Original subtitles

«امپایر بست تی‌وی با افتخار تقدیم میکند» ..:::EmpireBestTV.Com:::.

«امپایر بست تی‌وی در شبکه‌های اجتماعی» @EmpireBestTV

‫مـــتـــرجـــمیـــــن ‫.:: صــادق هاشــمی و مهدی ابوئی ::.

‫سلام.

‫سلام. من آنی‌ام.

‫نه؟ ‫منتظر کس دیگه‌ای هستی؟

‫خیلی خب. مطمئنی؟

‫خیلی خب.

‫سلام. سلام.

‫- حالت چطوره؟ ‫- سلام.

‫- سلام. من آنی‌ام. ‫- خوشوقتم.

‫- از آشنایی باهات خیلی خوشوقتم. ‫- بله.

‫- حالت چطوره؟ ‫- حالم خوبه.

‫- آره؟ ‫- ممنون. اوه، چه عالی.

‫می‌تونی اونجا بشینی، باشه؟

‫خیلی خب.

‫هنوز با خانواده‌ت در ارتباطی؟

‫- می‌دونن کارت اینه؟ ‫- اوهوم.

‫- جدی؟ مشکلی ندارن؟ ‫- آره.

‫من بودم، مشکلی نمی‌داشتم.

‫خانواده تو می‌دونن که اینجایی؟

‫- خدا نکنه. ‫- آره؟

‫- سلام. من آنی‌ام. ‫- خوشوقتم آنی.

‫- خوشوقتم. ‫- من ریکی‌ام.

‫- ریکی؟ ‫- آره.

‫سلام. خوشوقتم.

‫همینجا کنار تو می‌شینم.

‫- اوه آره. ‫- خیلی راحته، مگه نه؟

‫چه جدی.

‫- آره. ‫- کلی کار دارم، اما می‌دونی

‫- واسه همین اینجام. ‫- زحمتکشی؟

‫شل کن و بیا اینجا، باشه؟

‫آره خب، می‌تونیم بریم ‫تو یه اتاق خصوصی حال کنیم.

‫خیلی خب، شماره شیش خوش‌شانس.

‫شماره منه.

‫ممنون. اوه.

‫آره.

‫- آنی؟ ‫- بله؟

‫چند شب پیش که رابرت اینجا بود،

‫ازت خواست براش برقصی؟

‫آره.

‫و تو باهاش رقصیدی؟

‫آره.

‫باشه.

‫- باشه. ‫- باشه.

‫زنیکه.

‫- آره! ‫- وو!

‫واقعا آدم عجیب غریبی بود.

‫خیلی عجیب غریبی؟

‫- مثل قاتل‌های زنجیره‌ای؟ ‫- دستمالی می‌کرد...

‫آره، عین جفری دامر هندی بود

‫و مدام، هی

‫- پام رو می‌مالید... ‫- اوه، نه.

‫...این شکلی دایره‌ای.

‫اون چیه؟ ‫یه پروانه‌ست؟

‫- آره، پروانه‌ست. ‫- تو خیلی باکلاسی.

‫می‌دونم.

‫من مثل یه واحشه واقعی علامت دلار تتو زدم.

‫نه، اما داری باهاشون خودنمایی می‌کنی.

‫یارو برگشت گفت من شبیه دختر 18 ساله‌شم.

‫و ازم پنج‌تا رقص خرید.

‫چندش‌آوره.

‫خب، حداقل پول داد براش برقصی.

‫آره.

‫- می‌تونی بهم دست بزنی. اشکالی نداره. ‫- جدی؟

‫برات یه کمربند درست می‌کنم.

‫آره، برام یه کمربند درست کن.

‫کمربند مخصوص پول؟

‫پول نقد نداری؟ ‫بیا بریم از خودپرداز بگیریم؟

‫می‌خوای همین الان بریم؟

‫- خب، نمی‌تونم خیلی پول خرج کنم. ‫- باشه.

‫- بیا بریم سراغ خودپرداز. ‫- عالیه.

‫بریم برات یکم پول نقد بگیریم.

‫جدی، یه بار از دستشویی در اومد

‫و زیپ شلوار کیریش رو نکشید بالا.

‫آخه، اگه نمی‌تونی زیپ شلوارت رو

‫بعد از شاشیدن بکشی بالا،

‫نمی‌تونم موزیک رو بسپرم دستت.

‫بابا اون 40 سالشه.

‫عملا یه پاش لب گوره.

‫- نه، می‌دونم. آخه... ‫- آنی.

‫یه بچه هست دنبال یکی می‌گرده ‫که بتونه روسی حرف بزنه.

‫می‌دونی جیمی، من و دخترها با هم صحبت کردیم

‫و اگه پسرعموت به ما احترام نذاره،

‫دیگه بهش انعام نمی‌دیم.

‫- خیلی خب، باهاش حرف می‌زنم. ‫- باشه.

‫درباره کی حرف می‌زنین، دی‌جیه؟

‫- خیلی خب، جدی؟ ‫- اون یه عوضیه.

‫من پلی‌لیستم رو باهاش به اشتراک گذاشتم

‫و اون خیلی بی‌ادبانه و ‫تحقیرآمیز واکنش نشون داد.

‫داری من رو دست میندازی.

‫بیا بریم. یالا.

‫نه. نه، دارم غذا می‌خورم.

‫واسه همین ضرف درب‌دار داری.

‫- تا غذا تازه بمونه. ‫- داره غذا می‌خوره.

‫یارو ولخرجه.

‫- یالا. بیا بریم. ‫- بیخیال. چه وضعیه؟

‫وقت طلاست عزیزم. ‫عجله کن.

‫شلوار و هیچ‌چیز دیگه‌ای تنت نباشه.

‫بعدش هم یه کمی...

‫- هی بچه‌ها. ‫- بعد... یه ثانیه صبر کن داداش.

‫بچه‌ها. بچه‌ها. سلام.

‫- این آنی خوشگل‌مونه. ‫- وای.

‫- سلام. ‫- اون قراره امشب...

‫- به همه‌ی نیازهاتون رسیدگی کنه. ‫- آنی.

‫آنی، روسفیدم کن.

‫آره. من... آره.

‫تو خیلی خوشگلی.

‫من ایوان هستم، و این که...

‫ولی تو می‌تونی وانیا صدام کنی.

‫- وانیا. باشه. ‫- آره.

‫از آشنایی باهات خوشوقتم وانیا.

‫اینم بهترین دوست منه...

‫اون لعنتی بهترین دوستم تامه.

‫- سلام، من آنی هستم. ‫- چه خبر؟

‫بدک نیستی. بعد این که...

‫شنیدم روسی صحبت می‌کنی.

‫نه، من روسی حرف نمی‌زنم، ‫ولی روسی می‌فهمم.

‫منظورت چیه؟

‫می‌تونم روسی حرف بزنم.

‫فقط ترجیح میدم حرف نزنم،

‫ولی تو می‌تونی راحت باشی و روسی حرف بزنی

‫من متوجه میشم.

‫متوجه نمیشم.

‫یعنی چی؟

‫آم...

‫- باشه.- آره.

‫سلام ایوان.

‫اسم من آنیه.

‫من اینطوری روسی صحبت می‌کنم.

‫هنوزم می‌خوای روسی صحبت کنم؟

‫معلومه!

‫نه، آخه... روسی من افتضاحه.

‫حتی نمی‌تونم آرهام رو درست تلفظ کنم.

‫نه، نه، واقعاً بد نیست.

‫روسیت بد نیست. روسیت عالیه، عالیه.

‫- واقعاً؟ باشه. ‫- آره.

‫خب، مخالفم، ولی ممنونم.

‫آره، بعد چطوری روسی بلدی؟

‫مادربزرگم اصلاً انگلیسی یاد نگرفت، واسه همین...

‫آهان. آهان.

‫- آره. ‫- خب دیگه حرف زدن از من کافیه.

‫شما دوتا اهل روسیه‌اید؟

‫من اهل روسیه‌ام، ولی اون همینجا زندگی می‌کنه.

‫آره.

‫هوم.

‫اوه، پس اومدی تعطیلات یا این که...

‫آره، تعطیلاتم.

‫به نظرم میشه اینطور گفت. آره.

‫ولی من صحبت می‌کنم...

‫میشه همش روسی صحبت کنم؟

‫- خب؟ خب. ‫- آره. هرچی می‌خوای.

‫آره، چون انگلیسی من افتضاحه.

‫- کاملاً، آره. ‫- نه، نه، نه.

‫- انگلیسیت واقعاً خوبه. ‫- آره.

‫واسه همین فکر می‌کنم باید بخاطر

‫لهجه‌های تخمی‌مون با یه بطری مشروب

‫جشن بگیریم.

‫آره. بعد می‌خوای بری وی‌آپی مثلاً؟

‫آره، عالیه. می‌خوام.

‫اوه.

‫تو جای باحالی کار می‌کنی.

‫آره، جای باحالیه.

‫اتاقی هم که دارم می‌برمت واقعاً خوبه.

‫اوهوم.

‫- وای. هوم. ‫- همینجاست.

‫تو واقعاً خوبی، واقعاً.

‫حالا یکی دیگه. آره.

‫ممنونم.

‫داری کجا میری؟

‫نه، هیچ جا نمیرم.

‫میشه برام بشینی روی دست‌هات؟

‫- چی؟ ‫- بشین روی دست‌هات.

‫- دست‌هات رو بذار زیر پاهات. ‫- یعنی...

‫اوهوم.

‫اجازه این کار رو ندارم.

‫اما ازت خوشم میاد.

‫خدا آمریکا رو حفظ کنه.

‫به سلامتی داشتن کیر شق و یه خروار پول.

‫آم...

‫یه سوال دارم. ‫بیرون از کلاب هم کار می‌کنی؟

‫گوشیت رو بده بهم.

‫آم...

‫هی.

‫هی. هی. شیر گرفتی؟

‫توی یخچال شیر می‌بینی؟

‫نه.

‫پس شیر لعنتی رو نگرفتم.

‫عالیه.

‫ممنونم.

‫سلام. اومدم دیدن آقای زاخاروف.

‫- ایوان؟ ‫- بله. اوهوم.

‫سلام. سلام. چه خبر؟

‫سلام.

‫بفرمایید. بفرمایید داخل لطفاً.

‫به کلبه‌ی فقیرانه‌ام خیلی خوش اومدی.

‫آم...

‫- بغل. ‫- اوه، آره.

‫بغل.

‫بذار کمکت کنم.

‫اوه، ممنونم.

‫خیلی خوشگل شدی.

‫- عالیه. ‫- آخی، ممنونم.

‫چیزی واسه نوشیدن می‌خوای؟

‫آره، آب می‌خورم.

‫- آب؟ مطمئنی؟ ‫- اوهوم.

‫هرچی دلت بخواد هست.

‫ودکا، تکیلا، ویسکی، ویسکی کولا.

‫کوکا کولا مثلاً؟

‫نه، آب کافیه.

‫- آره، ممنونم. ‫- اوهوم.

‫راحت باش آنی.

‫گازدار یا آب ساده؟

‫هردوش خوبه.

‫اوه...

‫آب کیری کجاست؟

‫وای.

‫کم خفن نیست‌ها.

‫چی خفن نیست؟

‫اوه، دارم شوخی می‌کنم.

‫منظورم این بود خونه‌ات خوشگله.

‫خونم‌ام معمولیه دختر.

‫گازدار.

‫ممنونم.

‫تخت خواب طبقه‌ی بالاست. بریم.

‫باشه.

‫ببخشید. منتظرتم.

‫اوه.

‫بدو بدو اومدم.

‫هنوز تختم رو مرتب نکردن.

‫لعنتی. انقدر سخته؟

‫شرمنده.

‫وای.

‫عجب منتظره‌ای.

‫منظره‌ی من بهتره.

‫باشه. خب، منتظر چی هستی؟

‫آم، سکس.

‫آره، می‌دونم.

‫منظورم اینه چیز خاصی می‌خوای؟

‫آره، سکس مخصوص.

‫- سکس مخصوص. ‫- اوهوم.

‫باشه.

‫پس، یه ذره از همه چی؟

‫یه ذره...

‫آره! فوق‌العاده به نظر میاد!

‫می‌خوای لباس‌هات رو دراری؟

‫آره.

‫وای. باشه.

‫می‌خوای این رو بپوشی؟

‫یا می‌خوای من برات بپوشمش؟

‫- سریع‌تر. ‫- اوهوم.

‫سریع‌تر، سریع‌تر.

‫- سریع‌تر. سریع‌تر. سریع‌تر. ‫- اوهوم.

‫- وایسا. وایسا. وایسا. ‫- باشه.

‫- پس می‌خوای وایسم؟ ‫- وایسا، وایسا، وایسا.

‫- گفتم... ‫- باشه.

‫اه. می‌خوای؟

‫حتماً.

‫حتماً.

‫ولی اون کوفتی رو مراقب باش، باشه؟

‫مراقب باش.

‫این هم مال توئه.

‫پاداش.

‫- ممنونم. ‫- آره.

