Original subtitles

[dreigende muziek]

[harde klap]

Freddy.

[Staf] Er zat ook water in zijn longen, wat bewijst dat hij verdronken is...

...en dus nog leefde toen hij in het water is gesukkeld.

Wat is er eigenlijk met jou?

John.

[John] Duizend euro voor wie eerst in de club is.

[auto knalt ergens tegen]

Barry.

[Ella] Ik snap niet waarom dat geheim is.

Ik bedoel, dat is toch supermooi, wat je doet.

[John] Daarom wil ik je een sleutel geven.

Merci, Ella. Het betekent echt heel veel voor mij.

Ik weet dat je de vader bent van Ella Goes.

Zorg dat ik de zaak kan overnemen.

Ik betaal een goede prijs en iedereen mag blijven.

[man] Je zou betalen als je uit het ziekenhuis kwam.

[John] Ik heb het geld.

Corry zegt dat je nog een week hebt. -Komaan, gast.

Aangenaam. Benedicte De Pelsmaecker.

Je krijgt daar 15.000 euro per nacht voor, cash.

[John] Ik vrees dat dat niets voor ons is. Toch bedankt.

[Marjan] John.

Ça va? -Ça va.

En jij?

Wil jij dicht bij mij blijven vandaag?

Natuurlijk.

Kom.

[sombere muziek]

Ik heb honger.

Dat is toch raar? Wie heeft er nu honger op een dag als vandaag?

Zou dat door dat pilletje komen?

Het zou kunnen, schat.

[Carl] Crapuul. Niks respect meer.

Voor niemand. [Denise snikt]

Onwaarschijnlijk.

[dreigende muziek]

Godverdomme.

[Ella] Wat is er? -[Carl] Dat geloof je nu toch niet?

[Patrick] Carl. Goeiemorgen. Wat een triestige dag.

[Carl] Jij denkt dat je je alles kunt permitteren.

[Patrick] We gaan toch geen ruzie maken? Uit respect voor Freddy.

Respect voor Freddy... Man, toch.

Dat jij hier staat, daar word ik ziek van. Ik word ziek van jou.

Dat komt aan in zijn chique kostuum in een blinkende bak...

...deelneming hier, traantje daar.

Rustig, Carl. Vergeet niet waar we zijn.

Respect voor Freddy... Je hebt hem kapotgemaakt. Klootzak.

Rustig, Carl. Rustig.

Kom. Ga maar rap terug naar je kermisauto.

Ik denk dat daar een juffrouw in zit die ook graag afscheid wil nemen.

Misschien moet je daar eens aan denken, Carl.

Ça va, Carl? [een auto start]

Ja.

[titelmuziek] ♪ why did love put a gun in my hand? ♪

♪ why did love ♪

♪ put a gun in my hand? ♪

♪ why did love put a gun in my hand? ♪

♪ in my bed, in my head, in my hand ♪

♪ was it for redemption? ♪

♪ was it for revenge? ♪

♪ was it for the bottle? ♪

♪ was it for the ledge? ♪

♪ was it for the thrill of pushing my hope to the edge? ♪

♪ why did love, why did love put a gun in my hand? ♪

[klokgelui]

[Marjan] John.

Ja? -Merci.

Dat je sterk bent voor ons alle twee.

Natuurlijk, schat.

Kom.

[man] Freddy Michielsen was een goed man...

...een liefdevolle vader, een fantastische opa.

Voor zijn dochter, die hij alleen heeft grootgebracht...

...en voor zijn familie, was hij een rots...

...altijd bereid om te helpen.

Hij was een baken van eerlijkheid in die ruwe wereld van de haven.

We zullen je heel hard missen, Freddy.

[Benedicte] 'Het kruis ontliet de mens uit 's vijands helse banden.

Met 't kruise wijden hem, in 't doopsel, 's priesters handen.

Gebiecht, gevormd, berecht.

Getrouwd, gezalfd in 't kruis.

Nog wijst hem 't kruis de weg naar hier...

...zijn laatste thuis.'

Dat is een gedicht van Guido Gezelle.

Mijn vader vond dat ik dat vanbuiten moest kennen.

