Original subtitles

Σε πρώτη πανελλαδική προβολή από το Trelas.club

ΕΝΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΗ ΓΗ

Για τυχόν επικοινωνία απευθυνθείτε: zachs75subs@gmail.com

Ιορδανία, Γαλιλαία, Ναζαρέτ, Βηθλεέμ.

Νομίζω ότι φτάσαμε στο τέλος του ταξιδιού.

-Ο Θεός είναι καλός. -Ναι, έλα από 'δώ.

Από 'κεί! Κοίτα!

Ο στάβλος. Τι ωραία!

-Επιτέλους φτάσαμε. -Όντως;

Γουίλι, άσε τον Τζόνι. Κοίτα να μην στις...

Μην τον χτυπήσεις κε Μάθιους, δε θα άντεχα να...

Εννοώ, περίμενε.

Θα πρέπει να πει τους ύμνους, να τον σηκώσει και να τον κρατήσει.

Τον θέλει για έμπνευση, μας το είπε.

Να τον σηκώσει και να τον κρατήσει.

Δε χρειάζεται να τραγουδήσεις άλλο, Τζόνι.

Νομίζω αρκετά για σήμερα. Υποθέτω ότι όλοι έχετε κουραστεί.

Αν δείχνεις τόση υπομονή, πολλές φορές σου κόβει τα φτερά.

-Πρέπει να κατέβω! -Δις Ποτς, να βάλω κι εγώ τα φτερά;

-Όχι, δε μπορείς. -Κοίτα, Γουίλι...

Έλα να σε κατεβάσω.

Τράβα να φτιάξεις φαγητό, μαζεύουμε εμείς τα ζώα. Γουίλι, την αγελάδα.

Τζον; Τζόνι;

Νομίζω τα ζώα δε θέλουν ν' αφήσουν αυτό το ωραίο, ζεστό δωμάτιο.

Σε καλό σας, με ξαφνιάσατε!

Είναι αλήθεια ότι έχω μπροστά μου δυο καλόγριες;

-Ακριβώς! -Αλήθεια είναι λοιπόν.

-Αξιαγάπητο! Χαίρω πολύ. -Κι εμείς.

Είστε η δις Εμίλια Ποτς, που φτιάχνει τις όμορφες αγιογραφίες;

Ευχαριστώ, ναι, εγώ είμαι.

Από 'δώ η Αδερφή Σχολαστική κι εγώ είμαι η Αδερφή Μαργαρίτα.

Τι ωραία!

-Μα τι κάνω; Δε θα περάσετε; -Ευχαριστούμε.

-Ελπίζω να μην ενοχλούμε; -Ασφαλώς κι όχι!

Να σας συστήσω την ομάδα μου.

-Ο κος και η κα Μάθιους. -Χαίρω πολύ.

-Τα λατρευτά παιδιά τους. -Τζόνι, τραγούδησες υπέροχα!

Είναι οι καλοί μου γείτονες από δίπλα.

-Και ο Γουίλι; Τι κάνεις, Γουίλι; -Είναι τα μοντέλα μου.

Λοιπόν, καθίστε Αδερφές.

Καλύτερα να φύγουμε εμείς δις Ποτς, έχω και φαγητό να φτιάξω.

-Ναι, και να κοιμηθούν τα μικρά. -Καληνύχτα.

-Καληνύχτα, Αδερφές. -Καληνύχτα, κε Μάθιους.

Θα πάρω τα παιδιά, πάρε εσύ τα πρόβατα, Τζιν. Καληνύχτα.

Τι αξιοθαύμαστη οικογένεια!

Κι είναι και πολλοί... Πέντε.

Καθίστε, Αδερφές. Έχει καρέκλες.

Θέλετε να 'ρθείτε από δώ; Θα πιείτε τσάι;

Θα το θέλαμε, αν δε σας κάνει κόπος.

Κανένας κόπος! Είχα τσάι, κάπου εδώ.

Ξέρετε, ήταν στάβλος παλιά.

Μετά ένας νεαρός τον νοίκιασε και το μετέτρεψε σε στούντιο.

Αλλά αδίκως, γιατί ήταν πολύ κακός καλλιτέχνης.

Σκέφτομαι να τον γυρίσω σε στάβλο ξανά.

Για να κάνω το χώρο μου λίγο πιο αυθεντικό, ξέρετε.

Πού έχω όμως τον βραστήρα;

Αυτός είναι ίσως;

Αυτός είναι, πόσο έξυπνη είστε! Και τώρα, νερό.

Έχει ήδη μέσα.

Θα φτιάξω εγώ.

Και... φλυτζάνια... Ναι.

-Επιτρέψτε μου, δις Ποτς. -Ευχαριστώ!

Δεν είμαστε άνετα; Τα σουπλά είναι... Όχι, δεν είναι.

Έχετε αυτοκίνητο να σας περιμένει; Ίσως κι ο οδηγός να θέλει.

Όχι, δε μας περιμένει κανείς. Ήρθαμε με τα πόδια από το σταθμό των τρένων.

-Από τη Βηθλεέμ; -Ναι!

Κι είναι τόσο υπέροχη νύχτα!

-Νιώσαμε καλύτερα το προσκύνημα. -Το προσκύνημα;

-Στον στάβλο. -Κατάλαβα!

Πείτε μου Αδερφές, ανήκετε σε κάποιο τάγμα στην πόλη;

-Δε νομίζω ότι αναγνωρίζω τις... -Όχι, δις Ποτς, είμαστε από Γαλλία.

Ανήκουμε στο Τάγμα του Ιερού Μόχθου.

Το πλοίο μας έφτασε μόλις χτες, είδαμε και το Άγαλμα της Ελευθερίας!

Από τη Γαλλία! Είσαι Γαλλίδα, εσύ όμως δε μπορεί να είσαι!

Όχι, όχι, γεννήθηκα στο Σικάγο.

Πήγα όμως σχολείο στη Γαλλία κι εκεί έδωσα τους όρκους.

-Και τώρα θα επισκεφθείς το Σικάγο; -Όχι!

Δεν ήρθαμε γι' αυτό εδώ, ήρθαμε να χτίσουμε ένα νοσοκομείο.

Εδώ; Στη Βηθλεέμ;

Βλέπετε, στη διάρκεια του πολέμου δουλεύαμε σε νοσοκομείο παίδων.

Βρισκόταν στην κορυφή λόφου, εκεί από όπου πέρασε μια αμερικανική μεραρχία.

Οι ναζί το χρησιμοποιούσαν ως παρατηρητήριο.

Αναπόφευκτα λοιπόν το νοσοκομείο έγινε στόχος.

Διώξαμε λοιπόν τα περισσότερα παιδιά.

Υπήρχαν όμως πάνω από εκατό που δε γινόταν να μετακινηθούν.

Όλα σε κρίσιμη κατάσταση.

Τότε έδωσα όρκο στον Θεό.

Αν με βοηθούσε με τον Αμερικανό Στρατηγό και σωζόταν το νοσοκομείο,

τότε θα επέστρεφα πίσω μια μέρα και θα έχτιζα το ίδιο νοσοκομείο.

Τι συγκινητικό! Και τι συναρπαστικό!

Θεέ μου, τι έγινε μετά; Συνεχίστε.

-Τα καταφέρατε; -Ναι, ναι! Τα καταφέραμε.

Τρεις μέρες μετά, όταν η πολιορκία τελείωσε,

τα πάντα στο χωριό είχαν ισοπεδωθεί.

Το νοσοκομείο όμως ήταν ακόμα όρθιο.

Άρα, ο Θεός κράτησε τη συμφωνία και τώρα θέλω να την κρατήσω κι εγώ.

Η Αδερφή Σχολαστική υποσχέθηκε να με βοηθήσει.

Είναι θρασύ εκ μέρους μας, το ξέρουμε,

γιατί το καθήκον είναι ιερό και σε αντιδιαστολή η ανταμοιβή τόσο μικρή.

Πείτε μου, Αδερφές.

Γιατί επιλέξατε τη μικρή μας κοινότητα για το νοσοκομείο σας;

Σ' αυτό φρόντισε η Θεία Πρόνοια.

Λάβαμε μια καρτ ποστάλ.

Εμφάνιζε πάνω της τον πίνακά σας με τον στάβλο.

Από πίσω έγραφε τα πάντα για την Εμίλια Ποτς, την κυρία από τη Βηθλεέμ.

Αυτή που φτιάχνει τις αγιογραφίες.

Χαίρομαι πολύ που κάποιος σας την έστειλε.

Ήταν σαν το αστέρι της Βηθλεέμ για μας, που έδειχνε το δρόμο.

Και ο Επίσκοπος θα δουλεύει μαζί σας φυσικά!

Θα πρέπει να είναι πολύ ικανοποιημένος!

Δεν έχουμε δει τον Επίσκοπο ακόμα, μα σκεφτόμουν αύριο να τον καλέσω.

-Έτσι δεν είναι, Αδερφή; -Ναι.

Τώρα, θα θέλαμε να δούμε τους πίνακές σας.

-Ναι, σας παρακαλούμε. -Μα φυσικά!

Οι πίνακές μου, ναι. Λοιπόν...

Κοιτάξτε, δεν έχω και πολλούς εδώ.

Μερικά τοπία μόνο, απλά σκίτσα τα αποκαλώ.

Δεν πουλάω πολλούς απ' αυτούς, αλλά έχω κάτι καινούργιους εδώ.

Απλά θα πρέπει να τους κορνιζάρω και μ' αρέσουν πολύ.

Ενώ λοιπόν θα κοιτάτε, λέω να ξεκινήσω το βραδινό.

-Θα ήθελα πολύ να μείνετε για βραδινό! -Ευχαριστούμε!

-Νομίζω ότι έχει τρένο για... -Ναι, το ελέγξαμε στο σταθμό.

Φεύγει για το Σενς Πόιντ στις 8:50 το πρωί.

-Το πρωί; -Όχι, δις Ποτς!

Μη σας βάζουμε σε μπελάδες, μπορούμε να κοιμηθούμε οπουδήποτε.

Μα έχω μόνο ένα περισσευούμενο δωμάτιο στο σπίτι μου.

Μας φτάνει και μας περισσεύει!

Καλό κορίτσι, αγαπητή Αδερφή!

-Είναι πανέμορφο, έτσι; -Ναι, είναι υπέροχο!

Απλά ένας λόφος είναι.

Είναι ακριβώς απέναντι, για να πω την αλήθεια.

Αδερφή, είναι ακριβώς απέναντι!

Τι πανέμορφο μέρος!

Είναι όντως πανέμορφο!

Κι αυτό ακριβώς είναι το σημείο Αδερφή, θα το θάψουμε εδώ.

ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΔΑΣ

Εις το όνομα του Πατρός, του Υιού και τους Αγίου Πνεύματος, αμήν.

Ευσπλαχνικέ Άγιε Ιούδα, προστάτη και πολιούχε του Τάγματος Ιερού Μόχθου,

στην κορυφή του λόφου, Θεού θέλοντος, θα χτίσουμε το νοσοκομείο σου.

Εις το όνομα του Πατρός, του Υιού και τους Αγίου Πνεύματος, αμήν.

Αρσέν, γύρνα πίσω! Γύρνα πίσω!

Αρσέν, Αρσέν, κάτω! Πέσε κάτω!

Αρσέν; Πέσε κάτω μικρέ, πέσε κάτω μικρέ! Έλα τώρα!

Χίλια συγνώμη, πρέπει να σας τρόμαξε πολύ!

-Απλά είναι πολύ μεγάλος και φιλικός. -Ένα κουτάβι είναι!

-Ναι. -Να παίξει μαζί μας ήθελε!

Λόγω όμως της μη εμπειρίας του, ένιωσα σαν τους χριστιανούς στα λιοντάρια!

Μα γιατί τον λέτε όπως τον κακοποιό, είναι τόσο αξιολάτρευτος σκύλος!

Δεν τον ονόμασα εγώ, μ' αυτό το όνομα τον πήρα.

Γεννήθηκε στον πυροσβεστικό σταθμό της Βηθλεέμ.

Τον κέρδισα από τον Διοικητή Πυροσβεστικής σε στοίχημα.

Ναι Αδερφή, οι πυροσβεστικοί σταθμοί στις ΗΠΑ έχουν σκύλους για μασκότ.

