Original subtitles

قوی‌تر از همیشه باشید به امید ایرانی آزاد

‫ گروه ترجمه پیشگام ‫https://t.me/Pishgum_Team

«مترجم: «تارخ علی‌خانی ‫ تلگرام: aManOfWar@

‫آهای، ارتش روستا رو محاصره کرده.

‫کجایی باسل؟

‫زود جواب بده باسل.

‫آروم.

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫الانه که یه چیزی بشه.

‫بیا اینجا!

‫زود!

‫چی شده؟

‫سربازها در مورد یه نقشه‌ای حرف می‌زنن.

‫پنج سالم بود.

‫از قدیمی‌ترین خاطراتمه.

‫با یه نوری از خواب بیدار شدم.

‫اولین باری بود که پدرم دستگیر می‌شد.

‫هفت سالم بود.

‫اولین تظاهراتی که یادمه.

‫اینجا سرزمین منه.

‫[منطقه تمرین. ورود ممنوع]

‫توی زمین با مادرم نشسته بودم.

‫این پدربزرگمه.

‫این هم پدرمه.

‫بابایی!

‫اون دفعه فهمیدم...

‫که والدینم فعالین سیاسی هستن.

‫بازداشتی. تکون نخور.

‫فکر می‌کردم...

‫که پدرم شکست‌ناپذیره.

‫امروزه سرگرم پمپ بنزینشه.

‫زیر خونه‌مون ساختش.

‫پیش گوسفندها؟ بریم.

‫- دا! ‫- دا!

‫- دا! ‫- دا!

‫الیاس کوچولو. پسر داداشمه.

‫- چی؟ ‫- دا.

‫با همین یه کلمه کلی حرف می‌زنه.

‫- الیاس. ‫- دا!

‫وقتی مثل اون بچه بودم...

‫ملت اطرافم فیلم می‌گرفتن.

‫من باسل هستم. یه چوپان.

‫هر روز ساعت دو بعد از ظهر توی روستا.

‫من توی جامعه مسافر یطا بزرگ شدم.

‫ما مجموعه بیست روستای کوچیک...

‫در کوهستان‌های کرانه‌ی باختری هستیم.

‫از وقتی پایان شروع شد من ‫ فیلمبرداری رو شروع کردم.

‫[سرزمین دیگری نیست]

‫هزاران فلسطینی از هشت روستا...

‫که ساکن در جنوب کرانه باختری هستند...

‫به حکم دادگاه عالی اسرائیلی ‫ در شرف آوارگی هستند.

‫بیش از هزاران فلسطینی به زودی ‫ از خانه‌هایشان آواره می‌شوند.

‫مسافر یطا در جنوب کرانه‌ی باختری.

‫این یکی از بزرگ‌ترین تصمیمات تبعید تاریخ...

‫از زمان شروع اشغال سرزمین‌های فلسطینی...

‫توسط اسرائیل از سال 1967 می‌باشد.

‫آره.

‫زود باش، ماشین رو بیار. ‫ممکنه روستامون رو تخریب کنن.

‫- باسل؟ ‫- دوربین‌ها کجان؟

‫شاید زیر آینه باشن. کجا می‌ری؟

‫اینجاست.

‫- قبل رفتن یه چیزی بخور. ‫- نه، عجله دارم.

‫[تابستان سال 2019]

‫زود بیا.

‫اومدین خونه‌هامون رو نابود کنین؟

‫نترس عزیزم. زودی می‌رن.

‫خیلی اینجا نمی‌مونن.

‫خدا لعنتشون کنه.

‫- دخترها هنوز توی اتاقن. ‫- نرو جلو.

‫- دخترهام اونجان. ‫- مهم نیست. برو عقب.

‫چرا این‌طوری رفتار می‌کنین؟

‫برو! برو اونجا!

‫سربازها، به خط!

‫حالم بد شد. وای.

‫نگران نباش عزیزم.

‫نمی‌خوام که...

‫دارن خونه‌هامون رو نابود می‌کنن.

‫چیکار کنیم؟

‫بذارش اون گوشه.

‫وسایل رو مرتب کن.

‫لباس‌هات رو بذار توی غار.

‫واسه این جایی داری؟

‫تخت‌ها رو ببر ته غار.

‫دور نشین بچه‌ها، بیایین کمک!

‫ماشین لباس‌شویی رو بیار داخل.

‫قراره توی غار زندگی کنیم؟

‫وای. همه‌چیز خراب شده.

‫آغل گوسفندها رو هم خراب کردن.

‫- باسل تویی؟ ‫- آره.

‫من یووالم. چطوری؟

‫خواهشا مراعات مردم رو بکن یووال.

‫پرسیدن که خبرنگار اسرائیلیم یا نه؟

‫نمی‌دونم.

‫چند تا خونه توی روستا مونده؟

‫چند تا مونده. مردم می‌رن توی غار ‫زیر زمین زندگی کنن.

‫یه خانواده اونجا زندگی می‌کنه.

‫- سلام. ‫- حالتون چطوره؟

‫عربی بلدم.

‫انگلیسی بلدم. باهام عربی حرف نزن.

‫خبرنگاره.

‫- اهل کجایی؟ ‫- از بئرشبع اومدم.

‫خوبه. پس عربی؟

‫نه، اسرائیلیم.

‫اسرائیلی‌ای؟ جدی؟

‫اسرائیلی مدافع حقوق بشری؟

‫یه همچین چیزی.

‫نظرت راجع به کاری که ‫ کشورتون با ما می‌کنه چیه؟

‫به نظرم جرمه.

‫دادگاه عدالت شما چطور تصمیم گرفته...

‫که سرزمین ما مال ارتش بشه؟

‫خانواده‌ات از کی اینجا زندگی می‌کنن؟

‫- از 1900. ‫- 1900؟

‫نیاکان ما 1830 اومدن اینجا.

‫سرزمین خودمون رو ازمون گرفتن.

‫حالا چیکار می‌کنین؟

‫ارتش می‌خواد کل زمین‌هامون رو بگیره.

‫آره.

‫امروز با سربازها حرف زدی؟

‫از یه سرباز پرسیدم که خجالت نمی‌کشه ‫ که خونه من رو خراب می‌کنه؟

‫گفت قانونه دیگه. چرا خجالت بکشم؟

‫ما نمی‌ریم.

‫- بابات کیه؟ ‫- ناصر.

‫آهان، بابات پمپ‌بنزین داره.

‫همونیه که بنزین می‌فروشه.

‫ممنون که امروز کمک کردی باسل.

‫به خونه ما خوش‌اومدی.

‫بیا داخل.

‫بشین. راحت باش.

‫چطوری؟

‫خوبم.

‫خونه قشنگی دارین.

‫با مادر، خواهرم و باسل آشنا شو.

‫ما خانواده بزرگی هستیم. ‫جای همه اینجا روی چشم ماست.

‫قهوه و زنجبیل بخوریم؟

‫قهوه زنجبیلی دوست داری؟

‫اون چیه؟

‫- قهوه زنجیبلی. ‫- باشه.

‫وقتی می‌بینم چی می‌شه....

‫انقدر عصبانی می‌شم که می‌خوام ‫ سنگ پرت کنم یووال.

‫ولی جلوی خودم رو می‌گیرم.

‫معلومه عصبانی می‌شی.

‫انگار که یه آدم دیگه می‌شم.

‫نمی‌تونم جلوی خودم رو بگیرم.

‫حس نابودی کامل بهم دست می‌ده.

‫فامیل‌های تو این کار رو با ما می‌کنن.

‫- کجا به دنیا اومدی؟ ‫- توی بئرشبع.

‫آدم جایی که به دنیا اومده رو ‫ هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنه.

