Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
[Barry] Dat zijn drugs. -[John] Ja, Barry. Dat zijn drugs.
[John] Ik ga uitbreiden.
En daarvoor heb ik mensen nodig die ik 300 procent kan vertrouwen.
Zoals ik?
[John] Voilà. Hier gaat het gebeuren.
[Benedicte] Ik zou graag hebben dat je operatie binnen de tien dagen werkt.
Dat zal lukken? -Wablieft?
Benedicte, dat is toch niet te doen?
[Wim] Wat vindt u hiervan?
[Staf] Hij heeft me z'n plannen laten zien.
Hij wil de boel opkuisen. -[Benedicte] Is dat mijn probleem?
[Staf] Hij wil geen kleine garnalen, maar mensen zoals jij.
Ik zal zien wat ik aan Van Cauwenberghe kan doen.
[Ella] 217.520 euro. Ik geef je één kans... Zwijg.
Ik geef je één kans om het uit te leggen. Eentje maar.
[John] Hoor je wat je zegt? Dit kan zomaar niet.
[Ella] Jij zegt mij nooit meer wat kan en niet kan, John. Dat is voorbij.
[Julie] Barry? Wat doe jij hier?
Je kon mij niet missen, zeker? -Nee.
[Barry] John zal kwaad zijn. -[Julie] Niet in vergelijking met mama.
[man] Je bent er precies toch niet gerust in.
We kennen die lijst toch al lang?
Ja.
Maar we leren nu pas de man erachter kennen.
De politicus, wil je zeggen.
Het probleem met politici is...
...dat die macht en populariteit belangrijker vinden dan geld.
[Daisy] Ja.
[man] Ja, maar zolang ze hun werk laten doen...
...door ambtenaren die eens een veranda willen zetten...
...of met het vrouwtje naar Ibiza willen gaan, is dat toch geen probleem?
[Benedicte] Nee, tuurlijk.
Maar voor die Van Cauwenberghe zullen we meer ons best moeten doen...
...misschien zelfs een stapje verder gaan. [gsm rinkelt]
Hoe bedoel je?
[Benedicte] Sorry.
Dju, toch. Nee, dat is goed. Ik kom af.
Bon. Ik moet weg.
[Daisy] Je vader? -Ja, maar ça va. Komt goed.
Zorg dat de boot niet zinkt hier. -Geen zorgen. Je kunt op mij rekenen.
Wat? Ja, op ons.
Ja, dat bedoel ik. Op ons.
Bon. Komt in orde.
[titelmuziek] ♪ why did love put a gun in my hand? ♪
♪ why did love ♪
♪ put a gun in my hand? ♪
♪ why did love put a gun in my hand? ♪
♪ in my bed, in my head, in my hand ♪
♪ was it for redemption? ♪
♪ was it for revenge? ♪
♪ was it for the bottle? ♪
♪ was it for the ledge? ♪
♪ was it for the thrill of pushing my hope to the edge? ♪
♪ why did love, why did love put a gun in my hand? ♪
[tv staat aan op achtergrond]
Zeg, jij gaat te laat zijn, Arno.
Ik ga niet.
Hoezo, je gaat niet?
Ik voel mij niet goed.
[Marjan] Hé, kom eens hier. Wat is er?
Ik wil gewoon niet meer naar school, dat is alles.
Is er iets gebeurd? -Nee, mama. Niks.
Ik ben het gewoon kotsbeu.
Trouwens, ik moet niet meer. Ik ben bijna 18.
Dan kan niemand mij verplichten. Papa is ook nooit afgestudeerd.
Daar moet je een voorbeeld aan nemen.
[spannende muziek]
[gsm rinkelt]
Dag, Marjan. Goeiemorgen. -[Marjan] Dat weet ik nog niet.
Wat?
Ik weet niet of het een goeie morgen is.
Waarom bel je, Marjan? -Het gaat niet goed met Arno.
Hij wil niet meer naar school.
Hij wil eigenlijk niks, dus ik zou graag hebben dat je met hem praat.
Ja.
Ben jij nu aan het zuchten of wat? Is het weer te veel gevraagd?
Nee, het is gewoon... -Het is weer moeilijk en veel, zeker?
Ik bel met Arno. We spreken af. -Als je wilt. Liefst vandaag nog.
Ja. Dag. -Salut.
[man in Engels] Toilet?
Wablieft? -[Engels] Toilet.