Τα Δαλματίας.

-Μα αυτό δεν είναι Δαλματίας! -Μη σας ακούσει να το λέτε αυτό.

Είναι πολύ περήφανος γι' αυτό. Ορίστε, βλέπετε τη βούλα εδώ;

-Μα ναι! -Είναι το Δαλματίας στο αίμα του.

-Μα είναι ουλή! -Το ξέρω,

αλλά έχει επηρεάσει το χαρακτήρα του, φεύγει σφεντόνα μόλις ακούσει σειρήνα!

Και τώρα αδερφές, αφού σας σύστησα τον σκύλο μου...

Συγνώμη, να συστηθούμε, η Αδερφή Σχολαστική κι εγώ η Αδερφή Μαργαρίτα.

Χαίρω πολύ, Αδερφές. Με λένε Μέισον, Μπομπ Μέισον.

Χαιρόμαστε πολύ, κε Μέισον. Είμαστε φιλοξενούμενες της δίδος Ποτς.

Της Εμίλια; Πολύ ωραία!

Νομίζω ότι θα νιώθει μοναξιά που μένει εκεί απόμερα.

Φροντίζει το μέρος μου.

Νιώθω όμως ένοχος, δεν πάω συχνά να την επισκεφτώ.

Μα είμαστε στο ακίνητό σας, σωστά κε Μέισον;

Όχι, όχι, όχι! Το μέρος μου είναι εκεί.

Σε ποιον ανήκει το ακίνητο που είμαστε τότε, κε Μέισον;

Από 'δώ περνάει ο δρόμος.

-Πολύ κρίμα. -Ναι, υποθέτω πως ναι.

Και πάλι, δεν ξέρω όλα τα καλά σημεία στη Νέα Αγγλία.

-Όχι, δε γίνεται. -Και τώρα Αδερφές,

δε θέλω να ακουστώ σαν θηροφύλακας, γιατί δύο κυρίες με τόσο...

ευγενικές προδιαθέσεις να αγναντεύουν το τοπίο στις 5 το πρωί;

Πάντα σηκωνόμαστε τόσο νωρίς κε Μέισον, το συνηθίζουμε.

Συγνώμη τώρα, πρέπει να πάμε για πρωινό.

-Να σας συνοδεύσω, αν θέλετε. -Βεβαίως.

Ευχαριστώ. Έλα, αγόρι.

Για σας είναι ώρα για πρωινό, για μένα ώρα για ύπνο.

Τις καλύτερες δουλειές τις κάνω μεταμεσονύχτια.

Γράφω μουσική, ποπ ως επί το πλείστον.

Έλα Αρσέν, τράβα να το πιάσεις!

Ναι, τζάιβ, σουίνγκ, τζαζ, τέτοια πράγματα.

-Τζαζ της μόδας! -Έτσι ακριβώς.

Αν και τελευταία προσπαθώ να ανέβω επίπεδο.

Πάντα πίστευα ότι η μουσική με ένταση γράφεται σε πολύβουες πόλεις.

Ναι, εκεί γράφεται η περισσότερη υποθέτω.

Αλλά εμένα μ' αρέσει η γαλήνη, η απομόνωση, η ησυχία.

Οι γραμματιζούμενοι φίλοι μου λένε ότι έχει σχέση με την ανασφάλειά μου.

Κε Μέισον, ο Θεός είναι η απάντηση στην ανασφάλεια.

Ναι, υποθέτω πως έτσι είναι.

-Σε ποιον ανήκει αυτή η γη, ξέρουμε; -Η γη;

Εννοείται το λόφο; Στον Λουίτζι Ρόσι.

-Στον Λουίτζι Ρόσι. Τον ξέρετε; -Όχι! Δε θα 'λεγα πως τον ξέρω.

Κάπου εδώ θα πρέπει ν' αποχωριστούμε. Χάρηκα πολύ που σας γνώρισα, Αδερφές.

Δε νομίζω ότι θα σας ξαναδώ, αλλά εύχομαι την καλύτερη τύχη.

-Ευχαριστούμε πολύ. -Καληνύχτα.

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

Έλα, μικρέ.

Πρωτοσύγκελε Τάλμποτ, είπατε στον Επίσκοπο ότι αν δεν κάνει γρήγορα,

θα κόψουν την υπέροχη φτελιά στην οδό Μέιπλ;

Σε ένα λεπτό, κα Ο' Κόνορ. Ποιος έχει σειρά;

-Νομίζω εμείς, Πρωτοσύγκελε. -Από εδώ, Αδερφές.

Κοιτάξτε Πάτερ, έχω να δώσω κατάθεση σε δικαστήριο...

Συγνώμη, αλλά ο επίσκοπος θα σας δει όλους με τη σειρά σας.

-Ο Επίσκοπος έχει φόρτο, Πρωτοσύγκελε. -Ναι, όντως.

Οι Αδερφές, Σεβασμιότατε.

Λοιπόν Αδερφές, ετοιμάζετε μεγάλο έργο. Μεγάλο έργο!

Έτσι δείχνει Σεβασμιότατε, αλλά το έχουμε σκεφτεί πολύ.

Και θέλουμε να φερθούμε στο έργο με τον πλέον επαγγελματικό τρόπο.

Έχουμε καταρτίσει λίστα με τα αναγκαία, την έχω εδώ.

Μετά χαράς θα διαπιστώσετε ότι περιορίσαμε τα άκρως απαραίτητα,

από την αρχική λίστα των 12 αντικειμένων στα μόλις δύο.

Αρκετά πρακτικό μου φαίνεται. Ποια είναι αυτά τα 2 αντικείμενα.

Γη και χρήματα.

Μα Αδερφή, ζητάτε πολλά! Το λογικό είναι, να...

Γιατί δε διαγράφετε το ένα, τα χρήματα και να κλείσουμε;

Όχι, όχι Σεβασμιότατε!

Δε θέλω να διαφωνήσω, μα η γη είναι εντελώς διαφορετικό από τα χρήματα.

Βλέπετε, έχουμε ήδη δει τη γη.

Ανήκει στον κο Ρόσι, τον κο Λουίτζι Ρόσι.

Αλλά η Αδερφή Σχολαστική κι εγώ θεωρούμε ότι θα μας δωρήσει τη γη.

Λουίτζι Ρόσι, γνωστό το όνομα.

Κι αν πάρετε τη γη, που θα βρείτε βοήθεια, τι έχετε;

Έχουμε την ευλογία του Άγιου Ιούδα.

Ναι, αλλά τι έχετε;

Κοιτάξτε, τίποτα ακόμα Σεβασμιότατε. Όμως μόλις φτάσαμε!

Κι έχετε έγγραφη επικύρωση για όλα αυτά;

Έχουμε τη θερμή έγκριση του Πολεοδόμου.

Δηλαδή Σεβασμιότατε, είπε ότι μετά την έγκρισή σας και την οικονομική στήριξη.

Οπότε βλέπετε Σεβασμιότατε, είναι πολύ απλό.

Το κουράγιο κι η επιθυμία σας δεν επιδέχονται κριτικής, Αδερφές.

Η φιλανθρωπία σας είναι άνευ ορίων.

Είναι κρίμα όμως ότι έναντι αυτών, πρέπει να αντιπαραβάλλω τα γεγονότα.

Συγνώμη, δε μπορώ να σας παρέχω οικονομική στήριξη με κανένα τρόπο.

Υπάρχουν φιλανθρωπίες που αναμένουν χρήματα πριν καν φτάσω σ' εσάς.

Δεν ξέρω πώς θα πάρω έγκριση.

Μου σπαράζει την καρδιά που θα το πω, αλλά δε μπορώ να βοηθήσω.

Καταλαβαίνουμε, Σεβασμιότατε.

Ακόμα κι αν πείσουμε τον κο Ρόσι να δωρήσει τη γη;

Σας παρακαλώ Σεβασμιότατε, δώστε μας λίγο χρόνο, απλά να προσπαθήσουμε.

Αν σας εξασφαλίσω ένα μήνα, έχετε τα χρήματα για τα έξοδά σας;

-Μπόλικα! -14 δολάρια!

-Κι όπως είπα, μένουμε στης δίδος Ποτς. -Και ζούμε πολύ απλά.

Μπορώ κι εγώ να βοηθήσω με λίγα είδη μπακαλικής.

Οι πίνακές της δεν της δίνουν αυτά που θα έπρεπε.

-Νομίζω ότι θα τα καταφέρουμε. -Ευχαριστούμε, Σεβασμιότατε!

Πρωτοσύγκελε Τάλμποτ, δώσε σε παρακαλώ στις Αδερφές 50 δολάρια.

Και Σεβασμιότατε, αμέσως μόλις τα καταφέρουμε, θα δούμε τον κο Ρόσι.

-Με τη βοήθεια του Κυρίου, ξέρω... -Τον Λουίτζι Ρόσι;

-Μάλιστα, Πρωτοσύγκελε. -Σεβασμιότατε, ο Λουίτζι Ρόσι!

Τώρα θυμήθηκα ποιος είναι!

-Αδερφές; -Μάλιστα;

Τίποτα.

Σας εύχομαι κάθε επιτυχία, Αδερφές.

-Ο Θεός μαζί σας. -Ευχαριστούμε.

Σεβασμιότατε. Πρωτοσύγκελε.

Κάποιες φορές, η απλή, τυφλή πίστη των Αδερφών είναι... ειλικρινά...

-Ενοχλητική; -Και βέβαια όχι!

Μεγαλειώδης. Σπουδαία.

ΒΗΘΛΕΕΜ

-Θα συναντήσετε κάποιον, Αδερφές; -Όχι.

-Είναι να πάτε μακριά; -Μόνο μέχρι της δίδος Ποτς, παρακαλώ.

-Στο στάβλο. -Μα... είναι απόσταση ως εκεί!

Και είναι δύσκολο το περπάτημα μέσα στο χιόνι.

Ίσως... ίσως ο Άντονι να σας πήγαινε ως εκεί.

-Άντονι; -Ναι;

Μπορείς να πάρεις μαζί σου δυο κυρίες;

Φυσικά, αν δεν τις πειράζει να κάτσουν πάνω στα κιβώτια.

-Πηγαίνετε μαζί του. -Ευχαριστούμε, ευχαριστούμε πολύ!

Δεν κάνει τίποτα.

-Ανεβείτε, κυρίες. -Ασφαλώς.

Με συγχωρείτε κυράδες... εννοώ κυρίες... εννοώ Αδερφές.

Δε νομίζω... δε θα σας...

Νομίζω ότι κάπως θα χωθούμε, αν βάλουμε αλλιώς τα κιβώτια.

Φυσικά Αδερφές, ό,τι πείτε. Έρχομαι αμέσως.

Έλα να βάλουμε αυτό επάνω, εντάξει;

-Ωραία! -Ένα λεπτό!

-Για ένα λεπτό! -Μια στιγμή, μεσιέ Άντονι.

Αυτό το κιβώτιο περιέχει Σατό, που είναι πολύ καλό κρασί!

Άρα πρέπει να το βάλουμε έτσι! Ναι, ακριβώς!

-Αδερφές, το κιβώτιο θα πέσει... -Ναι, έχεις δίκιο.

Καλύτερα να κάτσεις πίσω να το κρατάς κι η Αδερφή να κάτσει μπροστά με μένα.

-Ναι, αλλά ποιος θα οδηγήσει; -Εγώ.

Στη διάρκεια του πολέμου η Αδερφή Μαργαρίτα έμαθε τα πάντα για τα τζιπ.

-Είσαι εντάξει; -Μάλιστα, κυρία. Εννοώ Αδερφή.

-Συγνώμη, Αδερφή. -Ναι;

Δεν είμαι καπετάνιος, μου λέτε τι σόι Αδερφές είστε;

Ασφαλώς! Είμαστε από το Τάγμα του Ιερού Μόχθου.

Το γνωμικό μας είναι "Λεμπόρα ε Όρα" που σημαίνει "Δουλειά και...".

Και προσευχή!

Είμαι σίγουρος ότι αυτό κάνετε, Αδερφές!

Είμαι απόλυτα σίγουρος!

Ευχαριστούμε Άντονι για την ευχάριστη βόλτα.

Πω πω! Σίγουρα έχεις κρατήσει το τζιπ σε απίστευτη κατάσταση.

