Original subtitles

رسانه اینترنتی مای موویز mymvz.pw جامعترین سایت فیلم و سریال

این برنامه در فوریه و مارس 2020 ساخته شده

انتظار می رود که بعضی از اطلاعات ,تحت بررسی و یا حتی در مرحله ی بروزرسانی باشند

نظرات بیان شده توسط افراد حاضر در این برنامه ,نظرات شخصی آنان می باشد

ووهان,

استان هوبئی در مرکز چین,

زمانی یک کلان شهر پررونق بود,

حالا شهری 11 میلیون نفری است که قرنطینه شده,

چین اقدام به بیشترین تلاش در تاریخ عصر نوین

برای کاهش سفرها کرده,

در سراسر جهان، یکی به یکی

شهرها قرنطینه میشدند,

با توجه به این حالت به شدت تصاعدی ای که این بیماری شیوع پیدا کرده

الان یک حس هشدار و آگاهی از خطر بوجود اومده,

در حین این نیاز فوری به مهار ویروس ,تاسیسات پزشکی به لبه ی پرتگاه سوق داده شدند

ما دیگه سعی نداریم جلوی شیوع این ویروس رو بگیریم,

ما سعی داریم جلوی شیوع سریعش رو بگیریم,

چطور ویروس نو ظهور کرونا تونست تمام دنیا رو تحت فرمان و اراده ی خودش در بیاره؟

چرا تحقیقات پیشرفته ی پزشکی نتوانست با گسترش آن مقابله کنند؟

و آیا این صرفاً نقطه ی شروعی

برای بیماری های فراگیر غیرقابل توقف در جهان است؟

رسانه اینترنتی مای موویز mymvz.pw جامعترین سایت فیلم و سریال

دسامبر 2019 در ووهان ,مرکز چین

اتفاق عجیبی در حال رخ دادن برای شهروندان بود,

مردم ناگهان مریض میشدند

مردمی مثل پدر وانگ وِی,

وقتی پدرم برای اولین بار مریض شد خیلی فکر نمیکردیم چیز بزرگی باشه,

علائم بیماری پدرم تب، ضعف و از دست دادن اشتها بود,

و همچنین مشکل تنفس داشت,

خانواده ی وانگ وِی که فکر میکردند

با آنفولانزای زمستانی سر و کار دارند ,احتیاط کرده و پدر را به بیمارستان بُردند،

بهمون گفته شد که احتمالاً ذات الریه هست,

در بیمارستان، موارد زیاد دیگری

مثل پدر "وانگ وی" حضور داشتند,

پزشکان داشتند مضطرب میشدند,

ظرف چند روز

کارشناسان متوجه شدند که این آنفولانزای مرموز

در حقیقت یک ویروس واگیر دار جدید بود که

به صورت تهدید آمیز و سریعی در حال شیوع بود,

دانشمندان در چین سعی دارند بفهمند که

آیا یک گونه ی جدید ویروس

مسئول شیوع ذات الریه در شهر ووهان هست یا خیر,

داشمندان در سراسر جهان به سرعت در اقدامی جمعی سعی کردند

تا ویروس جدید را شناسایی کنند

و بفهمند منشا آن کجا بوده و ممکن است چطور عمل کند

و از همه مهتر، برای متوقف ساختن آن چه کار میتوان کرد,

تا آخر دسامبر

مقامات حوزه ی بهداشت ووهان

بیست و هفت مورد ذات الریه به سازمان بهداشت جهانی اعلام کردند,

در حالیکه همه ی آنان به شدت مریض نبودند

تمامی قربانیان در یک چیز وجه اشتراک داشتند که باعث افزایش نگرانی ها شد,

آن وجه اشتراک "بازار عمده فروشی غذای دریایی" در ,,,ووهان بود که

در آن ماهی و دام غیربومی نیز در آن فروخته میشد,

همه ی بیماران یا به آنجا سر زده بودند تا در آنجا کار کرده بودند,

[پروفسور لینفا وانگ] یک بازار تره بار خطرناکترین جا هست

و کاملاً برای شیوع ویروس مناسب هست,

حداقل نیم قرن میشه که

دانشمندان در مورد خطر بازار تره بار هشدار می دهند,

و دقیقاً اون خطر چیه؟

اینه که به طریقی یک ویروس حیوانی جهش بزرگ بین گونه ای

به انسان میزنه,

بیماری زُئونوز در تعریف ساده ,یعنی بیماری انتقال پیداکرده از حیوان به انسان

پس در بازار دام و تره بار شما بیش از صد گونه ی مختلف حیوانی دارید

که در زیر یک سقف مورد خرید و فروش قرار میگیرن,

ویروس ها در راستای بقـا

به صورت مستمر دنبال فرصت و موقعیت جدید

برای بازتولید و شیوع هستند

که از جمله ی آن میتوان به گونه های میزبان جدید بالقوه اشاره کرد,

ویروس ها -به اصطلاح-انگل های درون یاخته ای بی نقصی هستند

[دکتر پریا آبراهام] چونکه به محض وارد شدن به سلول

میتوانند از ماشین بدن میزبان برای تکثیر استفاده کنند,

اما فرآیند جهش یک ویروس از گونه ای به گونه ی دیگر

فرآیند آسانی نیست,

معمولاً به علت تفاوت ژنتیکی دو میزبان

این فرآیند به شکست می انجامد,

به علت توانایی ویروس برای تکثیر میلیاردی

میتونن جهش پیدا کنند و سریع شیوع پیدا کنند,

اکثر جهش ها باعث راه پیداکردن یک ویروس به یک مورد جدید نمیشوند

اما با بر حسب تصادف

یک جهش شانسی میتواند باعث انتقال آن به گونه های جدید شود,

طی زمان

احتمال انتقال موفق ویروس افزایش پیدا میکند,

از همین رو بازار دام و تره بار جای خطرناکی هست

چونکه ویروس فرصت اینو داره که با کلی حیوان مختلف تماس برقرار کنه,

و با آزمون و خطا، اگه ویروسی پراکنده بشه

یا به انسان سرایت پیدا میکنه و یا تمام بازار رو

از طریق مدفوع، ادرار و خون مبتلا میکنه

چونکه بعضی از حیوانات در بازار قصابی میشوند,

من خون رو اونجا دیدم

مردم از شلنگ برای پاک کردن خون استفاده میکردند,

این راه موثری برای پخش ویروسه,

وقتی یک ویروس از یک حیوان به انسانی انتقال پیدا میکنه

میتونه به نتایج متعددی منجر بشه,

از مورد بی خطر تا کشنده,

[دکتر هیمن - مشاور سازمان بهداشت جهانی] یک موردش هست که علائمی رو نشون میده

اما بیشتر از اون گسترش پیدا نمیکنه,

مثال خوبش هاری هست,

یک سگ انسان رو گاز میگیره

انسان هاری میگیره ولی به کس دیگه ای منتقلش نمیکنن,

بعد پدیده ای هست که مثل ابولا هر از گاهی رخ میده

باعث شیوع میشه که بعضاً بسیار جدی و حاد هست,

اما بعد کنترل و ناپدید میشه و بعد دوباره پدیدار میشه,

و یک سری ویروس ها هم هستن که ,,,از قلمروی حیوانات به انسان ها راه پیدا میکنن

و ماندگار میشن,

مثال خوبش ابتلا به اچ آی وی هست

که گفته میشه در اواخر قرن 19 و اوایل قرن 20 ظاهر شده

از یک گونه ی غیرانسانی به انسان انتقال پیدا کرده,

دانشمندان در چین به سرعت موفق شدند و

پاتوژن را به عنوان "ویروس کرونا" شناسایی کردند,

زیر میکروسکوپ الکترونی

ویروس کرونا جوری به نظر میرسه که انگار دورش یک تاج (کرون) داره,

برای همینم بهش "ویروس کرونا" گفته میشه,

تاج دورش در واقع پروتئین هست و به ویروس کمک میکنه تا وارد سلول انسان بشه,

مواردی هستن که ماندگاری دائمی در بین انسان ها دارند

و اندمیک هستند و

باعث یک سری سرماخوردگی رایج میشن,

و مواردی هم هستند که هر از گاهی از طبیعت ظهور پیدا میکنن

و اینا معمولاً ویروس های کرونایی هستند که

به طریقی جهش پیدا کردند که باعث عفونت های شدیدتری در انسان ها میشن,

شیوع قبلی ویروس کرونا دنیا را در سال 2003 تهدید کرد

سارس؛ سندرُم تنفسی حاد,

که باعث مرگ بیش از 700 نفر در سراسر دنیا شد,

اما علیرغم تجربه ی بدست آمده در رسیدگی به پاندمیِ سارس

همچنان دانشمندان در مقابلِ این شیوع جدیدِ ویروس کرونا

در کشمکش بودند

به نظر کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ بیشتر از سارس واگیردار هست

[دکتر ناتالی مک درموت] و در دوران کمون سرایت پیدا میکند,

یعنی دوره ی بین زمانی که فرد به ویروس مبتلا شده

اما هنوز علائم ویروس رو بروز نداده

در حالیکه سارس در طول دوره ی کمون گسترش و سرایت پیدا نکرده,

و همین باعث شد کنترلش راحت تر باشه,

کارشناسان پیگر تحقیقات پیرامونِ ویروس کرونای جدید

تمرکز خود را بر روی بازار تره بار "هوانان" گذاشته بودند,

مقامات چینی آن را توقیف کردند و بستند

و نمونه های گرفته شده در آنجا نشان میداد که

همانند سارس ,منشا ویروس جدید نیز احتمالاً خفاش ها باشند،

خفاش ها پستانداران منحصر به فردی هستند,

حالا ما 5000 گونه ی پستاندار زنده داریم و

و 20 درصدشون -یعنی یکی از هر پنج تا-خفاشه

خفاش ها که تنها پستاندارانی هستند که پرواز میکنند

سیستم ایمنی و دفاعی بسیار منحصر به فردی دارن,

برای همینم از ویروس بیمار نمیشوند,

خوشبختانه، سرایت ویروس خفاشی به انسان ها

یک اتفاق بسیار نادر و خیلی سخته,

در حال حاضر میدونیم که اکثر ویروس هایی که خفاش حمل میکنه

و باعث بیماری جانور آورد در انسان ها میشه

باید از طریق یک حیوان واسطه انتقال پیدا کنه,

در ووهان، تمرکز بر روی پیداکردنِ این حلقه ی گم شده بود,

شناسایی آن میتواند از شیوع بیشتر بیماری جلوگیری کند,

تخمین زیادی پیرامون این حیوان مجهول هست

برای همین به احتمال زیاد با یک ویروس خفاشی

سروکار داریم که به یک میزبان واسط انتقال پیدا میکنه ,و اسمش رو "حیوان مجهول" میذاریم

