaas. Edward en z'n schandknaap zijn in een abdij betrapt.

Le Despenser is in het openbaar als een varken geslacht.

En omwille van Isabella hebben ze hem, levend, iets afgerukt...

waar de koning zoveel plezier aan beleefde.

Wat zal er van de jonge Edward worden?

Wat de baronnen en hoge heren van Engeland willen.

Houd op met borduren, zo kan ik niet nadenken.

Dit komt allemaal door die hond van een Robert.

Hij heeft alles bekonkeld, samen met die slet van een Isabella.

Ongelooflijk.

Je neef zegt dat Edward afgezet is.

Goed dat we Isabella's vlucht hebben georganiseerd.

Dat hebben we goed voorzien.

Dit dient ook mijn belang.

Als Karel de gunst van Isabella wil winnen, moet dat via mij.

En dan stel ik m'n voorwaarden.

Dat hij je Artois teruggeeft? Je voorwaarden zijn bekend.

Zo makkelijk zet je een koning niet af. - Dan ken je Mortimer niet.

Hij is ambitieus én jaloers.

Hij verdraagt niet dat Edward het bed deelde met Isabella.

Die haalt z'n gram, echt. - En de jonge Edward?

Hem komt de troon toe, niet z'n moeder.

Mortimer zal via hem regeren.

Edward lijkt meer op koning Filips, z'n grootvader, dan op z'n vader.

Hij zou je nog kunnen verbazen.

Hij koestert toevallig gevoelens voor m'n nicht, prinses Philippa.

Als je hun huwelijk steunt, heb je meteen een vriend.

Je bent niet voor niets een dochter van je vader.

Wie wilt u als koning?

Heren van het parlement, we vergaderen nu al een week

Edward zit gevangen in Kenilworth.

Hij weigert voor ons te verschijnen.

Ik herhaal dus: wie wilt u als koning?

De koning is niet in staat te regeren.

Hij bracht z'n tijd door met onwaardige zaken.

Hij heeft de zaken van het koninkrijk verwaarloosd.

Hij heeft Schotland moeten afstaan, Ierland, half Guyenne...

Hij heeft kerkelijke voorgangers gevangengezet...

en het koninkrijk geruïneerd.

Hij is onverbeterlijk, niet in staat te veranderen.

Deze nacht is het Engelse volk soeverein.

Wie wilt u als koning?

Wij willen hem.

Het woord van het volk is het woord van God.

Het is me een grote eer...

maar ik wil alleen gekroond worden als m'n vader toestemt.

En als hij afstand doet van de troon.

Uw vader heeft me gevraagd om de kroon van Engeland te nemen...

en op uw hoofd te zetten.

Wat zei hij toen hij afstand deed? - Hij vroeg vergeving voor z'n fouten.

Het is tijd om uw kroning voor te bereiden.

En m'n huwelijk Ik wil met prinses Philippa van Henegouwen trouwen.

My Lord, zorg dat m'n wens zo snel mogelijk wordt uitgevoerd.

Guccio. - Oom.

Dag, hondjes.

Laat me je bekijken. Je bent een man geworden, met grijze haren.

Het is negen jaar geleden dat ik wegging.

Kijk, ik heb een brief gekregen van m'n oom, de paus.

Ik wil dat m'n zoon bij me komt wonen in Italië.

Madame Marie...

Guccio is in Neauphle.

M'n jurk, snel.

God, wat ben ik veranderd.

Ik wil niet dat hij me zo ziet.

We begrijpen er niets van:

M'n zuster begon te trillen als een espenblad.

Ze wil u niet eens zien, zelfs niet eventjes.

Sindsdien zit ze alleen maar te snikken.

Echt, wij hebben er niets mee te maken.

We begrijpen dat u na al die jaren haar komt vragen.

Zij is uw echte vrouw, ook al bent u in het geheim getrouwd.

Dat is toch zo?

In die tijd is onze moeder overleden. Onze zus doet wel wat vreemd, hè.

Toch is er geen andere man in het spel. Toch, Pierre?

Mag ik m'n zoon zien? - Hij zit hiernaast.

Jan?

Dit is je vader. - M'n vader is in de oorlog gedood.

Welnee.

Hij was op reis en kon geen brieven sturen.

Dat kopt toch, Guccio? - Jazeker.

Kom eens bij me, m'n jongen.

Ik neem hem mee naar Parijs. M'n oom Tolomei wil hem leren kennen.

Guccio. - Dit is Jan, oom.

De kleine Jan. - Mijn kleine Jan.

Kom eens hier, jij. Dag, meneertje.

Zo, Jan.

Wat een mooie jongen ben jij.

Ik ben je oom Spinello. Ik zal je alles over het leven leren.

Jullie hebben gelijk Als Guccio volgende week terugkomt, praat ik met hem.

Dan wonen we toch nog allemaal samen. Nog een week.

Nog een week en we zijn samen.

Een echt prinsje.