‫درست می‌گم یا نه؟

‫- آره، نمی‌شه فراموشش کرد. ‫- نمی‌شه فراموش کرد.

‫خب چطوری انتظار دارین که ‫ما زادگاهمون رو فراموش کنیم؟

‫به نظرم می‌تونیم جلوی این تبعید رو بگیریم.

‫اگه فعال باشیم و مدارک ثبت کنیم.

‫آمریکا رو مجبور می‌کنه که ‫ جلوی اسرائیل رو بگیره.

‫این‌طوری شاید جلوی تبعیدمون رو بگیریم.

‫لینک مقاله‌ام رو برات می‌فرستم.

‫امیدوارم باهامون در تماس باشی.

‫خداحافظ باسل. باز هم ممنون.

‫[به اشتراک بذارید]

‫بازی رو بذار کنار و بخواب.

‫- وقت نکردم بازی کنم مامان. ‫- خیلی بازی کردی!

‫فردا بقیه‌اش رو بازی کن.

‫دادگاه اسرائیل تصمیم گرفت که ‫ روستاها را تخریب کند...

‫و مردم را تخلیه کند، تا ارتش...

‫بتواند در زمین‌هایشان تمرین کند.

‫بابایی، بیا بریم مدرسه.

‫امروز بچه‌های زیادی نمیان مدرسه.

‫معلم گفت...

‫به پدرتون بگید که بیارتون.

‫جدی؟ مخصوصا با کاری که ارتش می‌کنه؟

‫بیا بابا. همه بچه‌ها می‌رن مدرسه!

‫باشه، بریم.

‫چمن داریم. وجود داره!

‫کوه داریم. وجود داره!

‫مرغداری داریم. وجود داره.

‫خونه داریم. وجود داره!

‫سنگ داریم... وجود داره!

‫در مسافر یطا، بیست سال پیش تصمیم گرفتیم...

‫که به هر کسی که ازمون ‫ حمایت می‌کنه سرپناه بدیم.

‫سربازها شبانه اومدن خونه ما.

‫گفتن که اگه دوباره فعالان اسرائیلی...

‫یا بین‌المللی را دعوت کنیم...

‫این دفعه بلای بدتری سرمون میارن.

‫می‌تونی ترجمه کنی؟

‫من توی یه خونه پر از فعال سیاسی بزرگ شدم.

‫با نگاه به زندگی بقیه.

‫روستام وقتی که بچه بودم.

‫مسافر یطا به خاطر خانه‌های باستانی ‫ غار شکلش معروفه.

‫وقتی به دنیا اومدم ارتش ‫ دستور اخراج ما رو صادر کرد.

‫الکتریسیته ما تهدید امنیتیه؟

‫اومدین اینجا که زندگی ما رو خراب کنین.

‫گفتن که زمین‌های ما رو...

‫واسه تمرین تانک‌‌ها نیاز دارن.

‫[منطقه محفوظ تمرین امنیتی]

‫روستاهای ما از قرن نوزده توی نقشه هست.

‫ولی ارتش روستا رو به رسمیت نمی‌شناسه.

‫توی زمین‌هامون مساکن اسرائیلی ساختن.

‫واسه اعتراض به این تبعید...

‫روستاییانمون رفتن دادگاه.

‫دادگاهی که مال خودمون نیست.

‫بیست و دو سال طول کشید که ‫ دادگاه اسرائیلی تصمیم بگیره...

‫که مسافر یطا نابود بشه...

‫تا تبدیل به پایگاه نظامی بشه.

‫تو اینجا بمون.

‫ما می‌ریم پایین پیششون.

‫دوربین داری؟

‫چرا؟

‫ارتش این مرد رو قرار داده...

‫که دستور تبعید دادگاه رو اجرا کنه.

‫گوش کن ایلان.

‫ما سال‌هاست اینجا زندگی می‌کنیم. ‫داری وقتت رو تلف می‌کنی. ما نمی‌ریم.

‫من هفتاد سال پیش اینجا به دنیا اومدم.

‫کارمون اینجا تمومه. سربازها همراهم بیایین.

‫ایلان! ایلان!

‫[دستور تخریب 1455]

‫همه دستورات تخریب رو با ‫اسم «ایلان» امضا می‌کنه.

‫به همه خانواده‌ها داده.

‫بخونش.

‫شما دزدین.

‫اگه من این کار رو با بچه‌هاتون ‫ کنم چیکار می‌کنید؟

‫چیکار می‌کنید؟

‫اگه نری دستگیرت می‌کنم.

‫برو بابا!

‫واسه زمین بازی این همه سرباز آوردین!

‫حالا دیگه زمین بازی هم نداریم؟

‫روی زمین بازی گذاشتنش.

‫برو!

‫چرا نمی‌فهمی؟

‫پیاده برو اونجا.

‫تو چی؟

‫تو هم اینجا زندگی می‌کنی؟

‫اینجا زندگی می‌کنی؟

‫متوجه هستی که توی منطقه تمرین ما هستی؟

‫اینجا محل تمرین نظامیه.

‫اجازه نداری اینجا زندگی کنی.

‫ایلان. گوش کن لطفا!

‫یا می‌رید بیرون یا بیرونتون می‌کنیم.

‫همه از اینجا گم شن بیرون.

‫داری همه‌چیزمون رو می‌گیری ایلان.

‫[زمستان سال 2020]

‫کلی افراد نظامی اومدن.

‫قصد تخریب بزرگ دارن؟

‫نمی‌دونیم.

‫دارن به سمت یکی از محلات حرکت می‌کنن.

‫الان سربازها رسیدن.

‫از این کارتون خجالت نمی‌کشید؟

‫از خدا نمی‌ترسید؟

‫برو عقب!

‫فورا برو عقب!

‫برو عقب!

‫هلت می‌دم عقب!

‫عبری حرف می‌زنم. داد نزن.

‫امیدوارم بولدوزر بیفته روی سرتون.

‫چرا خونه‌ی ما رو ازمون می‌گیرید؟

‫چرا دستشویی رو خراب می‌کنی؟

‫بس کن، کافیه.

‫چرا هنوز اینجایین؟

‫برید عقب، برید عقب.

‫خونه‌ام رو خراب کردید. ‫راضی شدید؟

‫ایلان، بسپرش به من.

‫لطفا برید عقب.

‫بسه. بگو بره دیگه!

‫چی موند واسمون؟

‫برو عقب.

‫حتی نذاشتن قبل تخریب وسایلم رو بردارم.

‫آشپزخونه‌مون زیر خرابه‌های خونه دفن شد.

‫جای دیگه‌ای دارید که برید؟

‫دیگه زمینی نداریم.

‫زمین ما همین‌جاست، ‫واسه همین بخاطرش زحمت می‌کشیم.

‫دوها، بیا اینجا.

‫یه کیسه نون واسه شام می‌خوریم؟

‫بچه‌ها، بیایید بخورید.

‫چطور توی غار زندگی کنیم؟ ‫خانواده‌مون خیلی بزرگه.

‫یواشکی شب بازسازیش می‌کنیم.

‫چیکار می‌کنی؟

‫چیکار می‌کنم؟

‫- می‌چرخم. ‫ - جدی؟

‫که کسی من رو نگیره.

‫دوستت دارم. فهمیدی؟

‫فردا یه روز جدیدیه.

‫آهای باسل! چه خبر؟

‫- سلام. ‫- سلام.

‫- من یووالم. ‫- من همدانم.

‫خبرنگاریه که می‌خواد در ‫ مورد تخریب‌ها بنویسه.

‫البته اگه موافق باشی.

‫ولی آخه کسی زحمت می‌ده که بخونه؟

‫راستش خیلی نه.

‫امیدوارم این قضیه عوض بشه.

‫وای قلبم.

‫وای!

