Original subtitles

ΗΡΑΚΛΗΣ

Η δύναμη του Ηρακλή ήταν τεράστια κι άφθαρτη, όπως...

Ο κόσμος κι οι θεοί, στους οποίους ανήκε...

Παρ' όλα αυτά, όμως, από τους ταπεινούς ανθρώπους, έμαθε...

Μια αιώνια αλήθεια. Ότι δηλαδή, ακόμη κι η πιο μεγάλη δύναμη...

Κρύβει μέσα της, κάτι από την αδυναμία των θνητών...

Σ' ευχαριστώ.

Κι ευχαριστώ και τους θεούς που σ’ έστειλαν εδώ σήμερα...

- για να με σώσεις. - Πρέπει να ομολογήσω ότι...

φοβήθηκα, βλέποντας τα αχαλίνωτα άλογα.

Πώς νιώθεις;

Καλύτερα.

Μόνο που τρέμω λίγο ακόμα.

Τι συμβαίνει;

Γιατί κάθεσαι και με κοιτάς έτσι;

Δεν ξέρω.

Δεν έρχονται και πολλές γυναίκες εδώ.

Και λοιπόν;

Όσο θα είσαι εδώ, θα μπορώ να σε κοιτάζω.

Άλλωστε, δεν έχω ξαναδεί πιο όμορφο κορίτσι.

Έκανα πολύ δρόμο, και βλέποντας σε, πιστεύω ότι άξιζε.

Πόσο απλοί είναι οι άνθρωποι.

Όσο και τα φυτά και τα ζώα.

Παρ’ όλα αυτά, θα πρέπει να σ’ ευχαριστήσω, ξέρεις.

Λέω, απλώς, την αλήθεια. Γι’ αυτό, μη με ευχαριστείς.

Θα πρέπει να είσαι ο Ηρακλής, ο Θηβαίος.

Ξέρω ότι σε περιμένουν.

Λένε ότι όλα θα αλλάξουν.

Εγώ...

Μα τους θεούς, κάηκαν όλα.

Όχι.

Μάλλον, καλοψήθηκε.

- Θα φας ένα κομμάτι; - Όχι.

Έλα.

- Κι άλλο. - Όχι, δε θέλω. Ευχαριστώ.

Θα συνεχίσω από εκεί που σταμάτησες.

- Πώς τολμάς να ’σαι τόσο θρασύς; - Δε γίνεται αλλιώς. Πεινάω πολύ.

Δεν είναι δουλειά αυτή, για μια πριγκίπισσα.

Είσαι η Ιόλη, η κόρη του Πελία, του βασιλιά της Ιωλκού.

Έμαθα το όνομά σου από το βασιλικό σήμα του άρματός σου.

Άσε να το κάνω εγώ. Είμαι πολύ πιο γρήγορος.

Υπάρχει αρκετός χρόνος για να φθάσω στην πόλη...

που μισώ τόσο πολύ.

Δεν καλωσορίζουν έτσι, ένα ξένο.

- Δεν έπρεπε να ’σουν εσύ. - Ο πατέρας σου το ξέρει.

Δε σε ρώτησε. Ήθελε, απλώς, να διδάξει στον αδελφό μου...

τον Ίφιτο, την τέχνη του πολέμου, κι εσύ δέχτηκες.

Δεν είναι το ίδιο;

Όχι.

Γνωρίζεις την ιστορία της οικογένειάς μου.

Κάποιος σου μίλησε για μας.

Τότε, θα θυμάσαι καλά.

Ήταν όντως, τόσο άσχημα;

Θυμάμαι...

Θυμάμαι τι είχε γίνει.

Ήμουν πολύ ευτυχισμένη τότε. Κι οι θεοί το γνωρίζουν.

Ακόμα και τώρα, το παραδέχομαι.

Δέκα χρόνια πριν, εκείνη τη μέρα, ήμουν ακόμα παιδί.

Ήταν ένα τόσο ευτυχισμένο απόγευμα για μένα.

Επιστρέφαμε από το κυνήγι, μαζί με το θείο μου, το Αίσονα...

Που τότε, ήταν βασιλιάς της Ιωλκού.

Επέμενε να οδηγήσουν το άρμα του, ο γιος του ο Ιάσωνας...

Μαζί με τον αδελφό μου, τον Ίφιτο, τον πατέρα μου κι εμένα.

Μαζί μας, ήταν κι ο επικεφαλής της φρουράς, ο Χείρωνας.

Ο οποίος, την προηγούμενη μέρα, είχε μαλώσει με το βασιλιά.

Εμείς, όμως, δε γνωρίζαμε τι είχε συμβεί.

Στο δάσος, συναντήσαμε μία διμοιρία στρατιωτών.

Έσερναν έναν αλυσοδεμένο άντρα.

Ο θείος μου σταμάτησε το άρμα.

Προσπάθησα να δω το πρόσωπο του φυλακισμένου.

Είχε, όμως, σκύψει πολύ χαμηλά.

Ο βασιλιάς ψιθύρισε κάτι στο αυτί του πατέρα μου.

Τότε, ο πατέρας μου κατέβηκε από το άρμα και πήγε να μιλήσει...

Στον αξιωματικό της διμοιρίας.

Γιατί κατηγορείται; Σκότωσε μία γυναίκα και...

της πήρε όλα τα υπάρχοντά της, Μεγαλειότατε.

Σου αρέσει να σκοτώνεις;

"Να σκοτώνεις". Αυτή ήταν η μόνη λέξη που κατάλαβα...

Από τη σύντομη συζήτηση που ακολούθησε.

Κατά κάποιο τρόπο, όμως, ήξερα ότι εκείνος ο άντρας είχε...

Καταδικαστεί σε θάνατο.

Ο πατέρας μου επέστρεψε στο άρμα και ψιθύρισε κάτι...

Στο αυτί του θείου μου.

Ο βασιλιάς κούνησε το κεφάλι του και ξεκινήσαμε και πάλι.

Ο θείος μου, ο Αίσονας, ήταν καλός βασιλιάς.

Ήταν πάντα δίκαιος και αποφασισμένος να επιβάλλει...

Τη δικαιοσύνη.

Ο θάνατος αυτού του αιχμάλωτου μου φάνηκε σαν κακός οιωνός.

Ο δυνατός αέρας είχε αρχίσει να κουνά τα δέντρα, γύρω μας.

Μόλις φθάσαμε στην Ιωλκό, ο ουρανός ήταν συννεφιασμένος...

Και προμηνύετο μεγάλη θύελλα.

Ο λαός, που ήταν πάντα εκεί κι υποδεχόταν το βασιλιά...

είχε αποσυρθεί στα σπίτια τους...

κι η μεγάλη πλατεία ήταν ερημωμένη.

Τη νύχτα, όμως, ο φόβος μου μεγάλωνε.

Τότε, ο ξάδελφός μου, ο Ιάσωνας κάλεσε εμένα και τον αδελφό μου...

Τον Ίφιτο, να πάμε να δούμε το χρυσόμαλλο δέρας.

Αυτό μ’ έκανε να ξεχάσω τους φόβους μου.

Περιμέναμε πρώτα να φύγουν ο βασιλιάς κι οι φρουροί του.

Έπειτα, ο Ιάσωνας, ο Ίφιτος κι εγώ πλησιάσαμε το θρόνο, προκειμένου...

Να αγγίξουμε το χρυσόμαλλο δέρας.

Αυτό το δώρο των θεών που θεωρείται από όλους...

Το μοναδικό κι αληθινό, βασιλικό σύμβολο.

Για μας, ήταν πιο σημαντικό κι από το ίδιο το στέμμα.

Χωρίς αυτό, κανένας άνθρωπος δεν είναι, στην πραγματικότητα, βασιλιάς.

Ήταν, από μόνο του, μυστήριο κι έμοιαζε, σχεδόν ζωντανό.

Έδειχνε να πάλλεται και το άγγιγμά του, μας έκανε να τρέμουμε.

Από εκείνη τη νύχτα και μετά, δεν ξαναείδα τον Ιάσωνα.

Λίγο αργότερα, εκείνη τη νύχτα, είχα εφιάλτες.

Θυμόμουν συνέχεια αυτό που είχε συμβεί στο δάσος.

Φανταζόμουν ξανά και ξανά το τέλος αυτής, της τρομακτικής...

Ιστορίας.

Ο καταδικασμένος άντρας πήγαινε στο σημείο της εκτέλεσής του.

Ο εκτελεστής τον πλησίαζε, παίρνοντας το τσεκούρι του.

Μόλις το σήκωνε, τον αποτελείωνε!

Εκτός απ’ το δικό μου ουρλιαχτό, ακούγονταν κι άλλα που προέρχονταν..

Από το βάθος του παλατιού.

Ο φόβος μου μεγάλωσε ακόμα πιο πολύ...

Όταν είδα ότι η νταντά μου έλειπε απ’ το κρεβάτι της.

Χωρίς να σκέφτομαι και με μεγάλο φόβο, έτρεξα έξω, προς...

Την αίθουσα του θρόνου.

Μετά βίας, μπορούσα να δω το σώμα του βασιλιά, καθώς το μετέφεραν...

Έξω, μέσα στην αναταραχή.

Ο πατέρας μου στεκόταν, αποσβολωμένος...

Και κοιτάζοντας το αίμα του αδελφού του.

Έπειτα, γύρισε και κοίταξε έντρομος, τη θέση πίσω...

Από το θρόνο, συνειδητοποιώντας ότι είναι άδεια.

Το Χρυσόμαλλο Δέρας έλειπε.

Ο πόνος, όμως, δεν είχε αποτέλεσμα.

Ο Ιάσωνας είχε εξαφανιστεί και το Χρυσόμαλλο Δέρας είχε χαθεί.

