Original subtitles

Tο Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών στηρίζει όλους τους τομείς της επιστήμης

της εκπαίδευσης και της μηχανικής.

Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών εκεί που αρχίζουν οι ανακαλύψεις.

Αυτή η ταινία είναι φόρος τιμής στους αρχαίους Έλληνες εξερευνητές,

των οποίων οι ιδέες φωτίζουν ακόμα τον κόσμο μας.

Και σαν ΕλληνοΑμερικανός, είμαι περήφανος

που εξυμνώ το πνέυμα και τα επιτεύγματα τους.

Ελπίζω όλοι να εντυπωσιαστείτε και να εμπνευστείτε από

την ιστορία και τα θαύματα της αρχαίας Ελλάδας.

Γεια σας. Είμαι η Νία Βαρντάλος.

Στο "Γάμος αλά Ελληνικά" σας μίλησα για τα Ελληνικά ήθη και έθιμα.

Τώρα θέλω να μοιραστώ μαζί σας, την ιστορία και την αρχαιολογία

του πολιτισμού που τόσο πολύ αγαπώ.

Μετάφραση εξ' ακοής "Άγνωστος"

Πριν από 2500 χρόνια, οι πρόγονοι μας μυήθηκαν στην πιο ριζικά

καινοτόμο περίοδο στην ανθρώπινη ιστορία.

Επαναπροσδιόρισαν, την τέχνη, την λογοτεχνία, την ιατρική και την φιλοσοφία.

και δημιούργησαν έναν νέο τύπο, κοινωνίας που βασιζόταν στην ισότητα.

Μια δημοκρατία.

Κατά κάποιον τρόπο, είμαστε όλοι γιοι και κόρες των αρχαίων Ελλήνων.

Είμαι Έλληνας, το ίδιο και εσείς.

Οι Έλληνες ήταν οι πρώτοι που

γιόρτασαν το ανεξάρτητο πνεύμα, όπως και εσείς.

διαμόρφωσαν αυτό που θεωρείτε εσείς καλό, αληθινό και όμορφο.

Ελλάδα Μυστικά του Παρελθόντος

Συγχρονισμός & Επεξεργασία Υποτίτλων by hdxrays

Σε όλη την Ελλάδα, μυστικά αυτού του λαμπρού παρελθόντος

βρίσκονται θαμμένα, περιμένοντας να βγούν στο φως της μέρας.

Aυτή είναι η αναζήτηση των αρχαιολόγων.

Μετά από 2000 χρόνια, ναυτικοί ανέσυραν το άγαλμα του Ποσειδώνα,

του θεού της θάλασσας.

Σαν ναυτικοί, πολλοί Έλληνες τιμούσαν

τον Ποσειδώνα, περισσότερο από τους άλλους θεούς.

Σε όλη την περιοχή της Μεσογείου, οι Έλληνες

ήταν οι πρώτοι που έκαναν ποντοπόρα ταξίδια.

Πριν από 10.000 χρόνια, έφεραν πέτρινα

εργαλεία από τα νησιά στην κυρίως χώρα.

Έγιναν έμπειροι ναυτικοί γιατί έτσι έπρεπε να είναι.

Ζούσαν σε μια περιοχή με 2000 νησιά.

Στρατηγικά τοποθετημένη, μεταξύ Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής

η Ελλάδα ήταν γραφτό να έχει

πρωταγωνιστικό ρόλο στη εξάπλωση ιδεών.

Καθ 'όλην την έκταση της Ελλάδας υπέροχα πέτρινα ερείπια, δείχνουν

την ύπαρξη ενός ισχυρού πολιτισμού.

Αλλά κάτω από το έδαφος

υπάρχουν οι ψίθυροι ενός μυστικού κόσμου.

Σαν αρχαιολόγος, ο Χρήστος Δούμας αφιέρωσε μια ολόκληρη ζωή,

ακούγωντας αυτές τις φωνές του παρελθόντος.

Ο πατέρας μου ήταν αγρότης.

πολύ φτωχός για να έχει την δική του γη.

