Original subtitles

[Julie] Hoe is het hier?

[John] Het is een beetje zoals een heel streng internaat...

...met heel speciale gasten. -Zoals jij, eigenlijk.

[deur wordt ontgrendeld]

Kom hier. -[Barry] Jij bent toch geen crimineel?

[John] Gast, natuurlijk niet. Zot.

Ze hebben mij geflikt.

[Marjan] Ik heb de scheiding in gang gezet.

Waarom heb jij mij verraden? -Ik heb juridisch alles nagekeken.

Ik zou hier maar een stiel leren, want je krijgt niks.

[John] Hoe is het met Patrick De Beco? Die zou verdwenen zijn.

[Marjan] Op de bovenste verdieping woont Patrick.

[Marjan] Ik kan hem al een tijd niet bereiken en ik maak mij zorgen.

We maken er direct werk van.

Mevrouw komt een verdwijning aangeven.

[man] Rijden. -[Benedicte] Je hebt me verraden, Staf.

John Beckers in de gevangenis.

Zorg dat de raadkamer die over zijn vrijlating beslist...

...daar zo rap mogelijk werk van maakt.

Ik ben zwanger.

Echt? -Wat?

[Carl] Proficiat met je kindje.

Een kindje van wie de vader in de gevangenis zit door jouw verraad.

[Wim] Ofwel doen wij alsof er niks aan de hand is...

...ofwel pakken wij dat probleem aan in de haven.

Een goeie campagne heeft een goeie naam nodig: Proper Water.

[Wim] Een veilige en economisch bloeiende haven.

[Benedicte] Ik zoek iemand om de firma van Patrick De Beco te leiden.

Zolang hij verdwenen is, kan die zaak niet verkocht worden.

Ik zou heel graag hebben dat jij het bedrijf gaat leiden.

[Barry] De VRT heeft gebeld.

Ze willen je vanavond in de studio voor de late night.

Ik doe mee, Benedicte.

[presentator] Dames en heren, geef hem een daverend applaus, John Beckers.

[iemand belt aan]

Dag, Carl. -Ja?

Heb jij vijf minuten?

Ja. Kom binnen.

Heeft iemand ooit al tegen jou gezegd: 'Nee, ik heb geen vijf minuten?'

Nee, nog niet.

Ga zitten.

Welk nieuws?

Niks nieuws. Oud nieuws.

Heb jij nog iets gehoord van Patrick De Beco?

Nee.

Zeg, die collega van jou, Rachida, die is er niet bij?

Rasha. -Wel, ja.

Nee, die is bevallen van een zoontje. -Allee, vooruit.

Dus die is thuis dan? -Voorlopig.

Maar dus, De Beco...

Nee. Op vakantie misschien?

Twee maanden?

Een mooi verlof.

Hoe rijker de mens, hoe langer het verlof, zeker?

Je gaat toch niet zo lang op reis dat je bijna failliet gaat?

Nog iets?

Nee.

Amai.

Jullie tanken gratis, zeker?

Heel die trip over en weer voor een vraag waarop je het antwoord al wist.

Zoeken ze nog volk bij jullie?

Carl, het gaat hier nog altijd over een onrustwekkende verdwijning.

En zowel jij als je vriend John Beckers staan nog hoog op mijn lijstje...

...van mensen die meer weten dan ze laten uitschijnen. Ja?

Daarvoor had je ook kunnen bellen.

[onheilspellende muziek]

[waterkraan loopt]

[titelmuziek] ♪ why did love put a gun in my hand? ♪

♪ why did love ♪

♪ put a gun in my hand? ♪

♪ why did love put a gun in my hand? ♪

♪ in my bed, in my head, in my hand ♪

♪ was it for redemption? ♪

♪ was it for revenge? ♪

♪ was it for the bottle? ♪

♪ was it for the ledge? ♪

♪ was it for the thrill of pushing my hope to the edge? ♪

♪ why did love, why did love put a gun in my hand? ♪

[vrolijke muziek]

[man] Echt goede ideeën hebben geen uitleg nodig, toch? Barry?

Nee. -[man] Het zou een nieuw format zijn.

Een totaal nieuw format.

Iets wat wij zelf hebben bedacht. [gsm rinkelt]

Excuseer me.

Een klein momentje.

[man] Het gaat dus over een quiz met vijf kandidaten...

[Benedicte] Eindelijk.

Druk bezig of wat? -Nee, nee.

Ik heb je op tv gezien. -Ja.

[Benedicte] Ga ik je nog dikwijls op tv zien?

[John] Nee, dat was eenmalig, om de pers voor te zijn.

Dat lijkt me het beste, inderdaad. -Om de pers voor te zijn?

Nee, dat dat eenmalig was.

En voor wie van ons het beste?