Precies, een echt prinsje. Wat u zegt.

En dan te bedenken dat hij alleen het plattelandsleven kent.

Ongelooflijk.

Ik ga terug naar Siena. - Daar krijg je spijt van.

Ik hoef haar niet meer.

Het is toch niet prettig om met een vrouw te wonen die niet van u houdt?

Weet je het zeker? - Ja, absoluut.

Daar is onze kleine jongen.

Dat kind blaakt van gezondheid.

In de wieg was hij altijd al steviger dan z'n zoogbroertje, onze kleine Jan.

En koningin Clementia? - Zij is het klooster ingegaan.

Ze is nooit over de dood van haar zoon heen gekomen.

Wat wordt hij later, deze schat?

Ik hoop bankier, net als wij allemaal.

Dat spreekt voor zich, ja.

Hugues, ga je mee naar de vesper? - Natuurlijk.

Dus u gaat naar Siena, heel goed.

Heeft u daarvoor toestemming van de Heilige Vader?

Ik geef u twee soldaten mee tot de grens van ons rijk.

Zodat u niets overkomt.

Kom, liefje. We gaan naar de kapel.

We wilden het beste, maar bereiken we niet het slechtste?

We hebben ongeluk gezaaid rond dat kind.

Met welk resultaat?

Om van een koning een bankier te maken.

Dankzij ons leeft hij nog.

Z'n lot ligt nog altijd in handen van God de Heer.

Hij beslist overal over.

Weet u, ik heb nergens spijt van. Ik zou het zo weer doen.

We hebben alleen gehoorzaamd.

We werden geleid door een hogere macht, en hebben alleen gehoorzaamd.

Alleen gehoorzaamd?

Vanaf die trieste dag heb ik nooit meer vreugde gekend.

Die vrouw die schreeuwde, die voedster Marie...

Weet je dat niet meer?

Je hebt nog een goed geheugen.

Dan weet je ook vast nog wel, m'n lieve man...

dat je bewust dat kind hebt opgeofferd.

Hij is naar Siena gegaan, met Jan.

De paus heeft toestemming gegeven. We moeten gehoorzamen.

Waarom mag ik nooit gelukkig zijn?

Marie...

Waar was u nou al die tijd?

U bent te laat. Guccio en Jan zijn al weg.

Waarom heb je hem zo laten lijden?

Het was niet mijn keuze of beslissing.

Ik wilde dat hij gelukkig was en met hem m'n leven delen.

Waarom dan wél?

Voor m'n zoon, ik ben hier voor Jan.

Wilt u hem dit van me geven?

Het is aarde, Franse grond.

Zeg hem dat hij die altijd bij zich moet dragen.

Hij was je niet vergeten. Hij houdt nog steeds van je.

Ga mee naar Siena, dan beginnen jullie opnieuw.

Adieu, Mijnheer.

Ik heb nieuws uit de gevangenis waar Edward zit.

Hij wil niet meer leven. - Hij zit in een kerker.

Edelen uit Wales willen hem bevrijden. - Houd op, Mortimer.

Nee.

Edward kan onze vijanden een excuus geven.

Nee, ik geef dat bevel niet. - Hij staat uw veiligheid in de weg.

Nogmaals: nee. - Waarom dan?

Waarvoor zijn dan al die bewijzen en al die moeite?

Houd je dan nog van hem?

Houdt jouw jaloezie dan nooit op? - Jawel.

Zodra jij bevel geeft om hem te doden.

Edward is nog steeds een koning.

Een lid van de koninklijke familie doden, is heiligschennis.

Dat begrijp jij toch niet. Jij bent niet van koninklijken bloede.

Jij hebt anders niet dankzij een koning de troon bestegen.

Laat je man dan maar vrij. En laat je broer u beschermen.

Mortimer zoekt z'n heil wel buiten een koninkrijk..

Waar de koningin zo weinig van hem houdt.

Mortimer. Blijf alsjeblieft.

Ik heb je raad, je steun nodig.

Ik wil wat jij wilt.

Ik heb je nodig. - Ik jou ook.

U heeft te maken met een probleem dat alle staatshoofden kennen.

Is het het waard één persoon te doden als je er veel anderen mee kunt redden?

Monseigneur de bisschop, u spreekt zoals altijd wijze woorden.

Na uw toespraak voor het parlement kon de koning worden afgezet.

En u heeft de troonsafstand voor elkaar gekregen.

U wilt dat ik m'n taak tot het eind volbreng?

Ik, arme priester van het kleine bisdom Heresford?

Wilt u Worcester? Dat krijgt u. Daar zorg ik voor.

Hier kan niemand voor verantwoordelijk worden gehouden.

De wil van God wordt duidelijk als de ontvanger van deze brief het begrijpt.

Aan de brief zelf kan niemand aanstoot nemen.

Ik geef de brief zelfs m'n eigen zegel.

Broeder Guillaume, bij de bewaking, begrijpt Latijn. Hij leest de brief.