اینکه "حیوان مجهول" چیه موضوع تخمین و گمانه زنی زیادی بود,

از بین گزینه های احتمالی

بعضی ها حدس زدند که یک مار هست

و بقیه گربه ی زباد و حتی یک مورچه خوار را پیشنهاد دادند,

علم پشت ماجرا همچنان مبهم است

اما "لینفا وانگ" از یک چیز مطمئن است

آدم همیشه از تجربه درس میگیره,

اون حیوان مجهول به احتمال زیاد پستانداره

دانشمندان به سرعت در تلاش برای یافتنِ اطلاعات بیشتر

در موردِ این ویروس جدید کرونا بودند

و در 11 فوریه 2020

سازمان بهداشت جهانی رسماً آن را

کروناویروس سندرم حاد تنفسی 2 نامید

و بیماری ای که بوجود می آورد

کووید-19,

من یک وضعیت اضطراری در زمینه ی سلامت عمومی

در سطح بین المللی اعلام میکنم,

اقدامات ضروری رو به افزایش توسط ملل های سراسر جهان

برای کنترل شیوع ویروس بی ثمر حاصل میشدند,

و با آن یک نگرانی جدید در حال پدید بود,

ویروس در حال پیداکردن جرم بحرانی بود

در جدال با پاندمی

ذات الریه ی ویروسی گریبانگیر شهر ووهان در مرکز چین شده,

بهمون گفته شد که احتمالاً ذات الریه هست

دانشمندان چینی سریعاً موفقیتی بدست آورده

و پاتوژن را به عنوان "ویروس کرونا" شناسایی کردند,

به نظر کروناویروس سندرم حاد تنفسی 2 از سارس واگیردارتر است,

من در حوزه سلامت عمومی، وضعیت اضطراری

در سطح بین المللی اعلام میکنم,

در تلاشی هماهنگ

چین و سازمان بهداشت جهانی اطلاعاتی را که میتوانستند

در رابطه با ویروس جدید کرونا به اشتراک میگذاشتند,

[دکتر کاسای - مدیر بخش منطقه ای س,ب,ج] اونا تونستند که در مدت کوتاهتری

این ویروس کرونا رو شناسایی کنند,

اما هنوزم، چیزهای خیلی زیادی هستند که ما نمیدونیم,

امروز، اداره ی مرکزی گردآوری و پخش تمام اطلاعات ,سازمان بهداشت جهانی هست

و "س,ب,ج" اون اطلاعات رو برمیداره

بررسی میکنه

و مطمئن میشه که اطلاعاتی که دارن، معتبره

و بعد تقریباً هر روزه به صورت مستمر ارزیابی ریسک انجام میدن

و مدارکی که دارن رو بررسی میکنن

و توصیه های سلامتی و بهداشتی میکنن,

در اتاق های کنترلی مثل این در مانیلا هست که

سازمان بهداشت جهانی واکنش و پاسخش رو طرح ریزی میکنه,

برای اینکه این رویه جواب بده

کشورها بایستی به صورت موثری اطلاعات و داده هاشون رو به اشتراک بذارن,

[دکتر کیجی فوکودا - استاد کارآزمایی بالینی ] معمولاً اونا بررسی میکنن که

کی داره مریض میشه

چرا مریض میشن

و چطور مریض میشن,

و بعد فوراً شروع به پیداکردن راهی میکنن که،

چطور جلوی شیوع رو بگیرن,

یکی از راه های پی بردن به راز یک ویروس بررسی کد ژنتیکیش هست,

ظرف چند روز بعد از شیوع بیماری

دانشمندان چینی توالی زنتیکی ویروس را کشف کرده

و آن را با دنیا به اشتراک گذاشتند,

چیزی که خیلی مهمه اینه که از حدود 20 یا 30 سال پیش

ما میتونیم روی یک ویروس جدید توالی یابی ژنتیکی انجام بدیم,

یعنی اینکه ما میتونیم بفهمیم

که چطور اجزا و بخش های سازنده ی ویروس قرار گرفته اند,

همینطور در موارد زیادی میتونیم تشخیص بدیم

که ویروس از کجا اومده و به کجا میره,

و بعد از اینکه توالی ژنتیکی ویروس کرونا رو پیدا کردیم

میشد تشخیص داد که از لحاظ ژنتیکی

حدود 80 درصد از آرایش ژنتیکی اون مشابه ویروس سارس هست,

اما حتی وقتی که شباهت های ژنتیکی بسیار نزدیکی

بین ویروس هایی از یک خانواده باشه

بدین معنی نیست که اونا لزوماً به یک شیوه رفتار میکنند,

وقتی حتی در حد 20 درصد تفاوت دارن

تفاوت خیلی زیادی محسوب میشه,

پس، بله، اونا با هم مرتبط هستند

اما از لحاظ اِعمالِ دانش حاصل از تجربه ی سارس

و چگونگی پیشگری از ویروس جدید کرونا

میتونیم از مقداری از اون دانش استفاده کنیم,

اما فکر نکنم که بشه همینجوری اون دانش حاصل

از "سارس" رو برای ویروس کرونا اِعمال کرد

و بازم باید پژوهش های بنیادی رو در این زمینه انجام بدیم,

سوال اینه که اون ویروس چطور خودشو در انسان ها بروز میده,

در ووهان، ویروس جدید کرونا اولین قربانی خودش رو گرفت,

قربانی یک مرد 61 ساله بود که به بازار تره بار هوانان رفته بود,

به طرز ناراحت کننده، حدود 5 روز بعد

تایید شد همسر او نیز که به بازار نرفته بود

ویروس کرونا دارد,

برای اولین بار نشون داد که

ویروس میتواند از انسانی به انسان دیگر منتقل شود

یک پشرفت نحس!

ویروس ها میتوانند به روش های مختلفی بین انسان ها انتقال یابند,

بعضی از ویروس ها تنها از طریق خون سرایت پیدا میکنن,

بعضی از ویروس های دیگر را "هوابُرد" می نامیم

یعنی وقتی که ویروس ها میتوانند

به ذرات ریز گرد و خاک در هوا بچسبند

و مدت زمانی بر روی آن ذرات بمانند و بزیستند

به طوری که وقتی باد بوزه

هنوز سرجاشه و میتونه مسافت زیادی رو بره

و سرایت چکه ای هم هست که توی اون، شما در تماس نسبتاً نزدیکی

با کسی هستید و اگه اونا عطسه یا سرفه کنند

ممکنه با اون قطرات بسیار کوچک تماس داشته باشید و مبتلا بشید,

هر تحقیق نشان میداد که ویروس جدید میتواند در

خارج از بدن نیز برای مدت طولانی ای زنده بماند,

میتواند به صورت تدریجی حرکت کند و ساعت ها در هوا معلق بماند

و در سطوح سختی مثل فلز چندین روز زنده بماند,

برای دانشمندان به وضوح مشخص بود که

این ویروس کرونای جدید به شدت واگیردار هست,

به نظر میرسد که هر از گاهی شخصی پیدا میشود که نسبت به بقیه

بیشتر احتمال دارد ویروس را منتقل کند,

اگر فردی مبتلا شود و به عنوان مثال عطسه کند،

میتواند صدها هزار میلیون ویروس را در هوا انتشار دهد,

البته باز به بیمار بستگی دارد,

بعضی از افراد وقتی عطسه میکنند

میزان ویروس کمی رو منتشر میکنند,

بعضی ها نیز میزان ویروس زیادی منتشر میکنند,

و ما این افراد را "ابرناقل" خطاب میکنیم,

پس اگه یکی دو نفر رو مبتلا کنی ابرناقل " محسوب نمیشی"

اما اگه بیش از 10 رو مبتلا کنی ,اون موقع "ابرناقل" تلقی میشی،

با افزایش رو به رشد موارد ابتلا به کرونا در استان هوبئی

و راه پیداکردن به بیرون از مرزها

این بیماری واگیردار به سرعت تبدیل به یک اپیدمی شد,

احتمالاً چین بیشترین اقدام رو در رابطه با

کاهش سفر از یک منطقه

در تاریخ عصر مدرن انجام داده باشه که با شیوع یک بیماری مرتبط بوده,

در طی یک شب، ووهان تبدیل به شهر ارواح شد,

ایستگاه های قطار که معمولاً پر از مسافر بودند

الان خالی شده بودند,

رستوران ها و مغازه هایی که قبلاً شلوغ بودند

ناگهان خالی شدند,

خیابان ها و جاده ها نیز خالی بوده

و شهروندان "ووهان" در خانه می ماندند

وقتی با شیوع یک پاتوژن ناشناس سر و کار داریم

یعنی چیزی که قبلاً مشاهده نشده

بهتره که بیش از حد واکنش نشون داد تا کمتر,

البته که ریسک اشتباه کردن هست

اما به نظرم اشتباه کردن بهتر از اینه که

گزارش داده نشه و افرادی بمیرن,

کنترل یک ویروس جدید و کشنده کار آسانی نیست,

و این کار در شهری که یکی از

بزرگترین مراکز حمل و نقل کشور هست ,سخت تر هم میشه،

ووهان تقریبا در مرکز چین هست,

و شبکه ی حمل و نقل خیلی بزرگی داره,

و تعداد افراد بسیار زیادی هم

از دیگر قسمت های چین و جهان

به ووهان پرواز میکنند,

علیرغم اقدامات فوق العاده برای قرنطینه کردن شهر

نتوانست ویروس را مهار کند,

به نظر میرسید که ویروس یک حالت مخفیانه ی خاص خودش را داشت

که در آن قربانیان هیچ گونه علائمی را در مراحل اولیه ابتلا نشان نمیدادند

و این باعث میشد تا پاتوژن بیش از همیشه در میان افرادی که انتظار نمیرفت

گسترش و شیوع پیدا کند,

تخمین زده میشد که نرخ شیوع این ویروس کرونا

حدود 2,6 باشد,

این یعنی که هر فردی که خود به ویروس آلوده باشد

میتوانند دو یا سه نفر دیگر را هم مبتلا کند,

در نتیجه، شیوع بیماری میتواند به سرعت از کنترل خارج شود

به خصوص وقتی که بعضی از افراد در طول دوره ی کمون

علائمی بروز نمیدهند,

این ویروس جدید داشت ثابت میکرد که حتی از سارس نیز در بازتولید خود

و سرایت قوی تر هست,

تنها در یک چهارم زمان

کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ ده برابر بیشتر مورد ابتلا داشت,,

