Original subtitles

Downloaded from YTS.MX

Official YIFY movies site: YTS.MX

't Is hier wel een beetje fris, opa.

Ik ga het raam toedoen voor ons mama weer begint te zagen.

En zie dat je bed is opgedekt voor ze naar beneden komt.

Alsjeblieft.

Ik moet naar de les.

Maar enfin... Zeg, doe die deur eens dicht.

Kun jij niet kloppen?

Je leeft hier niet alleen.

Kun jij kakken waar Gerda bij is?

Beste hoofdredacteur,

ik voel me weer 's verplicht in m'n pen te kruipen.

Kunt u dat hier geloven?

Een Marokkaan beweerde voor de rechter

dat de nummerplaat van z'n auto ondersteboven hing

omdat hij alleen Arabisch kent, en dus ook geen westers kan lezen.

Daarom besefte hij niet dat hij z'n nummerplaat verkeerd gehangen had.

Hoe zou zo iemand zich dan wel gedragen in het verkeer,

als hij geen enkel verkeersbord kan lezen?

Hoe geraakt zo iemand eigenlijk aan werk?

Hoe kan iemand werken voor een baas die hij nooit kan verstaan?

Wanneer krijg ik daar 's een antwoord op in uw krant?

Met hoogachting, Lucien Knops.

Wat een dag, zeg. Ik ben kapot. Echt pompaf.

Ik heb die catalogus meegebracht.

Pa, je hebt je bed weer niet opgemaakt.

Wat is dat? Pa, wat is dat? - Teennagels.

Kom dat hier onmiddellijk wegpakken.

Ze zijn toch proper? - Zie eens, hoe vies.

Trouwens, de badkamer is altijd bezet.

Ik ga die brief posten en dan ga ik biljarten.

Opa? Je pil.

Ochot, ja, mijn pil.

Moet je dat nu echt met een whisky nemen?

Wat is dat?

We willen een mobilhome kopen. Guido en ik dromen er al jaren van.

Een mobilhome? - Ja.

Dat zijn tegenwoordig echte villa's op wielen.

We zouden daarmee naar Frankrijk kunnen, en naar Spanje.

Allee, jij. Man, man, man...

Geen kik geeft hij. Dat interesseert 'm echt niet.

Wat had jij nu verwacht? Dat hij direct naar de bank zou lopen?

Ik ben die zo beu. Beu ben ik die.

Jij hebt gewild dat hij hier komt wonen. Je kent hem toch?

Als hij er maar mee kan rammelen.

Hier, zie.

Wat doe jij nu? - Da's tactiek.

Lucien, pak jij z'n plaats 's in. Da's mijn tactiek.

Ik, de plaats innemen van Felix? Dat zie je vanhier.

Je mag mijn Mathilde gerust hebben.

Misschien als je er zegeltjes bijdoet.

En dan nog.

Je bent bedankt. - Ik ga biljarten.

Tournée générale, van de voorzitter.

Verdomme...

Zeg, wat gebeurt hier allemaal, pa?

Je gaat nu toch geen frieten bakken, zeker?

Ik heb honger. - Kruip in je bed, je bent zat.

Allee.

Ik moet... - Je bent erger dan een klein kind.

Ik heb honger en ik moet eten. Ik moet frieten hebben.

Ik heb hier geen leven meer.

Er zijn geen frieten meer.

Ik heb honger, ik moet eten.

Laat mij... - Je stinkt.

Frieten...

M'n eigen dochter, verdomme.

Ze mag ze houden, haar frieten.

Van je eigen dochter krijg je nog geen pakje frieten.

Ik ga terug naar m'n eigen kot.

Ik werk op de zenuwen van je moeder, ik voel het.

Dat heeft hij dan zeer goed gevoeld.

Je hebt me langer verdragen dan ik gedacht had.

Wat had ik gezegd? Twee weken?

Maar vertel eens, wie gaat er nu voor je zorgen?

Da's mijn zorg. - Ah, hoe dat?

Ik ga een lief zoeken. - Dat je dat maar laat.

Onnozelaar.

Ga je je plan kunnen trekken? En op tijd je kot kuisen?

En wie gaat je was en plas doen? Ik kan mij niet in tweeën kappen.

Mathilde zal wel voor mij zorgen.

Mathilde? Ik dacht dat je haar niet kon uitstaan.

Ze deed toch al het huishouden toen je moeder nog ziek was?

En waarom zou ze dat nu voor jou willen doen?

Ik zal 's diep in haar ogen kijken.

Dat zal veel helpen.

Maar da's nog niet zo'n slecht gedacht.

Maar van 't moment dat ik zie dat je je niet kunt behelpen,

verhuis je naar een rusthuis. Ik moet gaan werken.

Vergeet niet je pillen in te pakken.

Pestkop.

Ga jij echt een lief zoeken? - Natuurlijk niet.

Ik heb er al één.

'Die man moet zwaar gestraft worden.' Opa, waar hou jij je mee bezig?

Zeg, opa...

Is die typemachine van voor de Eerste of de Tweede Wereldoorlog?

Dat werkt heel goed nog, da's het enige dat telt.

Als ik aangenomen word, krijg ik van papa een laptop.

En dan krijg jij mijn computer. - Ik, een computer?

Wat zou ik daarmee doen?

Je brieven typen. Eens je ermee weg bent, kun je 'm niet meer missen.

Vertel eens. Wat wil je gaan zoeken in Parijs wat je hier niet vindt?