Αν και παρατήρησα ένα μικρό σπινάρισμα όταν έκοβα στις στροφές.

Κόβατε στις...! Ναι Αδερφή, ό,τι πείτε.

Ελπίζω να μη σε βγάλαμε πολύ από το δρόμο σου.

Μπα, καθόλου. Το τζιπ είναι του κου Μέισον.

Θα έπρεπε να το φανταστώ.

Θύμησέ του ποιες είμαστε και ευχαρίστησέ τον εκ μέρους μας.

-Άρα ξέρετε τον κο Μέισον. -Ναι!

Τον γνωρίσαμε νωρίτερα το πρωί. Αντίο, Άντονι.

Και να θυμάσαι, να οδηγάς προσεκτικά.

Περάστε.

-Αδερφές, γυρίσατε από τώρα; -Κι αργήσαμε κιόλας!

-Θα χάσατε την ώρα με τις ασχολίες. -Λογικά κρυώνετε κι έχετε κουραστεί...

-Όχι. -Μα...

-Δεν είχα σκεφτεί για βραδινό. -Το σκεφτήκαμε εμείς.

Αυγά και πατάτες για την ομελέτα.

Βούτυρο, λευκό ψωμί κι ένα μήλο για το επιδόρπιό σας.

Αδερφές! Δεν έπρεπε!

Δυο πραγματάκια για να δείξουμε την ευγνωμοσύνη μας!

Είχαμε υπέροχη μέρα κι έχουμε καλά νέα!

-Είδατε τον Επίσκοπο; -Ναι.

Ωραία λοιπόν, καθίστε να μου τα πείτε όλα.

-Το ξέχασα. -Δεν πειράζει!

-Σας παρακαλώ! -Ασφαλώς.

-Είδατε τον Επίσκοπο. -Ναι.

Ο Σεβασμιότατος μας έδωσε άδεια να μείνουμε ένα μήνα.

Αχ, τι ωραία!

Θα μείνετε εδώ;

Αγαπητή δίδα Ποτς, το ελπίζαμε ότι θα μας προσκαλούσατε.

-Είστε πολύ ευπρόσδεκτες, φυσικά. -Ευχαριστούμε.

Τώρα, αν πάρουμε τη γη, που ήδη την έχουμε διαλέξει...

-Έχετε διαλέξει ήδη τη γη; -Μα ναι!

Καλές μου, εσείς κάνατε πολλή δουλειά!

Πείτε μου, πού θα χτιστεί το κτίριο τελικά;

Στην κορυφή του πανέμορφου λόφου! Αυτόν που ζωγραφίσατε.

Στην ιδιοκτησία του Ρόσι;

-Πάλι καλά δεν ξέρετε πως νιώθουμε. -Άρα ξέρετε τον κο Ρόσι!

Όχι! Όχι, κανείς δεν ξέρει τον κο Ρόσι, Αδερφή Μαργαρίτα.

Δε μπορώ να καταλάβω πώς τα καταφέρατε.

Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση, ο Επίσκοπος λογικά σας έδωσε απεριόριστο χρήμα!

-Μας έδωσε 50 δολάρια! -Πενήντα;

Ναι. Τα οποία θα μοιραστούμε μαζί σας.

Κι αύριο πρωί-πρωί, θα πρέπει να βρούμε τον κο Ρόσι.

Και με τη βοήθεια του Κυρίου μας, ίσως και να μας δωρήσει τη γη.

-Δωρήσει; -Ναι.

Δεν ξέρω, Αδερφές. Ο Λουίτζι να σας την δωρήσει;

-Όχι, όχι, δε γίνεται! -Μα πρέπει να προσπαθήσουμε, δις Ποτς.

Το υποσχεθήκαμε. Δις Ποτς, ξέρετε που μένει ο κος Ρόσι;

Όχι, δεν ξέρω.

-Στη Νέα Υόρκη, νομίζω. -Στη Νέα Υόρκη;

Ευχαριστώ! Και τώρα για το βραδινό.

Να ζητήσουμε από τον κο Μέισον να μας δώσει το τζιπ.

Να πάμε να τον βρούμε τα χαράματα πριν πάει να πέσει για ύπνο.

Εντάξει, εντάξει, μη βαράτε τόσο!

Ποιος είναι;

Καλημέρα, κε Μέισον!

-Τι στο καλό... -Κοιμόσασταν! Μα δεν είναι 6 ακόμα!

Νομίζαμε ότι τελειώσατε τη δουλειά και ξεκουραζόσασταν.

Ξεκουραζόμουν απ' όπου και να το δείτε. Τι να κάνω για εσάς;

Να, η Αδερφή κι εγώ λέγαμε να πάμε στη Νέα Υόρκη και σκεφτήκαμε μήπως...

Μισό, αν κάτσω λίγο ακόμα εδώ, θα γίνω σταλακτίτης.

-Κατεβαίνω αμέσως. -Φυσικά.

-Να τσαντίστηκε; -Όχι, δε νομίζω. Ίσως θύμωσε λίγο.

Συγχωρέστε την εμφάνισή μου. Περάστε, παρακαλώ.

Ευχαριστούμε, αλλά θα πρέπει να φύγουμε.

Ειλικρινά συγνώμη που σας αναστατώσαμε, κε Μέισον.

Πιστεύαμε ότι εργάζεστε όλο το βράδυ.

Συνήθως έτσι γίνεται, αλλά όχι πάντα.

-Σε τι μπορώ να φανώ χρήσιμος; -Θέλαμε να ζητήσουμε μια μεγάλη χάρη.

-Να πάρουμε το τζιπ για σήμερα; -Το τζιπ;

Ναι, γιατί όχι; Φυσικά!

Είναι στο γκαράζ. Πάω να σας το φέρω.

Μην μπαίνετε στον κόπο, θα τα καταφέρουμε.

-Αντίο, ευχαριστούμε κε Μέισον. -Αντίο.

Ο Θεός μαζί σας.

Χαίρομαι που βοήθησα. Καληνύχτα, Αδερφές.

Καλημέρα, κε Μέισον.

Συγνώμη, για τον σκύλο. Έλα, Αρσέν.

Ασφαλώς! Λοιπόν, καληνύχτα, κε Μέισον.

-Καλημέρα. -Ναι, καλημέρα.

Η ταινία που παρακολουθείτε είναι μία προσφορά του Trelas.club

Εδώ είναι.

Έχει φρακάρει.

Ορίστε, λοιπόν!

-Το κλειδί. -Δεν είναι εδώ;

Θα πρέπει να του το ζητήσουμε.

Τι 'ναι πάλι!

Εσύ κάτσε εδώ, Αρσέν!

-Τι είναι τώρα, Αδερφές; -Το κλειδί, κε Μέισον.

-Δεν είναι πάνω στη μίζα. -Το κλειδί;

Μάλλον ο Άντονι...

Όχι, πήγε στην πόλη χτες βράδυ.

Λοιπόν, θα κοιτάξω μπας και βρω το δικό μου.

-Καλύτερα να περάσετε μέσα, Αδερφές. -Όχι, ευχαριστούμε, περιμένουμε εδώ.

Εντάξει.

Είναι πολύ εξυπηρετικός, έτσι Αδερφή;

Ίσως να θέλει να κάνει δωρεά;

Όχι, Αδερφή, δε νομίζω ότι είναι η κατάλληλη στιγμή.

-Όχι; -Όχι.

-Ορίστε, Αδερφές. -Ευχαριστούμε πάρα πολύ!

-Όλα εντάξει πλέον; -Ναι.

-Σίγουρα δε θέλετε κάτι άλλο; -Δεν υπάρχει κάτι άλλο. Ευχαριστώ.

Κι αν χρειαστείτε βενζίνη, να πάτε στου Μόλναρ.

-Το πρώτο όπως μπαίνετε δεξιά. -Ευχαριστούμε.

-Και χρεώστε το σε μένα. -Ευχαριστούμε και πάλι.

Τι έγινε;

Απίστευτο! Δεν ξέρω προς τα πού να πάμε!

Λες ο κος Μέισον να ξέρει;

Κοίτα, δεν έχουμε κι άλλη επιλογή.

Καλημέρα Αδερφές, τι να κάνω για εσάς;

-Νιώθουμε απαίσια που ενοχλούμε ξανά... -Καλημέρα, Αδερφές.

-Καλημέρα, Άντονι! -Καλημέρα.

Καλημέρα, αφεντικό. Πεταχτήκατε από τώρα;

Καλά κάνατε. Να σας πω αφεντικό, βρήκα καινούργιο μάγειρα χτες βράδυ.

Απίθανο φαγητό, απίθανο φαγητό!

Κι ο οδηγός του λεωφορείου είπε να μη δίνουμε σημασία στο χιόνι.

Έρχεται η Άνοιξη.

Αν τελείωσες με τις ειδήσεις των πέντε το πρωί Άντονι,

θέλατε κάτι να ρωτήσετε, Αδερφές;

Ναι, αναρωτιόμασταν μήπως ξέρετε πού θα βρούμε τον κο Λουίτζι Ρόσι.

-Δεν τον βρήκαμε στον χρυσό οδηγό. -Κοιτάξαμε και ξανακοιτάξαμε!

-Φοβάμαι δε μπορώ να βοηθήσω, Αδερφές. -Συγνώμη, κε Μέισον.

Ξέρω εγώ.

Ρωτήστε έναν αστυνομικό στη Νέα Υόρκη. Οποιονδήποτε αστυνομικό.

Ευχαριστώ, Άντονι! Ευχαριστώ κι εσάς, κε Μέισον!

-Να έχετε ευχάριστη μέρα! -Αντίο. Και μεγάλη!

-Αδερφή, τι πανέμορφος ναός! -Ναι!

Νομίζω ότι είναι ο καθεδρικός του Αγίου Πατρικίου.

-Θα μπούμε μέσα, έτσι; -Μα ναι, φυσικά!

Και θ' ανάψουμε μια μεγάλη λαμπάδα για τον Άγιο Ιούδα.

Θα παρατήρησες Αδερφή ότι άπλωσα το χέρι για σινιάλο όταν στρίβω.

Έτσι λέει ο νόμος.

Ρόμπερτ Μέισον, Βηθλεέμ.

Αδερφή, ένας αστυνομικός!

Ωραία.

-Αστυφύλακα; Καλημέρα. -Καλημέρα.

Μας λέτε παρακαλώ που έχει ο κος Λουίτζι Ρόσι τα γραφεία του;

-Τα γραφεία του; -Ναι.

Κοιτάξτε Αδερφές, αράζει, θα τον βρείτε εννοώ, στην 52η Οδό.

-Δεύτερος δρόμος, μετά αριστερά. -Αριστερά.

Στη μέση του τετραγώνου, στην εταιρία Δημοκρατικής Καινοτομίας.

Ευχαριστούμε πολύ αστυφύλακα, καλημέρα σας.

Αδερφή! Τι είναι αυτό;

Προσπέκτους πρέπει να 'ναι.

Αμάν οι Αμερικάνοι με τις διαφημίσεις σας!

-Η δις Ελέκρετι; -Τρία προς ένα, 64 κιλά.

Ένα λεπτό, Αδερφές.

-Τι λένε γι' αυτήν; -Το 'χει.

-Παρωπίδες; -Ναι.

Ρόζι, έχεις ένα ταληράκι;

-Ευχαριστούμε! -Εντάξει, στην 5η, καμιά ιδέα;

Εντάξει Αδερφές, τελειώσαμε για σήμερα.

Δε θέλουμε να διακόψουμε, αλλά ήρθαμε να δούμε τον κο Ρόσι.

Δεν είναι εδώ. Λοιπόν Ρόζι, τι έχεις;

Εντάξει Αδερφές, ακούσατε τι είπε, δεν είναι εδώ.

Ευχαριστούμε, θα τον περιμένουμε.

Έχεις κάνα δολάριο, Ρόζι;

Ευχαριστούμε.

-Πιτ; Ρόζι; ο Ρόσι εδώ; -Ναι, επάνω.

Να σου πω! Τι τρέχει;

Η δις Ελέκρετι στην 4η.

-Να σου πω, εδώ την έχω την Ελέκρετι! -Η δις Ελέκρετι!

-Πάμε, Αδερφή. -Σιγουράκι, δε χάνει.

-Ποιος το 'πε; -Ο Κέρτις το Φτυάρι.