Voor de duidelijkheid zal de boodschapper mondeling doorgeven...

dat men bij de uitvoering van het bevel geen sporen mag achterlaten.

Eduardum occidere.

Eduardum occidere. Nolite timere bonum est.

Eduardum occidere begrijp ik wel.

Nolite: laat niet.

Timere bonum est. - Spreekt u Latijn of niet?

Omdat er geen komma staat...

kan de brief op twee manieren worden uitgelegd.

Hij kan betekenen: 'dood Edward niet...

het is een goede zaak om dat te vrezen'.

Of: 'vrees de dood van Edward niet.

Dat is een goede zaak ' Precies het tegenovergestelde.

Is er verder geen bericht? - Jawel, ik moet zeggen: Geen sporen.

Dat is duidelijker.

Ik heb honger.

Vreemde eisen hebben ze aan het Hof: doden zonder dat je het ziet.

Vergif? - Laat zwarte sporen na op het lichaam.

En als je het bemachtigt, krijg je medeplichtigen.

Gewoon wurgen met een veter. - Wurgsporen en een blauw gezicht.

Ik weet het al. Hij wordt gestraft waar hij gezondigd heeft.

Wat gebeurt er?

Waar brengen jullie me heen?

Geniet er maar van.

Hebben jullie nieuwe orders gekregen? - Absoluut.

Wat is er aan de hand?

Houd z'n enkels vast. Benen wijd.

Lieve God, zeg me...

Is het mogelijk dat ik ondanks alles van hem hield?

Nu heb ik ingestemd met z'n dood. Mijn God.

Was u er al? - Ja.

U bidt wel veel de laatste tijd. - Bent u nu jaloers op God?

Sire, m'n beste neef...

u moet de trieste feiten onder ogen zien: uw dagen zijn geteld.

U bent een nobele koning geweest. Wees dat tot het eind.

Zorg dat uw opvolging geregeld is.

Ik wil je advies, Robert.

Roep uw hoge adel bijeen en raad ze Filips van Valois aan als troonopvolger.

U kunt zelfs, om het nog duidelijker te maken...

Filips alvast het bestuur van het koninkrijk toevertrouwen.

Het zij zo.

We zijn allemaal sterfelijk Allemaal, jammer genoeg.

We steunen Filips toch? We gaan ermee akkoord.

Hij is vroom en loyaal. Met hem hebben we een goede koning...

ik bedoel een goed regent.

Guy, m'n beste.

Ik zal m'n dorsrecht afbetalen. Daar zorg ik voor.

Wil je nog altijd dat stuk land? Dat krijg je, als Filips koning wordt...

regent wordt.

Ik benoem de machtige en gevreesde Heer, graaf van Valois...

tot regent, beschermheer en gouverneur van het koninkrijk.

Ik wijs hem aan om na mij koning te worden...

als het kind dat mijn echtgenote draagt, een meisje wordt.

Laten we bidden dat dat geschiedt.

AI onze hoop is gevestigd op de buik van een vrouw.

Je hebt nog niet gewonnen, Robert.

De natuur is minder hebzuchtig dan de Franse vorsten.

Haar koop je niet zo makkelijk om.

De koning is dood. Leve de koning.

We hebben het koninkrijk gelukkig gemaakt.

Uw onderdanen zijn trots op hun nieuwe koning.

Echt, neef?

Toch noemen ze me Roi trouvé, de Gelukkige.

Kopt, maar ze zijn er blij mee.

Want er is geen opvolger uit het Huis Capet. Het Huis Valois regeert nu.

Het vervloekte geslacht is ten einde. Het volk houdt van u, respecteert u.

Onze neef, koning Edward, denkt daar anders over.

Hij weigert mij hulde te brengen.

Hij heeft laten weten...

dat een koningszoon niet knielt voor de zoon van een graaf.

Dat is mooi gezegd.

Daar laat m'n neef in Engeland het niet bij.

Hij zegt evenveel recht op de troon te hebben, door z'n moeder.

Een trap van een jong veulen.

Lord Mortimer hecht aan vriendschap met Frankrijk.

We overtuigen Edward wel.

En koningin Philippa, z'n jonge vrouw en onze nicht...

is u toegewijd. Zij heeft overwicht op de koning.

Ze zijn mij allen iets schuldig. U krijgt uw hulde wel.

Dat is de koning van Engeland me verschuldigd.

Heer Robert van Artois...

Heer van Conches en graaf van Beaumont-le-Roger...

is nu lid van de hoogste adel van het koninkrijk Frankrijk.

Echt jammer dat ik dat nu pas ben, want die mantel staat me zo goed.

Jean. Hé, m'n kroon.

Binnenkort neem ik Artois weer in bezit.

Altijd weer Artois.

Je hebt nu alles, laat Artois toch. - Nooit.

Beaumont is jouw grondgebied, Artois het mijne.

Mahaut is nu alle steun kwijt. - Zie de feiten onder ogen:

Je tante bezit Artois.