Mijn diploma. - In mijn tijd...

Ik heb niks gezegd. Heb je mij iets horen zeggen?

En één baklava. - Eentje maar?

Doe ze mij maar allemaal. Ik ga mij 's goed laten gaan.

Meneer Lucien.

Dag. Ik ben Sylvia. De nieuwe buurvrouw.

Lucien Knops.

12 euro 28 cent, mevrouw.

Alstublieft. - Dank u.

Uw wisselgeld. - Dank u.

En uw zakje. - Bedankt.

Daag.

Je ziet er pico bello uit vandaag, meneer Lucien.

Een pakje koffie. - Boontjes, mokka, niet gemalen?

Ja, oké.

Ik ben het.

Ik heb je lievelingskost klaargemaakt.

En wat is dat?

Konijn met geuze en bloempatatten, tiens.

Sinds wanneer is dat mijn lievelingskost?

Maar enfin, wat is je lievelingskost dan? - Je mag twee keer raden.

Enfin, Lucien. Hou nu toch eens je manieren.

Het is veel te lang geleden. - Komaan, Lucien...

Het is nog niet zo lang geleden dat Astrid...

Doe nu niet schijnheilig, hè. Als Astrid hierboven ziek lag,

was je ook niet beschaamd om het hierbeneden met mij te doen.

Allee, kom.

Geef me dan een kus. - Lucien, nee.

Sst, een kus.

Met jou valt er niet te klappen. - Nee, hè?

Awel, kom je? - Waar naartoe?

Naar de slaapkamer, tiens.

In Astrid haar bed? Ik denk er niet aan.

Allee, kom, Lucien.

Mijn rug... Trek mij 's recht.

Konijn met geuze en bloempatatten?

Het was ook al lang geleden, hè? - Ja.

Hoe is 't met Felix?

Doe niet zo onnozel.

Z'n biljart en z'n trappist, da's het enige wat hem interesseert.

Maar je blijft toch bij hem?

Om waar naartoe te gaan?

Je kunt niet alles hebben in het leven.

Als jij ooit een ander pakt, vermoord ik je.

Ik zou niet durven.

Ik ben serieus. - Ik ook. Altijd.

Zweer het. - Ik zweer het.

Ah, Lucien, blij je te zien. Hoe is 't ermee?

Meneer de voorzitter, ben je 't al gewoon, alleen in je eigen kot?

Tournée générale van de voorzitter. En voor mij een trappist.

Wel, wat hebben we nu?

Zelfs Mathilde zou die gemaakt hebben. - Dat kan toch gebeuren?

Denk je dat het zal gaan?

Zie dat jij maar heel bij Mathilde geraakt.

Pas toch maar op.

Hallo? Meneer?

Meneer, doe eens open.

Hola, ja. Meneer...

Wat is het probleem? Hallo?

Hoe is uw naam?

Uw naam?

Knops. - Knops?

Waarom staat u hier stil op het kruispunt?

Weet je het niet meer? Hebt u gedronken?

Ja... Dat zal wel.

Je zal wel te veel gedronken hebben, hè?

Heb je je sleutel, bompa?

Ja, ik heb hem. - Ja, kom.

Je hebt mijn rijbewijs afgenomen.

Je hebt geluk dat we je niet in de bak hebben gestoken.

Wanneer krijg ik dat terug dan?

Daar beslist de politierechter over.

Wie is dat? - Ja... Wie is dat?

Kom, ga maar rap dodo doen.

De tapijten, de gordijnen, de bedden...

Bijna alles is onbrandbaar. En bestand tegen vlekken.

Vrijwel alles kan opgedweild worden. Hygiëne is prioritair.

René, goeiemorgen.

Overal camera's, zodat we overal snel bij zijn.

Als u nu echt topveiligheid wilt,

hebben we ook een speciale armband. Gemaakt in stof,

gemakkelijk om dragen, rond de pols of rond de ceintuur.

Meestal rond de pols. Zoals bij Rock Werchter. Ik denk dat...

Ik heb er eentje bij. Kijk. Dat is 'm.

Misschien meteen even testen? - Nee, dank u wel.

Waar we ook zeer veel belang aan hechten, is het eten.

Maandag is bijvoorbeeld gehaktdag.

Dinsdag is er vol-au-vent met frietjes.

Woensdag koude schotel. Donderdag is er spaghetti.

Vrijdag hebben we fishsticks.

Zaterdag karbonaden en zondag hebben we kalkoen.

Dit is waar er gegeten wordt.

Er is een academie in de buurt. De studenten geven 's een concertje.

Er is een salondansnamiddag, een bingonamiddag...

Juffrouw?

Pa, waar ga je naartoe?

Als ik ergens met de voeten vooruit buitengedragen wordt,

dan zal dat thuis zijn, en nergens anders.

Ik vind dat je niet beter kunt vallen dan hier.

Allee, zo modern, en die directeur was zo charmant...

Het is een schijnheiligaard.

Waarom zeg je dat nu? - Omdat hij schijnheilig is.

Ik versta dat, als je nog zo goed bent.

Ja, precies, daar gaat het om.

Als hij goed wil blijven, kan hij niet beter zijn dan hier.

Da's hier toch geen gevangenis, zeker?

Niemand moeit zich, geen gezaag, en er wordt voor je gezorgd.

Je gaat buiten en binnen als je goesting hebt.

Je kunt elke dag gaan biljarten als je dat wilt

en je hebt volk om tegen te babbelen. - Wil jij hier misschien wat gaan zitten?