-Από πού το έμαθε; -Από καλή πηγή, κατευθείαν...

Δε μπορείτε να πάτε επάνω!

Δεν ξέρω ποιος είστε και τι κάνετε εδώ,

αλλά δε μας είπατε την αλήθεια και δε νομίζω ο κος Ρόσι να κατέβει.

Τα βλέπεις; Σταμάτα τες για το καλό σου.

Σταμάτα τες εσύ! Δεν απλώνω χέρι σε καλόγριες!

Τι στο διά....! Εννοώ...

Τι έγινε και δε σας εξυπηρέτησαν κάτω, Αδερφές;

Θέλουμε να δούμε τον κο Ρόσι.

Σας περιμένει; Όχι, φυσικά κι όχι!

Το έπιασα! Θέλετε μερτικό από κάπου!

Αν δεν υπάρχει πρόβλημα, θα θέλαμε να μιλήσουμε μαζί του.

Ναι... δεν το ξέρω αυτό.

-Να δω αν γίνεται. -Εννοείται.

Αφεντικό;

-Αφεντικό; -Μην κόψεις το μικρό, γλύκα.

Ποτέ δεν το κόβω, γλύκα. Κάποιος άλλο το 'χει κάνει ήδη.

-Μάλλον θα ήταν η κοπελιά στο Σικάγο. -Φυσικά, γλύκα.

-Αφεντικό; -Ναι, τι θες, Σαμ;

Είναι δύο καλόγριες έξω. Ο Ρόζι της άφησε ν' ανέβουν.

-Έτσι φαίνεται. -Καλόγριες;

Κολλιτσίδες;

Εντάξει.

Πρόσεξε μην το χαλάσεις.

-Ξεφορτώσου τες, Σαμ. -Αμέσως αφεντικό.

-Έχεις πολύ μεγάλη καρδιά, γλύκα. -Φυσικά!

Ναι; Ναι, Τζον. Έτσι ακριβώς.

Σπρώξε δυο χιλιάρικα σε Σικάγο, Νέα Ορλεάνη, Κάνσας και Λος Άντζελες.

Ναι. Μισό, κάτσε να το μάθω. Συγνώμη.

-Είχαμε νέα από τη Σάντα Αννίτα; -Όχι ακόμα, αφεντικό.

Όχι ακόμα, θα σε πάρω εγώ.

Για πάρ' τους εσύ, Σαμ.

-Τι τρέχει με σένα; -Οι καλόγριες, αφεντικό!

-Δε μπορώ να τις ξεφορτωθώ! -Τι εννοείς; Έδωσες τα λεφτά;

-Δεν ήθελαν λεφτά, αφεντικό! -Πού είναι τότε το κατοστάρικο;

-Το πήραν, αφεντικό. -Το πήραν, έτσι;

Συγνώμη, γλύκα.

Θα σου δείξω εγώ πως να τις ξεφορτωθείς.

-Ακούστε, Αδερφές. -Είστε ο κος Ρόσι;

Ναι. Ακούστε τώρα Αδερφές, δεν...

-Τι καμαρώνεις; Πάρε Σάντα Αννίτα! -Ναι, αφεντικό.

Σάντα Αννίτα;

Τι σου λέει, τι σε ρωτάει; Για μένα είπατε, άκουσα το όνομά μου.

Συγνώμη κε Ρόσι, είπατε Σάντα Αννίτα κι η Αδερφή λέει δεν υπάρχει τέτοια Αγία.

Άκου Αδερφή, δε με νοιάζει αν υπάρχει τέτοια Αγία ή όχι.

-Απλά ξέρω ότι είναι ιππόδρομος... -Μα υπάρχει Αγία Αννίτα!

Στα ισπανικά η Αγία Άννα!

Επιτρέψτε μου να συστηθούμε όμως, είμαι η Αδερφή Μαργαρίτα.

-Από 'δώ η Αδερφή Σχολαστική. -Χαίρω πολύ.

Η Αγία Άννα ήταν υπέροχη γυναίκα, κε Ρόσι!

Ίσως ο κος Ρόσι να ήθελε να καθίσει ενώ τους εξηγείς;

Φυσικά, χίλια συγνώμη! Να καθίσουμε;

-Ναι, ναι, φυσικά Αδερφές. -Ευχαριστούμε.

Η Αγία Άννα ήταν απίστευτη γυναίκα.

Ήταν σύζυγος του Ιωσήφ και οι δύο ήταν από το βασιλικό οίκο του Δαυίδ.

Οι ζωές τους ήταν γεμάτες με προσευχές και αγαθουργίες.

Μα έλειπε κάτι για να καταστήσουν την ένωσή τους πραγματικά ευτυχισμένη.

-Ήταν άτεκνοι. -Γιατί δεν...

Ευχαριστώ. Και μετά την ευλόγησε ο Κύριος να γίνει μητέρα της Μαρίας,

της Παναγίας μας.

Και με τη γέννηση της Μαρίας, οι ζωές τους γέμισαν κι ολοκληρώθηκαν.

Μεγάλωσε το παιδί της με ευλάβεια κι αφοσίωση.

Βλέπετε, ήταν άτεκνη πολλά χρόνια κι η κόρη της ήταν ένα θαύμα.

Σίγουρα είναι θαύμα για όλους εμάς.

-Καλημέρα! -Τι κάνετε;

Σπάσε, γλύκα.

-Μου 'πε εμένα να την σπάσω! -Σπάσε, τότε!

Πάρε με αν με θέλετε κάτι.

Γεια σου, Γουίλι.

-Τις ξεφορτώθηκες αυτές; -Ναι, αμέ!

-Ωραία. -Πού πας;

-Να του πω την πληροφορία. -Είναι απασχολημένος.

Και θα μείνει απασχολημένος για αρκετή ώρα.

Τι λες για μια παρτίδα;

Άμα είναι να με ξαφρίσεις πάλι...

Έχετε πολύ άξιο σκοπό Αδερφές, αλλά...

Ξέρετε πώς είναι τα πράγματα, δε μπορώ να το κάνω.

Έχω κατά νου να χτίσω το καλύτερο κτίριο που μπορεί να υπάρξει.

Ένα μέρος που όλοι θα είναι περήφανοι, κάτι που θα κρατήσει για πολλά χρόνια!

Άντρες σαν εμένα πρέπει να σκέφτονται που θα πάνε όταν αποσυρθούν.

Ξέρετε, όταν σφίξουν τα γάλατα.

Ένα κρησφύγετο. Καθαρά σαν των πρώτων χρόνων της Αμερικής.

Το κτήμα του γερο-Ρόσι.

-Δε νομίζετε ότι... -Όχι Αδερφές, λυπάμαι, δε γίνεται!

Καταλαβαίνουμε, κε Ρόσι.

Είναι λογικό να θέλετε ασφάλεια.

Ευχαριστούμε για το χρόνο που διαθέσατε και τη γενναιόδωρη συνεισφορά σας.

-Κανένα πρόβλημα, Αδερφές. -Αντίο.

Καλή τύχη, πάντως.

Ο Θεός μας φέρεται πολύ καλά.

Είμαστε μόνο 2 μέρες εδώ κι έχουμε αποκτήσει πολύ καλούς φίλους.

-Μόνο; -Ναι.

-Από που ήρθατε; -Από τη Γαλλία.

-Ήσασταν καιρό εκεί; -Ναι, πολλά χρόνια.

-Σ' όλο τον πόλεμο; -Ναι.

-Και στις μάχες, στην απόβαση δηλαδή; -Ναι, κε Ρόσι.

-Κι ήσασταν μήπως κοντά στην Ρουέν; -Πολύ κοντά.

Το ξέρω ότι είναι αδύνατον, αλλά μήπως είχατε πετύχει κάποιον Δεκανέα Ρόσι;

Λουίτζι Ρόσι Τζούνιορ.

Τον γιο μου. Εκεί ήταν.

Μακάρι να μπορούσαμε να πούμε ναι, ήταν πάρα πολλοί όμως.

Αλλά είμαι σίγουρη ότι είστε πολύ περήφανος γι' αυτόν.

Ναι. Ναι, λοιπόν...

-Στο καλό, Αδερφές. -Αντίο.

Κε Ρόσι, ο γιος σας επέστρεψε, έτσι;

Όχι.

Πόσο λυπηρό για εσάς και τη γυναίκα σας!

Η γυναίκα μου; Πέθανε πριν το παιδί.

Ήταν διαφορετικά γι' αυτήν, πέθανε ευτυχισμένη, ο ιερέας ήταν δίπλα της.

Και μετά, στη λειτουργία και στην εκκλησία, την έψαλλαν κανονικά.

Και μετά τάφος και νεκροταφείο, έχει φοβερό μνημείο εκεί.

Αλλά... αυτός δεν ξέρω πού είναι.

Ήταν από τους άγνωστους στρατιώτες.

Θα πούμε μια ειδική προσευχή για χάρη του.

Ευχαριστώ.

Αντίο, κε Ρόσι.

Αντίο, μεσιέ.

-Αδερφές; -Ναι;

Αυτό το νοσοκομείο... θα έχει παράθυρα;

Μα ναι, θέλουμε να είναι όσο πιο πολύ ευχάριστο.

Δεν εννοώ τέτοια παράθυρα.

Εννοώ τα χρωματιστά, με ανάγλυφα. Τα αληθινά.

-Εννοείτε με βιτρό; -Επιμνημόσυνα παράθυρα.

Κοιτάξτε, δεν το είχαμε αναλογιστεί αυτό.

Λοιπόν, βάλτε ένα, ένα μεγάλο,

να γράφει Λουίτζι Ρόσι Τζούνιορ και η γη είναι δική σας.

Περάστε, Αδερφές.

Ασφαλώς.

Το συμβόλαιο της τοποθεσίας.

Κύριε Ρόσι!

-Δεν ξέρουμε πώς να σας ευχαριστήσουμε! -Είστε καλός άνθρωπος.

Πηγαίνετέ το στον δικηγόρο μου, η διεύθυνσή του είναι στο φάκελο.

Θα φτιάξει όλα τα χαρτιά για να είναι όλα απολύτως νόμιμα.

Ευχαριστούμε.

-Ο Θεός να σας ευλογεί. -Κι εσάς, Αδερφές.

Ευχαριστούμε.

Ένα φυλαχτό του Άγιου Ιούδα, να σας προστατεύει.

-Ο Θεός να σας έχει καλά. -Ευχαριστώ, Αδερφή.

-Τι λες για τον Οβίας στην 8η; -Τι εννοείς;

Είναι πληροφορία που έχει και δίνει πολλά!

Αντίο, κύριοι.

-Τι είναι αυτό; -Ούτε που ξέρω!

Σαν θραύσμα από βόμβα μου μοιάζει!

-Είναι υπέροχο, καλέ μου. -Περίμενε ν' ακούσεις τους στίχους.

Ας το βάλουμε από την αρχή, Μπομπ.

# Μέσα και πέρα, στην καθαρή νυχτιά,

# τ' όνομά σου συλλαβίζω.

# Μέσα στην απέραντη νυχτιά,

# ποιον τελικά να κακίζω;

# Τι να πω, αναρωτιέμαι,

# αν μόνη είσαι εκεί πάνω.

# Ξαπλώνω και στο μυαλό μου σ' έχω,

# μες το χιόνι σε χάνω.

# Και τι δε θα 'δινα στην καρδιά μου,

# τις θύμησες να αφήσει μοναχές.

# Γιατί να αναπολώ, να ξαναζώ,

# τις χαρές που νιώσαμε εψές;

# Σαν προσευχή, κάποια στιγμή,

# ο έρωτάς μας το φως θα δει.

# Μα μέχρι τότε, στη βαθιά σιωπή,

# την καρδιά μου παρακαλώ να φανεί δυνατή,

# μέσα και πέρα, στην καθαρή...

# νυχτιά!

Είναι υπέροχο γλυκέ μου, μετά βεβαιότητος στο λέω, είναι υπέροχο!

Χωρίς αμφιβολία Μπομπ, φοβερό τραγούδι!

-Το τραγούδι τα έχει όλα! -Κι εσύ τι θα κάνεις για να βγει φοβερό;

Θα το τραγουδήσω μ' όλη μου τη ψυχή, θα δεις!