[Benedicte lacht]

Maakt dat nog iets uit, John, sinds onze deal?

Ik heb het al gezegd: De Beco managen is echt wel iets anders...

...dan bij Michielsen je poorten eens laten openstaan.

Ik heb je destijds wat kruimels laten dealen omdat ik iets in je zag...

...en omdat je een zakcentje mocht verdienen.

Dit is iets anders dan een zakcentje bijverdienen.

Dit is de bank zelf.

Ja. Oké.

Is dat duidelijk?

Ja, dat is heel duidelijk.

Oké. Dan zie ik je straks op mijn kantoor.

Ik kom direct.

[man] Dat zou voor zondagavond zijn. Dat is ideaal.

[John] Goed. Excuses.

Ja, een zeer interessant voorstel. We gaan dat ernstig overwegen.

Maar ik moet nu snel weg. We bellen nog?

[man] Toch niks ergs? -Nee.

Maar ja... We koppelen snel terug.

Goede ideeën lopen niet weg. -Een goed idee, hè?

Zoals gezegd, dit zou echt een supercomeback kunnen zijn.

Ja, dat is waar. Barry.

We bellen nog. -[John] Dag.

[gsm rinkelt]

[Barry] Man, wat is er nu? -Sst.

[Marjan] Hey, John.

Wij moeten spreken over een regeling van de kinderen.

Bel eens terug als dat niet te veel gevraagd is.

Win van de winnaar, op zondagavond, met John Beckers.

Ik snap niet dat jij niet enthousiaster bent.

Hoeveel zijn er die zo'n kans krijgen? -Kom.

[dreigende muziek]

[Barry] John, ik snap je niet. We zijn terug als we ja zeggen.

Waar zet ik je af? -Besef je wat voor cadeau dit is?

Hè? Thuis?

Of kan ik je hier aan de bus droppen?

Wij tweeën, zoals vroeger.

Sorry, maat. Ik ben al te laat. Ik moet je afzetten.

Een goed idee hebben is niet moeilijk.

Dat is net wel moeilijk. -Nee.

Je maakt het verschil met wat je ermee doet...

...en door de mensen die dat realiseren.

Dat is de reden waarom je hier de bus moet pakken...

...en mij even moet laten doen.

Barry, dat is goed geregeld, die vergadering. Echt goed gedaan.

Na één interview bij zo'n zender zitten, met een voorstel.

Echt goed gedaan. Maar ik moet nu een ander idee horen.

Waarom mag ik niet mee?

Omdat ik wil dat dat een verrassing is. Hè?

Is het goed voor jou, manager? -Niet met mijn kloten spelen, maat.

Zullen we straks even bellen?

Hè?

Ça va.

[spannende muziek]

[John] Daisy.

Sorry. Ik moest nog snel iets anders doen.

Mijn vader had ooit iemand die voor hem werkte.

Dat was een heel lief meisje. Heel jong nog.

Die wist het allemaal nog niet zo goed. [deur gaat open]

Die stond altijd paraat.

Dat kind had een ongelooflijke werkethiek.

Elk uur van de dag was ze beschikbaar...

...in een tijd voor iedereen elk uur van de dag beschikbaar was. Versta je?

Op een vrijdagavond heeft mijn vader nog een vergadering...

...met mensen uit, laten we zeggen, een zuidelijker continent.

Achteraf gezien was die vergadering misschien wel de basis...

...voor alles wat we nu hebben.

Alles wat jij dus ook vandaag hebt, John.

Maar zie.

Juist die avond vindt mijn vader op zijn bureau een briefje.

'Meneer De Pelsmaecker, ik ben naar het toneel. Ze spelen Shakespeare.

Tot morgen.'

Oké.

De ochtend daarna heeft mijn vader dat meisje ontslagen.

Als afscheidscadeau kreeg ze het verzamelde werk van Shakespeare.

Amai.

Dat is lekkere koffie, Daisy.

Wat vind je? Was dat terecht van mijn vader of onterecht?

Nee, kom. Zeg maar wat je denkt.

Een beetje overdreven, misschien? -Ja?

[spannende muziek]

Enfin, ik...

Ik snap het ook wel, denk ik.

Eén keer een fout toestaan en...

Ik veronderstel dat er wel wat voor te zeggen valt, voor zijn beslissing.

Ja.

Zeker in deze wereld.

[Benedicte] Mm.

Goed om dat te weten.

Geef het hem eens, Daisy.

[Benedicte] Ik vond dat een slechte beslissing van mijn vader.

Als je goede mensen hebt gevonden, moet je die koesteren.

Toen ik in mijn vader zijn zetel kwam zitten, nam ik Daisy meteen weer aan.