In ruil daarvoor ben jij nu lid van de hoogste adel.

En de koning is met Johanna getrouwd, de zus van Margaretha.

Zij zal u nooit steunen.

En Filips is uw broer en hij is dankzij mij koning geworden.

Ik krijg de bewijzen dat m'n vader mij Artois heeft nagelaten.

Ik ben dicht bij m'n doel.

La Divion... Geef op. - Ik heb ze niet, Heer.

Hoezo? Geen papieren?

Ik ben in 't kasteel geweest met sleutels van Thierry, de kanselier van Mahaut.

Zelfs de kuis in de muur was leeg. - Hoe kan dat?

Iemand is me voor geweest.

Die valse Béatrice werd vast wantrouwig.

Zeg, La Divion, je vertelt toch geen onzin?

Hoe kunt u dat denken?

Die documenten waren hun ondergang geweest.

Die brieven zijn makkelijk na te maken.

Ik heb ze goed gelezen. Ik heb ze in m'n hoofd.

De rechten van het graafschap Artois behoren toe aan Heer Robert.

Bij het huwelijk van Filips van Artois met Blanche van Bretagne...

zijn deze vastgelegd.

Denk toch goed na, Robert.

Valsheid in geschrifte is niet niks.

En ze moeten ook worden bezegeld.

We kunnen zegels namaken van een oud zegel, zoals dit.

De huwelijksakte van m'n vader, de brief van m'n grootvader en Thierry...

erkennen mij als erfgenaam van Artois.

Je hoeft mij niet te overtuigen. - Ik zal ze de waarheid laten zien.

Hieronder zien ze die niet.

Ken je het wapenschild van alle ondertekenaars?

Nee, niet van allemaal.

Je vindt ze in het register van Saint-Denis.

Een kind van haar vader, echt een kind van haar vader.

Nog echter dan de originelen.

Waarom help je me eigenlijk?

Ik dacht dat je met Thierry samenwerkte, de kanselier van m'n tante.

Die brandt in de hel.

Dat was ook zo.

Uw tante heeft zich ook tegenover mij niet netjes gedragen.

Er is mij onrecht aangedaan, Sire, door uw vazal, Mahaut de Bourgogne...

die ten onrechte in het bezit is van het graafschap Artois.

Dit moest een keer gebeuren.

Kunt u documenten overleggen om dit te staven?

Dat kan hij niet. Hij liegt.

Weet u dan niet dat m'n vader mij, z'n oudste zoon, bij z'n huwelijk..

Tot erfgenaam heeft benoemd? - Nee.

Hoe durft u dat te ontkennen? - Omdat het nooit is gebeurd.

Omdat u het document liet verdwijnen. - Ik hoor hier alleen vreselijke dingen.

Eerwaarde, leg de Schrift voor aan de eiser en de verdediging.

Ik zweer dat het graafschap Artois van mij is.

En dat ik documenten en getuigenissen zal overleggen die dit staven.

Beste neef, durft u te zweren dat u deze documenten...

heeft gezien of bezeten?

Ja, dat zweer ik En u, beste tante...

durft u te zweren dat die brieven niet bestaan...

en dat u ze nooit heeft gezien of in bezit heeft gehad?

Daar doe ik een eed op.

Morgen beginnen commissarissen een onderzoek.

Wie heeft gelogen, wordt door God gestraft.

Ik heb hem, die schurk.

Ik weet dat er in Artois een levendige handel bestaat in zegels.

Marie la Blanche en Marie la Noire hebben toegegeven...

dat ze zegels zochten voor Robert. Ik heb hem.

Denkt u dat u er hiermee bent?

Je dient me steeds slechter, m'n kind.

Waar zit je aan te denken?

Dat zal ik u zeggen. Ik wil trouwen.

Trouwen? Jij?

Ben je soms gek geworden? Trouwen?

Je bent 32 jaar.

32 jaar. Je bent oud.

Ja, kopt. Ik ben oud.

Maar sommige mannen vinden dat helemaal geen probleem.

Je zal een goede partij zijn. Degene die jou trouwt, heeft een goede aan je.

Hij kan je maagdelijkheid zoeken in het bed van m'n pages.

Op mijn leeftijd, en men weet dat ik uw bediende was...

is maagdelijkheid eerder een plaag.

Ik breng huizen en goederen mee. Dan vindt hij me niet meer zo oud.

Heel goed. Als je die maar houdt.

Want voor die goederen heb ik kromgelegen.

U onthoudt toch niet uw gunsten...

aan iemand met wie u geheimen heeft gedeeld?

En die we samen hebben uitgebroed? - Bedreig je me?

Je trouwt niet, hoor je.

Ik wil het niet hebben.

Ik heb honger. Hup, haal eens wat te eten voor me.

Zo, stik er nou maar in.

Wat kom je hier doen?

Ligt m'n tante Mahaut op sterven? - Nee, ze leeft.

Ze hoopt het proces tegen u nog te winnen.