[پروفسور فیشر] پس ما میدونیم که کووید-19 در

[مدیر شبکه جهانی هشدار و پاسخ به شیوع بیماری] در اوایل طول دوره بیماری شیوع پیدا میکنه,

سارس " به خصوص در بیمارستان ها" شیوع پیدا میکرد

وقتی که بیمارها، مریض تر میشدن و بار ویروسی بیشتر میشد,

این بیماری متفاوتیه,

سرایت و انتقال این بیماری اکثراً محیط به محیط و محله به محله هست

و واضحه که در مراحل اولیه و مثلاً چند روز اول رخ میده

و ما حتی مواردی داریم که حتی قبل از بروز علائم، بوجود اومده,

ظاهراً دانشمندان شانس خیلی کمی داشتند,

این یک ویروس به شدت فَرار بود

ویروسی که بیش از حد انتظار

در میان مردم در حال سرایت بود,

ده روز قبل از قرنطینه ی بی سابقه در چین برای جلوگیری از شیوع آن

ویروس برای اولین بار در بیرون از کشور ظاهر شده بود,

— ماي موويیز —

در وهان، کروناویروس جدید

کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ اولین قربانی خود را گرفته بود,

قربانی، یک مرد 61 ساله

یکی از اولین افراد در سری مبتلایانی بود که با بازار تره بار "هوانان" ارتباط داشت,