[deur gaat open en weer dicht]

Maar ik zit wel de godganse dag tegen haar hart gedrukt, John.

Volgende keer dat ik je roep...

...ben jij al onderweg voor je 'ja, baas' kunt zeggen.

Oké?

Bon, dan zullen we eens beginnen met je officieel tot CEO te benoemen. Mm?

Overal een krabbeltje zetten...

...en op de laatste bladzijde je handtekening.

[muziek zwelt aan]

[Benedicte] Vergeet je tekenbonus niet.

[geklik van camera]

Ja, we hebben hem, mannen. Dat is goed.

Bedankt. -Dank u.

En je fotoshopt mijn wallen eraf, hè mannen?

Magda, kun jij Buelens even naar mijn kantoor sturen?

[Wim] En die fucking journalisten.

Ze smijten hier verdomme met mijn eigen cijfers naar mijn kop.

Over coke hier, meneer en coke daar, meneer.

'Dat is in uw haven, meneer de schepen. Wat gaat u eraan doen, meneer de schepen?'

Dat is dan godverdomme de Gazet van Antwerpen. Dat zijn onze vrienden?

Als dit landelijk gaat, Didier, kunnen we godverdomme inpakken.

Ja, oké.

Ja, oké?

Ja, oké?

Niet oké.

Proper Water voorstellen, dat is te vroeg.

Dat staat niet op punt, we zitten te ver voor de verkiezingen.

Ze gaan ons hier gewoon opeten, Didier.

Nog voor we goed en wel begonnen zijn.

[Didier] Ja...

Of we moeten ze iemand geven om op te eten.

Hm?

Wat wil je zeggen?

Ik weet het niet.

Bedoel jij wie ik denk dat jij bedoelt?

Ik denk het. -Nu al?

Die kan hier binnen het uur op die stoel zitten.

Als jij wilt.

[onheilspellende muziek]

Oké. -Ja.

Laat maar komen.

Dan zijn we vertrokken.

[deur gaat open]

[John] Hey.

Is het al tijd om op te staan?

Maar schatje toch. Tijd? Het is al 12 uur 's middags.

Ik moet nog... -Nee, jij moet niks.

Behalve rusten voor twee.

Jij was goed gisteren op tv.

Merci.

Je zag er echt goed uit.

Sexy.

Ik denk dat Vlaanderen je weer graag ziet.

Ik krijg ook allemaal berichtjes. Iedereen was superenthousiast.

Allee, dat is tof. -Ja.

Ze denken natuurlijk wel dat je al die dingen echt niet gedaan hebt.

Ja.

Soms moet je even liegen voor ieders goed. -Ja.

Je was echt heel charmant.

Ik zou ook alles geloven wat jij zegt.

Bijna zoals bij ons in het begin.

Ja, dat is eigenlijk mijn beroep.

Zou je dat niet liever doen dan weer iets in de haven?

Nee, zotje. Totaal niet. -Oh.

Dat dacht ik al.

Maar je elke dag op tv zien met al die vrouwen die verliefd worden op jou...

...dat zou ik ook niet alles vinden. -Schat, toch. Wat denk jij allemaal?

Maar ik ben blij dat je beseft hoeveel chance je hebt...

...met zo'n goddelijk lichaam.

Onnozelaar. -Ik ben bij De Pelsmaecker geweest.

En? -Heel goed.

De kleine Beckers zal niks tekortkomen.

Een koffietje?

Ja.

[kalme muziek]

[Barry] Je bent iets in de auto vergeten. -[John] Wat doe jij nu?

[Ella] Hé. Dag, Barry. -Hé.

[John] Zeg, hij ligt niet meer in coma. Ga je eens aankleden.

Zeg, jaloerse macho. -Hup, jij.

Wat is dat, man?

Kun je mij dat eens uitleggen? -Wat?

[Barry] Ik haal mijn vest uit je auto en er ligt een zak geld in.

Dat is niks om je zorgen over te maken.

Ik ging je dat uitleggen. Dat is een verrassing voor Ella.

Zeg, Barry jongen. Vertrouw me nu eens.

Het belangrijkste is dat Ella dat nu niet ziet...

...want anders is de verrassing naar de kloten.

Ik kan niet goed liegen.

Ik ook niet, maar soms moet het even. Oké?

Deal?

Ik ga nu met Ella naar een babywinkel.

Straks leg ik je alles uit.

Ik snap dat je verschoten bent, maar verpest deze dag niet voor haar.

[Ella] Ik ben klaar. -Ja.

[Ella] Kom je? -Ja.

Straks leg ik alles uit. Ça va?

[Ella] Dag, Barry. -Dada.

[deur gaat open]

[Wim] Excuseer me.

Wachten is altijd ambetant. -Eigenlijk wel, ja.

Maar ja, u weet hoe dat gaat.