Wat wil je dan? - Ontvangt u hier niet altijd uw dames?

Je bent een slimme meid.

Je denkt dat m'n tante gaat verliezen en straks op wraak zint.

Ik ben een open boek voor u.

Ik ben niet voor een glimlach te koop. Wat heb je nog meer?

Ik heb niets te verkopen.

Wat doe je dan?

Wat doe je? - Ik betover u.

Bent u bang?

Wat wil je, dat de duivel komt? - Ja.

Dat is het. Dat is precies wat ik wilde.

Ik wil u, u bent de duivel.

Weet je dat ik je als heks kan laten verbranden?

Waar was je? - Ik heb me uitgesloofd voor u.

Vertel op. - Ik ben bij Robert van Artois geweest.

Je bent gek.

Ik kwam La Divion tegen. Zij spant met hem tegen u samen.

Zij levert hem teksten en zegels.

Ik heb haar gezegd dat ze bij u meer betaald zou krijgen.

En wat zei ze? - Ze denkt erover na.

U heeft haar erfenis afgepakt. En u deelde m'n oom.

Het wordt moeilijk, maar ze mag mij. Ik ga terug om haar vertrouwen te winnen.

Je neemt wel risico's.

Stel dat Robert erachter komt. - Ik weet het.

Maar ik laat me niet afschrikken. - Wat ben je toch dapper, m'n kind.

Zie je nou wel.

Ik heb je niet vermoord.

Ik drink eerst, dan weet je dat ik je niet vergiftig.

Geef hier, mooie meid.

Ik kan niet tot morgen wachten.

Maak je nog altijd vervalsingen?

Ja, met namen, data, zegels en al.

Mahaut hoeft het archief van Artois maar te openen...

om aan te tonen dat dat handschrift niet op dat van de kerken van toen lijkt.

Zolang Mahaut leeft, verlies jij je proces.

Heb je nog niet genoeg van die afspraakjes?

Ik wel.

We moeten zo veel voorzorgsmaatregelen nemen.

We kunnen elkaar niet zo vaak zien als ik zou willen.

Als Mahaut zou overlijden...

nam ik je bij me in m'n landhuis als gezelschapsdame van m'n vrouw.

Zou je dat doen?

Als ik Artois weer terugkrijg...

snapt men wel dat ik personeel van m'n tante overneem.

Zo zou ik je dicht bij me hebben.

Als Mahaut komt te overlijden, natuurlijk.

Wanneer neem je La Divion mee, met wie je zoveel tijd doorbrengt?

Binnenkort, Madame.

Veel uren en weinig resultaat. - Straks doet ze alles wat we willen.

Ik mag het hopen. Voor al dat geld dat ik je voor haar geef.

Ik heb iets voor uw ingewanden. - Wat lief dat je eraan gedacht hebt.

Madame Johanna, kom snel. Madame is er heel slecht aan toe.

Haal de dokter, snel.

En? - Het is gebeurd.

Maar is ze dood? - Dat gif vernietigt het lichaam langzaam.

Straks overleeft ze het.

Ik geef haar elke avond haar medicijn. Ze vertrouwt alleen mij.

Ik heb nog nooit zoveel pijn gehad...

als ik te veel had gegeten.

Hier, Madame.

Bedankt, lief van je.

Nee, jij bent niet ziek.

En? - Het komt.

Nog steeds niet? - Lodewijk was al na drie dagen dood.

Nu niet, ik heb veel te doen.

Rot op. Ik zei toch, nu niet.

Ik ben vergiftigd. - Dat kan niet.

Jawel. Haal m'n dochter, snel.

Johanna, m'n dochter...

als ik kom te overlijden... - Maak u geen zorgen.

Als u iets overkomt, ga ik naar de koning...

en dan vraag ik hem me Artois te schenken.

Robert mag mijn land nooit krijgen.

Nooit. - Ik ben van Artois gaan houden.

Ik sta het niet af. - Heel goed.

Ik wil biechten. - Ik haal uw biechtvader.

Nee, ik wil een onbekende.

En als ik kaar ben, vertrouw je hem aan Béatrice toe.

Waarom, moeder? - Doe wat ik zeg.

Ik ben niet de moeder geweest die je je had gewenst.

U bent altijd m'n moeder geweest. Ik heb nooit een andere gewenst.

Daar ben je, Béatrice.

Ik wist het wel.

Ik heb nog wat gif voor uw biechtvader. - Heel goed.

Laat me rustig sterven.

U bent vergiftigd, Madame. Door mij.

Uit liefde voor Heer Robert.

Dan ben je verloren.

Hij heeft jou gebruikt tegen mij.

Hij krijgt je nog wel, Béatrice.

Daar ben je, neef. Waarom krijgt haar dochter Johanna Artois?

Ik kon niet anders. Ze is meteen hierheen gekomen.

Ze is de wettelijke erfgename. - Tot aan m'n proces.