Hij heeft mij geleerd dat er op bepaalde momenten in het leven...

...alleen nog maar troost te vinden is bij de dichters.

[Marjan] Dat is ook wel zo, denk ik. -Ja.

Dank u wel. -Benedicte De Pelsmaecker.

John Beckers. -Beckers, ja. Dat weet ik.

Dat is in jouw geval niet zo uitzonderlijk, neem ik aan.

Nee.

U heeft onze pa goed gekend? -Ja, ik kende Freddy. En Freddy mij.

Hij was iemand van de oude stijl nog.

Pas op, dat wil zeggen dat hij tenminste nog stijl had.

Dat is dezer dagen al heel wat. -Dat is wel zo, ja.

Excuseer me. Ik ga even... -Ja, doe gerust.

Bon.

Ik ga u laten, meneer Beckers, met uw verdriet.

Maar ik vermoed dat we mekaar nog tegenkomen.

Het was een heel mooie dienst. -Dank u.

Zeg, als wij elkaar nog zouden zien, waar zou dat dan zijn?

Aan de haven, natuurlijk. Alles is de haven, meneer Beckers.

[jongen] Hey. -Hey.

Goesting?

Nu niet. -Oké.

[Marjan] Wie was dat?

Benedicte De Pelsmaecker.

Ja, dat heb ik ook gehoord. Ga jij mee dag zeggen tegen tante Sabine?

Ja. -Luid spreken. Ze is een beetje doof.

Ça va?

Moeilijk, zeker? -Redelijk, ja.

Wat doe je hierna? -Dat weet ik nog niet.

Ik ben er voor je.

Merci.

Nu niet.

[geklik van een camera]

Zeg. Wat is er?

Niks.

Serieus. Niks.

[Marjan] Al dat gebabbel op zo'n begrafenis.

Ça va?

Laat hem maar even.

Hij houdt alles binnen, zoals jij.

Ik hou toch helemaal niks binnen? -Nee.

Jij bent echt een open boek.

Waar is Julie?

Marjan?

[onheilspellende muziek]

[Marjan] Alles is mislukt.

Maar wat zeg jij nu?

Ja, jij doet precies alsof alles oké is.

Denk je dat ze je schulden kwijtschelden omdat papa er niet meer is?

Maak je maar geen zorgen.

Ik maak mij daar wel zorgen om.

Ik snap niet hoe jij dat doet. Dat is geen bank waar je geld aan moet.

Ik regel het wel. -Ja.

Zoals vroeger met Barry. Alles laten regelen.

We hebben gezien wat daarvan komt.

Het is toch waar?

[kalme muziek]

♪ this light ♪

♪ only shines for me ♪

♪ I've never seen it glance ♪

♪ for your suffering ♪

♪ but it sure knows me ♪

♪ how it blinds my eyes ♪

♪ how it changes time ♪

[dreigende muziek]

[man 1] Hier, zie.

Beckers.

Zo laat nog op stap, jongen?

[man 2] Zeg, Corry zijn geduld is op. -Ik weet het.

[man 1] Je weet het.

Waarom doe je er dan niks aan? -[John] Ik ben ermee bezig.

Hoeveel tijd heb ik nog? -[man 1] Tijd?

Je bent hier niet op tv, maat. Dit is de echte wereld.

Je tijd is op. -Oké.

[man 1] Hé, kijk eens.

Dat is voor onze naft.

Doe maar wat voort.

Volgende keer is Fenge erbij en die lacht er niet mee.

[man 1] Tot de volgende, Beckers.

[een auto start]

[Kain] Gaat het?

Het is gewoon verwarrend.

Heb jij je opa nog?

Nee.

Ik heb mijn pa zelfs nooit gekend. -Echt?

Mag ik eens trekken?

Ik zou niet weten wie het is.

Dat is erg. -Nee.

Ik mis het niet.

Het is misschien een voordeel om niet te veel ballast mee te sleuren.

Dat is mooi.

Dat hele nostalgiegedoe.

Het brengt je misschien wat troost, maar het brengt je niet vooruit.

Kom eens.

[wekker gaat af]

[douchegeluid]

[ze draait ergens een dop af]

[Marjan] Dat deed goed.