Κι αν κι οι υπόλοιποι ταιριάξουν, θα το πάω από 'δώ ως την Οκλαχόμα.

Πότε θα ξεκινήσουμε πρόβες;

-Ήθελα να σου μιλήσω γι' αυτό. -Ναι, κάτι ήθελες να πεις.

Φοβάμαι ότι δε θ' αρχίσουμε μέχρι το επόμενο καλοκαίρι.

-Το επόμενο καλοκαίρι; -Ναι, δες εδώ.

-Τι είναι αυτό; -Κοίτα, Κίτι...

Συμβόλαιο από το Χόλιγουντ να γράψω μουσική για μιούζικαλ.

Θα πάρει 10-12 βδομάδες και...

Μ' έφερες ως εδώ με τόσο χιόνι για να μου πεις ότι αναβάλλεται η παράσταση;

-Όχι, βέβαια! -Το συμβόλαιο!

Έλα Κίτι, δε μπορείς να το κάνεις αυτό, είναι συμβόλαιο!

Έλα τώρα, δώσ' το μου βρε ανόητη! Δώσ' το μου! Για να σου πω!

-Έλα να σου πω! -Όχι, όχι!

Αν δε μου το δώσεις, θα σε γαργαλήσω.

-Όχι, σε παρακαλώ, άλλα υποσχέθηκες. -Προειδοποιώ! Θα μετρήσω ως το 3!

Ένα, δύο, τρία!

-Τι κάνετε; -Καλά, ευχαριστούμε.

-Σταμάτα, με σκοτώνεις! -Κίτι;

Τα 'θελες και τα 'παθες.

Χίλια συγνώμη.

-Είναι όντως απρόσμενη η χαρά. -Ναι.

Λογικά δε γνωρίζετε την δίδα Μπλέιν.

-Κίτι, από δώ η Αδερφή...; -Μαργαρίτα.

Μαργαρίτα. Και η Αδερφή...;

-Σχολαστική; -Σχολαστική.

-Χαίρω πολύ. -Χαίρω πολύ.

-Φοβάμαι ότι είμαι σε μαύρα χάλια! -Αντιθέτως, είστε μια χαρά.

-Θα περάσετε να καθίσετε; -Ευχαριστούμε.

-Αδερφές; -Ευχαριστούμε.

-Μάλλον όλα τακτοποιήθηκαν, Χάουαρντ. -Ξέρω ότι πέρασε καλά.

Συγχαρείτε με Αδερφές, μόλις δέχτηκα καλή προσφορά από το Χόλιγουντ.

-Απ' το Χόλιγουντ; -Ναι. Έτσι δεν είναι, Κίτι;

-Ναι, όντως. -Χαρά μας η καλοτυχία σας, κε Μέισον.

-Θα φύγετε; -Ναι, αύριο.

Και τώρα που το θυμήθηκα. Χάουαρντ, μου δίνεις μια προκαταβολή, 200 δολ.;

Ναι, κράτα εδώ.

Θα το εκτιμούσα αν η εκκλησία δεχόταν ένα ποσοστό.

-Ευχαριστώ, κε Μέισον, πολύ γενναιόδωρο! -Δεν κάνει τίποτα.

Θεωρούμε ότι θα έχετε μεγάλη επιτυχία, μερσί μεσιέ.

Μην το σκέφτεστε καν.

Να μη ενοχλούμε άλλο, τελευταία βραδιά στο σπίτι σας. Ευχαριστούμε για το τζιπ.

Το τζιπ; Ναι, χρησιμοποιήστε το όποτε και όπως θέλετε.

-Για όσο θα είστε εδώ. -Πολύ ευγενικό εκ μέρους σας!

Καληνύχτα.

Συγνώμη! Ο ατζέντης μου Χάουαρντ Σέλντον.

-Η Αδερφή Μαργαρίτα. -Χαίρω πολύ.

Και η Αδερφή...;

-Σχολαστική. -Σχολαστική!

-Καληνύχτα. Καληνύχτα, κε Μέισον. -Καληνύχτα, Αδερφές.

-Και καλό ταξίδι. -Ευχαριστώ.

-Έχουν κάτι πολύ καλό αυτές οι δύο. -Είναι πολύ γλυκές!

-Και χαίρομαι που έδωσα τα λεφτά. -Ναι! Θα έχεις και έκπτωση φόρου.

Ήταν πραγματικά ευλογημένη η σημερινή μέρα, Αδερφή.

Έχουμε τη γη μας και τις πρώτες μας δωρεές.

Τριακόσια ένα δολάρια και 25 λεπτά.

-Ο Σεβασμιότατος θα ευχαριστηθεί. -Ναι, πράγματι.

Η ταινία που παρακολουθείτε είναι μία προσφορά του Trelas.club

Αγία Μητέρα, δώσε μας την ευλογία Σου την ευλογία του Κύριου Ιησού Χριστού.

Παναγία, Μητέρα του Κυρίου, δώσε μας δύναμη για το υπόλοιπο της μέρας, αμήν.

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Η σοφία Σου να μας περιβάλλει στους αιώνες των αιώνων.

Αμήν.

-Ποιο είναι; -Αυτό εδώ πίσω.

-Μικρό το κακό. -Ναι.

-Τα εργαλεία; -Εδώ, κάτω από το κάθισμα.

-Ο γρύλος; -Ο γρύλος.

Πιάσε κι αυτό.

Το κτίριο εκεί, είναι δίπλα στη γη μας, Αδερφή.

Μακάρι να ήταν δικό μας!

ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΤΖΑΡΜΑΝ ΑΚΙΝΗΤΑ & ΣΙΑ

Φιλεύσπλαχνε Κύριε, άγνωστες οι βουλές Σου!

Αδερφή, κοίτα!

Ίσως γι' αυτό έσκασε το λάστιχο κι ίσως είναι η απάντηση στις προσευχές μας.

Πάμε να δούμε.

-Μπα! Κάρφωσέ το λίγο ακόμα από 'κει. -Εντάξει.

-Να δούμε το κτίριο; -Ορίστε;

Το κτίριο, να του ρίξουμε μια ματιά;

-Ναι, παρακαλώ κυρίες, περάστε. -Ευχαριστούμε!

Για δες προοπτικές που έχει! Μια πινακίδα και μόνο έφτανε.

Παλιά ήταν ξυλουργείο εδώ. Ξύλο από φουντουκιές.

Πολύ χρήσιμο ήταν.

Η πινακίδα δείχνει πολύ ωραία.

Στοίχισε 10 δολάρια.

Συγνώμη. Θα θέλαμε να αγοράσουμε το κτίριο, αν δεν είναι πολύ ακριβό.

-Νομίζω ότι μπορούμε να τα βρούμε. -Εξαιρετικά!

-Είμαι ο κος Τζάρμαν. -Χαίρομαι.

-Για ποιο σκοπό το χρειάζεστε; -Για προσωρινό κατάλυμα.

Μέχρι να χτίσουμε το νοσοκομείο στην κορυφή του λόφου απέναντι.

Στην ιδιοκτησία του Ρόσι;

Ο κος Ρόσι ευγενώς δώρησε τη γη στο τάγμα μας.

-Δώρησε; -Ναι;

-Αυτός σας έστειλε εδώ; -Όχι! Ο Κύριος μας έστειλε.

-Ναι! Πάθαμε λάστιχο. -Και το φτιάχναμε.

-Τζορτζ; Πήγαινε φτιάξε το λάστιχο. -Ευχαριστούμε, κε Τζάρμαν.

-Τζορτζ! -Τρέχω!

Ας μιλήσουμε για δουλειές τώρα.

Κοιτάξτε, έχουμε πολύ λίγα προς το παρόν.

Και δε θέλουμε να διαθέσουμε πολλά για γη, ενώ έχουμε γη.

Ναι, αλλά αν το καλοσκεφτείτε, το κτίριο δεν είναι στη γη σας;

Αυτό το κομμάτι θα το πάρουμε φυσικά, το υπόλοιπο δε θέλουμε.

Ωραία... θα δίνατε 5.000 δολάρια;

Μετρητά θα δεχτώ για να κλείσει η συμφωνία.

Πέντε χιλιάδες δολάρια;

Αν μας δίνατε τρεις μήνες, θα ήταν μεγάλο το χρονικό διάστημα;

-Τρεις μήνες; -Ναι;

Θα σας πω τι θα κάνουμε Αδερφές, μιας και είναι για φιλανθρωπίες.

Θα σας δώσω 3 μήνες περιθώριο με ένα λογικό καπάρο, ας πούμε 200 δολ.

-Για να κλείσει η συμφωνία. -Να μην το κάναμε... 50 δολάρια;

-Κοιτάξτε... ναι, δεν υπάρχει πρόβλημα. -Ωραία!

Μα η δουλειά είναι δουλειά, να υπογράψουμε χαρτιά.

-Φυσικά. -Ελάτε στο γραφείο μαζί μου τότε.

-Να τρέξουμε τη συμφωνία. -Ασφαλώς.

-Ευχαριστούμε. -Τζορτζ;

Κατέβασε την πινακίδα.

Ορίστε, Αδερφή;

Αγοράσατε κτίριο;

Για 50 δολάρια;

Πέντε χιλιάδες δολάρια!

Πού; Δυο χλμ από τη Βηθλεέμ στον παλιό επαρχιακό δρόμο.

Ναι, το ξέρω το μέρος.

Ναι, ναι, βεβαίως θέλω να το δω! Και σήμερα το απόγευμα.

Πού είστε τώρα;

Στης δίδος Ποτς! Μείνετε εκεί και μην πάτε πουθενά.

Μην κάνετε τίποτα άλλο μέχρι να έρθω εκεί.

Αντίο.

Κάτι μου λέει ότι ακαταμάχητη δύναμη έχει απελευθερωθεί στη Νέα Αγγλία.

-Κανόνισέ μου αυτοκίνητο αμέσως. -Μάλιστα, Σεβασμιότατε.

Λοιπόν Αδερφές, εξέτασα ενδελεχώς το κτίριο.

Και το παραδέχομαι ότι είναι ευκαιρία.

Η οροφή είναι στέρεη, το πάτωμα σε καλή κατάσταση.

-Για 5.000 δολάρια. -Μάλιστα, Σεβασμιότατε.

Δεν υπάρχει αμφιβολία, κανονική ευκαιρία.

Απίστευτη ευκαιρία, Σεβασμιότατε. Το ξέρετε ότι ζητούσαν 30.000 δολάρια;

-Κι όχι πριν πολύ καιρό. -Αλήθεια;

Μάλιστα.

Έχετε τα χαρτιά που συνέταξε ο κος Τζάρμαν;

-Ναι, ναι, τα έχουμε. -Θα ήθελα να τα δω, παρακαλώ.

Συγνώμη να περάσω Αδερφή, τα έχω εκεί.

Όλα είναι στην εντέλεια και τα υπογράψαμε.

Αδερφές, ξέρετε τι είναι το συμβόλαιο;

-Εγγυητική επιστολή! -Μάλιστα, το γνωρίζουμε Σεβασμιότατε.

Είναι για 25.000 δολάρια.

-Ο κος Τζάρμαν ήταν πολύ γενναιόδωρος. -Και ισχύει για 10 χρόνια, Σεβασμιότατε.

Αδερφές, η εγγυητική επιστολή είναι υποθήκη.

-Υποθήκη; -Ναι.

Ο Σεβασμιότατος εννοεί, για να το πούμε απλά,

θα πρέπει να τον πληρώσετε, δε θα σας πληρώσει αυτός.

Βλέπετε Αδερφές, το κτίριο δεν στοιχίζει 5.000, αλλά 30.000 δολάρια.

-30.000 δολάρια; -30.000 δολάρια, Αδερφές.

Είναι αδύνατον, αδύνατον!

Η ενορία θα καλύψει τα 50 δολ. στον κο Τζάρμαν και θα ακυρώσει το συμβόλαιο.

Σας παρακαλώ! Σας παρακαλώ, Σεβα- σμιότατε! Σας ικετεύω, μην το κάνετε.

-Αφήστε μπας και μαζέψουμε τα λεφτά. -Μα πώς θα τα καταφέρετε;

-Να είστε λογική Αδερφή, δε γίνεται! -Μα είμαι λογική, Σεβασμιότατε!

Έχουμε τη γη και το κτίριο, λογικά.

Κι έχουμε 301 δολάρια και 25 λεπτά.