Ακριβώς σαν κι αυτά τα παιδιά, μεγάλωσα,

ζώντας και διαβάζοντας την ιστορία της χώρας μου.

Η πιο συναρπαστική εμπειρία μου,

δεν ήταν η σημαντικότερη ανακάλυψη μου.

Ήμουν μόλις 22 χρονών.

όταν ανακάλυψα ένα θραύσμα αγγείου

που κάποιος είχε σκαλίσει πριν από 2500 χρόνια.

Από εκείνη την στιγμή κατάλαβα πως,

θα έπρεπε να αφιερώσω την ζωή μου, σε αυτού του είδους τις έρευνες.

Η μεγάλη περιπέτεια της ζωής μου ξεκίνησε 15 χρόνια αργότερα.

Στο νησί της Σαντορίνης, κοντά στην αρχαία πόλη της Θήρας,

ο καθηγητής μου βρήκε ίχνη μιας πόλης από την Εποχή του Χαλκού.

Οι κάτοικοι της, δεν άφησαν γραπτό λόγο

που θα μπορούσαμε να κατανοήσουμε.

Έτσι ξέρουμε μόνο αυτά που μας λένε τα αντικείμενα.

Ο Δρ. Σπυρίδων Μαρινάτος, βρήκε στοιχεία που

θα άνοιγαν την πόρτα σε έναν χαμένο κόσμο.

και μου ζήτησε να πάω μαζί του.

Σαντορίνη, 1700 π.Χ. Εποχή του Χαλκού.

Πολλά αξιοθέατα από την Εποχή του Χαλκού,

καταστράφηκαν με το πέρασμα του χρόνου.

Αλλά όχι εδώ. Η έκρηξη του

ηφαιστείου που κατέστρεψε τον πολιτισμό αυτό,

ταυτόχρονα τον διατήρησε και ως σήμερα.

Στην Σαντορίνη σήμερα, μπορεί να νιώσει κάποιος τον παλμό της ζωής,

οπότε δεν είναι και δύσκολο να

φανταστεί κανείς πως ήταν η ζωή πριν από 35 αιώνες,

και πριν την εξαφάνιση της ζωής.

Το σχήμα του νησιού,που περικυκλώνει έναν κρατήρα ηφαιστείου,

οδήγησε κάποιους αρχαιολόγους

να αναζητήσουν εδώ, την Χαμένη Πόλη της Ατλαντίδας.

Την φανταστική πόλη για την οποία έγραψε ο Πλάτωνας.

Ο Πλάτωνας περιέγραψε την Ατλαντίδα σαν

μια νησιωτική πόλη που την περιέβαλε ένα δαχτυλίδι στεριάς,

κάτι σαν την Σαντορίνη.

Θα μπορούσε η Σαντορίνη να είναι η Ατλαντίδα;

Για μένα η Ατλαντίδα δεν είναι τίποτα

περισσότερο από έναν συναρπαστικό μύθο.

Αλλά αυτό που θα ανακαλύπταμε είναι πολύ πιο ενδιαφέρον

Όταν σκάψαμε και απομακρύναμε τις στάχτες,

βρήκαμε χιλιάδες καθημερινά αντικείμενα.

Εργαλεία και πιθάρια που περιείχαν

απομεινάρια λαχανικών, ψαριών και σαλιγκαριών.

Αυτά τα ευρήματα θα μπορούσαν να μεταμορφώσουν την γνώση που

είχαμε για την Εποχή του Χαλκού στην Ελλάδα.

Τώρα ήξερα γιατί ο καθηγητής κ. Μαρινάτος ήταν τόσο ενθουσιασμένος.

Πολλοί από τους τοίχους ήταν καλυμμένοι από τοιχογραφίες...

...αλλά υπήρχε ένα πρόβλημα.

Οι τοιχογραφίες είχαν γίνει κομμάτια.

Επιβίωσαν γιατί η πλευρά εκείνη καλύπτοταν από μια κρούστα

η οποία ήταν κάτι σαν σοβάς.

Το να ενώνεις αυτά τα κομμάτια είναι σαν να γνωρίζεσαι με κάποιον.