‫وای...

‫سیمان رو بریز.

‫باسل بیشتر بلده.

‫دوست ندارم کار کنم.

‫مثل پسر بنیامین نتانیاهو‌ ام.

‫نه، اون‌طوری نه یووال. ای بابا.

‫با این سرعتی که یووال کار ‫می‌کنه عمرا تموم بشه.

‫بسه، بسه.

‫بهم گفتی خیلی بلد نیستی. ‫ولی بلدی.

‫توی بئرشبع کار می‌کردم ‫ که خرج دانشگاهم رو در بیارم.

‫- چیکار می‌کردی؟ ‫- ساخت و ساز. مثل همین.

‫- جدی؟ ‫- آره.

‫همیشه ارزون کار می‌کنم.

‫قایمش کنیم؟

‫قایمش کردیم.

‫از اون‌ها قایمش کردیم، ‫ولی همیشه حواسشون هست.

‫بهت می‌گم یارو جاسوسه.

‫سیگار می‌کشی؟

‫اسرائیلی‌ای.

‫منظورت چیه؟

‫عرب‌ها واستون می‌سازن و شما نابود می‌کنین.

‫خونه فلسطینی‌ها رو نابود می‌کنین.

‫واسه چی یووال؟

‫مگه ساختن چشه؟

‫خوبه. دست‌هام رو ببین.

‫- امروز می‌ری خونه؟ ‫- شاید.

‫می‌رم خونه یه دوشی بگیرم.

‫معلومه می‌ری.

‫سربازی رفتی؟

‫ولش کردم. قرار بود توی اطلاعات باشم.

‫- چون عربی حرف می‌زنی؟ ‫- آره.

‫چطوری انقدر عربی بلدی؟

‫بعد دبیرستان با دوستم کلاس رفتم.

‫عربی یاد گرفتن دیدگاه‌های سیاسیم ‫رو واقعا عوض کرد.

‫واسه همین وقتی ارتش گفت ‫ توی اطلاعات کار کنم...

‫قبول نکردم. نرفتم خدمت.

‫داستانش طولانیه.

‫عکس تخریب رو واسم بفرست باسل.

‫می‌دونم اخیرا خیلی حرف نزدیم.

‫دائما در مسافر یطام.

‫به زودی مقالات جدیدی در موردش می‌نویسم.

‫بنزین می‌خوام.

‫پول بگیر.

‫اهل کدوم روستای مسافر یطایی؟

‫دارن همه‌چیز رو می‌برن.

‫نمی‌خوان بازسازیش کنیم.

‫سربازها، دنبالم بیایید.

‫ابزارهای ساخت و ساز رو مصادره کنین. ‫بیل رو بگیر.

‫اومدی اینجا دنبال اره؟

‫دنبال دریل؟ این‌ها ابزار ماست!

‫میایین داخل روستاشون ‫که ابزار کارشون رو بگیرید؟

‫ببین، اینجا خانواده زندگی می‌کنه.

‫ولش کن یووال.

‫ابزار ساخت و سازشونه!

‫به تو چه؟

‫به من مربوطه چون داره ‫ به اسم من انجام می‌شه.

‫برو گمشو عقب. هوی!

‫برو عقب.

‫نزدیک نشو.

‫دوربینم کار نمی‌کنه.

‫ژنراتور رو کل کن! پسش بده!

‫دارم ازت فیلم می‌گیرم!

‫ژنراتورمون رو نبر!

‫می‌خوایش چیکار؟

‫بس کن.

‫گور پدرت! حرومزاده!

‫برو عقب!

‫ژنراتور رو ازشون بگیر.

‫کشتش!

‫کشتش!

‫هارون!

‫هارون!

‫دارن به مردم شلیک می‌کنن.

‫آمبولانس! آمبولانس!

‫هارون!

‫آمبولانس!

‫هارون!

‫شلیک نکن!

‫کشتش.

‫ماشین رو بیارید.

‫کاش حالش خوب بشه.

‫من فقط همین رو می‌خوام.

‫- جلوی شما اتفاق افتاد؟ ‫- آره، جلوی من.

‫جلوی من به پسرم شلیک کردن.

‫سرش رو بلند کردم و خونش ریخت روم.

‫جلوی چشمام.

‫جلوی خودم.

‫صدام رو می‌شنوی هارون؟

‫اگه می‌شنوی پلک بزن.

‫دوباره پلک بزن.

‫هارون ابو آرام از گردن به پایین فلج شده...

‫سربازان به وی شلیک کرده...

‫و ابزار کارش را گرفتند...

‫در حالی که سعی می‌کرد مقاومت کند.

‫[عدالت برای هارون]

‫- باسل؟ ‫- بله؟

‫مامان گفت من هم بیام.

‫بهم بادکنک بده.

‫از دو سمت دیوار!

‫از دو سمت دیوار!

‫جلوی تخریب را می‌گیریم!

‫جلوی تخریب را می‌گیریم!

‫زاده نشدیم که مظلوم شویم!

‫زاده نشدیم که مظلوم شویم!

‫از دو سمت دیوار.

‫از دو سمت دیوار.

‫جلوی تخریب را می‌گیریم... ‫نارنجک داره.

‫همه پیش هم بمونید.

‫می‌خوان نارنجک بیهوشی بزنن.

‫صداتون رو ببرید بالا! ‫صداتون رو ببرید بالا!

‫صداتون رو ببرید بالا! ‫صداتون رو ببرید بالا!

‫اگه فریاد بزنی نمی‌میری!

‫اگه فریاد بزنی نمی‌میری!

‫صداتون رو ببرید بالا! ‫صداتون رو ببرید بالا!

‫لطفا همه با احتیاط برگردن.

‫بچه‌ها بزرگ‌ترها رو دنبال کنن.

‫تف توش.

‫حین تظاهرات یه سرباز بهم گفت که احتیاط کنن.

‫گفت که بعدا میان که دستگیرم کنن.

‫باید آماده باشی.

‫خیلی خسته به نظر میای.

‫ببین چطوری می‌دوه!

‫هی الیاس. چطوری؟

‫سلام کن.

‫به یووال سلام کن.

‫بزن قدش.

‫ترسیدی؟

‫چرا نمیای پیشم؟ بیا با هم دعوا کنیم.

‫چی می‌خوای؟

‫این همه غذا هست. چی می‌خوای؟

‫باشه باسل. برو خونه!

‫- دا! ‫- باشه سالم. برو خونه!

‫خرما رو بده به یووال.

‫بهش بگو بخوره.

‫بگو بخوره حال کنه.

‫دا!

‫نه، نه! بده بهش. ‫این‌طوری بده.

‫باید راجع به تظاهرات امروز یه چیزی بنویسم.

‫باید بشیتر بنویسم.

‫مقاله‌ای که در مورد مادر هارون نوشتم...

‫خیلی بازدید نگرفت.

‫خیلی‌خب، همیشه همینه دیگه. ‫تو...

‫چی؟

‫- حس می‌کنم یکم امیدواری. ‫- چی؟

‫حس می‌کنم امیدواری.

‫منظورت چیه؟

‫می‌خوای خیلی زود جواب بده.

‫انگار که اومدی همه مشکلات رو...

‫طی ده روز حل کنی و برگردی خونه.

‫دهه‌هاست که وضعیت همینه.

‫باید وایستیم.

‫واقعا حس می‌کنی می‌خوام ‫ده روزه برگردم خونه؟

‫- چی؟ ‫- حس می‌کنی می‌خوام ده روزه برگردم؟

‫برگردی کجا؟

‫نه، یعنی...

‫نه یعنی انقدر امید داری که انگار می‌خوای ‫ده روزه سرزمین‌های اشغالی رو پس بگیری.

‫می‌گی مقاله خیلی بازدید نداشت.

