Original subtitles

Alsjeblieft. -Dank je wel.

Even eerlijk? Ik geniet hier dus van. Lopen door die lange witte gangen.

Het gevoel van urgentie.

Het idee dat er vandaag weer iets belangrijks moet gebeuren.

Kun je hier even naar kijken? -Zeker.

Mijn toegewijde staf, dossiers lezen, mijn pieper.

Het goed geoliede circus dat een ziekenhuis is.

Goed geolied. Daar hou ik van.

Lekker de vakvrouw zijn.

O, wat lief. -Kijk eens, Mo.

Heerlijk. -Koffie voor jou. Alsjeblieft.

Goedemorgen.

Zelfs die vieze ziekenhuiskoffie.

Ik hou ervan.

Goedemorgen. -Goedemorgen.

Alsjeblieft.

Ja, ook dat paarse mutsje vind ik leuk.

Ik ben dan in control.

En dat moet ik ook wel zijn. Ik bedoel, ik snij in mensen.

Snij ze open, sleutel aan hun hart.

Goedemorgen.

Met 'sleutelen' doe ik mezelf nu een beetje tekort. Ik red mensenlevens.

Ja, dank je wel.

En daar leef ik voor.

Mag ik de schaar en het pincet? Dank je.

Ik ben trouwens Mo. Van Monique.

Pak jij maar eens uit, Mo.

Dat ik hartchirurg zou worden, kon je wel uittekenen.

Opgegroeid in Den Haag met een vader die, verrassing, ook hartchirurg was.

En nou heel snel. Kom dan.

Maar een arts als vader en een kast van een huis is ook niet alles.

Je kan toch beter dan dat? -Hij is te dik.

Dat zeg je toch niet over je broertje? -Ik wou dat ik dat niet hoefde te zeggen.

M'n moeder stierf jong en toen werd ik de reservemoeder.

Met zo'n jeugd word je dus geen lekker wilde studente.

En ik bleef dan ook tot m'n twintigste maagd.

Kom op, doorgaan. Doorgaan.

Ja, springen.

Luister, als ik zeg lopen, dan ga jij lopen.

Jezus, man. -Jezus, vrouw.

Nou, doe niet zo. -Doe niet zo wat?

Zo dat. Dat doe je toch niet? En zo hard.

Niet erg hoor. Daar kan ie wel tegen.

Die haalt de kerst wel. Hè, toch?

En toen was daar Roderik.

Ik geloof dat ik je dus...

...echt, ergens...

...leuk vind.

Van rond mijn afstuderen werd Roderik vaste prik.

Van harte gefeliciteerd en succes. -Yes.

Hij hield van mij en ik hield ook wel een soort van hem.

De plicht roept.

En elke seconde telt. -Dat dus.

Ik heb het toch nog vierenhalf jaar met hem uitgezongen.

Vierenhalf jaar is trouwens wel lang in dit verband.

Mag ik het vaatschaartje, alsjeblieft?

En in mijn leven ook.

M'n record.

Eén seconde.

Spoedgeval.

En laten we wel wezen, m'n werk is gewoon belangrijker.

Wat is nu de bloeddruk? -80 over 50.

Hallo. Ik red levens.

Mag ik m'n bril?

Verdere uitleg overbodig.

De waardering is verslavend.

Als hartchirurg ben je toch een soort popster.

Net als m'n vader, die was het ook. -Goed gedaan, Mo.

Net als een popster vlieg je de hele wereld over. Lekker naar congressen.

Dat is een soort Tinder voor dokters.

En bij zo'n congres ontmoette ik Jean Jacques.

Ik stel me even voor. Dr. Jean Jacques Clairet.

JJ voor intimi.

JJ is, je raadt het al, de beroemdste hartchirurg van Canada. Uit Montreal.

Hij werkt ook in Brussel en dan neemt hij de taxi naar Den Haag.

Naar mij.

En dan doen we het.

Tja, en dat hij een beetje cliché is...

...neem ik voor lief.

Ik zou je graag vaker zien.

Hoeveel vaker?

Niet één keer in de maand, maar meer één keer per dag.

Nee joh, dat meent hij toch niet. Maak je niet zo druk, joh.

Mannen willen gewoon geborgenheid en spanning...

...en het liefst niet bij dezelfde persoon.

Waarom is het m'n jongere zus die mij advies geeft over mannen en niet andersom?

Ik heb geen verstand van hartkleppen en boezemvibraties.

Boezemfibrillaties. -Ja, dat bedoel ik.

Zeg dat dan ook. -Dat zeg ik.

Even tempootje erbij. -Nee.

Ja.

Lang verhaal kort, ik verdien veel geld en doe belangrijk werk.

Eén keer per maand ligt er een knappe Canadees in m'n bed...

...en ik heb een huis op het Singel dat zo in een interieurtijdschrift kan.

Dus...

...wie doet me wat?

Hai. -Hé.

Hallo, ik ben Max.

Monique.

Jij woont hier? En je bent de eigenaar?

Ja. Ja, van het hele ding, ook van beneden, zeg maar.

Mooi, daar wil ik het graag met je over hebben.

Want? Je wil het kopen?

Nee, nee, ik wil het niet kopen. Daar heb ik de centjes niet voor, maar...

Ik wil het graag huren.

O, maar... Nee, het is niet echt bewoonbaar.

Ik weet hoe het eruitziet. Ik heb al tig keer gegluurd.

Maar ik heel misschien even uitleggen wat ik voor me zie?

Ja, leg maar uit.

Daarbinnen bedoel ik. Anders kan ik het niet uitleggen.

Het is een heel verhaal.

Ja, en dan... Ja, dan dacht ik hier dus iets met een keuken te doen.

En aan die kant op een verhoging een bed.

En dat te gebruiken voor de opslag van de materialen.

Maar wacht even, hè. Even voor het goede begrip aan mijn kant.

Je hebt het over een sociale werkplaats, maar je hebt het ook over een atelier.

Want je bent kunstenaar?

Ja, dat allemaal.

Maar ook een huis, als in een plek om te wonen. En die sociale werkplaats.

Ik werk vooral met oude bouwmaterialen en wat ik maak is... Ja, groot.

Of het goed is, dat laat ik in het midden.

Al vindt men tot m'n blijde verrassing steeds van wel.

Denk er nog even over na. Dan denk ik er ook nog even over na...

Wacht even. Je weet nog niet eens hoeveel ik ervoor vraag.

Vast niet zo heel veel. Want het staat leeg.

En vanwege m'n sociale functie heb ik een stichtingkas en die is nog lang niet leeg.

Ja, onze Monique is al zes jaar hoofdchirurg.

Vaders voetsporen. -Nou, als jij je vaders pad wil volgen...

...dan moet je pakweg nog zo'n 25 jaar mee.

Ze heeft jouw ogen, Gijs.

Meindert is hoofdchirurg in het Erasmus en het academisch ziekenhuis van Brussel.

Daar werkt jouw vlam toch? -Ja. Iemand die ik ken opereert daar ook.

