Original subtitles

‫- سلام. ‫- سلام.

‫- میشه بیام تو؟ ‫- آره.

‫بیا تو.

‫حواست به این ظرفه باشه.

‫- یاکوب، یه لحظه برو کار دارم. ‫- باشه.

‫- سلام. ‫- سلام علیک.

‫- قهوه می‌خوری؟ ‫- رفته بودم شرکت، پیش [یانوش] کوآتکوفسکی.

‫همه‌شون زهره‌ترکن.

‫- منظورت چیه «زهره‌ترکن»؟ ‫- ترسیدن.

‫ترسیدن که نکنه همه چیز به هانکا ربط داشته و ‫هر کی این کار رو کرده، دشمن هانکا بوده.

‫کوآتکوفسکی چیزی نگفت؟

‫می‌دونی اگه روزنامه‌ها بنویسن که ‫شرکت تورکوو آتیش‌بیار معرکه بوده، چی میشه؟

‫فکر کن بنویسن میشا فقط واسه یه مشت زغال مُرده!

‫یعنی چی؟

‫دیگه خونه‌ها رو نمی‌خرن؟

‫- نمی‌دونم. ‫- مگه دیوونه شدن؟ می‌دونی چقدر خرج کردن؟!

‫- الان پا پس نمی‌کشن. ‫- اینشو دیگه من نمی‌دونم.

‫ولی حتماً دست نگه می‌دارن. ‫از خرید خونه‌ها بگیر تا کارهای استخراج.

‫فعلاً که تصمیم گرفتن تا آروم شدن اوضاع، صبر کنن.

‫تا کِی؟

‫- دو ماه دیگه، سه ماه؟! ‫- نمی‌دونم.

‫خودِ کوآتکوفسکی گفت؟

‫ریناره.

‫بفرمایید، ماسورُوا هستم.

‫باشه حتماً. الان میام.

‫تا ۵ دقه دیگه اونجام. ‫باشه.

‫ممنون.

‫اومدن دم در شهرداری. ‫باید برم درو براشون باز کنم.

‫تیم ترجمۀ تی‌وی‌وُرلد تقدیم می‌کند. ‫TVWorld.info

‫زیرنویس از مسیح محمودزاده ‫masihm.ir | @masih_mzsh

‫پوستینا

‫- سلام. ‫- بفرمایین تو.

‫- سلام. ‫- سلام.

‫- اگه یه وقت لازم شد، اینم کلید دستشوییه. ‫- ممنون.

‫اگه باز هم پیداش نشه، چی؟ ‫اون وقت چی کار می‌کنین؟

‫اینقدر می‌گردیم تا پیداش کنیم.

‫می‌دونی...

‫اگه این اتفاق نیفتاده بود، ‫خیلی وقت پیش مردم از اینجا رفته بودن.

‫- واسه همین این سؤالو پرسیدم. ‫- می‌دونم. در جریانم.

‫ولی کاری از دست کسی بر نمیاد. ‫وضعیت خیلی پیچیده‌ایه.

‫درسته.

‫ممنون.

‫- من همین اتاق کناریم. اگه چیزی بود، صدا بزنین. ‫- ممنون.

‫بیا تو.

‫- سلام. ‫- سلام.

‫- واسه تست دادن، اومدم. ‫- باشه. اسمت چیه؟

‫یوزف تُوارژ.

‫- بفرما بشین. ‫- ممنون.

‫- کارت شناسایی همراهته؟ ‫- آره.

‫- نمی‌خواد لباسمو در بیارم؟ ‫- نه.

‫دهنتو باز کن.

‫- بالاخره یه کاری کردن. ‫- آخرشم هیچکی رو نمی‌گیرن. می‌بینی.

‫چرا؟

‫- اگه تو قاتل بودی و می‌دونستی که ازت دی‌ان‌ای دارن... ‫- خب...

‫- می‌رفتی تست بدی؟ ‫- معلومه که نه!

‫- دقیقاً. فرار می‌کردی. ‫- بعدش کجا می‌رفتی، فرانتی؟

‫به محض این که می‌دونستن فرار کردی، ‫دستت رو می‌شد و پلیس می‌اومد می‌گرفتت.

‫تا بخوای به خودت بیای، کارت تمومه.

‫مخصوصاً تو که نمی‌تونی بدوی!

