Original subtitles

ΔΙΑΚΟΠΈΣ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΊΑ

Θα ήθελα να μάθω πώς ήρθατε από την Αγγλία σε αυτό.

Κοτόπουλα! Ζωντανά κοτόπουλα!

Λουλούδια, δεσποινίς;

Όμορφα λουλούδια!

Προσέξτε την οδήγησή σας!

- Υπάρχουν πολλοί; - Δεσποινίς, έχω μόνο δύο χέρια.

- Υπάρχει άλλη αντλία; - Στην επόμενη πόλη, ένα χιλιόμετρο μακριά.

- Βενζίνη; - Ποια βενζίνη; Φύγε από τη μέση!

Ανοίξτε δρόμο!

Πάμε!

Σας ευχαριστώ, αυτό είναι πολύ ευγενικό. Μπορείτε να με πετάξετε;

- Φτάνω στην Porta Furba. - Ωραία, θα έρθουμε κι εμείς.

Hilde!

Κανονικά, αν δουν δύο, κανείς δεν σταματάει.

- Αλλά υπάρχει μόνο μία θέση. - Μην ανησυχείτε. Θα τα καταφέρουμε.

Προτιμώ να κάθομαι πίσω. Μου αρέσει ο καθαρός αέρας στο πρόσωπό μου.

Έι, τουλάχιστον πρόσεχε το κεφάλι μου! Πρόσεχε με το κεφάλι μου!

Συγγνώμη, είναι λίγο βαριά.

Δόξα τω Θεώ, αυτό συνέβη. Είμαστε εδώ σχεδόν τρεις ώρες.

Είναι ένα κακό μέρος, δεσποινίς.

- Μπορούμε να φύγουμε. - Αλλά αυτό το σακίδιο είναι μούσκεμα.

Κάναμε το πλυντήριο αλλά δεν είχαμε χρόνο να τα στεγνώσουμε.

Ίσως είμαστε λίγο επιθετικοί, παρακαλώ συγχωρέστε μας.

Αυτό είναι ένα ωραίο αυτοκίνητο, αν και λίγο άβολο. Συνήθως σταματάμε μεγάλα αυτοκίνητα.

Τι λες;

- Είναι η πρώτη φορά που συλλέγετε οτοστόπ; - Ναι - Είναι παράξενο.

Ξέρετε πόσοι οτοστόπ ταξιδεύουν στην Ευρώπη το καλοκαίρι;

Περισσότερα από 400.000!

Ελπίζω να μην τους συναντήσω όλους!

- Γεια σας! - Γεια σας!

- Τους συναντήσαμε το περασμένο καλοκαίρι στη Νίκαια. - Δεν έχουν έρθει πολύ μακριά σε ένα χρόνο.

- Είσαι Άγγλος; - Ναι, είμαι.

Δεν είμαστε. Η Hilde είναι Γερμανίδα και εγώ είμαι Γαλλίδα, από το Παρίσι. Είμαστε φοιτητές.

Τζοσέτ, μπορείς να κάνεις ησυχία για λίγο; Η κυρία δεν ενδιαφέρεται για τα πράγματά μας.

Κάθε πολιτισμένο άτομο θα πρέπει να ενδιαφέρεται για τις υποθέσεις των άλλων.

Το είπε ο πιο αξιολάτρευτος άνθρωπος θεατρικός άνθρωπος που έχω γνωρίσει ποτέ.

- Ήθελε να μπω στην εταιρεία του. - Θέλεις να μείνεις ακίνητος με τα πόδια σου;

Μυρμηγκιάζω! Είναι πολύ στενάχωρα σε αυτό το αυτοκίνητο!

- Αν σας ενοχλώ, μπορώ να κατέβω. - Josette, σταμάτα!

Δεν είπα τίποτα, συγγνώμη.

Θα έπρεπε να φανταστώ ότι ένα τέτοιο αυτοκίνητο θα ανήκε σε Ένα λευκό MG! Φαντάσου!

Λοιπόν; Λοιπόν, κατεβαίνουμε.

Λυπάμαι, αλλά όταν κάποιος είναι τόσο... ευάλωτος, είναι καλύτερα να μείνει στο σπίτι.

Ναι, αλλά δυστυχώς, ακόμη και αν το ήθελα, δεν θα μπορούσα! Δεν θα μπορούσα!

- Ξέρετε ότι μας τελείωσε η βενζίνη; Και για όλα φταις εσύ! - Εγώ φταίω;

Αν το κεφάλι μου δεν είχε ζεσταθεί, θα θυμόμουν να σταματήσω σε ένα Θα θυμόμουν να σταματήσω σε μια αντλία.

- Εγώ φταίω που έχω άδειο κεφάλι; - Βγάλε το σκασμό!

Εντάξει, θα το βουλώσω. Εσείς οι δύο θα το χειριστείτε μόνοι σας.

- Κοίτα, είναι μόλις ένα χιλιόμετρο. - Νομίζεις ότι είναι διασκεδαστικό να το κάνεις με τα πόδια;

- Αν θέλεις, θα πάω εγώ. - Όχι, γιατί;

Σπρώχνουμε το αυτοκίνητο στο λόφο και μετά κατεβαίνουμε με τη μηχανή σταματημένη, σωστά;

- Ω, σωστά. - Εντάξει, πάμε.

Έλα, ας σπρώξουμε.

- Βγάλτε το φρένο. - Α, ναι.

Σχεδόν φτάσαμε.

Φρένο, φρένο!

Επιθεωρητά! Αυτό είναι το μόνο που βρήκαμε.

Δεσποινίς, μην ανησυχείτε. Ξέρετε τι θα κάνουμε;

Πάρε το τζιπ! Θα τη συνοδεύσω. στον Άγγλο πρόξενο. Είναι εδώ στο Πορτοφίνο.

Ελάτε να καταθέσετε να καταθέσετε.

Έλα! Σπίτι! Το σόου τελείωσε! Φύγετε!

Πάμε.

Επιθεωρητά, δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα για να πάρετε πίσω το αυτοκίνητο;

Ούτε καν με ποντόνι Γένοβα, δεσποινίς. Βλέπετε αυτό το σταυρό;

Εδώ, το 17, ένα αγγλικό πλοίο 10.000 τόνων ναυάγησε και τόνων ναυάγησε και δεν ανακτήθηκε ποτέ.

Αυτό δεν είναι ένα τυχερό μέρος για τους Άγγλους. Τι κάνεις; Τι κάνεις;

Παγωτό! Παγωτό!

Φράουλες! Φιστίκια! Φουντούκια! Παγωτό!

- Σταμάτα! - Τι συμβαίνει;

Μια μαύρη γάτα, δεν βλέπεις; Φέρνει κακή τύχη. Ευτυχώς που την είδα.

Μπορούμε να συνεχίσουμε.

Φτάσαμε.

Ελάτε, κυρίες μου. Είμαι σίγουρος ότι θα το βρούμε.

Περνάει όλη την ημέρα εδώ μέσα.

Εσύ, περίμενε εδώ.

Ας παίξουμε! Αν δεν κερδίσω αυτή τη φορά, ορκίζομαι ότι θα φάω το ποτήρι μου.

- Καλημέρα, κύριε Wimbley. - Γεια σας, κύριε Wimbley.

-Αυτή είναι η δεσποινίς... - Όχι, όχι, όχι! Σου ζητάω μια κάλτσα και μου δίνεις πέντε!

- Margaret Topper. - Πώς είστε;

- Αυτός είναι ο Άγγλος πρόξενος. - Καλά έκανες και μου το είπες.

- Τι είδους αυτοκίνητο ήταν; - Πώς; Το βρήκατε;

Πρόκειται για μια μικρή πόλη. Τα πράγματα είναι είναι γνωστά πριν συμβούν.

- Κύριε Wimbley, είστε έτοιμος μέσα. - Σας ευχαριστώ.

- Έχουν φάει; - Όχι.

- Έλα μαζί μου. - Είπε ότι αν δεν κέρδιζε, θα έτρωγε το ποτήρι.

Προτιμώ τα σπαγγέτι με πέστο. Θα μείνεις κι εσύ;

Όχι, σήμερα είναι η λιτανεία του San Giovanni. Οκτώ χιλιόμετρα με τα πόδια.

Αν φάω μαζί σου, θα πρέπει να να πάρουν εμένα αντί για τον άγιο.

- Ας πάμε στο τραπέζι. Θα μου πουν τα πάντα ενώ τρώμε. - Μπράβο!

- Επιθεωρητά, θέλετε να παίξετε; - Λοιπόν, αλλά μόνο με το ένα χέρι, ε;

Λίγο ακόμα, παρακαλώ.

Θα πρέπει να ξέρετε ότι βρίσκω και τους δύο πολύ ωραία.

Και εσύ, τώρα που σε είδα να τρως, αρχίζω να σε συμπαθώ κι εγώ.

- Εκτός από τον χαρακτήρα. - Τι γίνεται με τον χαρακτήρα μου;

Αγαπητή μου, είναι μοναχοπαίδι, έτσι δεν είναι;

Ναι, αλλά τι σχέση έχει αυτό;

Όποτε έχει ταξιδέψει, ήταν πάντα με τον μπαμπά, τη μαμά και πολλούς συγγενείς.

- Δεν είμαι με κανέναν τώρα. - Ακριβώς.

Μια γενναία χειρονομία.

Ήθελε να αποδείξει ότι ήταν ικανή να ταξιδέψει μόνη της...

Με ταξιδιωτικές επιταγές, τα ξενοδοχεία και ένα προσωπικό αυτοκίνητο.

Αλλά αν του έλειπαν όλα αυτά, δεν θα αργούσε να επιστρέψει στην πατρίδα του.

Και τι πρέπει να κάνω;

Τι κάνουν οι φίλοι της;

Υπό τις ίδιες συνθήκες, συνεχίζουν να να ταξιδεύουν, να έρχονται και να φεύγουν όπως θέλουν.

Και διασκεδάζουν. Δεσποινίς, δεν μπορείτε να αφήσετε αυτό αυτή την ευκαιρία να ταξιδέψετε στην Ιταλία.

Είμαι εδώ για χρόνια. Και δεν θα το εγκατέλειπα με τίποτα.

- Τι θα συμβεί αν μετατεθεί; - Σε ποιον; Σε μένα;

Μεταφέρετε με! Θα παραιτούμουν αν προσπαθούσαν.

Δεν κουνιέμαι ούτε μια τρίχα από εδώ!

Δεν πρόκειται να μου πεις ότι υπάρχει άλλο τόσο γοητευτικό μέρος στην Ιταλία;

Όχι, δεσποινίς, καθόλου.

Η Βενετία, για παράδειγμα, δεν είναι κακή.

- Οι δυο μας θα πάμε στη Βενετία. - Μπράβο σας!

Πηγαίνετε μαζί τους.

- Γιατί όχι; Καλύτερα από το να γυρίσεις πίσω. - Ακούστε.

Θα φροντίσω την ασφάλεια του αυτοκινήτου σας.

Και αν χρειάζεσαι χρήματα, θα σου τα δανείσω.

Όχι πολλά, φυσικά, αλλά δεν μπορείς να επιστρέψεις στο επιστρέψετε στην Αγγλία χωρίς να έχετε δει τη Βενετία.

Μην αποθαρρύνεστε. Ακόμη και σε το ωτοστόπ έχει τα σκαμπανεβάσματά του.

Τη μια μέρα είναι μια χαρά και την επόμενη δεν σταματάει, ακόμα κι αν ακόμα και αν τους τρυπήσετε τα λάστιχα.

Δεν σου είπα για την περιπέτεια εκείνο το βράδυ στην Ισπανία;

Ένας νεαρός μας έβαλε στο αυτοκίνητο. Πρέπει να ήταν από αυτούς που εκτρέφουν ταύρους για τις ταυρομαχίες.

Ένα πολύ όμορφο αγόρι, αλλά δεν μπορείς να δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο εχθρικός ήταν.

Ίσως γι' αυτό μου άρεσε.

Για 50 χιλιόμετρα ήταν περισσότερο από ευγενικός.

Μετά πάτησε το φρένο και έβγαλε ένα όπλο.

Του άρεσε η Hilde και την ήθελε με οποιοδήποτε τίμημα, καταλαβαίνεις;

Μπορείτε να φανταστείτε τη Hilde!

Τότε της λέω: "Φύγε από τη φίλη μου, δεν θέλει".

Θυμώνει. Αρπάζω το όπλο από το χέρι του και τον σημαδεύω.

Κατεβήκαμε και έφυγε.

- Κατά βάθος, δεν μου άρεσε, αλλά αυτό το όπλο... - Έλα, βιάσου!

Ποτέ μην κάνετε ωτοστόπ τη νύχτα. Μια φορά...

Σταμάτα, ψεύτη! Τι έλεγε; Μην τον ακούς, Μάργκαρετ, πάντα λέει ψέματα.

Ένα φορτηγό; Κάνουμε μια καλή αρχή!

Έλα, πάμε από πίσω. Σας ευχαριστώ!

Πάνω.

Μάργκαρετ, σήκωσε το πόδι σου.

Εντάξει, φεύγουμε.

Ω, πέφτω!

- Είδες αυτόν που με σταμάτησε; - Ναι, και τους άλλους δύο;

Θα τους πειράξει αν τους καλέσουμε για ένα ποτό; για ένα ποτό;

Γιατί όχι; Είναι απελευθερωμένα κορίτσια, μοιάζουν σχεδόν με αγόρια.

Ναι, σχεδόν παιδιά! Φανταστείτε αν είχατε πόδια σαν αυτά.

- Εκεί είναι, κοιτάξτε! - Αντίο, αντίο!

Ω, προσέξτε το φορτηγό! Είσαι τρελός;

- Πρέπει να κοιμηθούμε στο έδαφος; - Εκτός αν θέλετε να κοιμηθείτε σε ένα δέντρο.

Και δεν έχω κλείσει μάτι εδώ και τρεις νύχτες γιατί το στρώμα ήταν φτιαγμένο από τρίχες αλόγου.

Μην ανησυχείς, απόψε θα κοιμηθείς σαν κούτσουρο.

Ελάτε μέσα. Το πάτωμα είναι μια χαρά.

- Δεν έχεις βρεθεί ποτέ κάτω από σκηνή; - Όχι, στο ιατρικό τσεκ-απ με αναμόρφωσαν.

Λοιπόν, καλωσορίζουμε επίσης τους ανάπηρους. Προχωρήστε, είναι πολύ άνετα.

Το δωμάτιό σας είναι στο πίσω μέρος στα δεξιά.

Άνετο σαν το σπίτι ενός σκύλου! Μήπως υπάρχει κανένα κόκαλο;

Εδώ είναι τα στρώματα. Πού πήγε η Μάργκαρετ;

- Τι είδους αστείο είναι αυτό; - Συγγνώμη, αλλά...

Γιατί δεν είστε προσεκτικοί;

Είμαι αλλεργικός στο...

στο σανό!

Τι συμβαίνει;

Σταματήστε το ροχαλητό. Δεν μπορώ να κοιμηθώ.

Κρίμα, είχα ένα τόσο όμορφο όνειρο τόσο όμορφο...

Ονειρεύτηκα τον Χέμινγουεϊ και την ανάμνηση του ταξιδιού μου στην Ινδία...

Κοιμάται ακόμα και στον ύπνο του.

- Τι συμβαίνει; - Υπάρχουν κουνούπια.

Η σκηνή είναι ερμητικά κλειστή. Δεν μπορούν να μπουν μέσα.

Ναι, αλλά δεν μπορούν να φύγουν αυτούς που έχουν ήδη εισέλθει.

- Με βλέπεις; - Το μπάνιο είναι έτοιμο!

- Μάργκαρετ, θα έρθεις; - Εδώ είναι τα ρούχα σου. Φεύγω.

- Πού πας; - Πάω σπίτι. Δεν πρόκειται να περάσω άλλη μια νύχτα έτσι!

Γιατί; Περίμενε! Δεν μπορείς να φύγεις έτσι, μόνος σου...

- Πιστεύετε ότι μπορείτε να σταματήσετε τα αυτοκίνητα; - Μάργκαρετ, περίμενε! 'κου!

Αφήστε την να φύγει. Μια σαν κι αυτήν είναι καλύτερα να τη χάσεις. παρά να τη βρεις. Είναι μια γκρινιάρα.

Μην είσαι παιδί, περίμενε!

Αντίο! Και πολλά φιλιά στον μπαμπά!

Ελάτε.

Κόμισσα! Αυτή είναι η γραμμή της Βενετίας. Θα θέλατε να καθίσετε;

Έλα, έλα, Μάργκαρετ! Ο Κύριος μας οδηγεί στο...

Με συγχωρείτε, πού μας πάτε; - Λοιπόν, στην Chioggia.

Από εκεί μπορείτε να φτάσετε στη Βενετία με το "bragosti", δηλαδή με πλοίο.

Μπείτε μέσα.

- Έι, Μάργκαρετ! - Πώς πάει;

Μπορείτε να μου διευκρινίσετε ένα πράγμα: φοράτε γυαλιά; ακόμα και όταν κοιμάστε;

Όχι, είναι μια συνήθεια. Ξεκίνησα όταν ήμουν παιδί.

και τώρα, αν δεν φορέσω τα γυαλιά μου, δεν μπορώ να κοιμηθώ.

Με ξύπνησες για μια τέτοια βλακεία;

Βενετία!

...Νομίζω ότι το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις... να επισκεφθείτε είναι η Φλωρεντία.

- Έχει ολοκληρωθεί εδώ και μια εβδομάδα. - Λυπάμαι, δεν καταλαβαίνω τίποτα!

Πρέπει να μου εξηγήσετε πώς γίνεται αυτό ξόδεψα 1.515 λιρέτες σε τρεις ημέρες.

Ακόμα δεν έχετε πειστεί;

Διαμονή, 180 ανά ημέρα, τρεις ημέρες είναι 540 λίρες και 900 λίρες για τρία γεύματα.

- Και τι είναι αυτές οι 25 λίρες; - Για τη χρήση της κουζίνας.

Χρήση της κουζίνας; Μα έφτιαξα μόνο ένα αυγό. Αν ήταν κοτόπουλο, πόσο θα πλήρωνα;

- Το ίδιο πράγμα: είναι μια σταθερή τιμή. - Την επόμενη φορά θα μαγειρέψω ένα βόδι!