Jean Jacques Clairet. -Ach, die Canadees.

Ja. -Ja, dat is een uitstekend chirurg.

Maar als mens...

Ja, ik weet niet hoe goed jij hem kent, maar ik vind het nogal een pannenkoek.

Dus, er komt een lekkere vent, in laat huwbare leeftijd...

...met het verzoek of hij naast je mag komen wonen en jij twijfelt?

Ja. Ik weet niet wat ik moet zeggen. Hij is nogal veel.

Veel? -Ja.

Veel, als in groot? -Dat ook, ja.

Maar goed, naast mij vergeleken is iedereen groot. Gewoon veel van alles.

Nou, het klinkt toch echt dat je hem nu moet gaan appen dat je het gaat doen.

Ja. Je appt hem gewoon nu en je zegt gewoon: 'Ik ga akkoord, lekker ding.'

Nee, oké, je zegt gewoon 'ik ga akkoord'...

...en later zeg je 'lekker ding' in z'n smoel.

Hou vast. -Zo. Ik breek m'n rug.

Dat is Harm, die is nieuw.

En dat is Steef, die komt uit de Schilderswijk.

Ik dacht dat het meer jongeren waren. -Ja. Nou ja, Faisal die is 19, hè?

Hai. -Maar Harm en Steef, die zijn in de 40.

We kunnen nog wel ketsen hoor, als jonge tieners.

Maar het is een hele mooie ruimte. Echt. En niet duur. Sportief van je.

Ja, zeker sportief. Ik ben de kwaadste niet, zoals je wel ziet.

Kijk toch even uit, joh. Koekwous. -Hou toch gewoon je muil, joh.

Doe even normaal, stelletje randdebielen.

Hij loopt de hele tijd m'n hoofd eraf te hakken.

Dat zijn gewoon ongelukjes. Sterf.

Reclassering. Alle drie.

M'n atelier is onderdeel van de resocialiseringsroute van die boys.

Dat heb je me niet verteld. -Nee, anders had je nooit ja gezegd, toch?

Nee, dat is ook weer waar, ja. Maar toch...

Ik zal het de volgende keer meteen zeggen.

Hé, daar gaat een appelvink. -Waar?

Ja, dat is een appelvink. -Waar?

Die ken je toch nog wel? -Ja ja, typisch geluid.

Ja, een beetje zoals...

O, straks denkt de appelvink nog dat hij sjans heeft.

Je hebt niet alleen paringsroepen. Je hebt ook aandachtsroepen van jonge vogels...

...en contactroepen om contact te houden met de groep, een soort Facebook.

En het is een misvatting om te denken...

...dat alleen mannetjesvogels paringsroepen hebben.

Vrouwtjes hebben dat net zo goed.

Die gaan soms heel mooi zingen om in het gevlij te komen.

Ik kan niet zingen.

Vandaar dat je niet meer echt serieus aan de man komt, misschien.

Maar je doet het toch nog wel eens?

Hè pap, wat is dat nou voor een vraag van een vader aan een dochter?

Een directe, denk ik. -Nou, ik ben geen non, dus...

Nee, verder ga ik hier niet op in.

Nou, je mag van mij gerust weten dat sinds je moeder er niet meer is...

...ik hem niet alleen maar heb versleten met plassen.

Pap, please. Even niet.

Even niet? -Nee.

Alsof we dit elke dag bespreken. We praten hier nooit over.

Nee, maar dat is toch ook een goede gewoonte?

Hé, een grasmus?

Dat lijkt nog niet eens op een grasmus.

Ja. Ja, ik weet niet, maar ik ben natuurlijk straks even weg.

En als ik dan bijkom, dan... Ik hoop wel dat het dan geholpen heeft.

Dat is wel de bedoeling. Daar gaan we in ieder geval erg ons best voor doen.

Ja, want die benauwdheid, dat... Dat gaat niet. Dan kan ik niks.

Maar je bent in goede handen. -Ja, Leendert.

Dat weet ik wel. Ze heeft me al eerder geopereerd.

Wel meer dan één keer, hè?

Ik heb meer ziekenhuizen van binnen gezien dan me lief is.

Nou, een hobby zal het wel nooit van me worden.

Wat is de stolling? -De stolling is verlengd.

Extra cortamine geven? -Ja, lijkt mij een goed plan.

Ja, kom maar door.

Pas op.

Hé. -Hé.

Wil je even wat zien? -Wil ik even wat zien?

Ja, wil je m'n werk zien? -Oké.

Pas op, pas op. Eroverheen.

Nou, en deze heb ik De Verkeersregelaar genoemd.

Ja? -Ja.

En dit is Alfredus de Draaikont.

Waarom heet ie zo? -Nou ja, waarom heet jij Monique?

Waarom heet ik Max?

Hoe lang doe je over zo'n ding? -Ding?

Figuur. -Een weekje, ongeveer.

En... -Verkoop ik er weleens één, wil je vragen?

Ja. -Nou, om heel eerlijk te zijn, nee,.

Ik verkoop wel andere dingen met enige regelmaat.

Ik heb vogels gemaakt, een soort vogelachtigen.

Er staat er zelfs één in het gemeentehuis van Woerden.

Woerden? -Ja, Woerden. Kaasstad.

Klootzak. Kappen nou. -Hé, jongens.

Hé, je moet wel met je poten van me afblijven, weet je dat?

Oké. -Je verliest van een homo.

Want als je homo bent, dan kan je niet vechten?

Dat is discriminatie, hoor. Zitten, jij.

Spelen. En meneer de homo voor jou.

Ik dacht dat ik een soort van intuïtie had voor dat soort dingen.

Hoe kun jij nou intuïtie hebben? Dat moet je ontwikkelen.

Met hoeveel verschillende mannen ben jij nou uitgegaan?

Ik zie niks. Even goed zuigen. -Waar?

Je ziet toch waar ik bezig ben?

Hé. -Hé. Is er wat?

Ik heb volgens mij hyperventilatie. -Waarom denk je dat?

Ik kan niet doorademen. Het blijft steken.

Heb je dat vaker? -Soms.

Ik kom even naar je toe, oké?

Rustig ademhalen. Heel goed, ja. Heel goed, in dat zakje.

Hartstikke goed. -Luxe hoor.

Je hyperventilatie laten behandelen door een hartchirurg.

Nou, dat is gewoon standaardkennis, hoor.

Menig omaatje die kan jou dat precies vertellen, hoe dat gaat.

Ik voel m'n ademhaling wel weer... -Heel goed.

Jij kijkt ook voetbal? -Ja. Meer als wallpaper.

Ik ga vaak naar ADO. Ga een keer mee.

Heb je toevallig een biertje in huis? -Ik heb alleen maar een fles wijn in huis.

Ik drink sowieso weinig en thuis al helemaal niet.

Oké, ieder z'n ding.

Hé, je schrok niet toch, dat ik opeens voor je deur stond?

Ik ben sowieso... -Ja, dat kreeg ik mee. Je valt op mannen.

Ik ben homo, ja. Ja. Zo gay als een nijlgans.