‫عجله داری.

‫خب پس چیکار باید کرد؟

‫نمی‌دونم، ولی قطعا اون‌ جوری ‫که فکر می‌کنی نیست.

‫من فکر نمی‌کنم ده روزه می‌شه...

‫احمق که نیستم.

‫خیلی امیدواری.

‫خب مشکلش چیه؟

‫مشکلی نیست. ولی موفق نمی‌شی.

‫باید صبور باشی.

‫به شکست عادت کنی. بازنده باشی.

‫بذار بنزین رو ببینم.

‫- امشب نمی‌تونم بخوابم. ‫- چرا؟

‫بخاطر اون سرباز. از اطلاعات ارتش بود.

‫حین تظاهرات بهم گفت.

‫امشب دستگیرت می‌کنیم باسل.

‫چی شد؟

‫ارتش اومده اینجا؟

‫- جلوی درن؟ ‫- آره.

‫وای.

‫دوربین‌ها کجاست؟

‫کنار اون درخت‌ها منتظرن.

‫و دو تا جیپ ارتشی هم از اونجا وارد شدن.

‫- دو تا جیپ؟ ‫- توی جنگل، آره.

‫یه نور عجیبی هم اونجاست.

‫به نظرت میان خونه‌هامون؟

‫- همونان اونجا؟ ‫- آره هستن.

‫با کلی سرباز میان.

‫- برو یه کت گرم‌تر بپوش. ‫- خوبم مامان.

‫سرده.

‫نمی‌دونیم چی می‌شه که.

‫نترس.

‫چطور نترسم؟

‫کجا رفتن؟

‫دارن میان؟

‫نرو باسل.

‫توی روستای ما الان این خبره.

‫همه جا سربازه.

‫برو عقب.

‫چی فکر کردی که فیلم می‌گیری عوضی؟

‫در رو باز کن.

‫برو توی خونه.

‫اینجا چیکار می‌کنی؟

‫لطفا وسایلتون رو از این خونه ببرید.

‫دو، هفت، شش، هشت، هفت...

‫- انتقام تظاهرات رو می‌گیرین؟ ‫- به تو ربطی نداره.

‫- صرفا پرسیدم. ‫- باشه. ما هم جواب دادیم.

‫گشتی؟ کسی خونه نبود؟

‫همه اتاق‌ها رو گشتن و دنبال باسل بودن؟

‫گفتم نمی‌شناسمش.

‫من قایم شدم.

‫آخه چرا بازداشتت کنن؟ ‫شاید چون دیروز ازشون فیلم گرفتی.

‫تو باهاشون حرف زدی یووال؟

‫سعی کردم، ولی خیلی جوابم رو ندادن.

‫گفتن با باسل یا پدرش کار دارن.

‫یکی از ما رو می‌خواستن.

‫باید بری مدرسه دیگه.

‫وقتی صدات می‌کنم می‌گی نمی‌تونم مامان. ‫خیلی خسته‌ام.

‫ولی وقتی ارتش میاد زود بیدار می‌شی!

‫اومدن ببینن که شب خوب خوابیدی؟

‫ساعت دو صبح اومدین خونه ما عملیات؟

‫دارن بمب صوتی می‌‌زنن.

‫یه لحظه وایستا. حال زنم خوب نیست.

‫سوار ماشین شو.

‫ساعت هشت صبحه. ‫یه قانون جدید وضع کردن.

‫اینجا ناحیه تمرینه. ‫ نمی‌تونی اینجا رانندگی کنی.

‫کی گفته؟

‫- می‌خوام برگردم خونه. ‫- رانندگی اینجا ممنوعه.

‫ولی باید با ماشین برم دیدن ‫پسرم توی بیمارستان!

‫فلسطینی‌ها نمی‌تونن اینجا رانندگی کنن.

‫فهمیدی؟ بهش توضیح بده.

‫مسافر یطا تسلیم نمی‌شه!

‫وقت می‌بره، ولی معتقدیم ‫در آخر پیروز می‌شیم.

‫سلام به همگی. از امروز صبح تا الان...

‫دارن منازل مسافر یطا رو نابود می‌کنن.

‫- چیکار می‌کنین؟ ‫- نابود می‌کنیم.

‫قانونه. کاملا قانونیه.

‫آخه این قانون اون‌هاست!

‫اگه مشکلی داری برو به قانون بگو.

‫شناسنامه می‌خوایم! ‫مکان زندگی می‌خوایم!

‫[زندگی فلسطینیان نیز اهمیت دارد]

‫مقاومت کردن زمان می‌بره.

‫یه قطره فرقی ایجاد نمی‌کنه.

‫ولی همچنان قطره قطره بریز ‫تا تغییر رو ببینی.

‫امروز صبح هم دوباره شروع شده...

‫و این کاروان داره میاد مسافر یطا.

‫بولدوزر داره میاد.

‫دو تا بولدوزر.

‫صدها دستور تخریب دارن.

‫ملت نمی‌دونن...

‫امروز کدوم خونه و روستا تخریب می‌شه.

‫اینجا و اونجا و اونجا ‫ همه‌چیز رو تخریب کردن.

‫و اونجا.

‫یک، دو، سه، چهار، ‫اشغال کافیه!

‫یک، دو، سه، چهار، ‫اشغال کافیه!

‫اشغال کافیه!

‫چرا داری خفه‌اش می‌کنی؟

‫دارم ازت فیلم می‌گیرم!

‫بهمون مجوز نمی‌دن.

‫طرح اولیه روستا رو نمی‌دن.

‫میان و خونه‌هامون رو تخریب می‌کنن.

‫و به رسانه‌ها می‌گن که غیرقانونی ‫ساخت و ساز می‌کنیم.

‫لباس‌هات رو می‌شورم باسل ‫ که اگه رفتی زندان...

‫کیفت آماده باشه.

‫توی اخبار روز دنیا خبری از تخریب‌ها نیست.

‫انگار نه انگار که رخ داده.

‫از همه‌چیز فیلم می‌گیرم.

‫و باید فکر کنیم...

‫که چطور به روش‌های مختلف ‫ به مردم بیشتری خبر بدیم.

‫به نظرم عالیه.

‫- چرا دائما سرت توی گوشیه؟ ‫- بخاطر استرس.

‫استرس، استرس، استرس.

‫می‌ترسی اتفاقی رخ بده؟

‫آره، ولی همچنین می‌ترسم ‫چون کاری ندارم که بکنم.

‫منظورت چیه؟

‫نمی‌دونم.

‫چی؟

‫اگه سرم توی گوشی نباشه چیکار کنم؟

‫هان؟

‫دیگه هیچی ندارم. فقط گوشیم رو دارم.

‫دوست داری چیکار کنی؟

‫هر کاری.

‫تو که قانون خوندی. ‫نمی‌تونی سر کاری بری؟

‫در این مورد...

‫ایمانم رو از دست دادم.

‫کلی دانش‌آموز مثل من سخت درس خوندن ‫ که مدرک وکالت بگیرن ولی...

‫اقتصادمون انقدر خراب شد که فقط ‫ توی اسرائیل کار پیدا می‌شه.

‫- چه کاری؟ ‫- ساخت و ساز. گزینه دیگه‌ای نیست.

‫انگار اصلا دانشگاه نرفتی.

‫نظرت چیه؟

‫اگه جای من بودی چه فکری می‌کردی؟

‫تو از خارج اومدی اینجا...

‫می‌تونی هرجایی بری، شغل داری.

‫من بودم کلافه می‌شدم.

‫راستش اگه جات بودم نمی‌دونستم ‫چیکار می‌کردم باسل.

‫نمی‌دونستم چطور انقدر مثل تو...

‫امید و قدرت داشته باشم.