Ja, gast. Je ziet toch dat dat hier niet is? Outside.
[gsm rinkelt]
Ja, John?
Ik heb meer tijd nodig om me georganiseerd te krijgen.
Die ladingen zijn al onderweg.
Moet ik zeggen dat ze op zee blijven ronddobberen?
Zorg dat het in orde komt. Ja? Het is voor niemand gemakkelijk.
[gsm rinkelt]
Met Wim.
[Didier] Ons volgende model is Wim Van Cauwenberghe.
Wim draagt de zogenoemde coiffeurslook...
...en bewijst hiermee dat zelfs mannen op leeftijd...
...er ongeloofwaardig hip kunnen uitzien.
[Wim] Och, jongen. Lach maar. Daar, zie.
[Didier] Het zijn solden geweest. Ik versta dat.
[Wim] Niet beginnen. -[Didier] Het is proper.
[Wim] Onnozelaar.
[Didier] Ik ben curieus. Ken ik ze? -[Wim] Je gaat me niet uitlachen.
[Didier] Ik zou niet durven. -Ja.
Wat denk je? Is het... goed? Of is het belachelijk?
Het is goed. -Ja?
Ja, het is anders wel. -Ja.
En waarom?
Ik heb straks toch die afspraak met Michielsen.
Ah.
En jij dacht: ik ga me verkleden in Gianni Versace.
Hé.
Ze is een stijlvolle vrouw, en artistiek aangelegd.
Dan gaat dat zeker lukken. -Ze is van de haven.
Verstandig, hoogopgeleid. Ze kent daar iedereen. Wat?
Ze heeft meegemaakt wat wij in alle dossiers schrijven.
Ik ga veel van haar kunnen leren. -Oké.
En nu niet voor het een of het ander, maar is ze knap of zo?
Knap... -Ze is knap.
Dat is voor het werk.
Didier.
Beter zonder bril?
Echt? -Ja...
Ja, beter...
Doe hierbinnen die sjaal al eens uit. Begin daar al mee.
[sombere muziek]
[John] Hey. -Hey.
Dag, jongen. Ça va? -Ja.
Wil jij niks drinken? -Een pintje.
Twee limonades dan.
Mag ik een pintje en een limonade?
Ik ben Wim. -Marjan. Aangenaam.
Aangenaam. Ga zitten. -Dank je.
[rustige pianomuziek op achtergrond]
Een aperitiefje? -Ja.
[Wim] Excuseer me. Mogen wij... -Een witte wijn, alsjeblieft.
Ja, voor mij ook. -[serveerster] Tuurlijk. Komt eraan.
Ja...
Allereerst ongelooflijk bedankt dat u wilde afspreken.
Graag gedaan. -Ja?
Goed, zoals ik aan de telefoon al zei...
...is het onze ambitie om echt iets te veranderen in de haven.
En om dat correct aan te pakken vinden wij het absoluut noodzakelijk...
...om niet zomaar vanuit onze ivoren toren maatregelen af te kondigen...
...maar om echt te luisteren...
...naar wat er zeker al goed gaat in de haven...
...maar ook naar wat er hier en daar nog beter zou kunnen.
En aangezien u toch ook nauw betrokken bent...
Ja, absoluut. Ik ben erin opgegroeid. -Mhm.
Nee, zeker.
Als er een plan is om die rottigheid weg te werken...
...dan wil ik u graag helpen. -Voilá.
Ik kan heel open zijn, ook over de dingen die bij ons gebeurd zijn.
Want daar zijn zaken gebeurd die niet konden.
Maar goed, die verhalen kent u waarschijnlijk.
Ja, maar misschien niet de juiste versies.
Nee, misschien niet.
Maar we kunnen daar zeker over praten.
Wel, dat is het. Dat zou fantastisch zijn.
In ons bedrijf, denk ik, enfin, hoop ik...
...is die donkere periode achter de rug.
De man die daar de leiding heeft nu...
...daar steek ik mijn hand voor in het vuur.
[serveerster] Alsjeblieft. -Dank u.
[serveerster] Alsjeblieft.
Schol. Of santé. -Santé.
Mm. Zullen wij dan maar kiezen? -Ja, dat is goed.
Ze hebben hier ongelooflijk lekkere bloedworst.
Allee... -Oké.
[John] Ik heb gehoord dat je niet meer naar school wilt gaan.
[geroezemoes op achtergrond]
Is dat omdat...
Wat? -Wel ja...