Wat is dit? -Dat lag er nog. Helemaal vergeten.

Dat is voor jou. -Amai.

Om mijn hart te meten? -Mhm.

Iedereen heeft dat tegenwoordig. Ik dacht dat je dat tof zou vinden.

Merci. Je bent een engel.

[spannende muziek]

Jij bent zo bleek?

Ja, ik voel me niet zo goed.

Zou je dan niet thuisblijven? -Nee.

Het zal wel gaan.

[geklik van een camera]

[muziek zwelt aan]

[deur gaat open]

[John] Godverdomme.

Kak.

[vrouw] Zoals ik zeg, meneer Béckers, werd uw laatste bestelling niet verzonden...

...omdat uw creditcard geweigerd werd.

Dat moet een misverstand zijn. Dat kan niet anders.

[vrouw] Het kan zijn dat er een probleem is bij de bank. Dat kan gebeuren.

Maar dat moet u met uw instelling regelen.

Nee, ja. Ja.

Ça va, oké. -[vrouw] Fijne dag nog, meneer Béckers.

Ja, Beckers. U ook, ja.

Godverdomme.

[Ella] John?

[Ella] John.

Gaat het wel met jou?

[John] Ik denk dat ik even wat frisse lucht nodig heb.

Zal ik meegaan? -Nee.

Zal ik koffiezetten als je terugkomt? -[John] Merci, Carl. Dat is vriendelijk.

Dag, Patrick. -[Patrick] Dag, John. Ça va?

Gewoon een beetje onder de indruk. Maar ja, het werk staat niet stil.

Ik vind het straf dat jij dat zo rap kunt.

De meeste mensen zouden in hun zetel blijven zitten.

Bezig blijven is de beste remedie. -Dat is waar.

Anderzijds...

Een bedrijf runnen is wel wat meer dan gewoon bezig blijven.

Ja, dat weet ik. -Daar twijfel ik niet aan.

Het is gewoon... nogal veel stress, hè?

Ik heb nog heel veel werk, Patrick. Kan ik je ergens mee helpen?

Jij bent hier nu de grote baas, hè?

Maar nee.

Wij proberen voorlopig... Nee.

Wat is er, Patrick?

Zullen wij eens praten?

Anderhalf miljoen wil De Beco geven, voor alles.

[Marjan] En die komt daarmee naar jou? -Ja.

Amai.

Is dat zo raar misschien? -Nee.

Jawel, eigenlijk wel. Alsof alles van jou is.

Dat is typisch de haven. Mannen onder mekaar.

Ik wil er niets mee te maken hebben. -Hij zal gewoon gedacht hebben...

...dat het niet het moment is om je daarmee lastig te vallen.

Dat is dan goed gedacht. -Schat, hoor jij wat ik zeg?

Anderhalf miljoen.

Dat is veel geld.

Dat kan ons helpen.

Trouwens, je zegt zelf dat je er niets mee te maken wilt hebben.

Het is het moment nog niet.

Trouwens, ik denk dat dat veel meer waard is.

Het is zoveel waard als de zot ervoor wil geven.

Dat is zoals met je kunst.

Met mijn kunst. -Je weet wat ik bedoel.

Het voordeel is dat we je schulden ermee kunnen afbetalen.

Maar wat dan met Carl, met Ella?

Voor Carl en Ella hoef je het niet te houden.

Die trekken hun plan wel.

Zoiets zou papa nooit gezegd hebben.

Ik dacht dat jij meer gaf om andere mensen.

Om mensen geven is exact wat ik doe.

Namelijk om jou, Arno en Julie.

Sorry.

Ik ben gewoon heel moe.

Ik weet het, schat.

Maar ik denk gewoon...

Anderhalf miljoen.

Dat is veel geld.

[notaris] Anderhalf miljoen is natuurlijk niet veel.

[John] Nee. Dat zeiden wij ook direct.

Enfin, voor wat u daar heeft, wil ik zeggen.

Qua ligging is dat ideaal.

Zeker voor... bepaalde havenactiviteiten.

Je stoort daar niemand. Dat bepaalt alles, natuurlijk.

U moet denken, meneer Beckers, dat het iets is zoals uw uitzenduur.