Heb je een vast iemand in je leven? -Nee, had.

Maar ik ben vrij onmogelijk. En jij? -Of ik ook vrij onmogelijk ben?

Nee. Of je iemand hebt. -Ja, soort van. Maar hij werkt in Brussel.

Bij de EU? -Nee.

O, nou ja, ik zeg ook maar wat.

Staat hij te urineren met elke keer een ander pakkie aan?

Dat is een geintje, hè? Sorry. -Geeft helemaal niks, joh. Geeft niks.

Is het een lieve man? -Best wel. Jawel hoor, soort van.

Ben jij zijn enige of is hij jouw enige?

Antwoord A is nee. Antwoord B is ja.

Dat klinkt niet goed. Hé, ik wil eigenlijk toch wel die rode wijn.

Ai, dan moet ik echt even zoeken. -O, nee, nee. Nee, het is prima.

Sorry. -Maar hij heeft dus nog iemand?

Of heeft ie meerdere iemanden? -Nee. Nee, hij is getrouwd. In Canada.

Maar dat loopt niet meer. -Zegt ie.

Nee, dat is zo. Dat weet ik.

Heb je zondag wat te doen? -Nee.

Ga je mee naar ADO? -Wat?

ADO. Je weet toch wel wat ADO is?

Ja, maar ben nooit in 't stadion geweest. -Eens moet de eerste keer zijn, toch?

Je hebt gezegd dat je kon, je gaat gezellig mee.

Alsjeblieft. Veel plezier ermee. -Ja, dank je.

Kijk eens? -Ja.

Mooi.

Ja, die zijn ook voor mij. Lekker.

Pak jij die andere twee?

Jongens, niet duwen. Ja.

Ja, toch. Rennen.

Ja, ja, ja. Hup, naar voren.

Lopen, door ja. Ja, ja, ja. Kom op, kom op, hup. Ja, ja, ja.

Voordeel, scheids. Domme kuthomo.

Kuthomo? -Ja, dat is cultuur. Jargon.

Hebben jullie in de operatiekamer toch ook, jargon?

Nee, zeker, ja. Dat is één en al jargon.

Oké dan.

Mo, wil je ook wat? -Nee, ik ben vegetariër.

Ze hebben ook kaassoufflés. -Nee, dank je wel.

Echt geen friet ook?

Kijk. Dat is mooi, hè?

Ja. -Zou ik ook graag willen hoor, kinderen.

Of een kind, een jongen. Meisje. Je hebt ook damesvoetbal.

Ik sta een beetje te geinen, maar zou het echt graag willen. Dat meen ik echt.

Ja, dat kan ook allemaal tegenwoordig. -Ja. In principe kan het, ja.

Ja, op een gegeven moment, dan ga je er toch mee aan de slag in je hoofd.

Weet je, of je nou op mannen, vrouwen of dieren valt, de biologische klok...

Of zoiets.

Ik ben er totaal niet mee bezig.

Nee? -Nee.

Nee, echt niet.

Het zou ook helemaal niet in m'n leven passen.

Het is niet eenvoudig voor mij om vegetarisch te koken...

...maar ik ga je verrassen.

Zou je de wijn misschien bij het raam willen zetten?

Zet het raam een klein stukje open. -Ja.

Nee, niet te ver. Perfect.

Deze wijn moet exact op de juiste temperatuur zijn.

Als hij te warm of te koud is, kun je net zo goed goedkope wijn nemen.

Hoe was je week? -M'n week? Die was net als anders.

Ik heb levens gered en door de telefoon geruzied met m'n lieve vrouw.

Hou eens op met haar 'm'n lieve vrouw' te noemen. Dat is niet aardig.

Voor jou? -Nee, voor haar. Hou ermee op.

Oké. Ze is echt wel leuk, hoor. Ik hou alleen niet meer van haar.

Ik hou van jou.

Als jullie niks meer met elkaar hebben, waarom zet je er dan geen punt achter?

Waarom hou je haar aan het lijntje?

Het is een proces. Net als bij jou en mij.

Naar elkaar toe groeien is een proces. Vrouwen... Hoe zeg je dat?

Ze zien een keuze of een grote beslissing soms als een doel op zich.

Ik laat me liever meevoeren door de stroom, net als in een kajak.

Je stuurt hier en daar wat bij, maar de stroom neemt je toch wel mee.

Oftewel: je blijft bij je vrouw tot een van jullie doodgaat.

Nu doe je sarcastisch, Mo.

Ik hou van je.

Uiteindelijk zal ik bij jou eindigen.

Fascinerend dat je elke keer weer een andere kleur onderbroek draagt.

Dat komt door m'n vrouw. Sorry dat ik weer over haar begin.

M'n vrouw koopt ze als setje van vijf in een goedkope winkel.

Het zijn altijd vijf verschillende kleuren. Groen, blauw, oranje.

Prima voor mij.

Mensen die goed verdienen kopen vaak dure onderbroeken...

...van een beroemde ontwerper. Maar er zijn maar drie mensen die hem zien.

Ik, m'n vrouw en jij.

De kleur is elke keer anders, maar één ding blijft steeds hetzelfde.

Ja, jullie zullen je wel afvragen...

...waarom wij jullie allemaal bij elkaar hebben gebracht.

Dat heb ik me nog niet afgevraagd. -Diederik, hou heel even je mond.

Zo praat je niet tegen je grote broer, hè? -Died, even niet.

Leuk, dat rijmt. -Ik ga heel even iets opzetten.

Ja, een hoedje. -Stil nou, jongen.

niemand heeft je ooit gezien, maar toch ben je van mij

niemand heeft je ooit gezien, maar toch ben je bij mij

ik wist het allereerst van jouw bestaan

je bent vlakbij maar ver nog hier vandaan

Gefeliciteerd. -Sorry, heb ik iets gemist, jongens?

Zwanger. -O, zwanger.

Ja, we zijn zwanger. -Jij ook al?

Knul.

Ook gefeliciteerd. Geweldig. -Ja, je wordt opa.

Nou ja, ik ga dus van een superslanke dertiger...

...naar een vette kamerolifant de komende maanden.

Ach joh, dat is allemaal voor het goede doel.

Het was wel heel erg onverwacht, hoor.

Het is zo fucking plotseling, dit gebeuren.

Maar hoe plotseling is het dan?

Niet dat het condoom scheurde...

...maar we waren niet bepaald aan het mikken of zoiets.

En hoe zeker ben jij van Bart-Jan? -Wat, over dat het van hem is?

Vijfennegentig procent. Of zoiets. -Dat bedoelde ik niet. Maar goed...

...daar kom ik zo op terug, ik bedoel die andere vijf procent.

Jullie hebben toch wel een relatie-relatie, toch?

Ja, ja. Nee, natuurlijk. Hartstikke. Ja, natuurlijk. Maar ja, hé...

Het leven zit gewoon vol valkuilen, hè?

Dus ja, ik heb het een keer...

Of nou ja, eigenlijk anderhalf keer gedaan met een stagiair bij ons.