Ik snap het niet.
Ik weet niet hoe dat gaat, maar ik kan me voorstellen...
...dat er een paar onnozelaars rondlopen op school die je pesten met...
Wel ja, met het feit dat je homo bent.
Nee, dat is het niet. -Nee.
Ik wil gewoon stoppen met school.
Iets anders doen met mijn leven. -Mama zei het al.
Jij moet me overtuigen dat dat belachelijk is?
Nee.
Ik moet je niet komen overtuigen.
Maar jij moet spijtig genoeg luisteren naar wat ik zeg...
...en dat is dat je je school moet afmaken. Oké?
[serveerster] Alsjeblieft. -Dank u.
[Arno] Ik ben bijna 18.
En ik ben 44.
Allee, schol?
Schol.
[Marjan] Dank je wel. -Alsjeblieft.
Nu ben ik al heel de tijd over mezelf bezig...
...en ik weet eigenlijk heel weinig over u.
Bwa...
Ik ben Wim Van Cauwenberghe, schepen van de haven, 44 jaar...
...niet-roker en ik heb zeven jaar geleden...
...mijn vrouw en dochtertje verloren in een auto-ongeluk.
Maar dat wist je vermoedelijk al.
En ik hou van tennis.
Allee, passief.
En van voetbal, maar heel, heel passief.
En...
Ik kan heel goed dansen. In mijn hoofd toch.
En ik ken de vier eerste regels van Les Lacs du Connemara vanbuiten.
[Marjan lacht]
Vreselijk, van uw vrouw en dochter.
Ja.
Maar jij hebt ook een moeilijke periode achter de rug, met uw vader?
Mhm.
Ja, het is vreselijk om je vader te verliezen...
...maar eigenlijk is dat normaler of natuurlijker...
...dan een kind verliezen. -Mhm.
Zijn de omstandigheden waarin uw vader is gestorven...
...ondertussen al opgehelderd? -Nee.
Dat blijft een mysterie.
En misschien is het daarom zo moeilijk om het af te sluiten.
Die twijfels, de onzekerheid, dat maakt het zo lastig.
Dat is exact wat ik bedoel, Marjan.
In de haven gebeuren er zoveel waanzinnige dingen...
...en wij vinden dat allemaal normaal. Maar dat is niet normaal.
We moeten stoppen met onze kop in het zand te steken.
We moeten de problemen aangaan, ze aanpakken. Toch?
Mhm.
Verdorie, nu zit ik hier opeens te preken en te speechen.
Nee, je hebt gelijk. Absoluut.
Woon je hier graag? -[Arno] Ça va.
Waarom mag ik niet gewoon bij jou komen werken?
Omdat dat te rap is. -Papa, ik verveel mij kapot.
Ik wil wel dingen doen. Ik wil werken, verdomme.
Ik ben alles zo kotsbeu.
Maak nu gewoon je jaar af.
Je zal er veel spijt van hebben als je dat niet doet.
Als mama dat een goed idee vindt, mag ik dan bij jou komen werken?
Als mama dat goed vindt, ja. -Papa, ik ben serieus.
Ik weet het.
We zullen wel zien. Oké? -Ça va.
Allee.
Slaapwel. -Ja.
Hé.
We denken alle twee na over vanavond. -Ja.
[Wim] Ik vond het heel fijn, Marjan. -Ik ook.
En heel sympathiek dat je dit hebt willen doen.
Dus ja. Ik hoop dat de stad er ooit beter van wordt.
En als het niet zo is, dan pakken ze me dit niet meer af.
Als je er nog over wilt babbelen, laat je het maar weten.
Oké. Ja.
Mag ik je nog één gênante vraag stellen?
Nu zit ik hier met die vlek op dat hemd, op dat nieuwe hemd.
Krijg ik die er nog uit?
Ik weet het niet.
Probeer het eens. Als het niet lukt, bel je me.
Oké.
Salut. -Salut.
Ehm... Wel thuis. -Ja, jij ook.
Dag. -Ciao.
[tv staat aan]
[Marjan] Arno.
Hé, schat.
Arno. -Hey.
Oei. [tv gaat uit]
Komaan, ga naar je bed. -Oké.
Het was goed met papa. -Ja, tuurlijk. Hoe was het?
Goed. -Ja?
Papa, hè. -Hoezo?
Hij vroeg of ik niet bij hem kom werken.
Zot.