Και μια μέρα ανακαλύπτεις πως αυτός

είναι κάποιος που ξέρεις

και νοιάζεσαι.

Ένας καινούργιος φίλος.

Μέχρι τώρα κανείς δεν είχε δει ένα τόσο εκφραστικό πρόσωπο

από την Εποχή του Χαλκού στην Ελλάδα.

Οι άνθρωποι του παρελθόντος, μας μιλούν

αρκεί να είμαστε διαθετιμένοι να ακούσουμε.

Οι τοιχογραφίες άνοιξαν ένα υπέροχο παράθυρο

στις ζωές κάποιων ευγενών καλλιτεχνών.

Ποια ήταν αυτή η κομψή γυναίκα;

Μαζεύει ανθούς κρόκου, από τους οποίους βγαίνει το σαφράν.

Τεμαχίσαμε προσεκτικά τους σπόρους που βρίκαμε εδώ.

Σπόρους που μας λένε τι έτρωγαν οι αρχαίοι Έλληνες,

και ακόμα πόσο μακρυά είχαν ταξιδέψει για να τους βρουν.

Η θάλασσα ήταν το κέντρο αυτού του νησιωτικού πολιτισμού.

Παρόλα αυτά τα πλοία των αρχαίων, παραμένουν μυστήριο.

Τα μόνα στοιχεία προέρχονται από μικρές σφραγίδες δαχτυλίδια,

που δεν προσφέρουν καθόλου λεπρομέρειες.

Στην πραγματικότητα δεν ξέραμε τίποτα

για τα πλοία στην Εποχή του Χαλκού...

μέχρι που συναρμολογήθηκε η τοιχογραφία του Στόλου.

Μείναμε έκπληκτοι όταν αντικρύσαμε τόσο μεγάλα πλοία.

Για πρώτη φορά, μπορούσαμε να δούμε λεπτομέρειες

των πλοίων που έπλεαν στην Σαντορίνη.

Αυτή η τοιχογραφία μας άνοιξε, διάπλατα τους ορίζοντες.

Δεν βρήκαμε παλάτια στην Σαντορίνη, μόνο άνετα σπίτια.

Οι άνθρωποι είχαν την πολυτέλεια να

ασχολούνται με τις τέχνες και τα αθλήματα, όπως η πυγμαχία.

Τώρα που γνωρίζαμε τους ανθρώπους μέσω των τοιχογραφιών,

είμασταν πραγματικά περίεργοι,

Ποια ήταν η κατάληξη τους με την έκρηξη του ηφαιστείου;

Όταν απομακρύναμε το ηφαιστειακό υλικό, δεν βρήκαμε κανέναν.

Καθόλου θύματα. Και...εκπλαγήκαμε. Τι είχε συμβεί;

Γιατί κανείς δεν θα μπορούσε να επιβιώσει μετά από μια τέτοια καταστροφή.

Δηλητηριώδη αέρια ακολούθησαν την έκρηξη,

και οι άνθρωποι θα είχαν πεθάνει ακαριαία.

Ακριβώς όπως έγινε και στην Πομπηία.

Πού ήταν οι άνθρωποι;

Για να λύσουμε αυτό το μυστήριο έπρεπε να κατανοήσουμε

την ηφαιστειακή έκρηξη που έθαψε τα σπίτια τους.

Για αυτό, απευθύνθηκα στον φίλο μου με το μεγάλο ονοματεπώνυμο,

τον ηφαιστειολόγο Δρ. Γεώργιο Βουγιουκαλάκη.

Εγώ τον φωνάζω, Γιώργο.

Ο Γιώργος επί το έργο.

Για να βρούμε που μπορεί να είχαν θαφτεί οι άνθρωποι,

από την έκρηξη του αρχαίου ηφαιστείου,

Ο Γιώργος, εγώ και η βοηθός μου, Ειρήνη

χρησιμοποιήσαμε ανιχνευτές εδάφους,

που μπορούσαν να ανιχνέυσουν σε

βάθος 18 μέτρων κάτω από το έδαφος.