Vijf minuutjes hier, tien minuutjes daar.

Een halfuurtje, meneer de schepen?

Zolang ze je vragen, mag je niet klagen, zeker?

U wilde mij spreken. -Ja.

Omdat ik vind dat wij dat veel te weinig doen, eigenlijk.

En omdat ik het gevoel heb dat wij in de toekomst...

...wat nauwer zullen moeten samenwerken. -Mhm.

Nog een koffietje? -Nee, ik had al weg moeten zijn.

Nee, tuurlijk. Dan val ik met de deur in huis.

Het is ondertussen een boutade die u maar al te goed kent, vermoed ik.

Maar de helft van alle in beslag genomen cocaïne in Europa...

...wordt gevonden hier in Antwerpen, de helft.

En wij controleren een halve procent van alle containers.

Niet één, een halve procent.

Nergens in Europa zitten er zoveel drugs in het rioolwater...

...als hier in Antwerpen.

Dus, commissaris, ofwel doet de politie haar job heel slecht...

Waar we absoluut niet van uitgaan. Ehm...

...ofwel heeft u een heel mooie rekening ergens in Zwitserland.

Ik moet mijn oren eens laten uitspuiten...

...want ik zou zweren dat ik net pure smaad heb gehoord.

En dat zonder ook maar het minste bewijs.

Meneer de schepen, ik heb geen verantwoording bij u af te leggen.

Enkel bij de burgemeester.

De verkiezingen zijn pas over vier maanden...

...ofwel exact een maand na mijn pensioen.

Dus u mag dreigen zoveel u wilt...

...maar zolang u geen stok hebt om mee te slaan, houdt u zich wat in.

U voelt zich aangevallen? -Nee, totaal niet.

Wilde u mij daarom spreken? -Nee.

Ik was gewoon nieuwsgierig naar uw kant van het verhaal...

...uw theorie, uw plan.

Want ik kan u zeggen dat hier in de coulissen een en ander beweegt.

En dat wie niet inpikt van de boot struikelt.

Als u verstaat wat ik wil zeggen. -En wat is uw plan?

Dealers oppakken? Die weten wij zitten.

Nee, structuren, organisaties.

Advocaten en managers die 's avonds naar hun villa...

...in Schoten of Brasschaat rijden en de boel doen draaien.

U weet wie dat zijn? -Dat wou ik aan u vragen.

Want dat is toch uw job, nietwaar?

Weten en uitzoeken wie dat juist zijn?

Maar goed, ik beschik nu zelf ook over wat informatie, inderdaad.

Sorry dat ik niet meteen op tafel dans. Maar eerst zien en dan geloven.

U zou niet de eerste zijn die beloftes doet, tot het verkiezingen zijn.

En dan is het laissez-passer...

...en alles blijft zoals het was. -Laissez-passer.

Laissez zeker niks passer.

Wat vindt u hiervan?

[onheilspellende muziek]

Goed, meneer de schepen. Ik ben vragende partij.

Ik hou u niet langer van uw werk. -Ik u zeker niet dan.

Commissaris. -Prettige dag nog.

Dank u wel. U ook.

[deur valt dicht]

Plooien of breken, paljas.

Maar zeg...

[Julie] Gelukkige verjaardag. -[Arno] Gelukkige verjaardag.

O, ja.

Ik was dat vergeten.

[Julie] Op jouw leeftijd zou ik mijn verjaardag ook willen vergeten.

[Marjan] En met een cadeau en al?

Dank je wel.

Goed voor een exclusieve kappersbeurt vanmiddag bij Alain.

Amai, zeg.

Nog een.

Een massage bij Yogi Therapie.

Geweldig. Dank je.

Bij Alain zelf. Hoe chic is dat? Merci, jongens.

[Marjan] Het is hier zo mooi.

Ik wilde dat zelf nog doen. -[Julie] Mama.

Het is oké. Laat mij maar.

We hebben gereserveerd om straks samen iets te gaan eten.

Super. -Jij zal wel moeten betalen.

Dat is goed. Met plezier.

Schatten.

[John] Een betere plek om af te spreken was er niet of wat?

[Barry] Ik kom hier graag.

Dat zicht maakt mij rustig.

Allee. Goed.

Dat was een zak vol geld.

Ik heb nog nooit zoveel geld gezien. -Rustig, jongen.

Dat geld, daar is een heel logische uitleg voor. Daar gaat het nu niet over.

Waarom niet? -Omdat ik het zeg.

Waar het over gaat, is wat wij, Barry en Beckers, met ons leven gaan doen.

Wij hebben allebei dringend iets nodig om centen te verdienen.

Ik wil voor Ella en de kleine een goede toekomst.

Ik denk dat jij ook niet voor altijd in een zetel wil wonen.