‫خیلی لطف کردی.

‫می‌خواستم یه چیز دیگه هم بگم.

‫بله.

‫واقعاً فوق‌العاده بود.

‫اوه، اوه، اوه.

‫عاشق این بچه‌هام. می‌شناسی‌شون؟

‫نه.

‫اوه. حتماً می‌شناسی‌شون.

‫خب، چند سالته؟

‫بیست و یک.

‫تو چند سالته؟

‫از تو بزرگ‌ترم.

‫چند سالته؟ 25؟

‫نه، من 23 سالمه.

‫اوه، وای.

‫طوری رفتار می‌کنی انگار 25 سالته.

‫باشه.

‫تو بامزه‌ای.

‫آره، می‌دونم.

‫خب، بامزه؟ چرا؟

‫نمی‌دونم.

‫آخه تو... تو...

‫بامزه‌ای دیگه.

‫بامزه‌ی خوب دیگه، درسته؟

‫- آره، معلومه. ‫- آره.

‫واقعاً بامزه‌ی خوب.

‫اگر اشکال نداره این رو هم بپرسم که...

‫یعنی، چطوری همه‌ی اینا رو به دست میاری؟

‫به نظرت چیکار می‌کنم؟

‫خب، به نظرت من چیکار می‌کنم؟

‫انگلیسی لعنتی.

‫باشه، می‌تونم بگم،

‫ولی... واقعاً راز بزرگیه.

‫باشه.

‫من یه دلال مواد واقعاً بزرگم.

‫اوه، واقعاً؟

‫واسه چی بهم اعتماد کردی که...

‫نه.

‫ولی واقعاً دلال اسلحه‌ی بزرگی‌ام.

‫هوم. باشه.

‫بیخیال.

‫خدایا.

‫وایسا، مثلاً نرم‌افزاری چیزی ساختی؟

‫- این... ‫- آره. آره. ساختم.

‫من چندتا ایده باحال ‫واسه اپلیکیشن‌ها دارم...

‫نه، ولی نه، نه. من... نه.

‫باشه.

‫پدرم...

‫خب؟

‫خلاصه‌ش اینه که...

‫بابای من نیکولای زاخاروفه.

‫- وای. ‫- ببخشید؟

‫نمی‌دونم کیه.

‫اسمش رو گوگل کن.

‫- گوگل؟ ‫- آره.

‫وایسا، اسمش چی بود؟

‫نیکولای زاخاروف.

‫می‌تونم برات اسپلش کنم.

‫ان... ای... کی... او... لای...

‫نه، فهمیدم.

‫- واقعاً؟ ‫- ممنونم.

‫آره، بذار ببینم.

‫بچه‌ها.

‫آره. وانیا زاخاروف.

‫این منم.

‫اوه، لعنتی.

‫اوه، لعنتی.

‫نه، امکان نداره.

‫- بله که امکان داره. ‫- داداش.

‫دوباره هم قراره امشب ببینمش، واسه همین...

‫محشره.

‫فکر کنم بهش خوش گذشته یا همچین چیزی.

‫آره، همه‌مون می‌دونیم تو چقدر باحالی عزیزم.

‫میشه سرت تو کون خودت باشه؟

‫خودت سرت رو کردی تو کون ما.

‫- آروم باش دیاموند. ‫- جنده‌ی ور ورو.

‫چندش.

‫جنده‌ی موقرمزی.

‫آره.

‫اوه!

‫اوه.

‫چه مبتکرانه.

‫زود باش، زود باش، زود باش، زود باش.

‫اوه، فوق‌العاده بود.

‫یه انعام کوچولو چون تو بهترینی.

‫باشه.

‫بزن بریم!

‫راستی،

‫دارم یه مهمونی می‌گیرم.

‫جشن سال نو.

‫تو هم باید بیای.

‫قراره بترکونم.

‫ممکنه اون شب سر کار باشم.

‫اوه نه. ممکن نیست اون شب سر کار باشی.

‫لعنتی.

‫- میشه یه نفر رو بیارم؟ ‫- نه.

‫اگه پسره، نه.

‫نمی‌خوام سوسیس پارتی راه بندازیم.

‫لعنتی.

‫نه، پسر نیست.

‫باشه. اینجا می‌بینمت.

‫چرا شلیک نمی‌کنی؟

‫چیه؟

‫می‌دونی، پول یه ساعت رو دادی.

‫هنوز هم 45 دقیقه‌اش مونده،

‫اگه می‌خوای بازم بکنیم.

‫امکان نداره.

‫حالا که شده.

‫- بهت که گفتم. ‫- دختر.

‫- درسته؟ می‌دونم. ‫- دختر!

‫تازه داخل محشره.

‫- یه آسانسور داره. ‫- خدایا.

‫- آسانسور لعنتی. ‫- وایسا.

‫- تا حالا همچین چیزی ندیده بودم. ‫- سینه‌ام افتاده بیرون؟

‫نه، سینه‌ات محشره.

‫- باشه. ‫- عالی شدن.

‫- وایسا، سینه‌ام افتاده بیرون؟ ‫- نه.

‫- داداش. ‫- داداش.

‫می‌دونم. بهت گفتم. نگفتم؟

‫- دختر. ‫- محشره،

‫بعد طبقه‌ی بالا خوشگل‌تر هم هست.

‫هی، هی، هی، چه خبر؟ سلام.

‫- سلام. ‫- آره.

‫اوه.

‫اوه، لولو، این ایوانه.

‫آره، ایشون لولوئه.

‫خیلی خوشوقتم.

‫خیلی هیجان‌زده‌ام که اینجایید،

‫حالا بیاید بریم نوشیدنی بخوریم.

‫- باشه؟ آره، بریم، بریم، بریم، بریم. ‫- آره.

‫- می‌خواید یه کم نوشیدنی بخورید؟ ‫- معلومه.

‫آماده‌اید؟

‫آنی حالا دهنت رو بذار اینجا.

‫از ممه‌اش.

‫اون اسکورتیه که با ایوان سکس می‌کنه.

‫- عمرا! ‫- دارم بهت میگم!

‫- خیلی خوبه، مگه نه؟ ‫- آره!

‫هی! هی! هی!

‫بیا پایین. شهربازی که نیست.

‫هفده! شانزده! پانزده!

‫- آره! ‫- چهارده! سیزده!

‫دوازده! یازده! ده!

‫نه! هشت! هفت! شش!

‫پنج! چهار! سه!

‫دو! یک!

‫آنی، آنی، آنی، بریم، بریم، بریم، بریم.

‫آره، آره.

‫بعدش آتیش‌بازی داریم!

‫اگه اون ارمنی‌ها رو دیدی بهم بگو.

‫کسی رو نمی‌بینم.

‫در ضمن، نمی‌تونین همچین موادی ‫تو مسکو پیدا کنین.

‫مال تو محشره.

‫- آره. ‫- ممنونم.

‫هوم.

‫درست می‌گفتی.

‫درست می‌گفتی.

‫داری می‌ترکونی.

‫- آهان، واقعاً؟ ‫- آره.

‫بهت خوش می‌گذره؟

‫آره. به تو چی؟

‫آره، آره. دقیقاً همی کار رو می‌کنیم.

‫می‌خواستم بپرسم...

‫امشب وقت داری؟

‫آم... شاید.

‫یعنی چی شاید؟

‫خب، سال نوئه.

‫خب که چی؟

‫من واسه تعطیلات قیمت خودش رو دارم.

‫آهان.

‫بله؟

‫ایوان، ما داریم می‌ریم؟ تو خوبی؟

‫مردک. چه مرگته؟ سرم شلوغه!

‫این کسخل‌ها حدشون رو نمی‌دونن.

‫- همه چیز خوبه؟ ‫- عالیه.

‫آره.

‫اوه، لعنتی.

‫صبح بخیر.

‫نه، نه، پسر، صبح بخیر نه.

‫ساعت پنج بعد از ظهره.

‫خب، عصر بخیر.

‫وایستا، داری میری؟

‫آره، نرو. هنوز نرو.

‫نه، پسر، باید برم سر کار.

‫کار دارم، باشه؟

‫ولی اگه خواستی دوباره ببینیم ‫بهم پیام بده. باشه؟

‫چی؟ نه.

‫آم...

‫من یه سوال دارم.

‫- یه سوال داری؟ ‫- آره پسر.

‫باشه. یه دقیقه.

‫یه دقیقه.

‫بله؟

‫می‌خوام یه پیشنهادی بهت بکنم.

‫می‌خوای انحصاری با من باشی؟

‫یعنی، چقدر اختصاصی؟

‫نمی‌دونم. می‌تونیم با رفقام وقت بگذرونیم.

‫فقط واسه این هفته دوست‌دخترم باش.

‫دختر حشریم در طول هفته.

‫یعنی چی...

‫ده هزار دلار؟

‫پانزده.

‫نقد، از قبل.

‫قبوله.

‫قبوله.

‫می‌دونی، با ده‌هزارتا هم قبول می‌کردم.

‫خب، اگه جای تو بودم،

‫من بودم، کمتر از 30هزارتا قبول نمی‌کردم.

‫خداحافظ.

‫لعنتی.

‫اون واقعاً جذابه پسر.

‫آره عزیزم.

‫- تولد کیه پسر؟ ‫- همین آقایی که اینجاست.

‫تولدت مبارک.

‫از همه‌تون ممنونم که اومدید. برگردید.

‫- زود بیاید دیدن‌مون. ‫- خداحافظ!

‫باهام بیا.

‫بیا. بهش بگو.

‫باشه. ممنونم.

‫بهش بگو، چون من نمی‌خوام بگم.

‫- من بهش میگم لعنتی. ‫- چه خبر شده؟

‫- اصلاً دلت نمی‌خواد بدونی. ‫- سلام جیمی.

‫لعنتی بهتره ندونی.

‫- حالت چطوره؟ ‫- یه هفته مرخصی می‌خواد.

‫فکر کردم می‌خوای من بهش بگم.

‫می‌بینی باید سر چه چیزهایی سر و کله بزنم؟

‫تازه برنامه رو ریختم.

‫حالا این مسخره بازی رو شروع کرده.

‫برنامه.

‫تازه بهتون برنامه‌ی سال جدید رو دادیم.

‫خدایا، جیمی.

‫وقتی بیمه‌ام کنی،

‫بیمه‌ی درمانی داشته باشم و حقوق بازنشستگی،

‫اونوقت می‌تونی بهم بگی کی کار کنم و کی نکنم.

‫خب، هیچ‌کدوم از اینا شدنی نیست، پس..

‫- عجیبه. ‫- خداحافظ.

‫سه‌شنبه برمی‌گردم.

‫امروز سه‌شنبه‌ست.

‫درسته.

‫- میشه یه هفته. ‫- نه بابا.

‫ممنونم.

‫- خوشت میاد؟ ‫- نه.

‫می‌دونی آنی، این گیلاس شامپاین مادرمه.

‫مادر لعنتیم.

‫بعد قراره گیلاس شامپاین تو بشه.

‫بعد به سلامتی چی بخوریم؟

‫به سلامتی دوست دختر جدیدم.

‫- همینه. به سلامتی آنی. ‫- آره.

‫به سلامتی شگفت‌انگیزترین داف دنیا.

‫آره.

‫- یکی دیگه. یکی دیگه. ‫- باشه.

‫بلافاصله، بلافاصله.

‫لعنتی.

‫کلارا، یکم می‌خوای؟

‫شرمنده ایوان. امروز نه.

‫اوهوم.

‫سری آخری که کلارا که کشید خیلی باحال بود.

‫مادرم توی اتاق کرایو گیرش انداخت.

‫چی؟

‫هیچی، به کارت برس.

‫- یه اتاق کرایو دارید؟ ‫- آره.

‫اوه، لعنتی.

‫آره، ولی من اجازه ندارم سوارشون بشم،

‫چون پدر و مادرم عوضی‌ان.

‫- چه خبر؟ ‫- حالت چطوره؟

‫- من خوبم. ‫- آره، چه خبر پسر؟

‫- چه خبر ایوان؟ ‫- خوش اومدی.

‫می‌تونید هرچی دل‌تون می‌خواد بخورید.

‫بستنی داریم.

‫ازینا که نمی‌دونم اسم‌شون چه کسشریه داریم.

‫آّب‌نبات حلقه‌ای داریم.

‫یعنی واقعاً اینجا فقط مسخره بازی درمیارم.

‫رئیس‌مون پیر سگه، ‫کور و کرم هست.

‫الان هم اصلاً صدامون رو نمی‌شنوه.

‫یعنی مثل هلن کلره دیگه....

‫- فقط بترکون. ‫- باشه.

‫- آره، آره، آره. ‫- بالا.

‫می‌خوای؟ آره پسر، تمومش کن.

‫جنده، موقع کار نمیری.

‫حالت خوبه؟

‫چندبار باید بهتون بگم که...

‫اینجا ماریجوانا نکشید؟

‫ولی ما به ماریجوانا معتادیم بیلی.

‫بیخیال پسر.

‫می‌خوایم استراحت کنیم. ده دقیقه پسر.