Κάποια μέρα τέτοια μηχανήματα μπορεί να αποκαλύψουν

ανθρώπους που βρίσκονταν μαζί όταν έγινε η έκρηξη.

Κατά την έρευνα μας, ο Γιώργος και εγώ

χρησιμοποιήσαμε την Σωκρατική μέθοδο

ανταλλάσοντας ερωτήσεις μεταξύ μας.

Ναι, αλλά αυτό οφείλεται σε τι; Στην σύνθεση του εδάφους; Στον εξοπλισμό;

Στις δυνατότητες του μηχανήματος; Σε τι;

Εντάξει, πιστεύω πως οφείλεται στο γεγονός πως...

Είχαν αρκετό χρόνο για να διαφύγουν με πλοία από το νησί;

Ο Γιώργος είπε πως η χρονική στιγμή της έκρηξης θα μας βοηθούσε.

Αυτός ο βράχος των 30 μέτρων υπήρχε εδώ κατά την έκρηξη.

Για τον Γιώργο, ο βράχος είναι ένα χρονοδιάγραμμα,

μια παράσταση για το πως εξελίχθηκε η έκρηξη.

Μελετώντας τα επίπεδα που διαφαίνονται στον βράχο,

ο Γιώργος μπορεί να υπολογίσει τις 4 φάσεις της μεγάλης έκρηξης.

Λόγω του ότι το τελευταίο στρώμα, είχε πάχος 31 εκ.,

ο Γιώργος ήξερε πως η πρώτη φάση είχε διάρκεια μόλις 10 λεπτά.

...αυτό το κίτρινο στρώμα δείχνει πως μεσολάβησαν 10 λεπτά,

πριν την μεγάλη έκρηξη.

- Είναι λάσπη αυτό; - Ναι, είναι ένα στρώμα λάσπης.

και οι άνθρωποι θα μπορούσαν να επιβιώσουν σε αυτό... το συμβάν.

Αλλά το μεγάλο πρόβλημα ξεκίνησε από εδώ και πάνω....

Το ηφαίστειο είχε δώσει πολλά προειδοποιητικά σημάδια.

Αλλά μόλις ξεκίνα η δεύτερη φάση...

γίνεται θανατηφόρα μέσα σε λίγα λεπτά.

Η τρίτη φάση ξεκίνησε όταν κατέρρευσε ο κρατήρας του ηφαιστείου

Θαλασσινό νερό εισέβαλλε σε αυτήν την κόλαση

δημιουργώντας ένα δοχείο καυτού ατμού υπό πίεση,

που ήταν το έναυσμα μια έκρηξης, με ισχύ 40 ατομικών βομβών.

Φάση 4η. Ποτάμια από πέτρες και θραύσματα

γνωστά και ως πυροκλαστικά ποτάμια.

Στοιχεία αποδεικνύουν πως από το ωστικό κύμα δημιουργήθηκαν

παλιρροιακά κύματα ύψους 18 μέτρων.

Αν οι κάτοικοι διέφυγαν με πλοία την τελευταία στιγμή,

αποκλείεται να επέζησαν από τα κύματα αυτά.

Το πάχος της στάχτης έχει αποδείξει πως αυτή ήταν πιθανώς

η μεγαλύτερη ηφαιστειακή έκρηξη που είχε γίνει ποτέ.

Αναρωτιέμαι για τους κατοίκους.

Τι απέγινε η γυναίκα που μάζευε το σαφράν;

Ο Δρ. Δουμάς αναρωτιώταν πότε ακριβώς έφυγαν.

Ο Γιώργος, μπορούσε να βοηθήσει.

Ο Γιώργος κάνει συχνά ταξίδια για να μελετήσει την ηφαιστειακή δραστηριότητα.

Αυτό είναι το εργαστήριο του Γιώργου.

Κάθε ηφαίστειο βγάζει διαφορετικά κράματα μετάλλων.

Για να προσδιορίσουν την ακριβή ημερομηνία της έκρηξης

Ο Γιώργος και άλλοι γεωλόγοι προσδιόρισαν τα ξεχωριστά

μεταλλικά αποτυπώματα του ηφαιστείου της Σαντορίνης.