Wat? Zou dat geen goed idee zijn?
We hebben het er morgen over. Ja?
Slaapwel. -Slaapwel.
Verdomme.
[sombere muziek]
[gsm trilt]
[gsm piept]
♪ imagine ♪
♪ the girls around town assemble ♪
♪ the traveler's son they come askin' ♪
♪ where he came from ♪
♪ 'cause they've watched him ♪
♪ washing his face near the pond ♪
♪ a curious boy and they wonder... ♪
Hey.
Dat had ik niet verwacht. -[Ella] Ik bel niet voor jou.
Ik wou vragen of je weet waar Barry is. -Oké.
Die was vanmorgen op kantoor. Waarom?
Ja, gewoon. Hij is hier niet en hij heeft hier gisteren ook niet geslapen.
Tja...
Je bent zijn moeder niet.
Nee, maar hij kan wel even verwittigen.
Schat... -Slaapwel.
Ella...
Ja?
Is alles in orde met je buik?
Ja.
Dag, John. -Kunnen wij niet afspreken, schat?
Slaapwel.
[John] Ja, mister Barry. Ik. Zeg, waar zit jij?
Ella heeft je al twee dagen niet gezien en nonkel John maakt zich ongerust.
Laat eens iets weten.
Bij mij is hij nooit zo ongerust. -Ik ga hem terugbellen.
Niets van.
Wat doe jij? -Een berichtje sturen.
'Alles oké.
Heb iemand leren kennen...'
Allee, jong.
[gsm piept]
Hier, hij zegt het zelf. -Wat stuurt hij?
'Geniet ervan. Deugniet.'
Dus... geniet ervan.
[man] Hey.
[spannende muziek]
Wat is dat met die propere handen?
Ik heb al van alles gezien in de haven, man.
Bruine handen, zwarte handen met bleke binnenkanten...
...maar nog nooit propere.
Ik zou één ding onthouden als ik u was.
In de haven ben je nooit alleen.
Dag, schepen.
Fuck.
[gsm rinkelt]
Ja? -[man] Mevrouw De Pelsmaecker.
Ik heb het probleem Van Cauwenberghe opgelost.
Hoe bedoel je?
Ik heb twee keer in zijn been geschoten.
Hij zal het nu wel verstaan hebben, zeker?
Wat heb jij gedaan?
Ik dacht dat dat was wat u wou. -Ben jij zot geworden?
Ik dacht: met die lijst... -Die lijst. Jongen, toch.
Die ken ik sinds hij is opgesteld, meer dan een jaar geleden.
U zei dat we Van Cauwenberghe anders moesten aanpakken.
Dan bedoelde ik niet op de volgende burgemeester schieten.
Kom naar het bureau.
Fuck.
Buelens.
B-U-E-lens.
Ik ken dat nummer niet. Bel het stadhuis, alsjeblieft.
[verpleegster] Welk stadhuis? -Hét stadhuis, hét stadhuis.
[verpleegster] Oké. Rustig.
[Barry] Hallo? -[Julie] Eindelijk.
[Barry] Hoe is het? -Hoe is het? Zeg.
Heb je spijt? -Nee.
Jij? -Nee, je geraakt niet uit mijn kop.
Wil je vanavond terugkomen? -Als jij dat wilt.
[John] Hé, aap.
Ik zit hier niet te wachten op jou. -[Julie] Wat is er?
Wacht even. Ik ben er toch?
[Julie] Was dat onze papa? -Ja.
[Julie] Dag, papa. -Allee, jong.
[Julie] Sorry.
Tot straks? -Ja, tot straks.
[John] En? -[Barry] Wat?
[John] Hoe was je nacht? -[Barry] Goed. Heel goed.
Jij meent dat of wat? -Wat?
Wel ja, van die vriendin. -Ja, tuurlijk.
Zeg, en is dat zo eens voor een keer of...
Dat hoop ik niet.
Wat is dat voor iemand? Wat zeg jij er allemaal tegen?
Je hebt toch niks gezegd, Barry? -Nee, jongen.
Zeker? -Zeker.
Ik hoop het.
Want het risico is te groot.
Als dat lekt, weet je niet waar dat eindigt.
Ken ik hem?
Het is een vrouw. -Ja, Barry. Zeg.
Het humorknopje in je kop werkt precies nog niet.
Hem. Onnozelaar. -Allee, kom.
[John] Ik zal je eens echt gelukkig maken.