Hang het kind niet uit. Stap in de auto.

Stap in de auto, pa.

En een beetje gemalen kaas, alstublieft.

Meneer Lucien. Is er niet te veel schade met de brand?

Ze willen me in een rusthuis stoppen. Over mijn lijk.

Geef me eens een doos tomatensoep.

Wat?

In Turkije kennen we dat niet. De ouders gaan bij hun kinderen wonen.

Tja, in Turkije...

Is dat alles? - Ja, da's alles, ja.

Da's dan 18 euro rond. Dank u wel.

Schrijf dat van mij maar op.

Ik heb van de week nog geen tijd gehad om een bank te overvallen.

Geen probleem, meneer Lucien.

Wacht, mevrouw Sylvia, meneer Lucien zal eventjes helpen.

Bedankt, da's vriendelijk. Daag.

Bedankt, mevrouw Sylvia. Meneer Lucien, saluutjes.

Merci. Da's heel vriendelijk van u, Mr. Knops.

Je denkt dat ik een oude zak ben, hè?

Neen, dat niet echt. Ik weet niet waarom, maar ik heb niet de indruk

dat jij uit bent op 'n inspirerende babbel met je nieuwe buurvrouw.

We zijn misschien niet van hetzelfde volk.

Ik spreek nochtans Nederlands. Ik betaal op tijd mijn belastingen

en ik ben heel proper op mijn eigen.

Misschien heb je goesting in een kop koffie?

Kom binnen. Niet letten op de rommel.

Dat is een Raveel.

Ken ik niet. Ik ken niks van kunst.

Vind je dat schoon? Ben je geı̈nteresseerd in kunst?

Zelf gemaakt. - Dank u.

Was dat je vader, daar in het rusthuis?

Nee, mijn man.

Hij heeft een zeldzame vorm van alzheimer.

Alzheimer?

Moest mij dat overkomen, ik hang mij op.

Als jij dan die koord nog kunt vinden. Ja?

Lekkere koffie.

Merci.

Ik ben het.

Verdomme, Lucien.

Jij zou een mens een attaque doen krijgen.

Zeg...

Kun jij je kot 's een beetje properder houden?

Het was hier weer echt een varkensstal.

Heb jij gedronken? - Bah...

Zatlap. Ik heb er thuis zo al één rondlopen.

Eén is meer dan genoeg.

Er is iemand.

Voilà, 375. - Oké. Alstublieft.

Merci, Lucien.

Dag, madam.

Wanneer heb jij de laatste keer een bad genomen?

Wat vraag jij nu?

Dus je gaat toch naar Parijs?

Ja... Da's toch de bedoeling.

Wat zeggen ze thuis?

Onze pa ziet het wel zitten,

maar ons mama is ertegen.

'In Parijs, in een vreemd land, en 't is er zo duur.'

En mijn beurs is niet goed genoeg en si en la en...

Ik hoop echt dat ze mij laat gaan.

Je moeder zou niet zo veel moeten zagen.

Integendeel, ze zou fier moeten zijn op haar dochter.

Als het geld een probleem is, dan zal ik dat wel oplossen.

Opa.

Maar wie gaat me dan helpen met die machine?

't Is niet veel moeilijker dan je typemachine, en veel praktischer.

Je gaat er veel plezier aan beleven. Zeker jij, met al dat geschrijf van je.

Voilà.

Hallo?

Ah, Felix?

Is... Is het erg?

Je moet maar bellen op tijd. - Ik zal het doen.

Lucien, zie.

Dag, Lucien. - Merci, Lucien.

Chique bloemen.

Felix, ga 's een vaas zoeken. - Ja, zoeteke.

Allee, kom.

Ik ben hier nog niet zo gauw buiten met dat been.

Ga jij je plan trekken?

Ik zal iemand moeten zoeken.

Maar alleen voor het huishouden.

Jij gaat me niet bedriegen, hè? - Nee, nee...

Ik zeg niks. Ik zeg niks.

Waarom? 't Is toch een schoon meisje?

Je gaat me toch niet wijsmaken dat er geen andere kandidaten waren?

Twee Poolse, maar die kon ik niet verstaan.

En een Marokkaanse met een moustache.

Die wou ik niet verstaan.

En die dame die ik gestuurd had? Dat was toch 'n deftige Belgische?

Die wilde niet in het zwart betaald worden.

Heb jij al wel eens ooit gewerkt?

Vroeger, ja. In een bar, achter de toog. Maar eigenlijk ben ik danseres.

Lucienke?

Ik ben weg, hè.

Vergeet de was niet uit de machine te doen.

Dada.

Wat is er nu?

Jij hebt mij nooit graag gezien.

Roxanne, breng 's twee trappistjes.

Amai... Waar ben je daar aan geraakt?

Ons Mathilde heeft gisteren zeker een uur met Gerda zitten zeveren

over je huishoudster. - Allee, jij.

Ze is echt zot op rijpe mannen. - Serieus?

Dank je. - En voilà.

Voilà. - Dank u.

Vertel nu eens, waarom ben je gekomen?

Ik heb de agenda bij voor de algemene vergadering.

Die agenda ken ik toch vanbuiten?

We moeten dit jaar een nieuwe voorzitter kiezen.

Ik ben al 30 jaar de enige kandidaat.

Dat weet ik, maar Raymond heeft dit jaar ook z'n kandidatuur gesteld.

