Original subtitles

[onheilspellende muziek]

[gsm rinkelt]

[voicemail] U hebt één nieuw bericht.

[man] John, Freddy hier.

Als je hier wat rapper zou kunnen zijn, zou dat heel goed zijn.

[harde klap]

O, fuck. O, fuck.

[man] De wereld is groot, maar soms ook heel klein.

En jij bepaalt zelf hoe groot je wereld wordt.

Jij moet je er goed in voelen.

Jij moet kunnen zeggen: hier voel ik me thuis.

En als dat huis in het begin een beetje klein is, is dat niet erg.

Naarmate jij je sterker en sterker voelt...

...kan je je wereld weer groter en groter maken.

Het belangrijkste is dat jij zelf beslist.

Zonder stress. Stap voor stap.

En laat je vooral niet forceren...

...door je vrouw, je maten...

...de boekjes.

Kijk, John. Ik zal eerlijk met je zijn.

Ik heb hier al veel mensen zien vertrekken. Het grote verschil...

...tussen zij die wegblijven en anderen die hier vroeg of laat toch terug staan...

...is de wil om het beter te doen.

Jaja.

Echt, ik wil niks liever, dokter.

Goed. Dan ben ik zeker dat we elkaar niet meer zullen terugzien.

Merci. Dat hoop ik ook.

Hey.

Dag, meneer Beckers. -Dag, schat.

Dag, jongen. -Dag, pa.

Hoe is het?

Dag, schat.

[dokter] Er is nog een klein dingetje.

Het was wat ongepast tijdens de behandeling.

Mijn vrouw is een enorm grote fan van je. Zou je het erg vinden om...

Nee, natuurlijk. -Het is een beetje onnozel.

[camera klikt]

Kom, zeg. -Ga maar gewoon naar de auto.

Nee, kom. Ik regel het wel.

Allee, hop.

[camera klikt]

[John] Komaan, Dirk.

Dit is echt privé. -[Dirk] Ik doe gewoon mijn job.

[John] Ik weet het, maar... voor één keer?

Zeg gewoon dat we al weg waren toen je hier aankwam.

Allee... Voor deze keer dan.

Maar pas op als ik je in een andere krant zie staan.

Dat zal niet gebeuren.

De mensen zijn niet meer geïnteresseerd in mij.

Je blijft een BV, John. De mensen willen weten hoe het met je is.

Maar ça va. -[John] Merci.

Ça va? -Ça va.

Wil jij rijden? -Mhm.

[titelmuziek]

♪ why did love ♪

♪ put a gun in my hand? ♪

♪ why did love put a gun in my hand? ♪

♪ why did love ♪

♪ put a gun in my hand? ♪

♪ in my bed, in my head, in my hand ♪

♪ was it for redemption? ♪

♪ was it for revenge? ♪

♪ was it for the bottle? ♪

♪ was it for the ledge? ♪

♪ was it for the thrill of pushing my hope to the edge? ♪

♪ why did love, why did love put a gun in my hand? ♪

[vrouw] Je bent vermagerd.

Ja... Het zal toch niet veel zijn.

Sorry.

Zeg, dat is toch niks. Wat is dat nu?

Alles komt toch goed?

Alles komt altijd goed.

[John] Ik hoop het.

Ik had nochtans veel goesting.

Dat weet ik.

Ik zal maar denken dat ik me niet mag forceren, zeker?

Maar dit is toch echt... -Dat komt wel terug.

Kom hier.

Ik ben zo blij dat je weer thuis bent.

Alles komt goed.

En met de kinderen ook.

Ze doen een beetje raar.

We hebben gewoon twee rare kinderen gemaakt.

Maar iedereen is blij dat je terug bent.

Wij gaan hier goed voor je zorgen.

Het is lekker, schat. -Stelt niet veel voor.

Zit er witte wijn in?

Julie...

[John] Ja, Julie. Er zit witte wijn in.

Maar die alcohol verdampt, hè? Anders zou ik het niet aan jou geven.

Natuurlijk niet.

Waarom zit Arno eigenlijk alleen?

Arno zit toch niet alleen?

Zit jij alleen, Arno?

Ik vind dat triest.

Ik vind dat niet erg. -Ik wel.

Zeg, mannen. Kunnen we rustig samen zitten?

[John] Allee, Julie. Eet voort.