Το ίδιο κι ο Χείρωνας. Ξέρεις, όμως, ήδη τη συνέχεια.

Γι’ αυτό, λοιπόν, ο Χείρωνας κατηγορήθηκε ότι σκότωσε το βασιλιά...

Απήγαγε τον Ιάσωνα κι έκλεψε το Χρυσόμαλλο Δέρας.

Ναι.

- Και για ποιο λόγο; - Για εκδίκηση.

Και το πιστεύεις αυτό;

Είναι σημαντικό.

Πιστεύεις ότι οι άνθρωποι λένε ψέματα;

Εγώ, όμως, άκουσα ότι το βασιλιά, δεν το σκότωσε ο Χείρωνας...

- Αλλά, ο αδελφός του. - Αυτό δεν είναι αλήθεια.

Αφού δεν είναι αλήθεια, τότε, γιατί ταράζεσαι;

Άκου.

Όλοι αναφέρονται σ’ αυτό που έγινε παλιά.

Ο φόνος, έγινε για το θρόνο του αδελφού του πατέρα μου...

Ξέρω ότι δε θα το έκανε.

Είναι τραγικό.

Τώρα που το Χρυσόμαλλο Δέρας λείπει, προσπαθεί να εκτελέσει...

Τα καθήκοντά του. Μα, όσο κι αν προσπαθεί...

Κανείς δεν του δίνει σημασία.

Εγώ λέω ότι ο πατέρας πρέπει να ’ναι, πέρα από κάθε υποψία σου.

Το ελπίζω, για το καλό όλων.

Από ότι βλέπω, αστειεύεσαι.

Θυμάμαι ότι κάποιος είχε πει πως ήσουν φίλος του Χείρωνα.

Ήρθες εδώ για εκδίκηση...

Και μεγαλύτερο πόνο;

Περίμενε. Θα μου επιτρέψεις να σε συνοδέψω;

Σε παρακαλώ.

Δεν είμαι και τόσο καλός ξυλουργός. Δε θα δουλέψει.

Θα ’ναι καλύτερα, αν μ’ αφήσεις να σε πάω πίσω, στην Ιωλκό.

Έλα μαζί μου.

Σε παρακαλώ.

Θα ’θελα να δω τα μάτια σου...

Γεμάτα ευτυχία κι όχι μίσος, γιατί καταλαβαίνω απόλυτα...

πώς νιώθεις.

Θα σε βοηθήσω, όμως, τώρα. Πίστεψέ με.

Θα σε προστατέψω.

Όπως το σκουλήκι στο ώριμο φρούτο...

Σαν τον άνθρωπο που έκλεψε τη λεία τους...

Θα ’ρθει εδώ για σας.

Όταν δείτε το μονοσάνδαλο άντρα, μην περιμένετε άλλο.

Αυτός ο άντρας θα σκοτώσει.

Θα φέρει την καταστροφή.

Φοράει μόνο ένα σανδάλι.

Γι’ αυτό, όταν έρθει, έχετε το νου σας.

- Γιατί με μισεί τόσο; - Δε γνωρίζει ποιον μισεί.

Πατέρα, πώς μπορείς να πιστεύεις σ’ αυτούς τους χρησμούς; Κι ιδιαίτερα...

- Σ’ αυτή, που δεν είναι καθόλου ωραία. - Η μοίρα ξέρει τα πάντα για όλους.

Κι όταν έρθει κι η δική σου η σειρά, θα το μάθεις κι εσύ.

Μάγισσα! Φύγε από εδώ! Μ’ ακούς;

Δε θα μιλήσουν άλλο.

Όταν κάποιος εξαγριώνει τους θεούς, τον σκοτώνουν.

Όχι! Είναι καλύτερα να σέβεσαι τους θεούς και τους χρησμούς τους.

Γιατί αυτοί είναι οι αγγελιοφόροι τους.

Θα διατάξω, όποιος μονοσάνδαλος εμφανιστεί στην Ιωλκό...

Να εκτελεστεί αμέσως.

Εσύ!

Ποιος είναι αυτός;

Ο Ηρακλής. Ο δάσκαλος των όπλων που ζήτησες.

Ο Ηρακλής, ο Θηβαίος.

Πλησίασε.

Καλώς όρισες στην Ιωλκό.

Λένε ότι είσαι ημίθεος. Γιατί, λοιπόν, δεν είσαι αόρατος;

Σταμάτα, Ίφυτε.

Αυτός ο άντρας, μου έσωσε τη ζωή μου, σήμερα.

- Έξοχα. Έτσι, κάνεις καλή εντύπωση. - Καλύτερα ν’ ακούσεις αυτά που έχω...

Να πω στον Ηρακλή.

Γιατί αφορούν κι εσένα.

Είσαι εδώ για να ενισχύσεις την Ιωλκό.

Ο Ηρακλής θα σε καθοδηγήσει, μέχρι να μπορέσεις να βασιλεύσεις.

Θα σου δείξει εκείνος.

- Γιατί θέλω να παραιτηθώ από το θρόνο. - Πατέρα!

Γιατί κάθε χρόνο, γίνομαι και πιο ανυπόμονος.

Δεν μπορώ να είμαι βασιλιάς για όλη μου τη ζωή.

Δεν μπορώ να συνεχίσω. Είναι μάταιο.

- Πατέρα! Ήπιες πολύ απόψε! - Μάλλον, έχεις δίκιο. Μα...

Δεν γίνεται αλλιώς. Δεν βλέπεις;

Ηρακλή, σε ικετεύω να βοηθήσεις, εμάς εδώ, στην Ιωλκό.

Πρέπει να βοηθήσεις, ώστε να μείνει ο θρόνος στο γιο μου.

Αν μάθω ότι είσαι πιστός, θα σου δώσω ό,τι θέλεις από την Ιωλκό.

Καλό σου ύπνο.

Καληνύχτα.

Μια στιγμή! Πώς ξέρω ότι δεν είναι απατεώνας;

Μα, τον είδα. Τα άλογά μου έτρεχαν αχαλίνωτα.

Τα σταμάτησε.

- Τότε, κατάλαβα ποιος ήταν. - Βέβαια.

Έχεις δίκιο που νιώθεις ευγνώμων.

Δεν μπορώ, όμως, να βασιστώ στα μάτια ενός κοριτσιού.

Τι θέλεις να πεις;

Τίποτα.

Μη θυμώσεις γι’ αυτό, Ιόλη.

Τότε, λοιπόν, άσε με να το κάνω εγώ, πατέρα.

Έλα. Απόδειξέ μας, ποιος είσαι.

Αρκετά για τώρα, Ηρακλή. Η Ιόλη θα σε συνοδεύσει στο δωμάτιό σου.

Θα τα πούμε αύριο, Πελία.

Γιατί έπρεπε να μου φερθείς, σαν να ήμουν μωρό;

Σε εξαπατά, όπως εξαπάτησε και την Ιόλη.

Τον μισείς, επειδή είσαι αδύναμος και παρορμητικός.

Ο Ηρακλής είναι εγγύηση για μας.

Είναι ο κατάλληλος για να πολεμήσει ενάντια στους εχθρούς μας...

Που θέλουν να μας πάρουν το θρόνο της Ιωλκού.

Θέλω αυτό το θρόνο για σένα.

Ξέρεις ότι σου ανήκει.

Το δωμάτιό σου είναι εκεί. Ο πρωινός ήλιος ανατέλλει...

Από την άλλη πλευρά, οπότε θα μπορέσεις να κοιμηθείς ως αργά.

Σ’ ευχαριστώ και πάλι. Θα τα πούμε αύριο.

- Οι δικοί μου είναι λίγο περίεργοι. - Κανείς δεν πρέπει να το κρίνει αυτό.

Μιλάς σοβαρά.

Γιατί ξέρω ότι έχω δίκιο.

Ναι, το βλέπω. Αν θέλεις, μπορώ να σ’ ελευθερώσω και να ξεχάσεις...

Τις υποσχέσεις που έδωσες, το απόγευμα.

Σε παρακαλώ.

Αν θέλεις να μιλήσω ειλικρινά, παρόλο που με πρόσβαλλε...

Ο αδελφός σου, εγώ θα μείνω εξαιτίας σου, Ιόλη.

Δε σε νοιάζει η ιστορία για τον Χείρωνα;

Γιατί νομίζεις ότι είναι αμπαρωμένες αυτές οι πόρτες;

Επειδή, εκεί ήταν το δωμάτιο του Χείρωνα...

Όταν σκοτώθηκε ο βασιλιάς. Κι εκεί κοιμήθηκε ο Ιάσωνας.

Ο Χείρωνας θα το έκανε, επειδή ήταν μόνοι τους.

Δεν υπήρχε κανείς άλλος.

Ξέρω ότι έχεις λόγους να το πιστεύεις αυτό...

Όμως, ακόμα κι εσύ, μπορεί να κάνεις λάθος.

Είναι αργά για να μ’ επισκέπτεσαι εδώ.

- Τι συμβαίνει, Ευρυσθέα; - Τίποτα. Έκανες, όμως, λάθος.

Όχι. Ο Ηρακλής θα εκπαιδεύσει το Ίφιτο, ώστε να βασιλεύσει...

Με επιτυχία.

Ο Ηρακλής ήταν ο καλύτερος φίλος του Χείρωνα.

- Δεν έχει ξεχάσει τι του συνέβη. - Μα, αυτό έγινε πριν πολλά χρόνια.

Ο Ηρακλής είναι ειλικρινής. Κι η ειλικρίνεια βρίσκει πάντα...

Την αλήθεια, ακόμα και μετά από χρόνια.

Ήρθε εδώ για να καθαρίσει το όνομα του Χείρωνα.