Wees gerust, neef. Het is een tijdelijke en formele toestemming.

En Engeland? - Om eerbetoon te eisen?

Edward III heeft me nog niet erkend als koning van Frankrijk.

Goed idee. Dan doe ik weer eens wat. Dat leidt me wat af van...

Van de Parijse beslommeringen.

Het lijkt wel of je er spijt van hebt.

Nu kan ik gezelschapsdame worden. Wanneer mag ik bij je komen?

Als Artois weer van mij is.

Doe alsof je bij de dochter van Mahaut blijft.

Nu is Johanna het obstakel op m'n weg.

Waar ga je heen? - Naar Londen.

Daar blijf ik een paar weken.

Als ik terugkom, zullen we eindelijk samen zijn.

Hier, die is voor jou. - Dat kan ik niet accepteren.

Neem 'm nou. Als aandenken aan m'n moeder.

Wilt u iets drinken?

AI sinds ik uit Dourdan weg ben, ben jij m'n enige vriendin.

AI die jaren... AI het verdriet dat we hebben gedeeld.

Tot aan de dood van m'n moeder.

Ik weet dat je van haar hield, ook al was ze soms ook hard tegen jou.

Ze heeft je niet altijd goed behandeld. En je trouw niet genoeg beloond.

Ze was gewoon bang je te verliezen.

Ik geef je nu wat zij je nooit gaf.

Je gaat trouwen.

En als je heimwee krijgt, krijg je een paar stukken land van me.

Het is te laat, Madame.

Ik wil niet dat je je nu verplicht voelt bij me te blijven.

Je hebt haar vermoord, en nu vermoord je mij.

Daar hebben we Robert. - Mortimer de gelukkige.

De man die Engeland bezit en de mooiste vrouw van Engeland.

Dag, neef.

Ik bezit Engeland niet, Robert. Jonge Edward is de koning.

Trek jij niet aan de touwtjes van deze 22-jarige marionet?

Zwijg. Edward lijkt helemaal niet jong en daar ben ik trots op.

Hij is getrouwd, heeft een zoon en is net zo capabel als m'n vader Filips.

Hij wordt een groot koning.

Wees niet beledigd. Hier spreekt een moeder.

Bovendien word ik zelf ook vader. - Nee.

Is dat waar? - Ja, op mijn leeftijd.

Een echt liefdeskind.

Zeg het tegen niemand. Ik houd m'n zwangerschap geheim.

Ik weet niet hoe ik het aan m'n zoon moet vertellen.

Wat kan ik voor antwoord overbrengen, Sire?

Eerbetoon aan Filips? We denken erover na.

Dat heeft u ons reeds geantwoord. - En ik kan het u nogmaals zeggen.

Wat moet ik hieruit begrijpen? - Filips de Schone was m'n grootvader.

M'n moeder en ik maken dus net zoveel aanspraak op de troon.

Dus Filips de Gelukkige moet maar even wachten.

U heeft een prachtig kind, Sire. - Ik ben zeer verheugd.

Hopelijk zal hij op een dag koning zijn.

Twijfelt u daaraan? - Niets is zeker in het leven.

Misschien bestijgt z'n oom de troon wel. - Z'n oom?

Ja, z'n oom. Het kind dat uw moeder in haar buik draagt.

Hoe durft u. Denkt u echt dat de koning zoiets onzinnigs gelooft?

Een vrouw kan niet zwanger worden op die leeftijd.

Mijn moeder wel.

En die bastaard zal jonger zijn dan mijn zoon.

Misschien noemen ze hem ook ooit 'de Gelukkige'.

Voor haar heb ik m'n vader afstand laten doen. En nu onteert ze ons.

Kijk ook uit voor Mortimer. Wie één koning doodt, kan er nog één doden.

Wat zegt u nu?

Uw vader is geen natuurlijke dood gestorven. Mortimer liet hem doden.

Zijn bewakers zijn er goed voor betaald.

Toch hebben ze niet gezwegen.

Wat een trouweloosheid.

Mortimer doodt mij als hij zo met m'n moeder kan trouwen.

Dan kan hij regent worden en z'n bastaard op de troon krijgen.

Vanavond grijpen we hem.

Kom naar buiten, Mortimer. De koning beveelt het u.

Kom naar buiten, Mortimer.

Grijp hem. - M'n zoon, spaar m'n lieve Mortimer.

Hij heeft u onteerd. Naar de Tower met hem.

Adieu, m'n koningin. We hebben elkaar zo liefgehad.

Nee. Mortimer.

Ze heeft het kind verloren.

Wanneer neemt mijn Heer me bij zich in huis?

Wacht tot ik m'n proces win.

Tot ik een ons weeg, dus. - Heb een beetje geduld.

Geduld heb ik genoeg gehad.

Wachten tot Madame Mahaut dood was, toen Johanna, wat maanden terug is.

En nog steeds neem je me niet in huis. - Ik ben voorzichtig.

Je komt toch niets tekort?

