Original subtitles

[Carl] Ben je verliefd? -Ja.

Ik ben het beu om klop te krijgen. -We wisten het niet.

[John] Wat wist je niet? -De connectie met De Pelsmaecker.

[Benedicte] Heb je er stiekem niet over gedacht om verticaal door te groeien?

Waarmee ik wil zeggen dat je zelf een stuk van de distributie doet.

En Patrick De Beco? -[Patrick] Godverdomme, Benedicte.

Ik laat me niet afpakken wat ik zelf heb opgebouwd. Fuck you.

[Rasha] Ons bootje is vastgelopen. -[Sven] Dat kan toch toeval zijn ook?

[Rasha] Sven, komaan. We laten dat bootje vlak bij De Beco in het water...

...en de stroming brengt dat daar waar we Michielsen gevonden hebben.

Dat is toch geen toeval?

[Marjan] Ik denk dat Arno gepest wordt op school.

[John] Omdat hij anders is?

[John] Heeft hij je bedrogen?

[Patrick] Wat gebeurt er als Marjan dit ziet, denk je?

Of wacht. De gazet.

Goeiendag, met DHL. Ik heb een pakje voor Parmentier.

Maar die zijn niet thuis. Mag ik dat in de gang zetten?

[harde klap]

[John] Freddy.

[John] Wanneer gaan wij nog eens iets eten?

[Marjan] Vanavond?

[John] Dat is fijn. Goed dat ik nog eerst een grote toer ga lopen?

[gekreun]

[spannende muziek]

SATELLIETDATA LADEN

[de computer piept]

[hartmonitor piept] [douchegeluiden]

Salut.

[gsm trilt]

Shit.

Oh, shit.

Hey, schat.

[John] Amai, eindelijk. Ben jij nog thuis?

Ja.

Kijk eens of mijn groene map daar nog ligt...

...want ik denk dat ik die heb laten liggen in de keuken.

Schat?

Marjan?

Ja, ik ben er. -[John] Zie jij iets?

Nee, ik zie niets liggen.

[John] Nee. Oké, dat is niks.

Allee. Tot straks. Kus.

En volgende week is het Art Basel.

♪ why did love ♪

♪ put a gun in my hand? ♪

♪ why did love put a gun in my hand? ♪

♪ in my bed, in my head, in my hand ♪

♪ was it for redemption? ♪

♪ was it for revenge? ♪

♪ was it for the bottle? ♪

♪ was it for the ledge? ♪

♪ was it for the thrill of pushing my hope to the edge? ♪

♪ why did love, why did love put a gun in my hand? ♪

[Staf] Talhaoui. -Commissaris.

Kom erin. -Goeiemorgen.

[Staf] Wat nieuws? -Ik heb m'n aanvraag ingediend.

[Staf] Ik weet het, meisje. -Dus je hebt het al gelezen?

Toch genoeg, ja.

Sorry? -Ik hoef dat niet te lezen.

24 jaar lees ik aanvragen en 24 jaar haal ik de flauwe zever er direct uit.

Zever?

We hebben dat bootje vlak achter De Beco in het water gelaten.

Het zat vast waar Freddy gevonden is.

Een bootje dat blijft hangen waar het jou goed uitkomt.

De stromingen in het water zijn altijd hetzelfde.

Daar bestaan modellen voor.

Oké, we... -Nul bewijs, nul geloofwaardigheid.

Kortom: zever in pakjes. -Commissaris.

Met een onnozele theorie vallen wij nergens binnen. Schluss.

Het is niet enkel het bootje. De Beco heeft een motief.

Hij krijgt de terreinen van Michielsen niet.

Hij is zo louche als de pest. Iedereen weet dat.

Als we afgaan op wat iedereen zogezegd weet...

...kunnen we de haven morgen sluiten.

Als jij je theorie kunt bewijzen zonder met een bootje te spelen...

...mijn deur staat altijd open.

Of ik vraag het aan 'n onderzoeksrechter.

Zoek dan een onderzoeksrechter die graag in de gazetten komt.

Maar besef dat maar één iemand over jouw middelen beslist, en dat is bibi.

Ja?

Bedankt, Talhaoui.

Ja, ik ben het. -[Benedicte] Problemen, Staf?