‫پاول آبراهام

‫پاول آبراهام

‫▓ول آبراهام

‫▓▓ آبراهام

‫▓▓▓براهام

‫▓▓▓براهام

‫▓▓▓▓اهام

‫▓▓▓▓هام

‫▓▓▓▓▓م

‫م▓▓▓▓▓

‫▓▓▓▓▓▓

‫دیگه هیچوقت مثل قبل نمیشه.

‫چی؟ منظورت چیه؟

‫ما دیگه هیچوقت اون آدم‌های قبلی نمیشیم.

‫نه.

‫زندگی همینه.

‫لویزا میکولیک.

‫۷۵۳-۸۴۲-۲۵۱.

‫همه اومدن.

‫- حتی آبراهام؟ ‫- اول از همه‌شون.

‫- با رینار حرف زدی؟ ‫- آره.

‫تا چند روز دیگه خبر میدن.

‫گفت که بهت زنگ می‌زنه.

‫ممنون که واسه دادرسی اومدی.

‫اگه نیومده بودی، ولم نمی‌کردن.

‫فقط به خاطر مادرت این کارو کردم.

‫اومده بود خونه‌مون.

‫نمی‌خواستم توی پوستینا دیده بشم. ‫همین که پدر و مادرم اونجان، بسه.

‫دارم میرم لیبِرِتس.

‫فردا راه می‌افتم.

‫یکی از رفیق‌های مارتین استرانسکی ‫اونجا شرکت زده. مارتین سفارشمو کرده.

‫اصلاً نمی‌خواستم اینجوری بشه کلارا.

‫گفتم... کارِ یه باره، دیگه سمتش نمیرم.

‫«گِرِدی» هِی تو گوشم می‌خوند که ‫اگه برم لهستان و چهارتا قرص واسه‌ش بیارم،

‫خرده‌حساب ماشینو برام صاف می‌کنه.

‫ولی بعد بوی پول به دماغم خورد و...

‫- گرفتارش شدم. ‫- همۀ حرف‌هاتو توی دادگاه شنیدم.

‫به خدا راسته، کلارا. دروغ نمیگم.

‫اگه دستت رو نمی‌شد، همین‌جور ادامه می‌دادی لوکاش.

‫می‌دونی، وضع ما هیچوقت مثل خونوادۀ شما خوب نبود.

‫درسته بابات یه کم پرته،

‫ولی مادرت به اندازۀ کافی پول در می‌اورد.

‫نمی‌خوام آخرش مثل بابام...

‫مسخرۀ این و اون بشم.

‫هیچکی باباتو مسخره نمی‌کنه.

‫خیلی هم آدم خوبیه، همه دوسِش دارن.

‫همه‌ش توی ذهن خودته.

‫برات آرزوی موفقیت می‌کنم.

‫خدافظ.

‫وویتا کروشینا؟

‫- این پسره که به زور راه میره! ‫- بهش دستبند زده بودن، داشتن می‌بردنش.

‫چرا اونو دستگیر کردن؟ ‫اون که اصلاً تست دی‌ان‌ای نداده.

‫- هنوز ۱۵ سالش نشده. ‫- به رینار زنگ بزن.

‫- زدم، جواب نداد. ‫- یه بار دیگه بزن.

‫وویتا...

‫می‌دونم خیلی گذشته، ولی سعی کن یادت بیاری.

‫اون روز که میشا گم شد، داشتی ‫چی کار می‌کردی؟

‫چهارشنبه بود،

‫وسط هفته،

‫بیست و سوم فِوریه.

‫چهارشنبه‌ها چی کار می‌کنی؟

‫چه ساعتی از مدرسه مرخص میشی؟

‫- یه ربع به دو. ‫- با سرویس مدرسه میای؟

‫صبر کن...

‫- گفتی بیست و سوم فوریه؟ ‫- آره.

‫اون روز که اصلاً وویتا اینجا نبوده.

‫با بچه‌های کلاستون رفته بودی کوه، یادته؟

‫از طرف مدرسه رفته بودن اشپیندلروف.

‫تا جمعه اونجا بودن.

‫- اردوی مدرسه؟ ‫- آره.

‫خودم وقتی برگشتن، رفتم دنبالش.

‫همه جا پر پلیس بود، ‫داشتن دنبال میشا می‌گشتن.

‫تموم‌مدت اونجا بودی؟ جایی نرفتی؟

‫نه.