سوال اینه که اون ویروس چطور در انسان ها نمود پیدا میکنه,

وقتی با شیوع پاتوژن های ناشناس سر و کار داریم

واکنش بیش از حد نشون دادن بهتر از واکنش کم هست,

ووهان، یک شبه تبدیل به شهر ارواح شد,

تا 23 ژانویه، تعداد 570 مورد ابتلا گزارش شده بود,

هفده در چین و یازده میلیون نفر

در ووهان در قرنطینه بودند,

علیرغم قرنطینه

ویروس از مرزهای چین فراتر رفته بود,

اولین مورد بین المللی در تایلند بود,

تایلند گزارش اولین مورد ابتلا به ویروس رو

در بیرون از چین داده,

دانشمندان سراسر دنیا در اقدامی

بی وقفه برای کاهش دادن شیوع کار میکردند

و سازمان بهداشت جهانی در مرکز اقدامات و فعالیت ها بود,

چین این بیماری های ناشناس رو تشخیص داد

و ویروس کرونا رو در دوره ی خیلی کوتاهی شناسایی کرد,

و همه ی توالی یابی های ژنتیکی رو با بقیه کشورها به اشتراک گذاشتن,

و ما روزانه این اطلاعات رو دریافت

و تحلیل میکنیم

و با اعضای سازمان ملل به اشتراک میذاریم,

علاوه بر به اشتراک گذاشتن اطلاعات

یک قدم بسیار مهم در بررسی سرعت یک ویروس

از طریق ردیابی تک تک افرادی هست که

فرد مبتلا باهاشون در تماس بوده,

ردیابی تماس به شناسایی همه افرادی اطلاق میشه که

با فردی که ابتلاش تایید شده، در تماس بودن

چه قبل از سرایت یا بعدش

و اون افراد ایزوله و جدا میشن

ازشون خواسته میشه که از دیگران جدا بشن چه خودشون اینکارو کنن

یا بعضی وقتا قرنطینه میشن

و تا 3 هفته مورد نظارت قرار میگیرن

تا ببینن که علائم و نشانه هارو بروز میدن یا نه,

عملیات ردیابی تماس در چین وظیفه ی بسیار سنگینی بود,

تنها در ووهان

بیش از 1800 اپیدمیولوژیست

ده ها هزار مورد تماس را در روز ردیابی میکردند,

اما سریعاً ارزش خود را نشان داد,

بین 1 و 5 درصد از موارد تماس

در نهایت موارد ابتلا به کووید-19 گزارش شدند,

اما یک گروه از موارد احتمالی بود که باعث سردرگمی دانشمندان شد,

بعضیا هستند که ممکنه به ویروس مبتلا باشن

ولی هیچ موقع هیچ علائمی رو نشون ندادند

از همین رو حتی احساس خستگی یا درد عضلانی ندارند,

فاقد علائم هستند,

و این ممکنه نگران کننده باشه

چون اون موقع ما نمیدونیم که سطح پس زمینه ی عفونت ویروسی

در یک جامعه ی خاص چطور هست,

با افزایش موارد ابتلا

دولت های سراسر جهان کم کم توجه بیشتری نشان میدادند

و آمادگی های خاص خود را برای شیوع آغاز کردند,

با افزایش ترس و نگرانی ها پیرامون اپیدمی ویروس کرونا

خطوط هوایی شروع به لغو پروازهای خود کردند,

سازمان مقررات هواپیمایی هند از فرودگاه ها و خطوط هوایی خواسته

تا روی مسافرانی که از ژاپن و کره ی جنوبی میرسند، آزمایش انجام دهند,

جلوگیری " تبدیل به یک استراتژی کلیدی" در برابر کووید-19 شد,

در راستای به حداقل رسوندن ریسکِ ورود افراد مبتلا

کشورها شروع به محدودکردن پروازها از مناطق آلوده کردند,

کشورها در حال انجام چندین کار برای محافظت از خودشون هستند,

یکی از اون کارها اینه که صرفاً اتفاقات درون چین رو رصد میکنند

تا بفهمند چه چیزی ممکنه جواب بده و چی ممکنه جواب نده,

مورد دوم اینه که بعضی از کشورها اقداماتی

در راستای کاهش میزان سفرها بین چین و کشور خودشون انجام دادند

یا اینکه مردمی که از چین میان قرنطینه میشن,

من چهار روز پیش از چین برگشتم,

من عضو ماموریت مشترک سازمان بهداشت جهانی با چین بودم,

همونجور که در کشورهایی مثل سنگاپور

و خیلی دیگه از کشورهای سراسر دنیا انجام میشه

یک دستور قرنطینه ی خانگی 14 روزه

برای افرادی که از مناطقی با شیوع بالا برمیگردند، اعلام شده,

پس من خونه میمونم ,کارهای عادیم رو انجام میدم،

اما این کارها رو از دفترم

توی خونه انجام میدم,

با افزایش محدودیت های مسافرتی جهانی

حقیقت این بود که دانشمندان نتوانستند مانع ویروس شوند,

آنان هدف متفاوت و واقع گرایانه تری داشتند,

ما در این مرحله دیگه سعی نداریم جلوی شیوع این ویروس رو بگیریم,

ما سعی داریم مانع سریع شیوع پیداکردن اون بشیم,

اگه خیلی سریع شیوع پیدا کنه سازمان های خدمات درمانی دچار مشکل میشن،

و وقتی سیستم های بهداشتی و درمانی کم بیارن

میزان مرگ و میر افزایش پیدا میکنه,

اکثر سیستم های خدمات بهداشتی و درمانی تقریباً با حداکثر ظرفیت کار میکنن,

این بیماری پتانسیل این رو داشت که بعضی هارو از پا در بیاره,

توصیه ی علمی این بود که سعی کنن زمان بخرن,

بیمارستان ها کار خیلی سختی دارن,

یکی اینکه باید به طور امنی به بیماران رسیدگی کنند,

از طرفی هم باید مطمئن بشند که کارمندانشون در امنیت و سلامت هستند,

از همین رو میخوان مطمئن بشن که