Als u een fantastisch programma uitzendt om halftwee 's middags...

...dan kijkt er niemand, natuurlijk.

Omdat iedereen dan aan het werken is.

Jaja, dat snap ik. -Dus.

Ja, dus wat ik wil zeggen is...

...dat wat u daar heeft, qua ligging, primetime is.

Hoeveel denkt u... Gesteld dat we dat zouden...

Dat weet ik niet. Maar ik kan eens informeren.

[John] U kent iemand?

Ja, ik vermoed wel dat er liefhebbers te vinden zijn.

Allee. Dat zou heel tof zijn, hè, Marjan.

Tof. Jij vindt dat tof.

Papa's levenswerk verkopen als een hoop grond.

Ik weet niet of tof een gepast woord is. -[notaris] Maar goed.

Waarvoor zijn we hier vandaag?

Het is nooit een plezier om de erfenis van iemand te regelen...

...maar ik zie het als een eer, de laatste wensen van iemand uitvoeren...

...zoals hij het wilde.

Ik veronderstel dat jullie weten dat de toestand van de nv niet zo gezond is...

...Michielsen Internationaal Import & Export.

En dat er ook privé op een paar duizend euro na...

...helaas geen liquiditeiten meer zijn. -Sorry?

[John] Je hoeft niet te overdrijven, schat.

Wij zagen onze pa graag. Dat is wat telt.

Maar ja, dat geld...

Daar vinden we wel een oplossing voor.

Ik begrijp dat niet. Hij zei: 'Ik heb dat geld.

Dan is alles opgelost.' -Ja, schat.

Wat wil je dat ik daarop zeg?

Ik begrijp niet dat jij daar zo kalm onder blijft.

Allee, schat. -Wat, allee schat?

[John] We gaan toch geen ambras maken over geld? Komaan, zeg.

Je begrijpt het niet. -Wat?

Wat? -Het gaat niet over dat geld, John.

Het gaat over het feit dat papa gelogen heeft. Dat maakt mij kwaad.

Je bent gewoon kwaad op mij.

Met je vader heeft dat niets te maken. -Zeg dat niet.

Dat is wel waar. Zonder mij geen schuld.

En zonder schuld had je vader nooit moeten liegen.

Als hij al gelogen heeft.

Wat dus niet is, volgens mij.

Dat stopt hier precies niet.

Schatje toch.

Kijk eens naar mij.

Schat. Kijk eens naar mij.

Vertrouw me nu maar.

Het is bijna in orde.

Alles komt goed.

Echt waar.

Dat weet ik dus niet.

Alles komt toch altijd goed?

Wie zegt dat altijd?

Mijn tankkaart.

In mijn boekentas.

[spannende muziek]

Hier is ze.

[dreigende muziek]

Hè?

Wat is dat?

[Marjan] Ja...

[John] Klootzakken. Dat is mij echt vuil pakken.

Is dat zo, ja?

Ja, wat anders? -Ik weet het niet.

Schat, je gelooft dat toch niet?

Kom, dit meen je niet. Godverdomme, zeg.

Dat zijn oude foto's. Dat zie je toch? -Hoe zie jij dat?

Gewoon, aan alles. Dat zie je toch?

Niet doen.

Hier. Kijk naar mijn horloge. Dat is nog mijn oude horloge.

John. Dat heb je drie dagen geleden gekregen.

Allee, wacht.

Schat.

Dat is een oude foto.

Komaan, we rijden er nu naartoe om het te vragen. We zijn nu weg.

Ik heb het er gewoon heel moeilijk mee.

Dat snap ik, schat.

Maar dit is echt gewoon pure onzin.

Zet het dan recht.

Ik kan daar niks aan doen.

Vraag recht van antwoord, als het niet waar is.

Om wat te bereiken? Dat ze morgen weer schrijven over mijn verleden?

Het kwaad is nu toch geschied, onrechtvaardig of niet.

De mensen geloven de gazetten toch niet meer.

En ik dan?

Geloof mij nu maar gewoon.

Dat zou het makkelijkste zijn, hè? -En het eerlijkste, schat.

Alsjeblieft.