‫نه؟

‫آره، ولی گاهی‌اوقات خودم ‫هم نظرم منفی می‌شه...

‫و یه افسردگی عمیقی احساس می‌کنم.

‫چی شده؟

‫هیچی. برو واسه داداش هارونت چوب بیار.

‫می‌خوام آتیش درست کنم.

‫بیارش پیش من.

‫شکستن؟

‫عالیه.

‫کسی داره میاد؟

‫کسی نمیاد.

‫احتیاط کنید بچه‌ها.

‫اون سمت، اون سمت.

‫از سر راه برید کنار.

‫فراموشت نمی‌کنیم هارون!

‫همه ما خواهرتیم!

‫همه ما خواهرتیم!

‫مرگ بر اشغال‌گر!

‫خانواده من رو نابود کردید.

‫حتی ماشین‌مون رو هم گرفتید.

‫خرج درمان پسر فلجم رو کسی نمی‌ده.

‫پسرم توی غار زندگی می‌کنه...

‫چون ارتش اجازه نمی‌ده واسش خونه بسازیم.

‫توی یه غار کثیف...

‫و باید ببرمش دکتر چون سینه‌اش عفونت کرده.

‫بیا ببین عزیزم. ‫بیا پسرم رو ببین.

‫از جاده برو بیرون.

‫آروم.

‫آروم، آروم.

‫این داستان باسل آدراست.

‫باسل آدرا.

‫خیلی ممنون که امروز پیش مایی باسل.

‫توی اینستاگرام حواسم بهت هست.

‫سال‌ها مدرک از اعمال اسرائیلی‌ها ‫کسب کرده...

‫که فلسطینی‌ها را از زندگی در ‫ مسافر یطا محروم کردن.

‫نسبت به من تنفر دارن...

‫صرفا بخاطر این‌که گوشی ‫ یا دوربینم رو برمی‌دارم...

‫و وقتی درحال ارتکاب این جرائم ‫هستن ازشون فیلم می‌گیرم.

‫می‌خوام یه لحظه باهات در مورد ‫مسافر یطا حرف بزنم.

‫که ساکنین رو اخراج و ‫مسافر یطا را تخریب کردند.

‫- مسافر یطا. ‫- مسافر یطا.

‫بیش از 2500 نفر فلسطینی با تبعید روبرو شدن.

‫برای یه اسرائیلی این خیلی برای من مهمه...

‫که به نظرم امنیت نخواهیم داشت...

‫اگر فلسطینی‌ها آزادی نداشته باشند.

‫تحت اشغال نظامی اصلا حق رای دادن ندارن.

‫باسل که پسریه که همسن منه ‫و اونجا زندگی می‌کنه...

‫حتی نمی‌تونه کرانه‌ی باختری رو ترک کنه.

‫و ما هم هر هفته منازلشون رو نابود می‌کنیم.

‫توی تمام کارها شما ‫برعلیه افراد یهودی هستید.

‫شما حتی من رو نمی‌شناسید. ‫چرا می‌گید ضدیهودم؟

‫خانواده کشاورزین که توی زمین شخصی خودشونن.

‫حرف شما دروغه.

‫به زمین نظامی تجاوز کردن.

‫چرا این کار رو می‌کنی؟

‫توی ناحیه نظامی به صورت ‫ غیرقانونی خانه ساختن.

‫و ملت اسم این تخلیه رو گذاشتن جنایت جنگی؟

‫به نظرم نمی‌دونن که جنایت جنگی چیه.

‫که مستندات تخلیه جامعه‌اش ‫از مسافر یطا رو ثبت کرده.

‫مهاجرین می‌تونن توی سرزمینمون هر چی ‫که می‌خوان رو به دست بیارن...

‫و دارن ساخت و ساز می‌کنن ‫و گسترش پیدا می‌کنن.

‫درحالی که ما حتی نمی‌تونیم به زندگی ‫ عادی خودمون ادامه بدیم.

‫- سطح ده؟ واقعا؟ ‫- ده! ده!

‫آماده باشید!

‫تظاهراتمون روی ارتش تاثیر گذاشته.

‫هفته‌ای سه تا تظاهرات ‫ برگزار کنیم تاثیر داره.

‫خیلی وقته به روستامون حمله نکردن.

‫دستور تخریب جدیدی صادر نشده.

‫واسه همین نباید بی‌خیال بشیم، ‫حتی اگه دستگیرمون کنن.

‫اگه بی‌خیال بشیم ارتش رو خوشحال کردیم.

‫ولی باید بیشتر احتیاط کنی باسل.

‫من و تو باید با هم از اینجا بریم.

‫- جدی؟ ‫- آره.

‫کجا بریم؟

‫بریم مالدیو.

‫خره.

‫- داره به ایده‌ات می‌خنده. ‫- چرا؟

‫ایده رفتنت.

‫همین؟ می‌ری بخوابی؟

‫می‌خوای بری دیگه. چیکار کنم؟

‫باید برم.

‫- داری فرار می‌کنی؟ ‫- می‌رم خونه.

‫- چرا؟ ‫- چون...

‫باید مامانم رو ببینم.

‫خب من راهی واسه ترک اینجا ندارم.

‫[بئرشبع]

‫[عبور فقط برای خودروهای اسرائیلی]

‫به مامان یکم غذا بده.

‫- ما! ‫- ما!

‫عاشق اینه که بگه «ما».

‫واسه الیاس آهنگ بزن که برقصه.

‫باسل. فردا دوباره میان تخریب کنن.

‫حسش می‌کنم.

‫حسه دیگه.

‫کل روز صدای هلیکوپتر می‌شنیدم.

‫شلواره، پیراهن نیست دوها.

‫می‌خوای برگردونیش؟

‫دستت رو بیار بالا. ‫یکم تکونش بده.

‫بیا، زود باش!

‫امروز الفبا رو یاد می‌گیریم.

‫ بیایید حرف اول رو ببینیم.

‫- چیه؟ ‫- الف!

‫کی بعدی رو بلده؟

‫کی جواب رو بلده؟

‫من!

‫وقتی بچه بودم...

‫[چرا کودکان ما نمی‌توانند ‫با امنیت به مدرسه بروند؟]

‫[راه تحصیل را هموار کنید]

‫توی روستا می‌خواستن اولین ‫ مدرسه‌ی روستا رو بسازن.

‫نقشه این بود که کل تابستون کار کنیم.

‫ساخت و ساز اینجا ممنوعه. ‫مجوز ندارین!

‫مدرسه‌ست!

‫هر ساختمونی که نیست...

‫واسه بچه‌هامونه! مدرسه‌ست.

‫ما حق زندگی داریم!

‫مثل شما که زندگی می‌کنین ‫ما هم می‌خوایم زندگی کنیم!

‫ارتش تهدید کرد که کارگرها ‫رو بازداشت می‌کنه.

‫مامانم عاشق اینه که برامون تعریف کنه ‫ که چه فکری به سرش زد.

‫زن و بچه‌ها حین روز کار می‌کنن.

‫نزدیک دخترها نشو! ‫با چوب می‌زنمت.

‫مردها یواشکی شبانه کار می‌کنن.

‫جلو!

‫اطراف!

‫بالا!

‫پایین!

‫مدرسه‌ای که می‌رفتم اینطوری ساخته شد.

‫تلاش‌های بدون‌خشونتمان برای مدرسه...

‫باعث شد که تونی بلر به دیدنمان بیاد.

‫هفت دقیقه اطراف روستامون قدم زد.

‫اینجا کنار منزل ماست.

‫کنار پدرم.

‫که اصلا انگلیسی حرف نمی‌زنه و مدرسه نرفته.

‫بعد این‌که به بریتانیا برگشت...

‫اسرائیل دستور تخریب...