‫آنی!

‫- یعنی چی؟ ‫- اوه لعنتی.

‫داری چیکار می‌کنی؟ اون کار رو نکن.

‫- نه، برگرد. ‫- وای.

‫- نه، نه، نه، نه، نه، نه. ‫- برگرد.

‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- خیلی سرده.

‫- یعنی چی؟ ‫- داری چیکار می‌کنی؟

‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- برگرد.

‫میشه به اینستاگرامم سلام کنید؟

‫آنی.

‫هوم؟

‫خوشحالی؟

‫آره. خیلی خوشحالم.

‫خوشحالی؟

‫آره، همیشه خوشحالم.

‫نه، واقعاً، خط واقعاً خوبیه، ولی اول خانم‌ها.

‫اول خانم‌ها.

‫آره، آره، آره، این... میشه...

‫بچه‌ها،

‫بهترین کتامینی که تو عمرم امتحان کردم

‫تو وگاس بود!

‫وگاس. فکر فوق‌العاده‌ایه.

‫قراره بریم وگاس.

‫به وگاس خوش اومدید!

‫ما توی وگاسیم لعنتی!

‫خوش اومدید آقای زاخاروف.

‫اتاق‌تون تقریباً آماده‌ست.

‫نمی‌دونستیم قراره بیاید.

‫- و اتاق‌تون پر بود. ‫- آهان.

‫ولی تخلیه کردن،

‫نظافت هم به زودی تموم میشه.

‫یعنی چی پسر؟ داری باهام شوخی می‌کنی؟

‫یعنی من باید منتظر بمونم؟

‫یعنی الان باید منتظر بمونم داداش، آره؟

‫- آره؟ ‫- بهش بگو، بهش بگو، بهش بگو ایوان.

‫- آره، قاطی کن وانیا. ‫- زود باش، زود باش.

‫دارم باهات شوخی می‌کنم داداش.

‫همینجا منتظر می‌مونیم.

‫- خوب شد برگشتیم. ‫- خیلی خوبه.

‫بیاید بریم این کازینوی لعنتی رو بترکونیم.

‫خوش بگذره.

‫منتظر چی هستید؟

‫آره!

‫میشه یکی آهنگ بذاره؟

‫- میشه... تام، تام. ‫- آهنگ بذار!

‫من می‌ذارم.

‫این رو امتحان کن.

‫وانیا! من این رو می‌خوام!

‫- نه، نه، نه، نه، نه. ‫- اون مال منه!

‫- وانیا! ‫- از اتاقم برو بیرون!

‫اگه این اتاق رو بگیری، من خواهرت رو می‌گیرم.

‫من مادرت رو می‌گیرم.

‫اگه الان آماده‌ای، می‌تونیم...

‫- الان آماده‌ای؟ ‫- باشه، آره، حالا آماده‌ام.

‫می‌خوای...

‫بیا بریم بیست و یک بازی کنیم، قطعاً.

‫ما کل پول‌مون رو می‌ذاریم وسط.

‫- واقعاً؟ باشه. ‫- آره، بگو.

‫- کلش رو می‌ذاریم وسط. ‫- مادرجنده.

‫بیست و دو، کل پولش وسطه.

‫حالا هرچی. هرچی بچه‌ها.

‫- اون چقدر پوله؟ ‫- چی؟

‫ولی دوز دوبرابر بزن،

‫چون امشب قراره بیشتر بترکونیم.

‫باشه؟

‫ممنون.

‫تام، یه سیگار به من بده.

‫یه سیگار.

‫می‌دونی؟ لعنت بهت.

‫هر روز همین کار کیری رو می‌کنن.

‫واقعاً خوشحالم که اینجاییم،

‫- بعد... نمی‌دونم. ‫- ممنونم.

‫لعنتی. شما بهترینید بچه‌ها.

‫شما بهترینید لعنتی‌ها.

‫وانیا. وانیا.

‫وانیا. وانیا.

‫- وانیا، وایسا، وایسا، وایسا. ‫- چی شده؟

‫خب، می‌دونی، اگه یه کمی بیشتر طول بکشه،

‫اگه آروم‌تر پیش بری حسش بهتره.

‫یعنی چطوری؟

‫بیا. بذار من بکنم.

‫آهان.

‫اوهوم.

‫اوه، فکر کنم عاشقت شدم.

‫لعنتی.

‫امیدوارم این هفته بهت خوش گذشته باشه.

‫امیدوارم این هفته به تو خوش گذشته باشه.

‫اوه، گذشت.

‫می‌دونی، باید باز هم این کار رو بکنیم.

‫آره.

‫حتماً.

‫هوم، ولی...

‫من باید برگردم روسیه چون به پدرم قول دادم،

‫که توی شرکت کیریش کار می‌کنم.

‫اوه.

‫باشه، به خاطر همین ‫داشتی ریخت و پاش می‌کردی، هوم؟

‫نه، من همیشه همینطوری عشق و حال می‌کنم.

‫هوم.

‫عاشقشم.

‫خب، دلم برات تنگ میشه.

‫- چی؟ ‫- چی؟

‫به نظرت عجیب میاد؟

‫نه، نه.

‫بعد دلت واسه من تنگ میشه یا پولم جنده خانوم؟

‫یا پولت جنده خانوم درسته.

‫- معلومه. ‫- آره، دوستش دارم.

‫ولی اگه با یه آمریکایی ازدواج کنم،

‫مجبور نیستم برگردم روسیه.

‫- اوه، واقعاً؟ ‫- اوهوم.

‫باشه.

‫خب، با کی ازدواج می‌کنی؟

‫نمی‌دونم.

‫شاید کریستال.

‫یا دوستت لولو.

‫اون خیلی جذابه.

‫تو.

‫تو.

‫اینجا وگاسه.

‫اینجا وگاسه لعنتی.

‫مردم توی وگاس ازدواج نمی‌کنن؟

‫هوم... مسخره‌بازی درنیار.

‫مسخره‌بازی درنمیارم.

‫باشه.

‫باشه، برو.

‫- برو ازدواج کن. ‫- آره.

‫آره، بیا با هم ازدواج کنیم.

‫لعنتی. عوضی.

‫- چرا؟ ‫- نکن.

‫یعنی، با این محرف‌ها مسخرم نکن، باشه؟

‫- بس کن. ‫- کار جالبی نیست.

‫بس کن، بس کن، بس کن.

‫- آنی. ‫- بله؟

‫باهام ازدواج می‌کنی؟

‫- جداً؟ ‫- جداً.

‫اوهوم.

‫پس می‌خوای باهام ازدواج کنی وانیا؟

‫می‌خوای من خانوم کوچولوت بشم؟

‫آره؟

‫آره.

‫فقط به نظرم خیلی با هم بهمون خوش گذشت و...

‫لعنتی، اضطراب دارم. به روسی میگمش.

‫فکر می‌کنم حتی اگه پول نداشته باشم هم

‫می‌تونیم کلی خوش بگذرونیم.

‫من هم آمریکایی میشم،

‫اونوقت پدر و مادرم می‌تونن کیرم رو بخورن.

‫جدی میگی؟

‫جدی میگم.

‫بعد دوبار هم گفتمش.

‫سه قیراط نگین داشته باشه.

‫چهار یا پنج چطوره؟

‫یا شش؟

‫سوگند می‌خوری که تا آخر عمر...

‫عاشقش باشی، بهش احترام بذاری و قدردانش باشی؟

‫سوگند می‌خورم.

‫شما چطور آنورا،

‫می‌پذیری که این آقای خوشتیپی که جلوت وایساده،

‫بهترین دوستت، محافظ و شوهرت باشه؟

‫قول میدی که تا آخر عمر عاشقش باشی،

‫بهش احترام بذاری و قدردانش باشی؟

‫- بگو بله. ‫- معلومه که آره حاجی.

‫حالا با افتخار اعلام می‌کنم...

‫که شما زن و شوهر هستید.

‫می‌تونید سوگندهاتون رو ‫با یک بوسه مهر و موم کنید.

‫زنم!

‫- اون زنمه پسر. ‫- با هم ازدواج کردیم!

‫اون زنمه، کارش رو بلده.

‫زنمه پسر.

‫آره، پنج دقیقه پیش با هم ازدواج کردیم.

‫تو یه آمریکایی‌ای وانیا.

‫- لعنتی من آمریکایی‌ام! ‫- ما ازدواج کردیم لعنتی!

‫من آمریکایی‌ام جنده!

‫پس این قضیه واقعیت داره؟

‫آره، واقعیت داره.

‫- منظورت چیه؟ ‫- چون اگه اینطور باشه،

‫دیگه نباید بذارم مشتری‌های درشت بیان اینجا.

‫دارن بهترین دخترهام رو می‌دزدن.

‫بیا اینجا.

‫تو خیلی خوش شانسی.

‫خدایا، می‌دونم. ممنونم.

‫آره!

‫لاتاری بردی جنده.

‫آخی. خدایا.

‫داره گریه‌ات می‌گیره؟

‫بس کن. نکن...

‫واسه شام میای اینجا، درسته؟

‫می‌دونی، داشتم به ماه عسل‌مون فکر می‌کردم،

‫بعد به نظرم باید بریم دیزنی ورلد،

‫چون از وقتی که بچه بودم،

‫- آرزوم بوده برم اونجا. ‫- بس کن.

‫آره. اون لباس‌ها رو دیدی که...

‫مدل پرنسس دیزنی داره؟

‫- سیندرلا. ‫- آره لعنتی سیندرلا.

‫من رو خیلی خوب می‌شناسی عزیزم.

‫خداحافظ عزیزم. ‫به نفعته بهمون سر بزنی جنده.

‫معلومه که سر می‌زنم جنی.

‫- خداحافظ عزیزم. ‫- آهوت رو شکار کردی؟

‫انگار کردم، نکردم؟

‫من بودم دو هفته صبر می‌کردم جنده.

‫دیاموند. اوه عزیزم.

‫می‌دونی، واقعاً امیدوارم یه روزی ‫دلت خوش بشه.

‫- واقعاً امیدوارم... ‫- امیدوارم که...

‫یه جراح پلاستیک کیری پیدا کنی.

‫- چه گهی خوردی؟ ‫- باشه، آنی. آنی، بیخیال. باشه، آنی، آنی، بیخیال.

‫دوباره توی صورتم بگو جنده.

‫ببین چی میشه.

‫- تو یه جنده‌ی دوهزاری‌ای. ‫- همینجوری حسود بمون عزیزم.

‫حسود بمون عزیزم.

‫حسودی یه بیماریه.

‫یادت باشه دیاموند.

‫من میرم توی قصرم استراحت کنم.

‫می‌دونی، چیز خاصی نیست.

‫هی.

‫این غیر ممکنه!

‫اینا فقط شایعه‌ن.

‫من دو هفته پیش، پیشش بودم.

‫اون ازدواج نکرده.

‫با تمام احترام، گالینا استپانوفنا.

‫اینا فقط شایعه‌ن.

‫نه... اما الان دارم میرم اونجا.

‫گارنیک. گارنیک.

‫الان؟

‫- آره. ‫- الان؟

‫این رو بگیر. روسی رو بردار و برو اونجا.

‫الان چیکار کرده؟

‫بمیر، بمیر، بمیر.

‫آره.

‫زود باش.

‫یا جواب بده یا خاموشش کن.

‫- وانیا. ‫- هوم؟

‫تو بهشون... تو بهشون چی گفتی؟

‫واقعاً نمی‌خوام راجع بهشون حرف بزنم.

‫خب، بهشون گفتی، درسته؟

‫معلومه.

‫یعنی...

‫این خبر خوبیه، مگه نه؟

‫پدر مادرها معمولا می‌خوان ‫بچه‌هاشون ازدواج کنن.

‫آره،

‫اما پدر مادر من لاشی‌ان.

‫حالا هرچی.

‫در هر صورت،

‫وقتی که با هم آشنا می‌شیم...

‫می‌دونی...

‫امیدوارم از من خوششون بیاد.

‫راستی،

‫پدر مادر تو رو کی می‌بینیم؟

‫هوم.

‫خب، اگه می‌خوای به میامی بریم...

‫مامانم با شوهرش اونجا زندگی می‌کنه.

‫و می‌تونی هروقت بخوای خواهرم رو ببینی.

‫البته مطمئنم سعی می‌کنه تو رو از من بقاپه.

‫اون عاشق مردهای روسیه.

‫چیه؟ داری مسخرم می‌کنی؟

‫دارم سعی می‌کنم بازی کنم عوضی.

‫نه، روسیت حرف نداره! جدی میگم.

‫روز به روز داری بهتر میشی.

‫تقریبا مثل یه روسی صحبت می‌کنی.

‫اوه، باشه.

‫- تو یه دروغگویی. ‫- نه، نه، نه.

‫الان نه آنی. الان نه.

‫دارم بازی می‌کنم. وسط ماموریتم.

‫دسته رو بده به من.

‫باختم!

‫- باشه. ‫- باشه.

‫روزنامه مناقشات و حقایق

‫ازش با یه داف توی یه مسابقه ان‌بی‌ای

‫عکس منتشر کرده.

