Original subtitles

[John] De mensen die de curatele voeren...

...hebben me gevraagd de zaak te leiden tot meneer De Beco terugkeert.

[Benedicte] De Beco managen dat is iets anders...

...dan bij Michielsen de poorten laten openstaan.

Dit is de bank zelf.

[John] Waar het over gaat, is wat wij, Barry en Beckers...

...met ons leven gaan doen.

Wij moeten allebei dringend centen verdienen.

[Wim] Wat vindt u hiervan?

[Staf] Ik ben bij Van Cauwenberghe geroepen.

[Benedicte] Och, Staf. Zo'n onnozele havenschepen?

Ja, maar geen gewone. Hij wil de hele boel opkuisen.

Amai. Julie.

Ik was vergeten hoe mooi Julie is.

Ik werd daar echt helemaal opgewonden van.

[John] Doe maar rustig, hè. Opgewonden.

[Rasha] Carl Dockx heeft toch altijd geloofd...

...dat De Beco Michielsen vermoord heeft?

[Sven] Heb jij nog iets gehoord van Patrick De Beco?

Nee.

Ja, jongen. -Misschien moet je hulp zoeken.

Gewoon om eens te kunnen babbelen.

[psycholoog] Goed.

Carl, ontspan nu maar, hoor.

Dan praten we volgende week verder. -Merci.

[psycholoog] Hoe is het? -Goed.

[spannende muziek]

Hier nog een handtekening, alsjeblieft.

[John] Dank je wel. -Dag.

[titelmuziek] ♪ why did love put a gun in my hand? ♪

♪ why did love ♪

♪ put a gun in my hand? ♪

♪ why did love put a gun in my hand? ♪

♪ in my bed, in my head, in my hand ♪

♪ was it for redemption? ♪

♪ was it for revenge? ♪

♪ was it for the bottle? ♪

♪ was it for the ledge? ♪

♪ was it for the thrill of pushing my hope to the edge? ♪

♪ why did love, why did love put a gun in my hand? ♪

[John] Pas op voor je rug.

[Barry] Lager pakken. -Nee. Hoger, Barry.

[Barry] Ah, ja.

Hey. -[Julie] Hey.

[John] Dag, schat.

Kom maar.

Voilà. Dat valt niet meer om.

En nu nog hopen dat dat allemaal in het kopje geraakt.

[Julie] Die gaten in de muur gaan wel van de waarborg.

Zeg niet dat ik het niet gezegd heb. -[John] Ja.

Die zware kost zullen we dan moeten dragen, hè.

[Julie] Ja... Allee, merci.

Hier. -Bedankt.

[Julie] Waar woon jij nu, Barry?

Bwah...

[Barry] Ben je beschaamd, of wat? Ondankbare aap.

Ik woon bij John en Ella.

Ella is echt een toffe. Jij zal denken van niet, en dat begrijp ik wel.

[Julie] Allee, alleman bijeen. Het moet daar plezant zijn.

[John] Dat is tijdelijk, hè.

[Barry] Ik slaap op de zetel.

[Julie] Is het een goeie zetel?

[Barry] Ça va. -Voilà.

John en Ella maken soms veel lawaai. -[John] Barry...

Soms wil ik liever alleen gaan wonen. -Dat snap ik, Barry.

[John] Allee. Wij moeten eens door, want...

Ja.

Allee. Dag, schat.

Dag, Barry. -Dag.

[Sven] En, slaapt hij? -[Rasha] Ja.

Carl Dockx nog gezien?

Ja.

Bij mijn moeder. Hij is daar in behandeling.

Och.

Hij heeft dus iets te verwerken?

Of hij heeft vliegangst of zo. -Carl Dockx, vliegangst?

Ik weet het niet. Misschien moet je het aan je mama vragen.

Ik hoop gewoon dat die hele zaak zo snel mogelijk wordt opgelost...

...voor iedereen.

Voor jou toch ook? -Hoezo?

Wilde jij geen goeie zaak oplossen om zo hogerop te geraken?

Kijk, ik ben flik geworden om mensen te helpen.

Niet om baas te spelen over andere flikken.