Raymond? - Ja, Raymond.

Er zijn mensen die zich veel illusies maken.

Meneer Knops? Ik ben Samira.

Dag.

Ik zal even de deur openmaken.

Geachte hoofdredacteur, dit gaat echt te ver.

500 euro boete. Daarbij krijg ik mijn rijbewijs pas terug

als ik opnieuw mijn rijexamen afleg. Totaal niet rechtvaardig meer.

Dit noem ik puur machtsmisbruik en regelrechte geldklopperij.

Respect? Daar vegen ze tegenwoordig allemaal hun kas aan.

Neem nu ons, de zogezegde derde of zelfs de vierde leeftijd.

Denk je dat ze nog naar ons omzien uit respect?

Bijlange niet. Ze houden ons in leven

omdat ze dan kunnen experimenteren met medicamenten.

Dat betekent werkgelegenheid.

Wij zijn een waardevolle economische sector.

Er zijn er die veel geld aan ons verdienen, en dat telt vandaag.

Een koffietje? - Trouwens het enige dat telt.

Een koffietje? Och ja...

Roxanne?

Goed. De naam van de vermeende dader.

Van uw zogezegde huishoudster? - Roxanne.

Roxanne hoe?

Dat... Dat weet ik niet.

Onze zatte bompa.

Wat heb je nu weer uitgestoken?

Bompa zijn pensioen is gepikt.

Eigen schuld, dikke bult. Heb je nog nooit van banken gehoord?

Ik ben nog van de oude stijl. Ik betaal met geld, niet met plastic.

Je ziet wat ervan komt.

Ben je zeker dat je je geld niet verkeerd hebt gelegd

en dat je 't vergeten bent? - Nee, het is Roxanne.

Roxanne, waarvan je de familienaam niet kent, ook het adres niet.

Je bent precies goed de pedalen kwijt sinds je vrouw er niet meer is.

Je vindt het toch niet erg, hè, dat ik naar Parijs ga?

Parijs, Parijs.

Ik ben eigenlijk nooit in Parijs geweest.

Ga je mij missen?

Doe niet onnozel.

Gaat het? - Ja.

Geachte hoofdredacteur,

waarom willen mensen hun geluk altijd ergens anders gaan zoeken?

Is geluk vinden in eigen land dan zo moeilijk?

Misschien weet u een antwoord op mijn altijd terugkomende vraag.

Met hoogachting, Lucien Knops.

Dit is een antwoordapparaat. Wees moedig en spreek uw boodschap in.

Dit is helaas een antwoordapparaat, maar wees moedig

en spreek uw bericht in. Wel even wachten op de piep.

Je hebt voor één keer gelijk gehad.

Ik kan niet alleen leven.

Ik begin nu pas te beseffen wat je moeder voor mij betekende.

Op Mathilde moet ik ook niet meer rekenen.

Ik ga het huis verkopen.

Ik ga naar een rusthuis.

Jij kunt je mobilhome kopen.

En wat er overblijft...

dat gaat op de bank, voor Julie.

Je weet niet hoe content ik ben, pa.

Dat is een pak van mijn hart.

Ik deed geen oog meer dicht, echt waar.

Je moet je nergens iets van aantrekken.

Laat alle paperassen maar aan Guido over.

Ik kan het geloven dat die plombs om de vijf minuten springen.

Da's verdomme een installatie uit het stenen tijdperk.

Dat moet je absoluut heel dringend laten vernieuwen.

Alles. - Alles?

Heel die bedrading, van onder tot boven. - Oh nee. Ik kan dat niet betalen.

Maar zo kan het ook niet blijven.

Goh... Godverdomme.

Ik... Ik ga verhuizen.

Ik ga naar dat rusthuis, de Meibloem.

Ik weet het, ik weet het.

Ik dacht dat jij meer karakter had. - Ik dacht het ook, maar ja...

Ik heb me vergist.

Is dat nu zo moeilijk, zo nu en dan de afwas doen?

Of stofzuigen, of één keer per week naar de wasserette gaan?

Ik steek verdomme heel m'n kot al in brand om frieten te maken.

Blijf dan van de fles af.

Ik wil wel, maar de fles wil niet.

Nee, 't is... 't Is die eenzaamheid.

Ik kan dat niet verdragen. Daar ben ik ten minste onder de mensen.

Onder de mensen? In heel dat tehuis zijn er op al die matrassen

wel tien van die mensen doodgegaan, Lucien.

Maar je vent zit daar toch ook?

Kom, ik ga je leren boodschappen doen.

Wilt u het proeven?

Dit is groene thee.

Lekker.

Dank u.

Eerste les. Wat is je lievelingsgerecht?

Konijn met geuze en bloempatatten.

Dat wordt dan je eerste kookles: konijn met geuze.

Maar die bloempatatten vervangen we door noedels en een slaatje.

Zou jij m'n huishoudster niet willen worden?

Nee, maar ik ga ervoor zorgen dat jij je eigen huishoudster wordt.

Ja, ik ga je een paar truken van het vak leren

en ik ga erop toezien dat jij die helemaal onder de knie krijgt.

Allee, wat gaat 't worden?

Daar helemaal alleen op je dood zitten wachten in dat rusthuis

of een nieuw leven beginnen als nieuwe man?

Hier, zie, onze Lucien.

Da's ook toevallig, hè, jongen?

Wat doe jij hier?

Sylvia gaat me leren koken met Chinese noedels.

Stel je mij niet voor, Lucien? - Ah ja.