به اندازه کافی جا و اتاق برای بیماران دارند,

میخوان وسایل حمل و نقل مثل آمبولانس

که امن هستند، داشته باشن

و همینطور باید سیستم های بهداشتی بیمارستان یا کلینیکی داشت که

بتوانند در امنیت به بیماران رسیدگی کنند,

در ووهان، بیمارستان ها در پاسخگویی به سیل بیماران دچار مشکل شدند,

لی واه، یکی از شهروندان

دوستی داشت که به ویروس مبتلا شد,

اما خدمات درمان پزشکی ای به او ارائه نشد,

در همان ابتدا

گمونم وقتی که علائم داشت به بیمارستان رفت

و پزشک تشخیص داد که اون به بیماری مبتلا هست

اما نتونستند که اون رو در بیمارستان بستری کنند

چونکه از لحاظ تعداد پزشک و تخت هایی

که در بیمارستان دارند ,محدودیت داشتند،

برای همینم اون رو به خونه فرستادن تا قرنطینه بشه,

اما گمونم این موقعیت استثنایی هست

که صرفاً در اون منابع محدود وجود داره درسته؟

در حالیکه چشمان دنیا به ووهان دوخته شده بود

مقامات چینی دست به اقدامات فوق العاده تری زدند,

در اقدامی بی سابقه

مقامات دولتی در ظرف چندین هفته

شانزده بیمارستان ساخته و آن هارا به بیماری اخصاص دادند,

به لطف چنین اقداماتی بود که

بیمارانی چون دوست لی واه

بالاخره توانستند خدمات درمانی و پزشکی دریافت کنند,

از موقعی که در بیمارستان پذیرش شد حدود یک هفته زمان بُرد,

بهم گفت که از اون موقع بهتر شده,

در آن سوی مرزهای چین

کشور دیگری با جمعیت گسترده

در حال آماده شدن برای مقابله با ویروس بود,

هند، کشوری با بیش از 1 میلیارد نفر جمعیت

کشوری که بعد از چین از نظر تعداد شهروندان، دوم است,

در اواسط دسامبر

وقتی برای اولین بار در مورد ذات الریه ی غیرمعمولی شنیدیم که

در چین در حال رخ دادن بود

من یک تیم از دانشمندان رو تشکیل دادم

:و بهشون گفتم "ما باید یک تیم آمادگی داشته باشیم"

یک ماه پس از شیوع بیماری

هندوستان اولین مورد ابتلا به کووید-19 خود را ,تایید کرد

پریا و تیمش از هیچی دریغ نمیکردند,

ما اولین کسانی بودیم که شروع به انجام آزمایش برای کشور کردیم,

سه مورد اول مثبت در اینجا شناسایی شدند,

در آزمایشگاه پریا ,یک مورد احتمالی دیگه برای آزمایش رسید،

در تست معروف به پی سی آر

یک نمونه مثلاً از گلوی بیمار گرفته میشود,

در این تست مواد ژنتیکی درون نمونه بررسی میشه

تا آر,ان,ای که نشان دهنده ی کروناویروس هست پیدا شود

و چندین ساعت زمان میبرد تا مشخص شود که

نمونه مثبت هست یا منفی,

تا الان، بیشتر شناسایی مولکولی این ویروس انجام شده,

اما در حال حاضر ,,,چندین محصولِ

شناسایی پادتن وجود دارند که

باهاشون میشه واکنش پادتن به این ویروس رو شناسایی کرد,

و معتقدم که با گذر زمان

میشه یک جامعه رو مورد آزمایش قرار داد,

روش پادتن میتواند

ردیابی و نظارت بر روی شیوع را در یک جامعه سهولت بخشد,

اما در همین حین ,دانشمندان زیادی به تست پی سی آر اتکا میکنند،

نمونه ی توی آزمایشگاه پریا مثبت اعلام شد

که یک قدم دیگه در راستای مقابله با

شیوع جهانی این ویروس به ظاهر توقف ناپذیر محسوب میشود,

با توجه به حالت به شدت تصاعدی ای که

این ویروس گسترش پیدا کرده

یک زنگ خطر و حس نگرانی بوجود اومده,

تا اوایل فوریه تعداد کل موارد تایید شده ی ابتلا

به بیش از 31000 در سراسر دنیا رسید

و 638 مورد مرگ در پی داشت,

و به طرز نگران کننده ای حتی بزرگسالان ظاهراً سالم نیز،

میتوانستند از پـا در بیایند

از جمله یکی از پزشکانی که برای اولین بار بیماری را در ووهان رویت کرد,

و تاریخچه و مشخصات بدست آمده از کووید 19 نشان میدهد که

برای یک سری از زیرگروه های خاص اجتماع از همه خطرناکتر هست,

اکثر افرادی که فوت کردند ,بالای 60 سال سن داشتند،

اما در عین حال تعداد کمتری از افراد رو هم میبینیم که

به نظر میاد نسبتاً متناسب و سالم باشند و بین 30 تا 40 سال سن داشته باشند

ولی به علت ویروس جانشون رو از دست دادند,

و مشخص نیست که دلیلش چی هست,

اما با وجود زمان کم برای مطالعه روی کووید19

هنوز سوالات زیادی وجود داشت که دانشمندان باهاش کلنجار میرفتند,

برای مثال، آیا کودکان به نحوی نسبت به ویروس کمتر آسیب پذیر هستند؟

در چین، کودکان 9 ساله و کمتر از آن

تنها 1 درصد از آمار کلی مبتلایان را تشکیل میدهند,

اینکه آیا این برداشت دقیقی هست یا نه

و یا اینکه، به عنوان مثال

ابتلا در کودکان چندان خفیف هست که شناسایی نمیشود

مسائلی هستند که هنوزه ثابت نشده,

علیرغم چالش های زیاد روبرو شده

یکی از ویژگی های کووید-19 هست

که کمی برای دانشمندان امیدوارکننده بوده,

"میزان و نرخ بالای بقا در میان مبتلایان"