Η έκρηξη του ηφαιστείου ακούστηκε

σε απόσταση χιλιάδων χιλιομέτρων.

Αυτό το ηφαίστειο είχε παγκόσμιο

αντίκτυπο στις κλιματολογικές συνθήκες.

Στην μακρινή Γροιλανδία, η ηφαιστειακή στάχτη που έφτασε εκεί,

άφησε το αποτύπωμα της στον πάγο.

Ποιος θα περίμενε πως ένα αρχαίο Ελληνικό μυστικό,

θα ήταν θαμμένο σε έναν παγετώνα;

Επιστήμονες έσκαψαν σε βάθος

3,2 χιλιομέτρων για να πάρουν κομμάτια πάγου

που χρονολογούνται πριν από 250000 χρόνια.

Κάθε ρίγα αναπαριστά ένα καλοκαίρι και ένα χειμώνα.

Το αλάνθαστο αποτύπωμα από την έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης,

λέει στους επιστήμονες πότε έγινε η έκρηξη του ηφαιστείου,

το 1646 π.Χ.

Έναν αιώνα νωρίτερα από ότι πίστευαν οι ιστορικοί.

Η ακριβής χρονολογία της έκρηξης

άλλαξε τα χρονικά όρια της Ελληνικής ιστορίας.

Οι πληροφορίες από τις τοιχογραφίες αποδεικνύουν πως

οι νησιώτες είχαν ευρύτερες επαφές με άλλους πολιτισμούς.

Πολύ νωρίτερα από ότι αναμενόταν.

Tα κράνη Μπόρτας φορέθηκαν μόνο από τους Μεσσήνιους

οι Έλληνες της ηπειρωτικής χώρας θεωρούνταν εχθροί για τον νησιωτικό πολιτισμό.

Παρόλα αυτά, βρίσκονται εδώ δίπλα δίπλα στο ίδιο πλοίο.

Κάτι που οι αρχαιολόγοι προσπαθούν ακόμα να καταλάβουν.

Τα πλοία είχαν ζωτική σημασία σε αυτόν το νησιωτικό πολιτσμό.

Μια μέρα ένας ακόμα μεγαλύτερος ελληνικός πολιτισμός

θα επικρατούσε σε βάρος της θάλασσας.

AΘήνα, 500 π.Χ. Η Εποχή του Χρυσού.

Χίλια χρόνια μετά την έκρηξη του ηφαιστείου στην Σαντορίνη,

οι Έλληνες ταξίδεψαν πολύ πέρα από τη θάλασσα του Αιγαίου.

Αναζητώντας νέες, εξωτικές εμπειρίες και ιδέες,

που θα τους βοηθούσαν να αναθεωρήσουν την άποψη τους για τον κόσμο.

Φιλόσοφοι και έμποροι ταξίδεψαν εδώ

για να ανταλλάξουν ιδέες και προϊόντα.

Κάνοντας την Αθήνα το κέντρο της πληροφόρησης

Εδώ στην Αθήνα, ιστορικοί και ποιητές

σε αντίθεση με την Σαντορίνη κατέγραψαν

με κάθε λεπτομέρεια όλα τα σπουδαία επιτεύγματα.

Αντί των ανασκαφών, οι σκαλιστές επιγραφές

μιλάνε για τα μυστικά του παρελθόντος.

Οι πρώτες επιγραφές ήταν περίπλοκες.

Μόνο ιερείς και γραφείς μπορούσαν να χειριστούν,

τα Αιγυπτιακά με τα πάνω από 1000 ιερογλυφικά τους.

Με την ριζική απλοποίηση του αλφαβήτου

οι Έλληνες άνοιξαν την πόρτα του γραπτού λόγου στους απλούς πολίτες.

Τι ισχυρό εργαλείο εξάπλωση των δημοκρατικών ιδεών!

Όλοι οι ελεύθερα σκεπτόμενοι κινδύνευαν με λογοκρισία ή ακόμα και θάνατο

η κεντρική Αγορά της Αθήνας ήταν το επίκεντρο θερμών συζητήσεων.