Nee, ik heb alleen een klein visje dat te dicht bij een van je haaien komt.

Een met een Franse naam. -Patrick De Beco.

Dat is 'm, ja. Wat vind je daarvan?

[Benedicte] Ten eerste ben ik heel content dat jij mij belt.

Ten tweede denk ik dat het tijd wordt om het recht te laten zegevieren.

Ben je er nu mee aan het lachen?

Nee.

Nee. Ik lach daar niet mee, Staf. -Ik begrijp het niet.

Kijk. Ik weet van niks, maar haaien zijn gevaarlijke beesten.

Zeker als er bloed in het water hangt.

Dan kun je ze beter rap pakken, voor zij jou pakken. Versta je?

Je bedoelt haar gewoon laten begaan of wat?

Mhm.

Dat is wat ik zeg.

Oké. Maar ik veronderstel zo stil mogelijk?

Nee. [deur gaat open]

Ik kan... -Waarom?

Ik kan niet volgen, Benedicte.

Allee, Staf.

Dat is toch de taak van onze politie?

De belastingbetaler laten zien...

...dat er iets gedaan wordt aan de echte bandieten.

Oké, ik snap het. Denk ik. Enfin, ik snap het niet.

Maar ik begrijp wat je wilt zeggen. -Prima. Staf.

De groetjes aan je vader.

Ja, zeg, laat Talhaoui eens terugkomen.

[Patrick] Laat dinges dat maar oplossen.

[Walid] Allee. De Turk.

Nee, niet de Turk. Die kleine met zijn brosse.

[Walid] Ah, de Korte Meter.

Oké. Komt in orde. -De Korte Meter...

Jongens toch. -[Walid] Wat doen we met Dockx?

We hebben andere problemen dan die charlewieter.

[Walid] Zal ik hem nog eens bellen? Gewoon om te zien hoe het gaat.

[Patrick] Als jij er gelukkiger van wordt...

[Walid] Het is niet dat er andere dingen in uw kop zitten, baas?

Wat?

[Walid] Ehm...

Gewoon.

Het hart wil soms ook iets, baas.

[piepende banden]

Denk jij maar aan mijn geld in plaats van aan mijn hart.

Zodat ik je kan blijven betalen om te doen wat ik je vraag.

Verstaan?

[Carl] Je hebt alles goed nagekeken? -Ja.

[Carl] Vreemd dat er niets bij is.

[gsm rinkelt]

Ik neem de telefoon op. Ik kom er zo aan. Tot zo.

Ja, John.

Hallo?

[dreigende muziek]

Als je nog één keer durft te bellen, klootzak, sleur ik je door de telefoon.

Zot. Toch niet hier?

[Carl] Ella?

Ella.

Ah, daar.

Administratie, Carl.

Dat moet ook gebeuren. -Ja, dat is waar.

Als je dat te lang laat liggen, wordt dat veel.

En haal het dan maar in.

Daar krijgt een mens stress van.

Ehm...

Waar is de baas?

[Ella] Wie? -[Carl] John.

Is dat nu de baas?

Ja.

Ehm... Als je hem straks ziet, zeg hem dan eens dat hij mij belt.

Ik zal het zeggen.

Ça va met jou, Carl?

Ja. Tuurlijk.

Is het nog goed aan met je lief?

Ja, redelijk aan. -Dat is goed.

Dat is heel goed, meisje.

Tot straks dan. -Ja, tot straks, Carl.

John Beckers.

Medewerker Carl Dockx was hier. Hij moest je hebben.

Wat is er? -Niks.

Ik zal maar doen alsof ik dat geloof.

Ik wil je toch alleen maar gebruiken voor je lichaam.

Ik moet weg.

Tot straks dan, baas.

[Marjan] En?

Ja, de wet is daarin zeer duidelijk. Voor één keer toch.

Aangezien alles volgens het testament van uw vader op uw naam staat...

...maakt uw echtgenoot geen aanspraak op de aandelen van de nv.

[advocaat] Noch mag hij zetelen in de jaarlijkse vergadering.

Dus hij heeft niks te zeggen? -Nee.

Hij is bediende, met een contract als dusdanig.

Oké.

Zou u dat willen aanpassen? Want dat kan, natuurlijk.