‫و دارن میگن که دختره یه فاحشه‌ست.

‫خنده‌دار نیست مرد.

‫نخند ببینم.

‫اگه حقیقت داشته باشه، ‫من و توروس بگا رفتیم.

‫خب، توروس بیشتر از من بگا میره، اما خب.

‫به نظر میاد خبر زرد باشه.

‫احتمالا.

‫اما گوش کن، اگه اوضاع قاتی پاتی شد،

‫با ایوان خشن رفتار نکن.

‫اصلا به ایوان دست نزن، ‫بذار من باهاش سر و کله بزنم.

‫فهمیدم. اما پس من رو برای چی می‌خوای؟

‫اگه رفقاش اونجا بودن

‫و قصد بازی کردن داشتن.

‫سلام. ایوان خونه‌ست؟

‫نمی‌دونم.

‫از وقتی رسیدم اینجا نرفته،

‫البته تازه شیفتم رو شروع کردم.

‫می‌دونی ازدواج کرده یا نه؟

‫ازدواج؟

‫اصلاً نمی‌دونم. تازه رسیدم اینجا.

‫باشه، در رو باز کن.

‫برو داخل و سمت راست پارک کن.

‫همونجا.

‫- منتظر مهمونی؟ ‫- اصلاً.

‫اوه.

‫هی، چی می‌خوای؟

‫ایوان، گارنیکم.

‫می‌دونم. چی می‌خوای؟

‫ایوان، لطفا در رو باز کن.

‫- سرم شلوغه. نه. ‫- باید حرف بزنیم.

‫چرا همیشه باید حرفم رو به تو تکرار کنم؟

‫سرم شلوغه، مهمون دارم.

‫ایوان، مهمه. ‫باید حرف بزنیم.

‫نه، حرفی نداریم. ‫گمشو از اینجا برو.

‫اون

‫میمون‌های پدرمن.

‫حرومزاده.

‫یعنی چی؟

‫شوخیت گرفته لعنتی؟

‫داری چه غلطی می‌کنی؟ فکر می‌کنی ‫می‌تونی همینطوری وارد خونه من بشی؟

‫وانیا، یعنی چی؟

‫یواش، وگرنه پام رو می‌شکنی.

‫به تخمم هم نیست.

‫وانیا، زنگ بزنم پلیس؟

‫مشکلی نیست، مشکلی نیست. ‫ایوان، پدرت ما رو فرستاده.

‫آره، پدرم شما رو فرستاده. ‫شوخیت گرفته؟

‫خب، ما رو نه. پدرت توروس رو فرستاد ‫و توروس هم ما رو فرستاد.

‫خب، توروس کجاست؟

‫سرش شلوغه.

‫ولی اگه حقیقت داشته باشه، ‫خیلی از دستت ناراحت میشه.

‫اگه چی حقیقت داشته باشه؟

‫این که تو با یه فاحشه

‫ازدواج کردی.

‫چی؟

‫اون خودشه؟

‫- تو باهاش ازدواج کردی؟ ‫- آره!

‫عقل کیریت رو از دست دادی؟

‫آره، ما ازدواج کردیم و زندگی‌مون هم عالیه!

‫عقد رسمی با امضا؟

‫آره. حالا گمشو از خونه من برو.

‫تو دردسر بزرگی افتادی برادر!

‫اگه پات رو برنداری، تو توی دردسر میفتی.

‫وانیا، چه خبر شده؟

‫همینجا صبر می‌کنیم، باید عقدنامه رو ببینم.

‫لعنتی. شوخی می‌کنی؟

‫داداش، هرچه زودتر بیاریش، ‫مام زودتر از اینجا می‌ریم.

‫پدر مادر من دیوانه‌ن!

‫باشه.

‫اگه پدر مادرم مدرک می‌خوان، ‫براشون مدرک میارم.

‫گواهی ازدواج‌تون کجاست؟

‫- ازدواج... ‫- گواهی ازدواج.

‫- گواهی، آره. ‫- اون...

‫توی میز دفتره. چرا؟

‫- باشه. ‫- باهات بیام؟

‫نه، نه، نه. همینجا بمون.

‫همینجا صبر کن.

‫سلام.

‫بیا. خودت ببین.

‫من ایگور هستم.

‫شما؟

‫آنی‌ام.

‫من زن وانیام.

‫تبریک میگم.

‫داری چیکار می‌کنی؟

‫ازم خواستن اگه عقدنامه‌ای ‫وجود داره ازش عکس بگیرم.

‫این دیوونگیه.

‫پدر مادرم همچین چیزی خواستن؟

‫توروس خواسته.

‫شوخیت گرفته لعنتی؟

‫نه.

‫اینجا چه خبر شده؟

‫اصلاً نمی‌دونم.

‫- تموم شد، برو، برو، برو... ‫- صبر کن.

‫صبر کن.

‫- همه چیز خوبه؟ ‫- آره، خوبه.

‫واقعاً؟ چه خبر شده؟

‫آره، وقتشه خداحافظی کنیم بچه‌ها.

‫من و زنم حریم خصوصی نیاز داریم.

‫خسته به نظر میای گارنیک، برو خونه.

‫باید صبر کنیم ببینیم توروس چی میگه.

‫من منتظرم تا تو و هیکل ارمنیت

‫از خونه من برین.

‫ببخشید.

‫واقعاً عذر می‌خوام.

‫خیلی عذر می‌خوام. ببخشید.

‫من منتظرم تا تو گمشی بری. خداحافظ داداش!

‫ایوان...

‫توروسه.

‫منتظر باشید.

‫منتظر باشید؟

‫پیام داده منتظر باشید پس منتظر می‌مونیم.

‫پس بیرون عمارت من منتظر باشید مادرجنده‌ها.

‫آره. ‫مشکل چیه؟

‫ظاهرا، درسته.

‫بله. ‫عقدنامه رو دیدم.

‫گالینا استپانوفنا، لطفا نگران نباشین.

‫ایوان، با نهایت احترام...

‫پدرت ما رو فرستاده.

‫توروس کیری شما رو فرستاده!

‫توروس واسه من کار می‌کنه! ‫من بهش پول میدم!

‫و یه قلچماق برداشتی آوردی تو خونه من.

‫قول میدم همه‌چی رو درست کنم.

‫گالینا استپانوفنا. ‫بله، گالینا اسپانوفنا.

‫کاری می‌کنم اخراج بشی! ‫به خاطر این کارت می‌میری!

‫دیوث!

‫باشه، ببین، ببین. ‫تو واسه خانواده‌ی ایوان کار می‌کنی.

‫پس به نظرم واسه اون کار می‌کنی، درسته؟

‫پس اگه داره بهت میگه بری بیرون،

‫باید گم شی بری بیرون.

‫گمشو بیرون. به حرف زنم گوش کن.

‫جدی میگم!

‫- داری باهام شوخی می‌کنی؟ ‫- همگی، خیلی عذر می‌خوام.

‫من باید برم.

‫یه مسئله‌ی فوری پیش اومده. عذر می‌خوام.

‫میگه باید اینجا بمونیم.

‫تکون بخور، تکون بخور...

‫تکون بخور. ممنون.

‫صبر کن.

‫توروسه.

‫سلام توروس.

‫من رو بذار روی اسپیکر.

‫که این جنده هم صدام رو بشنوه.

‫الان بهم گفت جنده؟

‫همین الانم روی اسپیکری.

‫اون یه رقاص اروتیکه. سلام توروس.

‫چیکار کردی ایوان؟

‫چیکار کردی؟

‫فقط دو هفته

‫بهت سر نمی‌زنم

‫و تو میری با یه فاحشه ازدواج می‌کنی!

‫ریدم توش!

‫من تن‌فروش نیستم مرتیکه کثافت.

‫آره، ارمنی کثافت.

‫مرتیکه ارمنی کثافت!

‫متوجهی که این کارت

‫چقدر شرم‌آوره؟

‫توروس.

‫مادرت داشت گریه می‌کرد، می‌شنوی؟

‫توروس.

‫مادرت هیچوقت توی عمرش گریه نکرده.

‫داشت پشت تلفن گریه می‌کرد.

‫- توروس! ‫- خجالت بکش!

‫- کون لقت! جنده! ‫- ایوان!

‫عوضی کونی.

‫تازه حدس بزن چی شده؟

‫حدس بزن چی شده پفیوز!

‫چی شده؟ غافلگیرم کن!

‫این بار کار خودت رو کردی.

‫چی؟

‫پدر مادرت تو راهن!

‫پدر مادرت تو راهن.

‫می‌شنوی؟

‫تو راه کجا؟

‫اینجا. کجا می‌خوای باشه؟ اینجا!

‫دارن میان عین بچه مدرسه‌ای‌ها ‫با در کونی ببرنت،

‫می‌شنوی؟

‫فردا سر ظهر می‌ریم دیدنشون.

‫وانیا، چه خبر شده؟

‫می‌خوان برت گردونن روسیه،

‫پس وسایلت رو جمع کن.

‫ایوان، یعنی چی؟ این یعنی چی؟

‫متوجه هستی؟

‫کارت تمومه. تموم شد.

‫وانیا، ما با هم ازدواج کردیم.

‫اونا مجبورن این مسئله رو بپذیرن.

‫- آره، می‌دونم! ‫- آره.

‫بپذیرن؟

‫خنده داره. حتماً، آره.

‫ایوان، با دقت به من گوش کن.

‫من ده دقیقه دیگه می‌رسم اونجا.

‫تو اون فاحشه‌ات با من میاین.

‫فاحشه؟

‫مادرت یه آدم...

‫- این یارو کیه دیگه؟ ‫- هی! من ده دقیقه دیگه...

‫میام اونجا، می‌شنوی؟

‫ده دقیقه دیگه، هردوتون باهام میاید...

‫می‌ریم ثبت اسناد.

‫این ازدواج رو ملغی می‌کنیم.

‫شنیدید چی میگم؟ این ازدواج ملغی میشه.

‫من هیچ قبرستونی نمیرم!

‫ما به خاطر این که ‫تو داری بهمون میگی طلاق نمی‌گیریم.

‫برو کون لقت!

‫کون لقت خودت. حالا خوب شد؟

‫کون لق من؟ کون لق من؟

‫کون لقت مادرجنده، مادر خراب!

‫خفه شو کس کش! خفه شو کس کش!

‫تو حتی نمی‌دونی من کی‌ام.

‫بس کن، بس کن، بس کن، بس کن. توروس، توروس...

‫گفتی پدر مادرم

‫تو راه آمریکان؟

‫بله، بله. کری؟

‫اونا یه ساعت دیگه از روسیه میرن.

‫فردا، ظهر، قراره بریم دیدن‌شون، می‌شنوی؟

‫- چه خبر شده؟ ‫- بیخیال.

‫- بیخیال. ‫- بیخیال، بیخیال، بیخیال.

‫واسه چی باید از خونه بریم؟

‫اونا نمی‌تونن همینطوری بیان اینجا.

‫ببخشید. از من فاصله بگیر لطفاً.

‫توروس ده دقیقه دیگه می‌رسه اینجا. ‫گارنیک، لطفاً دهن کیریت رو ببند.

‫- داریم کجا می‌ریم ایوان؟ ‫- ایوان، ایوان...

‫نمی‌دونم داریم کجا می‌ریم، ولی داریم می‌ریم.

‫داره کجا میره؟

‫واسه چی ما باید بریم و اونا بمونن؟

‫- ایوان... ‫- این اصلاً منطقی نیست.

‫ایوان، داری کجا میری؟

‫باید زنگ بزنیم پلیسی چیزی.

‫ده دقیقه دیگه، توروس می‌رسه اینجا...

‫- وانیا. ‫- گارنیک!

‫گفت داره میره؟

‫- ایوان! ما... ‫- بریم، بریم، بریم!

‫باشه! ولی من باید لباس بپوشم!

‫نه، نه. بیا منتظر توروس بمونیم. ‫لباس‌های کوفتیم طبقه‌ی بالان. لعنتی!

‫گارنیک، بگیرش. ‫گارنیک، نذار بره.

‫یعنی چی... ‫توروس ده دقیقه دیگه می‌رسه.

‫- وانیا، صبر کن. یه لحظه صبر کن لعنتی. ‫- وایسا، وایسا.

‫داری کجا میری؟ نه وقت نداریم.

‫من باید لباس بپوشم ایوان.

‫- من شلوار پام نیست. ‫- خدایا.

‫باشه، خداحافظ.

‫- گفت خداحافظ؟ ‫- یعنی چی؟

‫- داری باهام شوخی می‌کنی؟ ‫- گفت خداحافظ؟

‫اینجا نگهش دار.

‫- ایوان! ‫- خدایا!

‫- گارنیک! ‫- ایوان، یعنی چی؟

‫وای.

‫از سر راهم برو کنار.

‫ایوان!

‫از سر راهم برو کنار مادرجنده.

‫- ولی تو... ‫- به من دست نزن لعنتی!

‫نه. نه، نه، نه.

‫وایستا!

‫ایوان! ایوان!