Ίσως, όμως, βρει κάτι, πολύ πιο ενδιαφέρον.

- Όπως για παράδειγμα, τον έρωτα. - Όχι, την Ιόλη!

Οι νέοι, μερικές φορές, ξεχνούν τους σκοπούς τους.

Θα δεις αυτό τον άνθρωπο που σου περιγράφω.

- Θα δεις. - Ξέρω. Ξέρω.

Τι άλλο;

Φεύγω τώρα. Πηγαίνω στην κρυψώνα μου.

Όπως μου υποσχέθηκες, ήταν η μόνη μου ανταμοιβή.

- Και το χρυσάφι; - Το χρυσάφι;

Χρειάζεσαι φως, για να το δεις καλά.

Στα χέρια μου, μοιάζει με αίμα.

- Σαν το αίμα του αδελφού σου. - Βγες έξω!

Πολύ καλά.

Γιατί μπορώ να περιμένω, ώσπου να με θελήσεις και πάλι.

Μην ξανατρέξεις. Και δεν αστειεύομαι. Η καρδιά σου ζορίζεται. Δεν μπορείς...

- Να την πιέζεις. - Το ξέρω, Ασκληπιέ. Θέλω, όμως...

- Να τελειώσω, αυτό το μαραθώνιο. - Πάρτε τον, καλύτερα.

- Μα, προπονιόμουν, εδώ και μήνες. - Πηγαίνετε.

Από τότε που ήρθε ο Ηρακλής, έγιναν όλοι φανατικοί.

Δε θέλουν τίποτα άλλο, παρά μόνο, δύναμη.

Έχουν αφήσει τα μαθήματα για τη δόξα της αρένας.

Ναι, Λαέρτη. Αυτή θα είναι η γλώσσα των ποιημάτων.

Σε λίγο, τα ποιήματα θα μιλούν μόνο για ηρωικά κατορθώματα.

Κοιτάξτε. Ο Άργος. Δείχνει θυμωμένος.

Βλέπω, είσαστε όλοι εδώ στην αρένα κι αλλαγμένοι, όπως θα ήθελε αυτός.

Μιλήστε στους άντρες. Όλοι μιλούν για τον Ηρακλή.

Βρίσκεται στις καρδιές τους. Δεν θα μ’ ακούσουν, εμένα.

Κατά τη γνώμη μου, νομίζω ότι θα πρέπει να ξαναρχίσουν τη μάχη.

Όχι, Λαέρτη.

Παρατήρησε απλώς, τον Ηρακλή.

Ο οποίος είναι ειδικός σ’ αυτά, τα πράγματα.

Αν πολεμήσει εδώ, μπορεί και να νικήσει τους εχθρούς μας.

Κοιτάξτε τον!

Πώς στέκεται εκεί, μαζί με τον Κάστορα και τον Πολυδεύκη.

Είναι ένας άνθρωπος, εξαιρετικών ικανοτήτων.

Κοιτάξτε!

Πολύ καλό.

Ωραίο άλμα.

Την επόμενη φορά, όμως, προσπάθησε να σηκωθείς στα πόδια σου.

Αν θέλεις να γίνεις πρωταθλητής, τότε, πρέπει να δουλέψεις.

Ήθελα να με προσέξεις.

- Θέλω να γίνω σαν εσένα, Ηρακλή. - Και θα γίνεις, αγόρι μου.

- Γιατί έχεις ισχυρή θέληση. - Ο πατέρας μου λέει ότι...

Χρησιμοποιείς παντού τη δύναμή σου. Εγώ, όμως, ξέρω ότι θέλεις να...

Χρησιμοποιούμε τις δυνάμεις μας, μόνο για χάρη της σοφίας μας.

Έχεις απόλυτο δίκιο. Τώρα, θα μείνεις δίπλα μου...

Για να σε διδάξω να πολεμάς.

Όχι μόνο με τα χέρια σου.

Και κάποια μέρα, οι φίλοι σου κι οι εχθροί σου, θα σε...

Τιμούν και θα σε αποκαλούν, "σοφό".

Προσέξτε!

- Έπρεπε να το φανταστώ. - Ο Ίφιτος.

Δεν νομίζεις ότι είναι ώρα να φύγουμε; Είναι εδώ.

Θα τα πούμε αύριο.

Φέρε ένα τόξο.

Ο ήλιος έχει ήδη ανέβει ψηλά.

Κοιμάσαι παρά πολύ.

Οι απολαύσεις μου μπορεί να σε εξοργίζουν, αλλά είναι...

Ήδη νωρίς. Γι’ αυτό, σε παρακαλώ, μην αρχίζεις πάλι τα ίδια...

Μόνο και μόνο, επειδή καθυστέρησα το σπουδαίο Ηρακλή.

Πάρε.

Περίμενε!

Ρίξε από εκεί που στέκεσαι.

Από ότι βλέπω, έχεις πολύ διακεκριμένους θεατές.

Ήταν μεγάλη απόσταση. Το έκανες επίτηδες για να...

- γελοιοποιηθώ και να σχολιαστώ. - Στη μάχη, για μια τέτοια...

απόσταση, χρησιμοποιούμε το τόξο.

Για μικρότερες αποστάσεις, το σπαθί ή το δόρυ.

Και να θυμάσαι, ότι δεν έχει να κάνει με τη φυσική δύναμη.

Αλλά, με τη σοφία. Ακόμα, κι αυτό εδώ το αγόρι, μπορεί...

να χτυπήσει κέντρο, από εκεί που βρίσκεται.

Ορίστε! Απόδειξέ το! Απόδειξέ μου ότι δεν είσαι...

μόνο ένα μάτσο μύες.

Έλα μαζί μου.

- Γιατί το κάνει αυτό; - Μη μιλάς.

Τώρα, συγκεντρώσου κι άκουσέ με.

Πρόσεξε προτού το ρίξεις.

Πρόσεξε, επίσης, την κατεύθυνση και την ένταση του ανέμου.

Πρόσεξε τις κορυφές εκείνων των δέντρων, γιατί αυτές...

θα σε καθοδηγήσουν να φέρεις το τόξο σου στη σωστή γωνία.

Μόλις την καθορίσεις, άφησε το βέλος.

Θα πάει αμέσως ευθεία.

Εδώ, είναι το τόξο σου.

Τώρα, πρόσεχε. Εδώ.

Αυτό είναι.

- Τέντωσέ το, λίγο ακόμα. - Δεν μπορώ να το κάνω.

Πρέπει! Κράτα το σταθερά τώρα. Λίγο ακόμα.

Ρίξε!

Τέλειο χτύπημα!

Μπράβο, αγόρι μου.

- Πώς σε λένε; - Οδυσσέα. Είμαι γιος του Λαέρτη.

Θυμήσου αυτό που θα σου πω.

Ίσως, μία μέρα, ένα τόξο να επηρεάσει τη μοίρα σου.

Άκου. Κανείς σ’ αυτή τη χώρα, δεν μ’ έχει νικήσει στο δίσκο.

- Είσαι έτοιμος, λοιπόν; - Δέχομαι.

Νομίζετε ότι θα νικήσει; Το σώμα του είναι πιο ελαφρύ...

από του Ηρακλή. Αυτό μπορεί και να τον ωφελήσει.

137 και τρία τέταρτα.

Πρέπει να ομολογήσω ότι είναι εξαιρετικό.

Θα είναι δύσκολο να το νικήσει ο Ηρακλής.

Περιμένετε ένα λεπτό.

Έλα, Ηρακλή. Θα θέλαμε να δούμε το στυλ σου.

Πώς θα ρίξεις το δίσκο, Θηβαίε; Και με τα δυο σου χέρια;

Έχει, πραγματικά, τα χέρια ενός θεού.

Το άρμα μου!

Το άρμα μου!

Θέλω το άρμα μου!

Μπορεί να τους νικήσει όλους.

Με τρόμαξες.

Επέστρεψε στη Θήβα, Ηρακλή.

Σου υποσχέθηκα ότι θα μείνω. Δε θα ωφελήσει τον πατέρα μου.

Ο Ίφιτος είναι άνθρωπος που πάντα θα ζητά εκδίκηση.

Πραγματικά, δε θέλεις να μείνω εδώ, Ιόλη;

Δεν έχει σημασία, αρκεί να είμαστε μαζί.

Αν μου ’λεγες ότι δε μ’ αγαπούσες, δε θα το άντεχα.

Δε θα μπορούσα να κινηθώ μέσα στο σπίτι.

Να ακούω τα λόγια των ανθρώπων.

Σε παρακαλώ, μείνε.

Επέστρεψε! Μέσα από την κόλαση.

Το λιοντάρι προτιμά τους νέους, τα μικρά παιδιά και τις γυναίκες.

Τι συνέβη;

- Το λιοντάρι επέστρεψε. - Πού το βρήκατε;

Στην κοιλάδα. Το λιοντάρι τους έπιασε εκεί.

Μην πας, Ηρακλή.

Ηρακλή!

Μη!

Μη! Όχι τόσο σύντομα. Σε παρακαλώ!

- Γιατί δεν πας πίσω στην Ιωλκό; - Όχι. Θέλω ν’ απολαύσω το θέαμα.

- Φύγε! - Θέλω να σε δω να πολεμάς...

με το λιοντάρι. Μόνο αυτό σου ζητάω.

Η γλώσσα σου είναι πιο γρήγορη από το σπαθί σου.

- Εσύ παίρνεις διαταγές από μένα. - Γύρνα πίσω. Είμαι υπεύθυνος...

- για τη ζωή σου. - Εσύ είσαι υπεύθυνος για...

τη γελοιοποίησή μου μπροστά σ’ όλους τους ανθρώπους.

Μα τους θεούς! Σου υπόσχομαι ότι ακόμα κι αν γλιτώσεις από...