‫خب... آدرس مدرسۀ وویتا رو می‌خوایم.

‫چندتا از همکلاسی‌ها و معلم‌هاش باید حرفشو تأیید کنن.

‫کاری نداره. می‌تونم شمارۀ معلمش رو بهت بدم.

‫ممنون. یه لحظه صبر کنین.

‫همه توی شهر دیدن. ‫چرا وویتا رو دستگیر کردین؟

‫چون بین دی‌ان‌ای پدر وویتا کروشینا و اونی که...

‫ توی کالبدشکافی پیدا کرده بودیم، ‫شباهتی جزئی وجود داشت.

‫معنیش چیه؟

‫یعنی که قاتل میشا...

‫از بستگان نزدیک پتره کروشیناست.

‫- پدر، برادر یا پسرش. ‫- چی؟

‫آقای پتره کروشینا برادری نداره، پدرش هم مُرده، ‫به خاطر همین فرض کردیم که کار پسرشه.

‫کار وویتاست؟!

‫اون تا کلبه هم نمی‌تونه بیاد.

‫حتماً توی آزمایشگاه اشتباه کردن.

‫چون وقتی میشا گم شده بود، ‫وویتا ۱۰۰ کیلومتر اون طرف‌تر وسط کوه بوده.

‫معلم و همکلاسی‌هاش، حرفشو تأیید کردن.

‫خب... حالا چی کار می‌کنین؟

‫تکلیف چیه؟

‫باید دوباره از همه تست بگیریم.

‫ما یه مدرکی داریم که ثابت می‌کنه ‫کشتنِ اون الاغه، زیر سر آبراهام بوده.

‫یکی از بچه‌های کانون واسه‌ش انجام داده. ‫تیبور بالگ.

‫شاید اون‌ها چیزی بدونن.

‫چی؟

‫پسره چندتا عکس گرفته. توی گوشیش هست.

‫این گوشی رو از کجا اوردین؟

‫چه فرقی داره؟ ‫باید الان از اون پسره و آبراهام بازجویی کنی.

‫خانم سیکوروا، هیچ مدرکی وجود نداره که...

‫قتل میشا رو به کشتن اون الاغه مرتبط کنه.

‫ما از بالگ تست گرفتیم و مشخص شد که قاتل نیست.

‫تیبور بالگ با آبراهام دیده شده.

‫شمارۀ آبراهام رو گوشیشه. ‫به هم زنگ زدن.

‫این چی رو ثابت می‌کنه؟ ‫که به تاکسی تلفنی زنگ زده؟

‫خانم سیکوروا...

‫یه بار ازتون خواستم توی تحقیقات دخالت نکنین.

‫دیگه حرفمو تکرار نمی‌کنم. ‫خدانگهدار.

‫اگه هیچوقت نفهمیم، چی؟

‫پوستینا رو صاف می‌کنن.

‫همۀ آدم‌ها گم و گور میشن.

‫هر چی بوده، نابود میشه.

‫پیداش می‌کنیم.

‫اگه پلیس نکرد، خودمون پیداش می‌کنیم.

‫چجوری پیدا می‌کنی؟

‫تو که آدرس خونه‌های جدیدشون رو نمی‌دونی.

‫فکر کردی این‌ها برمی‌گردن و ‫پشت سرشونو نگاه می‌کنن؟

‫آبراهام... ماساروا...

‫بچۀ اون‌ها که توی قبر نیست.

‫آبراهام بازم تاکسیش رو می‌رونه ‫و مسافرها رو می‌چاپه.

‫ماساروا هم هر صبح، کرکرۀ مغازه رو بالا میده.

‫زندگی واسه اون‌ها هیچ فرقی نمی‌کنه.

‫کارله...

‫باید برم خونه.

‫- خدافظ. ‫- خدافظ.

‫کمک!

‫- ولم کن! ‫- یه کم تکونش بده!

‫- ول کن! ‫- بگیرش!

‫ولم کن! دیگه بسه.

‫- ولم کن! ‫- برو تو کارش!

‫بخوابونش!

‫عکس‌ها رو بعداً بهم بفرست.

‫پتره؟

‫پتره؟

‫کروشینا اینجا نیست؟

‫- نه، دیگه نیست. ‫- واسه چی؟

‫توی شرکت استخراج معادنه. ‫دیگه اونجا کار می‌کنه.