Of nee, volgens werkt hij op de postkamer. Anyways, maakt niet uit.

Luister, als het kind wat rossig overkomt...

...dan zeg ook jij dat wij heel veel rood- harige mensen in de familie hebben, oké?

Hadden. Iedereen is nu gewoon dood. -Oké, I hear you.

En mijn andere vraag? Hoe zeker qua relatie?

Oké, prima. Op die fiets. -Nee, maar echt, schat.

Ik hoop with all my heart dat het van Bart-Jan is...

...want dat joch op kantoor is echt zo dom.

Zo, zusjes. Voilà.

Dit drankje is mede mogelijk gemaakt door Franse heikneuters...

...die dit met hun blote zweetvoetjes plattrapten...

...maar het is wel erg lekker. Pak aan. O ja, sorry.

Ik moet nog rijden, Died. -Kom op nou.

Oké.

Op het kindeke dan maar. -Ja.

Die lampjes moeten al een eeuwigheid hebben lopen te branden hoor.

Wij noemen dat 'waarschuwingslampjes'.

En als zo'n waarschuwingslampje brandt, dat betekent dat iets.

Dat betekent: Hallo, ik brand. Ik wil gehoord worden.

En dat checkt men dan even, hè?

Maar ja, zo belachelijk veel kunnen vrouwen dus toch ook weer niet.

Dat blijkt maar weer. -Nou, pa. Ze is hartchirurg.

O, moet ik nou onder de indruk wezen?

M'n opa was koorddanser in het circus. Nou jij weer.

Ik ben ook wel meer onder de indruk...

...van een koorddanser dan van een hartchirurg.

Zie je wel? Verstandig meisje.

Zijn het de biegous, misschien? -O, toch weer niet zo'n verstandig meisje.

Het zijn bougies, en geen biegous.

En het is de motor. Die heb je drooggekookt.

Eigenlijk heeft ze geluk gehad, toch pa? Hè, dat de koppakking niet lek is.

Zo. Dus jij bent chirurg?

Eigenlijk doen we dan een beetje hetzelfde, hè?

Hoe bedoel je? -Nou, het hart is toch ook een beetje...

...de motor van het lichaam.

Of zie ik dat verkeerd? -Pa.

Nee, eigenlijk doen we wel een beetje hetzelfde. Ja.

Zeker wel een drukke baan, hè? -Ja, dat wel.

En is er ook een meneer Mo? -Nee.

Nou ja, soms. -Pap, laat d'r maar even, ja?

Wat nou? Ik hou even een lulpraatje.

Maar ik begrijp het al. Geen moeilijke vragen, hè?

Is hij bij jou al begonnen over z'n kinderwens?

Dat wil ze niet. -Ja, ik werk 60 uur per week, dus...

Hij blijft er maar mee bezig, hè?

Ik heb zoiets van: wees een homo, maar neem dan ook de consequenties. Ja, toch?

Toen ik hoorde dat hij zo was...

...toen dacht ik van: 'nou, dat is mooi kut', hè?

Ja. Ja, kijk, ik ben ook weer niet zo'n figuur...

...die vindt dat je voor lul loopt als je zoon een homo is.

Iedereen heeft er wel één in de familie.

Bij m'n opa zijn er op een gegeven moment twee het klooster in gegaan.

Qua broers, van de negen.

Nou, dan weet je ook wel hoe laat het is, hè?

Maar het mooie is wel dat je er tegenwoordig over kan praten.

En Max kan weer hele andere dingen, hè?

Er staat een beeld van hem in Woerden, of had je dat al verteld?

Ja, dat had ik al verteld, pa.

Sorry hoor, maar ik ben hier nog even zoet mee.

Dus ik zou zeggen, breng d'r maar naar huis.

Lekker meiden onder mekaar, hè?

Hij is wel wat minder benauwd, hoor.

De trap op is een beetje lastig. -Ja, maar het gaat wel.

Daarvoor ging het echt helemaal niet meer.

Nou hou je je goed. Maar toch met grote moeite kan je toch de trap op.

Ja, hallo, ik ben 78. En hartpatiënt.

Dus ik loop natuurlijk niet als Fanny Blankers-Koen de trap meer op.

Nee, maar het is wel fijn dat het nu...

Ja, dat het nu op zich wat makkelijker gaat, toch?

Wat ben ik toch blij dat ik bij jou in goede handen ben, meisje.

Ik heb zoveel vertrouwen in jou. Dat meen ik echt.

Ik weet dat u dat meent.

En ik heb ook echt het gevoel dat je er bij mij, nou ja...

...nog een paar jaartjes hebt aangeplakt.

Fijn, dank je.

En dit is Ray, over wie je me schandelijkerwijs nooit wat verteld hebt.

Over meer medewerkers niet. Straks denkt ie dat het persoonlijk is.

Het is vanwege deze man dat ik komende week een keer of drie van m'n stokje ga.

Zodat hij me mond-op-mond kan reanimeren. -Nou, zo kan ie wel weer.

Hé, en hoe weet je dan zo snel dat hij het ook is?

Wat? Ja, homo's vinden mekaar gewoon heel snel.

Dat is net als lilliputters.

Als die een andere lilliputter zien, dan is het meteen van: hé, jij ook?

Nou, dan is het: Hallo, hallo... Et cetera, et cetera.

Van het één komt het ander, als je geluk hebt.

Of ie je leuk vindt, zie je dat ook snel? -Wat, óf hij me leuk vindt?

Je doet net of dat iets subjectiefs is. Ik ben leuk.

Maar ik ben ook best onzeker. Ik vind mezelf niet altijd de beste aanbieding.

Ik vind mezelf bijvoorbeeld best wel... Nou ja, een beetje grof.

Ik bedoel, alles is man, alles is groot. Niks subtiels of zo.

Dat heb ik ook. -Dat je groot bent? Ik dacht het niet.

Nee, onzeker. -O, ja?

Ja, blijkbaar hebben mensen zoals jij dat dan ook.

Mensen zoals ik? -Ja. Met alles wat je bereikt hebt.

Alles wat je bent, wie je bent.

En dan toch onzeker.

Dat is nog best lastig, om zo'n grote ruimte een beetje huiselijk te maken.

Ik vind zelf dat het aardig gelukt is.

Nou, dat heb je echt heel goed gedaan zeg. -Zal m'n vrouwelijke kant wel zijn.

Ach, wie zegt dat mannen geen huis in kunnen richten?

Hé, wachtkamerlectuur.

Ja, daar haal ik m'n posities uit. -O, lekker.

Soms heb ik geen inspiratie hoe de mensen nu weer moeten staan, zitten, liggen.

Tijdschriftenspel doen? -Wat is dat?

Tijdschriftenspel, ken je dat niet?

O. Ja, dat is een lastige.

Je mag één keer opnieuw. -Oké.

Maar hier zit wel iets bij, toch? Het mag over beide pagina's, hè?

Mensen, dieren, voorwerpen, iets waarmee je als het moest, seks zou kunnen hebben.

Sick eigenlijk dit, hè? -Sick, maar heel leuk.