Dat is Felix, en dat is Mathilde.

Aangenaam. - Aangenaam. Dag.

Da's Sylvia.

Ik dacht dat jij ging verhuizen naar een rusthuis.

Ik dacht het ook, maar ik heb verkeerd gedacht.

Nee, ik ga niet naar een rusthuis.

Les 2: hoe verbeter ik mijn teksten zonder alles opnieuw te typen.

Opletten, hè. Kijk...

Wie we daar hebben. Ons Gerda.

Is dat madam hier die je van gedacht heeft doen veranderen?

Madam noemt Sylvia.

Wat ben je eigenlijk van plan? - Ik word een nieuwe man.

Een nieuwe man? Op jouw leeftijd? - Ja, op mijn leeftijd.

Kijk, zo duw je daarop en blijf je duwen.

Zie je? Dat wordt blauw.

Dus je gaat niet naar de Meibloem? - Nee.

En madam hier? - Da's mijn verloofde.

Jij wilt mij kloten, hè?

Allee, denk je dat?

Ga naar Edit.

En selecteer Cut.

Cut? Ah.

Dat mens is maar op één ding uit. Eén ding, en dat zijn z'n centen.

En wie zegt dat? - Ik zeg dat.

Die allumeuse heeft geen nagel om aan haar gat te krabben.

En hij is een weduwnaar die er warmpjes in zit.

Hoeveel is één en één, denk je?

Allee, kom, zoeteke. Hij is goddomme 30 jaar ouder.

Ah, precies.

Ja, een oude bok en een groen blaadje.

Je schijnt je daar precies niet veel van aan te trekken.

Zeg nu niet dat je pa op z'n kop gevallen is.

Zeker niet als het over geld gaat.

Hij is op z'n kop gevallen, en een paar keer blijven botsen ook.

Wat heb jij de laatste tijd toch tegen Lucien?

Ik denk aan hen.

En aan Julie.

Dat mens draait Lucien rond haar vinger en als je niet oppast,

dan is je erfenis weg voor je pap kunt zeggen.

Mathilde heeft gelijk. Je weet wat voor toeren hij kan uithalen.

Ik... Ik zou hem laten co... God...

Hoe heet dat nu weer? - Colloqueren.

Colloqueren?

Nu ben je toch wel serieus aan 't overdrijven.

We moeten toch iets doen.

Weet je wat? Vraag hem gewoon om z'n huis te schenken aan jou.

Dan bespaar je nog op de erfenisrechten ook.

Save...

as...

Vidange

perdue.

Enter.

Een trappist?

Waarvoor heb jij een computer nodig?

Sylvia heeft me daarop leren typen en binnenkort kan ik erop surfen.

Surfen over heel de wereld, op het net.

Surfen? - Ja. Kom.

Drink jij maar je trappist en vertel me dan eens

waarom je naar hier bent gekomen. - Ik? Voor niks. Zomaar.

Allee, kom, maak me niks wijs.

Ik zie het aan je gezicht dat er iets is. Kom, spuw het uit.

Ik heb daar niks tegen, zulle. Helemaal niet.

Integendeel zelfs. Wat denk jij nu wel?

Waar heb je niks tegen? - Tegen Sylvia.

Je kent Mathilde. Ze zit Gerda op te jutten.

Ah... Waarom?

Ze zijn geschandaliseerd. - Geschandaliseerd?

Je arme Astridje is nog maar pas...

En jij die niet meer... Och ja...

Da's goeie trappist. - 't Is de trappist van altijd.

Ze gaat hier toch niet intrekken, hè? - Hier intrekken? Wie? Sylvia?

Onnozelaar. - Je moet dat zo niet oppakken.

Zet je nu een keer in Gerda haar plaats.

Dat kind denkt aan haar erfenis. Hoe zou je zelf zijn?

Ga jij maar terug naar je gendarme. Ik heb werk.

Mag ik mijn trappist nog uitdrinken?

Je gaat dan zeker niet mee naar die bonte avond?

Waarom zou ik niet meegaan naar die bonte avond?

Ik ben zogezegd toch op zoek naar een lief?

Mathilde zei dat ze helemaal geen goesting heeft om mee te gaan.

Da's ook de eerste keer. Ze is er anders altijd zo op uit.

Ik weet niet wat ze heeft de laatste tijd.

Oei, da's een goeie. Ik doe haast in mijn broek.

Daar, zie. Dat was een heel goed idee om Lucien mee te nemen.

Zo kan hij z'n zinnen ook eens verzetten, chouke. Da's toch waar?

Anders zit hij zich thuis toch ook te vervelen?

Je moet de mensen allemaal eens zien loeren naar onze donjuan.

Wat? - Mijn been.

Zouden we niet gaan zitten? - Allee, vooruit.

Jurgen Starlight makes the stars shine tonight.

Lieve mensen allemaal, het feest gaat verder.

Wat dachten jullie van een ouderwetse stoeltjesdans?

20 moedige mensen heb ik nodig. Niet verlegen zijn, opstaan...

Line up here, bij Jurgen Starlight.

Smeerlap.

En nu ga je me vermoorden?

Wat denk je nu?

Jij ging mij niet bedriegen.

Met die van daarjuist? Daar kun je toch niet jaloers op zijn, kom.

Doe niet zo onnozel.

Hé, Mathildeke? Ben jij hier?

Wat is er, zoeteke?

Ben je hier niet graag?

Ik ga een pintje drinken.