Dit is mijn tweede leven. Dat hoef je mij niet te vertellen.

Jij kunt toch voor Ella en dat kindje zorgen door voor tv te werken?

Dat was vroeger ook zo met Marjan, Julie en Arno.

Ja, ja.

[Barry] Mensen kunnen terugkomen. Dat is een comeback.

Een comeback, ja.

Je hebt toch Win van de winnaar? -Fuck Win van de winnaar,Barry.

Zie dat nu eens in. Fuck de tv. Dat hebben we gehad.

Ik heb totaal geen goesting in al die zever.

Ik kan geen quizvraag meer zien...

...laat staan er 100.000 presenteren op een kleine zender.

Heb jij een plan? -Ja, Barry. Ik heb een plan.

Wat is dat plan? -Dat leg ik je binnenkort allemaal uit.

Mag ik dan meedoen?

Tuurlijk. Jij moet meedoen.

Waarom mag ik dat dan nu nog niet weten?

Dat ligt gevoelig. -Dat vind ik belachelijk.

[John] Dat moet je even aanvaarden. Godverdomme.

Ho, jong.

Barry. Rustig, man.

Wat doe jij nu?

[spannende muziek]

Mijn kop soms.

Dat is niet goed.

Oké.

[dokter] Of dat normaal is? Ja...

Wat is normaal, hè?

Kijk. Barry heeft natuurlijk nog altijd dezelfde carrosserie...

...maar aan zijn motor is natuurlijk een en ander veranderd.

Maar goed, in zekere zin is dat wel normaal.

Dat kan tijdelijk zijn.

Dat zal blijken.

Dat geldt trouwens voor al zijn schijnbare veranderingen...

...of mogelijke bijverschijnselen. -Ook voor zijn geheugenverlies?

Absoluut. Ja, zeker.

Het kan zijn dat episodes zomaar terugkomen.

Oei.

Nee, nee. Dat zou fantastisch zijn.

Ik was bang voor hem dat alles wat weg is ook weg zal blijven.

Die mooie herinneringen. -Ja, natuurlijk. Dat begrijp ik.

Dat is moeilijk. -Moeilijk, ja.

Zeg dat wel.

Het komt er nu op neer om hem zo weinig mogelijk stress te bezorgen.

Dat is absoluut cruciaal voor zijn hopelijk spoedig herstel.

Nee, dat... Dat snap ik.

[Benedicte] Ik begrijp eerlijk gezegd niet zo goed waarom ik je hier terugzie, Staf.

Wij dwingen je redelijk agressief om nog een job te doen. Dat gaat goed.

John Beckers komt vrij, de deal is rond.

En toch sta jij hier terug.

Kon je me niet missen? -Ik was ook liever naar huis gereden.

Maar je staat hier toch. -Ik wil normaal met pensioen gaan.

Zonder gedoe en met een gerust geweten.

Geweten. Dat zeggen mensen pas als ze bang zijn om gepakt te worden.

Dat kan zijn of dat kan niet zijn, maar dat ze mij willen pakken, is duidelijk.

En je wilt dat ik je help? -Nee, dat je jezelf helpt.

Wat je ook kunt en graag doet. Als ik daar mee van kan profiteren...

Het is goed. Ik luister.

Ik ben bij Wim Van Cauwenberghe geroepen.

Staf, zo'n onnozele havenschepen. -Ja, maar geen gewone.

Hij heeft me plannen getoond van zijn campagne. Hij wil de boel opkuisen.

Dan pakken ze Marokkanen en Albanezen op. Is dat mijn probleem?

Hij wil geen kleine garnalen, maar mensen zoals jij.

De Beco International Shipping nv, Michielsen Import & Export nv...

...Holding HDB, Hubert De Pelsmaecker toch?

Die staan allemaal op zijn lijst van door te lichten bedrijven.

Ik weet dat.

Ah zo.

Allee, Staf.

Denk jij dat jij mijn enige bron bij de stad bent?

Ik denk niks, maar ik zit midden in een politiek spel...

...en ze willen mijn kop om met een wit blad naar de verkiezingen te kunnen.

Drugs komen in het nieuws, de pers wil namen.

Wie zat in de stoel van de beschuldigde? Bibi hier.

Hij vroeg hoeveel geld ik in Zwitserland heb...

...om alles in de haven toe te dekken. -En?

Wat, en? -Hoeveel heb je in Zwitserland?

Maar niks.

Ik laat op het einde van mijn carrière niet afpakken wat ik heb opgebouwd.

Ja. Dat versta ik.

Ik zal eens zien wat ik aan Van Cauwenberghe kan doen.

Maar dan moet jij mij laten zien dat je mij ook weer gelukkig kunt maken.