De piloot. -Wat, niet die zwembroekboy?

Nee, dat is alleen een achterkant. -Ja, nou?

Nee, die piloot. Dat baardje scheert hij maar af.

Nee, nee, nee. Dat mag niet. Het moet zoals het op de foto is.

Ja, nou ja, dan maar met baard. -Oké.

Your turn. -Oké.

Reclame voor gore kaaskoekjes. Daar kan ik toch niks mee?

Nou ja, die hand. Maar goed, je weet niet wat eraan vastzit, hè? Nee, opnieuw.

O, klassiek dilemma. Mooie vrouw, lelijke man, twee honden.

Nou... -Ja.

Dan toch die vrouw maar.

O, nou... Dan heb ik gewoon een homo.

Wil je een keer voor mij poseren?

Voor zo'n ding? -Ja, voor zo'n ding ja.

Het moet wel naakt. Maar goed, dan maak ik het warm hier.

Naakt? Dat zie je toch niet bij zo'n ding?

Jawel, voor de vorm, voor de houding, de inspiratie.

Ik zeg het niet als het niet hoefde.

Ben jij zo preuts? -Ik ben helemaal niet preuts.

Ik ben een van de laatste der Mohikanen...

...die nog in d'r blote tieten op het strand ligt.

En als het nou echt een functie had... -Het heeft een functie.

En ik ben een nicht.

Ray van de ambulance doet het ook.

O, dat heb jij goed voor jezelf geregeld. Nou, ik denk er nog heel even over na.

Ik ben.

Dat is m'n zus. Hai. Is er wat?

Hoezo, je hebt toch een sleutel?

Nee, nee, ik kan de mijne ook nooit vinden, maar ik...

Hij neemt niet op?

Nee, dat klinkt niet...

Nee, ik kom eraan. Ja, ja.

Het is m'n vader. Hij zou met m'n zus met de trein naar Antwerpen gaan...

...en is niet op komen dagen.

Nou neemt hij de telefoon niet op en m'n zus kan er niet in.

Ik breng je wel even.

Heb je de sleutel? Hij doet niet open.

Dit is Max. -O, hai. Sam.

Oké.

Pap?

Pap? Papa?

O, nee.

Hij leeft nog. Bel een ambulance, nu.

Ik denk alleen maar: straks maakt hij het niet meer mee, pa.

Het kind. Z'n eerste kleinkind.

Ik begrijp het, schat. Er valt weinig over te zeggen, hè?

We moeten maar kijken welke functies het weer gaan doen en in welke mate.

O, Sammie.

Hij is stabiel, maar daar is dan ook wel alles mee gezegd.

Valt er al iets te zeggen over hoe het zit met de zuurstofschade...

...qua hoe hij hieruit komt?

Ik zou zeggen, neem rust. Neem een taxi naar huis en ga even liggen.

Ik hou je wel op de hoogte.

Hier blijven heeft weinig zin.

Meneer Donkers, ik ga heel even luisteren, goed?

Ik hoor een aortaklepstenose.

En wat is dan... Wat is dan daarvan het effect? Of de uitkomst?

Ja, dat is zeer complex.

Omdat er dus een aantal zwakke functies tegelijk meespelen...

...valt de precieze uitkomst heel, heel moeilijk te voorspellen.

Laten we hem maar met rust laten.

Ruud heeft heel veel doorgemaakt.

Pijn, benauwdheid. Hij was echt niet meer wie of wat hij wilde zijn.

Ik kan alleen zeggen dat de ingreep die we dus eventueel kunnen doen...

...dat die in sommige gevallen wel voor een opleving van het hart kan zorgen.

Nee.

Het is klaar.

U heeft genoeg gedaan.

Dank u wel.

Ik heb jarenlang mensen opengesneden, teruggehaald uit de dood.

Alsof het niks was.

Maar als je zelf aan de andere kant terechtkomt...

...alsof je vanuit een zwart gat...

...de werkelijkheid in wordt gekatapulteerd.

Heel beangstigend.

We hebben een mooi vak, meisje, maar er is zoveel dat we nog niet weten.

Als je besluit om zo'n patiënt...

...om de behandeling te stoppen, wat gebeurt er dan?

Ik bedoel, is dat dan euthanasie? -Nou, dan wordt de behandeling stopgezet.

Ja. Zoals bij deze meneer, stop je met het toedienen van de medicatie.

En dat is nu gebeurd?

Dat speelt zich eigenlijk allemaal zo'n beetje nu af, as we speak.

Hé.

Toen jij zo laatst na het voetbal ineens zo nadrukkelijk over kinderen begon, hè?

Was dat nou een soort van hint naar mij, of...

Nou, dat... Nee.

Nee, oké. Omdat jij tegen je vader zei dat ik dat dan niet wilde, en...

Toen dacht ik: O, bij mijn weten heeft hij het me nooit echt gevraagd.

Nee, ja, maar je gooit wat op...

...en als de ander daar dan niet op in gaat, dan...

Ik heb honger. -Ja.

Ja, ik heb trek in falafel. En ik zie dat jij ook trek hebt, hè?

Waarschijnlijk bestaat dat helemaal niet. -Ja, nee...

O nee, nee, nee. Dat gaat niet. Net nu wij aankomen met honger.

Het is twee uur in de nacht. -Kunnen wij toch wel honger hebben?

En ik heb net lopen opscheppen over je falafel. En over je knoflooksaus.

Ik heb de frituur schoongemaakt. Alles.

Je hebt een beroerde timing. Maar moeten wij daar de dupe van worden?

Een pita kaas, meer krijg je niet. -We willen geen pita kaas, maar falafel.

Als ik een mooie tekening maak, krijgen we dan nu twee falafeltjes?

Ja? -Ja.

De beste. Hij is de beste. Kom, kom, kom.

Dit kan jij dus ook. -Ja, kunstacademie.

Maar goed, ik wilde beeldhouwen. Met stoerdere materialen werken.

Tekenen is toch een beetje voor mietjes, hè?

Twee falafel. Alstublieft.

Lekker, Bilal. Alsjeblieft.

En, vindt u het een beetje goed gelukt? -Vindt u hem zelf een beetje goed gelukt?

Hij is zo boos, man.

Dan moet je niet zo chagrijnig kijken. Dat heb je dan toch aan jezelf te danken.

Vanaf wanneer ben je er zo mee bezig dan? -Gewoon al heel lang.

Eigenlijk al vanaf het begin dat ik wist dat ik van de vrolijke sector was.

Ja?

En vanaf het moment dat m'n vader zei van:

'Hé, jongen, dat maakt niet uit.

Want je broer is gewoon, dus die zorgt wel voor nakomelingen.'

En toen had ik wel meteen iets in m'n kop van: 'Ja maar, en ik dan?'

Ik bedoel, waarom mag ik geen mini me? -Ah, een mini me. Ja.

Dat is blijkbaar toch een oerdingetje.

De onvoorwaardelijke liefde, of zo.

Van een kind.