το λιοντάρι, σίγουρα, δε θα γλιτώσεις απ’ αυτό.

Αυτό είναι το σχέδιό σας, θεοί μου;

Γι’ αυτό, ήλθα στην Ιωλκό;

Το άρμα σου έφθασε στην Ιωλκό, σαν αγγελιοφόρος θανάτου.

Δεν σας είπε, όμως, για το θύμα.

Μπορεί, ακόμα, να ’σαι κι εσύ, Ηρακλή.

Στο είπα, Πελία. Μάλιστα, σου πρότεινα να τον διώξεις.

Είναι νεκρός. Ο γιος μου. Σκληροί που είστε, θεοί.

Οι άχρηστοι παραπονιούνται στους θεούς.

Ετοίμασε, τώρα, την εκδίκησή σου.

Θα εκδικηθώ το γιο μου, Ηρακλή. Ο Ηρακλής...

θα υποφέρει όπως εγώ.

Άκου αυτό που θα σου πω.

Κι αν το κάνεις αυτό, δε θα ’ναι πια ανίκητος.

Μεγαλειότατε, ο Ηρακλής επέστρεψε.

Κανείς δε σου ζήτησε να κυνηγήσεις το λιοντάρι.

Αν είχες τόσο δυνατά χέρια, τότε, θα ήταν ακόμα ζωντανός.

Το λιοντάρι εξοντώθηκε.

Οι γονείς των θυμάτων, υποθέτω, πως είναι ευγνώμονες.

Ξεπέρασαν τον κίνδυνο τώρα.

Ο θυμός τους αντικαταστάθηκε με τη θλίψη τους.

Μα, δεν μπορεί να ευχαριστεί κι εμένα.

Εσύ φέρεις μόνο τη δόξα.

Έφερες την εκδίκηση των θεών στο σπίτι μου.

Δεν είσαι γι’ αυτά τα πράγματα.

Πάλεψες με το λιοντάρι.

Θα πληρώσεις για τα πιστεύω σου.

Θα κάνεις ό,τι σε διατάξω.

Και σ’ ορκίζομαι ότι κανένας άνθρωπος δε θα σε βοηθήσει.

Σε καταδικάζω να παλέψεις με τον Ταύρο της Κρήτης...

και να ’χεις την κατάρα των θεών, ώσπου να πληρώσεις...

για το αίμα του Ίφιτου.

Ιόλη, δεν ήθελα να αντιμιλήσω στον πατέρα σου...

Οι τιμωρίες του, όμως, κι οι κατηγορίες του, είναι άδικες.

Ναι. Ξέρω. Ο Ηρακλής πρέπει ν’ ακούει μόνο τους θεούς.

Κι αυτό, γιατί δεν μπορεί να γνωρίζει το γυναικείο πόνο.

Άκουσέ με, Ιόλη.

Δε θέλω.

Φύγε.

Γιατί ο Ίφιτος έπρεπε να πεθάνει;

Απάντησέ μου, Σίβυλλα, γιατί δεν μπορώ να καταλάβω.

Είμαι πολύ μπερδεμένος. Με διατάζει ένας άντρας που...

μπορώ να λιώσω με το ένα χέρι και με εξευτελίζει μια γυναίκα.

Δεν πρέπει να κατηγορείς τον εαυτό σου, Ηρακλή.

Ο Ίφιτος πέθανε γιατί, απλώς, δεν ήταν γραφτό του, να γίνει...

Βασιλιάς της Ιωλκού.

Τώρα, οι θεοί έχουν να σου αναθέσουν κάτι καινούργιο.

Θέλουν να πας να δοκιμάσεις την τύχη σου με τον Ταύρο της Κρήτης.

Αρκετά! Κουράστηκα πια να κάνω όλα αυτά, τα παράλογα πράγματα..

Για τους θεούς.

Πότε θα είμαι άξιος, ενώπιον των θεών;

Κοντεύει η μεγάλη στιγμή της μοίρας σου. Μην επαναστατείς.

Άκουσέ με.

Αυτές οι αλλαγές μου συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες.

Η Ιόλη...

Ο τρόπος τιμωρίας μου.

Όλα αυτά τα πράγματα με κάνουν και νιώθω διαφορετικά.

Δεν μπορώ άλλο να είμαι ανώτερος. Άσε με να...

Δοκιμάσω τα αληθινά πράγματα, όπως η αγάπη και το μίσος.

Αυτά είναι συναισθήματα των θνητών, Ηρακλή.

Αν η αθανασία μου με κάνει δυστυχισμένο, τότε...

Θα επιβιώσω και χωρίς αυτή.

Αυτό είναι επικίνδυνο, Ηρακλή. Δεν ξέρεις πόσο ανόητο είναι...

Να την αποποιηθείς και να ξαναγεννηθείς, βλέποντας...

Παντού το θάνατο, σαν θνητός;

Μείνε όπως είσαι, ένας θεός και μην ανταλλάξεις...

Την αθανασία με το φόβο, τον πόνο και τη θλίψη.

Θέλω να ζήσω όπως όλοι οι θνητοί άντρες.

Προσεύχομαι για μια οικογένεια.

Θέλω να κάνω παιδιά και να τα δω να μεγαλώνουν.

Εντάξει, Ηρακλή.

Έγιναν όλα όπως τα ζήτησες.

Τώρα, όμως, θα πρέπει να αντιμετωπίσεις το μέλλον σου...

Και να πολεμήσεις, με τις δικές σου μόνο, δυνάμεις.

Αν δεν νικάς ως θνητός, τότε, θα ηττηθείς.

Τώρα πια, μπορείς να σκοτώσεις και να σκοτωθείς από άλλους...

- Αφού δεν είσαι πλέον θεός. - Είναι όλα σχεδιασμένα, έτσι;

- Θα ψάξω για τον Ταύρο της Κρήτης. - Ακολούθησε το πεπρωμένο σου.

Όπου κι αν είναι αυτό. Τώρα πια, ο Ηρακλής είναι άνθρωπος.

Κι οι θεοί θα σε τιμωρήσουν για το πείσμα σου.

Σ’ ευχαριστώ, Δία.

Επειδή εισάκουσες τις προσευχές μου.

Τώρα, έχω να κατακτήσω μια γυναίκα και να νικήσω μάχες.

Κι ο Ταύρος της Κρήτης.

Κι ο Ταύρος της Κρήτης.

Κι ο Ταύρος της Κρήτης.

Μπορείς να σκοτώσεις ή να σκοτωθείς.

Μπορείς να σκοτώσεις ή να σκοτωθείς.

- Χείρωνα; Τι συμβαίνει; - Άσ’ τον ήσυχο.

Ηρακλή.

Φταίει ο Ταύρος της Κρήτης.

Φοβάμαι πως θα πεθάνω.

Μερικές φορές, όμως, οι θεοί είναι γενναιόδωροι, γι’ αυτό...

Και σ’ έστειλαν εδώ.

Με αναγνώρισες;

- Δεν πρέπει να μιλάς. - Όχι. Πρέπει.

Είναι επειδή ο θάνατος πλησιάζει. Θέλω ν’ ακούσεις, Ιάσωνα.

Ξέρεις ποιος είναι αυτός; Ο γιος του βασιλιά Αίσονα.

Ο Χείρωνας μ’ έσωσε, όταν πήγαν να με δολοφονήσουν.

Μ’ έφερε εδώ, όταν ήμουν παιδί.

Φροντίζει για την εκπαίδευση μου ως βασιλιάς και πολεμιστής.

Πρέπει να πάρει πίσω όσα του ανήκουν.

Πρέπει να πάρει τη δόξα με το θρόνο της Ιωλκού.

Είναι η τελειότερη στιγμή.

Και τώρα εσύ, θα φροντίσεις να φθάσει εκεί κι όχι εγώ.

Δίδαξέ του τη δικαιοσύνη.

Μα, θα επιστρέψεις στην Ιωλκό. Μαζί με τον Ιάσωνα και...

- Το Χρυσόμαλλο Δέρας. - Ηρακλή μου, πολυαγαπημένε...

μου μαθητή, το Χρυσόμαλλο Δέρας δεν είναι κι ούτε...

Ήταν ποτέ εδώ. Υπήρξε μία τρομερή κακοκαιρία στη θάλασσα.

- Πού είναι, τότε; - Δεν ξέρω ακριβώς.

Το πλοίο που μίσθωσα για να μας πάρει, όταν φύγαμε απ’ την Ιωλκό...

περίμενε στο λιμάνι, έως ότου να τελειώσει η κακοκαιρία.

Αργότερα, όμως, αναγκάστηκε να μπει στην Κολχίδα.

Όταν οι κάτοικοι προσπάθησαν να σκοτώσουν και τους δύο μας...

Ο Χείρωνας ήξερε ότι έπρεπε να το διαφυλάξουμε από εκείνους.

Στο τέλος, το χτύπησαν άντρες.

Αλλά, φρόντισε εμένα.

Δραπετεύσαμε και συνεχίσαμε το ταξίδι μας.

Ξέρεις το δολοφόνο; Πες μου το όνομά του.

Ο Ιάσωνας πρέπει να αναλάβει...

Το θρόνο του, χωρίς βία.

Αυτό θέλουν οι θεοί, αυτό υποσχέθηκα κι εγώ.

Ποιος σκότωσε το βασιλιά Αίσονα. Πες μου!

Δεν μπορώ να σου πω. Το Χρυσόμαλλο Δέρας ξέρει.

Κοίτα εκεί.

Η πόλη της Ιωλκού είναι πίσω ακριβώς, από αυτούς τους λόφους.

Είναι μόνο μισή μέρα ταξίδι.

Πάμε.

Άκου, Ιάσωνα.