Δεν μπορούσες να μας αφήσεις να κοιμηθούμε, τουλάχιστον για απόψε;

Έχω ήδη πει στην κυρία ότι ότι είναι αδύνατο αυτή την εποχή.

- Έπρεπε να είχα κάνει κράτηση... - Και αυτά τα 50 λιρέτες;

- Ζητήσατε φύλλα, ναι ή όχι; - Ναι, ακόμα και τα σεντόνια!

- Μπορούμε τουλάχιστον να αφήσουμε τα σακίδια πίσω; - Για πόσο καιρό;

- Πάμε μια βόλτα. Είναι θέμα μερικών ωρών. ...δύο ωρών. -Καλημέρα.

Μην αργείτε. Θυμηθείτε ότι κλείνουμε στις δέκα η ώρα.

- Να πάρουμε τη γόνδολα για τον Άγιο Μάρκο; - Τι λες, είσαι τρελός;

Είναι πολύ ακριβό. Εκτός αυτού, είναι κοντά εδώ.

Τι πιστεύετε; Τα πρόσθεσα όλα. Με δέκα χιλιάδες λιρέτες μπορώ να πάω στην Ταορμίνα.

Τώρα, αν όλα πάνε καλά, μπορώ να φτάσω στην Κοζέντζα. Αλλά τι θα κάνω εκεί;

Από εδώ;

Δεν ξέρω. Καλύτερα να ρωτήσουμε. Πάμε να φύγουμε.

- Παρακαλώ, για την πλατεία του Αγίου Μάρκου. - Από εδώ.

Ευθεία μπροστά, πάντα ευθεία μπροστά. Δεν μπορείτε να χαθείτε, υπάρχουν τέσσερα βήματα.

- Πλατεία Αγίου Μάρκου; - Ευθεία μπροστά.

- Πλατεία Αγίου Μάρκου; - Ευθεία μπροστά.

Η εφημερίδα με τα τελευταία νέα! Η Gazette!

- Πλατεία Αγίου Μάρκου; - Ευθεία μπροστά, δεσποινίς.

- Σας ευχαριστώ. - Η Gazette!

- Μάργκαρετ! - Μάργκαρετ!

Τι κάνεις; Πάμε να φύγουμε;

- Αυτό είναι το ξενοδοχείο στο οποίο είχα κλείσει δωμάτιο. δωμάτιο. - Θεέ μου, πόσο κομψό!

- Εμείς φταίμε που δεν ήρθατε. - Όχι, τι λες;

"Ευθεία μπροστά, ευθεία μπροστά!" Και πηγαίναμε γύρω-γύρω.

- Τουλάχιστον βλέπουμε τη Βενετία, έτσι δεν είναι; - Αυθεντικό βενετσιάνικο, δεσποινίς, θέλετε να το δοκιμάσετε;

- Όχι, ευχαριστώ. - Καλημέρα σας.

- Ήταν ωραία, έτσι δεν είναι; - Νομίζεις ότι είναι αρκετά γιατί δεν ξέρεις πόσο κοστίζει.

Σωστά, θα ήταν ωραίο με ένα ωραίο φόρεμα με βαθύ ντεκολτέ. φόρεμα με βαθύ ντεκολτέ.

Σκέφτεστε τα κασκόλ. Σύντομα θα πρέπει να Σύντομα θα πρέπει να αγοράσω ένα νέο ζευγάρι πόδια.

Κοιτάξτε τα ψάρια, κύριε Αφεντικό! Κοιτάξτε πόσο υπέροχα!

Αυτό το ψάρι είναι το θαύμα των θαυμάτων!

Αυτά τα άλματα είναι διασκεδαστικά, έτσι δεν είναι, Τζιν;

Δεν είναι ακροβάτες, κυρία, είναι μάσκες.

Έχουν μακρά παράδοση. Έπαιζαν πριν γεννηθεί ο Σαίξπηρ.

Ναι, Σαίξπηρ...

- Ποιος είναι ο μικρός με το ραβδί; - Μικρός; Μεγάλος!

Είναι ο Αρλεκίνος. Τρελός και σοφός, ήρωας και δειλός.

"Ω, εσύ που, χωρίς μυαλό, κρατάς την καρδιά σου κάτω από το καπέλο σου την καρδιά σου κάτω από το καπέλο σου, Αρλεκίνο..."

- Τι υπέροχες λέξεις. Ποιανού είναι; - Δικές μου, λίγο.

Όχι, είσαι καλλιτέχνης.

Μου φαίνεται ότι όλοι οι Ιταλοί είναι καλλιτέχνες, έτσι δεν είναι, Jean;

Παλιάνθρωπε, κράτα τα χέρια σου για τον εαυτό σου!

- Ποια χέρια; - Τα δικά σας. - Τα έχεις δει;

Τι τρόποι! Αξίζει να είσαι στο στρατό!

Τι συμβαίνει με σένα; Απλά περνούσα.

- Σε είδαμε να την αγγίζεις από μακριά. - Πρέπει να ακούμπησε τη στολή της!

Γεια σου, νεαρέ.

Δεν νομίζεις ότι το παρατραβάς; πολύ μακριά με το μικρό σου παιχνίδι;

- Τι θέλεις; - Τι θέλω; Δεν ενοχλούμε τους ξένους εδώ.

Και μετά παραπονιόμαστε ότι υπάρχει λίγος τουρισμός.

Βλέπουμε συνεχώς παραδείγματα μιας τέτοιας έλλειψης εκπαίδευσης.

Ω, τι ακαταστασία!

Μόνο αυτό χρειάζομαι!

Όχι, όχι, όχι! Αυτό είναι χειρότερο. Κοίτα, μένω εκεί...

Χωρίς δεσμεύσεις. Θέλεις να φρεσκάρεις λίγο;

- Σας ευχαριστώ, πολύ ευγενικό... - Παρακαλώ.

- Αλλά είμαι με τους φίλους μου. - Ας έρθουν κι αυτοί. Κυρίες μου.

Σας παρακαλώ, κάντε μου μια χάρη...

Κοίτα, κοίτα, κοίτα. Τότε εγώ είμαι αυτός που πηγαίνει πολύ μακριά με το μικρό μου παιχνίδι!

- Μην ανησυχείτε. Είναι απλά ιχθυοκολά. Θα φύγει. αμέσως. - Καλησπέρα, κύριε Κόμη.

Α, Ferruccio, ωραία. Πάρε τη νεαρή κυρία στην Elisabetta και πες της να το φτιάξει.

- Πηγαίνετε μαζί του, σας περιμένουμε εδώ. - Σας ευχαριστούμε. - Από εδώ.

- Θα θέλατε ένα ποτό; - Ευχαριστώ.

- Είσαι κόμης; - Δεν φταίω εγώ.

Ξέρεις ότι δεν έχω συναντήσει ποτέ έναν κόμη σαν εσένα;

Είμαι πολύ διακοσμητικός, έτσι δεν είναι;

Ζώντας εδώ, είμαι πλέον μέρος της της καλλιτεχνικής κληρονομιάς.

Τι λέει; Αυτό το σπίτι δεν μοιάζει με σαν μουσείο.

Λοιπόν, είναι όλα τόσο, τόσο ζωντανά! Σε ένα Θα ζούσα ευτυχισμένη όλη μου τη ζωή σε ένα τέτοιο σπίτι.

Γιατί δεν ρωτάμε τον Κόμη αν θέλει να μας υιοθετήσει;

- Εννοείς ότι θα μπορούσα να είμαι ο πατέρας του; - Ω, όχι.

- Ο πατέρας μου είναι πολύ νεότερος. - Josette!

Δεν εννοούσα την ηλικία, μιλούσα για την εμφάνιση.

Η θεραπεία είναι χειρότερη από την ασθένεια!

- Τι είναι αυτό; - Χειρότερη η θεραπεία από την ασθένεια". Μπορεί να έχει δίκιο.

Χρειάζομαι επίσης κάποια αποκατάσταση.

Υπενθύμισέ μου να στείλω ένα αίτημα στη συντήρηση του μνημείου,

πριν να είναι πολύ αργά.

- Τι θα πάρεις, μαρτίνι; - Ναι, ευχαριστώ πολύ.

Πόσο όμορφο είναι! Θα το αγόραζα και θα το έπαιρνα σπίτι.

Σας αρέσει πολύ η Βενετία; Τη βρίσκω πολύ βαρετή.

Όχι. Αυτό που θέλει να κάνουμε είναι να υμνήσουμε την πόλη του.

Δεν είναι η πόλη μου. Είμαι Ναπολιτάνος. Παντρεύτηκα μια Βενετσιάνα.

Γι' αυτό βρίσκεις τη Βενετία βαρετή;

Αντιθέτως. Βαριέμαι επειδή δεν είναι εδώ.

- Θα καταλήξω με προβλήματα στο συκώτι. - Για ένα μαρτίνι;

Όχι, λόγω των σπρωξιμάτων φίλε μου που μου δίνει ο φίλος μου!

- Κοιτάξτε! - Εδώ είναι η Πεταλούδα!

Μετά τον αριθμό της τούρτας στο πρόσωπό μου, μπορώ να κάνω τα πάντα.

- Ευχαριστώ. Το έψαχνα για δύο μέρες. Το έψαχνα αυτό. Μαρτίνι; - Ευχαριστώ.

Ακούτε τον ήχο; Πρόκειται για ένα από τα πιο όμορφα σπινέτα των τελών της δεκαετίας του 700. από τα τέλη της δεκαετίας του 700. Το έπαιξε ο Ρίτσαρντ Βάγκνερ.

Josette!

Είσαι γκρινιάρης! Τίποτα δεν μπορεί να γίνει μαζί σου!

Το κοριτσάκι είναι λίγο δραστήριο.

Δεν ξέρω πώς αντέχει. Φτάσαμε στο ένα πλοίο που έμοιαζε με το Kon-Tiki,

περάσαμε όλο το πρωί ψάχνοντας για ένα μέρος να κοιμηθούμε

και εξακολουθεί να θέλει να μετακομίσει να κινηθεί.

Αλλά είναι ένας άγγελος. Έπρεπε να την είχες δει πέρυσι....

- Hilde, Margaret! - Τι συμβαίνει;

Τι ανακάλυψε τώρα;

Ξέρω τι έχετε ανακαλύψει. Το πιο όμορφο δωμάτιο του παλατιού.

- Θεέ μου, ελπίζω να μην είναι τίποτα εύθραυστο. - Ίσως είναι καλύτερα να βιαστούμε.

- Τι κάνεις; - Τι δεν θα έδινα για να μπορώ να πω ότι έχω περάσει τη νύχτα σε ένα δωμάτιο σαν αυτό.

Θα το μετρήσεις ούτως ή άλλως.

Αχ, η μικρή θέλει να να επιδεικνύεται.

Στη συνέχεια θα σας παρέχω τις λεπτομέρειες.

Το κρεβάτι είναι ένα πραγματικό Pesarel.

Η ντουλάπα δόθηκε σε μια προγιαγιά της συζύγου μου από τον καρδινάλιο Renier σε μια προγιαγιά της συζύγου μου.

Η κούνια, δεν ξέρω. Είναι εδώ πάνω από εκατό χρόνια. Σε παρακαλώ, μην πεις ότι εγώ την άνοιξα.

- Κόμη, μπορώ; - Α, λοιπόν, το φαγητό.

Για να δούμε...

- Είναι εντάξει; - Τι; Τι;

Χωρίς τελετές. Αν προτιμάτε κάτι άλλο...

- Ω, όχι, σας ευχαριστώ! - Αυτό είναι υπέροχο! - Λοιπόν, τότε εγκαταστήστε τις κυρίες.

- Πού είναι οι αποσκευές; - Στη Νεολαία Youth Hostel. - Στείλτε τον Νίκο με τη γόνδολα.

- Με τη γόνδολα; Λοιπόν, ας πάμε μαζί του! - Γιατί θα πάρει τις αποσκευές;

Ferruccio, ετοίμασε το δωμάτιο στη γωνία για την κυρία στη γωνία, για την άλλη το διπλανό.

και η δεσποινίς Ζοζέτ θα κοιμηθεί εδώ. Τότε δεν θα χρειαστεί να ξαπλώσει.

Δεν μας κοροϊδεύει;

Πόσο θαυμάσιο!

Το ακούσατε; Αυτός είναι. Αυτός είναι.

Όχι, μην κάνεις αυτή τη γκριμάτσα! Είναι μέσα! Είναι μέσα!

Είναι ένα σκουλήκι, ένα καταραμένο σκουλήκι! Τι κάνεις εδώ;

Τη λυπάμαι, αλλά απόψε η απόψε το σκουλήκι του ξύλου θα τα χαλάσει όλα.

Χειρότερα για το ξυλοσκούληκο: Josette τη νύχτα ροχαλίζει.

Αλλά τι θα κάνουν στο Καζίνο; Θα χάσουν πολλά χρήματα;

- Του υποσχέθηκα. Του αρέσει τόσο πολύ. - Είναι μόνο σε μένα;

- Με συγχωρείτε αν δεν μείνουμε για δείπνο. - Σας παρακαλώ. Καλή τύχη.

- Είναι ένας Γκασπερίνι, έτσι δεν είναι; - Gasperini, ναι. Πώς το ξέρεις;

- Επειδή έχουμε ένα παρόμοιο στο σπίτι. - Το ίδιο; Αλλά όχι με τέτοιο ήχο.

Εδώ λείπει μια σημείωση. Δηλαδή.

Εδώ σταματάει, αλλά αρχίζει πάλι ξαναρχίζει.

Δεν ξαναρχίζει, Το ίδιο;

Όχι, το δικό μας λειτουργεί. Ο πατέρας μου είναι περήφανος για τη συλλογή του.

Συλλογή; Τι κάνει ο πατέρας σου;

Συμμετέχει περιστασιακά σε συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου. διοικητικό συμβούλιο.

- Α, είναι παράξενο. - Τι είναι παράξενο;

Κοίτα, κάτσε κάτω, κάτσε κάτω, κάτσε κάτω,

αλλά να είστε προσεκτικοί γιατί το πόδι της καρέκλας είναι λίγο ελαττωματικό.

Τα έχουν γυρίσει ανάποδα!

Πάντα λέω στον Ferruccio, "Μην τους αλλάζεις, μην τους αλλάζεις".

Ferruccio! Η καρέκλα!

Μου είπε ότι είναι παράξενο. Τι είναι παράξενο;

Είσαι από καλή οικογένεια. Ότι ταξιδεύεις έτσι, στη μέση του δρόμου.

- Πιστεύετε ότι είναι ηλίθιο; - Όχι, νομίζω ότι είναι έξυπνο και μάλιστα γενναίο.

Α, ωραία. Κοίτα...

Έχω συχνά την ευκαιρία να να συναντηθώ με ξένους.

Αμερικανοί, Αγγλικά. Έρχονται με τρένο ή με αυτοκίνητο.

Τρέχουν σε όλα, αλλά τι βλέπουν; Τι βλέπουν; Τίποτα.

Από την άλλη πλευρά, έχετε καταλάβει ότι επισκεφθείτε μια χώρα, γνωρίστε την από κοντά,

πρέπει να στέκεται όρθιος, όχι να περπατάει με παρωπίδες.

Αυτό είναι, ας ελπίσουμε ότι θα κρατήσει.

Πολύ καλά. Τα πόδια σου. Αυτές οι πατούσες είναι χάλια.

Τα παλιά πράγματα είναι όμορφα αλλά προκαλούν πολλά προβλήματα,

- Μπορώ να έχω ένα λεπτό; - Φυσικά.

- Τι συμβαίνει; - Πες του, Ζοζέτ.

- Αυτή τη φορά δαγκώσαμε. - Τι είναι αυτά που λες;

- Πρέπει να φύγουμε αμέσως με τα πόδια. Αυτό είναι ένα ξενοδοχείο. - Ξενοδοχείο; - Σχεδόν.

Ο γονδολιέρης είπε ότι είναι ένα είδος κατοικίας και ότι μόνο πολύ κατοικία και ότι μόνο πολύ πλούσιοι Αμερικανοί έρχονται εδώ.

Και θα μπορούσα να ορκιστώ ότι ήταν ένας σπουδαίος κύριος.

Κόμη, κύριε Clayton παραπονέθηκε για το ουίσκι.

Γιατί; Έχει συνειδητοποιήσει ότι δεν είναι Σκωτσέζος.

Όχι, λέει ότι είναι πολύ ακριβό. 12 λιρέτες!

Αυτό είναι! Ας πάει σε άλλο ξενοδοχείο! Υπάρχουν πολλά ξενοδοχεία στη Βενετία!

Αφήστε τον να πάει στο Cavenigo, σε χρεώνουν ονομαστικά. Κατάλαβες;

Ναι, αλλά παραπονιέται.

Με συγχωρείτε, Κόμη, τα τρία κορίτσια σήμερα θέλουν να σας μιλήσουν.

Έρχομαι αμέσως.

Εκτός από την άσχημη μυρωδιά από πριν, έχετε ερμηνεύσει πολύ καλά. Μπράβο.

Ουίσκι!

Edoa'! Να προσέχεις τα πόδια σου, ε;

Εδώ είμαι.

- Ακούστε... - Ναι.

Το ταχυδρομείο έλαβε ένα τηλεγράφημα. Ο πατέρας της Josette είναι πολύ άρρωστος.

Καημένο παιδί. Τη λυπάμαι τόσο πολύ, Ελπίζω να μην είναι κάτι σοβαρό.

Δεν θέλεις να μείνεις τουλάχιστον για μεσημεριανό γεύμα;

Δεν είναι δυνατόν, το τρένο φεύγει σε τρία τέταρτα της ώρας.

Count, θα θέλαμε να γνωρίζουμε πόσα του χρωστάμε.

- Τι; - Για μαρτίνι και για...

Ήταν καλεσμένοι μου, δεσποινίς.

Μας συγχωρείτε.

Μας είπαν ότι πρόκειται για κατοικία, θέλαμε να πληρώσουμε το λογαριασμό και...

- Κορίτσια, πείτε κι εσείς κάτι. - Τότε δεν έγινα σαφής.

Μου αρέσουν και αυτό είναι αρκετό.