‫اگه الان بری، شاید خونه‌ش باشه.

‫- تو هم داری میری؟ ‫- آره.

‫بچه‌ها رو کجا می‌ذاری؟

‫همین دور و بر. ‫هر جایی واسه‌شون جا بود.

‫اون پسرۀ اهل هرادِتس رو یادته که...

‫یه پیرزنی رو توی خونه‌های سازمانی کشته بود؟ ‫با قیچی زده بودتش. قبلاً اینجا بود.

‫- اون موقع تو هم اینجا بودی؟ ‫- آره.

‫نمی‌دونی الان چی کار می‌کنه؟

‫چطور مگه؟

‫خبری ازش نداری؟

‫خبر خاصی ندارم. ‫فقط شنیدم که رفته پراگ.

‫- آزاد شده؟ ‫- آره.

‫وقتی پیرزنه رو کشت، ۱۴ سالش بود. ‫هنوز مسئولیت کیفری نداشت.

‫- ۱۸ سالش که شد، آزادش کردن. ‫- کسی رو سرش هست که کارشو تکرار نکنه؟

‫نه... فکر نکنم، نیست.

‫به خاطر همین اومدی؟

‫تو چی؟

‫تو چی کار می‌کنی؟

‫میری یه کانونِ دیگه مشغول میشی؟

‫هنوز نمی‌دونم.

‫شای‍...

‫وویتا!

‫پتره...

‫یه لحظه وقت داری؟

‫چی شده؟

‫توی کانون دنبالت می‌گشتم.

‫نمی‌دونستم دیگه اونجا کار نمی‌کنی.

‫با پلیس در مورد قضیۀ وویتا و ‫اون تست اشتباهی صحبت کردم.

‫آره، به من هم گفتن توی آزمایشگاه اشتباه شده.

‫وقتی میشا گم شد، اصلاً وویتا اینجا نبوده.

‫وویتا آزارش به مورچه هم نمی‌رسه.

‫اگه یه وقت فکر کردی کار منه،

‫بدون که اون موقع جلسۀ شورای شهر بودم. ‫همۀ مردم شاهدن.

‫همیشه بهت حسودیم می‌شد.

‫- واسه چی؟ ‫- همۀ دخترها خواطرخواهت بودن.

‫همیشه می‌گفتم: «این پسره چی داره؟»

‫هر چی بود...

‫- هانکا رو هم خاطرخواهت کرده بود. جدی میگم. ‫- این چه حرفیه!؟

‫رویِ هم چند نفر بودن؟ ‫گابینا رو که خبر دارم،

‫رادسا میکولیکُوا و مارکتا هم بودن. ‫ولی فقط این‌ها نیستن.

‫یه وقت‌هایی به سرم می‌زنه که با هانکا هم بودی.

‫مگه دیوونه شدی؟

‫می‌دونم که چه حسی داری، پتره.

‫دلت نمی‌خواد به زنت خیانت کنی، ‫دوست نداری دلشو بشکنی،

‫ولی دست خودت نیست.

‫توی خونِته.

‫همینجوری به دنیا اومدی. ‫کاری از دستت بر نمیاد. توی ژنته.

‫منظورت چیه، کارله؟

‫این ژن‌ها هم چیز عجیبی‌ان.

‫یه مشت ذرۀ ریزه‌پیزه‌ن، ‫ولی آخرِ سر، همۀ تصمیماتو می‌گیرن؛

‫این که کی باشی،

‫چی کارها بکنی،

‫چه شکلی باشی.

‫می‌خوام وویتا رو ببرم مدرسه. ‫دیگه به اندازۀ کافی کشیده.

‫واسۀ همین وویتا رو گرفتن، نه؟

‫پلیس از همۀ مردهای بالای ۱۵ سال تست گرفت، ‫ولی فقط با نمونۀ تو شباهت داشت. پس اومدن وویتا رو گرفتن.

‫هیچکس به ذهنش نرسید که شاید ‫یه توله‌کروشینای دیگه این وَرها باشه.

‫چی داری واسه خودت میگی؟ ‫عقلتو از دست دادی؟

‫کدومشونه؟ ‫پسر میکولیک، یا ماسارُوا؟

‫- گورتو گم کن! ‫- کدومشونه؟

‫گفتم گم شو!

‫- برو! ‫- کدومه؟

‫برو کارله، اذیتمون نکن.