Bilal, zal ik je even helpen de stoeltjes en tafels binnen te zetten?

Nee joh, laat maar. Dat hoeft niet. -Het is een minuutje werk.

Er zit hier wel degelijk iets.

Een mannetje, dus.

Een meisje had ik net zo leuk gevonden. -Ja, maar toch, hè?

Leuk.

Kijk uit, kijk uit. Je kreukt m'n vers gestreken overhemd.

Dit is Genematching, een kinderwenskoppelsite.

Voor vrouwen en homo's? -Nee.

O nee, vrouwen en mannen in het algemeen. Hè?

Mannen met een kinderwens, vrouwen met een kinderwens. Alle data staat erop.

Lengte, breedte, liefhebberijen, scholing.

Alleen je IQ en je bankgegevens ontbreken nog.

Wat fascinerend. -Op het internet bestaat alles.

Kom. -Oké.

Ja. -Nee, dit is niet jouw type.

Dat zijn ze allemaal niet, het zijn vrouwen.

Het gaat erom wat de combinatie tussen mij en zo'n vrouw oplevert.

Dit is niet je type, echt niet. Echt niet.

Ja, die vind ik leuk. Jawel.

Hoewel, outdoor sport. Wat moet ik me daarbij voorstellen?

Jullie twee samen in korte uniseksbroeken door de Ardennen hiken?

Dat moet je dus niet zeggen. Dat beeld blijft nou hangen. Weg.

O. Leuk, donkere dame.

Alleen 1,87. Dat vind ik wel een beetje lang.

O God, ik zeg het toch? Alles is mogelijk.

Je werkt te hard. Stop maar.

Mag ik de zaag?

Ik kwam nog even gedag zeggen voor ik ga. -Leuk.

Fijn dat je er bent. Ray is er ook.

Sorry, ik...

Geeft niks. Is toch leuk, je collega een keer buiten de werksfeer om te zien.

Nou, collega's? Bij ons staat ze wel boven aan de piramide, hè?

Jij levert ze af, zij opereert ze. Jullie zijn een team, toch?

Zonder jouw aanvoer valt er ook niks te opereren, nietwaar?

Oké, ietsje rechter weer.

Bij de operatie vervangen we de gescheurde aorta grotendeels...

...door een prothese.

Als de aortaklep lekt, wordt die ook vervangen of hersteld.

Ik weet het niet. Ik vind het fijn om hier college te geven.

Ik wil hier graag leren en lesgeven, maar...

Ik wil niet weg uit Nederland. M'n familie.

Je kunt hoofd Chirurgie worden. We kunnen je een flexibel contract bieden.

Kom maar met een voorstel.

Het gaat niet om geld. Sorry. Ik vind het een eer dat u me dit aanbod doet.

Ik begrijp het. Maar je bent altijd welkom om hier te komen werken.

Wat leuk. -Waarom zit je altijd in het buitenland?

Of zo vaak. Ben je weer mensen aan het leren opereren?

Nou, ik leer hen dingen en ik leer hier zelf ook dingen.

O, mooi. Nou, wij zijn bezig met het beeld waar Ray dus model voor stond.

Kijk. Zeg eens even goeiedag tegen de buurvrouw, jongens.

Dag, buur. -Hai, hai.

Hallo. -Dag, buuf.

Het enthousiasme houdt niet over.

Hangen de jonge studenten een beetje aan je lippen?

Nou, echt wel. Zal ik er eentje voor je meenemen?

Wanneer ben je weer terug? -Ik vlieg morgen.

O, ik maak morgen linzensoep. -O, lekker.

Dan heb je mazzel. Oké, zeg nog één keer goed goeiedag tegen de buurvrouw.

Dag. -Dag, buurvrouwtje.

Zie je, ze kunnen het wel. Je wordt gemist.

Hé, tot morgen hè. Doei. -Dag.

Welkom aan boord. -Goedemorgen.

Hallo, welkom aan boord.

Ik kom voor de soep. -Daar ben je.

En ik heb een cadeautje voor je. -Wat lief.

Hé, en heb je een goede vlucht gehad? -Ja.

Nou, er is nog meer dan genoeg soep. -O, lekker.

En dit is Marleen, trouwens.

Hai.

Hallo, ik ben Monique.

Ah. Jij bent de buurvrouw, toch?

Ja, zeker. Ik ben ook de buurvrouw, ja.

Nou, je cadeau pak ik zo even uit. Eerst de soep.

En die eet je lekker hier op. Anders krijg je niet, hoor.

Ja, zeker. Nee, je had soep, zei je.

Daar kom ik voor. Want... Nou, soep, voor de buurvrouw.

Waar kennen jullie mekaar van? -Eh, ja...

Nou, Max heeft een kinderwens en ik ook.

Ja, dat.

Ja, dat is toch wel even echt een intiem dingetje tussen jullie twee.

Ik denk dat ik daarom de soep bij mij ga opeten.

Kunnen jullie praten over alle dingen die met de baby te maken hebben.

Dat hebben we al gedaan hoor. Nee, nee, eet gewoon je soep op.

Mo, ik heb je cadeau nog niet uitgepakt.

Ze is een meter of twee lang, chic, elegant.

Fucking sexy natuurlijk voor een man.

Ze heeft hem helemaal om haar vinger. -Maar wacht eens even, hij is toch homo?

Dat was toch het verhaal? -Niet zo fanatiek blijkbaar.

Zeg kom, Mo.

Jaloers zijn maakt lelijk, niet doen. -O nee, ik ben helemaal niet jaloers.

Echt niet, nee. Ik vind gewoon dat ik het recht heb om...

Nou, dat men eerlijk tegen mij is. Snap je?

Zo van: het leek me leuk om een kind met je te krijgen...

...maar je bent oud, flubberig en klein.

Nu heb ik een fotomodel met fantastische genen, dus ik hoop dat je het begrijpt.

Waar heb jij het in godsnaam over?

Wat ik zeg. -Ja, kinderen?

O, je wil een kind van hem.

Ik weet niet wat ik wil.

Ik ben al moeder van jou geweest, het is ook goed zo.

Ik hoef niet zo nodig iemand voort te brengen.

Ik ben een hele goede tante.

Nou, ik...

Ik kwam je even bedanken voor je cadeau.

Ik voelde een soort van ongemak of zo.

Zal ik vanavond met Marleen bij jou komen eten?

Ik kook wel. -En waarom met haar? Woont ze bij jou?

Nee. Nee, maar...

Nou ja, we hebben wel afgesproken dat, omdat we nu zoiets belangrijks doen...

...het goed zou zijn tijd met mekaar door te brengen...

...en mekaar beter te leren kennen.

Slaapt ze bij jou? -Mo, ik ben homoseksueel.

De conceptie gebeurt gewoon in een laboratorium.

Ik kijk naar een vrouwenlichaam als naar een bijzettafel of een duikbril.

Waarom is ze dan toevallig drop-dead gorgeous?

Er is een kans van 1 op 1000 dat een vrouw er zo uitziet...

...dus een kans van 1 op 1000 dat het toeval is.