[Freddy] Hoelang was dat geleden? -[vrouw] Wat?

[Freddy] Dat ik hier in slaap val en pas 's morgens wakker word.

Het is bijna halfnegen.

[vrouw] Het zal nodig geweest zijn, zeker? Heb je zorgen, zoetje?

Maar nee.

Heb je nog tijd?

[gsm rinkelt]

Ik wel.

[Freddy] Het is Marjan.

Heb je nog klanten?

Hey. Dag, schatje. -Hey, papa. Ben jij er al?

[Freddy] Nee.

Ik ben over een twintigtal minuutjes op kantoor.

[Marjan] Je zal er toch zijn als hij aankomt?

Ja, ik ben er zeker als hij aankomt.

Natuurlijk. Natuurlijk ben ik er dan.

[Marjan] Sorry. Ik ben een beetje zenuwachtig.

Het is allemaal zo nieuw voor hem.

En hij is zo fragiel.

Je zou hem moeten zien. Als je dat vergelijkt met vroeger...

[Freddy] Ja, maar... Schatje, maak je geen zorgen.

Zeg, je moet John niet onderschatten.

En je weet wat ik altijd zeg.

Alles komt goed. Alles komt altijd goed.

Trouwens, ik heb heel goed nieuws.

Volgende week heb ik dat geld.

Dan ben jij van al die schulden af.

En dan is dat allemaal van de baan.

Dat is echt een nieuwe start. -O, papa. Echt geweldig.

Ik weet niet hoe ik je kan bedanken. Merci. Dit was echt de laatste keer.

[Freddy] Ja, ik hoop het. Want dan is het geld op.

Maar ik ga je laten, zodat ik op tijd ben.

[Marjan] Merci, papa. Dag. -[Freddy] Dag.

[spannende muziek]

[Freddy] Hier is hij. -Dag, pa.

Hey, gast.

Je ziet er goed uit. -Merci.

Ja.

En? Zie je het zitten vandaag? -Absoluut.

Je hebt toch niet te veel last van... -Nee, niks.

Vind je het vervelend dat ik dat vraag? -Totaal niet. Echt niet.

Kom. We gaan even wandelen.

[John] Straf, hè.

Ik woon hier al mijn hele leven en nu pas zie ik hoe groot de haven is.

[Freddy] Dan ben je klein, hè?

De hele wereld komt hier binnen en gaat hier buiten.

En daar zorgen wij mee voor.

Wij hebben de beste grond van de hele haven, jongen. Echt waar.

Van wie zijn al die gebouwen?

[Freddy] Dat daar? Dat is allemaal van dezelfde gast, Patrick De Beco.

Amai. -Ja.

Wij zijn dan misschien maar klein, maar wel proper.

[John] Er valt dus niks van de boot?

Dat mag niet, John.

Nee, dat zal je zelf wel zien. Wij doen niks verkeerds. Echt niet.

Ja, weet je wat nu wel? Af en toe wat spullen van Lacoste en zo.

En valse horloges, flesjes Chinese parfum...

Dat natuurlijk wel. Maar dat is het dan ook.

Echt illegale dingen en dingen die niet kunnen...

Afblijven, John. Echt waar.

Dat lijkt me op termijn het verstandigste. -Ja.

Of lomp, want rijk word je er natuurlijk niet van.

Wat ik nog wilde zeggen... Marjan heeft het verteld. Merci, hè.

Nee, ik vind dat echt ongelooflijk. Ik betaal alles terug.

Trek het je niet aan. Dat komt in orde.

Hier is hij.

John Beckers. Aangenaam. -Carl Dockx.

Klaar?

Waarvoor?

Heb je hem nog niks gezegd? [Freddy proest]

Hoezo? Waarover?

Kom.

Kom maar eens mee.

[geluid van omhooggaande lift]

Mijn oom had een heel grote hond.

O, het is een heel brave. Hij doet niks. Ken je dat?

Ai.

Op een dag kwam hij naar mij.

Zo, hè. Dab, dab, dab.

En dan sta je daar, als een onnozelaar. -Ja.

Ineens springt hij op mij.

In een reflex stamp ik hem van me af.

En ik zeg: Wat is er?

En?

Wel, ik heb mijn hele leven gevoetbald.

Dat was dus keihard.

Dat beest vloog twee of drie meter achteruit.