[dreigende muziek]

Je zegt het maar.

Dat is heel goed.

We bellen nog.

[Sven] Mevrouw Michielsen. Nee, zeg maar.

Ik wou vragen of u al iets hebt gehoord van Patrick De Beco.

Wel, we hebben met vrienden en familie gesproken...

...en niemand heeft hem gehoord of gezien.

En ook in zijn omgeving, op zijn werk, weet niemand waar hij is.

Ah ja.

Dat betekent niet dat er geen mirakel kan gebeuren.

Dat gebeurt wel degelijk.

Maar jullie stoppen met het onderzoek, neem ik aan.

Nee, tot we hem vinden, is meneer De Beco een vermist persoon.

Hij staat ook zo geseind, dus... -Ja, dat begrijp ik.

Het spijt me dat ik geen beter nieuws heb voor u.

Ik begrijp dat het moeilijk moet zijn, maar ik ben liever eerlijk.

Ja, dank je wel.

Dag. -Dag.

[Marjan] Eigenlijk zegt die Sven bijna letterlijk: vergeet De Beco maar.

Dat is dan de politie. We vinden niks, vergeet hem maar.

Ja...

Ja... Vergeten... Dat is natuurlijk...

Dat is zo hard.

Sorry.

Echt sorry. -Nee, daar kun jij niks aan doen.

Het is misschien raar dat ik dat zeg...

...maar ik hang de telefoon op en ik denk:

Carl moet ervoor zorgen dat Ella hem niet vergeet.

Dat zou echt zonde zijn.

Ze loopt ergens rond in dezelfde stad. Ze weet niet wat ze mist.

Je mag dat echt niet laten gebeuren.

Allee. Tot nu toe was het altijd: geef haar wat tijd, heb geduld en...

Het leven is te kort, Carl.

We komen in ons leven maar weinig speciale mensen tegen.

Een kind, een dochter, dat is zo uniek. Dat is te belangrijk.

Zou je eens niet met haar gaan praten?

Marjan, ik... Ik ben niet zo'n prater.

Schrijf het dan op, als dat beter gaat.

Wat ik er niet voor zou geven om Patrick te kunnen schrijven en...

...te weten dat hij het leest.

[John] Dag, allemaal.

Mijn naam is John Beckers, bekend van radio en televisie.

En van drugshandel, natuurlijk.

Nee, om maar te zeggen dat ik zelf ook heel hard kan lachen...

...met de valse beschuldigingen van de laatste tijd.

Omdat ze niet waar zijn. Ik ben dan ook niet veroordeeld.

Ik hoop bij dezen dat niemand zich te ongemakkelijk voelt...

...om er vooral heel hard mee te lachen.

Goed.

Misschien een klein woordje uitleg over wat ik hier doe, of zal doen.

De mensen die de curatele voeren, hebben mij gevraagd de zaak te leiden...

...tot meneer De Beco terugkeert.

Ongetwijfeld zijn er mensen onder jullie die denken:

wat doet die tv-vedette hier?

Ik kan verzekeren dat wijlen mijn schoonvader, Freddy Michielsen...

...mij alles geleerd heeft toen ik voor hem werkte.

Intussen hoor ik dat jullie dat hier fantastisch doen.

Laat mij je niet van je werk houden.

[vrouw] Is er al nieuws van meneer De Beco?

Nee. Voor zover ik weet niet, nee.

Laten we hopen dat dat zo rap mogelijk opgehelderd wordt.

Zodra er nieuws is, zijn jullie de eersten die dat horen.

En ondertussen ogen en oren open, zou ik zeggen.

Alles kan helpen.

Allee. Actie.

[Julie] Santé.

[rustige pianomuziek]

Je straalt, mama.

[Arno] De bloem van Berchem.

De bloem van Berchem.

[Julie] Ja, echt. Hoe oud wordt een vrouw nu gemiddeld?

82 of zo? -Zoiets, ja.

Als jij nu goed blijft tot je 75 bent, dan heb je nog 32 fantastische jaren...

...die op je liggen te wachten. -Dat is waar.

Dat is langer dan je met papa bent geweest.

Ja. -Sorry, ik ga even naar het toilet.

[Julie] Je bent nog jong, en wij zijn toch bijna het huis uit, dus...

Wat probeer je nu eigenlijk te zeggen? -Ik weet het niet.

Die daar bijvoorbeeld. Allemaal mogelijkheden.

Maar ja, dat zijn amper dertigers. -En dan?

Zie maar dat jij eerst iemand vindt. -Oké.

Nu ja... aan de andere kant...

[kraan loopt]

[John is onhoorbaar]

[John] Ik ben direct terug.

[Arno] Papa is hier. -[Julie] Wat?

Dat is... een verrassing. -[Marjan] Ja.