Είναι ένα καπρίτσιο που επιτρέπω στον εαυτό μου από καιρό σε καιρό,

για να αντισταθμίσει ορισμένες ενοχλητικούς και δυσάρεστους πελάτες.

- Μην νομίζετε... - Για όνομα του Θεού, είναι μια πολύ κατανοητή παρεξήγηση.

Αυτό το σπίτι είναι τώρα ένα ξενοδοχείο.

Έπρεπε να το κάνω έτσι ώστε οι πιστωτές να μην φάνε τα έπιπλα.

Καλύτερα να φαγωθείς το σκουλήκι του ξύλου.

Αλλά το πιο σημαντικό πράγμα είναι να αναρρώσει ο πατέρας του.

Ωραία.

- Αντίο. - Καλό ταξίδι.

Και σας ευχαριστώ, σας ευχαριστώ για όλα.

- Επιτέλους, φτάσαμε. - Τι κάνουμε τώρα;

Απολαμβάνοντας την πλατεία του Αγίου Μάρκου Πλατεία Αγίου Μάρκου.

- Τώρα όλοι είναι στο κρεβάτι. - Ευτυχισμένοι.

- Εν τω μεταξύ, θα βγάλω τα παπούτσια μου. - Josette!

- Τι είναι αυτό; - Το πακέτο. - Α, ναι, το πακέτο.

Το είχαμε ξεχάσει τελείως.

Το κασκόλ!

Σου άρεσε τόσο πολύ και όταν βγήκαμε έξω...

Δεν θα έπρεπε. Είναι το πιο όμορφο κασκόλ στον κόσμο.

Υπήρχαν και καλύτερα, αλλά πώς θα τρώγαμε αύριο;

- Josette! - "Josette"! Σταμάτα! Δεν μπορείς να πεις τίποτα άλλο; Φτου!

Έλα, μην διαφωνείς. Πάμε να βρούμε ένα μέρος να στήσουμε τη σκηνή μας.

- Πού να πάω; - Ευθεία μπροστά.

Καημενούλα! Τι συνέβη;

- Επτά! - Πέντε! - Τέσσερα! - Τρία! - Όλοι τους!

Όχι, δεσποινίς, πώς θα πείτε "όλα" και θα ρίξετε 2; και να ρίξω 2; Όλα σημαίνει 10.

- Εντάξει, αυτό είναι διασκεδαστικό! Ας συνεχίσουμε. - Λοιπόν, ήμουν 5, ε;

Παίξε, παίξε. Αν σε πιάσουν οι μπάτσοι Θα σε αφήσουν να παίξεις.

Με τρία κορίτσια στο σκάφος και μάλιστα αλλοδαπές.

Ναι, αλλά ο Ερυθρός Σταυρός δεν είναι Σταυρός; Ελάτε, δεσποινίς, άλλη μια φορά.

- Επτά! - Οκτώ! - Επτά!

Έι, θα σταματήσω στο Ceralto και να κατέβω, εντάξει;

- Cheraldo; - Υπάρχει κάτι καλό να δεις στο Σεράλτο; - Ένα κάστρο.

Ceralto, εδώ είναι. Από τα λατινικά, Ceraltum.

Κάστρο του Ceralto: διάσημο για τον θρύλο του Nerio και της Silvestra

που αφηγήθηκε ο Boccaccio σε ένα από τα έργα του από τα παραμύθια του Decameron. - Επτά!

Έχοντας αρραβωνιαστεί τον Τσέζαρε Βοργία, ήταν τελείως αντίθετος με αυτόν τον έρωτα,

Τόσο πολύ που είχε ήδη αποφάσισε να σκοτώσει τον καημένο τον Νέριο. Αλλά...

μια τραγική νύχτα, ο Παντόλφο έμαθε ότι Nerio θα πήγαινε στο δωμάτιο της δυστυχισμένης Silvestra,

τον περίμενε στις σκιές και τον μαχαίρωσε ακριβώς εδώ.

Ο νεαρός εραστής, αν και θανάσιμα τραυματισμένος θανάσιμα τραυματισμένος, σηκώθηκε

και πήγε στο δωμάτιο του άτυχου Silvestra, το οποίο θα σας δείξω τώρα.

Περιμένετε ένα λεπτό! Μαμά, μαμά!

- Μαμά! - Τι συμβαίνει;

- Εσύ συνέχισε με αυτά, ενώ εγώ θα κάνω την περιοδεία με τα καινούργια. με τους καινούργιους. - Θα κάνω τα καινούργια. Πήγαινε με τη γιαγιά

Πήγαινε επάνω, η μητέρα μου είναι εδώ.

Παρακαλώ προχωρήστε. Αλλά παρακαλώ σημειώστε Παρακαλώ σημειώστε ότι κλείνει σε μισή ώρα.

Όπως είπε ο Boccaccio,

Ο Νέρι, ένας νεαρός από ευγενή οικογένεια, ήταν βαθιά ερωτευμένος με τον βαθιά ερωτευμένος με τη Silvestra και εκείνη μαζί του.

Ο νεαρός εραστής, θανάσιμα τραυματισμένος, μπήκε σε αυτό το δωμάτιο και πήγε στη Silvestra.

- Παρακαλείστε να μην καπνίζετε. - Ήταν;

Όχι καπνός, Verboten!

Ο νεαρός εραστής, θανάσιμα τραυματισμένος, μπήκε σε αυτό το δωμάτιο και πήγε στη Silvestra.

όπου βρισκόταν όλη τη νύχτα στην αγκαλιά της χωρίς να της πει ότι ήταν θανάσιμα τραυματισμένος.

- Ήταν; - Τραυματίστηκε. Ferte!

- Δεν είπε τίποτα! - Αχ...

- Πώς και δεν το πρόσεξε; - Τότε δεν υπήρχε ηλεκτρικό φως!

Υπολοχαγέ! Κύριε Parenti, κύριε Parenti!

Με συγχωρείτε, αλλά δεν ήσασταν φυλακισμένος... στην Αγγλία στο Middleton;

Ναι. Μάργκαρετ!

- Τι εννοείτε εδώ; - Είπα στον εαυτό μου, "Είναι αυτός ή δεν είναι αυτός;"

Έχω να ονομαστώ υπολοχαγός εδώ και δέκα χρόνια. Αλλά τι κάνουμε έτσι; Τι κάνουμε έτσι; Περίμενε, θα σε προλάβω σε ένα λεπτό.

Πώς είσαι; Ποιος θα το πίστευε... ότι θα σε έβρισκα εδώ!

- Και το άλογο; - Ναι, αν δεν το είχες σταματήσει εσύ. Έχουμε ακόμα αυτό το άλογο.

- Parenti, είμαστε εδώ! - Με συγχωρείτε. Συνεχίστε, θα σας προλάβω αργότερα.

- Τι γίνεται με τις φακίδες; - Δεν τις έχω πια, Αντιθέτως, φοράω γυαλιά.

- Ήμουν 14 ετών. - ¡15!

Ναι, και εγώ 24.

Θα κοιτάξεις το δαχτυλίδι μου; Δεν είμαι παντρεμένη, είναι της μητέρας μου.

Ουάου, πόσος καιρός έχει περάσει! Μερικές φορές σκέφτηκα:

"Και Μάργκαρετ, τι θα απογίνει αυτό το κοριτσάκι; αυτό το κοριτσάκι;"

- Με θυμόταν; - Φυσικά, πολλές φορές.

- Την αφήνω με μια κορδέλα στο κεφάλι της και τη βρίσκω Τη βρίσκω να φοράει παντελόνι. - Ναι.

Περιοδεύω στην Ιταλία με δύο φίλους.

Ξέρετε ότι ήρθα από τη Βενετία... μέχρι εδώ κάνοντας οτοστόπ;

Έτσι είναι ακόμα η ίδια που γκρέμισε τους φράχτες.

Δεν θα το έλεγα αυτό.

- Αλλά τι κάνεις εδώ; - Ήρθα με κάποιους συναδέλφους από το σχολείο.

- Καθηγητά; - Ναι.

Διδάσκω Ιστορία της Τέχνης στο Lycée de Pavia.

Εκπαιδευτικό ταξίδι, πληρωμένο.

Καθηγητής. Ομολογώ ότι δεν το περίμενα.

Θα σας πω ότι ούτε κι εγώ.

Ήθελε να γράψει. Μου μίλησε για τα σχέδιά του.

Παρέμειναν σε έργα.

- Τι ανάμνηση! - Δεν έχεις γράψει ποτέ τίποτα;

Ναι. Μια συλλογή λογικών ανάλυση για μαθητές.

Λοιπόν, είναι ένα χρήσιμο πράγμα.

Α, όχι για μένα. Ποτέ δεν το δημοσίευσα.

Ξέρετε τι είναι αυτό;

- Όχι. Γιατί; - Είναι το San Giovanni de Rossellino.

Ούτε αυτό το ήξερα, μου είπε ο επιστάτης.

Και να σκεφτείς ότι θα τον έπαιρνα για Desiderius του Settignano.

Τι ένας καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης της Τέχνης που είμαι!

- Για να σας πω την αλήθεια, δεν έχω ακούσει ποτέ για το ένα ή το άλλο. - Δεν είναι κάτι σοβαρό.

Έχουμε ξεπεράσει τα όριά μας.

Πάμε.

Αυτή είναι η καρέκλα του Nerio και της Silvestra.

Ο θρύλος λέει ότι όποιος κάθεται θα παντρευτεί μέσα σε ένα χρόνο.

Η Silvestra καθόταν εδώ όταν ήρθε ο Nerio ήρθε ετοιμοθάνατος και έπεσε στα πόδια της.

"Και τον αγκάλιασε με τέτοιο τρόπο που μια μεγάλη χαρά μεγάλη χαρά μπήκε στην καρδιά του Νέριο", είπε.

"που ξέχασε τις πληγές του."

Πάνω κάτω. Κάπως έτσι.

Ένα γνωστό ιστορικό γεγονός:

μαχαιρώνει τον εραστή της αδελφής, ο οποίος, από τον πόνο, δηλητηριάζεται.

Και τότε ο Boccaccio επινόησε αυτό υπέροχη ιστορία αγάπης.

Και πώς ο θρύλος της καρέκλας γεννήθηκε;

Κλεμμένο. Το ίδιο λένε και για Paolo και τη Francesca.

Και ποιος ξέρει αν αυτό ήταν η καρέκλα του Silvestra;

Μπορεί να ανήκε σε καρδινάλιο Όπως ο τάφος της Ιουλιέτας και του Ρωμαίου.

Τι σφαγή έκανε!

Με δύο λέξεις κατέστρεψε ένα κάστρο, γκρέμισε δύο θρύλους και βεβήλωσε έναν τάφο.

Ακόμα θυμάμαι έναν συναισθηματικό νεαρό άντρα

που τραγουδούσε τις φεγγαρόφωτες νύχτες στο χωράφι του Μίντλετον.

Μου άρεσε να τον ακούω να τραγουδάει περισσότερο πιο παθιασμένα ερωτικά τραγούδια.

"Φλωρεντία, απόψε είσαι πανέμορφη κάτω από μια κουβέρτα από αστέρια..."

- Ποιος; Εγώ; Ναι. - Δεν το πιστεύω.

- Και συνόδευε τον εαυτό του στην κιθάρα. - Όχι, αυτός ήταν ο λοχίας Ντε Ρόζα, ο Ναπολιτάνος.

Και αυτός είναι ο θάλαμος βασανιστηρίων.

Οι ιδιοκτήτες του κάστρου, από αυτό το καταπακτή, κοίταζαν τους κρατούμενούς τους.

Είναι αίμα: βασανιστήρια.

Και εδώ είναι το λεγόμενο κορμός της δικαιοσύνης,

όπου έκοβαν τα κεφάλια εκείνων που που διέπρατταν ανοσιουργήματα. - Και η Μάργκαρετ;

Τι ξέρω εγώ; Θα είναι με τους άλλους.

...ανακάλυψε το θάνατο του Νέριο και η Silvestra, δηλητηριασμένη από τη θλίψη,

ήταν τόσο άσχημα που έβαλε τον Παντόλφο Pandolfo και του έκοψαν το κεφάλι.

- Με αυτό. - Το τι; - Το κεφάλι!

- Καπούτ! - Αχ!

- Πάμε, το στομάχι μου αρχίζει να πονάει. - Εντυπωσιάστηκες;

Όχι, απλά πεινάω.

Και εδώ οι φυλακισμένοι μαστιγώνονταν με το μαστίγιο... Θα του το έδειχνα.

Πού είναι το μαστίγιο; Πρέπει να το πήρε ο γιος μου.

Καρλίνο! Παγκ, πού είναι το μαστίγιο;

- Πάμε πάνω; - Δεν ξέρω. Δεν ξέρω. - Έλα, χαμογέλα!

Εάν υπάρχει κλοιός σημαίνει ότι δεν είναι δυνατόν.

Λέει αυτός που, για να κλέψει κοτόπουλα πήδηξε πάνω από τον φράχτη;

Η αλήθεια είναι ότι περιόρισα τον εαυτό μου στο να παρακολουθώ. Τέλος πάντων.

- Ποιος ξέρει αν θα απαγορευτεί; - Αν απαγορευτεί, θα είναι σίγουρα ενδιαφέρον.

Το μυστήριο του κάστρου Silvestra ή το πλυντήριο του επιστάτη.

- Πόσο όμορφο! - Νομίζεις ότι είναι όμορφο;

Ο ουρανός είναι ζωγραφισμένος, ο ήλιος δύει και τα σύννεφα δεν είναι της εποχής

και το τοπίο, ένα σκηνικό για τους τουρίστες.

Λοιπόν, με εξυπηρετεί σωστά.

Ο λαός χαιρέτισε τη δράση της δικαιοσύνης,

επειδή το αποκεφαλισμένο κεφάλι του Pandolfo το αποκεφαλισμένο κεφάλι του Pandolfo από τον Cesare Borgia ρίχτηκε σε αυτή την αυλή.

Η έξοδος είναι από εδώ.

Μην ανησυχείτε. Θα δεις πώς θα το βρούμε στην πλατεία.

Τουλάχιστον θα μπορούσε να μας περιμένει, έτσι δεν είναι;

Ακόμα κι εγώ δεν το ήξερα αυτό.

Ουάου, είναι ικανός να διορθώσει κάποιον σαν εμένα, που δεν συγχωρεί τον εαυτό του.

Τι συμβαίνει; Μας αφήνουν μέσα!

Έι, επιστάτη! Επιστάτη!

Είναι κλειστό.

Ας δοκιμάσουμε αυτόν τον τρόπο.

Φοβάσαι, ε;

Εκείνες τις μέρες, όποιος δεν πέθαινε μαχαιρωμένος ή δηλητηριασμένος, πέθαινε από φόβο.

Θυρωρός!

Κανείς δεν απαντά. Τι κάνουμε;

Πώς θα θέλατε να έχετε να περάσετε όλη τη νύχτα;

Όλη τη νύχτα!

- Αισθάνεστε άσχημα; - Με συγχωρείτε, λυπάμαι.

Το κουδούνι!

Αντίο και ελπίζω να φύγετε ευτυχισμένη.

Γαμώτο, πάλι τα ίδια! Κάποιος έμεινε μέσα.

Θα είναι το ίδιο παλιό ζευγάρι.

Δεν καταλαβαίνω, με τόσους πολλούς αδελφούς Είναι! Όχι, έρχονται εδώ!

Και τότε ο επιθεωρητής θυμώνει μαζί μου.

- Τι στοίχημα βάζεις ότι είναι ο Parenti; - Πολύ πιθανό.

- Πόσο στοιχηματίζεις ότι είναι η Μάργκαρετ; - Ω, όχι. Φαντάσου, αυτή!

- Συγγνώμη, δεν το προσέξαμε. - Και ποιος σας είπε τίποτα;

- Θα είναι όπως τα λέτε. Καλησπέρα, κύριε. - Καληνύχτα. Καληνύχτα. Καληνύχτα. - Αντίο. Αντίο.

Ανεβήκαμε στον πύργο.

Εγώ... δεν σκέφτηκα...

- Καθηγητής Parenti. - Parenti, σας περιμένουμε.

Κατανοητό, ο Parenti μας ήταν απασχολημένος.

Η ξανθιά δεν είναι κακή. Θα ήθελα να Θα ήθελα να μείνω κλειδωμένος.

Με συγχωρείτε.

Δεν μπορώ να σας πω πόσο χαρούμενη ήμουν που σε ξαναείδα.

- Θα πάτε επίσης στη Φλωρεντία; - Ναι, θα πάω. - Ωραία, τότε θα τα ξαναπούμε.

Βρισκόμαστε στο Aurora Pension στη Via della Vigna.

Τηλεφώνησέ μου. Καλό ταξίδι.

- Αντίο. - Αντίο.

- Λοιπόν; - Ποιος είναι;

- Ένας παλιός φίλος. Τον γνώρισα όταν ήμουν φυλακισμένος. - Ο φυλακισμένος του κάστρου!

Όταν είδα ότι ήμασταν μόνοι, χτύπησα το κουδούνι.

- Και γιατί το άγγιξες; - Τι έκανες;

- Σας ευχαριστώ για το φόρεμα. Φαίνεται σαν να ήταν φτιαγμένο στα μέτρα σας. - Έλα, μην τον αφήνεις να περιμένει.

Και αυτή τη φορά, αφήστε τις καμπάνες ήσυχες τις καμπάνες!

- Καλημέρα, πώς είστε; - Καλά, ευχαριστώ.

- Πάμε; - Ναι. Αντίο!

Δεν μπορώ να καταλάβω τι τον βρίσκει.

- Γιατί; Μου φαίνεται πολύ καλή. - Όχι, εννοούσα εκείνη.

Λοιπόν, θα ακολουθήσω ένα αδυνάτισμα θεραπεία αδυνατίσματος!

- Εν τω μεταξύ, ας πάμε στην Εθνική Βιβλιοθήκη. - Στη Βιβλιοθήκη; Σε τι;

Τι ερώτηση! Τι κάνετε σε μια βιβλιοθήκη;

Ήρθαμε στη Φλωρεντία για να είμαστε κλεισμένοι σε μια βιβλιοθήκη όλη μέρα; για να κλειστούμε σε μια βιβλιοθήκη όλη μέρα;

Έχουν βιβλία για την αρχιτεκτονική που δεν υπάρχουν πουθενά.