Hij krabbelt recht en komt terug. Vol gas. Attaque.

Ik stamp hem weer.

Op zijn kop.

Hij jankt. Maar hij blijft liggen.

Ik ga ernaartoe en ik stamp hem nog eens.

Maar nu hier.

En nog eens. Hier.

En? -Ja...

Die kon dat niet meer voortvertellen.

[lift stopt]

Amai.

[Carl] Kijk hier maar eens je ogen uit.

Hier mag niet iedereen komen.

Kom maar eens mee.

Je hebt dus geen schrik van honden?

Niet van honden. En ook niet van iets anders.

Kom maar eens kijken. -Nee.

Allee.

Ja.

Dat is wel wat, hè.

Wanneer is dat gebeurd? -Wat?

Met die hond.

Gisterenavond.

[Carl lacht]

Dat is niet waar, of wat?

[man] Hey, Carl. Tot op de bananenboot, hè.

Dacht je dat ze alleen op tv de mensen iets kunnen wijsmaken?

Schrikschijter.

Zeg, die bananenboot. Wat is dat eigenlijk?

Da's niks. Dat is wat quatsch die de dokwerkers onder elkaar verkopen.

[man] Een goede middag. -[vrouw] Hey.

Hey.

De meester zelf is er.

Ja. Natuurlijk ben ik hier zelf, lieverd.

Want?

Want vertrouwen is goed, maar controle is beter.

[Marjan] Amai. Stalin.

Nee, dat is niet Stalin. Lenin.

Ben je zeker? -Heel zeker, ja.

[man] Zeg, het is hier mooi geworden, hè.

[Marjan] Ja? -Echt heel goed gedaan.

Wauw.

Dankbare ruimte ook, maar...

Dankbaarheid is een ziekte waar alleen honden aan lijden.

Sowieso. -[Marjan] En die is van Stalin.

Echt? -Mhm.

Jij bent zo goed, hè.

Ja, hè. Dank je wel. -Jij bent zo goed, goed, goed.

Zeg, ik lees die troep niet...

...maar ik ging vanochtend sigaretten halen.

Ja. Ik weet wat je bedoelt.

Hoe is het met hem?

Moeilijk. Maar we komen er wel.

Mooi.

Mooi. Mooi, echt heel mooi. Heel goed gedaan.

Merci.

Dit is minder glamour dan vroeger, zeker? -Bwah.

Maar je moet dat niet overschatten, glamour en tv.

Meestal is dat eigenlijk heel gewoon. -Daar geloof ik niks van.

Maar ik ben blij dat ik wat versterking krijg.

Ik hoop voor jou dat ik niet te veel zal zagen.

Soms praat ik ook wat te veel, maar dan moet je het gewoon zeggen.

Oké.

Ik kan ook een heel toffe zijn, hoor. -Daar twijfel ik niet aan.

[Freddy] Awel, zo'n schrikschijter?

Allee, de tamtam heeft z'n werk gedaan.

Ja... Het is daar hoog, hè. -Dat is vrij hoog, ja.

Ik hoor dat je even moest bekomen. -Zeg, wat heb jij allemaal gezegd?

[Carl] Ik? Niks. Ik zeg nooit iets.

[Freddy] Da's waar. Hij spreekt nooit, hij liegt nooit.

En schrik heeft Carl ook nooit. -[vrouw] Niet geloven, John. Niet geloven.

Hier. Ik ben blij dat het al klikt tussen madame en onze nieuwe hier.

Maar na daarnet geloof ik dat wel van Carl.

Alhoewel, ik denk dat iedereen wel van iets schrik heeft.

Ja, zeker. -En jij, pa?

[Freddy] Het is misschien raar voor iemand van de haven...

...maar ik ben bang om te verdrinken.

Echt waar. Je mag met mij alles doen, maar onder water en zo... Nee.

Dat snap ik wel. Ik heb dat zelf ook een beetje.

Ook dat nog.

[vrouw] Lief zijn hè, Carl. -[John] Nee, ik kan daar wel tegen.

Hoor je het? Hij vindt het niet erg.

[Freddy] Ella, heb jij de Singapore al afgestempeld?

[Ella] Nee, maar ik zal het eerst even doen.

[onheilspellende muziek]

[sombere muziek]

[vrouw] Hij is toch van de tv?

