Original subtitles

[Freddy] Volgende week heb ik dat geld.

Dan ben jij van al die schulden af.

[harde klap]

[John] Fuck.

Freddy.

[vrouw] Dag, John. -[Marjan] Waar blijft hij nu?

Er zal toch niks zijn, hè? -Maar nee.

Je overdrijft, schat.

[dokter] Ik heb het wat kunnen rekken, maar hij kan hier niet blijven.

[vrouw] Blijft u hier ook wonen? -[John] Nee, het is tijdelijk.

Nee, het is een lang verhaal.

[Marjan] John, er is iets dat je moet weten over Arno.

[Julie] Arno is gay en ze hebben hem op school zien kussen met Tony.

[Marjan] Julie...

[John] Ik voel het. Ik ga zo hard winnen. -Ik ben kapot, ik ga naar huis.

Barry, niet zuchten. We gaan spelen.

[man] Een goeie middag. -[Marjan] De meester zelf is er.

[Walid] Ik hoor net dat Freddy Michielsen verdwenen is.

Hebben we daar iets mee te maken? -[Patrick] Niet dat ik weet.

[Walid] Carl Dockx is naar hem op zoek.

[Carl] Er klopt iets niet. Freddy zit niet in Spanje.

[politievrouw] Goeienavond. -[man] Goeienavond.

[gsm rinkelt]

[dreigende muziek]

Ik ga lopen.

Wat?

Ik ga even lopen.

Nu?

Ik blijf niet lang weg, schat.

Kwam de politie niet terug? -Ja, maar ik blijf niet lang weg.

Ik moet gewoon even...

Even mijn kop leegmaken. [gsm rinkelt]

Neem je niet op? -Nee.

En wat als er nieuws is?

[Marjan] En? -Het is het werk.

[John] Ik moet gewoon even naar buiten, schat. Tot zo.

Tot straks.

[muziek zwelt aan]

[gierende banden]

Godverdomme.

Ik weet het. Ik snap het. Het is tijd om te betalen.

Ja, hoog tijd. Je zou betalen als je uit het ziekenhuis kwam.

[John] Ik heb het geld.

Maar niet hier.

Maar wel snel. En wat jullie willen. -[man 2] Het is verdubbeld.

[John] Wat? Verdubbeld?

Is dat om te lachen?

Nee, dat is niet om te lachen. Corry zegt dat je nog een week hebt.

Komaan, gast.

[man 2] Anders mogen we je opsluiten, om een beetje met je te spelen.

Opsluiten? -[man 2] Opsluiten, ja.

In een heel klein kamertje.

Ja. En wie gaat er dan voor je kameraad Barry zorgen?

[man 1] Maak dat je weg bent.

[man 1] Een week, meneer Beckers.

[deur gaat open en dicht] [hartmonitor piept]

Godverdomme. Sorry, makker.

Sorry dat het zo lang geduurd heeft.

Jij hebt honger, hè.

Alles komt in orde.

Godverdomme.

Ik heb schrik, maat.

Ik heb zo'n schrik.

Waarom kan alles niet weer gewoon zijn?

Gewoon gewoon.

Zeg jij eens wat ik moet doen.

Want ik weet het niet meer.

Ik weet het niet meer.

[titelmuziek] ♪ why did love put a gun in my hand? ♪

♪ why did love ♪

♪ put a gun in my hand ♪

♪ why did love put a gun in my hand? ♪

♪ in my bed, in my head, in my hand ♪

♪ was is it for redemption? ♪

♪ was it for revenge? ♪

♪ was it for the bottle? ♪

♪ was it for the ledge? ♪

♪ was it for the thrill of pushing my hope to the edge? ♪

♪ why did love, why did love put a gun in my hand? ♪

John Beckers. -Sven Van Oevelen. Gecondoleerd.

[politievrouw] Innige deelneming. -Dank je wel.

Excuus. Ik had even wat lucht nodig. -Dat zal wel.

En?

Geen nieuws. Tenzij de bevestiging dat het om papa gaat...

...en dat er een lijkschouwing volgt. Toch?

[politievrouw] Ja.

Een lijkschouwing?

[politievrouw] Dat is de normale procedure.

Gewoon om te achterhalen wat de juiste doodsoorzaak is...