Σε δύο μήνες έχω εξετάσεις Θα το κάνεις εσύ για μένα;

Έχεις ήδη καταστρέψει τα πάντα.

Είχα καταφέρει να ξεχάσω ότι υπάρχουν εξετάσεις.

Ποιος ξέρει τι θα μου κοστίσει τώρα για να ανακτήσω την ψυχική μου ηρεμία!

- Μητέρα μου, συγχωρέστε με, τι θαύμα! - Η ψυχή μου!

Bertelli, παρακαλώ σημειώστε. Ιδιωτική αίθουσα διαβουλεύσεων.

- Ποιο βιβλίο παραγγείλατε; - Τον Κώδικα του Λεονάρντο ντα Βίντσι.

Το "Codice" του Λεονάρντο, εσύ;

Γιατί; Είμαι αγράμματος;

Για την ενημέρωσή σας, έχω ένα αντίγραφο στο σπίτι.

- Θα το έβαζα στο σακίδιο, αλλά μετά σκέφτηκα τότε σκέφτηκα... - Σιωπή!

Δεσποινίς, τα βιβλία σας.

- Αυτό είναι αρκετό. - Πολύ καλό.

Ορίστε.

- Και αυτό θέλατε να βάλετε στο σακίδιο; - Βασικά, δεν το ήθελα.

- Μπορώ να το δω αυτό για μια στιγμή; - Φυσικά και μπορείτε, δεσποινίς.

Το φοράω μόνο για να ξεκουράζω τα μάτια μου. ξεκουράζω τα μάτια μου. Σας ευχαριστώ.

Τι, πώς φαίνομαι; Μοιάζω με έναν τυπικό τουρίστα;

- Όχι! - Πόσο κοστίζει; - 2000. - Ω, πάρα πολλά.

- Σου ταιριάζει πολύ καλά. Επιτρέψτε μου. - Όχι, δεν πρέπει. - Ναι, αυτό είναι που θέλω να πω.

- Εξάλλου, σου χρωστάω κάτι. - Εξαιτίας των κοτόπουλων;

Πολύ περισσότερα. Για μια πρόσκληση Παραμονή Πρωτοχρονιάς.

Ίσως δεν θυμάστε. Ήμουν φυλακισμένος για 25 μήνες.

Δεν με ένοιαζε αν ο πόλεμος τελείωσε ή συνεχίστηκε.

- Με προσκάλεσες σε δείπνο και.... - Α, σε δείπνο!

Φυσικά, για το δείπνο, αλλά, πάνω απ' όλα, για τα υπόλοιπα.

Ένα σπίτι, φιλικά πρόσωπα, μια καλή θερμοκρασία...

και ένα κοριτσάκι που με άκουγε.

Δεν μπορείς να φανταστείς την ευχαρίστηση που νιώθεις σε ορισμένες στιγμές που σας ακούνε.

Η ακρόαση είναι μια μεγάλη αρετή.

Εκείνο το βράδυ, όταν επέστρεψα στον καταυλισμό, άρχισα να επιθυμώ ξανά.

Αυτό το χρωστάω σε σένα. Γι' αυτό δεν σε ξέχασα ποτέ.

Κύριε, παρακαλώ, θα μου πετάξετε την μπάλα;

Σας ευχαριστώ!

Μπράβο!

- Τι εικόνα! - Τι σημασία έχει!

Προσοχή!

Δεσποινίς, δεν μπορείτε να είστε λίγο πιο διακριτική;

Καταλαβαίνετε τι λέω; Φεύγω.

- Εντάξει, θα επιστρέψω για σένα. - Θα επιστρέψω για σένα. - Θα επιστρέψω για σένα.

Τι μπελάς!

Αλλά ποιοι είναι αυτοί οι τρόποι; Αυτός δεν είναι ο τρόπος για να συνεχίσουμε.

Έρχεστε εδώ για να σπουδάσετε. Αν θέλετε να παίξεις, πήγαινε πίσω στο νηπιαγωγείο.

Έτσι. Κοίτα!

Είναι εντάξει;

Καλύτερα;

Πιο πίσω.

Ε;

Πιο πίσω!

Κοντά στο άγαλμα!

Σαν αυτό; Σου αρέσει έτσι;

- Αγγίξτε το με το δάχτυλό σας. - Τι;

Το δάχτυλο!

- Δεσποινίς, μην μπαίνετε μέσα, είναι γρουσουζιά. - Αρκετά με αυτή την ιστορία, με ενοχλείτε.

Μπορεί να αφαιρεθεί από μπροστά; Αν αφαιρεθεί, θα μπορέσω να βγάλω τη φωτογραφία.

Κιόλας; Κιόλας; Έι!

Με ακολουθούν εδώ και μια ώρα και Δεν μπορώ να τους ξεφορτωθώ.

Δεν πρέπει να είναι πολύ έξυπνοι, αλλιώς θα είχαν συνειδητοποιήσουν ότι δεν διασκεδάζω καθόλου.

- Είναι Γαλλίδα, έτσι δεν είναι; Αμέσως Παρατήρησα την προφορά... - Cinzia!

- Τσίντσια, τι να κάνω; - Με συγχωρείτε μια στιγμή, αγαπητή μου. Η φωτογραφία.

- Δεν υπάρχουν πολλοί Γάλλοι στη Φλωρεντία, έτσι δεν είναι; - Δεν υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στη Φλωρεντία; - Δεν ξέρω αν το έχετε παρατηρήσει, αλλά...

οι Γάλλοι προτιμούν τη Ρώμη, οι Αμερικανοί Βενετία και οι Άγγλοι προτιμούν τη Φλωρεντία.

- Έχετε ήδη πάει στη Φλωρεντία ή είναι η πρώτη φορά; - Cinzia!

Είστε έτοιμοι;

Είναι αλήθεια ότι έκλεισαν το "Αδάμ και Εύα"; Λατρεύω τόσο πολύ το χορό!

Σωστά, Σέρτζιο; Α, συγγνώμη, δεν ξέρεις τον Σέρτζιο.

- Επιτρέπει; Sergio Battistini. - Πώς είστε; - Κομμώσεις για την κυρία.

- Υπάρχει κάποιο πρόβλημα μαζί μου; - Φανταστείτε το.

- Ω, Θεέ μου, πόσο τρομακτικό! - Αρκετά με αυτό!

- Τι κάνεις; Έλα μαζί μου. - Έρχομαι αμέσως.

- Τι εξυπνάκιας! - Είπα αρκετά, αρκετά, σταμάτα.

Είναι τόσο πεισματάρης. Δεν μπορεί να το δει αυτό με αυτά τα αγόρια δεν μπορείς να κάνεις τίποτα.

Τώρα θα σας πάρουν για μια βόλτα.

- Αυτές οι κυρίες είναι μαζί μου. - Και τι έγινε;

- Νομίζω ότι αυτό είναι αρκετό, δεν νομίζετε; - Α, αφού το λες εσύ.

Γνωρίζετε αυτό το καφέ;

Ερχόμαστε συχνά εδώ. Φτιάχνουν το καλύτερο παγωτό στη Φλωρεντία.

Παρακαλώ, θα καθίσετε;

Τι λέγαμε; Α, ναι... οι Ιταλοί.

- Ναι, μερικές φορές υπερβάλλουν λίγο, αλλά είναι είναι πολύ καλοί, έτσι δεν είναι; - Επιτρέπετε;

Νιώθεις αυτά τα μάτια να σε αγγίζουν, σχεδόν να σε χαϊδεύουν.

Αγαπητή μου, δεν υπάρχει άνθρωπος που να έχει τη γοητεία ενός Ιταλού.

- Σωστά, Σέρτζιο; - Τι; Τι;

Ω... αυτά τα τρομερά μάτια! Ζώο!

- Πες μου - Τι πίνεις; Κοκτέιλ; Σαμπάνια; - Ω, ευχαριστώ!

Ένα κοκτέιλ σαμπάνιας και δύο ξηρά μαρτίνι.

Α, αποφασίσατε να το χρησιμοποιήσετε!

Κοιτάξτε, το βρήκα στο Πόντε Βέκιο.

Τι υπέροχη δουλειά! Το πήρα για 100.000 λιρέτες.

- Έχετε πάει στο Ponte Vecchio; - Ω, ναι, έχω πάει.

Ω, έχουν πράγματα με γεύση που Cartier δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί.

Στην πραγματικότητα, η πρόθεσή μου ήταν να αγοράσω πολλά πράγματα, αλλά, δυστυχώς, είχα ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα.

Ένα ολοκαίνουργιο MG, το είχα για ένα μήνα πριν. Πήρα δύο κορίτσια,

το αυτοκίνητο σταμάτησε, τον έσπρωξαν και έπεσε κατευθείαν στη θάλασσα και έπεσε κατευθείαν στη θάλασσα στο Portofino.

- Αποσκευές, χρήματα, τα πάντα στην άκρη. - Χριστέ μου! Το άκουσες αυτό, Σέρτζιο;

Ειλικρινά, ζητώντας χρήματα από τον πατέρα μου δεν μου αρέσει. Είναι θέμα αυτοσεβασμού.

Μου έχει ήδη δώσει ένα εκατομμύριο φράγκα και θα Σύντομα θα εισπράξω την ασφάλεια.

- Και πώς ταξιδεύετε χωρίς χρήματα; - Με τρελό τρόπο, κάνω οτοστόπ!

- Πάντα ήθελα να δοκιμάσω. - Θα έκανα το ίδιο.

Ζώο!

- Πόσο χρονών είσαι; - 18.

18 ετών, έμοιαζε ακριβώς σαν εσένα, μόνο καφέ.

- Σωστά, Σέρτζιο; - Πώς θα έπρεπε να ξέρω; Δεν ήμουν εκεί.

- Και η φωτογραφία, στο καφενείο στο Παρίσι, με τον Σεβαλιέ;

Ω, είμαι τόσο θυμωμένη που δεν θυμάσαι αυτά που σου λέω! τα πράγματα που σου λέω!

Ωραία.

Δεν είναι τίποτα. Θα πάρει μόνο μια στιγμή.

Σε ένα ωραίο μέρος στη Φλωρεντία Το έφερα, ε;

Δεν έχει σημασία, για μένα ήταν μια υπέροχη μέρα. Απλά...

- Δεν θα θέλατε μια καρέκλα, παρακαλώ; - Λυπάμαι, αλλά δεν έχουμε.

Δεν έχει σημασία.

Ακούστε, παρακαλώ. Μιας και το συζητάμε.

Μπορείς να φτιάξεις τα τακούνια μου;

Θα πάρει περίπου δέκα λεπτά, δεσποινίς.

Θα ήμουν ευτυχής αν χρειαζόταν περισσότερο από δέκα λεπτά.

Είναι ωραία εδώ.

Θεέ μου!

Ξέρεις ότι έχουν περάσει χρόνια από τότε που γελούσα έτσι;

- Αντίο! - Χάρηκα για τη γνωριμία.

Δεν ξέρεις πόσο πολύ σε ζηλεύω. που σύντομα θα επιστρέψετε στο Παρίσι.

- Ελπίζω να μας επισκεφθείτε γρήγορα. - Αγαπητή μου, παρακαλώ.

- Αντίο. - Ζήτω η Γαλλία!

Τσίντσια, φοράς ψιλά;

- Κυρία, αλλάξτε! - Τι κάνεις;

- Σέρτζιο! - Ναι!

- Το προφυλακτικό ξύδι, ξεχάσαμε να το αγοράσουμε. ξεχάσαμε να το αγοράσουμε. - Κανένα πρόβλημα.

- Τι γίνεται αν έχετε πονοκέφαλο; - Πάμε. - Όχι.

Θα πάω εγώ. Ένα άλμα και Είμαι μαζί σου.

- Ευχαριστώ, αγαπητή μου. - Πήγαινε σπίτι σου. - Γρήγορα!

- Αντίο, μην αργήσετε! - Όχι, επιστρέφω αμέσως.

Σας παρακαλώ, δεσποινίς, μην πατήσετε αυτή την πέτρα, Ο Ναπολέων πέρασε από εδώ και η θεία πέθανε!

- Εσύ είσαι! - Ναι, σκέφτηκα ότι θα ήταν καλύτερα να έρθω μαζί σου γιατί αρχίζει να σκοτεινιάζει.

- Ποτέ δεν ξέρεις. - Πολύ ευγενικό, αλλά τι θα γίνει με την κυρία;

- Ποιος, η γιαγιά; - Α, είναι η γιαγιά σου;

Ναι, η γιαγιά μου... από την αγγλική πλευρά. Τσιγάρο;

Ωραία, ε; Και πολύ προσεκτική για την ηλικία της!

Έχει ένα πνεύμα που... είναι ένα παιδί.

Έτσι ήταν και η γιαγιά μου. Ήταν 102 ετών όταν πέθανε.

Ναι; Θα ήθελα να να την γνωρίσω. Γαλλικά;

Οι Γαλλίδες είναι πάντα οι καλύτερες. Πέρα από την πλάκα...

Η Γαλλία είναι πάντα η Γαλλία.

- Έχει ωραία φωνή. - Όχι, δεν είναι εκπαιδευμένη, είναι ένστικτο.

- Είναι ένα χάρισμα που έχουν όλοι οι Ιταλοί. - Αυτό είναι.

- Αυτό είναι όλο. Μαλακίες. Μαλακίες. - Τι είπε;

Οι ξένοι έχουν ένα ιδιαίτερο κλισέ για Ιταλούς, σαν να είναι όλοι ίδιοι.

Οι Ιταλοί τρώνε μακαρόνια, τραγουδούν, παίζουν μαντολίνο.

Ποιο μαντολίνο; Ποιος παίζει μαντολίνο;

- Το Άρνο! - Πόσο όμορφο! - Ναι, είναι πανέμορφο. - Πολύ όμορφο.

Ναι;

Τι γίνεται με τον Τάμεση και τον Σηκουάνα; Να τα πετάξουμε;

Ναι, λέει ότι το Άρνο είναι όμορφο. επειδή το βλέπει για πρώτη φορά.

Θα έλεγα το ίδιο αν ήμουν ξένος.

Γαμώτο! Τη ζηλεύω γιατί είναι εδώ και μπορεί να ανακαλύψει την Ιταλία.

- Τα γνωρίζετε όλα; - Την Ιταλία; Όχι όλη, όχι πραγματικά.

Προσπαθήστε να σκέφτεστε τον εαυτό σας ως έναν ξένο και αρχίστε να το ταξιδεύετε μόνοι σας.

Ναι, είναι αλήθεια: ξένος στην πατρίδα.

Δεν είναι εύκολο. Θα χρειαστώ...

Το μόνο που χρειάζεται είναι θάρρος. Πρέπει να να ξέρεις να εγκαταλείπεις πολλά πράγματα,

μαθαίνει να ταξιδεύει καθώς πέφτει, να κοιμάσαι κάτω από τη σκηνή.

- Κάτω από τη σκηνή; - Απόλυτη ελευθερία. Τέρμα οι αστικές συμβάσεις.

Πώς θα κατεβάσω τη σκηνή, όπως οι τσιγγάνοι; Άντρες και γυναίκες μαζί;

Τι το παράξενο έχει; Ξένοι το πρωί το πρωί και οι φίλοι το βράδυ.

Ξένοι το πρωί, φίλοι το βράδυ.

Φίλοι για τη νύχτα!

Τι θέλεις;

Ήταν τόσο αστείο, να πεθάνω από τα γέλια!

Και μετά πίναμε και πίναμε και πίναμε και μεθύσαμε όλοι.

Και το βράδυ γδυθήκαμε και κάναμε μια βουτιά στη λίμνη.

Γυμνός; Σας έχω ήδη πει ότι Την ζηλεύω. Θα έφευγα αμέσως.

Είμαι φτιαγμένος γι' αυτή την περιπλανώμενη ζωή, γεμάτη απροσδόκητες περιπέτειες.

- Γιατί δεν ξεκινάει; - Ε;

- Ναι, ξεκινάει. - Τι; Και η γιαγιά μου;

- Ω, ναι. - Vous comprenez? Έχετε μόνο εμένα.

Και ζω μόνο γι' αυτήν. Φροντίζω τα πάντα.

Ήθελα να έρθω στη Φλωρεντία και νοίκιασα μια ωραία βίλα.

Πρέπει να την κάνω ευτυχισμένη. Είναι μια ανήσυχη ανήσυχη, αλλά τι μπορώ να κάνω;

Για εκείνη είμαι ο Σέρτζιο, Σέρτζιο, Σέρτζιο...

Είμαι το πλάσμα του.

- Έχω μια αποστολή. - Λοιπόν, πρέπει να Πρέπει να φύγω. Ευχαριστώ για την παρέα.

- Εσύ θα πας και εγώ θα μείνω με τη γιαγιά. - Η αφοσίωσή σου στη γιαγιά σου είναι πανέμορφη.

Το υποσχέθηκα μέχρι θανάτου.

- Αντίο. - Au revoir. Αυτή η συνάντηση Πολλές ζημιές από αυτή τη συνάντηση.

Πιστέψτε με, πολύ κακό!

- Josette! - Αντίο!

Αντίο!

Τόσα πολλά καταστήματα!

Σέρτζιο! Σέρτζιο!

- Είστε έτοιμοι; - Ναι, αγάπη μου. Εσύ είσαι;

- Όχι, ακούστε. Είχα μια ιδέα. - Τι ιδέα;

Θέλεις πραγματικά να βγεις έξω;

Είμαι ήδη ντυμένη!

Γιατί δεν κάνουμε ένα πράγμα;

Τι;

Γιατί δεν τρώμε στο σπίτι, μόνο οι δυο μας;

Και τι θα φάμε για δείπνο;

- Θα μαγειρέψω εγώ. - Ναι; Εσύ τι λες;

Και τα εισιτήρια για το θέατρο; 12.000 λιρέτες, θέλατε ένα θεωρείο.

Και τα Μπαλέτα Ρούσσες, που δεν θα επιστρέψουν για άλλα δέκα χρόνια.

- Δεν ήξερα ότι σας ενδιαφέρει ο χορός. - Ο χορός;

Ενδιαφέρομαι πάρα πολύ. Πρέπει να αστειεύεσαι.

Δηλαδή δεν θέλεις να το κάνεις;

Όχι. Δεν θέλω, όχι.