Ja...

Maar mijn hele leven dit blijven doen, dat is inderdaad niet de bedoeling.

[John] Schat, wat is er?

[Ella] Dit zat in je broekzak: 217.520 euro. Ik geef je één kans...

Schat... -Zwijg.

Ik geef je één kans om het uit te leggen. Eentje.

En dat is eigenlijk al eentje te veel.

We gaan hier later hard mee lachen. -Wablief?

Jij bent ook geen makkelijke om te verrassen.

Jongens toch. Sherlock. -Geen leugens, hebben we gezegd.

Nul. Geen enkele.

Goed, ja.

Goed.

Dan zal ik het maar verklappen. -Ja. Wat?

Het huis van mij en Marjan is vorige week verkocht.

Ik heb mijn deel gisteren op de bank gezet.

En jij zegt dat niet?

Ik dacht: ik wacht nog even tot ons kindje geboren is.

En als verrassing zet ik dat op een rekening, op haar of zijn naam.

Wat is dat nu voor uitleg? Wij kunnen dat geld zelf veel beter gebruiken.

De boiler is kapot. En dat is waar jij aan denkt. Allee, John.

Wat? Is de boiler weer kapot?

Oké, ik had iets moeten zeggen. Maar ik had de beste bedoelingen.

Ik wou je gewoon verrassen.

Ik weet soms niet waar je beste bedoelingen eindigen...

...en waar je onbegrijpelijke stommiteiten beginnen.

Wat is er? Is mijn tijd op, of wat?

Maar nee, ik heb gewoon nog iets belangrijks voor het werk.

Tof dat we zo goed hebben kunnen praten.

Schat, ik ben om drie uur terug. Dan babbelen we verder. Oké?

Echt, John?

Wat?

We moeten naar de gynaecoloog om twee uur.

O, ik dacht dat dat morgen was.

Echt, dat staat zo in mijn agenda. Stom van mij.

Laat het gewoon. Ik wil het niet meer horen.

[gsm rinkelt]

Schat...

Wat is het eigenlijk allemaal nog waard?

Als ik je niet kan vertrouwen.

Vanavond iets eten.

Dan kan je me vertellen hoe het bij de dokter is geweest.

Ik zal iets reserveren. Iets lekkers.

Dan praten we alles uit.

Beloofd.

Allee...

Tot straks.

[Barry] Je was heel boos.

Ja, Barry. Ik was heel boos.

De boiler is kapot.

Ik moet me wassen. Maar er is geen warm water als de boiler kapot is.

Ik wil me kunnen wassen. -Nu even niet, Barry. Oké?

Ik douch niet graag met koud water. -Nee?

Nee.

Awel, zeg je beste maat dan eens dat hij een nieuwe boiler moet kopen.

Dat kan er nog wel af, denk ik.

Awel? -[Didier] Wat?

Sorry. Ik had een phone conference deze morgen.

Phone conference? -Ja.

Amai. Betalen wij je daar genoeg voor?

Laat me beginnen met te zeggen dat het een eer is...

...om me te mogen inzetten voor de inwoners van deze prachtige stad...

[Wim] Kom. Ga zitten. Onnozelaar, het is goed.

Wat ik wou vragen... -Ja.

Hebben wij die commissaris genoeg gepusht?

Hem half beschuldigd van corruptie? Ik denk het wel.

Ik weet het niet. Die mens heeft iets, Didier.

Iets...

Ik kan het niet goed inschatten. -Zin in zijn pensioen?

Is het Buelens' flauwemoppendag vandaag?

We hebben bewijzen nodig, Didier. Ja?

Mails. Getuigen.

Geruchten. Desnoods insinuaties.

Dus... zoek informatie tegen die mens.

Want als de pers hier straks weer staat...

...of ze vinden weer een ton coke in een container voor een school...

...dan wil ik dat die Staf zijn kop op het kapblok ligt...

...en dat wij gewoon het mes moeten laten vallen.

Ja? Awel, liever vandaag dan morgen.

We willen de verkiezingen toch winnen?

Of heb je nog een phone conference? -[Didier] Hahaha.