Και σύντομα θα έχουμε ακόμα πιο πολλά, γιατί σχεδιάζουμε να πάρουμε καμπάνα.

Καμπάνα; Τι θα κάνετε με την καμπάνα;

Θα τους συγκεντρώνουμε χτυπώντας την, Σεβασμιότατε.

Μου λέτε Αδερφές ότι θα μαζέψετε 5.000 δολάρια χτυπώντας απλά την καμπάνα;

Θα επιστήσει την προσοχή των λαϊκών στις μαρμελάδες και τα κέικ που θα πουλάμε.

-Φοβάμαι η κουζίνα μου είναι μικρή! -Έχετε μια χαρά κουζίνα, δις Ποτς!

Και μετά έχουμε τα κεραμικά, Σεβασμιότατε.

Τα κεραμικά μας έχουν μεγάλη ζήτηση, η Αδερφή Σχολαστική είναι εξπέρ!

Ευχαριστώ Αδερφή, αλλά κι η συμβολή σου είναι ανεκτίμητη.

Μαρμελάδες, κέικ! Πέτρες, κεραμικά!

Είναι αδύνατον να φτάσετε το απαι- τούμενο ποσό πουλώντας μόνο αυτά!

Μα θα έχουμε βοήθεια κι από τους άλλες!

-Τις άλλες; Ποιες άλλες; -Τις άλλες αδερφές που είπαμε να έρθουν.

-Πόσες είναι, Αδερφή; -Μισό να σκεφτώ, είναι...

Η Αδερφή Γουινεφρίδη, η Αδερφή Μαργαρίτα και η Αδερφή...

Όχι ποιες Αδερφή, πόσες;

-Δέκα, Σεβασμιότατε. -11 Αδερφή, ξέχασες την Κωνσταντία.

-Μπήκε τελευταία στιγμή, αν θυμάσαι. -Ναι, σωστά, ακριβώς. 11, Σεβασμιότατε.

Και μετά είναι ο Πάτερ Μπερό, ο εφημέριός μας.

Αγαπητή μου δις Ποτς, δε θα σας δημιουργήσουν κανένα πρόβλημα.

Θα βολευτεί όπου του πείτε, πέρασε και από στρατόπεδο συγκέντρωσης.

-Μα δεν υπάρχει δωμάτιο... -Μην ανησυχείτε δις Ποτς, δε θα έρθουν.

Όλο αυτό πρέπει να σταματήσει άμεσα, Αδερφές.

Ήδη έχει παρατραβήξει.

Θα τηλεγραφήσω άμεσα να σταματήσω αυτή... τη μετανάστευση και...

θα βρω τον Τζάρμαν να μας επιστρέψει τα χρήματα.

Κι εσείς Αδερφές, ετοιμαστείτε για να φύγετε.

-Μάλιστα, Σεβασμιότατε. -Λυπάμαι.

Είναι η τελευταία μου λέξη.

Δις Ποτς, μπορώ να χρησιμοποιήσω το τηλέφωνό σας;

Φυσικά. Είναι μέσα.

Συγνώμη.

Από 'δώ ο Πάτερ Μπερό.

Χαίρω πολύ.

Οι φίλοι μας, Σεβασμιότατε.

Σεβασμιότατε, να σας συστήσω τον Πάτερ Μπερό.

Πρωτοσύγκελε, ο Πάτερ Μπερό.

Η Αδερφή Τομασίνα.

Η Αδερφή Τερέζα.

Η Αδερφή Κωνσταντία.

Η Αδερφή Μαγδαληνή.

Ο Θεός να σας ευλογεί που τους δίνετε στέγη, δις Ποτς.

Ναι, αλλά πού θα ζωγραφίζω εγώ;

Ξέρω ότι σας αναστατώνουμε.

Αλλά σύντομα, όταν ολοκληρωθεί η αποστολή μας,

θα βλέπετε το νοσοκομείο του Αγίου Ιούδα...

και θα ξέρετε ότι η καλοσύνη και η θυσία σας βοήθησαν στην ανέγερσή του.

Αδερφή Μαργαρίτα;

Συγνώμη Σεβασμιότατε, αλλά έφτασαν νωρίτερα απ' ότι περίμενα.

-Βλέπετε, ανυπομονούσαν τόσο... -Προφανώς.

Πολύ καλά, Αδερφή. Ήρθαν και δε μπορούμε να κάνουμε κάτι γι' αυτό.

Να ξεκαθαρίσω όμως, επιτρέπω μόνο για την αρχική περίοδο την παραμονή τους.

Τους τρεις μήνες. Αν μέχρι τότε δεν έχετε συγκεντρώσει τα χρήματα,

ή δε θα μπορείτε να συντηρηθείτε, θα πρέπει όλοι να φύγετε.

-Μαζί κι εσείς, Αδερφή. -Μάλιστα Σεβασμιότατε, ευχαριστώ.

Ο Θεός να σ' ευλογεί.

Κι εσένα, δις Ποτς

Σεβασμιότατε;

Είναι αυτή η ακαταμάχητη δύναμη.

Κατά της οποίας προφανέστατα δεν υπάρχει άμυνα.

Το ίδιο συμβαίνει εδώ και σχεδόν 2.000 χρόνια.

Χαίρετε αφεντικό, χαίρομαι που σας βλέπω.

-Είχατε ωραίο ταξίδι; -Ναι, περίμενες ώρα;

-Πάνω στην ώρα ήρθατε. -Γεια σου, Άντονι.

-Τι κάνετε, δις Κίτι; -Να ο Άντονι που σας έχω πει τόσα.

Αλ, ο κος Νιούμαν, από 'δώ ο Άντονι. Ο κος και η κα Τάουνσεντ Κούπερ.

-Χαίρετε. -Χαίρω πολύ.

Ο κος και η κα Τάουνσεντ Κούπερ είναι από Φιλαδέλφεια.

Η πόλη των μαύρων βέβαια. Συγνώμη, πάω να φέρω το αυτοκίνητο, είναι εκεί.

Θα φέρω και τις βαλίτσες σας.

Δεν πειράζει να πάμε και με τα πόδια έως εκεί.

Είσαι καλά, φίλε;

Πού είναι το αυτοκίνητο;

-Άντονι, πού είναι το αυτοκίνητο; -Ακριβώς μπροστά σας, αφεντικό.

-Εδώ; -Ναι.

-Πού το βρήκες αυτό; -Έπρεπε να το δανειστώ, αφεντικό.

Να το δανειστείς; Τι έπαθε το στέισον βάγκον;

-Οι Αδερφές, αφεντικό, ξέρετε... -Οι καλόγριες; Είναι ακόμα εδώ;

-Ναι κύριε, ναι. -Γιατί δεν πήρε το τζιπ;

-Το τζιπ αφεντικό, η Αδερφή είχε... -Άρα είναι και οι δύο εδώ;

-Μάλιστα αφεντικό, μάλιστα. -Είναι οι μοναχές που σας έλεγα.

Έμεναν στις δίδος Ποτς για λίγο και οι κλήσεις της τροχαίας έπεφταν βροχή.

Έλα Κίτι, μπες μέσα.

-Τι πανέμορφα! -Ομολογώ ότι ωραίο είναι.

-Υπέροχο! -Όμορφο μέρος έχεις, Μπομπ.

-Ναι, θα έλεγα ότι είμαι περήφανος. -Κι έτσι πρέπει.

Άντονι; Βάλε τις βαλίτσες στον ξενώνα στα δεξιά.

Εντάξει.

-Τι είναι αυτό; -Το ποιο;

-Αυτό εκεί. -Μια πάπια.

-Πάω να βάλω τις βαλίτσες μέσα. -Και ποια είναι αυτή η καλόγρια;

Δεν ξέρω αφεντικό, όλες ίδιες μου φαίνονται.

Πάω να φέρω πάγο να φτιάξω έναν ωραίο, παγωμένο ποτό.

-Άντονι; -Ναι, αφεντικό;

-Τι τρέχει εδώ πέρα; -Δεν είναι κάτι.

Στάσου! Ρωτάω τι συμβαίνει εδώ πέρα; Ποιες είναι όλες αυτές οι καλόγριες;

Απλά τις βοηθάμε, αφεντικό. Μένουν στον στάβλο, δε μας ενοχλούν.

-Πόσες είναι; -Δεν τις μέτρησα ποτέ, αφεντικό.

Πάω επιτέλους να τακτοποιήσω τις βαλίτσες.

Ελάτε παιδιά, πάμε να αλλάξουμε. Που είναι το γήπεδο τένις, Μπομπ;

Συγχωρέστε με για λίγο, αλλά κάτι τρέχει εδώ!

Αρσέν! Κακομοίρη μου, σε δέσανε μωρό μου, τι τρέχει;

-Άντονι! -Ναι, αφεντικό.

Έλα εδώ. Τι είναι όλα αυτά;

-Μην το λύνεις! -Πας καλά! Δε δένω ποτέ σκυλί μου!

-Μα είναι μια χαρά εδώ, αφεντικό! -Γιατί είναι δεμένος;

Όλο αταξίες έκανε, άλλωστε οι σκύλοι έτσι πρέπει να 'ναι!

Ανοησίες! Κανένας σκύλος μου δε θα δένεται στο σπίτι μου.

-Είναι βάρβαρο να δένεις τον σκύλο. -Μα βλέπετε, δις Κίτι...

Ορίστε!

Τώρα που το λύσαμε, τι λέτε να πιούμε ένα ποτό;

-Θα το έπινα ένα. -Κι εγώ.

Να δένεις το σκυλί! Έλα να βοηθήσεις με τα ποτά.

Άσ' το Άντονι, θα πάω εγώ.

-Τι θα πάρεις, Αλ; -Ουίσκι;

-Εσύ τι θες; -Ουίσκι με νερό, αλλά όχι πολύ.

Σέλντον, ήθελα να στο δείξω αυτό, έχω ολόκληρο καφάσι.

Σε αναστατώσαμε, έτσι;

Αρσέν!

Αρσέν!

Τι τρέχει;

Άντονι; Τι έπαθε αυτός;

-Λογικά θα είδε σκίουρο. -Σκίουρο;

-Τι είναι όλα αυτά; -Εννοείται τη φασαρία που ακούμε;

Εννοώ τη ρημάδα τη φασαρία, τι είναι;

Είναι η καμπάνα που χτυπούν οι Αδερφές.

Συγνώμη αφεντικό, πρέπει να πάω.

Καμπάνα; Τι κάνουν οι Αδερφές με την καμπάνα;

-Καλούν τους πελάτες, αφεντικό. -Πελάτες; Για ποιο πράγμα;

Για τα πραγματάκια που πουλάνε εκεί πέρα.

-Πού εκεί πέρα; Στις δίδος Ποτς; -Έτσι ακριβώς, αφεντικό.

-Πάω να δω τι γίνεται. -Μια στιγμή, αφεντικό!

-Συγνώμη. -Παρντόν, μεσιέ.

-Συγνώμη, μου λέτε που είναι η δις Ποτς; -Παρντόν;

Η κυρία που μένει εδώ.

Συγνώμη.

Μιλάτε αγγλικά κατά τύχη;

Όχι, όχι, αγγλικά!

Ναι, ευχαριστώ πάρα πολύ, μερσί, μερσί.

Συγνώμη, μου λέτε...; Συγνώμη...!

Συγνώμη...

Την δίδα Ποτς, ψάχνω τη δίδα Ποτς.

-Μερσί. -Δεν κάνει τίποτα.

Κύριε Μέισον!

Κύριε Μέισον, πόσο χαίρομαι που επιστρέψατε!

-Είχατε ευχάριστο ταξίδι; -Ναι, ευχαριστώ.

-Δούλεψα πολύ σκληρά, βέβαια. -Ναι, κι εμείς δουλεύουμε.

-Προφανώς. -Αδερφή Σχολαστική;

-Θα χαρεί πολύ να σας ξαναδεί. -Όχι τώρα, ψάχνω την δίδα Ποτς.

-Εκεί στο λόφο είναι. -Ναι, το ξέρω.

-Κε Μέισον! -Χαίρετε. Αντίο.

-Ίσως να σας βλέπαμε αργότερα; -Ίσως.

-Πότε γύρισε; -Δεν ξέρω.