Η πιο ριζοσπαστική δημόσια συζήτηση ήταν η Δημοκρατία.

Το 510 π.Χ. οι πολίτες της Αθήνας ψήφισαν για πρώτη φορά,

δηλώνοντας την επιλογή τους με άσπρες ή μαύρες πέτρες.

Αλλά το πείραμα αυτό στην δημοκρατία είχε όρια.

Δικαίωμα ψήφου είχαν μόνο οι πολίτες...

οι άνδρες πολίτες.

Οι γυναίκες και οι σκλάβοι δεν είχαν δικαίωμα ψήφου.

Για σχεδόν έναν αιώνα η Ελλάδα έλαμπε σαν τον ήλιο,

στο πνευματικό κέντρο του αρχαίου κόσμου.

Αγκαλιάζοντας τις νέες, ξένες ιδέες και βελτιώνοντας τις.

Αιγύπτιοι γλύπτες επηρέασαν τους Έλληνες.

Οι λιτές γραμμές των αιγυπτιακών αγαλμάτων

καθρεφτίζονται στα πρώτα Ελληνικά αγάλματα,

που στέκονται προσοχή με το ένα πόδι, μπροστά.

Αλλά από την στιγμή που οι Έλληνες εξοικιώθηκαν με την τέχνη της γλυπτικής

την ανέβασαν σε ένα άλλο επίπεδο και την έκαναν δική τους.

Οι γλύπτες μπορούσαν να δώσουν ζωή στο μάρμαρο και τον χαλκό,

για να αποτυπώσουν την κίνηση.

Μετάφραση εξ' ακοής "Άγνωστος"

Η σκηνή του θεάτρου.

Οι Έλληνες συγγραφείς έγραψαν τις πρώτες μορφές κωμωδίας και τραγωδίας.

Αυτό και αν ήταν καινοτομία.

Εκατοντάδες θέατρα χτίστηκαν σε όλο τον Ελλαδικό χώρο,

Οι αρχαίοι Έλληνες κατανόησαν τον πραγματικό σκοπό του θεάτρου.

Το θέατρο δεν ήταν μόνο για διασκέδαση

αλλά και ένας χώρος ανταλλαγής ιδεών.

Αυτό είναι το σπουδαίο θεατρικό έργο Λυσιστράτη.

Μια από τις πρώτες αντιπολεμικές κωμωδίες.

Νομίζω πως αυτή είναι εξαδέρφη μου.

Αυτός ο πολιτισμός ύμνησε και τον ποιητή αλλά και τον πολεμιστή.

Το Ελληνικό πολεμικό ναυτικό βασίστηκε σε ευέλικτα πλοία, τις Τριήρεις.

Υπήρχαν τρεις σειρές κουπιά η μία πάνω στην άλλη.

Οι κωπηλάτες έπρεπε να βρίσκονται σε τέλειο συγχρονισμό,

με αυτό τον τρόπο μπορούσαν να φτάσουν

στην ταχύτητα των 24 χλμ. την ώρα.

Τι είναι αυτό;

Αυτός είναι ο "Κριός". Καθώς ο κρίος ήταν βυθισμένος στο νερό

σε αυτή την ταχύτητα, μπορούσε να

εμβολίσει το εχθρικό πλοίο και να το βουλιάξει.

Τι λέτε γι' αυτό;

Για να επεκτείνουν την αυτοκρατορία τους, οι Πέρσες επιτέθηκαν στην Ελλάδα.

Το Αθηναϊκό ναυτικό παρατάχθηκε την αυγή, στα στενά της Σαλαμίνας.

Σε ένα τόσο στενό πέρασμα, τα μικρά και γρήγορα

Ελληνικά πλοία, είχαν το πλεονέκτημα.

Αν και αριθμητίκα, τα Ελληνικά πλοία ήταν

λιγότερα, σε αναλογία 1/2, σαν πιο ευέλικτα

κατάφεραν να επιφέρουν μια αποφασιστική νίκη.