کروناویروس به نظر ویروسی هست که به راحتی سرایت پیدا میکند

[پروفسور فایفر - اپیدمیولوژیست دامپزشکی] اما آن طور که در حال حاضر به نظر میرسد،

نرخ مرگ و میر نسبتاً پایین هست

و رقم فعلی 2درصد هست,

شاید حتی کمتر هم باشه چون ما همه ی افرادی که مبتلا هستند

اما بیماری رو ندارند ,در نظر نمیگیریم،

ما معمولاً فقط تعداد افرادی که بیمار هستند را ,در نظر میگیریم

احتمالاً افراد خیلی بیشتری هستند که مبتلا هستند,

یکی از راه های مقابله با ویروس جدید کرونا

مقوله ی ایمنی یا مصونیت جمعی هست,

اگر تعداد افراد کافی ای در معرض ویروس قرار بگیرند

و بعد نسبت به آن ایمنی پیدا کنند

در روند شیوع، یک سد طبیعی پدید میاد,

اما به چند مورد نیاز هست و به چه قیمتی؟

و مهمتر از همه، فرض میشود که مردم نمیتوانند بیش از 1 بار

به بیماری مبتلا شوند

که هنوز ثابت نشده,

با توجه به سرعت شیوع ویروس

این نظریه ای بود که ریسک به واقعیت پیوستن آن وجود داشت,

اگه همه مثلاً سه نفر رو مبتلا کنن

و هر چهار روز یک نسل دیگه میاد

میبینین که چطور ظرف یک ماه ,هزاران مورد داریم،

اگر چه مقوله ی ایمنی جمعی چندین نقطه ضعف دارد,

بیمارستان ها مجبوربند با سیل عظیمی از بیماران ,,,مواجه شوند

بیمارستان هایی که همین الان هم از لحاظ منابع پزشکی در تنگنا هستند,

و این مسئله که آیا ایمنی جمعی طبیعی در سطح گسترده حاصل میشه یا نه

همچنان در هاله ای از ابهام است,

ممکن است ویروس به خودی خود سریعاً تکامل پیدا کند

و ایمنی ای که بدست میاوریم را کنار بزند,

این مسئله در رابطه با یکی از مقاوم ترین ,,,و در عین حال فَرارترین بیماری های عفونی ای