Wil je liever naar huis gaan? - Nee.

Sylvia?

Is er iets?

Nee, Lucien. Er is niets.

Ik ben alleen aan 't overwegen: mij ophangen of in het kanaal springen.

Je kunt ook onder een trein gaan liggen.

Jij brengt mij nog op goeie ideeën, jij.

Wil je mee naar binnen?

Kom.

Hoe was jouw avond eigenlijk? - Bont. Veel te bont.

Ze zouden een mens moeten verbieden om oud te worden.

Bang van de dood dus. - Bang...

Ik heb niet genoeg tijd meer om bang te zijn.

Nee, serieus.

Ik wil zeker niet ziek worden.

Als ik eraan denk wat Astrid, mijn vrouw, allemaal heeft afgezien...

Ze was geweldig bang om dood te gaan aan kanker.

Darmkanker.

Ze had een vriendin die daaraan gestorven was

en die had verschrikkelijk veel pijn geleden.

Daarom controleerde Astrid altijd elke dag haar...

haar stoelgang.

Met een pollepeltje dat ze speciaal daarvoor weggestopt had

in één van haar schuiven. Ze dacht dat ik het niet wist.

Mis je haar?

Missen...

Wat dacht je? We zijn 55 jaar samen geweest.

Mag ik je ook eens een lastige vraag stellen?

Waarom heb je die vent van je in een rusthuis gestoken?

Ik kan hem hier thuis niet verzorgen.

Uiteindelijk is dat de beste oplossing.

De gemakkelijkste oplossing misschien.

Ik...

Ik heb m'n vrouw altijd thuis verzorgd.

Omdat je haar heel graag zag of om je geweten te sussen?

Je kunt toch iemand niet weggooien als een versleten handschoen,

alleen omdat dat beter uitkomt?

Ik ben echt jaloers op die Astrid van jou.

Die moet een prinsessenleven hebben gehad, met jou aan haar zijde.

Bon, ik ben ermee weg.

Slaapwel, meneer Knops. - Slaapwel.

Waar is mijn jas? - Daar.

Gaan we 't goedmaken?

Arbeidsduurvermindering, economische werkloosheid,

productievermindering en reorganisatie,

het mocht allemaal niet baten. - Te duur, te duur.

Het zijn de arbeidskrachten van ginder die veel te goedkoop zijn.

Nooit gedacht om in de politiek te gaan?

Ik heb op een lijst gestaan, bij de sossen,

voor de gemeenteraad.

Dat was in '58, het jaar van de Expo.

Sorry.

Met Sylvia.

Ja, ik versta het. Nee, dat geeft niet.

Maak je daar geen zorgen over.

Oké, beterschap. Ciao.

Heb jij geen goesting om mee te gaan?

Mee te gaan? Waar naartoe? - Naar het toneel.

Toneel?

Een stuk van Jan Decorte.

Is het om te lachen?

Dat mag je zelf uitmaken. Ik vind dat goed.

Met jou naar...?

Met mij, ja.

Je neemt risico's, hè. - Jij met mij ook, hoor.

Toch is die voorstelling subliem. Die tekst, die ironie...

Jan is een echt genie. Vind je niet ook, Lucien?

Welke Jan?

Die is geestig.

Ik begin te begrijpen wat Sylvia in hem ziet. Hij heeft humor.

Lucien denkt: zo rap mogelijk wegwezen,

straks randt dat rare mens mij nog ter plekke aan.

Julien...

Lucien.

Het was mij aangenaam, echt.

Het was een fantastische avond.

Goed om je gezien te hebben.

En wij bellen, beloofd.

Tot ziens. Daag.

Blij dat ik je heb leren kennen. - Insgelijks.

Lucien.

Doei. - Dag.

Wat vond je ervan?

Wat een originele buurt. Net iets voor jou om in te wonen.

Kom hier.

Gileen heeft gelijk. Ik val op mannen met humor.

Lucien, je gezelschap heeft mij echt deugd gedaan. Echt waar.

Jij bent geen rare.

Jij bent een heel rare.

Hallo? - Ben jij ziek of zo?

Nee.

Maar wat scheelt er dan? - Niks.

Zo klink je... - Ik ga ophangen.

Lucien...

Beste vrienden, we gaan nu over tot de bestuursverkiezing.

Penningmeester: Louis Vermeulen. Wie is voor?

Wie is tegen?

Ondervoorzitter: Jean Gijsels. Wie is voor?

Wie is tegen?

En nu stemmen we voor het voorzitterschap.

Op vraag van ons lid Raymond Leemans zal de stemming schriftelijk gebeuren.

Dat staat zo in het reglement, Lucien.

Als een lid geheime stemming vraagt, moet dat gebeuren.

Da's ook de eerste keer.

Ondervoorzitter, deel de stembriefjes uit, alstublieft.

En de laatste stem is voor Raymond Leemans.

Raymond Leemans is verkozen tot voorzitter

met 7 stemmen tegen 5.

Beste vrienden, mag ik van u een hartelijk applaus

voor de man die met grote toewijding en wilskracht

onze voorzitter is geweest voor niet minder dan 30 volle jaren.

En vooraleer verder te gaan met de agenda, stel ik voor bij speciale motie

Lucien Knops te benoemen tot erevoorzitter.

Proficiat, Lucien. En dan nu tot de orde van de dag, zeker?

Punt 1, goedkeuring van de notulen van de vergadering van vandaag.

Judas. - Wel...