Didier phone home. -Dingdong.

[spannende muziek]

[man] Dat gaat zo door.

Uiteindelijk verdwijnt het in zakjes van twee gram.

Dit is trouwens export. Dat daar is import.

Kijk, zo hard komt het binnen. Net gips.

En het belangrijkste: de geldmachine.

[telefoon gaat over]

[man] Immo Vanderoost, goedemiddag. -Goeiemiddag.

Ik bel in verband met het huis in de Eglantierstraat.

Staat het nog te koop?

[Immo] Zeker, mevrouw. Wilt u langskomen voor wat meer informatie?

Nee, bedankt.

[Benedicte] Die Hollanders komen dat dus gewoon bij ons halen...

...en dan pakken ze er nog eens 300 tot 350 procent op.

Amai. -Zeg dat wel, amai.

Dat moeten wij ook hebben in Antwerpen.

Ik wil dat jij dat voor mij regelt.

Zie je dat zitten?

Ik denk het wel. -Ja?

Geschikte locatie zoeken, personeel erin zetten...

...zorgen dat er geen product verdwijnt.

Het grootste afhaalpunt worden.

Voor alle afnemers.

Oké.

En hoe combineer ik dat met het werk op het bureau?

Ik voorzie toch genoeg budget?

Dan verwacht ik dat je dat soort problemen zelf oplost.

Oké. En hoeveel van dat budget is dan voor mij?

[Benedicte lacht]

Kom je iets tekort, John?

Is dat de vraag ontwijken?

Twintig procent op alle operaties.

[dreigende muziek]

[John] Ik wil een derde van alles hebben.

Dat is nog altijd een heel goede deal voor jou.

Het is nog altijd gezonde ambitie die ik ruik.

Zolang het geen hebberigheid wordt, is het allemaal goed en wel.

Hebberige mensen willen te veel voor zichzelf houden.

Maar ze struikelen vroeg of laat.

Ambitieuze mensen kijken op de lange termijn en durven te delen.

Zeg, en als ik, ambitieus als ik ben, mensen in dienst neem...

...komt dat dan uit mijn percentage?

Het enige wat telt als je mensen aanneemt...

...is dat je ze kunt vertrouwen.

Want je snapt, in onze sector, een ontslag...

Dat is wel wat moeilijker dan ze een C4 laten tekenen.

Ze moeten genoeg schrik hebben...

...of ze moeten je ongelooflijk graag zien.

Ken je zo iemand?

Ja, ik denk het wel.

Zeg, en in welke categorie zit ik dan voor jou?

[Carl] Het is raar, hè.

Ik doe de hele tijd dingen.

Ik ben de hele tijd bezig en bezig en bezig.

En toch heb ik 's avonds het gevoel dat ik niks gedaan heb.

[er wordt genoteerd]

[psycholoog] En hoe voel je je daar dan bij?

Awel, ik denk...

Wacht, laat het denken eens even weg, Carl.

Wat voel je?

In je hart, in je buik.

Leeg.

Leeg en ver weg van alles.

Alsof ik boven de dingen vlieg, maar niks echt kan pakken.

Versta je dat? Dat is...

[Carl begint te hoesten]

Gaat het?

[ze schenkt water in]

Hier.

Ga even zitten. -Ja, merci.

Beweeg je genoeg?

Ik was een van de eersten in België die aan nordic walking deed.

Maar ja, ik vond het wat triest om altijd alleen te gaan stappen. En...

Nu staan die stokken daar ook maar, hè.

Brieven schrijven, doet men dat nog? -Hoe bedoel je?

Nee, ik...

Ik heb... Soms denk ik dat ik het beter eens allemaal zou opschrijven.

Zou je liever met mij schrijven dan praten?

Nee. Nee. Nee, het is...

Nee. Niks.

Ik zal er nog eens over nadenken.

Jij geeft aan wat je het liefste hebt. -Ja.

Ja, ja.

Het is hier goed zoals het is, hoor.

Het is...

[auto komt aanrijden]

Ah, gaan we op reis?

Wat is dat? -Wat?

Die auto.

Ah, nee. Dat is een bedrijfswagen.