‫کدومه؟

‫چی کار داشت؟

‫[شهرداری]

‫[اسلاید همه‌پرسی]

‫[مانور آتش‌نشانی ۲۰۱۴]

‫ادارۀ پلیس پوستینا، بفرمایید.

‫- سلام، کروشینا هستم. ‫- سلام. چه کمکی از دستم بر میاد؟

‫- باید با سربازرس رینار صحبت کنم. ‫- یه لحظه.

‫باید منتظر باشید.

‫سلاممو به اون وروجک برسون.

‫- باشه. خدافظ. ‫- خدافظ.

‫این‌ها چقدر میشه؟

‫مارکتا! کجایی؟!

‫سه تا از این‌ها برداشتم.

‫خودت دیگه حساب کن.

‫- الو؟ ‫- خانم سیکوروا؟

‫- بله؟ ‫- می‌دونید شوهرتون کجاست؟

‫نه، نمی‌دونم.

‫چی شده؟!

‫- اگه یه وقت پیداش شد، زنگ بزنین. ممنون. ‫- باشه.

‫به [مارکتا] ماسارُوا زنگ بزن، ‫ببین پسرش کدوم مدرسه میره.

‫- من میرم باقی بچه‌ها رو خبردار کنم. کنار ماشین منتظرتم. ‫- باشه.

‫باشه.

‫باشه، الان.

‫- مارکتا! به تو هم زنگ زدن؟ ‫- آره.

‫کارله افتاده دنبالش. با ماشین من بیا.

‫- می‌شناسیش؟ ‫- آره. تو کلاس C نیست؟ کلاس Cﻪ.

‫- کلاسش کجاست؟ ‫- طبقۀ دوم، کنار آزمایشگاه.

‫اینجا کلاس هشتمِ Cﻪ؟

‫یاکوب ماسار کجاست؟

‫- امروز نیومده. ‫- چرا؟

‫- چراشو نمی‌دونم. ‫- مریض شده؟

‫- دیروز اومده بود. ‫- فکر نکنم.

‫سلام آقا معلم!

‫هفتۀ پیش توی «بارِ کا» با هم بودیم!

‫خوش می‌گذروندیم.

‫درسته... ‫یاکوب ماسار رو می‌شناسی؟

‫- همون که کلاس Cﻪ؟ می‌شناسم. ‫- نمی‌دونی کجاست؟

‫احتمالاً خونۀ واندارچکه. ‫همیشه خونۀ اون پسره‌ست.

‫- خونه‌شون کجاست؟ ‫- مجتمع مسکونی فیالکا. نزدیک خونۀ ماست.

‫- آدرس دقیقش چیه؟ ‫- خیابون هاولیچْکُوایِ ۱۲.

‫- هاولیچْکُوای ۱۲. ‫- آره.

‫دنبال کسی می‌گردین؟

‫اینجا چی کار می‌کنی؟

‫- کی بود؟ ‫- نمی‌دونم.

‫- چی کار داشت؟ ‫- هیچی.

‫برید خیابون اون طرفی، ‫حواستون به پشت مدرسه باشه.

‫خیلی ازتون ممنونم.

‫اگه احیاناً خبری شد، همکارهام...

‫ببخشید.

‫- یاکوب کجاست؟ ‫- امروز مدرسه نیومده. خبر ندارین کجا رفته؟

‫نه.

‫کارله سیکورا دنبالشه. ‫پسرتون تلفن همراه داره؟

‫- آره ولی برنمی‌داره. ‫- یه بار دیگه زنگ بزنین.

‫هماهنگ کن که بچه‌ها تلفنش رو ردیابی کنن. ‫بگو که وقت تلف نکنن.

‫باشه، الان.

‫- میشه شما هم همراهمون بیاین؟ ‫- باشه.

‫[مامان]

‫دست از سرت برنمی‌داره. ‫جواب بده که خودشو می‌کشه.

‫متأسفانه دستم بنده!

‫- بله؟ ‫- پیک موتوری‌ام.

‫میشه درو بزنین؟

‫واسه کی بسته اوردی؟

‫برو تو.

‫[واندارچک]

‫این دیگه کیه؟

‫خفه‌ش کن.

‫بابای میشا سیکورواست!

‫اینجا چی کار داره؟

‫گفتم گوشیتو بذار رو سایلنت.