Collaborateur.

Lucien, jongen, er is een tijd van komen en een tijd van gaan.

Jouw Mathilde, weet je... - Wat, Mathilde?

Is het goed zo? - Ja, dank je.

Ik mag morgen al naar huis. Het was niet erg.

Ik had m'n pillen vergeten... Daarom dat mijn...

Lucien, wat is dat allemaal? Waarom ontwijk jij mij?

Ik jou ontwijken? Hoe kom je daarbij?

Komaan, Lucien. Je blaft mij af aan de telefoon.

Als ik aan je voordeur sta, doe je alsof je niet thuis bent.

Wat heb ik gedaan? Heb ik iets gezegd? Zeg het mij dan.

Lucien, zeg het mij.

Jij bedriegt je man.

Je bent jaloers.

Kom, doe niet onnozel.

Oh, Lucien, je bent een schatje. Echt waar. Kom hier.

Mijn lieve Lucien.

Gerda...

O, nee. Die denkt nu dat ik uw nieuw lief ben.

Zoals jij denkt dat Alain en ik... - Het is toch zo?

Ik heb mijn vrouw nooit bedrogen. - Ah nee?

Nee, nooit. - Ook niet een heel klein beetje?

Hoe kom je daarbij? - Je bent een leugenaar.

Maar ik versta dat maar al te goed. Waarom peins je dat ik dat doe?

Omdat ik behoefte heb aan een vent.

Ja, aan zijn warmte, aan zijn lijf.

Omdat ik nu en dan een keer mij volledig wil laten gaan

in een goeie vrijpartij, met iemand die mij kan geven wat ik verlang,

zonder lastige vragen en zonder verliefdheid achteraf.

Ben ik nu slecht?

Blijven wij maten?

Ben je mijn maatje?

Astrid moest niks hebben van de Chinese keuken.

Ze was er echt vies van.

Ze doen allemaal rattenvlees tussen hun eten, zei ze altijd.

Echt goeie Vlaamse kost, dat was al wat ze nodig had.

Les 3, doe er een beetje soja bij.

Een beetje? - Ja.

Niet te veel, Lucien. Een klein beetje. En nu goed roeren.

Ik ga wel opendoen.

Hallo, kom binnen.

Roep hem een keer. - Hij is in de keuken.

Roep hem.

Lucien.

Waarom heb jij gebeld? Je hebt toch een sleutel?

Hier.

Ik zet hier geen voet meer in huis en jij bent bij ons ook niet meer welkom.

Een slechte mens ben jij.

Wat jij ons moeke allemaal hebt aangedaan, en nu mij.

Een door en door slechte mens.

'Wat jij ons moeke en mij allemaal hebt aangedaan.'

Lucien telt natuurlijk weer niet.

Maar wat Lucien jou en je moeder allemaal heeft aangedaan...

't Is godverdomme al heel mijn leven zo. Ik heb er genoeg van.

Van dat gemekker en geklaag en gezaag.

En altijd gecommandeerd worden. 'Lucien, doe dit, doe dat.

Lucien, drink niet zo veel, doe me dat niet aan.'

Zelfs die stomme kanker van haar moeder was mijn schuld.

Wel, je kunt mijn kloten kussen.

Buiten.

Als ze oorlog willen, kunnen ze 'm krijgen.

Vind je dat nu verstandig? Het is gewoon een misverstand.

Geachte hoofdredacteur, die professor Verdoodt zegt

dat de geneeskundige verzorging voor mensen boven de 85

massa's geld kost en toch geen zin heeft, en dus maar beter afgeschaft wordt.

Volgens mij maken zo'n ideeën het solidariteitsprincipe,

waar wij, westerlingen, zo trots op zijn, helemaal kapot.

Ouderen die heel hun leven lang hebben gewerkt

en sociale bijdragen hebben betaald,

zouden geen recht meer hebben op geneeskundige verzorging.

Tenzij ze het zelf kunnen betalen. Weeral in het voordeel van de rijken dus.

Ik vind dat zo'n onderwerpen niet alleen in de krant,

maar ook en dringend eens op tv mogen komen.

Da's echt de nagel op de kop. Je hebt dat heel goed gezegd.

Goeiendag, televisie. Mr. Knops? - Ja. Kom binnen.

Rik. - Sylvia.

Sorry, dat zit niet goed. Sorry.

Mevrouw, als u zin hebt, mag u gerust naast uw vader gaan zitten.

Nee, nee. Ik wil Lucien niet te veel afleiden.

Ik ga wel in de tuin wachten.

U hebt een boze brief naar Het Laatste Nieuws geschreven.

Shoot.

Shoot? Wat...?

Wat stond er in die brief?

Wel, volgens mij kan het niet dat ouderen,

die heel hun leven gewerkt hebben,

dat die niet meer in aanmerking zouden komen...

Kun jij ze nog vertrouwen, die charlatans?

Het enige wat ze kunnen, is het komen vertellen op de televisie.

Ze vertellen niks dan zever.

Het komt allemaal door de om zich heen grijpende decadentie.

Lucien kan niet meer stoppen, hè? Is het meegevallen?

Ja, fantastisch. Zeer interessant. Het komt vanavond al in het nieuws.

Daag. - Meneer Knops.

Mevrouw, bedankt. Wij gaan naar professor Verdoodt.

Maar het was toch goed?

Zeg, da's precies z'n infirmière.

Tournée générale voor de voorzitter.

De... De erevoorzitter.