‫مدرسه و منازلی که بهشون ‫رفته بود رو لغو کرد.

‫این داستان قدرته.

‫حین بزرگ شدنم شنیدمش.

‫[تابستان سال 2021]

‫دارن میان داخل. دارن میان توی روستا.

‫ممکنه مرغداری ما باشه.

‫ممکنه مرغداری همسایه باشه.

‫ممکنه خونه‌شون باشه.

‫- آروم باش ناصر. ‫- آره، باشه.

‫ممکنه دستگیر بشی.

‫خیلی زود عصبانی می‌شی. ‫احتیاط کن.

‫این مرغ‌ها مال کیه؟ ‫بیرونشون می‌کنم.

‫ایلان کثافت!

‫هیچکس تکون نخوره.

‫چرا اومدی اینجا؟

‫چرا به روستامون حمله کردی؟

‫روستای خودمونه. می‌تونیم توی ‫روستامون ساخت و ساز کنیم.

‫واسه چی اومدی اینجا؟ ‫واسه چی اومدی؟

‫برو خونه.

‫پرنده‌هامون اونجا بودن. ‫کجان؟

‫- مرغداری شما رو نابود کردن؟ ‫- آره.

‫کبوتر کوچیکه زنده‌ست.

‫نه، مرده.

‫زنده‌ست. کوچیکه زنده‌ست.

‫داخل بشکه؟

‫فیلم بگیر پسر. چرا ولم می‌کنی؟

‫فیلم بگیر باسل. هنوز اینجایی که.

‫برو جلو! برو!

‫دارم فیلم می‌گیرم.

‫دارم ازتون فیلم می‌گیرم!

‫شما با جانی‌ها فرقی ندارید.

‫- دارین ما رو توبیخ می‌کنین. ‫- اگه نزدیک‌تر شد بازداشتش کن.

‫بازداشت؟ به چه جرمی؟

‫بگیرش.

‫به چه جرمی؟

‫کارت خبرنگاری دارم.

‫کارت خبرنگاری دارم!

‫خفه شو!

‫پسرم رو نزن!

‫از روستامون برید! ‫برید گم شید!

‫گم شید عوضی‌ها!

‫- بزن. شلیک کن. ‫- برو عقب.

‫- شلیک کن. ‫- برو عقب.

‫آمبولانس خبر کن.

‫ولش کنین.

‫بدو باسل. بدو!

‫پاشو پسر، فرار کن!

‫فرار کن باسل!

‫کاش، کاش، کاش.

‫به چی اشاره می‌کنن؟

‫برید توی خونه‌هاتون!

‫برید توی خونه‌هاتون!

‫- من خبرنگارم. ‫- مهم نیست. برو توی خونه.

‫فهمیدی؟

‫قایم شو باسل.

‫نذار چهره‌ات رو ببینن.

‫برو کنار وگرنه به زور وارد می‌شم.

‫از اونجا فیلم بگیر.

‫بازداشتش کن.

‫ببرش توی جیپ.

‫من تهدیدم؟ من خطر دارم؟

‫ولش کن!

‫ولش کن حیوان!

‫ولش کن!

‫- پدرت رو کجا بردن؟ ‫- مطمئن نیستیم.

‫وای باسل.

‫الان دست ارتشی‌هاست. ‫اون‌ها هم خیلی کینه‌این.

‫می‌گیرنت...

‫و یه جور شکنجه روحی روانیه.

‫پدر من قبلا بارها دستگیر شده.

‫از خیلی وقت پیش، ولی...

‫نمی‌دونم رفیق.

‫شاید باید بی‌خیال فعالیت سیاسی بشم.

‫واسه یه مدت.

‫جدی می‌گی؟

‫باید توی پمپ بنزین کار کنم که ‫خرج خانواده رو در بیارم

‫آهای؟

‫بولدوزر؟

‫- آره. ‫- کجا؟

‫- می‌خوای بری؟ ‫- آره، شاید برم.

‫- خیلی‌خب. ‫- تو نمیای؟

‫نه، نمی‌تونم.

‫- توی روستای بغلی تخریبه؟ ‫- آره.

‫ماشینی از اینجا رد شد؟ ‫من جیپ ندارم.

‫ماشینم از اینجا رد نمی‌شه.

‫راستش اسرائیلی‌ها همه ماشین‌هامون رو بردن.

‫اینجا بدون ماشین نشستیم.

‫- ماشین‌هاتون رو بردن؟ ‫- آره.

‫- می‌تونی پیاده بری. نزدیکه. ‫- اونجاست دیگه؟

‫مرسی.

‫بچه‌ها، بیایید خونه.

‫پسر، تو برو اونجا.

‫ایلان. هر هفته زندگی یه ‫ خانواده رو خراب می‌کنی.

‫مجوز ساخت و سازشون رو صادر نمی‌کنی.

‫داری زندگیشون رو خراب می‌کنی.

‫چه حسی بهت دست می‌ده اگه ‫ یکی زندگی تو رو خراب کنی؟

‫سر صبح مزاحمم نشو.

‫باید این رو ببینی.

‫می‌دونی اینجا یه مرکز تمرین نظامیه؟

‫کسی بهم مجوزی نشون نداده.

‫بهت نشون می‌دیم. لطفا برو.

‫اینجا یه یهودی داره بهشون کمک می‌کنه.

‫رفتی توی فیسبوک، مردم می‌بیننت...

‫مزاحمت می‌شن.

‫میای خونه ما؟

‫تکون نخور.

‫برو عقب.

‫اومدی خونه ما رو نابود کنی؟

‫بشین اینجا، بشین!

‫بلند نشو!

‫چه مرگته؟

‫- بخور. ‫- سیرم.

‫بخور.

‫سیرم.

‫سلیقه موسیقیت بهتر شده.

‫- آهنگ قشنگیه. ‫- جدی؟

‫- چرا، قبلا سلیقه‌ام بد بود؟ ‫- قبلا...

‫به حس و حالم می‌هوره.

‫- پس حس و حالت بهتر شده. ‫- حس و حالم ریده.

‫جدی می‌گم، چنین روزهایی...

‫خیلی سخته رفیق.

‫از وقتی بیدار می‌شم...

‫فقط دردسر هست.

‫نمی‌تونم به وضع خونه فکر نکنم.

‫چون پدرم زندانه.

‫از این همه مسئولیت خسته شدم.

‫آره، درک می‌کنم.

‫می‌ترسم یه وقت عاقبتم مثل پدرم بشه.

‫گمون نکنم من به اندازه ‫ اون انرژی داشته باشم.

‫آخه از چی می‌ترسی؟

‫مطمئن نیستم.

‫به چی می‌خندی؟

‫خاموش شدم رفیق.

‫دیگه توانی واسم نمونده.

‫خب خودت رو خاموش کن.

‫خاموش شو.

‫وقتی بچه بودم...

‫بابام همه ما رو می‌برد مسافرت.

‫بلندتر! بلندتر! بلندتر!

‫بهترین عکاس از استودیو مسافر یطا!

‫بهترین روستا.

‫بهترین خوابالوی روستا.

‫ماشین ارتش از کنارمون رد شد!

‫نترسید، ما یه قدرت خاص داریم.

‫- تا وقتی قدرت داریم... ‫- دوباره ارتش اومد!

‫که چی بابا؟ احتمالا دارن فرار می‌کنن.

‫پدرم توی این فیلم دقیقا همسن الان منه.

‫توی جاده‌های اطراف خونه ما...

‫دو نوع ماشین رد می‌شه.

‫پلاک زرد.

‫پلاک سبز.

‫پلاک زردها اسرائیلین.

‫می‌تونن راحت اینجا تردد کنن.

‫واسه من غیرقانونیه که راننده‌شون باشم.