...het tijdstip van overlijden, dat soort zaken.

En wie doet dat?

Een dokter, denk ik, schat.

[Sven] Dat is inderdaad de wetsdokter. Er is ook een fotograaf bij aanwezig.

Wat er gebeurt, is dat het lijk van je vader...

Sorry. Sorry.

Het is nu wel zo dat een fotograaf eigenlijk alleen aanwezig is...

...bij een gerechtelijke lijkschouwing.

Dat is hier het geval niet, neem ik aan.

Nee, waarschijnlijk niet.

Oké. Prima.

Goed. Misschien bellen we je nog in de loop van de week...

...als er nog nieuwe vragen komen. -Bijvoorbeeld?

[politievrouw] Om nog eens te overlopen wie hem gezien heeft, waar hij gezien is.

Dat is genoteerd toen Marjan z'n verdwijning is komen aangeven.

Waarom zou dat nog eens moeten? Het zou me veel plezier doen...

...mochten jullie ons nu even alleen laten. Mag dat?

[Julie] Papa... -Nee, serieus.

Mogen we even met ons gezin zijn? -[politievrouw] We begrijpen het.

We wilden zeker niet storen. -[Julie] Dat was ook niet zo.

Mochten er nog vragen zijn...

We houden jullie op de hoogte, mocht er nog iets gebeuren.

Er is al iets verschrikkelijks gebeurd. Toch?

Ja. Excuus.

Sterkte. -[John] Bedankt.

[Marjan] Zijn ze al weg?

Ja.

En? -Wat? Niks.

Zeg, kan je wat vriendelijker zijn? -Sorry. Ik heb het ook niet makkelijk.

Heb je het ook niet makkelijk?

En wij dan? Hebben wij het niet moeilijk?

Het gaat altijd over jou. -[Arno] Stop.

[man] Dus...

Zijn linkerheup is volledig verbrijzeld.

Voor de rest heel veel kneuzingen.

En als je naar het hoofd kijkt...

...dan zie je dat er een heel zware klap is geweest.

[politievrouw] Dus, wat denk je? Slecht gevallen?

Dat is dan wel heel slecht gevallen.

Oké. Hij wordt overvallen.

Hij wil zich verdedigen, wordt vermoord en dan gedumpt.

Nee, want er zat water in z'n longen.

Hij heeft dus gevochten tegen de verdrinking.

Het kan zijn dat ze hem bewusteloos hebben geklopt...

...dat ze hem voor dood in het water hebben gerold...

...en dat hij weer bij bewustzijn is gekomen door de shock, maar...

...toen was het wellicht al te laat.

Dus? -Verdacht overlijden, sowieso.

[spannende muziek]

[Marjan] Ik ga even kijken.

Hey. -[Patrick] Hey, Marjan.

Ik... Ik kom je gewoon even veel sterkte toewensen.

Dat is lief.

Ik heb altijd veel respect gehad voor je vader.

Een ongelooflijk rechtlijnige, eerlijke, warme man.

Dat is waar.

Als er ook maar iets is wat ik voor je kan doen, het maakt niet uit wat...

...laat het me alsjeblieft weten.

Ik besef het gewoon nog niet. -Dat snap ik.

Hé...

Ik ben er voor je. -Dank je.

Ik meen het.

Maar ik moet naar een vergadering. -Ja, natuurlijk.

[John] Ja, die kunnen er gerust bij.

Donderdag zijn die van Rademakers weg, dan is er plaats genoeg.

Oké. -Sorry.

John Beckers. -[Staf] John, Staf hier.

Goeiemiddag, Staf. -Heb jij even?

Natuurlijk.

Zeg, gecondoleerd met het overlijden van Freddy.

Onwaarschijnlijk, hè. -Ik stoor toch niet?

Nee, je stoort niet. Zeg maar.

John, ik zou je even willen zien, onder ons.

Oké. -Het is belangrijk.

Natuurlijk. Over twintig minuutjes?

Oké. Anders kom ik naar je kantoor? -Ja.

Tot zo? -Ja.

[Staf] We willen dit zo discreet mogelijk behandelen...

...zeker gezien uw bekendheid.

[John] Ja, natuurlijk.

Maar wat bedoel je dan met kwaad opzet?