Είναι μάταιο να βασανίζεσαι.

Δε θα μάθεις ποτέ ποιος σκότωσε τον πατέρα σου, τώρα που...

Ο Χείρωνας πέθανε.

Ήθελα τόσο πολύ να μάθω την αλήθεια.

Μα, εκείνος δε θα μου την έλεγε ποτέ.

Μπορούσε να διαβάσει τις σκέψεις μου κι ένιωθε...

Τη δίψα μου για εκδίκηση.

Κι απ’ ό,τι βλέπω στα μάτια σου, η δίψα σου για εκδίκηση...

- Είναι πολύ μεγαλύτερη τώρα. - Το ξέρω. Η δίψα μου...

για εκδίκηση κατακυριεύει τη σκέψη μου.

Ο δολοφόνος, όμως, δεν έχει πρόσωπο.

Και δεν ξέρω και το όνομά του.

Περιμένετε!

Σταματήστε, μια στιγμή.

Ένα λεπτό.

Μια στιγμούλα.

- Τι συμβαίνει; - Πρέπει να περάσουμε απέναντι.

Δε θέλω, όμως, να βραχούν τα κορίτσια.

Εντάξει.

Ορίστε.

Κι εσύ.

Γιατί μου κόπηκε τώρα το σανδάλι;

Λυπάμαι πολύ. Τι θα κάνεις;

Δεν είναι τόσο σημαντικό. Στην Ιωλκό, έχουν καλύτερα.

Και πρέπει να φθάσουμε εκεί, σήμερα το απόγευμα.

Ευχαριστώ.

- Ευχαριστώ. Καλό ταξίδι. - Αντίο.

Θα δώσω διαταγή, να θανατωθεί αμέσως, όποιος μονοσάνδαλος...

έλθει στην Ιωλκό.

Είναι εδώ! Είναι εδώ! Επέστρεψε!

- Ο Ηρακλής; - Ναι. Και δεν είναι μόνος.

Φέρνει μαζί του ένα νεαρό άντρα που υποτίθεται...

Ότι είναι ο ξάδελφός σου, ο Ιάσωνας.

Βιαστείτε! Πάμε!

Όπως βλέπεις, ο Χείρωνας με έσωσε και με έκρυψε μέσα...

Σε μια σπηλιά.

Περιμένοντας αυτή τη μέρα, από τους θεούς, ώστε να επιστρέψω...

Στην πατρίδα μου.

Έφθασε η ώρα. Δε φοβάμαι εκείνους που...

- Σκότωσαν τον πατέρα μου. - Δεν είναι λίγο περίεργα αυτά;

Περίμενε, όμως, λίγο. Εδώ, μιλάς με το βασιλιά της Ιωλκού.

Πρέπει να αποδείξεις την ιστορία σου. Μπορεί να λες...

Την αλήθεια, όμως, μην περιμένεις να παραδώσω...

Το θρόνο μου. Την κυβέρνηση μου. Κι αυτό επειδή κάποιος...

Ισχυρίζεται ότι είναι ο ανιψιός μου.

Τώρα, θα πεις ότι ο Χείρωνας πέθανε και το Χρυσόμαλλο Δέρας...

Βρίσκεται, όντως, στην Κολχίδα, μια πολύ μακρινή χώρα.

Το ταξίδι προς αυτή είναι αδύνατο.

Επομένως, ήρθες εδώ μόνο και μόνο για να με εκθρονίσεις.

Εγώ κι ο Χείρωνας μιλήσαμε για το Χρυσόμαλλο Δέρας.

Τα λόγια σου δε θα με επηρεάσουν για το τι πρέπει να κάνω.

Εσύ έφερες αρκετή δυστυχία μέσα στο σπίτι μου.

Τώρα, θέλεις να μου πάρεις και το θρόνο;

Τότε, ίσως αυτό πείσει τον Πελία.

Αν μου επιτρέπεται να μιλήσω, πιστεύω ότι αυτή η συζήτηση...

Είναι χάσιμο χρόνου.

Αν αυτός είναι, όντως, ο Ιάσωνας και λέει την αλήθεια...

Τότε, πρέπει να αφήσουμε τους θεούς να το αποδείξουν.

Η Κολχίδα είναι πολύ μακριά.

Μα, αν επιμείνουμε να κάνουμε αυτό το ταξίδι, όπως και...

προτείνω, τότε, ίσως να ανακαλύψουμε την αλήθεια...

για το θάνατο του βασιλιά Αίσονα.

Νιώθω ότι οι θεοί κρύβουν ένα μυστήριο στην Κολχίδα.

Είναι επικίνδυνο, όμως, χρειάζεται να φανούμε δυνατοί.

Γιατί βλέπεις...

Περιμέναμε χρόνια να μας δοθεί μία ευκαιρία.

Ίσως γι’ αυτό, λοιπόν, προοριζόταν η Αργώ.

Για τα επόμενα χρόνια, οι ποιητές θα γράφουν γι’ αυτό.

Για το αν βρήκαμε το Χρυσόμαλλο Δέρας.

Ή για το αν εξαφανίστηκε μέσα στη σιωπή μας.

Αφήστε το λαό να προσευχηθεί για το νόμιμο διάδοχο του θρόνου της Ιωλκού.

Θα μπορέσετε να μάθετε όλοι σας ποιος είναι, τη μέρα που...

Θα επιστρέψουμε.

- Ο Ορφέας έχει δίκιο. - Θα ετοιμάσω το πλοίο.

- Θα πάω κι εγώ. - Κι εγώ.

Κάνετε αυτό που πρέπει.

Οι θεοί θα σας βοηθήσουν να το αποφασίσετε.

Μην περιμένετε, όμως, να σας περιμένω εδώ.

Και να βασανίζομαι, αυτό το λίγο καιρό που μου απομένει.

Σας δίνω τρεις μήνες για να επιστρέψετε.

Ούτε μια μέρα παραπάνω!

Τελείωσε!

Βασίσου στη βοήθειά μας.

- Αλήθεια λέει. - Μπορείς να βασίζεσαι σε μένα.

- Μοιάζεις με το βασιλιά Αίσονα. - Φυσικά.

Αφού είναι ο Ιάσωνας.

Σου μίλησε κανείς για τον Οδυσσέα;

Αυτός είμαι εγώ. Να σου συστηθώ.

Τι καλά που με αφήνεις να έρθω.

Ιόλη.

Τι θέλεις από μένα;

Μη νομίζεις ότι ήμουν εχθρικός προς τον πατέρα σου.

Δεν είναι λίγο περίεργο αυτό; Και τι θα πρέπει να σκεφτώ;

- Εγώ ψάχνω μόνο την αλήθεια. - Την αλήθεια; Δε νομίζω...

Ότι έχει σημασία η αλήθεια, μετά απ’ ό,τι του έκανες.

Άκουσέ με. Ό,τι έκανα, το έκανα για σένα.

Δεν είμαι δικιά σου πια.

Να ακούς τα λόγια του Ορφέα.

Ξεκινά μια νέα αποστολή.

Η οποία θα στεφθεί με επιτυχία.

Ακολούθησε, λοιπόν, τον Ιάσωνα, ή όπως αλλιώς τον λένε και...

γύρνα πίσω με τη νίκη, μια που αγαπάς και την περιπέτεια.

Θυμάσαι τι είπες, την πρώτη μέρα που γνωριστήκαμε;

Ότι δε θα ήσουν ευτυχισμένη, αν δεν ξεκαθαριζόταν το μυστήριο...

γύρω από το θάνατο του θείου σου.

Άκουσέ με, Ιόλη.

- Είναι γραφτό να το λύσουμε. - Όχι, Ηρακλή. Δεν έχουμε...

Την ίδια μοίρα.

Θα πετύχουν. Είμαι σίγουρος γι’ αυτό.

Και θα επιστρέψουν με το Χρυσόμαλλο Δέρας.

Έπειτα, θα με κατηγορήσουν. Κι ο Ηρακλής κι όλοι οι άλλοι.

Ακόμα και την κόρη μου, μόνο και μόνο, επειδή είναι δική μου.

- Όταν είδα το μονοσάνδαλο... - Αρκετά, Πελία.

- Αυτοί οι θρήνοι δε θα σε σώσουν. - Εντάξει, τότε. Βοήθησέ μας.

Ξέρεις τι θα μας σώσει; Είμαι έτοιμος να το κάνω.

Αν ο Ιάσωνας δολοφονηθεί...

Κι απ’ τη στιγμή που έχει πεθάνει ο γιος σου, πρέπει να...

σκεφτείς καλά. Δεν μπορεί η κόρη σου να κυβερνήσει μόνη.

Όχι. Δεν θα παντρευτείς ποτέ την Ιόλη.

Τέρας!

Είναι έτοιμοι να αποπλεύσουν.

Μπορεί να είμαι κι εγώ μαζί τους.

Καλύτερα, ξανασκέψου το.

Καληνύχτα.

- Ηρακλή, γιατί δεν τραγουδάς; - Δεν έχω όρεξη για τραγούδι.

Σκέφτεσαι την Ιόλη, έτσι;

Εσύ δεν είσαι για τέτοια πράγματα.

Τις πρώτες μέρες, υποφέρεις από αγάπη...

Κι έπειτα, αρχίζει η ζήλεια που φεύγει με το γάμο.

Κι αυτό, γιατί θα είσαι πολύ κουρασμένος για να ζηλέψεις.

Έρχεται αέρας. Απλώστε τα πανιά.

Η ώρα περνά αργά στη θάλασσα. Γι’ αυτό, θα αρχίσω να τη μετρώ.

Μία χαρακιά για κάθε μέρα.

Δε μιλάς πια.

Απλώς, κοιτάζεις έξω.