‫- به من دست نزن لعنتی! ‫- آروم باش. آروم باش.

‫- چیزی نیست. ‫- آروم باش لعنتی.

‫چه اتفاقی داره میفته.

‫یه نفر لطفاً باهام حرف بزنه.

‫- بهم دست نزن مادرجنده. ‫- نه، فقط...

‫تو مشکلت چیه لعنتی؟

‫- آروم باش. وای. ‫- مادرجنده.

‫همه چیز خوبه؟

‫چی؟

‫تاثیرگذار بود.

‫- باشه... ‫- برو عقب کثافت!

‫نه، نه. چی؟ نه، نه، نه، نه، نه!

‫بذارش زمین. این کار درستی نیست.

‫- فقط بشین. ‫- جرئت داری بیا جلو.

‫جرئت داری یه قدم بیا جلو.

‫نه، فقط... من... بهت دست نمی‌زنم.

‫نه، نه، نه، نه، نه، نه! نرو.

‫مشکلی نیست.

‫فقط بذارش کنار...

‫بس کن.

‫لطفاً بس کن.

‫لطفاً بس کن.

‫نه، نه. بس کن.

‫بس کن. لطفاً بس کن.

‫گارنیک، داری چیکار می‌کنی؟

‫داری می‌کشیش؟

‫- تمومش کن! ‫- لعنتی!

‫ایوان دوباره داره وحشی بازی درمیاره؟

‫صبر کن. چیزی نیست.

‫اگه تمومش نکنی...

‫می‌بندمت!

‫نمی‌ذارم من رو ببندی مادرجنده!

‫ولم کن کثافت!

‫تو دیوونه‌ای لعنتی.

‫هی. هی!

‫کمکم کن! داره بهم حمله می‌کنه.

‫داری باهاش چه غلطی می‌کنی داداش؟

‫ولم کن کثافت! یه نفر کمک کنه!

‫ازم جداش کنید! ‫منظورت چیه؟ گفتی اینجا نگهش دارم،

‫منم دارم اینجا نگهش می‌دارم.

‫آره، ولی چرا

‫داری می‌بندیش؟

‫چون کسخل بازی درآورد

‫و شروع کرد اینور اونور پریدن.

‫کمکم کن! ‫چیکار می‌تونستم بکنم؟

‫واسه چی همینطوری اونجا وایسادی؟ ‫ایگور، داری چه غلطی می‌کنی رفیق؟

‫شمعدون پرت کرد سمتم.

‫بیا پاهاش رو ببندیم.

‫نه، نه، نه، نه! لطفا، لطفاً، لطفاً نکن.

‫پاهاش رو نمی‌بندیم، ولش کن بره!

‫بذار برم کثافت عوضی.

‫مرتیکه‌ی کثافت.

‫فرار می‌کنه داداش. قول میدم.

‫کجا فرار می‌کنه؟

‫دوتا مرد گنده اینجاییم. ‫عقلت رو از دست دادی؟

‫باشه.

‫- دیوونه‌ی مادرجنده! ‫- هی.

‫بهتره ازم فاصله بگیری!

‫وایسا، وایسا، گوش کن. تو جایی نمیری.

‫برگرد. لطفاً بیا...

‫فرار می‌کنه!

‫جدی؟

‫هی، بس کن.

‫برو بیارش!

‫ازم فاصله بگیر لعنتی!

‫بذارم زمین مادرجنده!

‫کیرم دهنت!

‫- چه وضعشه؟! ‫- داره گاز می‌گیره.

‫کونی!

‫بیا پاهاش رو ببند.

‫چی؟ چطوری؟

‫مادرجنده! دیوث!

‫یعنی چی چطوری؟

‫مادرجنده‌ی عوضی. کسکش! ‫یه طوری ببند دیگه!

‫با چی آخه؟

‫هرچی!

‫نه، نه. نکن، نکن. ‫اون سیمه!

‫نه، نه، نکن. من...

‫من حتی نمی‌دونم اینجا چه خبره.

‫من هیچ کاری نکردم. من رو نبند.

‫من فرار نمی‌کنم. قول میدم.

‫من آرومم. من هیچ کاری نمی‌کنم.

‫من جایی فرار نمی‌کنم. ‫چی؟

‫لازم نیست من رو ببندید.

‫شوخیت گرفته؟ ببندش! ‫نه، مادرجنده. ‫نیازی نیست ببندیم.

‫- آروم باش. گوش کن. گوش کن. ‫- آرومم. آرومم.

‫پدر ایوان می‌خواد این ازدواج فسخ بشه.

‫تو اینجا می‌مونی و فسخش می‌کنی.

‫شنیدی رییسم چی گفت.

‫کیر تو کون رییست.

‫به خدا قسم!

‫گارنیک، کسخل خرفت!

‫کیر توش.

‫فقط می‌خوام بدونی چه خبره.

‫یه کسکشی به من بگه چه خبره.

‫فرار نمی‌کنم. ولم کن.

‫لعنتی، شکست.

‫فکر کنم دماغم رو شکوند.

‫آره. خوشحالم دماغ کیریت رو شکوندم!

‫زنیکه جنده، ‫دماغم رو شکوندی!

‫آره، دفعه بعد می‌زنم توی تخمای کیریت!

‫خدا، ولم کن! ‫نگهش دار.

‫گارنیک، احمق خرفت، باهام حرف بزن!

‫من رو باز کن، مادرجنده!

‫الو؟ گارنیک؟

‫یه دقیقه پشت خط بمون توروس. پشت خط بمون.

‫مرتیکه عن.

‫پشت خط بمونم؟

‫روانی کیری. ‫من رو بازم کن. ‫بیخیال رفیق، پشت خط بمون! ‫لعنتی.

‫دعوا نمی‌کنم.

‫گارنیک، به خدا اگه بگایی بالا آورده باشی...

‫گارنیک! مادرجنده... ‫بازم کن.

‫دعوا نمی‌کنم.

‫فرار نمی‌کنم. ‫فقط بازم کن کیری.

‫نه.

‫ولش نکن.

‫قسم می‌خورم...

‫اوه، مادرت رو میگام.

‫میری زندان.

‫یخ کجاست؟

‫بی‌صبرانه منتظرم ‫ایوان ببینه باهام چیکار کردی.

‫پولدارها یخ ندارن؟

‫ایوان تازه از خونه رفت.

‫اون نرفت.

‫رفته کمک بیاره.

‫فکر نمی‌کنم.

‫گارنیک!

‫عوضی کونی.

‫آره، شرط می‌بندم خوشت میاد، هان؟

‫آره، از این خوشت میاد مریض روانی؟

‫شرط می‌بندم داری ارضا میشی.

‫روانی کسکش.

‫تور، کجایی؟

‫رسیدم، کیر خر تو کونت.

‫دروازه رو باز کن.

‫بله قربان، اما ایوان تازه...

‫دروازه کیری رو باز کن!

‫دعوا نمی‌کنم. ولم کن.

‫نه.

‫تو جایی نمیری.

‫تحت هیچ شرایطی ولش نکن.

‫شما دوتا بخاطر این کار می‌میرین!

‫من زن ایوانم کسکش‌ها!

‫وانیا؟

‫اوه، تو اون لاشی ارمنی هستی ‫که باهاش حرف می‌زدم؟

‫اینجا چه خبره؟

‫این رییس بزرگ کیری‌تونه؟

‫- اینجا چه اتفاقی افتاده؟ ‫- اون زنیکه اتفاق افتاده.

‫هی آقا.

‫میشه به این یارو بگی که من رو بازم کنه؟

‫- چی؟ ‫- آره، کار اونه.

‫- سلام. ‫- ایوان کجاست؟

‫ایوان فرار کرد.

‫- چرا هیچکس... ‫- فرار کرد؟

‫ببخشید قربان. سلام.

‫- جلوش رو نگرفتی؟ ‫- سعی کردم،

‫اما یخ زمین رو پوشونده بود.

‫- سعی کردم جلوش رو بگیرم. ‫- سلام!

‫- سعی کردی؟ ‫- سلام!

‫- یکی به من گوش کنه؟ ‫- سعی کردی؟ سعی نکن.

‫یارو رو بگیر. ‫منظورت چی سعی کردی؟

‫- منظورت چیه؟ من که... ‫- پس اون رفته؟

‫من اجازه ندارم به اون مادرجنده دست بزنم.

‫- ببخشید! سلام! ‫- خفه خون بگیر!

‫نه، توی لاشی بذار من برم.

‫به این لاشو بگو من رو ول کنه.

‫چیکار می‌کردی؟ ‫چرا گذاشتی بره؟

‫رییس تویی؟ ‫رییس کیری تویی؟

‫چی؟ اون به من گفت به پسره دست نزنم ‫به این کونی بگو ولم کنه.

‫منم درگیر دختره بودم.

‫کسکش... با توام.

‫مادرجنده‌های کسکش.

‫- لطفا پیام خود را بگذارید... ‫- جواب نمیده.

‫جواب نمیده.

‫هی، کله کیری.

‫معلومه جواب نمیده.

‫میشه به این مادرجنده بگی من رو ول کنه؟

‫چرا روت نشسته؟ ‫اینجا چه خبره؟

‫نمی‌دونم چه خبره.

‫میشه بهش بگی من رو باز کنه؟

‫- چرا روت نشسته؟ ‫- نگهش داشتم.

‫بذارش زمین لطفا.

‫- نه، نذار. ‫- آره، بذارم زمین.

‫نه، نذار.

‫لطفا بهش بگو من رو بذاره زمین.

‫بذارش زمین.

‫- چرا اونطوری نگهش داشتی؟ ‫- آخ.

‫- نه، نه، نه. مراقب باش داداش. ‫- لعنتی. لعنتی!

‫- مراقب باش. ‫- چرا...

‫هی، میشه بهش بگی بازم کنه؟

‫چرا تو... چرا... ‫چرا دستاش رو بستی؟

‫- بازم کن. ‫- ببین.

‫چیه، از این دختر نحیف ترسیدین؟

‫میشه بهش بگی بازم کنه؟

‫اون یه حیوونه.

‫اون یه دختر نحیفه. پس اون...

‫- جفتتون رو ناکار کرده؟ ‫- مثل دخترهای نحیف دعوا نمی‌کنه.

‫- میرم گوشیم رو بیارم. ‫- میشه بازش کنی؟

‫اگه بازش کنی، ‫من میرم داداش.

‫مسخره بازی درنیار. ‫بازش کن.

‫- خجالت آوره. ‫- دوباره شروع می‌کنه به مشت پرت کردن.

‫نکن.

‫می‌تونم بازش کنم ولی چیزی که ‫می‌خوای رو گیر نمیاری چون غیر قابل کنترله.

‫- گور بابات. ‫- اون یه حیوونه داداش.

‫- بهم اعتماد کن. ‫- نه، اینا

‫- دروغ میگن. ‫- خیلی خب. به من گوش کن.

‫گوشیت کجاست؟ میشه لطفا گوشیت رو بدی؟

‫گوشیم تو اون یکی اتاقه.

‫اگه بازم کنی، میرم گوشیم رو میارم.

‫- لازمه بازم کنی. ‫- کجا؟

‫کدوم یکی اتاق؟ ‫اونجا؟ می‌تونی...

‫لطفا برو گوشیش رو بیار.

‫نه، خودم گوشیم رو میارم. ‫خودم گوشیم رو میارم

‫- و به وانیا زنگ می‌زنم. ‫- بازت می‌کنم.

‫- یه دقیقه صبر کن. ‫- نه! نه، این کار رو نکن!

‫فقط به گوشیت نیاز دارم ‫تا به ایوان زنگ بزنم.

‫می‌دونم... ‫خودم گوشیم رو میارم.

‫بهت گفتم برو گوشی کیری رو بیار!

‫بیاید یه ثانیه آروم باشیم.

‫- مراقب باش. ‫- یه ثانیه آروم باش.

‫- فقط آروم باش. ‫- آرومم.

‫- تکون هم نمی‌خورم. ‫- به من گوش کن.

‫خیلی خب، ببین، ما تو یه ‫موقعیت اورژانسی هستیم.

‫خیلی مهمه.

‫نیاز دارم باهام همکاری کنی. ‫بهت التماس می‌کنم.

‫افرادت اومدن اینجا.

‫ایوان رو از خونه فراری دادن.

‫من رو بستن. ‫بهم حمله کردن.

‫اون مادرجنده داشت من رو ‫مجبور می‌کرد رو پاش بشینم.

‫افرادت خل و چل و روانی‌ان.

‫واقعا متاسفم که اینطوری شده، باشه؟

‫واقعا متاسفم.

‫اما الان باید بهش زنگ بزنیم، باشه؟

‫بیا. لطفا کمکم کن.

‫شماره‌ش رو تو گوشیت داری؟

‫آره، به اسم «شوهر» ذخیره کردم.

‫خیلی خب. آره.

‫«شوهر».

‫برو که رفتیم.

‫لطفا پیغام خود را بگذارید...

‫میره رو پیغام‌گیر.

‫عجب شوهر فوق‌العاده‌ای داری.