Als je bij mij woont, kan ik je minder zien. - Niets tekort? Laat maar zien.

Nee, ik moet naar de koning.

De hertogin van Bourgondië, dat nichtje van Mahaut...

eist m'n graafschap op. - Morgen dan?

En morgen moet ik naar Conches en Beaumont.

Ik blijf twee weken weg.

En La Divion?

Maakt zij deel uit van je gevolg?

Dat heeft m'n echtgenote besloten.

Ik wacht hier op je. Als een lieve, trouwe dienares.

Heel goed.

Mooi toernooi.

Ik wil je spreken, broeder. - Ik ben één en al oor.

Lormet.

Je wint je proces niet. Je brieven zijn vervalst.

Nee, ze zijn echt.

Ik raad je aan om niet verder te gaan op deze weg.

Ze hebben een vrouw gearresteerd die bij je woont: La Divion.

Ze heeft bekend: valsheid in geschrifte, vervalsingen... En nog meer.

Als je gemarteld wordt, beken je alles.

Als ze u martelen, bekent u misschien wel dat u mij wilde verkrachten.

Helaas, die vrouw heeft uit zichzelf gepraat. Uit angst voor een verhoor.

Een gezelschapsdame van Mahaut, Béatrice, heeft haar aangegeven.

Zij zegt dat jij je tante hebt laten vergiftigen.

Die slet. Vuile leugens. M'n tante had veel vijanden.

Wat is je antwoord? - Waarop?

Als je Artois opgeeft, regel ik dit. - Nooit.

Dus je weigert de koning? - Ja, Sire.

Hij die door mij koning is geworden. - Daarom stel ik je die vraag.

Wat is je antwoord? - Nooit.

Als je jouw eer als edelman niet wilt redden, red ik m'n eer als koning.

Heer...

het spijt me dat ik niet opsta om u te begroeten.

Dat staat m'n gezondheid niet toe.

U kent vast m'n neef Guccio Tolomei wel.

Hij is hier omdat ik ga sterven. Hij komt van Siena.

Hij is ook voor iets anders gekomen.

U bent al die jaren een ware vriend voor me geweest.

U stond altijd aan mijn kant. En soms hadden we dezelfde belangen.

Maar als u hier bent omdat u geld wilt, moet ik u helaas zeggen...

dat ik u dat niet meer kan geven.

Wees gerust, Tolomei...

Ik ben niet gekomen om geld te lenen, maar om te geven.

Ik wil u al m'n vermogen geven in ruil voor wissels.

Ik ga weg. Ik verlaat het koninkrijk.

Is uw proces zo slecht verlopen? Is er al uitspraak gedaan?

Over vier weken.

Stel je voor, Tolomei:

Die koning, wiens zuster ik heb getrouwd en die zonder mij nooit koning was...

ontneemt mij al m'n bezittingen en gooit me in het gevang, of verbant me.

Dat wil ik vóór zijn. Morgen stuur ik al m'n spullen naar Bordeaux.

Vandaar worden ze verscheept naar Engeland.

Ze willen me grijpen, mij en m'n bezittingen.

Ze krijgen me niet.

Dit koninkrijk doet me niets meer.

De koning is m'n vijand.

Ik zal hem van buiten de grenzen bestoken.

Geef me uw geld als u dat wilt.

Dan krijgt u daarvoor wissels terug die u in het buitenland kunt omruilen.

Ik reken er niets extra's voor.

Ik ben je zeer dankbaar, Tolomei.

Vannacht laat ik je m'n geld brengen.

Een land waarvan de rijkdommen naar elders vluchten...

wordt arm, hoe rijk het ook is.

Ik heb soldaten gezien die tot het laatst vechten op het slagveld.

Jij bent ook moedig, op jouw manier.

Ik ben niet bang.

Als ik geen moed had gehad, was ik nooit bankier geworden.

Moge God u behoeden. Ik geef u m'n zegen, u bent m'n laatste cliënt.

Zegen liever m'n wraak.

Sire, beste neef...

als u mijn aanwezigheid in uw koninkrijk schadelijk vindt...

lever mij dan uit aan uw neef in Frankrijk, die daarom vraagt.

Heer, u bent mijn gast.

U uitleveren aan Frankrijk dient m'n eer noch m'n belangen.

Ga door.

Ik ben ten zeerste schuldig...

en verklaar tegenover u allen, Heren van Engeland...

dat ik Filips van Valois heb ingehuldigd...

die me daarvoor heeft bedankt met z'n haat.

Want, Sire...

bij de dood van Karel IV, jongste zoon van Filips de Schone, uw grootvader...

had de kroon van Frankrijk via koningin Isabella toe moeten komen...

aan de enige mannelijke, wettige erfgenaam.

De regel dat een vrouw de kroon van Frankrijk niet mag bezitten...

noch mag doorgeven...

is niet gebaseerd op het gewoonterecht.