Ik heb gesproken met de inspecteur die deze zaak opvolgt...

...en er zou dus toch een crimineel onderzoek volgen.

Vooral omdat Freddy zou zijn verwond voor hij verdronken is.

Wacht. Onze pa is toch niet verdronken?

Hoe bedoel je?

Hoe kan jij weten dat hij nog niet dood was toen hij in dat water viel?

John, misschien... -Nee, serieus. Ik snap het niet.

Hoe weten jullie dat? Dat is toch raar?

Dit heb je niet van mij, hè.

De lijkschouwing heeft aangetoond...

...dat Freddy een verbrijzelde heup had en een wonde aan het hoofd.

En dat krijg je niet van in het water te vallen.

Bovendien zat er water in zijn longen, wat bewijst dat hij verdronken is...

...en dus nog leefde toen hij in het water is gesukkeld.

Begrijp je? Dat alles maakt dat het een verdacht overlijden is...

...en ja, dat wij een onderzoek moeten starten.

Gaat het? Wil je iets drinken?

Nee, het gaat wel.

Ik weet dat dit een geweldige klap is, maar ik wou het je toch zelf vertellen...

...zodat jij het aan Marjan zou kunnen... -Ja, natuurlijk.

Allee...

Soigneer je, hè.

[deur gaat dicht]

[sombere muziek]

[Engels] Zeventien euro, alsjeblieft.

[deurbel klinkt]

[Engels] Laat maar zitten.

[man] John, verdomme. De buit is binnen, man.

[politievrouw] Meneer Dockx, je hebt een zwaar crimineel verleden.

Ja.

Maar die straf heb ik al uitgezeten.

En dat is al meer dan tien jaar geleden.

En het was geen moord, maar doodslag.

Daar kan ik niks meer aan veranderen.

En ik weet dat dat mij altijd zal blijven achtervolgen.

Wat zou je nu zelf doen?

Er komt iemand te sterven.

En in zijn onmiddellijke omgeving is er toevallig iemand met een strafblad.

Het enige wat ik kan zeggen, is dat Freddy voor mij familie is...

Was.

En dat ik hem nooit, maar dan ook nooit, iets had aangedaan.

Freddy was ook zuiver.

En...

...dat is waarschijnlijk zijn dood geworden.

Hoezo?

Kijk...

De gronden van Freddy, van Michielsen nv...

Die gronden hebben een unieke ligging.

Heel veel mensen willen ze hebben.

Maar Freddy heeft die gronden nooit willen verkopen. Nooit.

En daar worden mensen lastig van.

Patrick De Beco wil al jaren per se die grond.

En op de avond van het feest op de bananenboot...

...maar dat weet je vast wel...

...maakt hij ambras met Freddy.

Je moet echt niet bij mij zijn...

...als je wil weten wat er met Freddy gebeurd is.

De Beco heeft hem...

[Patrick] Onwaarschijnlijk triest.

Een stuk authenticiteit dat uit de haven verdwijnt.

Freddy was een voorbeeld, een symbool van hoe het vroeger was.

[Carl] Patrick De Beco heeft Freddy vermoord.

Vind je dat een zware uitspraak?

Ik wil het gerust nog eens zeggen, als je het nog eens wil horen.

[Patrick] Zal ik eens iets onnozels zeggen?

Ik denk dat hij is gaan pissen en dat hij iets gekregen heeft.

Even een luchtje scheppen, even alleen zijn. En pats, licht uit.

[Carl] Wat denk je nu? Natuurlijk doet hij dat niet zelf.

Wat kost een Roemeen, denk je? Of een Afghaan.

Vijftienhonderd euro?

[Patrick] Die grond zou ideaal zijn voor mijn zaken, ja.

Dat zou financieel heel interessant zijn.

Ik ben een zakenman.

Niet meer, maar ook niet minder.

[hartmonitor piept]

[Carl] De Beco had een motief. Freddy stond in zijn weg.

[Patrick] Ja, dat klopt.

Ik wou dat hij verkocht.

[Carl] Een wanhoopsdaad, Freddy? Dat kan niet.

Dat kan niet.

Hij had alles om gelukkig te zijn.

Onmogelijk.

Onmogelijk.

Ik zou graag naar huis gaan, als dat mag.