Ποτέ δεν μου δίνεις κέρασμα! Είσαι εγωιστής και κακός!

- Με όλα όσα κάνω για σας! - Α, πάλι τα ίδια!

Με περνάς για ηλίθιο!

Ακόμα κι αν δεν σου έχω πει τίποτα, αφού με έκανες να περιμένω μια ώρα.

- Νομίζεις ότι δεν ξέρω πού ήσουν; - Και πού ήμουν εγώ;

Πήγα σε όλα τα φαρμακεία αλλά δεν είχαν το προφυλακτικό ξύδι.

Όχι, αγαπητή μου, δεν με ξεγελάς. Είμαι μεγαλύτερη από σένα.

Το ξέρω!

- Δειλέ! Κτήνος! - Να είσαι καλή, Τσίντσια. Θα αρρωστήσεις.

Αφήστε με να φύγω! Αφήστε με να φύγω!

Θεέ μου, το κεφάλι μου! Το κεφάλι μου! Το κεφάλι μου! Το κεφάλι μου! Το κεφάλι μου εκρήγνυται!

Και δεν έχω το προφυλακτικό ξύδι! Ω, το κεφάλι...

Είσαι αχάριστος άκαρδοι!

Δεν μπορώ να εξηγήσω στον εαυτό μου γιατί σε ανέχομαι, αλλά θα έρθει η μέρα που θα βαρεθώ.

Και μετά μην έρθεις κλαίγοντας γιατί θα σε αφήσω εκεί που σε βρήκα.

Δεν ήσουν τίποτα! Τίποτα μέχρι που με γνώρισες! Μια άθλια βοηθός κομμωτή!

# Πες μου εσύ,

# Where is it? Εσύ πες μου,

# σουβενίρ...

# της Ιταλίας.

# Why won't you let me sleep?

# Μόνο εσύ μπορείς να μου πεις.

# Gone

# και με άφησε.

# Σουβενίρ, σουβενίρ...

# of Ital...

Αχ, ληστή, ξέρεις πώς να με ηρεμήσεις.

Είσαι ο μόνος ικανός να με θεραπεύσει. Θηρίο.

# Cher pays de mon enfance.

# Cher pays de mon enfance.

- Σέρτζιο! - # Douce France...

- # Cher pays... - Sergio! - # ...de mon enfance.

- Προσέξτε, έριξε τη σκηνή μου! - Με συγχωρείτε, συγγνώμη.

Έι, τι κάνεις; Έγινες χειρότερος από τη Ζοζέτ!

Πού είναι το κεφάλι σου σήμερα το πρωί;

Μπορώ να σας πω τι σκέφτεται.

Βρίσκεται στα σύννεφα εδώ και δύο ημέρες και δεν καταλαβαίνει τίποτα.

Josette!

- Γιατί γελάς; - Συγγνώμη, δεν το περίμενα αυτό.

Ο κύβος έχει ριφθεί, Θα έρθω μαζί σου.

- Αλήθεια; Αποφάσισες να κάνεις και εσύ ωτοστόπ; Να κάνω και εγώ ωτοστόπ; - Ποιος είναι;

- Αυτός είναι ο κύριος για τον οποίο σας μίλησα. - Sergio Battistini, χάρηκα.

- Δώσε μου τον κουβά. - Τι είπε η γιαγιά; - Τίποτα, με άφησε να φύγω.

Κατά βάθος, δεν μπορούσε να είναι να θυσιάζεται σε όλη του τη ζωή.

Ξαφνιάστηκα πολύ γιατί ήταν γλυκιά, παραιτημένη.

Συγκινήθηκα, η καημένη.

Η αλήθεια είναι ότι τώρα που έφυγε, τι του έμεινε;

Πήρε δύο δαχτυλίδια, μια καρφίτσα από ζαφείρι ζαφείρι καρφίτσα και ένα μαργαριταρένιο κολιέ.

Δεν ξέρω πόσο ιταλικό νόμισμα υπήρχε. Εκατό, εκατόν είκοσι χιλιάδες, ίσως.

Αλλά είμαι σίγουρος ότι υπήρχαν περισσότερα από 30.000 γαλλικά φράγκα. Γαλλικά φράγκα. Καταραμένε κλέφτη!

Δώσε μου αυτή τη φωτογραφία, κυρία και ηρεμήστε.

Αφήστε το σε εμάς. Θα δείτε πώς θα το αντιμετωπίσουμε.

Αλλά σε παρακαλώ μην τον πειράξεις.

- Βαθιά μέσα του είναι απλά ένας κακομαθημένος, παρορμητικός κακομαθημένος, παρορμητικός. - Το καταλαβαίνω.

- Μπορώ να πάρω μόνο δύο. - Πήγαινε εσύ. Θα περιμένουμε το επόμενο.

- Ναι, καλά - Και θα μείνεις μόνη σου;

Όχι, μαζί μου. Είμαι τζέντλεμαν.

- Πηγαίνετε, θα σας δούμε στην Πίζα. - Πηγαίνουμε μόνο μέχρι την Ποντέντερα.

- Καλύτερα αυτό από το τίποτα, σωστά; - Στη συνέχεια, στην Πίζα, κάτω από τον πύργο. - Ναι, είναι.

- Πάμε στοίχημα ότι θα φτάσουμε πρώτοι; - Αντίο. - Σας ευχαριστώ!

Αχ, πόσο αγαπώ αυτή τη ζωή! Ο αέρας, το φως, ο ήλιος!

Παλιάνθρωπε! Παλιάνθρωπε και ηλίθιε!

Θα δείτε πολλά περισσότερα. Κουραστήκατε ήδη;

Κουρασμένος; Μαζί σου; Θα σε κουβαλήσω εγώ!

- Α, άλλο ένα αυτοκίνητο! - Ναι;

- Να είστε ευγενικός, κύριε, να μας πετάξετε. - Είστε Ιταλός; - Ναι, είμαι Ιταλός.

Τώρα έρχεσαι κι εσύ! Έλα, πάμε. Κι εσύ πήγαινε στη δουλειά, μεγάλε!

Τι θέλεις να κάνω; Δουλεύεις;

Έχετε δει τη νοοτροπία; Επειδή είμαι Ιταλός.

Οι Ιταλοί δεν το κάνουν, οι ξένοι το κάνουν.

- Τι λέει; - Σε ευχαριστεί για το ταξίδι.

- Ο φίλος μου είναι Έλληνας και δεν καταλαβαίνει ιταλικά. - Φίλος; Τι εννοείς με το "φίλος";

- Φίλος, φίλος ή... "φίλος"; - Λοιπόν, φίλος, συνταξιδιώτης, φίλος, συνταξιδιώτης.

- Απλά ταξιδεύετε; - Τι άλλο;

Ακούστε, δεσποινίς, μην μου λέτε ότι είμαι αλλά ότι ένα όμορφο κορίτσι

αν πάτε ένα ταξίδι με ένα μικρό παιδί για να δείτε το με ένα νεαρό για να δείτε το τοπίο,

- Δεν το καταλαβαίνω. - Αλλά το καταλαβαίνω.

- Α, τώρα το καταλαβαίνω. - Τι είναι αυτό; - Έλα, κατάλαβες!

Αν τα πράγματα είναι έτσι, σημαίνει ότι αυτός ο ανόητος εδώ είναι πραγματικός.

- Τώρα το κατάλαβες, ε; - Όχι, αυτό είναι καλό!

Καλό ή κακό, δεν έχει σημασία. Απλά πρέπει να το κοιτάξετε. Το κοιτάξατε σωστά;

Κοιτάξτε τον. Νομίζω ότι κάνει περμανάντ.

- Γιατί πρέπει να πάρει αυτό το αυτόν τον ζητιάνο; - Τι είναι αυτό;

Ένα όμορφο κορίτσι σαν εσένα. Έλα τώρα, δεν βαριέσαι;

- Ξέρετε τι θα κάνουμε; Θα τον πετάξουμε έξω. - Πώς;

Δίνω σήμα στα σκυλιά, πηδάνε πάνω και βγαίνουν έξω.

Με αυτόν τον τρόπο μένουμε μόνοι μας. Έχω ένα σπίτι εδώ κοντά.

- Τρώμε, πίνουμε, ξαπλώνουμε, ξαπλώνουμε λίγο. - Πάρε αυτό το χέρι από πάνω μου!

Πού ξαπλώνετε; Θα σε ξαπλώσω, θα σου ξεριζώσω τη μύτη και θα την ταΐσω στα σκυλιά. Θα σου ξεριζώσω τη μύτη και θα την ταΐσω τα σκυλιά.

- Ώστε με μπλέξατε; Γουρούνι! - Γουρούνι! Ποιος είναι γουρούνι;

- Θα σας το επιστρέψω! - Αφήστε το, παρακαλώ. - Εντάξει, αλλά ποιος τον έμπλεξε;

- Τεκμηρίωση, παρακαλώ. - Γιατί;

- Έλεγχος. - Ορίστε.

- Είναι δικό σας το αυτοκίνητο; - Φυσικά, είναι καταχωρημένο στο όνομά μου.

Έι, όταν ο φρουρός φεύγει θα δεις τι θα σου συμβεί.

- Εν τω μεταξύ, βγείτε έξω. - Όχι, όχι, όχι εγώ. Τα χαρτιά μου; Ορίστε.

- Παππού, δεν κατεβαίνω. - Θα κατέβεις. - Δεν κατεβαίνω! - Κατεβαίνεις.

- Το είδες; - Πρέπει να πάω κάτω. - Ευχαριστώ. Ευχαριστώ.

Μπορώ; Είμαι ένας ψεύτικος ξένος αλλιώς δεν θα τα κατάφερνα.

Λέει, "Είσαι Ιταλός;" Πώς είναι αυτό; Ο Ιταλός να δουλεύει και ο ξένος να απολαμβάνει.

- Είστε ο Sergio Battistini; - Sergio Battistini.

- Υπάρχει καταγγελία εναντίον σας για κλοπή. - Η ηλικιωμένη κυρία με κατήγγειλε!

Πρέπει να υπάρχει κάποιο λάθος, διότι.... Βλέπετε;

Θα ευνοήσουμε αυτόν τον ηλίθιο που ήθελε να εκμεταλλευτεί την κυρία;

Περίμενε, περίμενε, περίμενε, περίμενε, περίμενε. Ας μην κάνουμε κακή εντύπωση.

Μπροστά σε ξένους! Λένε ότι οι Ιταλοί...

Λένε ότι παίζουμε μαντολίνο. Ας μην προσθέσουμε στη φασαρία, για χάρη τους.

- Μπορώ να πάω; - Φύγε, φύγε. - Τι εννοείς, φύγε;

Έι, ευχαριστήστε τις δυνάμεις του νόμου και της τάξης! της τάξης!

- Σώθηκες, εσύ και τα σκυλιά! - Θέλεις να μου πεις τι συμβαίνει;

Josette, η γιαγιά με θέλει να γυρίσω πίσω.

Αισθάνεται άρρωστη.

Και αυτοί οι φίλοι μπήκαν στον κόπο να έρθουν και να με προειδοποιήσουν.

Σας ευχαριστώ, δεν θα το ξεχάσω.

Θα επιστρέψετε στη Φλωρεντία;

Είναι η γιαγιά, παιδί μου. Ακόμα και η μοίρα θέλει το μερίδιό της.

- Καλή τύχη, Josette. - Αντίο, Ζοζέτ.

Προχωρήστε. Μπορεί να σας κάνω παρέα.

Να πάρουμε το αυτοκίνητο; Αντίο. Μπορείς να πάρεις τις αποσκευές μου;

Το σακίδιο! Αντίο!

Ζήτω η Γαλλία.

- Au revoir. - Au revoir.

Μια μαύρη μέρα σήμερα.

Χωρίς να θέλω να προσβάλω κανέναν, αλλά η απουσία της Josette είναι αισθητή.

Η Josette δεν είναι καλύτερη από εμάς, αν ξέρεις να εκτιμάς τον εαυτό σου.

Θέλετε να το δείτε;

- Θέλετε να μάθετε πώς; - Για να δούμε.

- Το χρησιμοποιούμε μόνο για κορίτσια που δεν έχουν πολύ καλή προίκα. - Χωρίς παρεξήγηση για κανέναν.

Κοιτάξτε τι πρέπει να κάνουμε.

Ω, Θεέ μου, τα καημένα!

- Τι συνέβη; - Ο φίλος μου είναι άρρωστος. Μπορείτε να μας πετάξετε, παρακαλώ;

Ας κάνουμε ένα πράγμα: είναι καλύτερα να μην το μετακινήσουμε. Θα ζητήσω βοήθεια.

Όχι, μην μας αφήνετε εδώ! Κρατήσου, Μάργκαρετ!

- Σας ευχαριστώ, πολύ ευγενικό εκ μέρους σας. -Τίποτα, τίποτα

- Τι συνέβη; Ατύχημα; - Όχι, όχι, όχι!

Βάλτε τα πόδια σας στο κομμάτι του κομμάτι χαρτί.

Αλλά πού το βάλατε; Ακριβώς στο καπό, θα το γρατζουνίσει!

Το αυτοκίνητο είναι καινούργιο και δεν είναι δικό μου.

- Τι έχετε; - Κολικός του ήπατος.

Ωχ, όχι!

Δεν φταίω εγώ, αλλά η ταπετσαρία. Είναι ακόμα τυλιγμένη.

Μην ανησυχείτε.

Τέλος πάντων, θα σας πω ότι δεν είναι κακό πράγμα.

- Πού πας; - Στη Φλωρεντία, στο νοσοκομείο. - Δεν μπορούμε να πάμε στην Πίζα;

Με συγχωρείτε, αλλά η Φλωρεντία είναι πιο κοντά.

- Κατεβαίνουμε. - Γιατί κατεβαίνουμε;

- Επειδή δεν είναι αλήθεια. - Τι είναι;

Πρέπει να μας συγχωρέσετε. Ήμασταν εκεί για δύο ώρες

και κανείς δεν είχε σταματήσει, οπότε μου ήρθε η ιδέα του κολικού...

Για να δούμε αν υπήρχαν ακόμα Κύριοι είχαν απομείνει ακόμα.

Σταμάτησες και είπα αμέσως: "Εδώ είναι ένας κύριος."

Με συγχωρείτε, τι πρέπει να πω τώρα; Να σας ευχαριστήσω για το κομπλιμέντο;

- Όχι, τους ευχαριστούμε εμείς οι ίδιοι. - Όχι, απλά από περιέργεια.

Δεν θα μου άρεσε αν στη χώρα σας το να είσαι τζέντλεμαν σημαίνει να είσαι ηλίθιος!

- Κατεβαίνουμε, Μάργκαρετ. - Αλλά έχουμε ήδη ανέβει.

Επειδή νόμιζα ότι ήσουν άρρωστος, για να δικαιολογηθεί στο αφεντικό του.

- Η εταιρεία, το αφεντικό έχει σκυλιά. - Λυπάμαι.

- Έλα, πάμε κάτω. - Εντάξει, πάμε στην Πίζα.

Αλλά πρέπει να είναι εξαντλητικό να ταξιδεύεις έτσι, αν πρέπει να κάνεις αυτές τις ανοησίες κάθε φορά.

- Τι είναι αυτό, ένας όρκος; - Ένας όρκος;

- Μια υποχρέωση - Όχι, για να διασκεδάσω. Είμαστε σε διακοπές.

Τι διακοπές! Και τι κάνεις όταν δουλεύεις;

Πίζα!

Για τον κεκλιμένο πύργο, τα πράγματα αλλάζουν.

- Αυτό ήταν γρήγορο, ε; - Ευχαριστώ. Είδες;

- Τόσο φοβισμένη ήμουν, δεν κάναμε κακό. δεν κάναμε κανένα κακό. - Πρόσεχε! Πρόσεχε!

- Ω, Θεέ μου! Γαμώτο! - Συγγνώμη, δεν το έκανα επίτηδες.

Κοιτάξτε τι χάλι! Τι να κάνω τώρα;

Εγώ φταίω, είμαι ηλίθιος! Μην είσαι καλός με κανέναν!

Λοιπόν, αυτά τα πράγματα συμβαίνουν. Και εγώ που έχασα ένα ολόκληρο MG;

MG! Τι με νοιάζει για το MG σου;

Στο εργαστήριο είναι σε θέση να ζητήσουν 15.000 λιρέτες! Θα πρέπει να κλέψω!

- Ηρέμησε. Και τους είπαμε ότι λυπούμαστε. - Και τους λέω να πεθάνουν ξαφνικά, εντάξει;

Και την επόμενη φορά που κάποιος μου κάνει σήμα, θα τον πατήσω!

Έχετε 10.000 λιρέτες. Από τώρα και στο εξής να είναι λιγότερο αγενής και να πεθάνεις ξαφνικά εσύ.

Τι θα κάνουμε τώρα; 10.000 λίρες είναι πολλά χρήματα.

Το ξέρω, αλλά έπρεπε να το κάνω. Ήταν τόσο αγενές.

Αλλά και πάλι, προσπαθήστε να είστε να είστε πιο προσεκτικοί.

- Hilde, Margaret! - Josette, επιτέλους ήρθες. Είσαι μόνη σου;

Πού είναι ο φίλος σου, πώς τον λένε;

Ποιος, ο Σέργιος; Ω, αν ήξερες μόνο!

Κάποια στιγμή, μας προσπέρασε ένα αυτοκίνητο του διπλωματικού σώματος

Οι δύο αξιωματικοί επέμειναν και ο Σέρτζιο γύρισε πίσω.

- Έχει προσκληθεί σε κρουαζιέρα στα Κανάρια νησιά. - Διπλωματικοί αξιωματούχοι;

- Ναι, αυτά στις πρεσβείες. - Ήθελαν να πάω κι εγώ.

- Μπήκα στον πειρασμό, αλλά δεν μπορούσα να σε αφήσω να σε σηκώσω. - Κοίτα ποιος είναι εδώ!

- Αυτό το κάθαρμα! - Τον ξέρεις; - Τον ξέρω πολύ καλά. Τσακωθήκαμε.

- Δεν μπορώ να σε αφήσω ούτε λεπτό μόνη σου. - Δεν θέλω να του μιλήσω.

- Δεσποινίς, μπορώ; Σας έψαχνα σε όλη την Πίζα. - Τι συμβαίνει;

Τα πήγε καλά.