[hartmonitor piept]

[John] Sorry, maat.

Sorry dat het zo lang heeft geduurd.

[gsm trilt]

Godverdomme.

[getik van toetsen]

[spannende muziek]

[John] Zeg, die Carl.

Die wil je niet tegen je hebben.

Hij heeft me een verhaal verteld over hoe hij een hond gedood heeft.

Een gewone is dat niet. -[Marjan] Ze sluiten je niet voor niks op.

[Julie] Heeft Carl in de gevangenis gezeten?

[Marjan] Ja, en lang.

Bompa heeft hem weer een toekomst gegeven.

Niemand wou hem nog hebben.

[iemand belt aan]

Arno, doe jij even open? Het is bompa.

En waarom?

Omdat iedereen recht heeft op een tweede kans, zeker?

Nee, waarom heeft hij vastgezeten?

Dat weet ik niet. Dat heeft bompa nooit willen zeggen.

Waarom niet? -[Freddy] Hier, mijn schatjes.

Hey.

Hey.

Hier, havenman.

Zeg, we hadden het net over het werk. Hoelang werkt Carl al bij je?

Dockx? Jongens toch. Al veel te lang.

[Julie] En waarom heeft hij in de gevangenis gezeten?

Het enige wat telt, Julie, is dat dat al lang geleden is...

...en dat Carl een gouden gast is.

[Freddy] Maar jongens, dat kan toch smaken.

Vroeger was zondag een dag waarop ik met mezelf geen blijf wist.

En nu is het het enige waar ik naar uitkijk.

Nee, maar... Dat mag al eens gezegd worden.

[Marjan] Dat is lief.

[sombere muziek]

[iemand fluit]

[hartmonitor piept]

[vrouw] Hallo. -[Freddy] Heb je volk?

[vrouw] Nee, ik ben alleen. Ben je je sleutel vergeten?

Ja, de sleutel wel. Maar jou niet. -Onnozelaar.

[Freddy] Hela. -[vrouw] Zot.

[Marjan] Papa doet dat niet met opzet. Hij denkt daar gewoon niet bij na.

Van dat drinken.

Natuurlijk niet.

Hij moet daar ook niet over nadenken. Ik moet dat doen.

Wat telt, is dat ik de wil heb. Ik moet de wil hebben.

Men heeft het lastiger met het feit dat ik stop met tv, dan met de drank.

Ik heb zo zitten denken. Ik ben al 15, 20 jaar lang de vrouw van.

Ja, dat is toch je familienaam? Marjan, de vrouw van John Beckers.

Serieus. -Ja, serieus.

Jij zal altijd een tv-vedette blijven, of je dat nu wilt of niet.

Jij kan je verleden willen vergeten, maar de mensen vergeten het nooit.

En zo blijf ik ook altijd de vrouw van.

Daar kan ik niks aan doen, schat. -Dat weet ik.

Maar het is niet altijd makkelijk.

Ik ben wel fier op je.

[onheilspellende muziek]

Wat nu weer?

Goeiemorgen.

Ik keek in mijn spiegel en ik dacht: ik ga toch even goeiendag zeggen.

Patrick De Beco. Aangenaam.

Carl. -Aangenaam. John Beckers.

Ja, ik had al opgevangen dat u de firma Michielsen komt versterken.

Verrassende keuze.

Desalniettemin, welkom in de haven.

John is de schoonzoon van Freddy. -[Patrick] En een tv-legende.

Maar het meest benijdenswaardige: de man van Marjan Michielsen.

Juist hè, Carl?

De man van Marjan, zo word ik het liefst genoemd.

Topgalerij, hè. Een heel mooie, interessante galerij.

Zeg, maar wij zien elkaar op de bananenboot, zeker?

Absoluut.

En nog eens proficiat met je bedrijf. Het is groot, hè?

Ja... We doen ons best.

Allee, nog een fijne dag, heren.

[John] Allee zeg, de bananenboot.

Quatsch die dokwerkers verkopen.

En? Hebt u al iets gezien?

Ik heb al iets gezien, ja. -Fijn. En wat?

Raad eens.

Wat als ik fout raad?

Dan koop ik het niet.

Oké.

Dat.

Ongelooflijk. -Ja?

Ja.

Proficiat, meneer De Beco. U hebt een heel goeie smaak.

Bedankt.