Het is mama haar verjaardag.

Dat weet papa.

Ja, ik heb een berichtje gestuurd.

Amai, je haar is anders. -Ja.

Het is mooi.

Wat hebben jullie gegeten?

Met wie ben jij hier?

Met Barry en Ella.

Ik ga terug, want wij hebben net ons eten gekregen.

Geniet er nog van.

We bellen, hè?

Smakelijk.

Waarom verdedig jij hem altijd? -Dat deed ik nu toch niet?

Alsof hij een bericht heeft gestuurd. -Dat heeft hij gedaan, schat.

[Julie] Je wist daarstraks zelf niet dat het je verjaardag was.

[Marjan] Ik ben de eerste met kritiek op papa...

...maar ik vind dat we hem misschien een beetje krediet moeten geven.

Hij is eigenlijk ziek. -[Arno] Nu toch niet meer?

Wat?

Dat zie je nu toch? Ik zie dat direct aan zijn ogen.

Dat raak je nooit kwijt. Eens verslaafd, altijd verslaafd.

Je kunt van verslaving wisselen, maar de verslaving blijft.

Is dat genetisch?

[Julie] Zot.

[Marjan] Nee.

Weet je wat we doen?

Ik ga betalen en dan drinken we er gezellig thuis nog een.

Oei. Marjan is daar.

Mag ik betalen, alsjeblieft? -Mag ik uw kaart?

Ja.

Merci.

[Barry] Marjan. -Barry.

Arno en Julie.

Dag, jongen. -Barry.

[Barry] Amai.

Julie...

Zo groot.

Wij zijn weg. Salut.

[Barry] Dag, Julie. Marjan.

[deur valt dicht]

Amai. Ik was vergeten hoe mooi Julie is.

Ja, Barry. Was dat maar het enige wat je vergeten was.

Nee, maar ik werd er echt helemaal opgewonden van.

[John] Zeg...

Doe maar rustig, sjarel. Opgewonden van...

[Barry] Wat? Niet op die manier. -Nee? Op welke manier dan, Barry?

Gewoon opgewonden.

[John] Echt waar, Barry. Jongen, echt.

[spannende muziek]

Ja, jongen.

[Sven fluisterend] We weten allemaal dat hij niet fris is.

Als die verdwijnt, denk ik... -Waarom fluister je nu?

Die kan je niet horen.

De Beco, als die verdwijnt, denk ik:

ofwel zit hij in het zuiden zijn centen te tellen...

...of er is iets heel ergs gebeurd.

En Carl Dockx?

Die beweert toch dat De Beco Freddy Michielsen vermoord heeft?

Misschien dacht hij dat het tijd was om er zelf iets aan te doen.

Ja. Daar heb ik ook aan gedacht, maar...

Het enige wat mij opviel, is dat hij heel kalm was.

Hij heeft een groot bakkes, je kent hem, maar...

Hij zag er niet uit alsof hij ergens mee zat.

En jij ziet dat eraan? -Ja.

Niet?

[gehuil door babyfoon]

Hoor je dat?

Dat betekent honderd procent zeker: ik heb honger.

En al de rest, daar ben ik niet zo zeker van.

En al helemaal niet bij die mannen van de haven.

[Carl in Engels] Het kan me niet schelen dat je te weinig tijd hebt voor het werk.

[Engels] Maar zeg... Hé, luister eens.

[Engels] Maar zeg nooit dat het werk klaar is als dat niet zo is.

[Engels] Dit is een probleem. De boot moet weg, maar dat kan niet.

[Engels] Sorry. -[Engels] Nee, ik ben zwaar teleurgesteld.

[Engels] Wanneer is het werk klaar?

[Engels] Ik denk... -[Engels] Niet denken. Dat is mijn job.

[Engels] Zeg gewoon hoelang nog. -[Engels] Vier uur.

[Engels] Vier uur.

[Engels] Oké. Vier uur. Dit is jullie laatste kans.

[Engels] Afgesproken? -[Engels] Afgesproken.

[gsm rinkelt]

Carl Dockx.

[Engels] Komaan.

[Carl] Momentje.

[Engels] Vier uur. Komaan, zeg.

Alles onder controle? -Ja, Marjan...

Het is niet gemakkelijk, zal ik maar zeggen.

Ben jij heel de dag op het bureau? -Ja.

Zal ik dan eens langskomen? Dan kunnen we even babbelen.

Ja, dat is goed.

En vriendelijk tegen die Polen, want die zijn met velen.

Ik zal mijn best doen.

Tot straks. -Tot straks.

[Marjan] Waarom staan wij hier?

Ik weet het niet.

Omdat we hier voor het eerst gekust hebben?

Ik wil geen spelletjes.