Fiscale redenen en...

Dat is een sportwagen. Hoe belachelijk is dat?

Vind jij dat?

Ja, het is een sportiever model. Maar dat heeft een grote koffer.

Noem jij dat groot?

Dat is groter dan je denkt. -Allee.

[John] Waarom heb je die koffer bij je?

Om bij een vriendin af te zetten. Dat zijn kleren die niet meer passen.

Zeg, hoe was het bij de gynaecoloog?

Goed. Alles in orde. Vier centimeter, hartslag normaal.

Heb je foto's? -Natuurlijk.

Maar je kunt daar niet veel op zien. Je moet daar bij zijn.

Er past niet eens een babystoeltje in.

Geen zorgen. Ik koop voor jou een auto met een grote koffer.

Ik heb geen nieuwe auto nodig.

Ja, we zien wel.

Wacht eens.

Wie ben jij eigenlijk?

Vanwaar komt nu ineens al dat geld?

Schat, we zijn geen studenten meer. Ik leid een groot bedrijf.

Ik verdien 5000 euro netto per maand. -Je weet wat ik bedoel.

Wat? Dat ander geld, bedoel je?

Dat heb ik toch gezegd? -Ja. Wat?

Awel...

Dat is mijn deel van de opbrengst van de verkoop van het huis.

Ik weet dat ik iets had moeten zeggen over die verkoop.

Oké.

Wat? -Alles zit daarin.

Huh?

Al je kleren en je toiletgerief zitten in die koffer, John.

Wablief? -Ik ben het kotsbeu.

Ik wil dat je nu weggaat.

Zeg, wat zeg jij nu allemaal?

Ella. -Laat me met rust.

Hoezo, laat me met rust?

Hoor je nu zelf wat je zegt? Dit kan toch niet?

Jij gaat me nooit meer zeggen wat er kan en wat niet. Dat is voorbij.

[sombere muziek]

[gsm rinkelt]

[Wim] Didier, kom je even? -[Didier] Ja.

[Wim] Ga zitten. Dit ga je niet geloven.

Laat me raden. Je hebt je verstand terug en je bent nu voor Beerschot.

Nu moet je oppassen, kameraad. Niet alles is om mee te lachen.

Hier. Nu jij.

Ik zal het even uitleggen, want je bent weer wat traag.

Dit is de eigendomsakte van twee luxeappartementen op Linkeroever.

Mhm. -Ja?

Op naam...

...van Liesje Van Hellemont...

...dochter van commissaris Staf Van Hellemont.

Ja. -Nu heb ik dat eens uitgezocht.

Liesje is een alleenstaande thuisverzorgster...

...van vierendertig jaar oud met twee kindjes.

We hebben Staf bij zijn ballen. -Dat zegt niks.

Allee, Didier. -Gespaard, geërfd.

Driehonderdtachtigduizend? -Wablief?

Exclusief btw. Komaan, Didier.

Drie-tachtig? -Per stuk.

Dit is ons bewijs.

Dit is zwart op wit wat we al lang wisten.

Ik weet het niet.

Ik weet het niet.

En als daar niks vuils aan is...

...dan is de verdachtmaking snel gebeurd.

Corrupte politiecommissaris gebruikt dochter...

...in schimmige vastgoedinvestering.

Dat zullen de kranten willen drukken voor ze het kunnen checken.

Hè? -Ja.

Godverdikke, ja. -Het zal wel zijn.

Dikke yes. Dikke, dikke yes. -Yes.

[telefoon gaat over]

[Ella] Hallo, dit is de voicemail van Ella.

[spannende muziek]

[man 1] En voilà. -[man 2] Meneer Beckers. Kan ik u helpen?

Een nieuwe deposito? -Nee, geen deposito.

Ik kom iets afhalen. -Geen probleem. Wat precies?

Heeft u de sleutels nodig? -Alles.

Dus ja, ik heb de sleutels nodig.

Direct als het kan.

Momentje.

[John] Hé, geneer je vooral niet.

Sorry. -Moet ik nog een dansje doen ook?

[parlofoon rinkelt]

Eindelijk.