‫ماشین‌های فلسطینی سبزن.

‫نمی‌تونن از کرانه باختری خارج بشن.

‫اسرائیل جفت رنگ‌ها رو کنترل می‌کنه.

‫دنیایی کامل که بر اساس تبعیض ساخته شده...

‫انسان سبز.

‫انسان زرد.

‫دارن خونه‌های روستا رو تخریب می‌کنن!

‫صد پناهنده‌! وای.

‫کمک!

‫سرباز!

‫فیلمبردار رو بگیر.

‫مراقب باش باسل!

‫دارم فیلم می‌گیرم سرباز.

‫توی خاک فلسطینی.

‫دارم از همه‌اش فیلم می‌گیرم.

‫از همه‌اش فیلم می‌گیرم. ‫سربازها و پناهنده با هم.

‫سرباز با اون‌هاست.

‫حرومزاده!

‫تو گذاشتی بهمون حمله کنن.

‫چرا خونه‌هامون رو نابود کردی؟

‫برو خونه. برو خونه باسل.

‫برو مقاله بنویس. برو.

‫برو فیلم درست کن.

‫برو. اینجا خونه‌ی منه.

‫اینجا خونه‌ی منه. بهم دست نزن.

‫نمی‌رم عقب.

‫اینجا خونه‌ی ماست.

‫خونه‌ی شماست؟ خونه‌ی شما نیست.

‫پناهنده‌های مسلح و سربازها...

‫برو خونه مقاله بنویس احمق.

‫برو مقاله بنویس کثافت.

‫کی آمبولانس خبر کرده؟

‫روستا رو نابود کردن.

‫سرم درد می‌کنه.

‫پناهنده‌های بیشتری میان.

‫برگشتن. جنگ می‌خوای؟

‫زخمی شده!

‫برو! برو! برو!

‫بهش شلیک نکن!

‫فیلمبردارم. اینجا خونه‌ی خودمه.

‫حرومزاده.

‫بیا اینجا باسل!

‫اینجا خونه‌ی ماست!

‫نمی‌بینی پناهنده‌ها باهامون چیکار کردن؟

‫با جانی‌ها هیچ فرقی نداری.

‫چی؟ بیشتر؟

‫بیشتر کثافت‌ها؟ بیشتر؟

‫بیشتر؟ بیشتر؟

‫یه پیاز واسه گاز اشک‌آور بهم بده.

‫[زندان نظامی عوفر]

‫خداروشکر پدرم آزاد شد.

‫عالیه.

‫بابت کمک قانونی ممنون. ‫الان دیگه پیش بچه‌هام.

‫خیلی واسه ما تلاش کردی.

‫بیا یه عکس دیگه بگیریم.

‫- اینجا خوبه. ‫- یه عکس دیگه.

‫- واسه روستامون. که به آزادی برسن.

‫آزادی روستامون؟

‫برقص تسنیم. بذار ببینمت.

‫سلام! کیه؟

‫باباییه.

‫نگران نشید.

‫- بیا اینجا بابا. ‫- الان میام.

‫- بیا. ‫- چی می‌خوای؟

‫- فقط خودمون باشیم بابایی. ‫- چیکار کنم؟

‫- بیا ببریمش. ‫- با هم؟

‫فیلم بگیر!

‫- ببریم؟ ‫- آره! آره!

‫[تابستان سال 2022]

‫برو مدرسه.

‫اینجا دور بزن.

‫بیا بریم دنبالشون!

‫سوار ماشین شو!

‫ارتش رفته روستا!

‫اینجا دور بزن. ‫حتی اگه خطرناکه.

‫- دور بزنم؟ ‫- برو، ماشینی نیست.

‫- بریم دنبالشون؟ ‫- برو، برو.

‫- اینجا دور بزن! ‫- وای. ترسیدم.

‫- از اونجا. ‫- چه خبره؟

‫- چی شده؟ ‫- گور پدرشون.

‫واسه چی داد می‌زنی؟

‫داری می‌ری سمت محل زندگیشون؟

‫بیا اینجا. آروم باش. ‫الان سکته می‌کنی.

‫ارتش اونجاست. برو، برو، برو.

‫تف توش. ارتش جاده رو بسته.

‫از اون مسیر خاکی اونجا برو.

‫چی می‌شه؟

‫داره در رو به رومون می‌بنده.

‫از پنجره بیا.

‫پیش هم بمونید.

‫برو پایین، تو هم برو!

‫برو پایین.

‫نترس بچه.

‫کجا برم؟ من اینجا درس می‌خونم.

‫برگرد، برگرد.

‫برو عقب. زود.

‫همه بخوابن!

‫برید عقب!

‫[مدرسه‌ی ابتدایی]

‫برو عقب.

‫برو عقب‌تر.

‫چطور می‌تونیم دوست بمونیم درحالی که...

‫ممکنه برادر یا دوستت بیاد اینجا...

‫و خونه‌ی من رو خراب کنه؟

‫این وضعیت می‌تونه ادامه پیدا کنه؟

‫می‌بینم چطور خونه‌هامون نابود می‌شه...

‫بازسازی می‌کنم، تخریب می‌شه، ‫بازسازی می‌کنم.

‫نمی‌تونم زندگی کنم! کل هدف زندگیم ‫اینه که خونه به دست بیارم.

‫بهشون بگو داد نزنن بابا.

‫ولی می‌خوام این وضع متوقف بشه!

‫این مزخرفات رو تحویلم نده.

‫این چه کمکی به من می‌کنه؟ ‫بذار یه سوالی ازت بپرسم.

‫- من هنوز تحت اشغالم دیگه، درسته؟ ‫- درسته.

‫خیلی‌خب، کسی اصلا کاری نمی‌کنه ‫که این وضع تموم بشه!

‫- چی شده همدان؟ ‫- داریم بحث می‌کنیم.

‫- بحث نکن. بیا کمک کن. ‫- کمک چی کنم؟

‫تابون رو از خونه همسایه بیار.

‫بیا یووال. بیا حرف بزنیم.

‫- اشتباه می‌گم یووال؟ ‫- متوجه حرفم نیستی.

‫ممکنه مردم اینجا نپذیرنت.

‫خیلی عصبانی‌ان.

‫می‌رم خونه باسل.

‫با هم خوبیم باسل؟

‫چی؟

‫- ناراحتی؟ ‫- نه.

‫- انرژی ندارم. خسته‌ام. ‫- جدی؟

‫باید کاری کنیم رسانه‌های بزرگ...

‫در موردش حرف بزنن و بنویسن.

‫اگه نشه خیلی بد می‌شه.

‫چون اگه ساکت بمونیم همین‌طور ادامه می‌دن.

‫یه داستان در مورد خشونت ‫ مهاجرها نوشتم...

‫که ده دقیقه بهش توجه شد.

‫سمت راست. آره.

‫- اسمش چی بود؟ ‫- هاروم.

‫- اسم کوچیکش هارونه؟ ‫- آره.

‫- هارون... ‫- ابو.

‫- ابو... ‫- آرام.

‫از لحاظ احساسی نابود شده. ‫اصلا نمی‌خواد کسی رو ببینه.

‫حتی با ما هم حرف نمی‌زنه، ‫فقط...

‫من و خواهرش رو تحمل می‌کنه.

‫درک می‌کنم.

‫خب می‌شه ببینیمش؟

‫همه خبرنگارهایی که اومدن اینجا...

‫هارون رو دیدن ولی هیچی عوض نشد.

‫همچنان اونجا توی غار کثیفه.

‫ارتش اسرائیل اجازه نمی‌ده که...

‫واسش خونه بسازیم.

‫اگه فقط یه اتاق داشتیم... ‫یه جایی واسش که تمیز باشه.