Στην Σαλαμίνα οι ναυτικές ικανότητες

των Ελλήνων διαφύλαξαν την δημοκρατία.

Συγχρονισμός & Επεξεργασία Υποτίτλων by hdxrays

Ο πολιτικός ηγέτης της Αθήνας, Περικλής

οραματίστήκε έναν μεγαλοπρεπή ναό στην Ακρόπολη

Στον ψηλό λόφο στο κέντρο της Αθήνας.

Εκατοντάδες χτίστες δούλεψαν για 15 χρόνια.

Αυτός ο ναός χτίστηκε προς τιμήν της Αθηνάς, της θεάς της σοφίας.

Ονομάστηκε " Παρθενώνας".

Από όλους τους θεούς και τις θεές,

η Αθηνά ήταν η πιο αξιοσέβαστη για τους Αθηναίους.

Έδωσε τό όνομα της στην πόλη,

και έγινε η προστάτιδα της.

Σήμερα τα λόγια του Περικλή φαίνονται προφητικά

αλλά όχι όπως τα εννοούσε.

" Θα πρέπει να εστιάζετε το βλέμμα σας στο μεγαλείο της Αθήνας, κάθε μέρα

" όπως και αυτή είναι πραγματικά μεγαλειώδης,

" και θα την ερωτευτείτε.

" Όταν συνειδητοποιήσετε το μεγαλείο της,

" την ιδέα και το πνέυμα που αντιπροσωπέυει, του ανθρώπους

" που έχουν το πνέυμα της περιπέτειας,

" τους ανθρώπους που έχουν το πνεύμα του καθήκοντος.

" τους ανθρώπους που θα ντρέπονταν

" να υποβαθμίσουν τα πρότυπα τους..."

Ο Παρθενώνας κάποτε ήταν γεμάτος ζωή.

Αλλά σήμερα σπασμένοι κίονες βρίσκονται απλωμένοι ολόγυρα.

Καινούργιες τεχνολογίες βοηθούν τους αρχαιολόγους

να ενώσουν και πάλι τα κομμάτια του παζλ.

χωρίς να μετακινούνται με φυσικό τρόπο

τα μάρμαρα που ζυγίζουν 4,5 τόνους το καθένα.

Το κτήριο αυτό είχε έναν επαναστατικό σχεδιασμό.

Δεν υπάρχει ούτε μια ευθεία γραμμή.

Οι πυλώνες είναι γυρτοί και με ένταση.

Τα δάπεδα είναι με κλίση...

Οι Έλληνες είχαν την ευφυΐα να σχεδιάσουν

αυτό το κτήριο για να ξεγελά το ανθρώπινο μάτι

αλλά και την ικανότητα για να το χτίσουν.

Το μεγάλο κόσμημα του Παρθενώνα

ήταν ένα τεράστιο άγαλμα της Αθηνάς.

Δώδεκα μέτρα ψηλό.

Αυτός ο πύργος από χρυσό και φίλντισι

κόστισε περισσότερο από το κτήριο στο οποίο φυλασσόταν.

Όταν οι υπολογιστές μας πήγαν πίσω στον χρόνο

ένιωσα βαθειά συνδεδεμένος με τους αρχαίους προγόνους μου.

Αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που ταξίδεψα πίσω στον χρόνο.

Εκείνο το μικρό κομμάτι κεραμικού που ανακάλυψα πριν 50 χρόνια

ήταν ένα όστρακο, ένα "ψηφοδέλτιο" ενάντια στον Περικλή

τον μεγάλο οραματιστή του Παρθενώνα.

Δεν ξέχασα ποτέ εκείνη τη στιγμή.

Το όνομα του Περικλή ήταν χαραγμένο

επάνω σε αυτό μαζί με την λέξη "πρόβλημα".

Η Αθήνα έχει ξεπουλήσει τους θησαυρούς της.

Ο Παρθενώνας που κάποτε ήταν σύμβολο δόξας

τώρα δείχνει την υπερβολή και την ασωτία.

Η Αθήνα αναλώθηκε σε πολλούς και μακρινούς πολέμους.