Het vierde.

[Barry] Ik ben blij dat jullie er zijn. Ik douch niet graag met koud water.

Hey. -Hey.

Julie.

Ik dacht dat het voor de boiler was. De boiler is kapot.

Oei. -Ja.

Dat is koud douchen dan? -Ja.

Wil je even binnenkomen?

Ja, ik kom iets afgeven van mama aan papa, van de rechtbank.

Taakjes van kinderen met gescheiden ouders, zeker?

Kon ze dat niet op de post doen?

Ja, maar ik vind het niet erg om even langs te komen.

Zeg je dan dat ik het hier gelegd heb?

Ja, als ik John nog eens zie.

Hoezo?

Nee, niks.

Bedankt.

Vind je het triestig dat John en Marjan gescheiden zijn?

Ik zou dat heel triestig vinden.

Dat is wat je altijd hebt gekend en dat is dan ineens weg.

Ik vind dat wel spijtig voor je.

[gsm rinkelt]

Hallo, met Barry. -[John] Ik kom je direct oppikken, makker.

[Barry] Ça va. -[John] Vijf minuutjes. Oké?

[Barry] Ça va.

Het is je vader. Hij komt me halen. -Dat is goed, hè.

Als je wilt wachten... -Nee, ik moet naar de les.

Ik hoor hem nog wel.

Merci.

Salut, hè. -Salut.

[John] Voor mij was dat ook even raar in het begin.

Maar het is opvallend hoe rap dat gewoon een job wordt.

[John] Ça va?

Dat zijn drugs.

Ja, Barry. Dat zijn drugs, ja.

Wat? Dit mag niet?

Maar jezelf vol wodka kappen tot je niet meer weet wie je bent...

...dat is geen probleem.

Zolang je maar niet met de auto rijdt, zeker?

Hoe belachelijk is dat? -Ja...

Ah.

Het zal wel zijn.

Wil je de uitleg horen?

Goed. -Oké, zo komt dat hier dus binnen.

In Mexico steken ze dat in alles wat ze kunnen vinden.

Blikken tonijn en pluchen beertjes heb ik al gehad. Ananassen.

Bananen die ze weer dichtplakken. Tonnen olijfolie.

Het gekste eerst. -Controleren ze dat niet?

Maar nee, die scanners hier zijn half naar de kloten.

Voor elke container die ze vangen, gaan er honderd door.

Dat systeem met die douaniers is zo rot als de pest.

[Barry] Klinkt makkelijk.

[John] Makkelijk? Dat is werk, zoals elk ander werk.

[spannende muziek]

[John] Wat ik nog wilde zeggen...

Ik ga uitbreiden.

Serieus uitbreiden.

Daarvoor heb ik mensen nodig die ik 300 procent kan vertrouwen.

Zoals ik.

Voilà. Mensen zoals jij.

Ik wil niemand pijn doen, John.

Wat?

Nee, natuurlijk niet. Zot. Natuurlijk gaan we niemand pijn doen.

We zijn geen gangsters, hè.

We zijn handelaars. Die een beetje voorzichtiger moeten zijn...

...omdat wat ze verkopen eigenlijk niet mag.

Allee, kom.

[John] Pas op voor je kop.

Kom maar.

Voilà.

Hier zal het gebeuren.

Ken je dat, van die dromen waarin Angelina Jolie je lief is?

Of dat je de lotto gewonnen hebt.

Maar dan heel realistisch.

En dan wakker worden en teleurgesteld zijn. Ken je dat?

Dat ken ik, ja.

Ik droom soms dat ik weer haar heb.

Allee. Onnozel manneke.

Ik heb zelfs al eens gedroomd dat ik droomde dat ik weer haar had.

En in die droom dacht ik:

het zal wel een droom zijn, mij hebben ze niet liggen.

Ik werd wakker en ik had nog altijd haar. Ik was superblij.

Even later schoot ik echt wakker. En ja...

Balen omdat er niks van aan was.

Ja, en omdat je een lelijke, kale aap bent, zonder Angelina in je bed.

Pas op, ik denk dat dat geen simpele is, die Angelina.