‫اول قالت می‌ذاره، ‫الانم که جوابت رو نمیده.

‫ارواح عمه‌ت ازدواج واقعیه.

‫زده به چاک.

‫پفیوز کله کیری.

‫من نمی‌دونم چه‌جور...

‫،ماجرای بگایی خانوادگی‌ای در جریانه

‫اما من و ایوان ازدواج کردیم، باشه؟

‫این یه ازدواج واقعیه و من طلاق نمی‌گیرم.

‫این یه ازدواج واقعی نیست.

‫این یه ازدواج واقعیه.

‫خیلی خب، ما داریم فسخش می‌کنیم

‫و تو حق انتخاب نداری.

‫خب، من زنشم،

‫پس فکر کنم حق انتخاب دارم.

‫به هیچ‌وجه.

‫گوش کن چی دارم میگم.

‫شماها غیرقانونی ازدواج کردید،

‫این یه ازدواج صوری‌ـه،

‫- و هرچه سریعتر فسخش می‌کنیم. ‫- یه ازدواج صوری؟

‫نه، ما دوتا آدم عاقل و بالغ هستیم ‫که قانونی ازدواج کردیم،

‫و هیچ کاری هم نمی‌تونی ‫بابتش انجام بدی.

‫نه، اینم یکی دیگه از ‫رفتارهای بچگانه ایوان‌ـه!

‫- میشه بیخیالش بشی؟ ‫- نه، اینطور نیست.

‫- تو هیچی نمی‌دونی. ‫- عه، آره؟

‫کِی باهمدیگه آشنا شدید؟

‫- کِی اونو دیدی؟ ‫- کلوپ رقص.

‫دارم بهت میگم، تو اصلاً ‫این آدم رو نمی‌شناسی.

‫من می‌شناسمش.

‫دارم بهت میگم، ‫تو این آدم رو نمی‌شناسی.

‫- اوه، من شوهر خودم رو می‌شناسم. ‫- نه، نمی‌شناسی.

‫رفتار همیشگی ایوان‌ـه.

‫من داشتم با این کارهاش ‫سروکله می‌زدم از وقتی...

‫- شش سالش بوده. ‫- همون رفتار همیشگی.

‫و حالا والدینش قراره منو بکشند،

‫و خانواده‌ام دیگه با من ‫صحبت نخواهند کرد.

‫حروزاده جغله.

‫تازه غسل تعمیدم بخاطرش نصفه ول کردی.

‫- همون رو بگو. ‫- اوه خدای من.

‫من شوهرم رو دوست دارم، ‫و قصد دارم تا ابد باهاش بمونم.

‫نه، این کسشرها رو تحویل من نده.

‫این کسشرها رو تحویل من نده. ‫تو عاشقش نیستی.

‫تو اونو دوست نداری، ‫و اونم تو رو دوست نداره.

‫می‌فهمی؟ ‫اینا همش توهمات خودته.

‫مشتاق روزی هستم که ‫بچه‌های ایوان رو به دنیا بیارم.

‫راستش، فکر کنم الان حامله باشم.

‫امیدوارم که دروغ گفته باشی،

‫چون باید یه فکری برای اونم بکنیم.

‫- بهت قول میدم. ‫- محاله اجازه بدم.

‫- آره، حتماً انجامش می‌دیم. ‫- منم از همه‌تون می‌خوام

‫که دست منو باز کنید ‫و از خونه‌ام برید بیرون،

‫- وگرنه شکایت می‌کنم. ‫- خونه‌ی تو؟!

‫- آره، خونه‌ام. ‫- این خونه‌ی ایوان نیست.

‫اینجا خونه باباشه.

‫هرچیزی که ایوان داره، ‫متعلق به باباشه.

‫می‌فهمی؟ ‫ایوان هیچی نداره.

‫اون اتاق‌خوابی که ‫توش سکس می‌کنید؟

‫اتاق والدینشه.

‫می‌دونی اتاق ایوان کجاست؟

‫انتهای راهرو که عکس سفینه‌ها ‫روی دیوارشه.

‫می‌دونی چرا؟

‫- می‌دونی چرا؟ ‫- بگو دیگه.

‫تو که قراره بهم بگی، پس...

‫چون یه بچه‌ست. ‫دلیلش اینه.

‫یه بچه لعنتی.

‫تو متوجه نیستی... ‫با ازدواج کردن با یکی مثل تو،

‫آبروی خانواده‌اش رو برده.

‫اگه برای یک لحظه هم فکر می‌کنی ‫که به این ازدواج رضایت میدن،

‫سخت در اشتباهی.

‫اصلاً اگه بهم کمک نکنی ‫که این ماجرا رو درست کنم،

‫کاری می‌کنم که دستگیر بشی.

‫آره.

‫- می‌اندازمت زندان. ‫- زندان؟

‫آره.

‫- مضحک و خنده‌داره. ‫- بله.

‫- زندان برای چی؟ ‫- برای چی؟

‫- آره. ‫- بهت میگم برای چی.

‫- تجاوز به حریم خصوصی. ‫- «تجاوز به حریم خصوصی.»

‫کلاهبرداری و دروغگویی.

‫- سرقت. ‫- سرقت؟

‫- بله، سرقت. ‫- تعرض.

‫و من... راستش، تصویرش ‫اینجا خیلی خیلی واضحه.

‫یک فاحشه مکار با ایوان ‫ازدواج می‌کنه...

‫ایوان رو فریب میده ‫که باهاش ازدواج کنه،

‫که بتونه ثروت خانوادگیش رو بدزده.

‫- خودشه. ‫- صد درصد.

‫و مطمئنم که سابقه کیفری هم داری، پس...

‫راحت میشه انجامش داد.

‫آره. یک، دو، سه، ‫به زندان سلام کن.

‫- راحت. ‫- بله.

‫ایوان ازم خواستگاری کرد.

‫اون می‌خواست که ازدواج کنیم.

‫اون یه حلقه توی دستم کرد.

‫- این کوفتی رو می‌بینی؟ ‫- کدوم حلقه؟

‫اون یه حلقه چهار قیراط برام خرید.

‫این برات واقعی هست، مادرجنده؟

‫شرط می‌بندم تا حالا ‫از این چیزا ندیدی، مگه نه؟

‫اون حلقه رو از دستش دربیار.

‫نه. نه. ‫درش بیار. ‫این حلقه کوفتی منه ‫که ایوان بهم داد.

‫حلقه رو بهم بده.

‫من حلقه رو بهت نمیدم. ‫چرا؟

‫اون حلقه کیری رو دربیار! ‫بهم دست بزنی، جیغ می‌زنم، مادرجنده.

‫سمت من نیا.

‫اون حلقه رو از دستش بیرون بیار.

‫- مواظب باش. ‫- پاهاشو بگیر.

‫مراقب باش داداش!

‫این متعلق به اموال زاخاروف‌ـه.

‫- گاییدمت! گاییدمت! ‫- خفه‌شو. خفه‌شو.

‫تجاوز!

‫هی، هی، جیغ نزن.

‫هی، دا-داره چی میگه؟

‫- تجاوز! تجاوز! ‫- خفه‌شو. خفه‌خون بگیر.

‫داره میگه «تجاوز»؟ ‫داره میگه...

‫چی؟ چی؟ خفه‌شو!

‫گاز می‌گیره!

‫- آخ! ‫- بهش نزدیک نشو.

‫دهنش رو ببند! الان یکی به پلیس زنگ می‌زنه!

‫- چطوری؟ ‫- باید دهنش رو ببندی!

‫- چطوری؟ یه پارچه‌ای چیزی می‌خوام. ‫- مادرجنده!

‫خفه‌شو.

‫جیغ نزن.

‫خواهشاً جیغ نزن.

‫خواهش می‌کنم جیغ نزن!

‫اولین فرصت فردا صبح،

‫ما رو می‌بری پیش قاضی،

‫وگرنه خانواده دیگه با شرکت شما ‫فعالیت نخواهد کرد.

‫به همین راحتی.

‫نه، نه... «سعی می‌کنم» نداریم.

‫همه‌چیز درست میشه.

‫آره.

‫وقتشه این زنیکه رو به حرف بیاریم. بیا بریم.

‫حالا آرومی؟

‫دیگه جفتک نمی‌اندازی که؟

‫مراقب باش.

‫باور کن، می‌دونم.

‫می‌دونم داری به چی فکر می‌کنی.

‫فکر می‌کنی که این آشغال ‫بهت خیانت کرده.

‫خب، باید بهت بگم که ‫اون به منم خیانت کرده، باشه؟

‫منم همینطور.

‫می‌بینی؟

‫اون به همه ماها خیانت کرده.

‫چون یه بچه لوس‌ـه که ‫دلش نمی‌خواد بزرگ بشه.

‫به شدت لوس.

‫و حالا باید این گندی که زده رو...

‫باهمدیگه درستش کنیم.

‫متوجه هستی؟

‫ولی من بهت کمک می‌کنم.

‫باشه؟ من بهت کمک می‌کنم.

‫با چیزی که من دارم می‌بینم، ‫این یه ازدواج برای گرفتن کارت سبز بود.

‫پس ایوان هم هزینه مربوط به ‫یک ازدواج کارت سبزی رو بهت بدهکاره.

‫منصفانه هست.

‫پس وقتی فسخش کردیم،

‫مطمئن میشم که 10هزار دلار نقد ‫به دستت برسه.

‫همم؟

‫این رو می‌خوام بردارم، ‫ولی جیغ نزن، باشه؟

‫اگه جیغ بزنی، ‫دوباره برمی‌گرده سرجای قبلی.

‫می‌فهمی؟

«زیرنویس پارسی اختصاصی و‌بـسـایـت ا‌مـپـایـر‌بـسـت‌تـی‌و‌ی»

‫ده‌هزار دلار.

‫بیشتر از این گیرت نمیاد، عزیزم.

‫نظرت چیه؟

‫قبل از اینکه روی چیزی توافق کنم، ‫می‌خوام با ایوان صحبت کنم.

‫باشه. حتماً.

‫همه می‌خوایم با ایوان صحبت کنیم.

‫دنبال یه چیز مشترک هستیم.

‫باشه، پس بیایید ایوان رو ‫پیدا کنیم.

‫خیلی‌خب، ولی ببین.

‫منو ببین.

‫وقتی ایوان رو پیدا کردیم... ‫که حتماً می‌کنیم...

‫و این ازدواج رو فسخ کردیم، ‫که حتماً می‌کنیم...

‫با اون ده‌هزار دلارت میری

‫و دیگه هرگز سراغ ایوان نمیای.

‫شیرفهم شدی؟

‫قبوله.

‫بازش کن.

‫عقدنامه و پاسپورتشون پیشته؟

‫ببخشید، باید آماده بشم.

‫ می‌تونم کمی حریم شخصی ‫داشته باشم، لطفاً؟

‫آنورا میخیوا؟

‫آنی. فقط آنی.

‫نوشته آنورا.

‫می‌دونم، ولی آنی هستم.

‫- ممنون. ‫- باشه، سوار شو.

‫پس کار من تمومه؟

‫تا وقتی پیداش کنیم باهامون هستی. سوار شو.

‫وایسید، چرا... چرا اون ‫داره عقب می‌شینه؟

‫من کنار این مرتیکه روانی نمی‌شینم.

‫میشه من جلو بشینم؟ ‫تو خودت روانی هستی.

‫آره، برو جلو.

‫نمی‌خوام کنار تو بشینم.

‫من نمیام عقب پیش تو بشینم.

‫باورنکردنیه.

‫کلارا، بیا اینجا.

‫امروز خونه یکم به‌هم‌ریخته‌تر از همیشه‌ست.

‫واسه همین این رو بگیر. ‫سوالی هم نپرس.

‫پس میگی که ‫اون قراره اونجا باشه؟

‫من از هیچی خبر ندارم.

‫بهتره که باشه.

‫باشه، برو!

‫من باید برم بیمارستان...

‫نه، چیزی نیست. ‫نگران نباش.

‫نه، حالم خوب نیست، داداش.

‫حس میکنم انگاری ضربه‌مغزی‌ شدم.

‫- متاسفم بابت... ‫- برو!

‫برو! برو!

‫... اتفاقی که اونجا افتاد.

‫از کجا باید می‌دونستم... ‫نمی‌خوام نوچه‌ات باهام ‫حرف بزنه، باشه؟

‫راحتش بذار رفیق!

‫سر منم داره گیج میره، داداش.

‫حتی نمی‌دونی...

‫خفه‌شو، گارنیک!

‫اوه خدایا، با وضع رانندگی‌ات

‫حتماً قراره تصادف کنیم.

‫- هوس خودکشی کردی؟ ‫- خفه‌شو.

‫نزدیک بود به اون پیرزنه بزنی.

‫چی از رانندگی می‌دونی؟

‫- تو چی می‌دونی؟ ‫- خفه‌شو.

‫سر راه، جلوی خونه من نگه‌دار ‫یه چیزی بهش بدم

‫از وقتی سوار ماشین شدیم،

‫داری واسه یه خراش روی صورتت

‫که انقدر نق نزنه.