‫- به کسی نگفتی که اینجایی؟ ‫- نه، به کی بگم؟!

‫خب...

‫ول کرد.

‫- جمع کن که بری. ‫- اگه هنوز اون بیرون باشه، چی؟

‫کسی نیست، رفته.

‫خبری نیست.

‫از در پشتی برو؛ ‫شاید جلوی ساختمون منتظرت وایساده باشه.

‫خدافظ.

‫وایسا.

‫آقای سیکورا...

‫ولم کن!

‫رینار هستم.

‫کجا؟

‫- تو راهیم. ‫- چی شده؟

‫دور بزن برو مجموعۀ مسکونی فیالکا.

‫یه پیرزنی از اونجا زنگ زده. ‫به نظر میاد شوهر شما و پسر شما رو دیده.

‫- آدرس دقیقش چیه؟ ‫- خیابون هاولیچکوای ۱۲.

‫سر و صدا نکن.

‫آقای سیکورا...

‫من کاری نکردم.

‫کمک! کمک!

‫کمک کنین! کمک! ‫کمک کنین!

‫- داد نزن! ‫- یاکوب!

‫اعتراف کن کثافت!

‫- اعتراف کن. ‫- کارله!

‫بذار بره، کارله!

‫یاکوب!

‫بذار پسرم بره، کارله!

‫- اعتراف کن! ‫- کمک!

‫- تو رو خدا کارله! ‫- کار من نیست.

‫اعتراف کن کثافت! راستشو بگو!

‫کار من نیست.

‫- کمک! ‫- چرا کشتیش؟

‫- آقای سیکورا! ‫- همونجا وایسا!

‫- دیگه نمی‌تونم. ‫- اعتراف کن وگرنه می‌ندازمت.

‫- به خدا کار من نیست. ‫- بذار بره. ارزششو نداره.

‫- تو دخالت نکن. ‫- کمکم کن. دارم می‌افتم.

‫- بذار بره کارله. ‫- دخترمو کشته...

‫- این کار فایده‌ای نداره. ‫- واسه من داره.

‫آخه چرا دختر من؟

‫سر عقلش بیار.

‫کارله... نذار بدون مجازات بره.

‫مجازات؟ این بچه‌ها که مجازات نمیشن.

‫- تو رو خدا کمک کنین! ‫- کارله، بذار پسرم بره.

‫دارم میام اونجا...

‫کمک! تو رو خدا!

‫- ولش می‌کنن که بره. ‫- کمک!

‫گناه دخترم چی بود؟

‫زنگ بزن یکی از بخش جرایم کودکان بیاد ‫تا کارهای بازجوییش رو انجام بدیم.

‫می‌خوای چی کار کنی؟ من که ۱۵ سالم نشده.

‫نمی‌تونین زندان بف‍...

‫- ولش کن واشکو! ‫- ببرش از اینجا.

‫- سلام. ‫- سلام.

‫- سلام. ‫- سلام.

‫ایشون خانم ویتاسْکواست از بخش جرایم کودکان.

‫- می‌خوام با مادرم حرف بزنم. ‫- دیگه واسه این ننه‌من‌غریبم‌بازی در اوردن‌ها خیلی دیر شده.

‫به اتهام قتل میشا سیکوروا تحت بازداشتی.

‫- باید باهاش حرف بزنم. ‫- امکانش نیست.

‫باید بهش بگم که تقصیر اون زنیکه‌ست.

‫- کدوم زنیکه؟ ‫- هانیه سیکوروا. همه توی پوستینا از دستش عاصی‌ان.

‫واسه همین دخترشو کشتی؟ ‫چون مردم از دستش عاصی‌ان؟

‫دخترش همیشه بهم می‌خندید!

‫جلوی همه بهم می‌گفت که بابام ‫به خاطر من و مادرم ولمون کرده.

‫می‌گفت تحمل ما رو نداشته. ‫بابای خودش مگه کیه؟

‫واسه همین میشا رو کشتی و بهش تجاوز کردی؟

‫سربازرس رینار!

‫ببرینش.

‫کار یاکوب نیست، هانکا.

‫پسر خوبیه. خودم بزرگش کردم.

‫- می‌دونم همچین کاری نمی‌کنه. ‫- لطفاً برید طبقۀ پایین، خانم ماساروا.