Ja, nou ja, toch is het zo.

Mogen we komen eten?

M'n vriend is er vanavond. -De Canadees?

Nee, één van de twintig anderen, nou goed?

Voor iedereen relaxter, toch?

Hoe beter we met mekaar omgaan, hoe beter en meer ontspannen het is.

We zijn allemaal maar mensen.

Ja, sorry hoor. Ik doe even een Mo'tje.

Als je niet weet wat je moet zeggen, doe je... Dat is een antwoord?

Zo doe ik helemaal niet. -Zo doe je wel.

Het was dus meer een datingsite. -Daarmee kun je het vergelijken.

Mensen die een kind willen, worden digitaal aan elkaar voorgesteld.

En wat zocht jij in een man?

Wat ik zocht, zit hier naast me.

Onze data kwamen overeen. Algoritmes deden de rest.

Je wilt een kind de beste genen geven...

...en een harmonieuze situatie als de ouders bij elkaar zijn.

Stellen die hieraan beginnen, zitten tientallen jaren aan elkaar vast.

Dus kies je iemand die bij je past.

Als ik algoritmes had losgelaten op m'n vrouw, waren we niet getrouwd.

Dat had iedereen veel gedoe kunnen besparen.

Ik snap het, maar daar ga ik niet op in.

Als er technieken zijn om de ideale match te vinden, gebruik die dan.

Iemand nog wijn? -Niet in dit glas, hoor.

Daar heeft andere wijn in gezeten.

Lekker.

JJ?

Wat? -Ik wil stoppen met onze relatie.

Of hoe we het dan ook noemen.

Misschien bedenk je je nog. -Ja, misschien.

Misschien ook niet.

Nou, mooi is dat. Dus jullie noemen hem niet eens naar mij?

Nou, pap.

Gijsbertus is nou niet echt een naam waar je op school goed mee wegkomt.

Gijs toch wel? Gijs. Niemand noemt mij toch Gijsbertus?

En Linus? Neem me niet kwalijk, hoor. Dat vind ik geen naam, Linus.

Misschien moet zij dan maar een Gijsje maken.

Als we daarop moeten wachten...

Zo bedoel ik het niet, hoor.

Het zal vast m'n laatste kleinkind wel niet zijn. En we hebben hem ook nog.

Hoewel...

Ober.

Ober.

Hoe vaak moet ik zo'n man nou nog roepen?

Jouw stem is veel te laag, dat hoort hij nooit. Laat mij maar. Ober?

Ik kom zo. -Ik ga even naar het toilet.

Moet ik even mee, pap? -Nee, zeg. Ik ben geen bejaarde.

Ik heb honger. -Het spijt me enorm, het is heel druk.

Wat zal het zijn? -Een biertje, graag.

En voor mij graag een cappuccino, voor m'n vader een macchiato.

Eén, twee, drie.

Oké, los.

Kunt u mij horen?

Kunt u mij horen?

We hebben geen hartritme meer.

Oké, we stoppen. -We stoppen? Hoezo stoppen we?

M'n vader gaat dood. Sta daar godverdomme niet zo.

Kom op, we gaan defibrilleren, die adrenaline moet worden omhoog getrokken.

Hier, pak die pads. Sluit ze aan. Die tube moet erin, kom op.

M'n vader gaat dood. Kom op, wat staan jullie daar?

Die man gaat dood, m'n vader gaat dood.

Mo, luister nou even. -Laat me los, idioot.

Laat me los, man. -Luister nou even. Luister nou.

Je vader wilde niet gereanimeerd worden.

Hij heeft een niet-reanimerenverklaring getekend op z'n ziekbed.

Hij wou niet gereanimeerd worden. Wist jij dat?

Ja.

Ik wist dat niet. Terwijl wij toch altijd...

Waarom heeft hij dat niet verteld?

Omdat jij dan geprobeerd zou hebben om hem om te praten.

Jij zou hem geen seconde meer alleen durven laten.

En hij wou dat niet. -Maar ik ben toch geen kind meer.

Het is gek, hoor.

Ik ben altijd dochter geweest. Kind van.

Nou ben ik niemands kind meer.

Ik ben eigenlijk niet meer echt iets. -Mo.

Hé, jij bent van alles.

Ja, dat klopt. Van alles, ik ben van alles.

Weet je, ik heb een goed idee.

Hoe zit je qua vrije dagen?

Hoe zit ik qua vrije dagen? Want?

Dank je wel. -Ja, alsjeblieft.

Bedankt. Tot ziens.

Hier is het.

Mooi, hè? -Ja.

Hallo. Ik heb een kamer gereserveerd voor drie dagen.

Op welke naam, meneer? -Van Gestel.

Eén kamer? -Hoezo, snurk je?

Kijk eens. Nou, ik neem deze. Lekker dicht bij het raam.

Voor als ik hyperventilatie van je krijg. -Nou, we gaan het zien, hè?

Zeker gaan we het zien. Wat gaan we eigenlijk zien?

Nou, of wij het drie dagen met mekaar uithouden. Samen. Met z'n tweeën.

Maar in Marokko ben je zelden met z'n tweeën.

Hoe kwam je er nou op om juist naar Marrakesh te gaan?

Ik ga ieder jaar naar een stad...

...wiens naam met de volgende letter van het alfabet begint.

Vorig jaar was het Leipzig, dus... -Niet. Serieus?

Nee. Nee, natuurlijk niet. Nee, ik kom hier al heel lang.

De eerste keer toen ik 18 was.

Ja, ik weet niet. Ik heb echt iets met deze stad.

Lekker eten, lekkere mannen, lekkere chaos.

Meneer, kom voetballen met ons. -Kom.

Heel even.

Op ons.

Hoe vindt hoe heet ze ook al weer dat jij hier met mij bent?

Marleen. -Ja, Marleen. Ik wist het echt niet meer.

Maar goed, als je het echt wil weten, die is not amused.

Jaloers. Minpuntje. Maar goed, het zij zo.

Hé, ken je deze pepers? -Nee.

Die lijken eerst heel mild, maar als je ze even in je mond hebt: oorlog op je tong.

O, wat moet ik dan doen? Niet eten?

Van mij mag je, maar dan weet je het vast.

Wat zit je nou te lachen? -Om jou.

Ik stel je een serieuze vraag over Marleen en jij fladdert eroverheen.

Ja, ik heb niet zoveel zin het erover te hebben.

Ik ben hier nu met jou en wil dat jij het heel erg leuk hebt.

Ik kijk even met een fotografisch oog.

Zo is het genoeg. -Bedankt.

Hé Max, toch nog even over, hoe heet ze, Marleen.

Weet je zeker dat je het wil doorzetten met haar?

Omdat toen je het over dat jaloerse had, hè...

...gingen er toen niet allerlei alarmbellen...

Nobody is perfect.

In hoeverre ligt er iets vast?

Nou ja, in zoverre dat we een afspraak hebben.

Ik heb m'n potje dinges ingeleverd en nou is het afwachten wat de score is.