‫بهش امید زندگی می‌ده.

‫بیا ببینیمش.

‫می‌تونن برن داخل؟

‫فقط می‌خوان ببیننش. ‫حتی اگه خوابه.

‫ببخشید.

‫چی می‌گه؟

‫ولم کنید. برید بیرون.

‫- چی شده؟ ‫- برید بیرون.

‫برید!

‫مزاحمتون شدیم.

‫واستون آرزوی سلامتی می‌کنم.

‫- ممنونم. ‫- شما خیلی قوی هستید.

‫- قوت از خدا میاد. ‫- درسته.

‫می‌بینم که پسرم جلوم فلج شده...

‫و نمی‌تونم بهش کمک کنم.

‫از درد فریاد می‌زنه.

‫من هم یه پسر دارم. ‫اگه واسه من رخ می‌داد روانی می‌شدم.

‫ذهنم اصلا سردرگم می‌شه. ‫مغزم متوقف می‌شه.

‫وقتی می‌بینم رنج می‌کشه ‫و نمی‌تونم کمکش کنم...

‫بدنم متوقف می‌شه.

‫بهش می‌گم اگه می‌تونستم کاری کنم... ‫حتی اگه جونم رو بدم...

‫که تو زنده بمونی، می‌دادم. ‫ولی نمی‌تونم.

‫متوجه‌ام.

‫نمی‌تونم کمکش کنم.

‫باید بریم. ممنون.

‫ممنون مادر هارون.

‫ممنون.

‫امیدوارم بتونم بهش کمک کنم.

‫امیدوارم خدا ببرتش...

‫و از این زندگی خلاصش کنه. امیدوارم.

‫[زمستان سال 2023]

‫بیا اینجا باسل.

‫به آرومی ما رو نابود می‌کنن.

‫وای، وای.

‫هر هفته یه خونه.

‫مهاجرها رو ببین.

‫دارن تخریب خونه‌هامون رو می‌بینن.

‫از پیش درخت کوچیکه تکون نخور.

‫از زمین‌هامون برید بیرون!

‫اومدی سراغ چاه آب؟

‫- مگه چاه غیرقانونی نیست؟ ‫- مشکلت چیه؟

‫مزاحم کارمون نشید. برید عقب.

‫برید عقب.

‫ما به این آب نیاز داریم. اینجا زمین ماست!

‫واسه آب باید از ارتش مجوز بگیری.

‫ولی بهمون مجوز نمی‌دین!

‫چرا فقط واسه ما غیرقانونیه؟

‫بسه! چاه رو پر کردی!

‫خجالت نمی‌کشی؟

‫آب حق هر انسانه.

‫هر هفته یه خانواده باید تصمیم بگیره...

‫که تحمل کنه یا اینجا رو ترک کنه.

‫اگه خانواده‌ای بره زمین‌هاش ‫ رو از دست می‌ده.

‫اکثرا یه آپارتمان توی ‫ شهر شلوغ اجاره می‌کنن.

‫ارتش می‌خواد ما رو بیرون کنه.

‫ولی اکثر روستاها تحمل می‌کنن.

‫سخت‌ترین بخش موندن توی زمین‌هامونه.

‫مسافر یطا به یه دلیل همچنان وجود داره.

‫مردمی که به زندگی چنگ می‌زنن.

‫بلندش کن.

‫ببرش بیرون.

‫خانواده‌های بیشتری مجبورن ‫ که توی غار زندگی کنن...

‫و تخریب خانه‌ها توسط ارتش ادامه داره.

‫دنیا داره دیوانه‌خانه می‌شه.

‫چرا؟

‫حس می‌کنم به زودی دنیا تموم می‌شه.

‫این کامنت رو ببین.

‫صلح، صلح، صلح برای فلسطین.

‫پستی که نوشتم رو 2366 نفر دیدن.

‫- گمونم عالیه. ‫- آره.

‫ما کی ازدواج می‌کنیم یووال؟

‫نمی‌دونم.

‫می‌خوای تشکیل خانواده بدی؟

‫نمی‌دونم. پیچیده‌ست.

‫خیلی پیچیده‌ست.

‫بخاطر پول؟

‫- فقط اون نه. ‫- دیگه چی؟

‫نمی‌دونم رفیق.

‫چیه؟

‫این زمین اصلا ثبات نداره.

‫اگه به ثبات برسیم خیلی خوب می‌شه.

‫بعد تو میای به دیدن من، ‫همیشه من نمیام دیدنت.

‫- نه؟ ‫- شاید.

‫بهمون مجوز نمی‌دن.

‫اگه ثبات باشه و دولت دموکراتیک ‫ تشکیل بشه...

‫هر مجوزی که می‌خوای به دست میاری.

‫دیگه لزومی نداره واسه مجوز بری پیش ارتش.

‫نه؟

‫اگه بشه.

‫حقوقمون رو ازمون گرفتن.

‫قدرت ارتشی و فناوریشون بالاست.

‫ولی...

‫نباید یادشون بره اون‌ها هم زمانی ضعیف بودن.

‫همین‌طوری رنج کشیدن.

‫و موفق نمی‌شن، با تمام ‫قدرتشون شکست می‌خورن.

‫هرگز موفق نمی‌شن که فلسطینی‌ها ‫رو از اینجا بیرون کنن.

‫نظرت چیه؟

‫به نظرم لازمه...

‫لازمه مردم بفهمن که ‫چطور تغییر رو ایجاد کنن.

‫مسئله همینه.

‫اگه مردم یه چیزی رو ببینن تحت تاثیر ‫ قرار می‌گیرن. بعدش چی؟

‫دقیقا.

‫چه کاری از دستمون برمیاد؟

‫امیدوارم بتونیم این حقیقت کثیف رو عوض کنیم.

‫امیدوارم.

‫[ضبط این فیلم در اکتبر سال 2023 به پایان رسید]

‫نتانیاهو بابت حملات حماس...

‫که تعداد زیادی از مردم اسرائیل ‫در آن کشته شدند...

‫قول انتقامی سخت را داده.

‫اسرائیلی‌ها هزاران فلسطینی ‫ را در غزه کشتند...

‫درحالی که صدها اسرائیلی گروگان گرفته شدند.

‫[این آخرین فیلمی بود که باسل موفق شد از روستایش ضبط کند]

‫الو!

‫- بله؟ ‫- کسی عربی حرف می‌زنه؟

‫- نه، چی شده؟ ‫- پلیس رو بفرستید...

‫مهاجرهای مسلح دارن به منازلمون حمله می‌کنن.

‫- مهاجر؟ ‫- آره! آره!

‫بچه‌ها، آمبولانس خبر کنید... ‫مهاجرها دارن شلیک می‌کنن.

‫عجله کنید!

‫[پسرعموی باسل در 13 اکتبر 2023] ‫[مورد اصابت گلوله قرار گرفت]

‫[پس از چندین حمله‌ی مشابه دیگر کل روستاهای] ‫ [مسافر یطا به تدریج تخلیه شدند]

‫[تبعید مردم از مسافر یطا همچنان ادامه دارد] ‫ [و آینده‌ی مردم مشخص نیست]

‫[هر چه می‌خواهی زندگی کن، زیرا که خواهی مُرد] ‫[هر که می‌خواهی را دوست بدار، زیرا جدا خواهی شد]

‫[هارون ابو آرام از جراحات وارده] ‫ [توسط گلوله‌ها کشته شد]

‫[مدرکی فوق سری از دولت اسرائیل می‌گوید که پایگاه تمرین نظامی] ‫ [ساخته شد تا از پیشرفت روستاهای عربی جلوگیری شود]

«زن، زندگی، آزادی»

«مترجم: «تارخ علی‌خانی ‫ تلگرام: aManOfWar@