Είσαι και λυπημένη.

- Δε σ’ έχουμε ξαναδεί έτσι ποτέ. - Αρκετά!

Περιμένεις με ανυπομονησία.

Πήρα την απόφασή μου.

Ναι, πατέρα. Ζητάμε μόνο ηρεμία.

Κι αν αυτό το αγόρι, είναι στα αλήθεια ο Ιάσωνας;

Κι εσύ ο ίδιος είπες ότι το ήθελες.

Ο θρόνος είναι ένα βάρος.

Μέχρι και να τον δώσεις, ήθελες.

Για να τον ξαναπάρω, παιδί μου.

- Όχι, δεν μπορώ να το κάνω. - Ένας άλλος θεός...

- Θα σε βοηθήσει. Κι ο Ηρακλής... - Μην το λες αυτό!

Όχι. Ιόλη, θα ήθελα να τον βγάλεις από το μυαλό σου.

Φαντάζομαι πως υπάρχει μόνο νερό.

Υπάρχει και κρασί, αλλά είναι λίγο μακριά. Πέρα, στην ακτή.

Το ξέρω. Μα, δε θα σταματήσουμε, αν δε φθάσουμε στον προορισμό.

Ηρακλή!

Δώσε μου το.

Πάρτε τον ξύλινο άντρα.

Προτού σπάσει.

Γρήγορα! Γρήγορα!

Μαζέψτε τα πανιά.

Πετάξτε στη θάλασσα, όλα τα φορτία.

Πάρε τη θέση μου.

Ελάτε μαζί μου.

Φύγε, Ηρακλή!

Δε δέχομαι απειλές από κανένα.

Διοικώ το πλοίο μου, όπως θέλω εγώ.

Κι αν κάποιος από εσάς δεν πιστεύει πια ότι θα βρούμε...

Το Χρυσόμαλλο Δέρας, θα χαρώ να τον αφήσω στο επόμενο νησί.

Καλύτερα να μας γυρίσεις στην Ιωλκό και γρήγορα, μάλιστα.

Δεν ξέρω ποιος σας ξεσηκώνει, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω...

γιατί βρίσκεστε όλοι, σε κατάσταση ανταρσίας.

Οι τροφές μας πήγαν στον πάτο της θάλασσας και χάσαμε...

και το νερό μας. Όλοι οι θεοί είναι εναντίον μας.

- Τι αποφάσισες, λοιπόν; - Όχι. Εμείς αποφασίσαμε.

- Θα επιστρέψουμε πίσω. - Όχι. Δειλοί!

Μόνο το φόβο σας, σκέφτεστε!

Αφού το κατάλαβα αυτό, δε θα δεχτώ καμιά ανταρσία.

Και τότε, τι; Αν δε μας πας πίσω, θα σε σκοτώσουμε.

- Τι συμβαίνει; Τι έχεις εσύ; - Άφησέ με!

- Θα σ’ αφήσω, όταν θέλω. - Άφησέ με, σου λέω.

Πώς θα σου φαινόταν, αν σε μάζευαν από το βυθό της θάλασσας;

Όχι, Ηρακλή.

Όχι!

Ακούστε με τώρα.

Όλοι εσείς που θέλετε την ανταρσία. Μας έτυχε...

κακοκαιρία. Και τι; Τα καταφέραμε. Και τώρα, είναι...

μια χαρά.

Πότε θέλετε να ταξιδεύετε; Μόνο όταν ο καιρός είναι καλός;

Ποιος το ξεκίνησε όλο αυτό; Πείτε μου.

Ελάτε. Σηκωθείτε.

Στείλτε τους πίσω στα κουπιά.

Σηκωθείτε!

Δεν άκουσες;

Από πού είσαι;

- Από την Ιωλκό. - Πρώτη φορά είσαι στη θάλασσα;

- Η πρώτη κι η τελευταία. - Πες μου γιατί.

Δεν είμαι άντρας με μύες.

Βλέπω ότι σ’ αρέσουν τα αστεία.

Με ρώτησες και χωρίς να θέλω να σε προσβάλλω...

Τότε, λοιπόν, αφού βαριέσαι τόσο πολύ, μάλλον θα πρέπει...

Να μάθεις ότι θα μείνεις εδώ. Όσο θα λείπουμε, θα...

Ψάξουμε να βρούμε προμήθειες.

Εσύ θα είσαι υπεύθυνος ώστε να μείνουν οι άντρες εδώ πάνω.

- Εγώ; - Ναι, εσύ.

Ξέρω πολύ καλά ποιος ξεκίνησε την ανταρσία.

Δε θέλω να εγκαταλείψεις το πλοίο. Αλλιώς, θα πας...

- στην άλλη πλευρά του νησιού. - Δε θα ’ταν πιο χρήσιμο να...

Όχι.

Θα κάνεις ό,τι σου πω.

Κι αν κάτι πάει στραβά, θα σε κρεμάσω από το κατάρτι.

Θα υπακούσω στη διαταγή σου.

Είναι και πολύ άντρας, ο Ηρακλής.

Κινηθείτε! Πίσω στη δουλειά σας!

- Θα τα πούμε αργότερα. - Αντίο.

Ας μείνουμε μαζί.

Καλύτερα να πάρουμε αυτό το μονοπάτι.

Μείνετε εκεί που είστε. Τι θέλετε σ’ αυτό το νησί;

Υποθέσαμε ότι το νησί ήταν ερημωμένο.

Θέλαμε να βρούμε νερό και να μαζέψουμε προμήθειες.

Να είστε σίγουρη ότι οι προθέσεις μας είναι ειρηνικές.

Πετάξτε τα όπλα σας κι ακολουθήστε μας.

Η Βασίλισσα Άντεια θα αποφασίσει.

Γιατί όχι;

Μπορεί να αποδειχθεί ενδιαφέρον.

Ακολουθήστε με.

Πώς είπαμε το όνομά σου;

Δε μιλάς ποτέ;

Είναι ανήκουστο, στα εξήντα μου να παίρνω μέρος σε μία τέτοια...

Περιπέτεια. Σ’ ευχαριστώ, Αφροδίτη.

Μα, το Δία! Πάντα νόμιζα ότι ήταν ένας μύθος.

Από αυτές τις ανοησίες που γράφουν οι ποιητές.

Τι εννοείς; Ποιες είναι;

Είναι οι Αμαζόνες, αν θέλεις να ξέρεις. Όλος ο πληθυσμός τους...

Είναι γυναικείος. Είναι όλα κορίτσια.

Η κοινωνία τους μοιάζει μ’ αυτήν, των μελισσών.

Έχεις ακούσει ποτέ για τους κηφήνες;

Ποιους;

Εννοεί τα αρσενικά. Τα θηλυκά τα σκότωσαν, την περίοδο...

Της αναπαραγωγής.

Κοιτάξτε αυτό.

Ένα νεκροταφείο!

Ο Φίλιππος, ο Φοινίκιος, έζησε εδώ, αγάπησε εδώ...

Και πέθανε εδώ.

Τι κρίμα!

Ας μην ξεχνάμε πως οι ζωές όλων κρέμονται από μία κλωστή.

Θα ζούμε αύριο;

Θα δούμε.

Γι’ αυτό, είναι καλύτερο να είσαι ευτυχισμένος σήμερα.

Χαίρε βασίλισσά μου, να είσαι σίγουρη ότι αυτοί οι άντρες...

Που προέρχονται από άλλη χώρα, έρχονται ειρηνικά στο νησί σου.

Ο σκοπός μας είναι πολύ απλός.

Το μόνο που θέλουμε είναι προμήθειες, χωρίς να...

Ενοχλήσουμε εσένα ή το λαό σου.

Νομίζω πως γίνεσαι ειρωνικός.

Βλέπεις, ο λαός των Αμαζόνων εξαφανίζεται.

Κι όπως ξέρεις, είμαστε μόνο γυναίκες.

Χάσαμε τους άντρες μας.

Σκοτώθηκαν όλοι, χρόνια πριν.

Όταν είχαν πάει στο βουνό.

Κι εκεί, εξαιτίας του σεισμού, σκοτώθηκαν.

Τώρα, παραμείναμε μόνες μας εδώ.

Λυπήσου μας, έτσι που είμαστε τώρα.

Θα ανακαλύψεις ότι είμαστε ευάλωτοι σύμμαχοι.

Συγχώρεσε την αδιακρισία μου.

Ονομάζομαι Ιάσωνας.

Καταγόμαστε από την Ιωλκό.

Από εδώ, ο Άργος, ο Πολυδεύκης, ο Λαέρτης, ο Κάστορας...

Κι ο Ασκληπιός.

Ταξιδεύαμε προς την Κολχίδα αλλά, μία καταιγίδα...

Μας ανάγκασε να πετάξουμε τις προμήθειες. Όπως βλέπεις...

- Δεν βρήκαμε τίποτα. - Θα μείνετε ως αύριο.

Και μετά, θα φύγετε.

Τώρα, ακούστε τι θα σας πω.

Προσφέρετε σ’ αυτούς τους ξένους, όλο το κρασί και το φαγητό μας.

Βλέπετε; Τα πράγματα καλυτερεύουν.

Τι σας έλεγα;

Δεν είπες το όνομά σου.

Το όνομά μου είναι Άντεια. Τώρα, ξέρεις.

Θα ήταν αναίδεια, αν ρωτούσα για την ιστορία του σεισμού;

Είπες...

Ότι ο σεισμός σκότωσε όλους τους άντρες των Αμαζόνων.

Εγώ, όμως, ξέρω γιατί μου είπε την ιστορία, ο Λαέρτης.

Μόνο που, σύμφωνα μ’ αυτόν, συνέβη, πριν εκατό χρόνια.

Και τώρα, θέλεις να μάθεις πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε...