Gedaan met de tram of de bus.
Dat is voor jou. -Een auto?
[John] Je mag hem hebben.
Allee ja, op voorwaarde dat je hem eerst leegmaakt.
Want wat erin zit, is niet voor jou.
Wat zit er in die zak? -Nog zakken.
[Barry] Och, allee. -Ja.
De Roemenen wilden de flauwe plezante spelen.
Allemaal briefjes van vijf euro.
De auto mochten we hebben.
Maar dat moet dus allemaal daarin...
...dat moet in je nieuwe auto en dat brengen we dan weg. Ça va?
Oké. [gsm gaat over]
John Beckers. Ja, ik kom er direct aan.
[hartmonitor piept]
[verpleegster] Gaat het?
Het is oké. De dokter komt zo.
[Didier] Merci.
Hé, kerel. -[Wim] Hey.
Wat is dat, man?
Gewoon voor mijn deur, zeg.
Ik dacht dat het gedaan was, Didier. -Dat geloof je toch niet?
Hebben ze al iets?
Weten ze al wie?
Nee, de politie is ermee bezig.
Moet jij iets hebben? -Mijn bril even, misschien.
Amai.
Zeg, Wim. Heb jij enig idee wie of waarom?
Die gast sprak over Proper Water.
Hij zei iets over propere handen.
Hoe weten die daarvan?
Is de pers al langs geweest?
Nee, ik denk het niet.
Wat wil je hebben? -Ik moet een dokter hebben.
Ik wil weten hoe het zit met dat been. -Rustig.
[Staf] Stoor ik niet? -[Wim] Hier, zie. Nee.
Kom binnen.
[Staf] Toen ik het hoorde, ben ik direct naar hier gekomen.
Ça va?
Nee, niet ça va. Neergeschoten, op klaarlichte dag.
Op de stoep voor mijn deur. Ik wil weten wie en waarom. Ja?
En geen hypotheses, geen theorie. Ik wil namen.
Niet volgende week, niet morgen, niet straks, gisteren.
Of uw pensioen zal er helemaal anders uitzien. Verstaan we mekaar?
Hier maken mijn mensen werk van. Dit zoeken we uit tot op het bot.
Ik ben gewoon even komen kijken of...
Enfin, ik ben blij dat het niet ernstiger is.
[Wim] Dit is ernstig, Staf. Dit is heel ernstig.
[Staf] Ja, natuurlijk. Reken er maar op...
...mijn mensen maken hier werk van. [er wordt geklopt]
[vrouw] Goeiemiddag. -Dokter.
Amai.
We zullen even buiten wachten dan.
Wat een verhaal, zeg. -[Wim] Amai.
Hoe gaat het? Hoe voelt u zich? -Ik weet het eigenlijk niet.
Mijn... Ik voel niks, mijn been is ingepakt.
Ik had gehoopt dat u meer zou weten.
U bent getroffen door twee kogels.
U heeft in de eerste plaats heel veel geluk gehad.
Ja, één kogel is er zo door gegaan. Een klein beetje hoger.
Een andere... Ça va, het is goed.
Een andere hebben we uit uw dijbeen gehaald.
Hij kon ook versplinterd zijn of iets meer opzij zitten.
Dan was de ader van uw lies geraakt en was het een ander verhaal.
Nu is dat gewoon met een plaaster opgelost?
Dat is zelfs niet nodig. Heb je pijn?
Nee, eigenlijk niet.
Wilt u graag, gezien de omstandigheden...
...therapeutische bijstand?
Nee, alsjeblieft nee. -Oké.
Even kijken. -Ja.
[Didier] Dit gaat uitvergroot worden in de pers. Dat voel je zo.
Terwijl dat niks zegt.
Zotten zitten overal. Daar beschermen we ons niet tegen.
Hoe meer krapuul je vrij laat rondlopen...
...hoe groter de kans dat er een zot tussen zit.
Ja. Ik weet het.
[dokter] Hij is weer van jullie. -Dank u.
Hey. -[Wim] Hey.
[Didier] Alles oké? -Ja.
Fysiek zal dat rap in orde zijn, zei ze.
Oef. -Ja.
En mentaal sterker dan ooit.
[Staf] Goed, ik wil niet verder storen. Ik wou verifiëren of het ging met u.
Het beste. -Ja, het beste.
Oké.
Hier moeten we tamtam rond maken zodat ze het horen tot in Brussel.