[Marjan] Papa ging die laatste 75.000 euro nog regelen, zei hij vorige week.

[John] Sst.

[Marjan] Wanneer moeten we dat ten laatste terugbetalen?

Schat, zo werkt dat niet.

Liever gisteren dan vandaag bij die mannen.

Dat is crapuul, hè. -Ja, net daarom.

Wat is er met papa gebeurd?

[Marjan] Ik heb er zo'n raar gevoel bij.

Je hoeft niet bang te zijn.

[Carl belt onverstaanbaar]

[Carl] ...die nummers komen niet overeen.

[Ella] Oei.

[Ella] Sorry, ik heb dit opengemaakt, maar het is blijkbaar voor jou.

Carl, kom jij nog terug? -[Carl] Ja, ik kom eraan.

Normaal gingen ze dat leveren tussen vijf en zeven.

Dan had ik het zelf aangenomen. Sorry.

Dat is niet voor mij, hoor.

Hoe doe jij nu? Jij dacht dat dat voor mij was, of wat?

[Ella] Nee, nee. Natuurlijk niet.

Het zijn gewoon pampers voor volwassenen.

Afgeleverd op jouw naam. -Ja, dat kan ik uitleggen.

Maar het is wat moeilijk, omdat...

Oké. Het zijn ook mijn zaken niet, hè.

[John] Nee.

Maar toch.

Zodra ik het kan uitleggen, zal ik dat doen.

Tot die tijd doe je maar alsof je niks gezien hebt.

Oké.

[gsm geef melding]

[Ella] John?

John, alles oké?

Alles oké.

Echt? Want je ziet er niet oké uit.

Jawel.

Sorry. Had ik dat niet mogen zeggen? -Jawel.

Natuurlijk wel.

[Ella] Kom eens hier, jij.

Het gaat niet.

Ik kan het niet meer.

Wat kan je niet?

Wat is er toch?

Mag ik je iets laten zien?

Ja.

Kom.

[hartmonitor piept]

[John] Hij is mijn beste vriend.

Hij is ook altijd mijn manager geweest.

En wij haalden het beste in elkaar naar boven.

Maar ook het slechtste.

[Ella] Amai.

Nee, maar wij gokten en wij dronken heel veel samen.

En op een avond...

[John] Portefeuille bij je? Komaan. -[Barry] Ja. Geld bij je?

Nee. -Wat?

Jij ook niet. -Kaarten?

Ja, want? -Er is niks...

...dat Visa niet kan betalen.

Zeg, zou je eens niet met mij meerijden?

Hé, hallo. Ik heb hier net twee shows opgenomen.

Heb jij iemand horen vragen: zal ik niet presenteren?

Oké, janet.

[John] Barry?

Duizend euro voor wie eerst in de club is.

Hé, Barry. Je kan ook gewoon toegeven dat je een loser bent.

Kom, spring in je auto en leg die duizend euro maar klaar.

[Barry geeft gas]

Wacht, hè.

Drie, twee, een, go.

[auto knalt ergens tegen]

Godverdomme.

Barry.

Barry.

Barry.

Barry?

Barry...

O, godverdomme.

Fuck.

Fuck.

Hallo. Er is hier een ongeluk gebeurd.

[Marjan] John.

Gaat het? -Ja, ik ben oké.

Dit is zo erg, Marjan. -Wat is er gebeurd?

Het is verschrikkelijk.

Na de opname zei Barry dat hij nog iets wilde gaan drinken.

Het was de laatste van het seizoen, hij wou gaan vieren.

Je kent hem, hè. Wild doen. Onnozel doen.

Hij reageerde niet meer, Marjan.

[Marjan] Kom, schat.

[Ella] Ik snap eigenlijk niet waarom dat een geheim is.

Het is toch supermooi wat je doet?

Zo je beste vriend verzorgen. -Ja.

Maar zo ziet Marjan dat niet.

Pas op, ik snap dat wel.

Voor haar is Barry degene die alles kapot heeft gemaakt.

Ik vind het toch mooi.

Waarom heb je dat nu aan mij verteld?

Ik weet het niet.

Misschien omdat je een geheim niet alleen kan dragen...

...of dat iets pas echt bestaat als nog iemand het weet.

Kan hij ons horen?

Mij wel. Jou, dat weet ik niet.