Εμείς, οι γυναίκες, ολομόναχες εδώ;

- Ναι. - Εντάξει.

Άσε με να σε μάθω να κολυμπάς. Αλήθεια σου λέω.

Είδα τις λίμνες, καθώς ερχόμουν. Θα σ’ αρέσει πολύ.

Πρέπει να ομολογήσω ότι φοβηθήκαμε στην αρχή.

Η ευστοχία σας ήταν τέλεια.

Μερικά χρόνια μετά την έκρηξη του ηφαιστείου, ήρθαν εδώ...

Ναυτικοί, τους οποίους, μάλιστα και καλωσορίσαμε, αν μη τι άλλο.

Όμως, μας το ανταπόδωσαν με βία και σκληρότητα.

Μας έγινε μάθημα.

Έπειτα από αυτό, οι γυναίκες έμαθαν να πολεμούν.

Τώρα φροντίζουμε ώστε να μην πληγωνόμαστε.

- Πριν τον πόλεμο. Όμως, κανείς... - Τους σκοτώσατε όλους.

Αυτό μας αποδεικνύει ότι είμαστε ανώτερές σας.

Οι άντρες δε σημαίνουν τίποτα πια για μας.

Αν έπρεπε να πεθάνω αύριο...

Θα χαιρόμουν να τα θυσιάσω και να τα αφιερώσω όλα...

Προκειμένου να γίνω η βασίλισσα αυτού, του νησιού.

Μα, εσείς οι γυναίκες, δεν ερωτεύεστε;

Δε βλέπεις ότι η αγάπη είναι μία έκφραση που δε...

Χρησιμοποιείται ποτέ εδώ;

Ανήκει στο παρελθόν.

Σε παρακαλώ.

Σίγουρα, θα πρέπει να αστειεύεσαι.

Πες μου.

Πραγματικά, μας μισείς;

Οι γυναίκες ξέρουν τι θέλεις.

Να εκπληρώσεις τις επιθυμίες σου.

Κι οι θεοί έχουν φτιάξει σκόπιμα, εμάς, τις Αμαζόνες, για να...

σας τιμωρήσουμε για τα λάθη σας.

Δεν είναι όλοι οι άντρες ίδιοι.

Μερικοί είναι γεμάτοι καλοσύνη και τρυφερότητα.

Κι όχι απλώς, επιθυμίες.

Μια γυναίκα, ξέρεις, είναι ανολοκλήρωτη χωρίς ένα άντρα.

Δε δείχνεις να θύμωσες μ’ αυτά που σου είπα.

Φοβάμαι πως θα το διακινδυνεύσω, εφόσον είναι εδώ ο Ηρακλής.

Εκεί! Εκεί είναι!

Περιμένετε! Περιμένετε κι εμάς! Μη το βάζετε στα πόδια!

Κοίτα!

Άλλο ένα.

Είσαι, πράγματι, πολύ άπληστος.

Μα, γιατί συναντηθήκαμε έτσι;

Εξαιτίας μιας παράξενης περιπέτειας, αλλιώς θα είχα...

- Διαφορετική μοίρα. - Η μοίρα σου σ’ έφερε σ’ εμένα.

Είσαι τόσο φιλόδοξος. Γιατί δεν είσαι ευτυχισμένος, απλώς, εδώ;

Γιατί νιώθω ότι πρέπει να φύγουμε.

Κάπου, που να ’μαστε μοναχά οι δύο μας.

Και να ζούμε, όπως όλοι οι άνθρωποι.

- Αλλά και να υποφέρουμε. - Μην τα λες αυτά.

Υπάρχει τόσος πόνος.

Όχι. Εσύ μπορείς να φύγεις. Όμως, εγώ, εδώ ανήκω.

Μα, θέλω να ’μαι μαζί σου. Δεν μπορώ να σ’ αφήσω να φύγεις.

Το μόνο που θέλω είναι να είμαι μαζί σου, όπως και τώρα.

Να μείνω δίπλα σου, να γεύομαι τα φιλιά σου και να σ’ ακούω.

Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα.

Δίνω δέκα χρόνια απ’ τη ζωή μου για να λύσω το μυστήριο.

Δεν υπάρχει μυστήριο.

Είναι τελείως ξεκάθαρο.

Απόλαυσαν την ξηρά.

Ο Ηρακλής κι ο Οδυσσέας είναι οι μόνοι που είδαμε. Όλοι οι άλλοι...

Έχουν χαθεί, εδώ και δύο εβδομάδες.

Τώρα, όμως, έχουμε όλες τις προμήθειες.

Πρέπει να ξέρετε ότι τον αγαπώ.

Τα αισθήματά σου δε μας αφορούν.

Η προθεσμία έχει λήξει εδώ και πολλές ημέρες.

Ο νόμος είναι νόμος και πρέπει όλες μας, να τον υπακούμε.

Το ξέρεις ότι ο νόμος ισχύει και για σένα.

Ιδιαίτερα για σένα, Άντεια.

Εκείνοι οι άντρες πρέπει να θανατωθούν αμέσως.

Και κάνε το, μέχρι αύριο το πρωί.

Ο Ιάσωνας θα είναι ο πρώτος.

Δεν πρέπει να ζήσει ως το ηλιοβασίλεμα.

Πρέπει να δράσεις γρήγορα και πριν την αυγή.

Θα κάνω αυτό που προστάζουν οι θεοί.

- Ασκληπιέ! Άκου! - Τι συμβαίνει;

Αν θέλεις κάποιος να κοιμηθεί, υπάρχει φάρμακο;

Γιατί μ’ ενοχλείς, Οδυσσέα; Αφού βλέπεις, κοιμάμαι.

Ξύπνα, σε παρακαλώ. Είναι σημαντικό.

- Πιο σημαντικό κι από τον ύπνο; - Πρέπει να μάθω ποιο φάρμακο...

Μπορώ να χρησιμοποιήσω.

Εγώ προτείνω τους σπόρους της παπαρούνας.

Οι σπόροι της είναι οι πιο αποτελεσματικοί που γνωρίζω.

- Παπαρούνες; Σαν κι αυτές; - Ναι.

Σ’ ευχαριστώ.

Κοίτα!

Έρχεται ο Οδυσσέας.

-Λοιπόν; - Ελπίζω το ρόφημά μου να πιάσει.

Πάμε.

Για κοιτάξτε εκεί. Να, κάτι ύποπτο. Κάτι συμβαίνει πάλι...

Το σκάνε πάλι για να πάνε στις Αμαζόνες.

Ενώ, εμείς, πρέπει να μείνουμε στο πλοίο σαν σκλάβοι.

Κάνετε λίγο ησυχία!

Μείνετε ακίνητοι, όλοι σας.

Θέλω να κοιμηθώ.

Γιατί αυτό το νέκταρ είναι τόσο μεθυστικό, αγαπητή μου;

Με κάνει και σε βλέπω διπλή.

Επειδή με κοιτάς με μια θλιμμένη έκφραση.

Αλλά, και ποιος δεν κοιτά έτσι, όταν χορεύει; Σήμερα, το πρωί...

Είχαμε πάει σε μια κηδεία...

Είναι καλύτερο κι από όνειρο. Αν μπορούσε μόνο να συνεχιστεί.

Προς στιγμή, νιώθω τόσο παράξενα.

Μη φεύγεις. Χόρεψε λίγο ακόμα.

Σε παρακαλώ, μη μ’ αποφεύγεις.

Δεν καταλαβαίνω. Τι έκανα;

Δεν έχω μυαλό πια. Είμαι μια άλλη γυναίκα τώρα.

Εμφανίστηκες σ’ αυτό το νησί από το πουθενά.

Αν μ’ αφήσεις τώρα, ξέρω ότι δε θα ξαναγυρίσεις ποτέ.

Και θα παντρευτείς κάποια.

Δε με νοιάζει τι θα κάνεις, ούτε τι πρέπει να κάνεις.

Μόνο που...

Από τότε που σε γνώρισα, ξέρω ότι σ’ αγαπώ.

Θέλω, έτσι, να με θυμάσαι.

Πώς τα κατάφερες να βάλεις τις παπαρούνες μέσα στο κρασί;

Έκανα το λύκο. Οι γυναίκες πήγαν να δουν αν μπορούσαν...

να τον αιχμαλωτίσουν κι έτσι, εγώ κατάφερα να βάλω...

στο κρασί, τις παπαρούνες.

- Ο λύκος έβγαλε και κραυγή; - Ναι. Θα σου δείξω. Άκου.

Ήξερα κάποιον που μπορούσε να κάνει τέλεια το λύκο.

Μα, βέβαια, ο Οδυσσέας.

Φαντάζομαι πως πρέπει να είναι ο Οδυσσέας.

Ή ίσως, ο λύκος να μιμείται τον Οδυσσέα...

Άκου. Μετέφερε τον Ασκληπιό. Είναι πολύ ελαφρύς.

Πρόσεχέ τον κιόλας.

- Μυρίζεις τα λουλούδια; Ζαλίζομαι. - Εγώ, μόνο από κορίτσια...

- Και κρασί, ζαλίζομαι. - Κι εγώ.

Πού νομίζετε ότι πάτε; Μείνετε εκεί που είστε.

Ποιος σας είπε να εγκαταλείψετε το πλοίο;

- Μιλήστε. - Πάμε να φύγουμε από εδώ.

Όχι, δε θα φύγετε.

Στην πραγματικότητα, χαίρομαι που σας βλέπω εδώ.

Έχω μια δουλειά για σας. Ελάτε μαζί μου.

Αν θέλετε να σας βοηθήσω, εγώ, ελάτε μαζί μου!

Βγείτε όλοι σας έξω!

Ελάτε! Γρήγορα!