En die 24 kinderen moet je erbij nemen, hè.

Ik wil niet ondankbaar zijn, maar...

Het voelt wel allemaal een beetje als zo'n droom. Die drugs, die boot.

Is het een droom of een nachtmerrie? -Barry...

Kijk eens naar mij.

Er is maar één mens op de wereld die ik het vertrouwen geef...

...om dit met mij te doen. Eén.

Dat ben jij.

Als je nu 'nee' zegt...

...dan bel ik direct alles af. -Allee.

Kijk naar mij. Ik meen het.

Ik meen het echt. Het ligt in jouw handen.

Ça va.

[spannende muziek]

Echt? -Ja.

Kom hier.

[Julie] Hier. -[Marjan] Merci.

Ik heb Barry gezien.

[Marjan] Ah? -Hij logeert nu ook bij papa en Ella.

Ah, dat was ik vergeten. Dan had ik die papieren liever zelf gebracht.

Die Barry, echt waar... -Zeg, mama.

Jij kent hem niet.

Volgens mij is hij heel anders dan jij denkt.

Anders, dat is waar. Dat is het minste wat je van Barry kan zeggen.

Hij was eigenlijk heel lief tegen mij. -Ik wil het niet horen.

Ik hoop dat hij en je vader iets geleerd hebben uit hun verleden samen.

Papa ging voorzichtiger zijn. Toch?

Ja. Hij ging ook niet meer drinken, hè.

Julie, je vader kan een paar dingen heel goed.

Maar stoppen met iets plezants, dat is niet een van die dingen.

[sombere muziek]

♪ this life ♪

♪ only sucks for me ♪

Gaat het?

♪ I've never seen a glance... ♪

[Ella] Dit is de voicemail van Ella Goes. Laat een bericht achter na de toon.

[telefoon piept]

Schat, komaan. Ik weet dat je thuis bent.

Alsjeblieft.

We kunnen toch babbelen? We moeten babbelen.

Ik wil gewoon dat we weer samen zijn.

Ik mis je.

♪ I will glance my eyes ♪

Slaapwel, papa.

♪ I will change this time ♪

Sorry.

Ik ben wat later, maar mijn vader vraagt zoveel aandacht nu.

Ik zou gewoon even wil stoppen met alles. Ik ben kapot.

[Daisy] Benedicte...

John?

Nee, blijf zitten.

Ook goed op tijd deze keer. -Ja.

Sorry. -Waarom?

Op tijd zijn is een goeie zaak, hè. -Ja.

Goed. Heb jij nog kunnen nadenken over de volgende stappen?

Ja. Goed vastgoed gevonden.

Ver genoeg van de firma om niet te veel op te vallen...

...maar ook niet te ver zodat we niet te veel riskeren onderweg ernaartoe.

Personeel?

Dat loopt ook goed.

En je hebt gezien dat je bij De Beco...

...een mooie bonus hebt gekregen, neem ik aan?

Wist je dat de meesten even slecht functioneren...

...als ze te veel geld hebben, als wanneer ze te weinig geld hebben?

Ik vind dat een heel raar fenomeen.

Ja. Enfin, nee. Dat wist ik niet.

Ik ken niet zo veel rijke mensen, denk ik.

De mensen die ik ken, zijn eigenlijk vrij gewoon.

Nu ja, de meeste toch.

Ik wil graag dat je operatie binnen tien dagen al marcheert.

Je zal mogen doorwerken, hè. Dat zal lukken?

Wablief? Allee, Benedicte. Dat is niet te doen. Wat als dat niet lukt?

Je zegt dat je de perfecte locatie en het perfecte personeel hebt.

Ik voorzie je toch van meer dan genoeg werkmiddelen?

Als het dan nog niet lukt...

Dat zou wel heel teleurstellend zijn, hè, John?

Doe jij nu maar gewoon wat ik van je gevraagd heb.

Dit is trouwens al dag twee.

[Carl] John? -Hey, Carl.

Ah, dat had ik niet verwacht.

Nee, dat snap ik, dat je mij niet had verwacht.

Zeg, maar ik zou je even moeten zien.