[spannende muziek]

[hartmonitor piept]

[man] Meneer Beckers. -Dag, dokter.

[dokter] Het doet me een ongelooflijk groot plezier u hier live te zien.

Bedankt. Ik ben ook heel blij. U weet dat ik hier eigenlijk niet ben?

Ja, natuurlijk. Vanzelfsprekend.

Ik heb u mijn woord gegeven. En een woord is voor mij een woord.

Met wat goede wil valt dat allemaal onder de medische geheimhouding.

Ik apprecieer dat enorm. -Ja.

Maar goed. Hoe gaat het met u?

Ja, goed. -Goed?

Ja. Beter? -Ja.

Het is zwaar geweest, zeker? -Ja, heel zwaar.

Moeilijk, ja.

Ik denk dat het nog zwaar zal zijn. -Ongetwijfeld.

Hoe gaat het intussen met Barry?

De toestand is stabiel.

In die zin dat...

Ik had u aan de telefoon al gezegd dat er weinig zicht is op verbetering.

Hij leeft bij dag en nacht.

Zijn ogen zijn open, zijn baard groeit, hij ademt.

Hij leeft, maar zonder dat hij dat zelf beseft.

Het is een vegetatieve toestand, zoals dat heet.

Maar dan is er nog dat andere probleem, meneer Beckers.

Ik heb het wat kunnen rekken...

...maar hij kan hier niet blijven. [gsm trilt]

Godverdomme. -Ja, sorry.

Nee, het is... -Ja, natuurlijk.

We zullen echt moeten kijken naar een andere oplossing voor Barry.

[gsm trilt]

Sorry.

[John] Nee, ik...

Bedankt voor uw goede zorgen. En ik los dat op met...

Mocht er nog iets zijn, u kunt me altijd bereiken.

Dag, meneer Beckers.

[telefoon rinkelt]

[Ella] Bij Michielsen, goeiemiddag. -[Marjan] Dag, Ella. Marjan hier.

Dag, Marjan. -Is John daar nog?

Nee, hij is al even vertrokken.

Oké, en weet jij naar waar? Ik kan hem niet bereiken.

[Ella] Wacht. Ik vraag het hier even.

Carl, weet jij waar John is? Ik heb Marjan aan de lijn.

[Carl] Hij ging naar huis, zei hij.

Hij zou al thuis moeten zijn.

Hoe laat is hij dan vertrokken?

[Ella] Wacht, hè. Wanneer is hij vertrokken?

Twee uur geleden al.

Zeg hem dat hij vanavond z'n kostuum niet vergeet aan te doen.

Tot morgen, maatje.

Alles komt goed.

[gsm rinkelt]

Hey. -[John] Sorry, schat.

Ik zie nu pas dat je gebeld hebt.

[Marjan] Waar ben je?

Op kantoor. Maar ik kom nu naar huis.

Ah, ja.

Ik wou laten weten dat Julie en Arno vanavond later gaan thuiskomen...

...en dat ik ook niet meer naar huis kom.

Ik wou je veel plezier wensen vanavond.

Dat zal lukken. Ik neem thuis nog een douche en ik doe andere kleren aan.

Ja. Doe je kostuum aan, hè? -Ja. Tot vannacht.

Dikke zoen. -Salut.

[opzwepende muziek]

[Freddy] Och, daar. Zie 'm.

Wel, Staf. Wat is er? Ben je al weg? -Ja, jongen. Zwijg stil.

Dag, meneer Beckers. -Dag, meneer.

Welkom in het echte leven. Nog geen klachten, hoop ik?

Voorlopig niet. Ik hoop voor u hetzelfde.

Zeker en vast. Maar nu moet ik gaan. Ik vertrek straks naar Tenerife.

Voor het werk?

Alvast niet voor het plezier, want het is met 't vrouwtje.

Hier. Zorg dat hij goed terechtkomt.

Geef maar aan John. Hij is hier voor het eerst.

Serieus? Wel, hier dan.

Welkom in de haven, waar heel veel gebeurt...

...maar waar nooit iets gebeurd is. Snap je?

[man] Beckers. De buit is binnen.

Topprogramma. -[Staf] Dat zal je nog lang moeten horen.

Dat ben ik gewoon. -[Staf] Ik ken dat.

Op een veel kleiner niveau ben ik ook bekend. En da's niet altijd plezant.