Echt?

Natuurlijk niet.

Nee, hij hoort wel, maar of het doordringt...

Dat weet ik niet.

Bedankt.

Waarvoor?

Ik apprecieer dit echt.

En...

...daarom zou ik je een sleutel willen geven.

Ik weet dat dat misschien wat raar overkomt...

...maar als er iets met mij gebeurt...

...of ik kan hier vier dagen niet komen of zo...

...dan verhongert die sjarel.

Waarom zou er iets met jou gebeuren? -Dat zal wel niet, maar je weet nooit.

Bedankt, Ella.

Dat betekent heel veel voor mij.

Misschien moet je eens naar de kringloopwinkel gaan...

...om het hier wat gezelliger te maken. -Ja... Ik hou je niet tegen.

[gsm trilt]

Hey, Kain. -[Kain] Hey, lieverd.

Het is misschien een beetje onnozel, maar ik moest aan je denken.

En ik dacht: ik bel even.

Ik weet niet hoe het is om je pa te verliezen, maar...

Als ik ergens mee kan helpen... -Dat is lief.

[Kain] Ik wou dat ik er was om je te troosten en je vast te pakken...

...maar ik zit vast in m'n atelier. -Geen probleem. Dat snap ik.

[Kain] Maar je bent altijd welkom, hè. Anytime.

Als je er even uit wil, even weg van alles en iedereen...

Ik ben er voor je.

Kus. -Salut.

Een slechte dag, zegt hij dan. -Ach, valt wel mee.

Bèreke, je bent goed aan het stappen.

Ja, maar wij stappen dan ook, Yves. -Rap zal dat dan toch niet zijn.

Acht kilo afgevallen in een maand.

Als jullie maar klaar zijn voor de interclub.

Ik zou wel een andere polo aandoen, want deze hoort in een parenclub.

Of was het rood en is het afgegaan in de was?

[Yves] Allee, tot volgende week. -Dag, Yves.

Kijk hier nu eens rond.

Wat moet ik zien?

Middelmaat.

Jij vindt dat om te lachen? Ik vind het om te janken.

Is het zo'n dag?

Dan zal ik je een plezier doen met een heel goed verhaal.

Maar het blijft tussen ons, hè.

Ik meen het, hè. -Ja, ja.

Carolus Dockx, zegt je dat niks? -Carolus?

Nee.

Carl van bij Michielsen? -Voilà, dat is 'm.

Vanwaar ken jij Dockx? -Gewoon. Hij is een cliënt.

Hij heeft een heel speciaal testament laten opmaken.

O, ja? -Mhm.

Kom, vertel.

[Marjan] Kom, jongen. We moesten al weg zijn.

Dag, hè. [deur slaat dicht]

[camera klikt]

[man] Zou ik mogen vragen om heel even... -Wat bent u aan het doen?

Sorry, het is voor het overlijden van de schoonvader van John Beckers.

[Marjan] Zou u dat alstublieft niet willen doen? Stop ermee.

Stop.

Arno, rustig. -[John] Arno.

[man] Alsjeblieft, zeg. -[John] Godverdomme.

Wat is dat hier?

[man] Ik wilde gewoon... -Wis gewoon die foto's. Oké?

Wis ze nu gewoon.

Oké. Jezus.

Zijn ze gewist?

Alles weg.

Oké? -Nu jij nog.

[man] Prettige dag nog.

[Marjan] Dag, schat.

[John] Goed gedaan, jongen.

Wat zeg jij nu?

Jij moedigt dat aan? -Jou beschermen? Ja.

Komaan, John. Mij beschermen, onze minderjarige zoon. Meen je dat?

Is dat de stijl geworden, macho's onder elkaar?

Marjan...

Wat is er eigenlijk met jou?

John...

[Denise] Dat is chiquer, een mis om elf uur.

Ze zeggen dat ook zo, een elfuurmis.

[Marjan] Waarom is dat zo?

Omdat er voor chique mensen volk van over het hele land komt.

Zo kunnen zij op tijd op de begrafenis geraken.

Daarom is dat om elf uur en niet om tien uur.

[Marjan] Dat wist ik niet.

Denise, bedankt voor het komen. -Kindje, ik ben blij dat ik mag komen.