Is er pers verwittigd of moeten wij zelf een communiqué uitsturen?
Ik dacht dat het goed was om een dagje te wachten...
...om alles rustig te analyseren of...
Ja? Denk je niet dat het goed is om de pers hier in het ziekenhuis te krijgen?
Jij meent dat of wat? -Ah, ja.
Een beter begin van de campagne hadden we zelf niet kunnen verzinnen.
Als twee kogels hem niet tegenhouden, wie of wat dan wel?
Ja, nee... Ik denk dat je gelijk hebt.
Denk een beetje mee.
Kom anders straks terug met een idee over hoe we dat in elkaar steken.
Oké. Ja.
Zeg, Didier.
Als ik je nu mijn huissleutels meegeef...
...zie je het dan zitten om wat proper ondergoed mee te brengen?
Ja. -Oké.
Bel anders even als je binnen bent. Dan zeg ik waar het ligt.
Right.
Hé, Didier.
Merci. -Dat is graag gedaan, Wim.
[John] En iedereen gelooft dat dit de perfecte rust is.
[Barry] Maar hier zien ze je. -Ja.
Maar niemand verwacht hier iets.
Als ik naar de bank ging, dacht iedereen: amai, die gaat veel naar de bank.
En hier denken ze... -Amai...
...die heeft veel rust nodig. -Dat is mooi.
[John] Voilà, Barry.
Ons geheim.
Een champignonkelder.
Oké.
We moeten hem wel wat groter maken. -Ja.
Dus...
Ja, neem maar een schop.
[vrouw op tv] Graag je aandacht voor dit extra journaal.
Een nieuw hoofdstuk in de war on drugs...
...treft nu de hoogste politieke regionen.
De Antwerpse schepen van de haven, Wim Van Cauwenberghe...
...zou op het moment dat hij zijn huis verliet, om halfnegen deze morgen...
...neergeschoten zijn door een man van wie voorlopig nog geen spoor is.
Het voorval is het zoveelste incident op rij.
Het verschil is dat nu het slachtoffer, Wim Van Cauwenberghe...
...schepen van de haven is.
Die zou volgens goed ingelichte bronnen...
...een offensief voorbereiden om de criminele activiteiten in de haven...
...met harde hand aan te pakken.
Sommigen beweren dat de war on drugs in de stad...
...nu in een stroomversnelling zal komen.
De schepen werd in spoed naar het Stuivenbergziekenhuis gebracht...
...maar stelt het volgens de hoofdgeneesheer opvallend goed...
...en mag naar alle waarschijnlijkheid morgen al het ziekenhuis verlaten.
[Wim] Jawel.
[Marjan] Hey.
Hey. -Stoor ik?
Nee, helemaal niet. Kom binnen, kom binnen.
Hey.
Ik had niet gedacht dat ik je zo snel zou terugzien.
Dit was ook niet de bedoeling, denk ik.
Een geluk bij een ongeluk.
Je hebt toch niet te veel pijn?
Nee, ze hebben mij aan goed spul gehangen.
Ik vond het heel gezellig, ons etentje. -Ik ook.
Ik hoop wel dat ze me niet elke keer neerschieten...
...als ik met jou op pad ben.
Nee, maar ik was dat daarnet nog aan het denken in de auto.
Alle mannen die ik graag zie of in mijn buurt komen...
...lopen ineens gevaar.
Ja, mijn papa, Patrick, wij gaan iets eten en...
Hé, zeg. -Ja...
Ik was geschrokken toen ik het op tv zag.
Welke zender?
Eh... Dat was een grapje, natuurlijk.
Slechte grap, sorry.
Mag ik je nu eens iets gênants vragen?
Eh... Ja.
Zou jij mij even recht kunnen helpen?
Ik kan niet afzetten met dat been. -Ja, tuurlijk.
Sorry. -Ik moet zien dat ik niks lostrek.
Het is goed, ja. Sorry, dat is gênant.
[Didier] Het ondergoed is gearriveerd. Oh, sorry.
Stoor ik? -Nee, helemaal niet.
Eh... Dit is Marjan Michielsen.
Hallo. Didier Buelens. -Aangenaam.
Ik ga jullie laten.
Ik ga even beneden een koffie drinken. Ik kom straks terug.
Ja? Tot zo? -Ja, tot zo.
Jaja.
Ik ga daar nu eens niets over vertellen.
Nee, ik snap je modeshow wel.