که همه ی ما باهاش مواجه شدیم

:صدق میکنه

سرماخوردگی معمولی,

اینکه سیستم های ایمنی جمعی ما

چطور در مرور زمان به ویروس جدید کرونا واکنش نشون میده

همچنان یکی از موضوعات بزرگ نامعلوم هست,

انسان ها هیچ ایمنی ای نسبت به این ویروس ندارند

چونکه قبلاً در معرض آن قرار نگرفتند,

بنابراین وقتی ویروس جدیدی مثل کووید-19 راهشو به جامعه انسانی پیدا میکنه

همه در معرض خطرن,

این یک تفاوت هست مثلاً در رابطه با آنفولانزا

از قبل پس زمینه ی ایمنی ای وجود داره که

به نحوی بیماری رو تعدیل میکنه

بنابراین مثل ویروس جدیدی مثل این

که برای اولین بار وارد جوامع انسانی میشه خطرناک و مهلک نیست,

خطر عدم اقدام و فعالیت جمعی نسبت به چنین ویروس نوظهوری شدیده,

تحقیقات کالج سلطنتی لندن نشان میدهد که

در صورتی که اجازه داده شود این ویروس و بیماری آن مسیر فعلی خود را ادامه دهند

ویرانی هایی در مقیاس بسیار شدید را برای مردم جهان به بار خواهند آورد,

محققان تخمین میزنند که در صورت عدم مداخله

به طرز باورنکردنی ای 7 میلیارد انسان مبتلا میشوند

و چهل میلیون نفر نیز بر اثر بیماری خواهند مُرد,

اگر چه با اقدامات شدید و کاهش تماس اجتماعی

میتوان به طرز فوق العاده ای این رقم را کاهش داد,

گمون نکنم که هیچ کدوم از ما بتونیم مرگ ناشی از هیچ ویروسی رو قبول کنیم,

برای همین باید ابزارهای دیگه برای بیماری های دیگه

مثل کروناویروس توسعه بدیم چونکه این ها ویروس های رایج هستند

و اگه همچنان بوجود بیان ,به واکسن نیاز داریم،

در حالیکه گزینه های جدید، آزمایش نشده و نظری بررسی میشدند

تنها یک راه بسیار مطمئن برای مهار شیوع کووید-19 وجود دارد,

و این حاکی است از آزمایشات شدید

ردیابی تماس و بازداری

نگه داشتن مریض ترین افراد در بیمارستان ها برای درمان

و اطمینان حاصل کردن از اینکه عامه ی مردم تفکیک میشوند

تا جلوی شیوع بیش از پیش ویروس گرفته شود,

ترکیبی از این تاکتیک ها پتانسیل آن را دارد

که جان ده ها میلیون نفر را نجات دهد,

همه ی این ها در جدال با از گذر سریع زمان برای دست یافتن به واکسن,

تعداد کل موارد ابتلا در سراسر جهان

به بیش از 31000 نفر رسید,

این رویه ی به شدت رو به رشد

که بیماری سرایت پیدا کرده

باعث شده یک حس نگرانی و هشدار بوجود بیاد,

اگه خیلی سریع شیوع پیدا کنه خدمات درمانی مختل میشن،

و نمیتونن باهاش مقابله کنن

و نرخ مرگ و میر افزایش پیدا میکنه,

انسان ها هیچ ایمنی ای نسبت به این ویروس ندارند

چون قبلاً تا به حال در معرض آن قرار نگرفتند,

در حالیکه کشورهای بیشتر و بیشتری پروتکل های کنترل جمعیت و

قرنطینه ی جدی تری را اِعمال کردند

تا از گسترش ویروس جدید کرونا جلوگیری کنند

دانشمندان برای ساخت یک واکسن در جدال با گذر زمان بودند,

واکسن چیزیه که معمولاً تزریق میشه

و از ابتلا به بیماری جلوگیری میکنه,

[اندرو لین - مدیر شرکت تولید آنتی ژن] پس اگه واکسن بزنید، از شما

در برابر مبتلا شدن به ویروس خاصی محافظت میکنه,

نحوه ی عملکرد واکسن بدین صورته که

به شما قسمت یا نسخه ای غیرفعال از اون ویروس تزریق میشه,

بدن شما یک واکنش ایمنی نسبت به اون نشون میده و این حالتو حفظ میکنه,

پس اگه ظرف چند ماه یا حتی چندسال دیگه

با اون ویروس مواجه بشید

اون واکنش بسیار سریعتر انجام میشه و از شما در برابر ویروس محافظت میکنه,

اجزای زیادی در ساخت یک واکسن دخیلند,

دانشمندان در این آزمایشگاه در آکسفورد در انگلیس

بر روی ساخت آنتی ژن تمرکز کرده اند,

آنتی ژن، پروتئینی در سطح ویروس است

که باعث میشود سیستم ایمنی شما واکنش نشان دهد,

آنتی ژن به عنوان قسمت کلیدی واکسن

باعث میشود تا بدن شما وارد یک حالت تدافعی شود,

به محض اینکه توالی یابی ویروس در دسترس قرار گرفت

ما از اون برای باز تولیدکردن مقداری پروتئین از روی سطح ویروس استفاده کردیم,

ما میتونیم پروتئین رو بسازیم و پالایش کنیم

و بعد اون رو در دسترس محققان

شرکت های واکسن سازی و کلینیک های تشخیص سراسر دنیا قرار بدیم,

به محض در دسترس قرارگرفتن یک آنتی ژن

همچنان اقدامات پیچیده ی علمی زیادی در پروسه ی ساخت واکسن وجود دارد

از جمله تست بر روی حیوان ها

قبل از اینکه تست های کنترل شده و و محتاطانه ای روی انسان ها انجام شود

تا امنیت و کارآیی آن تضمین شود,

تنها در آن موقع میتوان یک واکسن بالقوه را به عموم مردم ارائه کرد,

تعدادی واکسن مناسب وجود دارن

اما اول باید فرآیند آزمایش های بالینی رو پشت سر بذارن

قبل اینکه هرجای دنیا گفته بشه که

برای استفاده، امن هست,

در جستجوی فوری یک عامل دفاعی در مقابل کووید-19

یک سری واکسن که هرکدوم

به روش های مختلفی ایمنی بوجود میاورند ,در حال ساخته شدن بودند،

از بین آن ها میتوان به موردی اشاره کرد

که با توجه به ویژگی "پروتئین اسپایک" ویروس ساخته شده

و به آن میچسبد و سلول های انسانی را آلوده میکند,

امید به آن است که ,,,این واکسن سیستم های ایمنی ما را قادر سازد

تا این پروتئین هارا در ویروس بشناسند و به آن پاسخ دهند,

پیچیدگی ساخت یک واکسن پایدار

بدین معنی است که

چندین ماه زمان میبرد تا آن واکسن در دسترس عموم قرار گیرد,

از آنجایی که اغلب ویروس ها میتوانند جهش پیدا کنند

این عملیات به طرز بالقوه ای چالش برانگیزتر میشه,

و حتی زمانی که این اتفاق رخ دهد

ممکن است واکنسی که برای گونه ی خاصی از ویروس ساخته شده

غیرموثر از کار در بیاید,

ویروس ها در طبیعت جهش پیدا میکنند چونکه

گاهی اوقات که بازتولید میکنند ,مرتکب یک خطایی میشوند،

و بعد این در دی ان ای و محتویات ژنتیک اون ارگانیسم ذخیره میشه

و در نسل های بعد ادامه پیدا میکنه,

روش دیگه یک فرآیند بازآرایی ناگهانی هست

که در اون بین دو ویروس در یک سلول اختلال بوجود میاد

و ماده ی ژنتیکی خودشون رو با هم به نوعی ترکیب میکنند

که باعث بوجود اومدن یک ویروس جدید میشه,

همین الان نیز، تعدادی از دانشمندان در پکن

ادعا میکنند که ویروس تکامل یافته و به دو گونه ی متمایز تقسیم شده,

"گونه ی "ل" و گونه ی "س,

گونه ی "اس" اولین گونه بوده

و به احتمال زیاد در زمان جهش ویروس از حیوان به انسان پدیدار شده

و گونه ی "ل" بعد از آن ظاهر شده

اما به گفته ی محققان گونه ی رایج تری هست,

اما بقیه از جمله سازمان جهانی بهداشت میگویند که

چنین جهش هایی در هر ویروسی عادی بوده

و معنی و اهمیت خاصی ندارند,

همچنین به نظر نمیرسد که روی نحوه ی کار ویروس

و علائمی که بوجود میاورد، تاثیرگذار باشد,

در کنار جستجوی واکسن ها

طیف گسترده ای از روش های بالینی دیگر به سرعت مورد آزمایش قرار میگرفتند

از جمله تغییردادن داروهای موجود,

این درمان ها استراتژی های جدیدی را در بردارند

از جمله استفاده از پلاسمای خونِ بیماران بهبود یافته,

آن ها در بدن خود

یک مولکول به اسم "پادتن" در خون خود دارند

اینا میتونند مانع از این بشن که یک ویروس افراد دیگر رو مبتلا کنه

یا حداقل علائمشون رو کاهش بده,

در واقع، شما بیماران بهبودیافته ای دارین

که خونشون رو بعد از تصفیه اهدا میکنن

و اون رو به بیماران فعلی میدن,

اما این تکنیک ریسک های متعددی داره

و تحقیقات بیشتری لازم است تا

فهمید این تکنیک چقدر موثر و امن هست,

یکی از نقاط ضعف اینجور درمان ها اینه که

خیلی سخته که مقیاسش رو بالا بُرد

و تصورش سخته که بشه گفت

چطور میتوان هزاران نفر را به این شیوه درمان کرد,

روش دیگری که پزشکان امتحان میکردند پادویروس " هارا در برمیگرفت"