[Ella] Hallo. -Ella, ik ben het. Zeg...

Hey, John. -Heb jij een paar minuutjes?

Is er iets met Barry? -Nee, met Barry alles oké.

Maar ik voel mij niet zo goed. -Wat is er dan?

Nee, ja... Ruzie met Marjan en ik kan daar niet tegen.

Wat is er gebeurd?

Heb jij de gazet vandaag gezien?

Nee, waarom?

Ja, er stonden foto's van mij in. Ze suggereren dat ik weer drink.

En dat ik weer gok.

Ik snap dat Marjan heel bang is. -Ja, hm.

Ik ben ook heel weinig thuis en soms heel moeilijk bereikbaar.

[Ella] Ja, tuurlijk.

Het is een combinatie van al die dingen.

Jij zit bij Barry. Ik weet dat, maar zij weet dat niet, natuurlijk.

En dan begint zij te twijfelen.

Ja, dat is frustrerend, want ik kan niks zeggen.

Het zou me niet verbazen dat ze jou belt om dingen te checken.

En wat dan?

Ja, van dat drinken en dat gokken.

Dan zeg ik dat dat niet zo is.

En als ze vraagt waar je soms bent, dan zeg ik dat je in je bureau bent.

[John] Jij vertrouwt mij, hè?

Tuurlijk. Daar moet je nooit aan twijfelen.

[John] Merci.

En jij hoeft mij ook niet te bedanken. -Jawel, natuurlijk wel.

Tot morgen. -Tot morgen.

Je bent een schat.

[Patrick] Hé, Marjan.

Goed dat ik dat weet. Ik neem een abonnement op dit tafeltje.

Ga zitten.

Deze keer loop ik niet weg.

[Patrick] Hoe is het met jou?

We doen voort.

De moeilijke momenten komen toch. Daar kun je je niet op voorbereiden.

Nee, dat is waar.

Ik had nog zoveel vragen voor papa.

Ik heb natuurlijk John en de kinderen. En mijn vrienden zijn super.

Iedereen is heel lief, maar ja...

Ik voel mij heel alleen sinds hij weg is.

Ja, dat snap ik.

En daar voel ik mij dan schuldig over. -Hoezo? Dat is toch heel begrijpelijk?

Iedereen voelt zich weleens schuldig, om welke reden dan ook.

En heel eerlijk, Marjan, soms denk ik...

...uiteindelijk zijn we ook gewoon alleen.

Maar we kunnen heel goed doen alsof dat niet zo is, tegen mekaar op.

Kom. Dat hebben ze voor ons uitgevonden, eenzame zielen.

Cin. -Schol.

[dreigende muziek]

Heeft John verteld dat ik ben langsgekomen?

Ja. Maar mijn hoofd staat er niet naar. -Nee, dat snap ik.

Daarom dat ik John had gevraagd om eens te zien...

...wat de temperatuur van het water was.

Ik krijg het niet over mijn hart om het weg te doen, zeker nu nog niet.

Er werken ook mensen.

Ik vind wel een oplossing. -Nee, dat snap ik.

Dat begrijp ik, dat respecteer ik.

En dat siert je, Marjan.

Merci.

[hartmonitor piept]

[John] Hey, maat. Ik kom nog eens wat geld lenen.

[Carl] We moeten allemaal proberen weer op onze positieven te komen.

Ja, tuurlijk. Dat is ook zo.

[Carl] Maak je maar niet ongerust.

Is er iets om ongerust over te zijn?

Nee. -Ja.

Ella mist Freddy.

[John] Ja. Wij allemaal.

Dat zal nog wel even duren, denk ik. Dat vraagt tijd.

En ze vraagt zich eigenlijk ook af wat er met ons gaat gebeuren.

Wat?

Allee, ja.

Met de firma dus.

[John] Er komen betere tijden aan, denk ik. Voor ons allemaal.

[Ella] Ah, ja? -[John] Ja.

Hoezo?

Vertrouw me nu maar.

[Carl] Toch niks om ons ongerust over te maken?

Nee. Tuurlijk niet. Vertrouw me nu maar.

Ja, goeiendag. Is het mogelijk om mevrouw De Pelsmaecker te spreken?