Dat is verzonnen bij de opvolging van een vermoorde koning...

om te zorgen dat zijn dochter hem niet zou opvolgen.

Ja, Mijne Heren.

Lodewijk X, de Woelzieke, is vermoord.

De moordenaar was m'n eigen tante. Zij heeft me m'n erfenis ontnomen.

U hoeft de koning niet te erkennen.

Met Aquitanië bezit u al een kwart van Frankrijk.

En de rest behoort u ook toe.

Ik ben hier gekomen om u op uw recht te wijzen.

Het is aan u, Mijne Heren, om dat recht te doen gelden.

Hoogheid...

Ik erken u en begroet u...

als echte koning van Frankrijk.

M'n zoon, die ik nooit meer zie, heeft m'n verzoek ingewilligd.

Ik dank u, dat u me ter wille was.

Castelring is nu m'n rijk.

Maar sinds de executie van Mortimer voel ik nergens lust toe.

We hebben dezelfde man gekend.

Met wie kunnen we erover praten? We hebben slechts de herinnering.

Bent u erg kwaad op me geweest?

Het opvoeden van uw zoon is het mooiste wat ik in m'n leven heb gekend.

Mortimer is voor mij het beste wat me is overkomen, uw echtgenoot.

Tijd heelt alle wonden. Ik ben blij dat ik u vergezel in uw afzondering.

Dan blijven we de rest van ons leven samen.

Ik bewonder u, Monseigneur.

U heeft altijd voor uzelf gezorgd, en of u nu goede of slechte dingen deed...

de mensen bedankten u altijd.

U bent kanselier van Engeland en ik schrik hier alleen de vogels op.

U mist uw land, maar hier wordt u geëerd.

U heeft kastelen gekregen en geld.

U dineert met de koning, die u alle eer betoont.

Weet u wanneer Edward van plan is Frankrijk te veroveren...

en zich eindelijk meester te maken van de troon?

Hij aarzelt. - Ik wacht vol ongeduld.

M'n vrouw is door Filips opgesloten, en ik mis m'n zoons.

Kijk, een reiger. Het lafste dier van de hele schepping.

Edward aarzelt. Niet dat hij bang is, maar hij weegt de voor- en nadelen af.

Men zou z'n eer moeten aantasten. - Hem provoceren?

Dat kan ik wel.

Waar gaat u heen? - De reiger vangen.

Ik heb vernomen dat de graaf van Salisbury veel eer te beurt valt.

Ja, ik heb hem tot maarschalk van Engeland benoemd.

Ik ben blij dat je zijn vriendschap op waarde weet te schatten.

Hij houdt zijn vrouw in ere en is u trouw.

Is onze neef Robert nog niet terug?

Opzij, mislukkelingen.

Ik heb een geschenk voor uw koning.

Sire, dit is een reiger die mijn valk heeft gedood.

Het is de lafste vogel die er bestaat, de vogel die het eerst vlucht.

De mensen in uw land moeten dit dier maar vereren.

Want ik zie in het leger van Engeland meer reigers dan leeuwen.

Ik wil deze vogel aan u aanbieden, koning Edward.

Want hij komt toe aan de zwakste en lafste vorst ter wereld...

van wie Frankrijk is afgenomen...

en die niet het lef heeft terug te nemen wat hem toebehoort.

Ik word voor lafaard uitgemaakt, dus ik wil mijn mening geven.

U schat me verkeerd in, neef.

Ik zweer dat ik dit jaar nog de Franse koning de oorlog verklaar.

Dank u voor de reiger die u voor mij heeft gevangen.

Majesteit, mijn jonge en dappere neef...

ik had van u niets anders verwacht. Uw edele hart heeft gesproken.

Ik beloof dat ik u overal voorga in de strijd.

Ik hoop dat ik u nog lang mag dienen en dat mijn wraak zoet mag zijn.

Ik had graag gewild dat we in Artois aan land zouden gaan.

Ja, maar hier wacht Filips op ons.

We leveren eerst slag in Bretagne, dan gaan we noordwaarts.

Je haalt dat ding eruit.

En morgen zit ik weer te paard.

Toch, Lormet?

Laat de koning erdoor.

Ik heb alles verloren.

Mahaut.

Mahaut. - Ze is dood, Heer.

Heer...

Uit genegenheid voor hem en voor de eer van onze familie...

zal onze neef worden begraven in de St. Paul in Londen.

U begeleidt hem daarheen. Hij hield nooit van de oversteek.

Vervloekt, vervloekt. U zijt allen vervloekt.

Tot in de dertiende generatie van uw nageslacht.

Ieder mens krijgt bij zijn leven een taak mee, groot of klein.

Robert van Artois, vechtend voor z'n voorvaderlijk land...

had een oorlog ontketend tussen Frankrijk en Engeland...

die 100 jaar zou duren.

Geen afstammeling van de 'koning van ijzer' was een tragisch lot ontkomen.

Mensen zijn sterfelijk, maar aan het lijden van volkeren komt geen eind.