‫آه و ناله می‌کنی.

‫- چی بهش بدی؟ ‫- چیزی که نیاز داره.

‫بی‌خایه‌ترین آدمی هستی ‫که توی عمرم دیدم.

‫فقط همه‌ش رو با هم نرو بالا.

‫چه غلطا؟

‫خیلی‌خب، بیایید بریم. ‫مهم نیست.

‫- بریم. ‫- بریم.

‫یه‌ذره سریع‌تر.

‫زود باشید.

‫- سلام، کریستال. ‫- سلام، آنی.

‫هی، امروز وانیا رو دیدی؟

‫- نه، چرا؟ اتفاقی افتاده؟ ‫- نه؟

‫آم، نه، چیزی نشده.

‫میشه لطفاً از طرف من ‫بهش یه زنگ بزنی؟

‫باشه. چی شده؟

‫فقط می‌خوام که بهش زنگ بزنی.

‫میشه بهم لطف کنی ‫و بهش زنگ بزنی؟

‫- آم... ‫- زیاد سوال نپرس.

‫فقط تلفن رو بردار ‫و بهش زنگ بزن.

‫باشه. تام؟

‫- تام، آنی اینجاست... ‫- خانم؟

‫- سلام، تام. ‫- چه خبر، انی؟

‫امروز وانیا رو دیدی؟

‫نه، ندیدمش.

‫باشه، آم، اون زنگ نزده ‫یا مثلاً بهت پیام بده؟

‫نه، اصلاً هیچی.

‫باشه، میشه الان از طرف من ‫یه زنگ بهش بزنی؟

‫- وایسا، اینا کی هستند؟ ‫- دوست من، میشه...

‫- چیزی نیست. من فقط... ‫- میشه لطفاً به ایوان زنگ بزنی؟

‫- همه‌چیز خوبه؟ ‫- وایسا، چی‌شده؟

‫- همه‌چیز خوبه. ‫- چرا من به ایوان زنگ بزنم؟

‫فقط تلفن رو بردار ‫و بهش زنگ بزن.

‫من زنگ نمی‌زنم. ‫تو کی هستی؟

‫مهم نیست من کی‌ام. ‫فقط می‌خوام که بهش زنگ بزنی.

‫معلومه که مهمه. ‫من همینطوری گوشیم رو نمیدم

‫- که به ایوان زنگ بزنی. ‫- گوش کن.

‫ایوان حسابی توی دردسر افتاده. ‫باید پیداش کنیم.

‫هی، هی، یکی‌تون بهتره همین حالا ‫ایوان رو بیاره روی خط.

‫«بیاره... روی خط؟»

‫- «روی خط»؟ ‫- چی خنده‌داره؟

‫- اینا کی هستند؟ ‫- چی خنده‌داره، داداش؟

‫دارم بهت میگم که به ایوان زنگ بزن. ‫این چه مشکلی داره؟

‫زندگی رو برای خودت سخت نکن. ‫ببین، میام اون پشت

‫- و خار مادرتو... ‫- من زندگی رو

‫برات سخت می‌کنم، ‫مرتیکه مادرجنده.

‫- چرا؟ ‫- این فکر خوبی نیست.

‫- گمشید بیرون. ‫- این فکر خوبی نیست.

‫- گمشو بیرون. ‫- تام.

‫چه خبر رفیق؟

‫قلدر. می‌خوای با اون چی کنی؟

‫پاهات رو بشکنم، ‫اگه گم نشی بیرون.

‫- بهت گفتم که فکر بدی‌ـه. ‫- تام.

‫پس گوشی رو بردار ‫و بهش زنگ بزن.

‫- واو، واو، واو، واو، واو. ‫- تام.

‫بزن به چاک.

‫همه‌چیز رو درب و داغون کن.

‫- چی شد؟ ‫- کیر توش، کیر توش...

‫بهش بگو دست برداره! ‫چه غلطا؟

‫- اوه، نه. ‫- همین حالا به ایوان زنگ بزن!

‫- چه غلطا، داداش؟ ‫- باشه، باشه.

‫- کیر توش! ‫- دیوونه‌ست.

‫- اه، کیر توش. ‫- من بگا رفتم.

‫روی بلندگو بذارش.

‫بدجور بگا رفتم.

‫لطفاً پیغام خود را بگذارید...

‫- گوشی تو کجاست؟ ‫- وایسا، داداش.

‫فقط چیزی رو نشکون، باشه؟

‫- بهش زنگ بزن. ‫- چه غلطا؟

‫- روی بلندگو بذارش. ‫- بفرما. بفرما.

‫فقط چیزی رو نشکون، داداش.

‫اون قرار نیست گوشی رو جواب بده. ‫گوشی رو جواب نمیده.

‫- می‌دونم. می‌دونم. ‫- لطفاً پیغام خود را بگذارید...

‫اون جواب نمیده.

‫اون یکی دوستش کجاست؟

‫پیش الکسه؟

‫الکس الان سرکاره.

‫- نمی‌تونه پیش الکس باشه. ‫- کجا کار می‌کنه؟

‫رستوران تاتیانا.

‫- کیر توش. ‫- بریم.

‫نه. اوه، نه.

‫چی شده؟

‫- خدایا. ‫- کجا داری میری؟

‫- سمت ماشین. ‫- فقط پنج دقیقه پیاده راهه.

‫نه، نه، نه. ‫من پیاده نمیام.

‫- بیا با ماشین بریم. ‫- دارم از سرما یخ می‌زنم.

‫نه، من قرار نیست ‫دنبال جای پارک بگردم.

‫- بیا بریم. ‫- چرا با ماشین نریم؟

‫همینجاست. پیاده بیا.

‫یالا. حرکت کنید.

‫خیلی سرده رفیق. من رو نگاه کن.

‫داری از قصد این کار رو می‌کنی؟ ‫مرگت چیه داداش؟

‫خیلی بیشتر از پنج دقیقه ‫طول کشید.

‫هی.

‫میز برای چهار نفر؟

‫الکس اینجاست؟ الکس؟

‫الکس؟

‫اینجا کار می‌کنه.

‫- دستیار سرآشپز؟ ‫- آره.

‫- بریم. ‫- نه، صبر کنید. وایسید.

‫- شماها نمی‌تونید برید داخل. ‫- نه، اشکالی نداره. چیزی نیست.

‫می‌دونن دارن چیکار می‌کنن، آروم باش.

‫- اوه، خدای‌من، الکس. ‫- انی!

‫- وانیا رو دیدی؟ ‫- نه. چی شده؟

‫داریم دنبال وانیا می‌گردیم. ‫یه مسئله خانوادگی پیش اومده.

‫- ایوان رو دیدی؟ ‫- چه اتفاقی افتاده؟

‫- ایوان رو دیدی؟ ‫- نه.

‫چیزی نیست. چیزی نیست. ‫ممکنه اخراج بشم.

‫نگران نباش. ‫لازم نیست خودتو نگران کنی.

‫- میشه لطفاً بهش زنگ بزنی؟ ‫- من ندیدمش.

‫- زنگ بزنم؟ واقعاً؟ ‫- آره، فقط بهش زنگ بزن.

‫آره، لطفاً بهش زنگ بزن. ‫بهش زنگ بزن.

‫تو بازیگری؟ ‫تو رو جایی ندیده‌ام؟

‫- ها؟ ‫- نه، من بازیگر نیستم.

‫نه؟ ظاهر جذابی داری.

‫اهل کجایی؟

‫گوشی رو بده به من. ‫فقط یک لحظه.

‫هیچ‌جا نمی‌تونیم ‫وانیا رو پیدا کنیم.

‫امروز باهاش صحبت کردی؟

‫نه، ندیدمش.

‫احتمالاً توی خونه هست.

‫نه، خونه نیست. ‫تام و کریستال هم

‫اون رو ندیدن.

‫می‌تونم گوشی‌مو پس بگیرم؟

‫ممنون.

‫- عکس ایوان رو می‌خوام. ‫- باشه.

‫تو باید عکس شوهرت رو ‫توی گوشی داشته باشی.

‫نه، من گوشی‌مو بهت نمیدم.

‫فقط یه لحظه باهاش کار دارم.

‫- گوشی رو فقط... ‫- من... نه، و می‌دونی چرا؟

‫اگه دوباره بهم دست بزنی، ‫جیغ می‌زنم.

‫هیس، هیس. کافیه. کافیه.

‫از اینستاگرام استفاده کن.

‫من اینستاگرام ندارم. ‫من یه آدم بزرگسالم، داداش.

‫چی داری میگی؟

‫به‌خاطر شماها ممکنه ‫کارمو از دست بدم. لطفاً.

‫دارمش. بیا.

‫- بچه‌ها. ‫- اوه، باشه.

‫- انی، چ-چی شده؟ ‫- ما دنبال...

‫ما داریم دنبال وانیا می‌گردیم. ‫نمی‌دونیم که کجاست.

‫ولی این یارو بهش می‌خوره ‫که دیوونه باشه.

‫باشه، مرسی. کجا...

‫کجا داری میری؟

‫به‌نظرت پیش دشاـست؟

‫تنها در صورتی که رفته باهاما ‫پیش اون

‫و دوست‌پسر جدیدش.

‫یک ثانیه موسیقی رو قطع کن. ‫موسیقی رو قطع کن.

‫ببخشید، واقعا متاسفم.

‫ولی یه دقیقه به من توجه کنید.

‫دنبال یه بچه گمشده هستیم، یه بچه مریض.

‫عکسش رو بهتون نشون میدم.

‫اگه هرچی می‌دونین بگین ممنون میشم.

‫ما داریم پول می‌دیم، ‫اونوقت اون می‌خواد به اون توجه کنن؟

‫معذرت می‌خوام، ‫ولی این بچه خیلی مریضه.

‫لطفا اگه دیدینش بهمون بگین.

‫ندیدینش؟

‫- یه سیگار بهم بده. ‫- شوخیت گرفته؟

‫من دارم یخ می‌زنم، ‫اونوقت این یارو سیگار می‌خواد.

‫توروس، جدا...

‫اگه گردنت رو نپوشونی، ‫سرما می‌خوری.

‫چرا اینو آوردی؟

‫چرا اینو آوردی؟

‫چرا؟ که دوباره دهنم رو ‫باهاش ببندی؟

‫مادرجنده.

‫کیر توش. شال رو بده بهم.

‫نه! نه! نه!

‫به خدا قسم!

‫هی! هی! این ماشین منه!

‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه.

‫- نه، نه، نه. ‫- داداش، دیگه وصلش کردم.

‫- لطفاً. ‫- دیگه وصل شده.

‫باید ببرمش. ‫باید بره پارکینگ.

‫- ماشین منو نبر. ‫- این‌کارو نکن.

‫این ماشین منه.

‫هی، گوش کن. ‫هی! این تقصیر توئه!

‫وسط خیابون پارک کرده بودی، باشه؟

‫رفیق، من فقط داشتم پارک می‌کردم!

‫اینجا که علامتی نیست.

‫- بهت پول میدم. چقدر؟ ‫- گوش کن.

‫- صد، دویست، سیصد؟ بگو. ‫- ببین، برو پارکینگ،

‫- اونجا باهاشون صحبت کن. ‫- پول رو بگیر.

‫- باشه؟ برو اونجا... ‫- پول رو بگیر.

‫کون لقت، پس. کون لقت.

‫- منظورت چیه، کون لقم؟ ‫- کون لقت.

‫چی... ‫اصلاً به من چه.

‫- هی. ‫- از سر راهم برو کنار.

‫از ماشین پیاده شو!

‫خودت خواستی.

‫داداش، من تازه دو هفته‌ست ‫که اومدم سر این کار!

‫داری چی‌کار می‌کنی... ‫شوخیت گرفته؟

‫شوخیت گرفته؟

‫- اوه، خدای من. ‫- یا خدا!

‫شوخی...

‫همش تقصیر توئه. ‫همش تقصیر توئه.

‫- کون لقت! ‫- سوار ماشین بشید!

‫- سریع! سریع! ‫- مادرت به عزات بشینه.

‫پلاکت رو یادداشت کردم.

‫اگه سوار ماشین بشید، ‫همه‌تونو می‌گام.

‫نه، نه، نه، نه، نه!

‫داری چه غلطی می‌کنی؟

‫کون لقتون، روس‌ها!

‫خدایا. ‫تو دیوونه‌ای.

‫شماها دیوونه‌اید.

‫اگه تمام شب هم طول بکشه،

‫این تخم‌سگ رو پیدا می‌کنیم.

‫به جون مادرم قسم...

‫الان دقیقا چه غلطی کردی؟

‫زود باش، یه چیزی بهم بده. ‫یه چیزی که مفید باشه.

‫- یه... شماها کجا... ‫- نمی‌دونم.

‫- من نمی‌دونم. ‫- فکر کن. فکر کن. کجا؟

‫اون... بازی‌کردن. ‫اون بازی‌ها رو دوست داره.

‫شاید رفته یه شهربازی. ‫نمی‌دونم.

‫زود باشین. بیدار بمون رفیق.