Nee. Voorlopig niet.

[spannende muziek]

[blaffende honden]

[John] Dus, het principe is: alle containers die bij ons passeren...

...daar halen wij ons stuk uit om te verdelen.

Om te beginnen gaat het over tien kilo per week.

Oké.

Zo zou het zijn. Maar wij moeten eerst laten zien dat we dat kunnen.

Ja.

Dus we kunnen dat maar beter heel goed doen.

Dan worden we daar allemaal heel gelukkig van.

Geen probleem.

Zeg, het gaat hier niet over telefoons of dvd's.

Dit is niet om te lachen. Dat moet jij goed begrijpen.

All right? -All right.

Ik meen het.

Mhm.

We zullen dat respecteren.

Oké.

Carl zal je bellen. -Oké.

[Rasha] Sven, eindelijk. -[Sven] Hey.

[Rasha] Ik probeerde je al te bellen. -[Sven] Problemen?

[Rasha] Nee, goed nieuws. We kunnen. -[Sven] Echt?

Ja, ik geloof het zelf ook nog niet.

Morgen? -Overmorgen.

Hoezo? Dan heb ik afgesproken met mama.

Sven, dan moet je je mama afbellen. -Weet jij wanneer dat gedaan is?

Nee, tuurlijk weet ik dat niet. Jezus.

Hij gaat het verkloten. -Wie gaat wat verkloten, Talhaoui?

Niks, chef. Ik ben tegen mezelf bezig. -Pas op hè, meisje.

Eén misstap en ik begraaf je dieper dan ze Freddy hebben gestopt.

Onthou dat goed.

Paardenstallen kuisen tot je laatste dag.

Denk daaraan als je straks de cowboy uithangt.

Commissaris, over wie kan ik dan beschikken morgen?

Je beschikt over wie je wilt. Als we iets doen, doen we het goed.

Maak er maar een mooie show van.

[dreigende tonen]

[gepiep van kassascanner]

Mag ik de dingen voor in de diepvries? Dan doe ik die in dezelfde zak.

Ik heb naar het bureau gebeld, maar je was er niet. Ellen nam op.

Ella.

Bel dan op mijn gsm, schat.

Sorry, ik ben moe. Ik slaap slecht. Ella.

Ben je daar tevreden van, van die Ella?

Waarom? -Of ze goed kookt.

Dat is toch geen moeilijke vraag? Werkt ze goed?

Ja, zeker?

Moeten we dat niet eens herbekijken? -Wat?

Het personeel.

Je lacht. Die mensen werken voor ons.

Voor mij, eigenlijk.

Ja.

Ik zou niet willen dat je niet goed omringd bent.

Sorry, we zijn nogal traag. Heeft u misschien een zakje?

Alsjeblieft. -Dank je wel.

[gsm piept]

Je hebt een bericht, denk ik. -Dat kan wel wachten.

Nee, dat kan niet wachten. Misschien is het een van de kinderen.

[John] Het is niks. Het is Carl.

Is het Carl?

Dat is dan 53,60 euro, alsjeblieft. -Schat.

[caissière] Bankkaart?

Spaart u zegeltjes?

Sparen wij zegeltjes? -Nee.

[gsm rinkelt]

[Rasha] Hallo? -[vrouw] Mevrouw Talhaoui?

[Rasha] Ja? -U spreekt met dokter Coppieters.

Met wie? -Met uw gynaecoloog.

[Rasha] Ehm...

Dokter. Sorry. Sorry, ik ben mijn afspraak vergeten.

[gynaecoloog] Dat is geen probleem. Zullen wij een nieuwe maken?

Ja, zeker. Is het goed dat ik straks in mijn agenda kijk en dan terugbel?

Ja, dat is prima. Zolang u het intussen rustig aan doet.

En zo veel mogelijk thuisblijven. -Ja, tuurlijk.

Dank u, dokter. -Dag, mevrouw Talhaoui.

[zachtjes] Fuck.

Volgende keer ga ik voor een oudere vrouw.

Dan kan ik misschien volgen.

Schattie. -Hm?

We moeten misschien oppassen met onze berichten en zo.

Misschien moeten we eens ergens anders afspreken dan hier.

Oei? Waarom? Is er iets gebeurd?