Dat doet me echt plezier, dat jij nog 's langskomt.

Da's de knul die mij een pootje gezet heeft.

Pootje gezet. Er is een tijd van komen en gaan, Lucien.

Nietwaar, mevrouw? - Aangenaam. Sylvia.

En 30 jaar voorzitter geweest. Hoe is 't met de gezondheid?

Het kan niet beter. - Dat kan ik geloven.

Sylvia, wacht. Zo... En ietsje meer naar achter zo. Ja.

Rustig, relax... Leg je hand hierop.

Max, zet de tv eens op.

Ja, ja... Ik ben op het nieuws.

Jij, op het nieuws? - Ja, ze hebben me geı̈nterviewd.

Allee, dan word jij een bekende Vlaming?

Ik heb eens goed mijn gedacht gezegd. Ze vonden het heel goed.

Ze hebben me zelfs gefeliciteerd.

De hele namiddag zijn ze thuis gebleven.

Ik moet zeggen, ze waren serieus onder de indruk.

Stop de terugbetaling voor de gezondheidszorg van 85-plussers.

Het heeft geen zin om geld in de ziekte- verzekering van 85-jarigen te stoppen.

Dat is een opmerkelijke stelling, professor.

Misschien wel, maar de toekomst van de ziekteverzekering is niet zo positief.

Dat komt door de vergrijzing van de bevolking, die het erg duur maakt.

Reacties uit de verschillende sectoren.

De man heeft heel z'n leven kunnen profiteren van de maatschappij.

Hij heeft ellenlange studies gedaan op kosten van de gemeenschap,

en als prof vergaart de man nu een kapitaaltje aan honoraria.

Ook de betrokkenen voelen zich geschoffeerd, zoals Lucien Knops.

De kleine man is weer de sigaar.

De rijken kunnen zich natuurlijk betere dokters veroorloven.

We hebben nog het opmerkelijke verhaal van...

Wel, Lucien, dat heb je 's goed gezegd.

Jij hebt ten minste een eigen visie.

Da's belangrijk. Hè?

Hij heeft dat goed gezegd. - Heel goed.

Patron, tournée générale, voor mij.

En hier, zie.

Pak 's een sigaartje. - Nee, dank u.

Weet je wat? Wij gaan subiet 's goed uit, jij en ik. Oké?

Ah, zie je wel?

Ik wist dat ik nog iets in huis had.

Dat moet je 's proeven.

Alles verandert, maar niks verbetert.

Neem nu... die machine... Hoe heet dat ook weer?

Die Emile...

E-mail. - Pak nu die e-mail.

Vandaag tel je gewoon niet meer als je geen e-mail hebt.

Het zal niet lang meer duren of we hebben geen facteur meer nodig.

Maar ik ben nog niet van plan om mijn schup af te kuisen.

Verre van.

Want als het waar is dat er daarboven een hemel is

en dat we mekaar allemaal in de eeuwigheid zullen terugzien,

dan zullen ze nog lang op mij mogen wachten.

Eigenlijk zijn er niet veel mensen die ik terug zou willen zien.

Niemand eigenlijk. - Ah nee?

Behalve jij.

En dan nog.

Mag ik deze dans, mevrouw?

Zeker, meneer.

Ah, Sylvia.

Vierde les, ontbijt à la Knops. Wil je koffie of thee?

Wacht, ik heb hier ook versgeperst appelsiensap.

Dat is heel lief van jou.

Het is echt heel lang geleden dat iemand nog zo goed voor mij...

Merci.

Omelet, façon Mediterranée. Voilà.

Smakelijk. - Smakelijk.

Ze is heel warm, de omelet Mediterranée.

Lucien...

Wat er vannacht gebeurd is... - Sylvia...

Wat er gebeurd is...

Laten we dat houden voor wat het was.

Mijn instinct zegt mij dat we beter heel goeie vrienden blijven.

Merci, Lucien.

Het was heel lekker.

Eerst proeven, hè.

Smakelijk. - Smakelijk.

Goed.

Dit is een antwoordapparaat. Wees moedig en spreek uw boodschap in.

Dit is helaas een antwoordapparaat, maar wees moedig

en spreek uw bericht in. Wel even wachten op de piep.

Julie, ik ben het, opa.

Je bent precies nooit op je kot. Maar da's een goed teken, hè.

Overdag studeren en 's avonds amuseren.

Goed zo. Volhouden.

Ik ben fier op mijn kleindochter.

Voilà, we zijn thuis.

Je vest.

Opa? Wat doe jij hier?

Ik had toch gezegd dat ik nog nooit in Parijs was geweest?

Voilà, daar ben ik.

Ik heb m'n huis verkocht, ik heb je moeder een mobilhome cadeau gedaan

en wat ik met de rest ga doen, daar ben ik nog niet zeker van.

Wat ben jij allemaal van plan, opa?

Dat weet ik nog niet. Misschien ga ik een wereldreis maken of zo.

Misschien eindig ik wel als clochard.

En, wat zit er in die doos? - Doe maar open.

Is 't voor mij?

Opa, hoe kom je daar nu bij?

Iemand die alleen woont, moet ten minste een friteuse hebben.

En... die kan niet in brand vliegen.

Da's nog niet alles. Wacht. Hier, zie.

Patatten van bij ons, mayonaise van bij ons

en frietvet van bij ons.

Wij gaan vanavond samen frieten bakken. Maar daarna moet je me Parijs laten zien.

Opa...