Maar allee, jij betekende zoveel voor papa.

Ik heb nooit begrepen waarom jullie niet zijn gaan samenwonen.

Hij wou dat niet, uit respect voor je moeder.

[Marjan] Maar allee...

We hebben het er nog over.

En je bent altijd welkom bij ons. -[Denise] Bedankt. Da's lief.

Ik zie je zaterdag. Ja?

Salut. Dag.

[ze klopt op de deur]

Dag, Kain, met Marjan. Ik sta voor je deur.

Maar ik passeer wel een andere keer.

Oh.

[Marjan] Oei.

Wat doe jij hier?

Ik kom Kain bezoeken.

Hij is...

Heb jij hier vannacht geslapen? -Ja.

O, dat wist ik niet.

Sorry.

Nee, het is oké. Ik hoef dat eigenlijk ook niet te weten.

Wil je binnenkomen?

Nee, zeg maar gewoon tegen Kain dat ik nog weleens passeer...

...of als hij in de buurt is van de galerij...

Oké. -Kom jij straks naar huis?

Eh...

Je ziet maar. -Ja.

Ga naar binnen. Het is koud.

[dreigende tonen]

[vrouw] Goeienavond.

Ook goeienavond.

Mijn excuses, meneer Beckers. Ik wou u niet laten schrikken.

Aangenaam. Benedicte De Pelsmaecker.

Mag ik twee minuutjes van uw tijd?

Ik wilde net vertrekken, maar zeg maar.

Ik wou u eerst en vooral condoleren met het verlies van uw schoonvader.

Ik heb Freddy ook gekend.

Ik heb hem altijd ongelooflijk gerespecteerd.

Dank je wel.

Ik ga het niet te lang maken, maar ik vroeg me af, meneer Beckers...

Beseft u wel hoe goed uw terreinen gelegen zijn?

Ja.

Het is in de haven eigenlijk hetzelfde als met appartementen aan de kust.

Er zijn drie dingen belangrijk, meneer Beckers.

De ligging, de ligging en ook nog eens de ligging.

Ik wil u graag een voorstel doen, een concreet en eenvoudig voorstel.

En dan weet u meteen waar u aan toe bent, nietwaar?

Ah, een voorstel.

Zeker. Maar u weet dat de terreinen niet te koop zijn?

Elke dinsdag- en vrijdagnacht...

...tussen tien uur 's avonds en vijf uur 's ochtends...

...wil ik dat mijn cliënten hier passeren met twee containers.

Om vijf uur stipt zijn ze weer weg. -Ik...

U krijgt er vijftienduizend euro per nacht voor. Cash.

Dat klinkt louche, mevrouw... -De Pelsmaecker.

Ja, louche.

In mijn oren klinkt dat vooral heel eenvoudig.

En welke containers worden hier dan versluisd?

Ik denk dat in die vijftienduizend euro per nacht ook wel de discretie zit...

...dat u dat niet hoeft te weten, meneer Beckers.

Dat is honderdtwintigduizend euro per maand.

Het kan aan mijn verleden liggen, maar dit lijkt wel verborgen camera.

Nee. Dat is wat we willen vermijden, elke vorm van aandacht.

Het is allemaal niet zo erg.

Ik heb hier ook nog met uw schoonvader gestaan.

Ik heb hem hetzelfde voorstel gedaan, maar hij heeft nee gezegd.

En dat was oké.

Maar ik dacht...

Misschien is het nu wel het overwegen waard.

We zijn tenslotte allemaal maar mensen, meneer Beckers.

En het is geen schande om een extra centje te kunnen gebruiken.

Denk er eens over na.

Je kunt me altijd bellen.

Ik vrees dat dat niks voor ons is. Toch bedankt.

Prima.

Het is ook geen schande om alsnog van gedacht te veranderen.

Nee, zeker niet.

Maar zoals gezegd, het is niks voor ons.

Dan wens ik u nog een fijne avond. -Ik u ook.

[auto start]

[auto rijdt weg]

Als je ziet hoeveel die blauwe besjes tegenwoordig kosten...

Dat is toch belachelijk? En dan komen die nog eens uit Peru.

Dat is veel te duur en ecologisch totaal niet meer te verantwoorden.

[Julie] Wijn?

Ja.