که به گروهی از داروهایی گفته میشود

که با سرکوب توانایی ویروس ها برای تکثیر در درون میزبان

با آن ها مقابله میکنند,

اگه بتونیم پادویروسی پیدا کنیم که جواب بده

قطعاً میتونه همه چیز رو تغییر بده

چونکه برای یک بیماری درمانی پیدا کردید

و این طبیعتاً باعث میشه که

نتایج متفاوت تری رقم بخورن,

در ووهان بعضی از اولین بیمارانی که به شدت مریض شدند

کم کم بهبود پیدا میکردند,

بعد از دریافت کمک های تنفسی

و یک سری تزریق پادتن برای تقویت سیستم ایمنی

امیدی برای پدر "وانگ وی" وجود داشت,

در طول درمان، اون تونست که به تنهایی نفس بکشه

و همچنین بهتر غذا میخرود,

پدر "وانگ وی" مرخص شد و به خانه رفت,

اما والدین او همچنان محتاط ماندند,

از موقعی که پدرم از بیمارستان رفته و به خونه اومده

اون و مادرم در اتاق هایی جدا بودند,

اونا در وضعیت روحی و روانی مثبتی هستند,

اونا در کل خوشحال هستند که درمان با موفقیت انجام شده,

پدر "وانگ وی" یکی از افراد خوش شانس بود

که به لطف درمان پزشکی علائمش زود تشخیص داده شد,

در همین حین که دنیا در انتظار یک واکسن بود

راه حل های فوری و عملی تری اِعمال شدند,

این راه حل ها از شستن دست با صابون گرفته تا استفاده از شوینده های دست

تبدیل به یک عادت برای جلوگیری از شیوع ویروس شدند,

با قرنطینه شدن افراد مشکوک به کرونا ردیابی تماس قدمی پیشرفت کرد,

به بقیه ی ما نیز توصیه شد فاصله گذاری اجتماعی را رعایت کنیم

تا امکان شیوع ویروس کمتر شود,

و در بعضی از کشورها

از طرف دولت یک سری قوانین برای محدودیت اجباری رفت و آمد اعلام شد,

این یک بیماری هست که در جوامع پخش میشه

و از همین رو چاره اش هم در خود جوامع و اجتماعاته

و مردم باید صادق باشند,

اگر مشکوک به بیماری هستید و قرنطینه شدید

لطفاً از قوانین پیروی کنید آداب سرفه کردن و

فاصله گذاری اجتماعی رو رعایت کنید,

ثابت شده که فاصله گذاری اجتماعی یک راه بسیار مهم

برای به تاخیر انداختن اوج شیوع هست,

به علت روند رو به رشد شیوع ویروس

حتی یک کاهش جزئی در تماس

میتواند به طرز زیادی باعث کاهش سرایت ها شود,

اگر یک فرد عادی 2,5 نفر دیگر را مبتلا کند

بعد از 30 روز

حدود 406 نفر از مورد اولیه

مبتلا به ویروس میشوند,

اما اگه فاصله گذاری اجتماعی بتونه

فقط نصف میزان سرایت ها در روز اول رو کاهش بده

بعد از 30 روز ,تنها 15 نفر مبتلا میشوند،

کارهای زیادی هست که جامعه بتونه برای مبارزه با این ویروس بکنه

و این جور تعهد از سوی جامعه

باید به عنوان یک عامل دیگه مد نظر قرار داده بشه,

در اوایل مارس شیوع به نقطه ی بحرانی ای رسید,

تعداد موارد ابتلا در بیرون از چین از خود چین نیز سریعتر در حال افزایش بود,

ویژگی های یک پاندمی را نشان میداد,

ممکنه فصل ها تاثیر زیادی در نتیجه ی این روند داشته باشند,

در گذشته، تغییرات آب و هوایی باعث مهار بیماری ها میشده,

گمون نکنم که به خاطر سال نوی چینی ها

و جا به جایی و ازدحام مردم باشه که این شیوع پیشرفت کرده,

در عوض، زمستان نقش مهمی داشته,

فصل زمستان و فعالیت های بازار دام,

چونکه ویروس در محیط های سردتر بیشتر زنده میمونه,

این نظریه نشان میدهد که شرایط سرد آب و هوایی در زمستان

به گسترش ویروس کمک کرده

و بیانگر آن است که ویروس میتواند در زمستان نیمکره ی شمالی بازگردد,

اما این علم قطعی نیست

و بقیه شک دارند که ویروس وابسته به آب و هوا باشه,

آیا ویروس در زمستان بعدی در نیمکره ی شمالی بازمیگردد؟

این جمله یعنی اینکه ما فرض کنیم که ویروس از بین میره

و به نظر من احتمالش خیلی کم هست,

به نظر من ما بتونیم مراکز شیوع رو در آینده پیش بینی کنیم

ریشه کن کردن کامل یک ویروس کار سختی است,

حتی اگر به نحوی این ویروس کرونا در میان انسان ها ریشه کن شود

ولی اگر همچنان در حالت طبیعی خود در حیوان های میزبان باقی بماند

ممکن است که دوباره در جامعه ی انسانی ظاهر شود,

و در واقع حتی میتواند که تبدیل به یک ویروس تنفسی رایج شود,

تلقی میشد که ویروس سارس یک پدیده ی یکباره بوده

و الان فکر میشه که به صورت طبیعی کاملاً از بین رفته,

مشخص نیست که نتیجه چی خواهد بود

اما خطر این بیماری های نو ظهور هم همینه

مشکل چیزی نیست که ما ازش میدونیم مشکل چیزیه که ازش نمیدونیم,

در اوایل ظهور آن ها همیشه پتانسیلشون ناشناخته هست,

شیوع سارس در سال 2003 دنیا را غافلگیر کرد,

مجموعاً 9 ماه طول کشید

تا ویروس در سراسر جهان ریشه کن شد,

کارشناسان پیش بینی میکنند که کروناویروس سندرم حاد تنفسی 2 و

و بیماری همراه با آن میتوانند مدت طولانی تری دوام بیاورند,

اما به نظر میرسد کشورهایی که مستقیماً تحت تاثیر شیوع سارس قرار گرفتند

الان قوی تر شده اند

و استراتژی های کلیدی مهار ویروس را سریعتر پیاده سازی میکنند,

ما یاد گرفتیم که ارتباطات بسیار مهمه

به اشتراک گذاشتن اطلاعات بسیار مهمه,

روش های پیشگیری از شیوع سنتی همچنان جواب میده,

و باید با سرعت و صلابت و دقت انجام بشه

و مردم جامعه هم باید تعهد کامل داشته باشند,

اگه ما نحوه ی زندگی کردن کشت کردن و غذاخوردنمون رو عوض نکنیم

باز دوباره و دوباره اتفاق میفتد,

در اواخر مارس

بارقه ی کم سوی امیدی برای کسانی که در مرکز ویروس، ووهان

ساکن بودند، وجود داشت,

ما قطعا داریم میبینیم که آمار داره به شدت پایین میاد,

مردم چین واقعاً با این مسئله

مثل جنگ با یک دشمن نامرئی برخورد کردند,

بنابراین قطعاً حس میکنیم که خیلی به شکست کامل اون نزدیک شدیم,

با یک کاهش شدید در آمار موارد ابتلای بومی به کووید-19

چین در حال پیداکردن برتری نسبت به ویروس بود,

با ظهور ویروس کشور که در نبردی قرار گرفته بود،

زخم دیده، سراسیمه اما خوش بین بود

و دانش خود در مورد ویروس را که به سختی بدست آورده بود، به بقیه دنیا ارائه کرد

که جنگشان علیه ویروس کرونا تازه شروع شده است,

در حالیکه کشورهای دیگر با آمار ابتلای بیش از پیش در تقلا بودند

چین و حتی ووهان به طور موقت به رویه ی عادی خود بازگشتند,

شهروندان برای اولین بار پس از چندین هفته

اجازه پیدا کردند تا از مناطقشان بیرون بیایند

و کسب و کار ادامه پیدا کرد,

قطعاً حس خوب و آزادی میده که تقریباً بعد از دو ماه قرنطینه

بتونی فقط از محله خودت بیرون بیای و راه بری,

مردم همچنان وقتی بیرون میروند ماسک میزنند

اونا همچنان فاصله گذاری اجتماعی شون رو حفظ میکنند

چونکه الان همه در ووهان یک حس مسئولیت پذیری دارن که

اجازه ندن دوباره چنین اتفاقی بیفته

شهر به مرور در حال بازگشایی خودش بود

در حالی که بقیه ی دنیا درهای خودش رو می بست,

به نظر میرسه که فعلاً اقدامات شدید چین باعث کاهش تهدید شده,

اگر بقیه ی دنیا نیز بتواند اقدامات جدی و سختگیرانه ای اعمال کند

ممکن است پیش بینی های بسیار غم انگیز هرگز به وقوع نپیوندند,

جستجو برای یافتن واکسن کووید-19 زمان خواهد بُرد,

و تضمینی نیست که واکسنی جواب دهد,

برای همین کارشناسان میگویند که

بهترین چاره و عامل محافظت در برابر ویروس

شاید در آزمایشگاه های تحقیق نباشد,

اشتباه است که فکر کنیم علم پزشکی میتونه به تنهایی

جلوی شیوع رو بگیره

چیزی که میتونه جلوی شیوع رو بگیره علوم رفتاری هست

اینکه مردم درک کنن چی باعث شیوع میشه

و چطور میتونن از خودشون محافظت کنند,

این بهترین راهِ پیشرفت به جلو هست,

بهترین راه برای مهار شیوع یک بیماری,

رسانه اینترنتی مای موویز mymvz.pw جامعترین سایت فیلم و سریال

رسانه اینترنتی مای موویز mymvz.pw جامعترین سایت فیلم و سریال