Έλα φιλαράκο μου, θα σε ξαναβάλω εκεί που ανήκεις.

Σαν τα χιόνια, χαίρομαι πολύ που σε ξαναβλέπω.

Χαίρομαι που ήρθες ως εδώ να με δεις.

Άκου, θέλω να σου μιλήσω.

Πώς σου 'ρθε να πάρεις τις μοναχές πίσω από την πλάτη μου;

-Συγνώμη, πίσω από την πλάτη σου; -Ναι.

-Μα δεν ήσουν καν εδώ! -Δεν έχει καμία σχέση αυτό!

Μετέφερες τις μοναχές όταν δεν ήμουν εδώ κι ο τόπος γέμισε από δαύτες.

Γεμίσαμε κότες, χήνες, κατσίκες κι ένας Θεός ξέρει τι άλλο.

-Να τις ξεφορτωθείς, όλες τους. -Ειλικρινά εκπλήσσομαι!

Δεν ξέρεις καν γιατί είναι εδώ, θα χτίσουν νοσοκομείο γι' άρρωστα παιδιά.

Δουλεύουν σαν σκλάβες και αποταμιεύουν κάθε δεκάρα...

Πολύ ευγενικό εκ μέρους τους, αλλά δε θα το κάνουν εδώ.

Ακούς λοιπόν, τις διώχνεις, αλλιώς θα φύγεις εσύ.

Βασικά, κανένας δε θα φύγει, θα φύγουν από μόνες τους αύριο!

Μα γιατί δεν το είπες;

Δεν υπάρχει λόγος για αναστάτωση τότε.

-Πού θα πάνε; -Εκεί.

-Πού; -Εκεί;

Εννοείς στο παλιό εργοστάσιο;

Μα είναι απέναντι από μένα, δε γίνεται να βάλουν νοσοκομείο εκεί!

-Δεν το επιτρέπω, δε θα τ' αφήσω. -Δε μπορείς!

Από τη στιγμή που πλήρωσαν τον κο Τζάρμαν 9.050 δολάρια,

το μέρος τους ανήκει και δε μπορείς να κάνεις τίποτα!

-Περίμενε και θα δεις. -Αυτό έχω σκοπό!

Γεια σας δις Ποτς, ο κος Μέισον σας βρήκε;

-Ναι. -Τον φέρατε μαζί σας;

-Όχι. -Θέλαμε να είναι εδώ για τα λογιστικά,

-είναι μέρος στο σχέδιο μας. -Έτσι είναι όντως.

Άρα θα του πούμε τα καλά νέα αργότερα.

-Καλά νέα; -Ναι, πράγματι!

Δείτε εδώ, κοιτάξτε.

Μαρμελάδες, τρόφιμα, κεντήματα, γάλα, τυριά μας έφεραν πάνω από 2.000 δολ.

2.198 δολάρια και 75 λεπτά.

Ευχαριστώ, Πάτερ. Μετά έχουμε και τη ραφιέρα.

Δικής σου σχεδίασης και εκτέλεσης, Αδερφή.

Την οποία με γενναιοδωρία αγόρασε η κα Σπουν για 2.200 δολάρια.

Αυτό σημαίνει ότι ως τώρα, μαζί με τις συνεισφορές, φτάνουμε, για να δω...

-4 χιλιάδες 504 δολάρια και 2 λεπτά. -4 χιλιάδες 504 δολάρια και 2 λεπτά!

Μα αυτά δε φτάνουν!

Χρειαζόμαστε μόνο 500 δολάρια και είναι εύκολο να τα βρούμε.

-Μέχρι αύριο το μεσημέρι; -Μα φυσικά όχι, δις...

-Αύριο; -Ναι.

Όχι, όχι, κάποιο λάθος έχει γίνει, δις Ποτς.

Όχι, αύριο κλείνουμε ακριβώς τρεις μήνες.

Θυμάμαι την ημέρα πολύ καλά.

Δεν είναι δυνατόν!

Ο καιρός... ο καιρός περνάει σαν νερό!

Ήμασταν τόσο απασχολημένοι με τις δουλειές...

Να μαζέψεις 500 δολάρια θα ήταν θαύμα.

Ο κος Ρόσι;

Όχι. Δεν είναι σωστό.

Δε γίνεται να ξαναζητήσουμε.

Εξάλλου έστειλε καρτ ποστάλ ότι ξεκουράζεται κάπου στην Καλιφόρνια,

-πώς είπαμε το λένε; -Μπεν Μέντοους;

Μπεν Μέντοους.

Απλά δεν το πιστεύω πώς φτάσαμε εδώ.

Ίσως δε δουλέψαμε πολύ σκληρά.

Ίσως κάτι μας διέφυγε, δεν ξέρω.

Ίσως επειδή λησμονήσαμε να σκάψουμε τα θεμέλια για το παρεκκλήσι εκεί πέρα.

Εγώ φταίω Αδερφή, γιατί δε μ' αρέσει να σκάβω.

Μακάρι να είχα τα χρήματα...

Το ξέρουμε ότι θα τα δίνατε, δις Ποτς, το ξέρουμε.

Αδερφή;

Αύριο πρωί-πρωί θα ξεκινήσουμε να χτίζουμε το παρεκκλήσι.

Μετά θα πάρουμε τον κο Τζάρμαν να ζητήσουμε μια βδομάδα παράταση.

Είναι μικρό διάστημα, δε συμφωνείτε;

-Ναι! -Ναι, βεβαίως!

-Λοιπόν Πάτερ, να τελειώναμε; -Ναι.

Έλα τώρα, μη σε ρίχνουν τώρα οι καλόγριες.

Παίξε το τραγούδι, θέλω ν' ακούσω την Κίτι να το λέει.

Ας το πει η Κίτι, δε θέλω εγώ. Δε μπορώ να παίξω, δεν έχω όρεξη.

Καλά τότε, θα παίξεις εσύ, για έλα!

Πού είναι;

-Εδώ είναι. -Ό,τι πεις εσύ.

Ποιο είναι το κλειδί; Το σολ.

# Μέσα και πέρα, στην καθαρή νυχτιά,

# τ' όνομά σου συλλαβίζω.

# Μέσα στην απέραντη νυχτιά,

# ποιον τελικά να κακίζω;

# Τι να πω, αναρωτιέμαι,

# αν μόνος είσαι εκεί πάνω.

# Ξαπλώνω και στο μυαλό μου σ' έχω,

# μες το χιόνι σε χάνω!

# Και τι δε θα 'δινα στην καρδιά μου,

# τις θύμησες να αφήσει μοναχές.

# Γιατί ν' αναπολώ, να ξαναζώ,

# τις χαρές που νιώσαμε εψές;

# Σαν προσευχή, κάποια στιγμή,

# ο έρωτάς μας το φως θα δει.

# Μα μέχρι τότε, στη βαθιά σιωπή,

# την καρδιά μου παρακαλώ να φανεί δυνατή,

# μέσα και πέρα, στην καθαρή...

# νυχτιά!

Είναι όντως ξεχωριστό, Μπομπ, το έχεις πιάσει.

Μάλλον είχα δίκιο που σε φαντάστηκα πολύ ψηλά κάτι χρόνια.

Τ' άκουσες, Μπομπ; Κι αυτό από μια μουσική της στιγμής, υπέροχο Μπομπ!

-Για μια στιγμή! -Τι;

# Μέσα και πέρα, στην καθαρή νυχτιά,

# τ' όνομά σου συλλαβίζω.

Με κατηγορείς ότι έκλεψα τη μελωδία;

-Έχει ξαναγραφτεί... -Μπορώ να στο αποδείξω!

Κοίτα εδώ. Οι πρώτες νότες που έγραψα.

Όπως γράφτηκαν όταν πρωτοσκέφτηκα το τραγούδι,

γραμμένες πίσω από τη διαταγή μου.

Λίγες βδομάδες αφότου προσγειώθηκα στη Γαλλία, κοντά στη Βαλέρ.

Περπατούσα σ' ένα λιβάδι, όταν ξεκάθαρα το άκουγα στο μυαλό μου.

Πριν 4 χρόνια, στη Γαλλία, κοντά στη Βαλέρ!

Αυτό είναι πριν από 1.400 χρόνια.

Γρηγοριανός ύμνος.

Καταλίνα Ρομάνο.

Για μένα το αρτιότερο καλλιτεχνικό επίτευγμα μιας χρυσής εποχής μουσικής.

Απορώ πώς δεν το έπιασα όταν έπαιξα τη μελωδία σου.

Μου λες δηλαδή ότι το ξεσήκωσα από τις καλόγριες;

Ασυνείδητα. Ξέχνα το, Μπομπ.

Στοίχημα 50 δολάρια ότι με τη Κίτι σας κερδίζουμε στο πινγκ πονγκ.

-Πέντε παιχνίδια από 5 σετ. -Μέσα! Τι λες, Κίτι; Έλα κοπελιά, πάμε!

-Πήγαινε, Κίτι. -Κι εσύ τι θα κάνεις, Μπομπ;

Σου δίνω μια μαντεψιά.

Πού λες να γίνει το παρεκκλήσι μας;

Εδώ είναι καλό σημείο, τι λες Αδερφή;

Ναι.

Ακριβώς εδώ.

Ορίστε, θα το κρατήσω εγώ.

Έτσι.

Εντάξει;

Αδερφή!

Η ταινία που παρακολουθείτε είναι μία προσφορά του Trelas.club

Άντονι!

Τι έγινε με το νερό;

Άντονι!

Άντονι;

Άντονι!

Άντονι;

-Με φωνάξατε; -Πού ήσουν;

Παρακολουθούσα το θαύμα, αφεντικό.

Αν δεν έχετε ξαναδεί θαύμα, πηγαίνετε τώρα να το δείτε.

Ένας πίδακας νερού πετάχτηκε στα 6 μέτρα ύψος!

Και βγήκε στις Αδερφές την ώρα που έσκαβαν τρύπα γα το παρεκκλήσι τους.

Θαύμα; Χτύπησαν τη δική μου ύδρευση!

Και με νοιάζει! Φέρε το τζιπ, θα πάω στη Βηθλεέμ.

Δεν υπάρχει κάποιος λόγος ανησυχίας, κε Μέισον.

Οι Αδερφές με πήραν σήμερα πρωί-πρωί και ζήτησαν παράταση.

-Ο χρόνος τους έληγε σήμερα... -Και δε δώσατε παράταση, έτσι;

Όχι, δεν έδωσα. Έχω άλλον αγοραστή που ενδιαφέρεται.

Αν και πιστεύω ότι οι Αδερφές έχουν σκοπό που αξίζει, κοιτάξτε...

-Η δουλειά είναι δουλειά. -Ωραία, χαίρομαι που το ακούω.

Είναι και πιο αξιόπιστος αγοραστής.

Θα φτιάξει εργοστάσιο λιπασμάτων.

-Ορίστε; -Εργοστάσιο λιπασμάτων.

Ήθελε να βρει εδώ στη Βηθλεέμ, αλλά το δημοτικό συμβούλιο το απέρριψε.

-Τα καυσαέρια, ξέρετε. -Τα καυσαέρια;

Πόσα σας δίνει ο τύπος με τα λιπάσματα;

-Τριάντα μία χιλιάδες. -Κι αν σας έδινα 32.000;

Θα κλείναμε συμφωνία.

Με την προοπτική βέβαια ότι οι Αδερφές δε θα βρουν τα λεφτά εγκαίρως.

Αλλά το βρίσκω πολύ δύσκολο να βρουν 500 δολάρια εντός δύο ωρών.

-Εντάξει, κλείσαμε. -Ωραία.

Πάρα πολύ ωραία!

Το έχω εγώ.

Συγνώμη Αλ, δεν είμαι καλή σήμερα!

Δεν πειράζει, μια μπαλιά ήταν.

Γεια σας!

Δεσποινίς Μπλέιν;

Ωραίο χτύπημα!

-Την έχω, δική σου μετά. -Την έχω.

Η Κίτι τώρα!

Εντάξει.

-Δική σου ξανά. -Μια χαρά τα πας!

Πιάσ' την, Τζίμι!

-Πολύ κρίμα! -Κίτι;

-Πόντος για εμάς. -Τα μάτια σου στο μπαλάκι!

Έτσι γίνεται;

Πάλι καλά που μου το 'πες.