Είναι αυτή η καταραμένη συνήθεια να υψώνω τη φωνή μου. Μερικές φορές κλωτσούσα τον εαυτό μου.

Εντάξει, ας μη μιλάμε άλλο. Ας σκεφτούμε το περιστατικό λήξει. Πρέπει να φύγω τώρα.

Όχι, κοιτάξτε, έχω την καθημερινή δίαιτα. Μπορώ επίσης να βάλω την επισκευή.

-Όχι, όχι αυτό. - Πάρτε το, θα το ήθελα πολύ.

- Μοιάζει με τον Mollicone! - Σε ποιον μοιάζει;

Mollicone, η γάτα του σπιτιού. Πάντα φυσάει έτσι.

Σας ευχαριστώ για το κομπλιμέντο.

- Είναι καλός γάτος, μεγαλώσαμε μαζί. - Σίγουρα! Και πόσο χρονών είναι;

Δεν ξέρω, 22, 25... Έι!

Θέλεις τα λεφτά; Θα τα δώσω στον παππού.

Τι κάνει;

- Σας ευχαριστώ, Άγιε Νικόλα. - Έχεις τρελαθεί; - Ευχαριστώ, Αγία Άννα.

Λοιπόν, αυτός είμαι εγώ. Εκτός από το γεγονός ότι του έδωσα μόνο 100 λίρες.

Πού είναι τώρα, ε;

Μπορείτε να δείτε ότι μπορεί να χαμογελάσει. Θα πρέπει να να το κάνεις πάντα. Φαίνεται πιο όμορφη.

Θα σας δούμε στη Ρώμη; Όχι, μην πεις τίποτα, ξέρω ότι θα πεις όχι.

- ή δεν ξέρω, ίσως... ναι ή όχι; - Όχι.

Θα το αντάλλαζες με ένα ναι, αν σε έπαιρνα να φάμε κάπου που ξέρω;

Hilde, τι κάνεις;

Αντίο.

Όχι αντίο! Πρέπει να ξανασυναντηθούμε.

- Θα την πάω στη Ρώμη. Τηλεφώνησε στους φίλους σου. Θα είμαστε εκεί σε 4 ώρες. - Και η Πίζα;

- Τι σημασία έχει η Πίζα; - Τι εννοείς δεν έχει σημασία; Ήρθαμε εδώ επίτηδες. Αντίο.

Εντάξει, αντίο πού;

Στο κάμπινγκ στη Ρώμη.

Έι, πώς μπορώ να βρω ένα κορίτσι που μένει εδώ;

- Κάνει αυτό που κάνω κι εγώ, περιμένει. - Περιμένεις κι εσύ;

- Οποιοδήποτε; Όλα! Το πρώτο που βγήκε. - Τζίνο!

- Γεια σας. - Γεια σας.

- Και πώς είναι το αυτοκίνητο; - Α, μια χαρά, σαν καινούργιο.

- Τι γίνεται με τους φίλους σας; - Πήγαν στο αγγλικό προξενείο.

Και πού θα πάμε;

Τα Μουσεία του Καπιτωλίου, το Βατικανό, οι Άγιοι Cosimo και Damiano,

η Ρωμαϊκή Αγορά, η Πινακοθήκη Borghese. Ναι, είστε Ρωμαίοι.

Ποιος ξέρει πόσες φορές έχετε πάει σε αυτά τα μέρη!

Σωστά, αλλά είναι πάντα ωραίο να να τους ξαναδείς.

- Ποιο είναι το πρώτο; - Τα Μουσεία του Καπιτωλίου.

- Πού είναι; - Τι εννοείς, πού είναι; Στο Καπιτώλιο, σωστά; - Ω, ναι, είναι.

Θα πάω να πάρω το αυτοκίνητο. Αυτή τη φορά είναι δικό μου.

¡30.000! Απονέμεται με 30.000 λιρέτες.

Τώρα παρτίδα 320. Γραφείο τέλη της δεκαετίας του 700, αρχές της δεκαετίας του 800. 700s, αρχές 800s.

Παρακαλώ, κύριοι, δώστε προσοχή σε αυτό το πανέμορφο κομμάτι με ένθετα. σε αυτό το όμορφο κομμάτι με τα ένθετα.

- Και το βιβλιοπωλείο; - Τώρα σβήνει, για 20.000 λίρες. Είναι εκεί.

Αυτό είναι; Αλλά είναι ανακατασκευασμένο.

Το θέλετε παλιό; Για 40.000 λιρέτες μπορείτε να το αποκτήσετε.

Είναι 11 η ώρα. Σε μισή ώρα αρχίζει η δίκη στο δικαστήριο.

Συνεχίζουν με το γραφείο.

Καταλαβαίνω. Ας κάνουμε ένα πράγμα. Εσύ θα μείνεις, εγώ θα πάω, δώσε μου τα έγγραφα.

- Παρακαλώ δώστε προσοχή, κύριοι. - Ορίστε.

- Φεύγω. - Περιμένετε την υπογραφή μου.

Δέκα.

Με εκπλήσσει, κύριοι, που δεν υπάρχουν συλλέκτες για ένα τέτοιο ένθετο κόσμημα.

- Τότε θα έρθω. Μην κάνεις τίποτα. - Είμαι εντάξει.

Μόνο η εγγενής αξία του ελεφαντόδοντου και μόνο αντισταθμίζει τη γελοία τιμή από την οποία ξεκινάμε.

Είμαστε ακόμα στις 50.000. Δεν υπάρχουν προσφορές;

- Γιατί γελάει; - Η μύτη του είναι κατακόκκινη.

Όχι, από εδώ. Με αυτόν τον τρόπο. Όχι, όχι.

Αφήστε με.

- Τελείωσα. - Σας ευχαριστώ.

Καθώς δεν υπάρχουν προσφορές, την κηρύσσω άκυρη.

Τζοσέτ, τι κάνεις εδώ; Σε έψαχνα παντού.

Έχετε τα χρήματα;

Όχι, πρέπει να γυρίσω πίσω. Η ασφάλεια έχει πληρώσει, αλλά... λείπει η έγκριση του προξένου. Πάμε να φύγουμε.

- Περίμενε ένα λεπτό, περίμενε ένα λεπτό. - Πρέπει να φύγω. - Να είσαι καλός. Μόνο δύο λεπτά.

Πρωτότυπο και αστείο μηχανικό μπιμπελό, τέλη της δεκαετίας του 800. Κύριε Λούνα.

- Ωραία, ε; - Μουσικός μηχανισμός λειτουργεί τέλεια.

-Αρχικό ποσό 5.000 λιρέτες. - Έξι!

- 6.000 για την κυρία. - 7.000 λιρέτες! - Επτά.

- Οκτώ! - Εννέα! - Τι κάνεις;

- Είναι διασκεδαστικό. - Δέκα!

- Έντεκα! - Δώδεκα!

- Είσαι ανόητος. Δεν έχουμε τίποτα... Δεν πάω... - Απλά το δυναμώνω λίγο.

- Είμαστε στις 13.000 λίρες. - Δεκατέσσερις! - Δεκατέσσερις...

¡14.000!

¡15! Μην ανησυχείτε, θα σταματήσω εδώ.

15.000 λιρέτες για την κυρία εκεί πέρα. Πολύ καλά. 15.000.

Κανείς δεν προσφέρει περισσότερα;

- Χαμογελάστε, κύριοι, χαμογελάστε! - Θεέ μου, τι θα κάνουμε;

Κανείς δεν θέλει να προσφέρει εναντίον της κυρίας;

Λοιπόν, 15.000 λιρέτες στη μία η ώρα; Ελάτε, κύριοι, 1.000 λίρες ακόμα.

Είμαστε στις 15.000. Η κυρία είναι πολύ τυχερή.

15.000 για μια φορά, 15.000 που πηγαίνουν δύο φορές...

- ¡16! - 16, υπέροχα!

16.000 για μια φορά, 16.000 στις δύο η ώρα...

16.000 στις τρεις η ώρα. Απονέμεται στον κύριο, συγχαρητήρια.

Η Hilde έχει δίκιο. Είσαι αναίσθητος. Δεν ξαναβγαίνω μαζί σου.

Ποιος θα πίστευε ότι θα σταματούσε εκεί!

Κυρίες μου, φεύγετε; Τότε πείτε μου τι να κάνω με αυτό το πράγμα.

- Είσαι ευτυχισμένος; - Μακάρι να είχα Μακάρι να το είχα πάρει. - Ήθελα να το πάρω;

Δεν του λείπει το θάρρος. Δόξα τω Θεώ Θεό που βρήκε έναν ηλίθιο σαν εμένα.

Την επόμενη φορά, μην είσαι να είσαι αστείος, κατάλαβες;

Και εσείς επίσης! Και αυτό είναι ένα δώρο για εσάς!

Τα μουσεία είναι καλά, ε; Κρίμα που δεν μπορείς να καπνίσεις.

Πραγματικά δεν γνωρίζατε ότι αυτά τα ήταν τα Μουσεία του Καπιτωλίου;

Για εμάς το Καπιτώλιο είναι απλά το Καπιτώλιο. Εκεί βρίσκεται ο δήμαρχος.

Οι γονείς μου παντρεύτηκαν εδώ. Έχουμε ακόμα τη φωτογραφία στο σπίτι.

Και ποιοι είναι αυτοί;

Είναι... Ποια είναι τα ονόματά τους; Είναι...

- Είναι διάσημοι δίδυμοι. - Romulus και Remus;

Όχι, οι Διόσκουροι, ο Κάστωρ και ο Πόλουξ. Οι άλλοι δύο βρίσκονται στο Quirinal.

Έτσι, υπάρχουν τέσσερις δίδυμα;

Δεν πειράζει. Νομίζει ότι είμαι αδαής. Τα ξέρω όλα αυτά, αλλά τα ξεχνάω.

Για παράδειγμα, αυτός είναι ο Μάρκος Αυρήλιος. Και όταν γίνει χρυσός, θα είναι το τέλος του κόσμου.

- Δεν το έχω ακούσει ποτέ. - Ναι, έχουμε τόσους πολλούς αυτοκράτορες έφιππους στη Ρώμη.

Όχι, λυπάμαι, αυτό είναι το μοναδικό έφιππο άγαλμα από τη Ρωμαϊκή έφιππο άγαλμα από τη ρωμαϊκή περίοδο στη Ρώμη.

Τα άλλα καταστράφηκαν.

Λοιπόν, αφού το λες εσύ.

Mollicone, τι κάνεις εδώ; Διαβάζω. Αφήστε με ήσυχο.

- Καλησπέρα. - Γεια σου, μπαμπά.

- Μαρία! - Γεια σου, μητέρα. - Καλησπέρα, Αρμάν.

- Γεια σου, Αρμάν. - Τι έχει ο Τζίνο;

- Γιατί; - Δεν τον έχεις δει;

- Όχι, τι είναι; - Έλα να δεις.

Τι τρόποι!

- Τι συμβαίνει; - Γιατί αυτή η παρέλαση;

Τι;

Δεν έχετε δει ποτέ κάποιον να μελετάει;

- Είσαι τρελός; Ποιος σου το έδωσε αυτό; - Εγώ το αγόρασα.

2.500. 3.000.

- 4.000! Έσπασες την τράπεζα! - Οι σπουδές κοστίζουν θυσίες.

Ξέρετε πώς ονομαζόταν το Κολοσσαίο; Το Φλαβικό Αμφιθέατρο.

Το ήξερες αυτό, έτσι δεν είναι;

Ένα μάτσο αδαείς!

- Καθηγητής Spinariti, ο διευθυντής μας, Καθηγητής Santoliquido. - Χαίρομαι που σας γνωρίζω.

- Σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία σας. - Παρακαλώ.

- Πρέπει να συνεχίσουμε, ε; - Παρακαλώ, κυρία Διευθύντρια.

- Νόμιζα ότι δεν μπορούσαμε να φέρουμε τις γυναίκες μας... τις γυναίκες μας. - Γιατί όχι; Γιατί όχι;

Αν μπορούσατε, θα είχατε φέρει τη γυναίκα σας;

Τι σχέση έχει αυτό; Είναι θέμα αρχής, έτσι δεν είναι;

Επειδή το δικαστήριο θα έχει αναμφίβολα λάβει τη συνεργασία μας

να επιτευχθεί το συντομότερο δυνατό, την εξέλιξη της διαδικασίας.

Αλλά πρέπει να παραβλέψω την προσπάθεια του Εντιμότατου Εισαγγελέα

της παραποίησης των στιγμών της ληστείας, για την οποία ο πελάτης μου είναι για την οποία ο πελάτης μου καλείται να λογοδοτήσει.

Δικηγόρε!

Αν η Εισαγγελία με είχε γλιτώσει... με λυπήθηκε από τον σαρκασμό τους, λαμβάνοντας γνώση....

λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα των αποδεικτικών στοιχείων που παρουσίασε η υπεράσπιση.

Σοβαρότητα που έχουμε πάντα πάντα θεωρούσαμε...

Τι συμβαίνει;

Είμαστε στο τσίρκο; Δεσποινίς!

Ήθελα να μιλήσω στον δικηγόρο.

Ζητώ συγγνώμη για μια στιγμή.

Εντάξει, αλλά τι κάνουμε, Σύμβουλε; Την επόμενη φορά την επόμενη φορά να μοιράσετε καλύτερα τις υποχρεώσεις σας.

Σας ενόχλησα;

Είναι τρελή;

- Πέρασα το πρωί ψάχνοντας γι' αυτό. Πήγα πίσω στο στη δημοπρασία και μετά στο γραφείο σας. - Τι θέλεις;

- Δεν μπορώ να το δεχτώ! - Α, γι' αυτό! - Φυσικά και είναι!

- Είμαι σίγουρη ότι ήθελε να με προσβάλει. - Κοίτα, με περιμένουν.

- Δεν είμαι ένα κορίτσι που δεν δέχεται δώρα... - Δεσποινίς!

αλλά πρέπει να γίνεται με ευγένεια, όχι με την ιδέα να γίνεις αγενής.

- Δικηγόρε, σε περιμένουν. - Ναι, έρχομαι.

Εντάξει, θα είμαι ευγενικός.

Αποδεχτείτε το με την πεποίθηση της βαθύτερης και πιο βαθιάς μου βαθύτερης και πιο σεβαστής εκτίμησής μου.

Δεν πειράζει. Βλέπεις πως όταν παίρνεις μπορεί να γίνει κι αυτός κύριος;

Σας είπα ότι αγνοείται μια βίδα.

Είστε παντρεμένος;

Όχι. Γιατί;

Επειδή θα μπορούσατε να το δώσετε ως δώρο στα παιδιά του.

Ας φανταστούμε ότι είμαι παντρεμένος και είσαι η κόρη μου. Κράτα το.

Και διασκεδάστε πολύ, πολύ, πολύ καλά. Αντίο.

- Με συγχωρείτε, ξέρετε τον δικηγόρο Alberto Cortini; - Φυσικά και γνωρίζω!

Κάνε μου μια χάρη, πήγαινε της αυτή την κούκλα και πες της ότι η κόρη σου πείτε της ότι η κόρη σας προτιμά τις αληθινές.

- Η κόρη σας; Αυτή είναι η Κορτίνι...; - Ναι, είναι ο πατέρας μου.

- Δεν το νομίζω. - Ούτε κι εγώ.

Και ήταν σε αυτόν τον λόφο που ο Ρωμύλος το 754 π.Χ., ίδρυσε τη Ρώμη.

Αυτή είναι η περίφημη βασιλική του Μαξέντιου. Μαξέντιος είναι το όνομα του αυτοκράτορα.

Και αυτός είναι ο ναός των Βεσταλλών που στην πραγματικότητα ονομάζεται από τους ιστορικούς

- ναός του Αντωνίνου και της Φαυστίνας. - Ουάου, τι ωραία!

Είναι ένα από τα σημαντικότερα έργα της ρωμαϊκής αρχιτεκτονικής.

- Ένα έργο που ενέπνευσε τον Bernini το παλάτι... - Borromini.

- Bernini το παλάτι Borromini; - Όχι, ο Μπορομίνι ήταν αυτός που εμπνεύστηκε.

και όχι σε εκείνο το ναό, αλλά στον οίκο του Livia, που βρίσκεται στον Παλατίνο λόφο.

Είχα προετοιμαστεί καλά, Άγιε Πέτρο, αλλά εσύ ήθελες να έρθεις εδώ, στο Παλατίνο.

- Έτοιμοι; - Ναι, έχω μελετούσα όλη τη νύχτα σαν ηλίθιος.

- Ήπια ένα κουτάκι καφέ. - Γιατί, ηλίθιε; Ήταν όμορφα.

Τώρα το κεφάλι μου είναι γεμάτο Barberini, Borromini, Bernini!

Μέχρι χθες πίστευα ότι Barberini ήταν κινηματογράφος.

- Ωραία εικόνα για έναν Ρωμαίο! - Μην ανησυχείτε, δεν είναι τόσο σοβαρό.

- Γεια σου! - Έλα, πάμε.

Hilde!

Σας ενδιαφέρει τόσο πολύ αυτός ο Μπορομίνι;

- Όχι. Όχι, δεν θα το κάνω. - Λοιπόν, θα με φιλήσεις;

- Γιατί; - Τι εννοείς, γιατί;

Όχι, εννοώ...

Αφού είσαι ένα όμορφο κορίτσι... και δεν έχω διάθεση να σε πετάξω...

- Ή μήπως θα με πετάξουν; - Όχι, αντιθέτως. - Λοιπόν, τότε;

- Αν έπρεπε να φιλήσω όλους τους Ρωμαίους που δεν είναι έτοιμοι να που δεν είναι ικανοί να ρίξουν... - Τι σχέση θα είχε αυτό;

Απλά πείτε ότι δεν θέλετε.

Εντάξει, δεν θέλω.

Αυτό είναι μια χαρά.

- Σε φιλάω έτσι κι αλλιώς! - Όχι!

Πού πας; Hilde!

- Να παίξουμε το "Θα σε πιάσω"; - Ακίνητος!

Αυτό σας διδάσκουν στο Μπράβο!

Αλλά πού πας; Περίμενε!

- Μην πλησιάζεις άλλο. - Τι κάνεις; Τι κάνεις; - Μείνε πίσω. - Ω, ναι;

Προσέξτε, πέφτει!