Wanneer doen wij onze persconferentie?
Ik vind dat we daar niet te lang mee mogen wachten.
Ik ben daarmee bezig.
[Ella] Eindelijk, zeg.
Ik was al een beetje ongerust. -Waarom?
Omdat je niet meer kwam slapen en ik niks meer hoorde.
Sorry. -Nee, je hoeft geen sorry te zeggen.
Ik hoef dat niet te weten.
Zeg, is dat jouw auto?
Ja. Goed, hè?
Gekregen van je geheime lief of wat? -Nee, van jouw lief.
Het kan niet op met de auto's tegenwoordig.
Nee.
Zeg, en jouw lief woont op een boerderij?
Nee, waarom?
Je schoenen zijn zo vuil.
Nee, die woont in de Dolfijnstraat 99. Dit is van de moestuin van John.
Sinds wanneer heeft John een moestuin?
Dat weet ik niet.
Waar is hij allemaal mee bezig, Barry?
Ik weet het niet, Ella. Het gaat voor mij soms ook wat rap.
Allee, tot straks.
Ik ga naar de winkel. Wil je straks iets mee-eten?
Nee, je hoeft voor mij niets te maken. Ça va.
Merci. Dada. -Dada.
[spannende muziek]
[man] Mevrouw, ik dacht dat dat de richting was...
[Benedicte] Je wilt er niet af springen, zeker?
Ook niet als ik je een klein duwtje geef?
Sorry, het was echt niet de bedoeling... -Sst.
Ça va.
Schepen Van Cauwenberghe zal het nu wel verstaan hebben, denk ik.
Toch?
Ik wil dat je hier morgen om halfvijf bent.
Geniet maar van je avond.
[Carl] Ik ga ervan uit dat een mens maar een paar kansen heeft.
En ik denk dat ik mijn kansen aan het verspelen ben.
Waarom?
Gewoon, ja...
Met Ella en zo, en...
En die dinges...
Dat snap ik, Carl.
Heb je haar nog gebeld? -Nee.
Nee, dat durf ik niet meer.
Ik heb ooit een koppel in behandeling gehad.
Zij wilde altijd maar praten. En hij klapte daarvan dicht.
Hij wilde liever schrijven.
Maar dat was dan voor haar weer niet de goede manier.
Uiteindelijk namen die gesprekken op voor mekaar.
Op hun telefoon.
Allee. -Ja.
Dat gaf haar meer dan een brief en hem meer tijd om na te denken.
En jij vond dat goed?
Alles wat werkt is goed, Carl.
Inspreken. -Ja.
Op de telefoon.
[Carl zucht]
Goed.
Beste Ella... Nee, nee...
Carl Dockx hier.
Allee, nee zeg. Stomme aap.
Lieve Ella.
[sombere muziek]
[berichttoon]
[Carl] Lieve Ella.
Ik wil al lang uitleggen waarom de dingen gegaan zijn...
...zoals ze zijn gegaan.
Eerst en vooral wil ik zeggen dat ik nooit, maar dan ook echt nooit...
...jou heb willen kwetsen.
Ik heb ook John nooit willen kwetsen.
Dat moet je toch weten, want wij hadden een afspraak samen.
Maar ik ben door Marjan gevraagd om niks te doen.
En ik kon dat niet weigeren tegenover Marjan.
Dat is en blijft tenslotte de dochter van Freddy.
Ik zat tussen twee vuren en wist ook niet dat jij iets had met John.
Enfin, ondertussen heeft John mij vergeven.
En ik hoop, ik hoop echt dat jij dat ook kunt doen.
We hebben zoveel jaren zo goed kunnen samenwerken.
Zouden we toch...
Zouden we toch eens niet een koffie kunnen gaan drinken...
...om dat uit te praten?
Of...
Kom eens langs als je dat liever doet.
Als je het niet ziet zitten om af te spreken...
...alle begrip.
Veel succes met je kindje.
Hartelijke groeten.
Ja, Carl dus.
[Wim] Hoeveel journalisten?
Vier cameraploegen? -[Didier] Ja.
Wow.
Als ik dat had geweten, had ik me eerder in mijn been geschoten.
En dan is er vannacht nog een koala geboren in Planckendael.
Serieus? -Cupido.
Huh? -Cupido, de koala.
[geroezemoes]
Wim. -Burgemeester.
[burgemeester] Daarom geef ik dan nu graag het woord aan Wim zelf...