Nee.

Ik weet het niet.

Marjan doet soms zo raar.

Sowieso, we kunnen niet voorzichtig genoeg zijn, toch?

Dat is wel zo bij vrouwen.

Vanaf een bepaalde leeftijd beginnen ze wat raar te doen.

Vapeurs en zo. -Hier. Stoere.

Wat? Ik ben ook een vrouw.

Ik ga ook ooit oud worden.

Maar dat is nog ver, ver weg.

Voilà, vriendje.

[sombere muziek]

Godverdomme.

Fuck.

[spannende muziek]

[gsm rinkelt]

Momentje, Carl. -[Carl] John.

Nu ga je eens goed naar mij luisteren.

Hallo? John? -Rustig, Carl.

Waarom bel jij mij niet terug?

[John] Waar zit jij? -Thuis.

[John] Ik kom naar jou. -Oké. Tot zo.

[Carl] Dat is nu al dagen dat je mij ontwijkt.

[John] Dat is niet waar. -[Carl] Jawel.

Mij misschien niet, maar wel ons gezamenlijke probleem.

Ja. Ik snap het.

De Beco is een klootzak, John. En niet zomaar een klootzak.

De stad loopt vol klootzakken. Een gevaarlijke klootzak.

Jij gelooft dat echt? -Geloven...

Ik heb godverdomme het bewijs. Weet jij dat hij mij belt?

Oh. -Ja.

En niet zomaar om mij een gelukkige verjaardag te wensen.

Maar anoniem, om mij af te dreigen.

Ben je bang, Carl? -Nee.

Niet voor mezelf, nee. Maar voor Ella wel.

Weet je dat haar deur weer openstond?

En Ella heeft een... -Wat heeft die?

Een lief. -Oh?

Ik heb dat meisje nog nooit zo weten stralen.

Als die onnozele Patrick denkt dat hij dat ook kan kapotmaken, dan...

Ja, dat is klote.

Maar ja... Wat wil je daaraan doen?

[dreigende muziek]

Zingt hij weer?

Nee.

Nog depressief.

Ik denk het, maar daar gaat het nu niet over.

Ja, Carl...

Als wij een probleem hebben, dan moeten we een oplossing vinden.

Dan denk ik dat we mekaar verstaan. -Dat denk ik ook, ja.

Tot morgen, Carl?

Slaapwel.

[sombere muziek]

[John] Julie.

Julie.

[John] Je zus kruipt in haar nestje.

Is mama nog niet thuis? -Nee.

Slaapwel, schat.

[watergespetter]

[John] Godverdomme, zeg.

Ik weet niet wat die twee zotten hier allemaal in gieten.

Frietvet of wat?

Wat is dat?

Wat? -Niks.

Jawel. -Nee.

Ik dacht dat ik iets rook. -Zeg.

Je vraagt het mij. Dan zeg ik het.

Waarom zou ik dat verstoppen?

Dat weet ik niet, John.

Het kan me eigenlijk niet schelen. Als je maar niets stoms doet.

Nee, natuurlijk niet.

Tuurlijk niet.

Oké, dan. Tot straks.

Of moet jij weer gaan eten? -Nee.

Oké dan.

Ik moet je trouwens veel groeten doen van De Beco.

[spannende muziek]

Fijne dag, schat.

[man] Hé, John. Platte band?

[John] Nee, ça va. -Oké.

Ça va? -Mhm.

[spannende muziek]

Toch niet op mij aan het wachten, zeker?

Altijd.

Ja, dat is dikke pech.

Sinds je deal met De Pelsmaecker hebben we veel werk.

Dat is toch goed, niet? -Ja.

[Ella] Kom je mee?

Kom jij maar eens mee met mij.

Hoezo?

Dat zal je wel zien.

Kom. Zeg nu naar waar.

Geduld. -Het is toch de moeite, hoop ik?

Dat zal blijken.

[geklik van een camera]

[Ticha] Heb je zin om straks te gaan eten? Ik trakteer wel.

[Marjan] Nee, ik zal wel trakteren.

Maar liever morgen, als je het niet erg vindt.

Oké. Plannen?

Nee, gewoon werk.

Ik zie het aan je gezicht. Werk...

Zeg.