Ένα, δύο, τρία, ο κλέφτης δέχεται! Τώρα πληρώνει το πρόστιμο.

Όχι!

Περίμενε, πού πας;

Λοιπόν;

Είμαι εδώ. Έλα εσύ.

- Αντίο. - Αντίο.

Αλλά... Ποια είναι η έξοδος;

Σκεφτόμουν.

Είχες δίκιο, συγχώρεσέ με. Δεν ξέρω τι μου ήρθε στο μυαλό.

- Πόσα χρόνια σπουδάζετε; - 15. Γιατί;

Και μέσα σε μια νύχτα σκέφτηκα Νόμιζα ότι τα είχα περιλάβει όλα.

Κάποιος που σπούδασε για 15 χρόνια με έναν μηχανικό!

Ηλεκτρολόγος μηχανικός, αλλά πάντα μηχανικός.

Κρίμα, μου άρεσες πολύ.

Εσύ γουρούνι Ιούδα, τι αγωνία!

Ήμουν μια χαρά πριν. Γιατί σε γνώρισα;

- Αλλά πώς... αν πριν...; - Ήταν η πρώτη φορά.

Τι σημαίνει "congoja";

Σημαίνει ότι κάποιος είναι ερωτευμένος.

Έχω επίσης το "ongoja".

Προφέρεται "congoja".

Σκέφτεστε τον Μπορομίνι;

Όχι, απλά... υπάρχει μεγάλη διαφορά.

- Εσύ πας στο πανεπιστήμιο και εγώ πάω στο... - Είσαι μηχανικός. Είσαι μηχανικός. Εντάξει.

Γιατί νομίζετε ότι σπουδάζω; Επειδή θα πρέπει να κερδίσω τα προς το ζην.

Νομίζεις ότι είμαι κόρη εκατομμυριούχου; Ο πατέρας μου δουλεύει στο δημαρχείο.

Δεν νομίζω ότι υπάρχει τόσο μεγάλη διαφορά.

- Μην τον ακούτε! - Παντρέψου!

Έι, κοίτα τη δουλειά σου!

Rinaldesi! Να βγάλουμε μια ομαδική φωτογραφία;

Όχι, φεύγουμε, είναι αργά!

Μια φωτογραφία! Τα πράγματα των στρατιωτών με άδεια.

Ένα θαύμα; Κοιτάξτε το Scaglietti! Συμπεριφέρεται σαν να είναι σε άδεια.

- Ποιος ξέρει πώς θα είναι το αυτοκίνητό μου στο στο βυθό της θάλασσας! - Και γελάτε;

- Αν δεν είχα πάρει τα χρήματα της ασφάλειας, δεν θα ένιωθα... - Πρόσεχε! - Έι!

Για λίγο νερό. Έμοιαζες με φλογοβόλο.

Ε, Scaglietti, θα σταματήσεις;

- Όλη μέρα παριστάνει τον πνευματώδη, ή μάλλον το λαμόγιο. - Εσύ θα είσαι ο βλάκας!

- Scaglietti, Parentiti, αρκετά! - Αλλά εγώ... - Σας παρακαλώ!

Αν ο Scaglietti συμπεριφέρθηκε άσχημα, έχετε συμπεριφερθεί άσχημα μέχρι τώρα.

Γιατί όταν πηγαίνεις σε μια ομάδα, δεν μπορείς να να πηγαίνεις συνεχώς να κάνεις το δικό σου πράγμα,

- όπως έχετε κάνει, όλη την ημέρα. - Α, γι' αυτό.

Επειδή έφερα παρέα.

- Είμαστε στο νηπιαγωγείο; - Είπα αρκετά!

Κοιτάξτε, δεσποινίς, δεν είμαστε στο σχολείο εδώ!

Επειδή είπα "αρκετά" δεν σημαίνει ότι ότι θα πατήσω πόδι.

Αλήθεια; Τότε θα του θυμίσω ότι αυτό το ταξίδι πληρώνεται από το σχολείο.

Και εσείς, ως καθηγητής ιστορίας της τέχνης, είχατε τη συγκεκριμένη αποστολή να μας καθοδηγήσετε.

Με συγχωρείτε, δεσποινίς, αλλά παρόλο που σας επηρεάζει, δεν έχει καμία σχέση με εσάς.

Εντάξει, αυτό σημαίνει ότι όταν επιστρέψω θα ξεπληρώσω τα χρήματα που πλήρωσε το σχολείο για μένα.

Και από αυτή τη στιγμή επιφυλάσσομαι το δικαίωμα να πηγαίνω όπου θέλω.

Όπως σωστά είπατε σωστά είπατε.

Α, δεσποινίς, επιτέλους του είπατε αυτό που του ανήκει. Του δώσατε το μάθημα που του άξιζε.

Μόλις μπήκα στο δωμάτιο, διέκοψε την ομιλία του και μου χαμογέλασε. διέκοψε την ομιλία του και μου χαμογέλασε.

Και να σκεφτεί κανείς ότι ήταν μια δίκη για φόνο. μια δίκη για φόνο.

Με πλησίασε και μου ζήτησε συγγνώμη,

αλλά ήμουν μόνος μου και του φέρθηκα λίγο άσχημα.

Και πώς τα πας με το με το νεαρό κτήνος σου;

Νεαρό κτήνος; Ξέρεις ότι κατάγεται από... από μια ευγενή οικογένεια των Νορμανδών;

Είναι μελετητής της ιστορίας και του δυτικού πολιτισμού.

Τι λες, τι μου λες; Για τι με περνάς;

Πες μου για ποιον με περνάς, όταν όταν σταματήσεις να μου λες ψέματα.

- Με συγχωρείτε, κορίτσια. - Διασκεδάσατε; - Σας άρεσε η Villa d'Este;

Μακάρι να μπορούσατε να το δείτε. Το Τίβολι είναι ένα θαύμα. Θα έμενα εδώ για το υπόλοιπο της ζωής μου.

Με το δάσκαλο, σωστά;

- Σου έφερα ένα δώρο. - Ευχαριστώ.

- Δεν έπρεπε να μπεις στον κόπο. Ποιο είναι το δικό μου; - Έι, περίμενε ένα λεπτό. Αυτό είναι δικό σου.

Το ήξερα. Το μικρότερο πακέτο είναι πάντα δικό μου.

Ελπίζω να επέλεξα κάτι που σας ταιριάζει. Ενημερώστε με αν σας αρέσει.

- Μια φούστα; - Σε αντάλλαγμα για το φόρεμα που μου έδωσες.

Είναι λίγο τσαλακωμένο. Μπορείς να με βοηθήσεις να το σιδερώσω;

- Θα ήθελα αύριο... - Τι είναι τόσο σημαντικό αύριο;

Τίποτα, μόνο ότι αύριο είμαι σίγουρος ότι...

Δεν ξέρω. Ίσως να είναι μια υπέροχη μέρα!

Α, βλέπω ότι αυτή τη φορά έπιασες ένα καλό "congoja", ε; - Τι; Τι;

Ένα καλό φλερτ.

Ήταν υπέροχα σήμερα.

Τσακώθηκε με τους δασκάλους. Δεν πίστευα ότι ήταν τόσο περήφανος.

Έγινε κάποιος άλλος, έμοιαζε με ένας αρχαίος παλαδίνος και το έκανε για μένα.

Και σε φίλησε;

Δεν τη φίλησε. Οι αρχαίοι παλαδίνοι δεν φιλιούνται.

Αφήστε το να φύγει! Ο καθηγητής Parenti δεν είναι ένας οποιοσδήποτε νεαρός. - Όπως αυτή η κτηνώδης Hilde!

- Ηρέμησε. - Ναι; Σε φίλησε ο δικός σου;

- Πείτε το αν δεν είναι αλήθεια. - 'ντε χάσου.

Βλέπετε; Τη φίλησε. Δεν είναι παλαδίνος.

Τον καθηγητή Parenti, παρακαλώ.

Δεν είναι εδώ. Όλοι οι δάσκαλοι οι δάσκαλοι έχουν φύγει.

Είσαι σίγουρος; Είχα ένα ραντεβού.

Μάργκαρετ!

Ω, γεια σας!

Σε περίμενα. Έλα, πρέπει να σου μιλήσω.

Συνδέστε την κλήση στο 12.

Ανυπομονούσα να έρθεις. Δεν μπορούσα να κοιμηθώ όλη τη νύχτα.

Μπήκα μάλιστα στον πειρασμό να να σηκωθώ και να σε καλέσω στο τηλέφωνο.

- Έπρεπε να εμπιστευτώ κάποιον, να του μιλήσω. - Πες μου.

Μπορεί να αντέδρασα υπερβολικά σε αυτούς τους καημένους τους διαβόλους χθες. Διαβόλους χθες. Κάτσε κάτω. Θέλεις κάτι;

- Όχι, ευχαριστώ. - Απλά δεν τους αντέχω πια.

Δεν αντέχω τη σκέψη να γυρίσω πίσω... στο γυμνάσιο Giosuè Carducci.

Το κρύο. Συζητήσεις με τον ταμία για να μπορέσουμε να βάλουμε την κουζίνα σε λειτουργία.

Και τα παιδιά, τα οποία δεν ενδιαφέρονται για το τι εξηγώ, γιατί παρατηρούν ότι είμαι ο πρώτος που δεν ενδιαφέρεται.

Και ο απογευματινός καφές με τα ίδια πρόσωπα,

με τις συνήθεις συζητήσεις για τους μισθούς, αυξήσεις, στελέχωση, μπόνους.

Και τέλος, το βράδυ της Πέμπτης, το μεγάλο γεγονός:

"Διπλό ή τίποτα" στην τηλεόραση του Κοινωνικού Κύκλου.

- Δεν πρέπει να είναι πολύ χαρούμενο. - Έτσι αποφάσισα να τα παρατήσω όλα.

- Αλήθεια; - Ήμουν πολύ τυχερός που σε γνώρισα.

Αφού σε είχα κοντά μου αυτές τις μέρες, ίσως να μην τολμούσα να... χωρίς εσένα δεν θα το είχα τολμήσει.

Θα με κάνεις να κοκκινίσω.

Και τώρα... τι θα κάνεις;

Δεν ξέρω.

Θα πάρω άδεια ενός έτους, θα πάω σπίτι μου, θα πάω στη δουλειά. Θα πάω σπίτι, θα πάω στη δουλειά.

Έχω κάποιες ιδέες στο μυαλό μου και είμαι σίγουρος ότι θα καταφέρω να τις διαμορφώσω.

Και αν κάνω λάθος, υπομονή, πάντα θα βρίσκω δουλειά. Ως αναπληρωματικός, πάντα θα τη βρω.

¿Y... Θα επιστρέψεις στην οικογένειά σου;

Ναι, αλλά θα σας γράψω.

Όχι όπως την προηγούμενη φορά. Θα σας κρατάω ενήμερους.

Χρειάζομαι τη συμβουλή σας.

Ακριβώς όπως χρειαζόταν τη στοργή του μικρού κοριτσιού του Μίντλετον.

Τις τελευταίες ημέρες ανακάλυψα ότι ότι είσαι ο μόνος φίλος που έχω, ο πιο αγαπητός.

Τι τρέχει με σένα;

- Τίποτα, είμαι χαρούμενος. Σου εύχομαι... - Parenti!

Αγαπητέ καθηγητά, επιτρέψτε μου να σας συγχαρώ.

Ο Parenti μας ήταν υπέροχος.

- Επιτέλους έβαλε αυτή την άρπυια στη θέση της. Πόσο το απόλαυσα! - Συγχωρέστε με.

- Έχω άλλο ένα ραντεβού. Πρέπει να φύγω. - Περίμενε, θα έρθω μαζί σου.

Και οι συνάδελφοί μας! Ξέρετε τι Καθηγητής Rivetti είπε όταν...;

- Έχω αργήσει, συγγνώμη. - Περίμενε.

- Τα λέμε απόψε. Θα σου τηλεφωνήσω στο τηλέφωνο. - Ναι. Αντίο.

Παρακαλώ μην πείτε τίποτα στον καθηγητή Rivetti.

Είναι άνθρωποι με τους οποίους, είτε μας αρέσει είτε όχι, πρέπει να είμαστε πρέπει να είμαστε μαζί τους όλο το χρόνο.

- Μπορώ να έχω τον λόγο σας; - Ε; Τι είπες;

Ότι δεν λέει τίποτα στον καθηγητή Rivetti.

Ακούστε, δεσποινίς. Αυτό που εσείς και ο καθηγητής Rivetti και ο καθηγητής Rivetti, δεν δίνω δεκάρα.

Και σε περίπτωση που δεν καταλάβατε: Carducci.

Πού πάμε;

Δεσποινίς, τι σας έκαναν;

Τώρα θυμάμαι ότι την έχω ήδη δει. Είναι πολύ όμορφο κορίτσι. Μπράβο, Τζίνο!

Πότε την είδατε; Είναι η πρώτη φορά που ήρθε σπίτι.

Ωστόσο, την ξέρω. Το όνομά της είναι Antonietta.

Όχι, η Αντονιέτα είναι η κοπέλα του Φράνκο. Αυτή είναι μια Γερμανίδα.

- Γερμανικά; - Ναι, μια φοιτήτρια.

- Είναι η γραμμή ευθεία; - Ναι, είναι.

- Αλλά μιλάει καλά ιταλικά. - Ποιος μιλάει; - Η Antonietta!

Δεν θυμάμαι να είναι γερμανικό.

Αφήστε το! Εδώ είναι! Εδώ είναι!

Έφτασαν!

- Εδώ είμαστε. - Καλημέρα!

- Καλημέρα! - Καλώς ήρθατε.

Αυτή είναι η Hilde. Μαμά.

- Αυτός είναι ο μπαμπάς, ο παππούς... - Χάρηκα για τη γνωριμία. - τα αδέρφια μου...

Αυτός είναι ο μεγάλος μου αδελφός. Αυτός είναι ο Μολικόνε.

- Τι θα κάνουμε; Θα πάμε στο σαλόνι; - Κάθισε κάτω. Θα φέρω το τσάι.

- Με αυτόν τον τρόπο. - Παρακαλώ... - Μετά από σένα.

- Κάτσε εκεί. - Κάθομαι εκεί που Εκεί που θέλω. - Τι λες;

Παππού, σου αρέσει;

Όμορφη, πιο όμορφη από την Αντονιέτα. Καλά έκανες και την έφερες εδώ.

Όχι, η Antonietta είναι η κοπέλα μου.

Α, η κοπέλα σου! Α, σωστά. Νόμιζα ότι έβγαινες με έναν Γερμανό.

- Όχι, αφήστε το. - Δεσποινίς.

Σκέφτηκα να φτιάξω ένα κέικ σαν να ήμουν στο σπίτι.

Στρούντελ; Πολύ ευγενικό εκ μέρους σας, κυρία.

Αλλά καθώς δεν υπήρχαν μήλα στο στην αγορά, το έφτιαξα με αχλάδια.

Ο Mollicone σε συμπαθεί.

Αφήστε το. Θα το κάνω αύριο.

Ευχαριστώ, Andrea, όχι. Προτιμώ να τελειώσω και να το ξεχάσω.

Αν μη τι άλλο, τους ζητώ να μου φέρουν να μου φέρουν κάτι από το μπαρ.

Λοιπόν, παίζοντας με τα πρωτόκολλα μαζί μου είναι ηλίθιο.

Αντίο. Τα χαιρετίσματά μου στη σύζυγό σας.

Τι είναι αυτό το πράγμα;

Σας αρέσει; Πάρτε το σπίτι σας.

Με αγαπάς πολύ, η γυναίκα μου είναι έγκυος.

- Φοβάστε ότι θα τρομάξει; - Ναι, θα σε δω αργότερα. Τα λέμε.

- Τον δικηγόρο Κορτίνι, παρακαλώ; - Ο δικηγόρος... παρακαλώ περάστε. - Ευχαριστώ, κύριε Κορτίνι.

Αλμπέρτο! Σε ψάχνουν!

- Δεν περίμενα να το βρω. - Ούτε κι εγώ.

Ανησυχούσα όλη μέρα.

- Χθες ίσως σας προσέβαλα.... - Όχι, χαλάρωσε, δεν με πρόσβαλες.

Προσβλήθηκε και εξακολουθεί να προσβάλλεται. Και έχει απόλυτο δίκιο.

Ήμουν αγενής και έκανα λάθος.

Το είπες και εσύ ο ίδιος, ότι δεν είναι κάθε μέρα δεν συναντάς έναν καλό άνθρωπο κάθε μέρα.

Η αλήθεια είναι ότι είπα ότι είμαι ηλίθιος, επειδή είμαι ηλίθιος.

- Θα ήθελα να μάθω τι μου ήρθε στο μυαλό. - Ωραίος τρόπος να φέρεσαι σε έναν πελάτη! - Πελάτη;

Μια κυρία έρχεται εδώ για να να τη συμβουλευτεί. Βασίζεται στη βοήθειά σας, στη συμβουλή σας...

Πληρώνοντας, φυσικά. Και αυτό είναι το ευχαριστώ που παίρνετε!

Ώστε ήρθατε στο...

- Αλλά τι έχω κάνει, πες μου! - Ώστε δεν με πιστεύεις!

Απλά για να ξέρετε, είχα μια Jaguar που έπεσε στη θάλασσα στο Πορτοφίνο.

- Γνωρίζετε το Portofino; - Ακούστε, δεσποινίς...

Είσαι καλός, είσαι πολύ καλός και είσαι πολύ Νομίζω ότι είσαι και πολύ όμορφη, εντάξει;

Αλλά ένα κορίτσι σαν εσένα, γιατί...; Έχω τόσα πολλά πράγματα να κάνω!

Βλέπεις εκεί; Κάποιος μπάσταρδος μαχαίρωσε τον θείο του

και αύριο θα πας στη φυλακή για 20 χρόνια. για 20 χρόνια. Το καταλαβαίνεις αυτό;

Και έρχεται να μου μιλήσει για το Πορτοφίνο!

Πραγματικά πιστεύεις ότι είμαι όμορφη;

Ξέρω ότι μου λείπει μια βίδα, μου το έχει ήδη πει.

Και λέτε ότι έχετε στο γραφείο σας αυτή τη μαριονέτα και κάτι τέτοιο.