Waar is Arno? -Hij ligt al in zijn bed.

En papa?

Hij is weg. Ik weet niet waarnaartoe.

We hebben ruziegemaakt.

Ook dat nog.

Erg?

Ik hoop van niet.

We zijn allebei een beetje over onze toeren.

En dan kom ik nog met heel mijn...

Sorry, hè.

Jij moet geen sorry zeggen, schat. -Jawel, ik had je kunnen verwittigen.

Ben je verliefd?

Ik denk het.

Dat voel je toch?

Ja, zeker.

Het is wel...

...een slecht moment.

Verliefdheid komt altijd onverwacht.

Vind je het goed dat ik met Kain samen ben?

Hij is een mooie man. -En een lieve.

En veel ouder. -Ja...

Je vindt het niet goed, hè.

Ja... Ik zou dat niet mogen zeggen...

...maar ik ben bang dat hij je zal kwetsen.

Waarom?

Hij is een beetje een flierefluiter, toch?

Nu niet meer. Dat zegt hij toch.

Je hebt een goede smaak, schat.

Als je bang bent dat iets slecht zal aflopen, begin je aan niks meer.

Merci.

Allee. Waar blijft je vader nu?

[gsm trilt]

Ja, ik weet het.

Dit is maar voor even. En dan stop ik. Echt.

Spijtig dat je niet mee kunt komen.

Schol, jongen.

[dreigende muziek]

[voetstappen]

[er wordt aangebeld]

Dag, Carl. -Patrick.

Stoor ik?

Doe de deur maar dicht, hoor.

Allee, een vogel.

[Patrick fluit]

[Patrick] Hela.

Wat doet Patrick voor m'n deur?

Dat is toch wat je denkt, Carl?

Wel, Carl. Ik ben hier om mijn respect voor jou te betuigen.

Respect voor je grote hart.

Carl, jij bent een voorbeeld voor de jeugd.

Want jij weet nog wat zwijgen is.

Wat is er?

[dreigende muziek]

Ik weet dat je de vader bent van Ella Goes.

En dat je haar moeder hebt beloofd dat nooit tegen iemand te zeggen.

Chapeau, Carl.

Want dat is een ongelooflijk geheim.

En maar goed ook.

Want Ella is gelukkig.

En Ella hoeft helemaal niet te weten wie haar echte papa is.

Klootzak. Van wie weet jij dat? -Sst.

Wat wil je? -Rustig.

Wat wil je?

Zorg ervoor dat ik de zaak kan overnemen.

Ik zal er een goeie prijs voor betalen en iedereen mag blijven.

Freddy is nog niet eens begraven, smeerlap.

Hebben we een deal?

Hoe weet ik dat je me niet nog eens gaat chanteren?

Dat weet je niet.

Je zal me moeten geloven.

Jij zorgt ervoor dat ik Michielsen kan kopen en ik laat Ella met rust.

Maar ja, dat hangt natuurlijk allemaal van jou af, Carl.

[Carl] Nu ga je goed naar mij luisteren.

Ten eerste, ik ga dat niet doen. Nooit.

En ten tweede, jij houdt je bakkes over Ella.

Bol het af.

Bol het af.

Tot snel, Carl.

[voorbijrazende trein]

[sombere muziek]

[vlieg zoemt]

[muziek zwelt aan]

[titelmuziek]

[Patrick] Carl, komaan. Geen ruzie vandaag.

Uit respect voor Freddy.

Respect voor Freddy...

Je hebt hem kapotgemaakt.

Klootzak.

[Patrick] Jij bent hier nu toch de grote baas?

Zullen wij eens praten?

[het hek piept]

[John] Klootzakken. Dat is mij vuil pakken.

[camera klikt]

[Marjan] Alles is mislukt.

[John] Maar wat zeg jij nu?

[Marjan] Jij doet alsof alles oké is.

Ze gaan je schulden niet kwijtschelden omdat papa dood is.

[John] Geloof mij nu maar gewoon.

Dat zou het makkelijkste zijn.

[John] En het eerlijkste, schat.

[John] Er komen betere tijden aan, denk ik.

Voor ons allemaal. -[Julie] O, ja?

Vertrouw me nu maar.

[John] Goeiendag. Kan ik mevrouw De Pelsmaecker spreken?