Δεν είναι και αναγκαίο, εκτός αν βάλεις πρώτα χορδές στη ρακέτα.

-Έπαιξα εντελώς χάλια! -Ξέχασέ το.

Ξέρεις όμως;

Θα έδινα μια μικρή περιουσία να τους κερδίσω αυτούς τους δύο!

Χαίρομαι που σας βλέπω, Αδερφές.

Συγχωρήστε μας, παρακαλώ.

Δε γινόταν να μην ακούσουμε αυτό που μόλις είπατε.

Θα δίνατε μια μικρή περιουσία,

ίσως ως δωρεά για καλό σκοπό ώστε να κερδίσετε τον κύριο και την κυρία;

Κοιτάξτε, ναι, μπορείτε να το πείτε κι έτσι.

Ίσως όχι μια μικρή περιουσία, αλλά...

Θα το σκεφτόσασταν για 500 δολάρια;

Αντί για μια μικρή περιουσία;

Ναι, θα έλεγα πως ναι.

-Ναι, θα έδινα τα 500, μια χαρά! -Ευχαριστώ!

Αδερφή;

-Μα Αδερφή, έχει περάσει πολύς καιρός! -Το ξέρω, το ξέρω! Είναι όμως η λύση.

Εντάξει. Να δω τη ρακέτα σας, παρακαλώ;

Ευχαριστώ. Και κάτι άλλο, τι μέγεθος είναι τα παπούτσια σας;

Πολύ ωραία, μπορώ;

Ευχαριστώ.

-Δύο σετ των 3 γκέιμ, εντάξει; -Εντάξει.

-Έτοιμη; -Ναι, μια χαρά.

Συγνώμη, μεσιέ! Έχω πολύ καιρό να παίξω.

Δεν πειράζει, Αδερφή.

15-0.

30-0.

-Πολύ καλό, Αδερφή! -Ευχαριστώ!

-Συγνώμη. -Κανένα πρόβλημα, μεσιέ.

40-0.

-Άντονι! -Χαίρετε, αφεντικό!

-Πού είναι όλοι; -Στο γήπεδο του τένις.

Ωραία. Όταν έχεις χρόνο, πάρκαρε το τζιπ μέσα, εντάξει;

Μάλιστα κύριε, μάλιστα κύριε!

Τι γίνεται εδώ;

-Δεν είναι φοβερή; -Χαίρετε, κε Μέισον.

-Χαίρετε! -Ο καλεσμένος σας ήθελε συμπαίκτρια...

και ευγενέστατα πρόσφερε 500 δολάρια αν κερδίσουν με την Αδερφή Σχολαστική.

Δηλαδή μου λέτε ότι θα πάρετε 500 δολάρια, αν...

Είναι ο τελευταίος πόντος!

Γκέιμ, σετ και αγώνας.

Συγνώμη, μεσιέ.

Απίστευτος αγώνας!

Ποτέ δεν απόλαυσα άλλον αγώνα τόσο πολύ στη ζωή μου.

Ίσως μια μέρα να τους ξαναπαίξουμε. Τότε θα τους κερδίσουμε.

-Πού μάθατε να παίζετε έτσι; -Αυτό θα ρωτούσα κι εγώ!

-Απίστευτο παιχνίδι! -Ήσασταν θαυμάσια!

Όχι, όχι, δεν ήμουν θαυμάσια.

Μήπως θυμάστε την Σοζίν Αλάρ από τη γαλλική ομάδα του 1935;

-Ναι! -Εσείς είστε η Σοζίν Αλάρ;

-Αλήθεια; -Όχι, μαντμαζέλ.

Όχι πια.

Έχασα.

Προσπάθησες, Αδερφή.

Αυτό είναι το σημαντικό.

Τα πήγατε μια χαρά, Αδερφή.

Έτσι δεν είναι, κε Μέισον;

Βεβαίως, πολύ καλά.

Κύριε Μέισον;

Ξέρω ότι δεν είναι η κατάλληλη στιγμή, ήσασταν πολύ καλός μ' εμάς, μα ήλπιζα...

Τα ξέρω όλα Αδερφή και η απάντηση είναι όχι.

Μη με παρεξηγήσετε, δεν είμαι εναντίον της θρησκείας σας ή όποιας άλλης.

Απλά δε θέλω κάποιο νοσοκομείο στην πίσω μου αυλή.

Συγνώμη Αδερφή, αλλά έτσι το νιώθω.

Αντίο, Αδερφές.

Θα πρέπει να επιστρέψουμε, δις Ποτς.

Και να ξέρετε ότι θα σας συνοδεύουν οι αιώνιες προσευχές κι ευγνωμοσύνη μας.

Μα Αδερφή Μαργαρίτα... αποτύχαμε.

Όχι! Στα σχέδια του Θεού δεν αποτύχαμε.

Ακόμα κι αν δεν το καταλαβαίνουμε τώρα.

Μακάρι να μπορούσα να κάνω κάτι, νιώθω τόσο ανήμπορη!

Ξέρετε, για πρώτη φορά στη ζωή μου...

Ένιωσα πώς να είσαι φτωχή.

Φτωχή; Αγαπητή μου, δις Ποτς!

Μα εσείς είστε μια πάμπλουτη!

Είστε πάμπλουτη σε καλοσύνη και μεγαλειότητα.

Και πίστη.

Σας παρακαλώ, μην κλαίτε για μας.

Δεν ήταν να γίνει το όνειρό μας, αφού ήταν θέλημα Θεού.

Ναι;

Παίρνετε το καπάκι και το κουνάτε.

-Και μετά το κουνάτε κι άλλο. -Φοβερή συνταγή, Άντονι!

Πάντα αλάνθαστη δις Κίτι, πάντα αλάνθαστη.

Λίγες γουλιές απ' αυτό και τέρμα τα βάσανα!

-Έλα Άντονι, θέλω να το δοκιμάσω! -Τελείωσες με τα ποτά, Άντονι;

Βάζω την τελευταία πινελιά, αφεντικό.

Ορίστε λοιπόν, δικά σας.

Όταν θα είστε έτοιμοι, έχουμε κρύα γαλοπούλα,

πατατοσαλάτα, ανάμεικτη σαλάτα, τυρί και καφές και κράνα να σας περιμένουν.

-Πω πω, και πεινάω! -Στην υγειά της κας Λοκ λοιπόν.

Στη επιτυχία του Μπομπ, να κατακτήσει τη βιομηχανία.

-Στην υγειά μας. -Στην υγειά μας.

Τι τρέχει, δε σε πιάνω.

Πώς θα ένιωθες ως σύζυγος μεγιστάνα, Κίτι;

-Θα το συνήθιζα με τον καιρό. -Φυσικά! Βοηθάς κι εσύ άλλωστε.

Ξέρεις, επειδή τραγουδάς στα διαφημιστικά τζινγκλάκια.

# Ο Μέισον από το σπίτι του κάθε νόσο κυνηγά,

# σπασίματα, ραγίσματα, όλα να πάνε μακριά!

-Συγνώμη, ξέχασα κάτι. -Ξέχασες να κοιτάς τη δουλειά σου.

Δεν έκανα κάτι, αφεντικό! Απλά έδωσα κάποια ενδιαφέροντα γεγονότα.

-Τα οποία δε σε αφορούν. -Μάλιστα, κύριε.

Μάλιστα, κύριε. Ο μπουφές είναι έτοιμος, οπότε...

Αν μου επιτρέπετε, έχω να βοηθήσω κάποιους με τα πράγματά τους.

Να βοηθήσεις ποιους με τι; Ναι, ναι, πήγαινε.

Δε φταίει ο Άντονι, εγώ ήμουν αυτή...

Νομίζω ότι τώρα έγινε πολύ ηθικό.

Μετά από αυτό που έκανες στις Αδερφές; Δε σε παίρνει να μιλάς για ηθική.

Δηλαδή θα κάνατε κάτι διαφορετικό αν ήσασταν στη θέση μου;

Πρόοδος, συνέχισε την πρόοδο, αυτή ζει ακόμα σε κουκούλι.

Δεν καταλαβαίνει τις συνέπειες του πο- λεμικού σχεδίου για νοσοκομείο παίδων.

-Θα... -Πολύ αστείο!

Εσύ, για να ξέρεις, ξεχνάς πολύ εύκολα.

Θυμάμαι στην πόλη σου που ήθελαν να χτίσουν παιδική χαρά.

Και μόλις το έμαθες, χτύπαγες πόρτες για να μαζέψεις υπογραφές να μη γίνει.

Ναι, αλλά... ήταν διαφορετικό.

-Διαφορετικό διότι συνέβη σε σένα. -Είναι όντως διαφορετικό, Μπομπ.

Σκέψου την ανθρωπιστική πλευρά της υπόθεσης.

Την οποία δεν έχω. Κοίτα.

Σκέψου να δουλεύεις μια ζωή,

για να χτίσεις σπίτι στην εξοχή ώστε να ζεις και να δουλεύεις όπως θες.

Και τελικά τα καταφέρνεις.

Και βρίσκεις τα λεφτά να το χτίσεις και ρίχνεις πολλά φράγκα γι' αυτό.

Κι έρχεται μετά κάποιος και χτίζει νοσοκομείο μπροστά στα μούτρα σου.

Θα το ανεχόσουν; Κανένας δε θα το ανεχόταν.

Ξέρω πως νιώθεις Μπομπ, αλλά οι Αδερφές κάνουν κάτι αξιέπαινο.

Φυσικά, ξέρω τι είναι το αξιέπαινο, το καταλαβαίνω.

Έχω δει πολλά αξιέπαινα.

Άσυλα ορφανών, άσυλα στρατιωτών, σανατόρια για όλον το κόσμο.

Αλλά είμαι όπως όλοι οι άλλοι, δε μ' αρέσουν μπρος στα μούτρα μου.

Κι έχω την ειλικρίνεια να το παραδεχτώ.

Βάλτε ποτά να πιείτε, πάω έξω να πάρω αέρα, έλα Αρσέν.

Δε θα έλεγα ότι τον κατηγορώ.

Σκέφτομαι τη σειρήνα του ασθενοφόρου να ουρλιάζει μέρα-νύχτα, απαίσιο!

Για το τένις.

Μην πούμε και για σύνθεση μουσικής.

-Κι αυτό, βεβαίως! -Πάω να μας βάλω ποτά.

Κύριε Μέισον!

Ήρθατε να μας αποχαιρετίσετε.

Πολύ ευγενικό, μεσιέ.

Πότε φεύγετε, Αδερφές;

-Αύριο. -Αύριο;

Μπορώ να κάνω κάτι, χρειάζεστε κάτι;

-Να σας πάω στο σταθμό με το τζιπ; -Όχι, ευχαριστούμε.

Ήδη στείλατε τον Άντονι για τα πράγματα.

-Δεν ήταν τίποτα. -Τώρα μας γλιτώνετε από το περπάτημα.

Θα θέλαμε να σας δώσουμε αυτά.

-Μάλιστα. -Είναι τα λεφτά που μας δώσατε.

Δεν τα χρειαζόμαστε πλέον, οπότε το σωστό είναι να τα ξαναπάρετε.

Μα Αδερφή, δεν τα ξαναθέλω πίσω!

Δεν τα θέλετε για κάτι άλλο;

Να καλύψουν την επιστροφή πίσω;

Πολύ ευγενικό εκ μέρους σας φυσικά, αλλά...

Τα έχει φροντίσει όλα ο μητρικός οίκος στην Βαλέρ.

-Στην Βαλέρ; -Ναι.

-Στη Νορμανδία; -Ναι, την ξέρετε;

Ναι.

Την ξέρω.

Πολύ ωραία!

Αδερφές, θα ήθελα να προσφέρω κάτι.

Δεν... δεν υπάρχει κάτι...

-Πείτε μια προσευχή για μας. -Κοιτάξτε...

Φοβάμαι οι προσευχές δεν είναι το στοιχείο μου, δεν είμαι καλός σ' αυτές.

Αλλά...

-Αν σας ευχαριστεί. -Βεβαίως!

Και θα ευχαριστήσει τον Κύριο τόσο πολύ!

ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΔΑ

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΛΟΥΙΤΖΙ ΡΟΣΙ ΤΖΟΥΝΙΟΡ

Απόδοση & Επιμέλεια Υποτίτλου: Trellas Tammy Team / zachs75