Nu moet ik door. Anders mis ik m'n vliegtuig.

Vriendelijke mens.

De commissaris? Absoluut.

Maar toch altijd heel voorzichtig mee blijven.

Waarom?

In de haven dragen de grootste bandieten een blauw kostuum.

Kom.

[opzwepende muziek]

[man] Kijk eens aan, John. Wat doe jij hier?

Wat kom jij hier doen?

Ik werk hier, bij de traiteur. -Alles goed?

Ja. Mager en gezond. -Ik zie het.

Zeg, wat drink je van mij? -Plat water.

Plat water?

Ik heb de boekjes ook gelezen, hoor. Ik snap het.

Plat water.

[man] Vrienden van de bananenboot, de hoorn heeft geblazen.

Dus roep allemaal: Het is tijd voor... -[allen] Bananen.

Het is tijd voor... -Bananen.

[man] Feesten.

[allen] Bananen, bananen, bananen.

[Freddy] John, kom eens.

Ça va, jongen? -Ja.

Speciaal. -Ja.

Dat is raar als je nuchter bent. -Dat zal wel.

Iets anders. Kan je mij een plezier doen?

Natuurlijk. -Kan jij me thuis afzetten?

Geen probleem. -Oké. Over exact... een uur.

Kom me oppikken aan dok 32. Lukt dat?

Dat zal lukken.

Zeg, en waarom dok 32? -Ja, ik moet daar nog iets doen.

Ik zou alleen willen dat je tegen niemand zegt dat ik weg ben.

En zeg tegen niemand dat je mij gaat oppikken.

Goed, pa.

Maar... Echt, hè.

Ja, over exact een uur sta ik aan dok 32.

Goed.

Merci.

[spannende muziek]

[John] Dit is de voicemail van John Beckers. Bericht na de biep.

[biep]

John, Freddy hier.

Als je dit hoort en wat rapper hier kunt zijn, zou dat wel goed zijn.

[gedempte achtergrondgeluiden]

[gsm rinkelt]

[voicemail] U hebt één nieuw bericht.

[Freddy] John, Freddy hier.

Als je hier wat rapper zou kunnen zijn, zou dat heel goed zijn.

Ik heb iets gedaan dat ik niet had mogen doen. Ik bedoelde het goed.

Tot zo.

[harde klap]

[onheilspellende muziek]

O, fuck. O, fuck.

Fuck.

Pa?

Pa.

Freddy.

[vrouw] Hallo, met de noodcentrale van de politie.

Hallo? Is daar iemand?

Hallo?

Zeg. Jij laat me nogal schrikken. -Oh?

Schat. -Wat ben je aan het doen?

Sorry, ik probeerde stil te zijn. -Ben je al lang thuis?

Ik kan mijn groene Nikes niet vinden. -Wat?

[John] Mijn groene Nikes.

Ik had zin om nog even te gaan lopen.

Schat, ik zal echt niet kwaad zijn als er iets gebeurd is...

...maar ik wil dat je eerlijk bent tegen mij.

Oké.

Heb je iets gedronken op dat feestje?

Nee.

Maar nee. Zeg... -Ik vind dat je een beetje raar doet.

Ik ben er voor je.

Ik had gewoon nog geen zin om te gaan slapen. Ik ben nog niet moe.

Zouden die nog op zolder liggen? -Dat zou kunnen.

Was het plezant op de bananenboot?

Ja. Jaja.

Heeft papa zich wat gedragen?

Was hij zat? -Huh?

Was hij zat? -Nee.

Een beetje in de wind misschien.

[Marjan] Kom. Kom nu maar mee slapen. Je vindt ze morgen wel.

Morgen ga ik zeker lopen.

Dat is goed. Als je maar terugkomt.

Slaapwel. -Slaapwel.

John? -Mhm.

Ik ben zo blij dat je thuis bent.

[titelmuziek]

[Carl] Waar is Freddy?

[Marjan] Waar blijft hij nu?

Er zal toch niks zijn?

Maar nee. Je overdrijft, schat.

[Marjan] John, je moet iets weten over Arno.

Ik denk wel dat je zal schrikken.

[John] Beckers zal alles oplossen, jongen.

Alles komt goed.

[vrouw] Dat was de laatste keer dat je je vader hebt gezien?

[Marjan] John?

John.

Wat is er?