- Μην προσπαθείς να τα βάλεις μαζί μου, ε! - Με συγχωρείτε. - Τι θέλεις; Αυτό είναι λιμάνι;

Ποιος το παρήγγειλε αυτό;

- Ο συνάδελφός του. Μου ζήτησε επίσης να να σας πω κάτι. - Τι είναι αυτό;

- Να το ξεβουλώσω; - Όχι! Φύγε! - Θα πάρω τα κράνη αύριο.

Ο συνάδελφός σας μου είπε ότι ότι είσαι καλή δουλειά.

- Βγες έξω! - Έχω βάλει το μπουκάλι στο λογαριασμό σου!

Την επόμενη φορά, θα το πληρώσω εγώ.

Κυρία! Κυρία!

- Κυρία! - Μαμά, σε ψάχνουν - Α, έλα. Από εδώ, από εδώ.

- Με αγαπάς λίγο; - Πάρα πολύ.

Κι εγώ το ίδιο.

Ήξερα ότι δεν θα υπήρχαν αρκετά πορτοκαλάδα. Θα παραγγείλω κι άλλη, ε;

Α, πείτε το στον κ. Αριστείδη, Θα πληρώσω αργότερα! Τζίνο!

Δεν θα έρθει κανείς να με βοηθήσει; Πρέπει να τα κάνω όλα μόνη μου;

- Πού πας; - Λυπάμαι... Έρχομαι, κυρία. Πες μου.

- Ακούς αυτόν τον θόρυβο; - Είναι ωραίος.

Ναι, αλλά κάθε Κυριακή είναι το ίδιο. το ίδιο πράγμα. Χωρίς να υπολογίζουμε τα παιδιά.

Κάνουν φασαρία κάθε Σαββατοκύριακο!

- Έχω επίσης τέσσερα αδέλφια. Όλοι τους μικροί. - Τέσσερα;

Έτσι δεν είμαστε οι Ιταλοί οι μόνοι.

'κου, θέλω να σου μιλήσω.

Καταλαβαίνω ότι σου αρέσει ο Τζίνο, είναι ένα όμορφο αγόρι, αλλά το ίδιο είσαι κι εσύ.

Και φαίνεστε τόσο καλά μαζί!

Και επειδή μου αρέσεις, θα σου πω κάτι.

Να είστε προσεκτικοί. Μην πάρετε πάρα πολύ. Περίμενε μέχρι να τον παντρευτείς.

Επειδή θέλετε να να τον παντρευτείς, έτσι δεν είναι;

Νομίζω ότι θα επιστρέψω σύντομα στη Ρώμη σύντομα.

Μπορώ επίσης να σπουδάσω αρχιτεκτονική εδώ αρχιτεκτονική και να πληρώσω λιγότερα δίδακτρα.

Μου φαίνεται ότι αυτή είναι η πρώτη φορά που Gino έχει κάνει τη σωστή επιλογή.

Hilde, δεν χορεύεις; Έλα, πάμε.

Ο αδερφός μου είναι πάντα πιο τυχερός από μένα!

- Φράνκο, ηρέμησε! - Και άσε την κοπέλα μου ήσυχη, ε;

Έχω την τιμή να σας παρουσιάσω την αίτηση του πελάτη μου,

προκειμένου σε προσεχή ακρόαση

το δικαστήριο μπορεί να ανακρίνει τον μάρτυρα Maria Biasoni. - Αργά, αργά!

- Μάρτυρας Μαρία τι; - Είναι όμορφη; - Ποια είναι; - Μάρτυρας Μαρία Μπιασόνι.

Δεν ξέρω, αλλά αν συνεχίσουμε έτσι.., αντί να με βοηθήσεις...

Ξέρετε ότι θα ήθελα να να γίνω γραμματέας σας;

- Ηρεμήστε, ηρεμήστε! - Μόνο ένα μικρό ποτό. Τι είδους άνθρωπος είσαι;

Αυτά τα πράγματα είναι κακά με άδειο στομάχι. άδειο στομάχι. Πρέπει να πηγαίνετε αργά.

- Το έχω συνηθίσει. Δούλεψα στο "La Rose Rouge"- για μια ολόκληρη σεζόν. - Στο "La Rose Rouge";

- Ναι, ένα πολύ αριστοκρατικό μέρος, πολύ κομψό. - Αλήθεια; - Έκανα ένα νούμερο.

- Τι ωραία στιγμή! - Μια σειρά από τι;

Τραγουδούσε, χόρευε, ακόμα και έκανε στριπτίζ.

Ε;

Στριπτίζ. Να βγάλω τα ρούχα μου.

Αχ, μακάρι να με είχε δει! Ήμουν μια επιτυχία!

Είναι παράξενο, έχω πάει αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια και δεν το είδα ποτέ.

- Ήμουν εκεί πριν από τέσσερα χρόνια. - Αχ, πριν από τέσσερα χρόνια!

- Με συγχωρείτε, πόσο χρονών είστε τώρα; - Είμαι 24. Σχεδόν 24.

Τα γενέθλιά μου είναι τον Δεκέμβριο, στις 16. Δεν με πιστεύετε; Να σας δείξω το διαβατήριό μου;

- Ναι, ναι... - Έχεις τελειώσει το γράψιμο;

Ναι, έτσι νομίζω, αλλά δεν έχει σημασία.

- Μήπως με ανάβει και μένα λίγο; - Φυσικά και με φτιάχνει.

Σας ευχαριστώ.

Είχε δίκιο. Σαμπάνια σε ένα με άδειο στομάχι...

- Έχετε τίποτα να φάτε; - Θα τηλεφωνήσω στο μπαρ τώρα.

Προτιμάτε τοστ ή σάντουιτς; Ή και τα δύο;

Μιλάω σε εσάς.

Αυτός που πνίγεται στη σαμπάνια

και έκανε στριπτίζ.

Κάθε βράδυ...

στο νηπιαγωγείο!

Τι τρέχει με σένα; Δεν συμφωνείς;

Τι θα κάνατε αν ήσουν στη θέση μου, ε;

Με αυτή τη ρομαντική έκφραση που φοράς.

Σιωπή!

Κοίτα πώς κοιμάται.

Αξίζει να του κάνουν πλάκα. ένα αστείο.

Δώστε προσοχή. Παρακολουθήστε πώς το συντονίζω.

- Θεέ μου, τι κάνεις εδώ; - Τι κάνεις εδώ;

- Ω, γλυκιά μου... Ξύπνησες κιόλας; - Τι συνέβη;

- Α, Ζοζέτ, Ζοζέτ! Ήταν η πιο όμορφη νύχτα... - Τι; Τι;

- Ναι, η πιο όμορφη νύχτα της ζωής μου. - Όχι, δεν είναι αλήθεια, είναι αδύνατον!

Το ήξερα, το ήξερα!

Για σένα ήταν απλά ένα καπρίτσιο, μια περιπέτεια. Μια από τις πολλές.

Και απλά θυμάμαι τι συνέβη είναι ενοχλητικό για σένα, ε;

Και μπορεί να σας κουράσω κι εγώ!

Αλλά κοίτα, εγώ φταίω. Δικό μου! Καημένε παραπλανημένε άνθρωπε...

Τι θα μπορούσα να περιμένω από ένα κορίτσι σαν εσένα εσένα που κάνεις στριπτίζ στο "La Rose Rouge";

Δεν έχω πατήσει ποτέ το πόδι μου στο "La Rose Rouge". Δεν έχω κάνει ποτέ τίποτα. Τίποτα!

- Τι λες; - Αλήθεια... χθες το βράδυ;

Α, ναι...

Μου κάνει καλό. Που ξεπέρασα τα όρια.

Δεν μου αρέσει καν η σαμπάνια.

Μου είπε ότι ήμουν κορίτσι και ήθελα να...

Όλοι πάντα με φλερτάρουν, αλλά εσύ δεν φαινόταν καν να με βλέπεις.

Και έτσι κάποιος ερωτεύεται και ερωτεύεται. Γι' αυτό ήρθα.

Αλλά δεν πίστευα ότι...

Ξέρετε τι ώρα είναι; Είναι λίγο μετά τα μεσάνυχτα. Κοιτάξτε.

- Κοιμάσαι για λίγο περισσότερο από δύο ώρες. - Τι; Κοιμάσαι;

Ναι, κοιμάται. Δεν έκανες τίποτα άλλο από το να κοιμάσαι.

Ξέρετε τι είστε; Ένα παιδί.

Δόλιος, ξεχασιάρης και λίγο απλοϊκή.

Αλλά ίσως γι' αυτό μου αρέσεις.

Και κοίτα αυτό που λέει "μου αρέσεις" δεν είναι αρκετό γιατί...

Λοιπόν, δεν πειράζει. Αλλά να προσέχεις, ε; Πρόσεχε και μην το παρακάνεις.

Όπως σας είπα, δεν είναι πάντα αρκετά τυχερό να βρεις κάποιον σαν εμένα.

Ώστε με δουλεύεις; Τι κατόρθωμα!

Ξέρετε τι είστε; Ένας αδίστακτος άνθρωπος!

Και έχω πάει δύο φορές ηλίθιος που δεν το πρόσεξα!

- Ξεκινάμε από την αρχή; - Όχι, φεύγω!

Είμαι παιδί, είσαι ένας αχρείος!

Το ακούσατε; Ένας αχρείος!

- Τζοσέτ, είναι αργά! Και η Μάργκαρετ; - Ποιος ξέρει;

- Είναι σχεδόν μία η ώρα. - Μου το λες;

Εσύ περνάς τη μέρα σου διασκεδάζοντας με το κτήνος σου και εγώ πρέπει να φροντίζω Πρέπει να φροντίσω τη Μάργκαρετ.

- Δεν φροντίζω ενήλικες! - Τι έχεις πάθει; Τι σου συνέβη; - Τίποτα!

Τίποτα δεν μου έχει συμβεί. Εξάλλου, δεν θα καταλάβαινες πράγματα που δεν θα καταλάβαινες, έχεις απλά γούστα.

Ο πρώτος ειδικός μηχανικός που θα δείτε και όλα θα έχουν τακτοποιηθεί.

Τζοσέτ, τι σου συνέβη;

Ένα κορίτσι! Θα σου δείξω ένα κορίτσι! Σου μοιάζω για κορίτσι;

- Τι; - Μου είπε ότι ήμουν παιδί. Κανείς δεν με έχει ταπεινώσει έτσι. Κανείς! Καταλαβαίνεις;

- Δεν σε αναγνωρίζω. - Γιατί;

Αυτή είναι η πρώτη φορά που δεν λέτε ψέματα. Αυτός ο δικηγόρος σου έβαλε το κεφάλι στη θέση του.

- Αν δεν το βουλώσεις, θα σε... φας αυτή τη βούρτσα! - Ηρέμησε.

Ηρέμησε! Ηρέμησε, το πόδι μου! Τι φίλος που είσαι!

Αν ήσασταν φίλος και ο μηχανικός σας σας εγκατέλειπε, θα σε υποστήριζα, τουλάχιστον από αλληλεγγύη.

Ναι, αφήστε τον! Γιατί είναι ένας αχρείος!

Είναι όλοι τους αχρείοι!

"Φλωρεντία, απόψε είσαι πανέμορφη..."

"...είσαι πανέμορφη..." Όχι, δεν είσαι όμορφη.

Είστε οι αγαπημένοι μου φίλοι.

- Οι μικρές μου αδελφές... - Μάργκαρετ! Θεέ μου, είναι άρρωστη!

- 'ρρωστος; Είναι μεθυσμένη. Μετά βίας μόλις και μετά βίας μπορεί να σταθεί όρθια. - Εδώ είναι.

- Τι θα κάνεις; - Θα το πετάξω στον Τίβερη.

- Οι φίλοι μου είναι μαζί μου. - Ποιοι φίλοι;

Με περιμένουν έξω. Είναι έξυπνοι. Γελούν με τους ανθρώπους. - Περιμένουν.

- Δεν μπορείς... - Αφήστε με ήσυχο!

- Έλα, να είσαι καλός. Έχω προβλήματα. προβλήματα και δεν κάνω τρελά πράγματα. - 'φησέ την ήσυχη.

- Δεσποινίς, φεύγουμε. - Περιμέναμε περιμέναμε. - Ναι, κι εγώ περίμενα.

- Αυτοί είναι οι φίλοι μου. - Καημενούλα! - Αγαπάς την απογοήτευση, ε;

Τη βρήκα στο δρόμο να κλαίει σαν αρνάκι. Ξέρετε ότι αυτές οι ώρες είναι επικίνδυνες.

- Μια τόσο εκλεπτυσμένη κυρία! - Σας ευχαριστώ.

- Καλύτερα να την βάλουμε για ύπνο. - Ίσως έναν ωραίο υπνάκο. Όχι, άσε με να το κάνω εγώ.

Ω, Θεέ μου, πόσο βαρύ είναι!

- Φτωχή κυρία! - Απογοήτευση απογοήτευση. Συνέβη και σε μένα.

Ίσως είναι καλύτερα να πούμε αντίο εδώ, αλλιώς θα ξεσπάσω σε κλάματα.

Όχι, αν πρέπει να κλάψουμε, θα κλάψουμε μαζί, δεν νομίζεις;

Μάργκαρετ, με συγχωρείτε, αφού θέλατε να ...ήθελες να φύγεις αμέσως,

αφήστε μας, τουλάχιστον, να μείνουμε μαζί σας μαζί σας μέχρι την τελευταία στιγμή.

Μην είστε ανόητη, δεσποινίς.

Αν μείνει μέχρι την Κυριακή, θα πάμε όλοι στο Castelgandolfo, στη γιορτή του σταφυλιού. στο Castelgandolfo, στη γιορτή του σταφυλιού.

- Με συγχωρείτε, έχω κλείσει θέση στο Λονδίνο. - Το όνομά σας; - Margaret Topper.

- Τον κοιτάζω αμέσως. - Ζοζέτ! Ζοζέτ!

Ήρθα όσο πιο γρήγορα μπορούσα...

Δεν μπορείτε να αφήσετε το αυτοκίνητό σας στη μέση της πλατείας. της πλατείας. Δεν μπορείτε να αφήσετε το λεωφορείο να περάσει!

Δώσε μου το κλειδί, θα το παρκάρω. Θα το παρκάρω εγώ. - Ευχαριστώ.

Ήρθα όσο πιο γρήγορα μπορούσα, αλλά διάβασα το γράμμα σου πριν από μισή ώρα.

- Φοβήθηκα ότι ήσουν ακόμα θυμωμένος για τις προάλλες. - Όχι εγώ, μάλλον εσύ.

Γιατί αποφασίσατε να να φύγετε αυθόρμητα;

- Εδώ είναι το εισιτήριο. - Σας ευχαριστώ, δεσποινίς, πολύ ευγενικό εκ μέρους σας.

- Αλλά δεν είναι αυτή η κυρία που φεύγει; - Ναι, είναι.

- Αλλά εσύ... - Φεύγουμε σε 3 μέρες. - Μπορεί να φύγετε και σε μια εβδομάδα.

Αφού δεν επρόκειτο να σε ξαναδώ, σκέφτηκα ότι ήταν μια καλή ευκαιρία... ότι ήταν μια καλή ευκαιρία... να...

Το λες αυτό καλή διασκέδαση; Έχω τρέξει σαν τρελός με κίνδυνο να σκοτωθώ.

Πέρασα με κόκκινο και παραλίγο να πατήσω έναν έφιππο φρουρό. και παραλίγο να πατήσω έναν έφιππο φρουρό.

- Έφερα και αυτό! - Πάντα κάνεις εκπληκτικά πράγματα.

Josette, είσαι απίστευτη.

Μην θυμώνεις. Δεν θα πω άλλα ψέματα, το υπόσχομαι, ο λόγος της τιμής μου.

- Έχετε να δηλώσετε κάτι στο τελωνείο; - Όχι... ναι, μισό λίτρο κολόνια. Την έκανα δώρο στον εαυτό μου.

- Τι λες; - Έχω δώσει το λόγο μου της τιμής μου. Πρέπει να πω την αλήθεια.

Τα αρώματα δεν πληρώνουν.

Αντίο, Ζοζέτ.

- Αντίο. - Αντίο, καλό ταξίδι.

Αντίο.

- Πού μπορώ να σας γράψω; - Για λίγα μήνες, στο σπίτι μου. - Και μετά στο δικό μου.

Α, συγχαρητήρια!

- Κοιτάξτε αυτούς τους δύο! Εκμεταλλεύονται τη σύγχυση. - Πρέπει να πω ότι δεν έχασες καθόλου χρόνο.

- Εδώ, ένα φυλαχτό. - Τώρα αρχίζω πραγματικά να κλαίω.

Αντίο.

Δεν γνωριζόμαστε. Μπορώ; Cortini.

- Ρίνα. Αυτή είναι η κοπέλα μου. - Χάρηκα για τη γνωριμία.

- Με συγχωρείτε... - Όχι, δεν πειράζει.

- Αλλά εσύ... Δεν πήγες στο Middleton Middleton College; - Margaret!

- David.. David.. - Matthews. - Αλλά πες μου, είναι αυτός ή δεν είναι αυτός;

Τα χρόνια πέρασαν γρήγορα. Φαίνεται πολύ όμορφη.

- Δεν είχα φακίδες; - Ναι, αλλά τώρα φοράω γυαλιά.

- Θα πάτε στο Λονδίνο; - Ναι, θα πάω. - Ωραία, θα πάμε μαζί.

- Τι είναι αυτό το παιχνίδι; - Ένα δώρο, ένα αναμνηστικό.

Φαίνεται να φέρνει τύχη.

Ποιος ξέρει; Ίσως είναι αλήθεια.

- Αντίο. - Αντίο.

Δεν πάτε μόνοι σας. Ακόμα και στο Φλωρεντία ή την Μπολόνια, πηγαίνω μαζί σου.

Ω, αν έρθει, δεν πάω. Δεν θέλω να πάω ως συνοδός.

- Πήγαινε, πήγαινε. - Όχι, όχι μόνος με αυτούς τους δύο.

- Ποιος λέει ότι θα πας μόνος σου; - Θα έρθεις κι εσύ;

- Αλμπέρτο, δεν λες ψέματα, έτσι δεν είναι; - Απογειώνονται! - Κοιτάξτε τους!

ignacio gonzalez για το cineforum-clasico.org