[vrouw] Meneer Beckers. -Zeg maar John.

Volgt u maar.

[vrouw] Gaat u maar zitten. -[John] Dank u wel.

[voetstappen vervagen]

Mooi hier.

Is dat kunst die ze elke maand komen vervangen?

Nee, nee. Ik kies mijn kunst helemaal zelf.

Ah, ja. Oké.

Nee, het was maar... Je hoort dat dikwijls.

Dat ze schilderijen verhuren.

Ja.

Voor kantoren.

[deur gaat open]

Ja, dat weet ik.

Daisy, meneer Beckers drinkt niet. Een koffietje?

Nee, nee, dat is echt niet nodig. -Een koffietje voor meneer Beckers.

Ik wist niet dat we weggingen.

[Benedicte] Nee, dat gaan we ook niet doen.

We gaan naar de vergaderzaal. Kom.

[Benedicte] U denkt natuurlijk: wat een gedoe.

Ik begrijp dat. Ik zou in uw plaats hetzelfde denken.

Maar er is ook een groot voordeel, meneer Beckers.

Als je het hoogste gebouw van de stad hebt en je staat op het dak...

...dan kan niemand je zien.

[John] Behalve vanuit een vliegtuig.

Ja, behalve vanuit een vliegtuig.

Maar alle belangrijke zaken gaan over water of over land.

Dat kan ik u verzekeren.

In de lucht zitten gewoon de vogels.

En de toeristen. -Ja.

Bent u een toerist, meneer Beckers?

Wij zijn niet op zoek naar toeristen. -Nee, dat snap ik.

Wij zijn op zoek naar gewone mensen. Goeie mensen.

Mannen die hun job goed doen.

Dat snap ik. -Ja?

Ja.

Prima.

Laten we hopen.

In de eerste plaats voor uzelf.

[gekletter van water]

[dreigende muziek]

[John] En... hoe werkt dit juist?

[Benedicte] Ik krijg weeral honger.

Ik heb dat altijd als ik hierboven sta. Dat is de wind van de Schelde.

Ik heb het u al gezegd.

Elke dinsdag- en vrijdagnacht de poort laten openstaan.

En zorgen dat er niets in de weg staat.

Je lacht ermee.

Maar minder legale zaken zijn ook gewoon zaken, meneer Beckers.

Wij moeten daar evengoed met een bestelwagen kunnen passeren.

Geen camera's of andere systemen. Dat spreekt voor zich.

En overdag de gewone activiteiten laten doorgaan. Dat is belangrijk.

En hoe gebeurt... -De betaling.

Daar zorgen wij voor. Vijftien per keer.

Ja, dat is veel geld. Maar dat is ook niet veel geld.

Het hangt ervan af vanwaar de centen komen...

...van wie aan de andere kant van de tafel zit. Begrijpt u?

Ja.

Oké.

Dan nog iets kleins. Ben je vanavond met iets bezig?

Vanavond...

Ik denk het niet. Tenzij mijn vrouw iets gepland heeft.

[Benedicte] Dat komt goed uit.

[John] Hoezo? -Je zou mij kunnen assisteren.

[John] Waarmee?

[Benedicte] Met een klein werkje.

[John] Oei. Een test of wat?

[Benedicte] Nee. Ik zie het meer als een blijk van vertrouwen.

Oké.

[Benedicte] Merci.

[spannende muziek]

[het hek piept]

[de camera piept]

Mevrouw De Pelsmaecker?

De buit is binnen.

[de camera piept]

[titelmuziek]

[politievrouw] Beckers heeft gelijk.

[Sven] Wat?

[John] Wil je babbelen? -[politievrouw] Ja. Graag.

Onder ons?

[Marjan] John.

Zal ik Carl vragen om mee te gaan naar die zigeuners?

Ik zou dat precies liever hebben.

Fuck.

[hartmonitor piept]

Het enige wat ik moet doen, is mijn poortje openlaten.

Ja, jongens.

Stop. Godverdomme, stop.

[Patrick] Marjan.

[Carl] Dertig jaar heeft Freddy geprobeerd hier iets op te bouwen.

Onze tv-vedette komt binnen en de poorten van de hel gaan open.