Wat?

Nee, echt gewoon werk.

Maar morgen lunchen, ja. Lekker.

Lekker, ja.

[gsm rinkelt]

Ja? -[Marjan] Amai. Pak jij altijd zo op?

Marjan. Sorry, ik dacht dat het iemand anders was.

Niet erg. Ik denk dat de laatste tijd soms ook.

Hoezo? -Nee, niks.

Kan ik je ergens mee helpen?

[Marjan] Misschien kan ik wel wat hulp gebruiken.

[Patrick] Zeg wat ik moet doen en ik doe het.

[Marjan] Ik zit hier alleen op ons terras...

...en ik wacht al een halfuur om te bestellen.

Volgens mij wil de serveerster enkel charmante mannen bedienen.

[Patrick] Geef me vijf minuten.

[Marjan] Zot. Wees maar voorzichtig.

Maak er vier van.

[kusgeluiden]

Als deze hotels de nieuwe stijl zijn...

...omdat we plots heel voorzichtig moeten zijn...

...dan wil ik nog heel vaak voorzichtig zijn met jou.

[iemand klopt aan]

[gsm rinkelt]

[deur gaat dicht]

Dag, Daisy. -[Daisy] Dag, John.

Kan ik iets vragen? -Mhm.

[Daisy] Mevrouw De Pelsmaecker wil dat je langskomt.

Dat kan.

[Daisy] Stoor ik misschien? -Nee, ça va. Zeg maar.

[Daisy] Binnen een halfuur op kantoor. -Een halfuur?

Mhm.

Ja, oké. -[Daisy] Oké. Dan zie ik je straks.

Dat is goed. Dada.

[John] Sorry, schat. Ik moet echt gaan.

Die gast zegt tegen mij: 'Niet met mij, meneer directeur.

Niet met mij.'

Merci.

Waarvoor? -Voor dit.

Oké. Ik heb genoeg witte wijn gedronken om het te durven vragen.

Marjan, ik ben al getrouwd. -Serieus. Straks durf ik niet meer.

Sorry. Ik luister.

Een tijdje geleden heb jij gevraagd of ik meeging naar Maastricht.

Ik vond dat toen niet zo'n goed idee. -En ik snapte dat.

Ja.

En volgende week is het Art Basel.

En ik vroeg mij af...

Enfin.

Ja?

Je weet wel. -Nee.

Marjan Michielsen, vraag jij mij om mee te gaan naar Art Basel?

Ja... Allee, als je tijd en goesting hebt. Ik zou...

Ja, ik vraag of je meegaat.

Ja, natuurlijk.

Graag.

Heel graag.

Dat is fijn.

[jongen] Bol het af, gast. Kom.

[Arno] Ça va?

Hm?

Met jou?

Ça va.

Als er...

Als er iets is...

Merci.

[sombere muziek]

[Julie snikt]

Ze gaven regen. En zie nu. -[Benedicte] Ze zitten er soms naast.

[John] Tof.

Dan denk je toch, na al die jaren, met alle informatie die ze hebben...

Maar het is gewoon droog.

[Benedicte] Ik heb niet veel tijd vandaag.

Nee? Ik ook niet.

Laten we elkaar het plezier gunnen van kort en bondig te blijven.

Perfect.

Ik denk dat het een goed idee is dat jij morgenavond thuisblijft.

Oei? Waarom?

De blauwe mannen van de kuisploeg hebben wat werk te doen.

Ah, zo.

Oké.

Hoe zit het met onze nieuwe deal? -Mee bezig.

[spannende muziek]

[John] De laatste schakel van de distributie laten testdraaien.

Testdraaien? -Ja, testdraaien.

Of wil je ook de details, wie en waar? -Nee, nooit de details.

Als jij je partners vertrouwt, is het goed.

[John] Daar ben ik redelijk zeker van.

Ik ken ze nog van vroeger.

[muziek zwelt aan]

[man 1] Doen we dit nog of hoe zit het?

[man 2] Ga je het natellen of wat?

Als het niet juist is, klopt er iets niet en is er geen volgende keer.

Ja, ik. De broeders zijn bediend.

[gsm piept]

[gsm piept]

[gehijg]

[John] Amai. Nog op?