Οι μακροχρόνιοι πόλεμοι με την Σπάρτη

κατέστησαν την Αθήνα πολύ φτωχή και πολύ αδύναμη

για να κρατήσει τα σκήπτρα της εξουσίας.

Μετά από έναν αιώνα καινοτομιών και ανωτερότητας,

οι ύβρεις της Αθήνας και η αλαζονεία της έγιναν η καταδίκη της.

Εδώ, στο εγκαταλελλειμένο νησί της Δήλου

μπορεί να ακούσει κανείς τον αντίλαλο της μεγαλοπρεπούς Αθήνας ...

να συντρίβεται στην γη.

Ακόμα και σήμερα, η πτώση της Αθήνας μοιάζει με προειδοποίηση.

Η Δήλος ήταν μια τραγωδία για την Αθήνα.

Ένα κέντρο πλούτου, γέλιου και μουσικής...

που αν ακούσεις, πλανιέται ακόμα στον αέρα.

Οι πολιτισμοί μπορούν απλά να καταρρεύσουν.

Τα ηφαίστεια μπορούν να τους θάψουν.

Μπορεί να καταρρεύσουν υπό το βάρος της

ίδιας τους, της περηφάνιας και της φιλοδοξίας.

Όταν οι πολιτισμοί καταρρέουν από μεγάλο ύψος, διαλύονται.

Αλλά με το πέρασμα των αιώνων αυτά τα

ένδοξα μνημεία, πλουτίζουν ακόμα τις ζωές μας.

Πριν από 3000 χρόνια, οι Έλληνες βγήκαν στην θάλασσα με πλοία,

αναζητώντας πλούτη και δύναμη.

Αλλά το πολυτιμότερο αγαθό που έφεραν πίσω ήταν,

η γνώση και οι νέες ιδέες.

Στο νησί της Σαντορίνης, ο Δρ. Δούμας συνεχίζει τις έρευνες του.

Οι αρχαίοι Έλληνες ήταν πολύ

παθιασμένοι με τα ταξίδια-αναζητήσεις τους.

Και το πάθος τους αυτό είναι η έμπνευση μου.

Είναι επειδή είμαι Έλληνας.

Οι άνθρωποι από το παρελθόν μας μιλούν

όταν είμαστε πρόθυμοι να ακούσουμε.

Η ομάδα του δρ. Δουμά επαναφέρε έναν χαμένο κόσμο.

Το ηφαίστειο που κατέστρεψε τον πολιτισμό της

Εποχής του Χαλκού, διαφύλαξε και τα μυστικά του.

Κατά πολλούς και διάφορους τρόπους

ο προηγμένος πολιτισμός στην Σαντορίνη

ήταν ο πρόδρομος για την Χρυσή Εποχή της Ελλάδας.

Η παθιασμένη δημιουργηκότητα της

Χρυσής Εποχής, φώτισε κάθε πτυχή της ζωής

Από την φιλοσοφία και την τέχνη...

μέχρι και το Ολυμπιακό πνέυμα που ακόμα παραμένει λαμπρό.

Κανείς άλλος πολιτισμός στον κόσμο δεν

προσδιόρισε καλύτερα το ποιοι είμαστε και πως ζούμε.

Οι Έλληνες πρόγονοι μου, δίδαξαν πως να

κυβερνάμε τους εαυτούς μας με μετριοπάθεια.

Να θεραπεύουμε, χρησιμοποιόντας την λογική.

Και να εκφράζουμε τον εσωτερικό μας κόσμο, μέσω της τέχνης.

Μετάφραση εξ' ακοής "Άγνωστος"

Ο κόσμος δεν είχε ξαναδεί κάτι παρόμοιο

με την μεταμόρφωση της αρχαίας Ελλάδας.

Είμασταν μια φωτισμένη κοινωνία που βασίζοταν στην ισότητα,

η οποία επαναπροσδιόρισε το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος.

Η λάμψη αυτής της πολιτισμικής έκρηξης ήταν τόσο μεγάλη,

που φωτίζει ακόμα τον κόσμο.

Συγχρονισμός & Επεξεργασία Υποτίτλων by hdxrays