‫همراهم بیاین، خانم ماساروا. ‫بیاین.

‫- کار یاکوب نیست. پسرم بی‌گناهه، هانکا. ‫- لطفاً بیاین. بیاین.

‫همچین کاری از دستش بر نمیاد. ‫بچه‌م بی‌گناهه.

‫بیاین.

‫یاکوب ماسار، جلوی کلبه با دخترتون برخورد داشته.

‫دیده که کسی نیست و...

‫بقیۀ... داستان...

‫- به دخترم تجاوز کرده؟ ‫- نه.

‫میشا باکره از دنیا رفته.

‫سعی کرده بهش تجاوز کنه ولی...

‫موفق نشده و...

‫از دستش استفاده کرده.

‫از قرار معلوم یاکوب...

‫عادت داشته ناخنش رو بجوه؛

‫اینجوری از خودش اثر به جا گذاشته.

‫بعدش میشا رو تا چاه کشیده و...

‫اونجا انداخته.

‫اینقدر هم به عقلش رسیده که...

‫کلیدهای میشا رو برداره و جای دیگه‌ای بندازه، ‫تا ما رو گمراه کنه.

‫ولی آخه چرا؟

‫چرا این کارو کرده؟

‫هنوز دقیق نمی‌دونیم.

‫روی تلفن همراهش چندتا عکس، ‫شبیه به اون عکس‌های تیبور بالگ پیدا کردیم.

‫بالگ انکار می‌کنه ولی...

‫یاکوب اعتراف کرده که دو نفری اون الاغه رو کشتن.

‫احتمالش وجود داره که انگیزه‌ش از اختلاف بینِ...

‫شما و مادرش شکل گرفته باشه.

‫خیلی نسبت به مادرش حساسه.

‫ضمناً...

‫یاکوب و میشا اون روز توی مدرسه ‫با هم بگومگو داشتن.

‫شاید هیچوقت نتونیم...

‫دلیل واقعیش رو بفهمیم.

‫شاید اصلاً دلیل قانع‌کننده‌ای در کار نباشه.

‫برو بالا.

‫بلندش کن، بیار...

‫وایسا، سنگینه، خودم می‌برم.

‫- دو نفری می‌بریم. ‫- سبکه.

‫وسایل رو بار زدیم، خانوم.

‫- آدرس خونه رو بلدین؟ ‫- بله. ییراسْکوا ۳۷۵، طبقۀ چهارم.

‫برید، ما میایم.

‫داریم میریم.

‫شاید واسه برداشتن چندتا خرت و پرتِ دیگه برگردم، ‫ولی فکر نکنم تا اون موقع اینجا باشی.

‫اگه یه وقت کمک خواستی، ‫من توی کلبه‌م هستم.

‫خدافظ.

‫خدافظ.

‫خدافظ.

‫خدافظ کلارا.

‫کمربندت.

‫وایسا، گوشیم رو جا گذاشتم.

‫الان برمی‌گردم.

‫بابا...

‫زیرنویس از مسیح محمودزاده ‫masihm.ir | @masih_mzsh

‫حمایت از من برای پیشبرد پروژه‌های بعدی: donate.masihm.ir ‫عضویت در خبرنامۀ جدیدترین زیرنویس‌ها: masihm.ir/subtitle

‫♪ Waldemar Matuška - Sbohem lásko ♪

‫یادمه اون وقت‌ها شونزده سالمون بود

‫دنیا با ما دو تا چه مهربون بود

‫چشم‌های آبی آسمونیت دلم رو می‌برد

‫ولی ته دلم... می‌دونستم... ‫من آدمی نیستم که پیشت بمونم

‫خدا نگه دارت اولین عشق

‫اولین عشق، خدا به همراه

‫رفتنم دست خودم نیست

‫کار این پاهای دنیاندیده‌ست

‫خدا می‌دونه که دوسِت داشتم

‫ولی ازم چه توقعی داشتی؟

‫من اونی که می‌خواستی نبودم

‫باید رختمو از این خونه می‌بستم

‫زمونه گذشت و من هنوز حیرونم

‫هر خونه‌ای که بودم، انگار نبودم

‫شعرهایی که این دل سرود، ‫مرهمی بودن

‫روی این دردم که چرا همیشه من

‫چشم آدم‌ها رو خیس می‌کردم

‫masihm.ir 19.02.2018 © ‫ver 1.5