Ja. Jij ook.

Ja. Ik loop graag 's nachts.

Dan herkent niemand je. Ik weet het.

Ja.

En de lucht is beter.

Dat denk ik niet. Het is gewoon donkerder.

Is er iets?

Nee, waarom?

Ik weet het niet. Je doet zo... -Wat doe ik?

Ik weet het niet. Zo raar.

Raar? Jij komt om twintig over één thuis van het lopen en ik ben een rare.

Ça va, John.

Zijn we begonnen met de voornamen?

Slaapwel, John. -Slaapwel, Marjan.

[Marjan] Om hoe laat was jij eigenlijk thuis?

Om twee uur. Wij kwamen juist samen thuis.

Allee dan.

[Julie] Ik... Ik ga naar Berlijn, het weekend van de 23e.

[John] Ah?

Ja, ik moet er eens uit.

Toch niet om iemand te volgen, schat? -Nee.

[John] Nee, niet achter dat krapuul van een Kain?

[Marjan] John, ze zegt net nee.

Berlijn is groot genoeg.

[Julie] Nee, dat was...

Dat was fout.

Echt.

[Marjan] Berlijn is een mooie stad. Ik wou dat ik mee kon.

[John] Ga mee.

Met haar moeder naar Berlijn. -Ik zou dat weleens leuk vinden.

[Marjan] Ja? Dat is lief. Dan moeten we dat eens doen.

Dat weekend kan ik niet. Dan zit ik in Bazel.

[John] Ah? Nog nieuws.

En jij, Arno? Zit jij volgende week in New York of in Bilbao?

Antwerpen.

Voilà. En moeilijker hoeft dat niet te zijn.

Wat is er trouwens in Bazel?

Serieus, John? Wat is er in Bazel?

De grootste kunstbeurs ter wereld, waar ik al vaak geweest ben.

Och ja. -[Marjan] Och ja.

Merci voor de interesse.

Plezant dat wij zoveel delen. -[Julie] Komaan. Het is al goed.

Papa, kun je mij afzetten? -Dat is zeker, schat.

Kom, we zijn hier weg.

[gsm rinkelt]

Hallo, met Marjan.

[spannende muziek]

[wc spoelt door]

[Walid] En?

[Patrick] Je had gelijk.

Met mokka? -Mhm.

Dat zijn de nieuwe pads, denk ik.

[Walid] Ja. Ik dacht het wel.

[er klinken veel sirenes]

[spannende muziek]

[Sven] Mannekes, wat een circus, zeg.

[Rasha via portofoon] Alle teams go voor beide locaties.

[agent 1] Politie. Handen zichtbaar. -[agent 2] Op je knieën.

[agent 1] Clear. -[agent 2] Clear.

[agent 3] Locatie één is vrij.

Dag, Patrick.

Heb jij eventjes?

[Patrick] Je had even kunnen bellen voor een afspraak.

Ik dacht: ik verras hem eens.

Dat is ballen hebben. -[Rasha] Of net geen ballen hebben.

Wat je ook zoekt, je zal het hier niet vinden.

[Rasha] Tussen ons gezegd en gezwegen: ik denk ook niet dat ik iets zal vinden.

Bon. -[Rasha] Maar ergens...

Bij een van die grote terreinen van jou ergens wel.

[Patrick] Hoe bedoel je?

[Rasha] Ik denk dat jij heel goed weet wat ik bedoel.

[gsm rinkelt]

Ja?

Ben je zeker?

Dat kan niet.

Mannekes, dat kan niet.

Nee, dat kan niet.

Proficiat, trouwens.

Fuck.

Fuck, fuck.

[titelmuziek]

[John] Heb jij tijd om er iets bij te pakken?

Ja. -Het is iets persoonlijks.

[Benedicte] De Beco is een kwaaie wesp waar jij naar geslagen hebt.

Maar je hebt ze niet geraakt. -[Staf] Ja, sorry.

Stop met sorry zeggen.

[John] Je doet alsof je 'n spook hebt gezien.

Nee. Je vrouw.

[John] Marjan?

[Carl] Ze wou eens praten.

[Ella] Dag, mevrouw Michielsen. -Blijf maar zitten, Ella.

[John] Godverdomme. Carl.

Fuck.