...die het ondanks alles belangrijk vond om onmiddellijk te reageren.
[tv staat aan]
[Benedicte] Sst, kalm.
Is het goed zo?
[burgemeester op tv] Schepen Van Cauwenberghe. Wim.
[Wim op tv] Dank u wel, meneer de burgemeester.
Dank u, dank u.
Het wordt tijd...
...dat we onze stad en haar haven gaan beschouwen als ons eigen huis.
Als iets wat van ons is, als iets waar wij trots op kunnen zijn.
Het is nog maar eens duidelijk geworden...
...dat de war on drugs geen verhaaltje is...
...maar een pijnlijke realiteit.
[spannende muziek]
Maar goed.
Zo gemakkelijk geef ik niet op, natuurlijk. Integendeel.
Ik beschouw dit als een bevestiging dat mijn plannen voor de haven...
...gehoord worden waar ze gehoord moeten worden.
En ik zeg u: wij zullen doorgaan tot op het bot.
Alle rommel buiten.
En dan bedoel ik niet de lege pakjes sigaretten of de blikjes cola.
Ik bedoel de criminelen...
...die van onze haven al jaren hun speeltuin maken...
...om heel Europa van drugs te voorzien.
Drugs waar de Antwerpenaar en de Vlaming...
...niet en nooit om gevraagd hebben.
Wel, het is genoeg geweest.
Wij pakken de haven terug.
Ja? 't Stad is van ons.
En ik wil me bij dezen even richten tot al het uitschot...
...en alle onbeschofte beesten...
...die in onze stad met een geweer lopen te zwaaien...
...en ons proberen te intimideren.
Wel, we zullen je opjagen, we zullen je vinden, we zullen je oppakken...
...en je gaat eruit.
[Wim] En voorts beloof ik aan heel Vlaanderen...
...dat iedereen hier binnenkort weer in alle rust...
...door onze straten zal kunnen wandelen...
...zonder angst.
[gsm rinkelt]
Ja? -[Benedicte] John?
[John] Ja, nee, god... Hoe kan dat nu? -Alles goed, John?
Nee, ik geraak niet in mijn appartement.
Oei. -Nee, ça va. Het is niks.
Kun jij over een halfuur komen?
Ik wil nog een paar zaken met jou overlopen.
Oké.
Tot zo. -Ja, tot zo.
Of wacht, John. -Ja?
Kom maar naar kaai 23.
Dan varen we naar de overkant. -Ja, perfect.
De boot is toch geprepareerd? -Ja, alles is in orde.
John gaat mee.
Dat is geestig, hè?
[gsm rinkelt]
[dreigende muziek]
[Benedicte] Didier. -Benedicte. Hallo.
Hey.
John Beckers. John, Didier Buelens.
[John] Aangenaam. -Een bekend gezicht.
[Benedicte] John weet alles, hoor. En hij mag ook alles weten.
[Didier] Ah. Oké.
Oké. Wat er met Van Cauwenberghe gebeurd is, is heel ongelu...
Wacht even, Didier. Ik weet het.
Dat is verschrikkelijk. En dat was zeer onverstandig.
Ja. Hij staat nog meer onder druk om grote kuis te houden.
Het is persoonlijk geworden. -Persoonlijk worden is nooit goed.
Sorry, John. Heel onbeleefd van mij.
Didier is de rechterhand van havenschepen Van Cauwenberghe.
En Didier is een zeer goeie collega.
Toch? -Zeker.
Zullen we iets gaan eten anders, en daar verder praten?
Het is frisser dan verwacht, toch? Wacht.
Vaar maar naar de overkant.
Zeg, John staat toch ook op de lijst?
[John] Welke lijst? -De lijst van Van Cauwenberghe.
Met havenbedrijven die opgekuist worden.
[Benedicte] Prachtig, hè?
Wat een ongelooflijk uitzicht.
[spannende muziek]
De politie hoeft niet verder te zoeken...
...naar wie Van Cauwenberghe heeft neergeschoten.
[Benedicte] Kom. Een hapje gaan eten.
Daisy.
[Wim] Mevrouw De Pelsmaecker. Waarmee kan ik u van dienst zijn?
[Benedicte] Waarmee kan ik u van dienst zijn?
[Marjan] Zeg, mag ik het nu al weten?
Het is Barry.
Pardon?
Twee luxeappartementen op naam van uw dochter.
Dat moet je me toch eens uitleggen.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.