Ο άνεμος της θάλασσας θα τους ξυπνήσει.

Άντεια.

Πάμε!

Ηρακλή!

Γύρνα το πλοίο!

Θέλουμε να γυρίσουμε στο νησί.

Ορφέα, Οδυσσέα πάρτε το τιμόνι.

- Αποφάσισα να προχωρήσω. - Τι;

Λοιπόν, τι περιμένετε;

Εμείς... εγώ έχω ένα πολύ άρρωστο φίλο που πρέπει να δω.

Ελάτε! Τραβήξτε κουπί!

Ορφέα, ας τραγουδήσουμε!

Ελάτε, όλοι μαζί.

Ανοίξτε τα πανιά!

Αυτή είναι η Κολχίδα. Το Δέρας βρίσκεται κοντά μας.

Γιατί έφυγαν τόσο νωρίς; Δεν μπορούν να περιμένουν...

Το φως της ημέρας;

Ο Ιάσωνας δεν μπορούσε να περιμένει πολύ. Οπότε, οι άλλοι...

Ακολουθούν.

Μοιάζει με κακό όνειρο.

Ιάσωνα!

Πού είναι ο Ιάσωνας;

Ιάσωνα!

"Ο αδελφός μου με σκότωσε. Με στραγγάλισε με τα ίδια του"...

"Τα χέρια, καθώς κοιμόμουν. Είθε οι θεοί να τον συγχωρέσουν"...

"Γι' αυτό που έκανε".

"Αλλά αν κάνει κακό στο γιο μου, είθε οι θεοί να τον κυνηγήσουν"...

"Και να τον καταραστούν".

"Θεοί μου, αφήνω τον Ιάσωνα στα χέρια σας και σας ζητώ"...

"Να ελευθερώσετε τις σκέψεις του από την εκδίκηση".

"Γιατί δεν πρέπει να χυθεί άλλο αίμα".

"Εξαιτίας του θανάτου μου".

Ήταν άθλος βασιλιά.

Σε αναγνωρίζουμε ως βασιλιά της Ιωλκού.

Παραδεχόμαστε, επίσης ότι είναι γραμμένο, στην πλάτη του...

Χρυσόμαλλου Δέρας καθώς και σε ποιον πέφτει η εκδίκησή μας.

Σε κανέναν.

Ήταν η τελευταία επιθυμία ενός βασιλιά.

Είναι το θέλημά του.

Λυπάται εκείνους που παίρνουν εκδίκηση.

Επιστρέψετε αυτό στην Ιωλκό.

Και τοποθετήστε το, πίσω απ’ το θρόνο.

Εντάξει. Είναι σοφό να συγχωρείς, αλλά θα φανείς...

Σοφότερος, αν κοιτάξεις μέσα στα μάτια, αυτόν που συγχώρεσες.

Ακολουθώ μόνο ό,τι προστάζει ο πατέρας μου κι ό,τι...

Η συνείδησή μου, μου υπαγορεύει.

Πρέπει να το κάνω.

Θα πάρω εγώ την ευθύνη.

Περίμεναν τρεις μήνες.

Μήπως γνωρίζεις πού είναι ο Ηρακλής;

Πάμε να δούμε.

Νάτος.

Ηρακλή!

Πηγαίνετε ξανά, πίσω στις θέσεις σας.

Πού είναι το Χρυσόμαλλο Δέρας;

Το έκλεψαν, κάτω από τη μύτη μας.

Δεν επιτρέπουμε να μας φέρονται σαν παιδιά.

- Μα, κανείς δε βγήκε στην ακτή. - Ένα λεπτό.

Πού είναι; Πού είναι ο Ευρυσθέας;

Λείπει.

Αυτός πρέπει να ’ναι.

Τώρα, ο λαός της Ιωλκού θα νομίσει ότι λέγαμε ψέματα.

Είναι το τέλος μας.

Μην το λες αυτό! Θα πάω στην ακτή.

Θα βρω το Χρυσόμαλλο Δέρας.

Ο λαός της Ιωλκού θα έχει το βασιλιά του.

Το ορκίζομαι στους θεούς.

Περίμενε σινιάλο μου. Θα σου κουνήσω ένα πυρσό.

Ώστε τους έκλεψες το Δέρας, Ευρυσθέα. Εγώ δε θα λέρωνα...

Τα χέρια μου με το αίμα σου.

Όσο για σένα...

Είσαι ένας γέρος που εμπνέει μόνο λύπη και αηδία.

Κοιτάξτε εκεί! Το σινιάλο!

Ελάτε, άντρες, πάμε στο παλάτι.

Άκου. Τώρα, θα περιμένουμε να έλθει ο Ιάσωνας.

Ο Ιάσωνας είναι ο βασιλιάς κι εκείνος θα σας κρίνει.

Μην ξεχνάς ότι θα πολεμήσουμε.

- Δε θα νικήσεις ποτέ τον Ιάσωνα. - Μην είσαι και τόσο σίγουρος.

Το Χρυσόμαλλο Δέρας ανήκει σε μας, τώρα.

Αρκετά! Όλοι ξέρουν ότι είστε κλέφτες.

-Τι σημαίνει αυτό; - Δεν αφήνουν να φύγετε...

Από το δωμάτιο. Διαταγή του βασιλιά.

Διαταγή, είπες;

- Πες μου, πού είναι ο Ηρακλής; - Δεν ξέρω τίποτα.

Μα, αυτό είναι γελοίο.

Να μας κρατούν έτσι.

Μην ανησυχείς, Ιόλη. Τώρα, που ήρθε ο Ιάσωνας, εκείνος...

Θα αποφασίσει ποιος θα ’ναι ο βασιλιάς της Ιωλκού.

Ιόλη! Ο Ηρακλής...

Εκεί μέσα.

- Κλειδωμένος. - Πρόσεχε την είσοδο.

Αυτό θα τον κρατήσει ήσυχο για λίγο.

Ηρακλή.

Ηρακλή.

Η πόρτα δεν ανοίγει από μέσα. Παγιδευτήκαμε, όπως κι αυτός...

Εδώ.

Οι θεοί μας έχουν εγκαταλείψει.

Όχι. Είναι ακόμα ζωντανός.

Αναφέρετε ότι το ταξίδι σας είχε επιτυχία.

Κι ότι βρήκατε την Κολχίδα, όπου σ’ αυτήν, υπήρχε...

Το Χρυσόμαλλο Δέρας.

Μπορώ να του ρίξω μια ματιά;

Πού είναι ο Ηρακλής;

Τι σχέση έχει τώρα ο Ηρακλής;

Θα παραιτηθώ απ’ το θρόνο μου, όταν δω τις αποδείξεις κι...

Όχι τον Ηρακλή.

Πες μου. Το απαιτώ!

Υψώνεις τη φωνή σ’ ένα βασιλιά;

Μα, τώρα, τολμάς και διατάζεις;

Φέρε μου το Δέρας κι εγώ θα σου δώσω το θρόνο.

Σου υπόσχομαι, όμως, πως αν ανακαλύψω ότι μου λες ψέματα...

Θα καταδικαστείς σε θάνατο και θα θανατωθείς. Όλοι σας!

Σου είπα ότι το Δέρας κλάπηκε.

Μπορείς να ρωτήσεις κι όλους τους άντρες εδώ.

Είναι οι συνεργάτες σου και θα σε καλύψουν.

Εγώ, τώρα, θέλω το Δέρας. Δείξε μου πού είναι.

Ξέρω, όμως, ότι δεν μπορείς.

Γιατί είσαι ένας απατεώνας και προδότης. Συλλάβετέ τους!

Οι φυλακισμένοι ποτέ δεν έκαναν πίσω.

Έτσι μπράβο.

Ηρακλή!

Έτσι μπράβο. Αυτό είναι.

Πατέρα;

Ιόλη...

Συγχώρεσέ με.

Οι άνθρωποι κάνουν λάθη...

Μα, τα δικά μου ήταν φρικτά.

Έκανα τόσο μεγάλο κακό.

Ο Ιάσωνας είναι ο βασιλιάς της Ιωλκού.

Μπορεί και να λυπηθεί τη μνήμη μου.

Πες μου τα πάντα τώρα. Δεν πρέπει να μου πεις ψέματα.

Είναι μάταιο, πια. Το δηλητήριο επέδρασε κιόλας.

Δηλητήριο; Πατέρα!

Δεν πρέπει να μετανιώσεις για τίποτα, κόρη μου.

Φύγε μακριά με τον Ηρακλή.

Είναι καλός άνθρωπος.

Πρέπει να πάω να συναντήσω τον Ίφιτο.

Οι θεοί, τώρα, με πηγαίνουν στη σκοτεινή γη.

Είθε να είμαι συγχωρεμένος.

Κάνετε όλοι πίσω.

Τώρα, υπάρχει δικαιοσύνη.

Και τα σύννεφα έφυγαν μακριά από την Ιωλκό.

Από μεγάλη λύπη και πολύ αίμα...

Μερικές φορές, βγαίνει κάτι καλό.

Ο Ηρακλής κι η Ιόλη φεύγουν τώρα για να βρουν μια...

Καινούργια ευτυχία.

Θα την ψάξουν ανάμεσα στους ανθρώπους.

Όπου θα ’ναι μαζί τους και πάλι, η δικαιοσύνη κι η ειρήνη.

Αντίο, Ηρακλή.

Αντίο, Ιόλη.

Η ζωή σας περιμένει.

Με όλη της, τη δόξα κι όλο της, το μυστήριο.

Αλλά, ακόμα κι αν οι θεοί σας έχουν ετοιμάσει δύσκολο...

Δρόμο...

Εσείς θα έχετε, ο ένας τον άλλο.

Για πάντα.

ΤΕΛΟΣ