Eigenlijk is het een soort gearrangeerd huwelijk, maar dan anders.

Maar volgens alle data is ze m'n match.

Bedankt. Hoeveel is het? -35.

Laat de rest maar zitten. Bedankt.

Tot ziens.

Vuile stinkerd. Zat jij gewoon keihard... -Ik zeg niks.

Kom. We gaan.

Kom, we gaan dansen. -Ach nee.

Jawel. -O, nee.

Kom, kom, kom. -O, nee.

Ik wil dit helemaal niet.

Wat een joekel van een maan.

Ik heb echt het gevoel dat ie zich een beetje voor ons uitslooft.

Normaal is ie nooit zo groot. -Dat zou zomaar kunnen.

Weet je, als je het mij had gevraagd, hè. Ik bedoel, echt direct had gevraagd.

Of liever gezegd, als je me nu zou vragen, dan weet ik niet of ik nee had gezegd.

Dan weet je niet of je nee had gezegd? -Ja.

Nee. -Ja.

Echt? Gefeliciteerd.

Ja, jij ook. -Wat goed, zeg.

Wat fijn. -Ja.

Mag ik even binnenkomen?

Wat een gedoe, hè? -Ja.

Dit heeft helemaal niks met jou te maken. Ik bedoel...

Het liep al. -Ja, je had het ook gezegd.

En hoe nu verder? Ik bedoel...

Als buren zijnde, als vrienden zijnde?

Ik ben geen klein kind meer. -Nee, nee.

Nee, natuurlijk gewoon praktisch met mekaar omgaan en...

Ja.

We zijn geen kleine kinderen meer, hè?

Hoi. -Hoi.

Doei. -Doei.

Hij heeft ook iets van mij, eigenlijk, hè?

Ja? -Ja. Kijk.

Hij is wel echt mooi, hè?

Ja.

En jij gaat dus aan de slag in Barcelona? -Ja.

Waarom?

Waarom niet?

Eén momentje, alsjeblieft.

Ik ga.

Ja.

Ik wist dat je vandaag zou gaan, hoor.

Ik dacht eerst nog even: ik ga even afscheid nemen, maar...

Ja, toen dacht ik: misschien vind jij dat moeilijk en...

Ja, misschien ik ook wel.

Ik ben er ook niet zo goed in. -Wie wel, hè?

Nou goed, de meter loopt, dus... -Ja.

Dit zeg ik niet omdat ik je weg wil hebben.

Maar ik zeg het meer om... Nou ja, voor jou.

Nou, dan ga ik maar.

Ja.

Nou, heb het goed daar. -Gaat wel lukken.

Veel succes met alles.

Bij controle van de hechting van de bypass zie je soms een lek...

...dat je kunt proberen te...

Hoe zeg ik dat nou? Stelpen...

Stelpen.

Zo zeg je dat. -Ja. Dank je.

Als we de bloeding willen stelpen...

Totdat ik 7 jaar was, daarna zijn m'n ouders terug naar Spanje verhuisd.

Wat leuk, zeg. En waar woonden jullie, toen jullie in Nederland woonden?

Dat was in Nijmegen. -Mo.

Wie is dat?

Dat is Max.

Ja, ik moest je wat vragen.

Nee, ik moet je wat zeggen.

Ik wil een kind met je.

Hij wil een kind met haar. -Is hij haar man?

Is hij jouw man? -Dat is mijn buurman.

Haar buurman.

En Marleen dan? En jullie kindje dan?

Heeft hij een kindje met een ander? -Hij is homo.

Hij is homo.

Marleen is al vier maanden zwanger, maar niet van mij.

Mijn zaad is pas drie maanden geleden geprobeerd. Ja, ik was niet de enige.

Maar toen ik hoorde dat het niet van mij kon zijn...

Ik voelde alleen maar opluchting.

Ze had gelijk. Je zit de rest van je leven aan mekaar vast.

En als ik dan toch aan iemand vast moet zitten, dan...

...wil ik vastzitten aan iemand waar ik van hou.

Waar ik zielsveel van hou.

Hij houdt heel veel van haar.

Mo, ik laat je niet meer gaan.

Moet je me nou horen. Ik lijk wel hetero.

Goedemorgen.

Dank je wel.

Ja, mag ik de schaar en het pincet? Dank je wel.

En mag er een muziekje op, jongens?

Ik... Ik heb iets voor je.

Dank je wel.

Ik dacht, dan kan je zelf kijken wat je prettig vindt.

Toevallig heb ik ook iets voor jou. -Nou.

Ja, ik weet niet hoeveel ruimte je nodig dacht te hebben, maar...

En weet je al welke je gaat kiezen? Ik zou die doen.

Deze? -Ja, want die lijkt echt het meest op mij.

Hé, proost hè? -Proost.

Ik ben zwanger. -Nee.

Ja. -Nee, echt?

Gefeliciteerd. Jongens, ik word vader.

Ze is zwanger.

O, hij brandt al. Wat goed. Hai, schat. Wij hebben lekker liggen slapen.

Het is niet dat ik niet meer van het ziekenhuis hou, hoor.

Ik red nog steeds graag mensenlevens.

En ik ben nog steeds dol op scalpels, operatiekamers, steriele ruimtes, ach...

De goed geoliede machine die een operatiekamer is.

Dol.

Maar het leven hoeft niet altijd een goed geoliede machine te zijn.

Dat heb ik wel geleerd.

Op m'n veertigste, nota bene.

Daar ben je.

Als het allemaal een beetje rammelt, is het zelfs wel leuk.

Als het vaag is. Onvoorspelbaar.

Anders. Rommelig. Niet zoals het hoort.

Ja, zo hoort het soms.

Niet zoals het hoort. Of zoals je altijd dacht dat het hoorde.

Proost, allemaal.

Dit. Dit is toch waar het allemaal om draait?

Dus, wie doet ons wat?

Zit je zo lekker te lachen naar papa, hè?

Hé, Gijs.

Gijsje. -Hallo.

Ik moet een hele grote cappuccino. -Wat, zware dag?

Nou, een bypass, wat gedotterd, even gedefibrilleerd.

Niks heftigs, dus. En niemand verloren? -Nee.

Goed zo. Wij zijn trots op mama, hè Gijs? Ja, heel trots.

Hoi.

Willen jullie wat drinken? -Hallo.

Hallo. Ik wil wel een verse muntthee.

Verse muntthee? -Een cappuccino.

Cappuccino voor mevrouw, verse muntthee voor meneer.

Zeg maar Max. -Oké.

Nee, Max. Dat is absoluut geen homo. -Hij lachte naar me.

Dat maakt hem niet gelijk lid van de familie. Nee.

En kijk, lacht ie weer naar me.

Hou maar op, Max. Hij is het niet. -Alsof jij daar verstand van hebt.

Zeker, ik zie dat soort dingen. -Tuurlijk, bij mij zag je het ook meteen.

Ik heb hier een verse muntthee voor Max.

Dank je. Twee koekjes.

En een cappuccino voor mevrouw.

Zei je dat ik er geen verstand van had? -Oké.