[John] Wat denk je?

[Carl] Ik snap het niet.

[John] Ah?

[Carl] Je wilt hetzelfde doen als vroeger.

Ja. Maar dan anders, hè.

Hetzelfde, maar dan anders.

Beter. -Beter?

Ja, Carl. Beter.

Omdat het veiliger is.

We hebben geen tegenstand meer.

Ah, nee. Dat is juist. En hoe kwam dat nu weer?

O, ja. Omdat we de tegenstand kapotgemaakt hebben.

Blijf nu eens kalm.

Wat is dat vandaag met iedereen?

Het feit is wel dat hij weg is, hè. -En dat jij op zijn stoel zit.

En jij zit op mijn stoel.

Dus, als wij nu samenwerken, dan is zo goed als alles voor ons.

En het is niet dat we elkaar niet kennen, dus...

Dat is het geld met de sneeuwschop van je oprit halen.

Je zal niet weten waar je het moet steken.

Zelfs al zou ik het willen, ik zou het niet kunnen.

Ik heb Marjan beloofd dat ik Michielsen zou leiden.

Je bent niet getrouwd met Marjan.

Wat dan nog? Wat maakt het uit voor jou, getrouwd zijn met Marjan?

Sorry.

Sorry, ja.

Dat kan je tegenwoordig goed zeggen, zeker?

Awel, ik zal dan ook eens een heel grote sorry zeggen.

Sorry, maar ik doe niet meer mee. Nu niet. Nooit.

Blijf maar zitten, hè.

En denk nog eens goed na over mijn voorstel.

Want vandaag heb je het misschien niet nodig...

...maar er komt altijd een dag, Carl.

Ja. Dat zullen we dan wel zien, hè.

En De Pelsmaecker?

Daar heb je precies geen schrik meer van. -Jawel.

Een gezonde schrik. Maar weet je wat het verschil is...

...tussen De Pelsmaecker en een gewone mens?

Zeg het eens.

Niks.

[deurbel rinkelt]

[Julie] Barry?

Wat doe jij hier?

Je kon mij niet missen, zeker? -Nee.

Ik denk de hele tijd aan je.

Oei.

Mij alleen voelen vind ik niet erg.

Maar dan heb ik wel het liefst dat er iemand bij is.

Wil je iets drinken of zo?

Ik weet het niet. Wat heb je?

Fuck. Ik dacht al dat we dat goed zouden kunnen.

[gsm trilt]

Hallo, met Barry. -[John] Hey.

Hallo. -Awel. En?

Wat?

Ik wilde gewoon even vragen of je morgen wat vroeger kan komen.

Tegen halfzeven, zoiets? -Mhm.

[John] Oei. Is het al tegen je zin?

Nee, maar ik kan niet goed babbelen nu.

Oei. Hoe komt het?

Ik ben bij een vriendin. -Ja... Dat zal wel, ja.

Voor de televisie met een zak chips, zeker? Luie aap.

Allee, tot morgen. -Ja.

Oké.

Ciao.

[Barry] Het was John. -Hm?

Ik vind dat niet plezant.

Je hebt toch niet gezegd dat je bij mij bent?

Nee, maar ik zou hem eigenlijk alles moeten zeggen.

Maar nee. Niemand zegt toch altijd alles?

Dat is niet gezond.

En trouwens, wat zou hij moeten zeggen?

Dat ik niet met een oudere man mag slapen?

En jij niet met een jonge vrouw?

Een beetje hypocriet. Toch?

Maar John zal kwaad zijn.

Niet in vergelijking met mama.

Ik denk dat we er beter nu al mee stoppen.

Denk je dat?

[spannende muziek]

[Benedicte] Je wilt er niet af springen, zeker?

Ook niet als ik je een duwtje geef?

[John] Zeg, en is dat zo voor een keer? Of...

[Barry] Ik hoop van niet.

Wat voor iemand is dat?

Ik wil me richten aan al het uitschot...

...en alle onbeschofte beesten.

Wij zullen je opjagen.

Wij zullen je vinden.

We zullen je oppakken en je gaat eruit.

Fuck.