Ik wil die regeling bespreken en rap naar huis.

Naar huis? Naar onze kinderen, dus.

Dat is tof, zeker?

Drink je nog?

Nee.

En gokken? -Nee, ook niet. Zeg...

En lieg je nog?

Ja. Heel de tijd.

Wat is je voorstel voor de kinderen? -Bij mij.

Tot jij een eigen huis hebt in plaats van een studio met Barry.

Je kunt ze altijd zien of ze in het weekend komen halen.

John, ze zijn volwassen. Ze zullen zelf weleens bellen.

Ja? Daar merk ik toch niet veel van.

En voor het onderhoud dacht ik...

...als we 500 euro per maand storten op een rekening, dan is dat wel genoeg.

Wablief? -Wat?

Dus jij krijgt alles, plus het bedrijf van je vader...

...dat je gemakkelijk kunt verkopen...

...je laat mij met niets en dan verwacht je dat we de kosten delen?

Ja.

Amai.

Dat is durven.

Weet je wat durven is?

Je vrouw bedriegen zoals jij gedaan hebt.

Je vrouw die jou altijd graag heeft gezien...

...en je altijd van de grond heeft opgeraapt.

Het is niet waar of wat?

Ik heb hier niet om gevraagd.

Dat is misschien waar, maar dat je je zo laat kennen, voor 500 euro?

Als het dan toch zo weinig is, wat is dan het probleem?

Het zijn je eigen kinderen. Ik ga daar geen schoenen mee kopen.

2000 euro? 4000? -John, wat doe jij nu?

Dat is ineens geregeld voor een jaar. Dan hoef je mij niet meer te zien.

Als je spaarzaam bent, kun je die schoenen ook nog kopen.

Ik bel onze kinderen wel.

En stop met op mijn schuldgevoel te spelen.

Of denk je dat ik niet wist waar je met De Beco naartoe ging?

[sombere muziek]

[iemand schenkt thee in]

Dank je.

Je hebt veel te veel werk, maar je wilt in je eentje het werk van drie doen.

Van vier, eigenlijk. In het begin zat Freddy er ook nog.

Sorry, Marjan. Zoiets mag ik toch niet zeggen tegen jou.

Maar jawel. -Maar ja...

Ja, en feitelijk mis ik ook gewoon het sociaal contact.

Ja, dat snap ik.

Dat snap ik, maar dan moeten we nog iemand aannemen. Of twee mensen.

Jij moet dat inschatten en zeggen hoe ik je kan helpen.

Ja.

Ik ben thuis ook alleen.

Heb je Ella nog gehoord? -Nee.

Ik heb soms het gevoel dat ik met niemand meer kan praten.

Ik ga nu misschien iets heel onnozels zeggen, maar...

Vroeger babbelde ik met Zorro, mijn kanarievogel.

Op de een of andere manier gaf mij dat rust.

Dat was ook heel goed om mijn gedachten op een rijtje te zetten.

Ik zou dat natuurlijk nog kunnen doen, zonder Zorro.

Maar dat doe je niet.

Je wilt toch het idee hebben dat er iemand luistert...

...zelfs al is dat maar een vogel. -Mhm.

Misschien...

Misschien moet je hulp zoeken. Er zijn zoveel mensen die dat doen.

Gewoon om eens te kunnen babbelen.

Dat is toch niks voor mij?

Carl, ik ga je het nummer van iemand doorsturen.

Ik zou het fijn vinden dat je die belt. Oké?

Ja, Marjan.

Oké, Marjan.

[spannende muziek]

[vrouw] Goed.

Carl.

In een eerste gesprek hou ik ervan...

...om een paar praktische zaken uit te leggen. Dan zijn die al van de baan.

Daarna gaan we ons op jou toespitsen...

...kijken waar jouw hulpvraag precies ligt.

Oké? -Goed. Oké.

Ontspan je maar. -Ja.

[vrouw] Dan praten we volgende week verder. Goed?

Merci. -Dag, Carl.

Dag, jongen. -Dag, mama.

Hoe is het? -Goed.

Blijf jij hier straks mee-eten? -Ja.

Ik heb nog wat balletjes in tomatensaus.

Als je er graag frietjes bij hebt, moet je die wel zelf gaan halen.

[Ella] Geen leugens, hebben we gezegd. Nul. Geen een.

[John] Ik zal het maar verklappen. -[Ella] Wat?

[Wim] Dit is ons bewijs, ja?

Dit is zwart op wit wat wij al lang wisten.

[Barry] Dat zijn drugs.

[John] Ja, Barry. Dat zijn drugs.

[John] Als wij gaan samenwerken, is zo goed als alles voor ons.

Dat is het geld met de sneeuwschop van je oprit halen.

Je zal niet weten waar het te steken.