‫رفقا، کسی امروز این پسر رو دیده؟

‫وانیا زاخاروف رو دیدین؟

‫رفقا، امروز این بچه رو دیدین؟

‫اوه! سالن بیلیارد.

‫سالن بیلیارد اونجاست.

‫یادته پنج سال پیش...

‫تو بهش یاد می‌دادی ‫که چطوری بیلیارد بازی کنه؟

‫ما درست همینجا، ‫بازی می‌کردیم.

‫- تو یادته؟ ‫- پنج سال پیش؟

‫یادمه.

‫بیا، بیا. ‫یک لحظه، دوست من.

‫به این عکس نگاه کن. ‫این یارو رو دیدی؟

‫ایوان، ایوان.

‫- اون وانیاست؟ ‫- آره.

‫امروز اونو دیدیش؟

‫- نه، امروز نه. ‫- نه.

‫ولی بهترین مهمونی‌ها رو ‫برگزار می‌کنه.

‫آره، آدم خیلی باحالیه.

‫انقدر از این زنیکه بدم میاد،

‫هروقت صورتش رو می‌بینم می‌خوام بالا بیارم.

‫لطفاً پیغام خود را بگذارید...

‫دوستان، این آقا رو دیدید؟

‫او-اون گم‌شده.

‫مطمئنی؟

‫بذار از اونا بپرسم.

‫- وایستا، وایستا. ‫- یه ثانیه بهم وقت بده.

‫دوستان، این آقا رو... ‫امروز دیدید؟

‫نه.

‫احتمالا گم نشده، ‫شاید دزدیده شده.

‫آره حتما، دزدیده شده... ‫حتما.

‫فکر کنید، فکر کنید.

‫و میشه به زنگ زدن بهش ‫ادامه بدی، لطفاً؟

‫چه مرگته؟

‫اوه، خدای‌من!

‫- شوخیت گرفته! ‫- یا خدا!

‫متوجه هستی که زنم

‫فردا باید سوار این ماشین بشه؟

‫متوجهی؟

‫چطوری از شر این بو ‫خلاص بشم؟ هان؟

‫بهتره برگردی به ایروان.

‫از شرت خلاص بشم.

‫می‌خوای بفرستیمون هوا؟

‫- مراقبم. ‫- سیکتیر!

‫گمشو برو اونور!

‫ایوان بیشتر از من برات مهمه.

‫شروع کن به تمیز کردن!

‫کی مهمتره؟ ‫ایوان یا داداش در حال مرگت؟

‫آره، من دوباره سوار نمیشم.

‫کیرم تو ایوان. کیرم دهن اون کون‌بچه.

‫هنوز بوی‌ بدی میاد.

‫تف توش، می‌دونم. ‫کیر توش!

‫باهمدیگه به چه کلوپ‌هایی رفتید؟

‫- نمی‌دونم. رفتیم... ‫- هان؟

‫نمی‌دونم. ‫جاهای زیادی رفتیم.

‫همه‌شونو بهم بگو.

‫هی، ایشون رو امروز دیدید؟

‫آره، بیرونش کردیم. ‫حالش خیلی خراب بود.

‫کِی؟

‫تقریباً 20 دقیقه پیش.

‫تازه از اینجا رفته.

‫این رو امروز دیدید؟

‫نه؟

‫درباره ایوان زاخاروف پرسیدین؟

‫- برام یه رسید 800دلاری گذاشت. ‫- الان کجاست؟

‫از کجا بدونم؟ ‫اما یکی باید پول من رو بده.

‫- باشه، خداحافظ. ‫- نه، وایسا. ولی اونو می‌شناسی.

‫ازش عذرخواهی کردم.

‫یه‌بار دیگه بهش زنگ بزن.

‫حتماً برات جبران می‌کنم.

‫حتماً جبران می‌کنم.

‫چه-چه‌کاری از دستم برمیاد؟

‫می‌خوای چی‌کار کنم؟

‫اون حالش خوبه.

‫به مامانش بگو همه‌چی مرتبه،

‫الان کنار من نشسته.

‫واقعاً از جنس موی راسوئه؟

‫دارم بهت میگم... دیگه نمی‌تونم حرف بزنم. ‫باید برم.

‫نه.

‫لطفا، التماست می‌کنم. لطفا تمومش کن. ‫اوه.

‫مثل موی راسوی واقعی به‌نظر میاد.

‫معلومه که می‌کنم. تو چرا...

‫آره، واقعیه، ‫ولی موی راسو نیست. ‫منم خجالت‌زده‌م.

‫مال سمور روسی‌ـه، باشه؟

‫- من پدرخونده اون بچه‌م. ‫- که ارزشش خیلی بیشتر از موی راسوئه.

‫معلومه که خجالت‌زده شدم.

‫نه، راجع به... ‫راجع به اون بچه حرف نزن.

‫دوستان، ایشون رو امروز دیدید؟

‫برو آخر صف.

‫فقط یه سوال دارم.

‫این بچه رو دیدی؟

‫آره، 30 دقیقه پیش اینجا بود.

‫خیلی مست بود، نذاشتم بره تو.

‫- می‌دونی کجا رفت؟ ‫- از کجا بدونم.

‫کارت شناسایی، لطفاً.

‫عجب پدرخونده بی‌خاصیتی هستی.

‫بجای اینکه از بچه مراقبت کنی، ‫همینطوری ولش کردی.

‫شوخیت گرفته؟

‫شاید سگ‌مست شده.

‫اگه خودت خیلی باکفایتی،

‫چرا گذاشتی بره؟

‫به سگ مست شدن چی میگین؟

‫آه، «خماری.»

‫آره. بهش میگن خماری.

‫تور، این چه ربطی به کفایت داره؟

‫کیرم تو این وضعیت. ‫من واسه این کارها نیومدم اینجا.

‫فقط می‌خوام برگردم به خونه‌مون تو ارمنستان. ‫این وضعیت کیریه.

‫حالم خیلی بده.

‫خیلی!

‫می‌دونی، منو خیلی بدتر از تو گاییده.

‫- عه، آره؟ ‫- صد درصد.

‫باور کن.

‫اگه تا حالا پیداش نکردیم، ‫قرار نیست پیداش کنیم.

‫نظر تو رو خواستم؟ ‫من نظر تو رو خواستم؟

‫همینطوری گفتم.

‫نظرت رو واسه خودت نگه دار.

‫از این به بعد کلا حرف نمی‌زنم.

‫شوهر میلیاردر انی

‫الان اومده اینجا، ‫و دنبال عشق ‌و حاله.

‫منم می‌خوام ازش پذیرایی کنم.

‫وانیا؟

‫وانیا.

‫می‌دونی، ناراحت‌کنندست.

‫مشخصه اون ازدواج ‫به بن‌بست خورده.

‫وانیا اینجاست؟

‫با اجازه!

‫- این آقا رو امروز دیدید؟ ‫- نه.

‫شما چطور، آقا؟

‫ایگور، بابت قرص‌ها ممنون

‫منم چیزی که خورد رو می‌خوام. ‫یکی از اونا رو می‌خوام.

‫شنیدی چی گفتم؟ ‫گفتم «یکی از اونا رو می‌خوام.»

‫نه.

‫نه؟

‫برای چی؟ چرا؟

‫چون من مواد نمی‌فروشم.

‫یه رعیت بدبخت که ‫توی محله برایت‌واتر زندگی می‌کنه

‫ولی توی کار مواد نیست؟

‫آره، صحیح.

‫اون خونه‌ی مادربزرگم ‫و داروهای اونه.

‫دیگه ندارم، رعیت هم نیستم.

‫آره، تو راست میگی.

‫یه کسکش کونی هستی.

‫هی، دوستان، ایشون رو امروز ندیدید؟

‫نه.

‫فاگوت-اس بچ یعنی چی؟

‫یعنی کسکش کونی.

‫آره، همین که این گفت.

‫- بزن به چاک! ‫- چرا بی‌ادبی می‌کنی.

‫- فقط دارم یه سوال می‌پرسم. ‫- به کیرم هم نیست.

‫اون‌وقت چرا من کسکش کونی‌ام؟

‫نمی‌دونم.

‫میگن آدم همینطوری متولد میشه.

‫می‌دونید چیه، من دیگه ‫از دست نسل شماها خسته شدم.

‫یه نگاهی به خودتون بکنید.

‫هیچ احترامی برای بزرگتر قائل نیستید.

‫هیچ احترامی به قانون، ‫اصلا هدفی ندارید.

‫تنها هدفتون اینه که

‫یه جفت کفش خفن بخرید. ‫فقط همین.

‫جدی میگم. بیخیال.

‫شماها چه مرگتونه؟ هان؟

‫چرا آخه به حرف من گوش نمی‌کنین؟

‫اخلاق کاری ندارید.

‫تنبل و احمقید.

‫نمی‌فهمم.

‫من از وقتی 16 سالم بوده، ‫داشتم کار می‌کردم.

‫مشکل شماها چیه؟

‫صبح تا شب توی تیک‌تاک ‫و اینستاگرام هستید.

‫خودشه.

‫اون توی مقر‌ـه.

‫چی؟

‫مقر لعنتی! ‫(اسم کلوپ رقص)

‫هی. سلام.

‫- آدرسش چیه؟ ‫- خیابان غربی شماره 38.

‫من عاشق اونجام.

‫منظورت بخش منهتن‌ـه؟

‫آره، توی منهتن‌ـه.

‫اوه، خدای‌من.

‫- زود باشید! ‫- اوه، من پول نقد می‌خوام.

‫- تورس! ‫- زود باش. 45 دقیقه راهه.

‫زیبا.

‫تو وانیا هستی، درسته؟

‫آره، خودمم.

‫آنورا. آنورا!

‫آنورا نه. انی هستم.

‫به دوستت بگو که به هر قیمتی ‫که شده، اونجا نگه دارتش.

‫حتی اگه مجبور بشن ‫دست و پاشو بگیرن.

‫واقعاً بگیرنش.

‫- بیشتر؟ بیشتر؟ ‫- بیشتر، بیشتر.

‫چون بهترین پوستی رو داری ‫که تا حالا لمس کردم.

‫- عاشقتم. عاشقتم. ‫- این‌رو چطوری...

‫به روسی میگی؟

‫سکته نکن،

‫ولی وانیا با دایمند رفتند ‫یه اتاق خصوصی طبقه بالا.

‫انی، اینا کی هستند؟

‫وانیا؟

‫کجاست... ‫توی یکی از این اتاق‌ها؟

‫آره.

‫اوه. شرمنده.

‫- معذرت. شرمنده، دیزی. ‫- سلام، انی.

‫وانیا؟ اه، کیر توش.

‫کارلا، دایمند رو ندیدی؟

‫فکر کنم توی اتاق میله هستش. ‫هی، چی شده...

‫- اتاق میله چیه؟ ‫- اتاق میله لعنتی.

‫- وانیا؟ ‫- چه غلطا؟

‫از روی شوهرم بیا پایین.

‫دیوونه شدی؟

‫آره، قراره حسابی ‫دیوونه بشم، جنده.

‫- بزن به چاک، جنده. ‫- بریم!

‫- اوه، تو می‌خوای بری؟ ‫- جنده کیری.

‫آره، بیا بخورش، جنده.

‫ما کل شب سگ‌دو زدیم و این کسکش ‫اینجا داره واسه خودش کیف و حال می‌کنه.

‫خوشحالم که اومدید.

‫کل شب دنبالت گشتیم! کل شب!

‫وانیا، داشتیم دنبالت می‌گشتیم.

‫بهت پیام دادم. ‫مرتب داشتم زنگ می‌زدم.

‫چرا جواب تماس‌های منو ندادی؟

‫ای حرومزاده لعنتی.

‫چرا منو تنها گذاشتی، وانیا؟

‫منم سعی کردم دنبالت فرار کنم.

‫این آدم‌ها، دست‌ منو بستند.

‫- حلقه‌ منو گرفتند. ‫- برای چی، داداش؟

‫اونا بهم تعرض کردند، وانیا.

‫خیلی‌خب، پاشو. بریم. ‫توی ماشین می‌تونی صحبت کنی.

‫- بلندشو. ‫- نه، من پیداش کردم،

‫پس باید باهاش صحبت کنم.

‫باشه، قرارمون همین بود.

‫وانیا، یک ساعت‌مون هنوز تموم نشده.

‫اوه، از اینجا بیرونش کنید!

‫تو از اتاق خصوصی‌ام ‫برو بیرون، جنده!

‫- وانیا، منو ببین. ‫- دارم می‌بینمت.

‫من برمی‌گردم، جنده.

‫کون لقت، دایمند.

‫این خیلی مهمه.

‫وانیا، منو ببین.

‫فقط بهم گوش کن، عزیزم.

‫این آدم‌ها، میخوان که ‫ما طلاق بگیریم، باشه؟

‫اسمش طلاق نیست.

‫- صد دفعه بهت گفتم. ‫- دخالت نکن. بذار من...

‫این فسخ ازدواجه. فسخ.

‫- آخ. ‫- وانیا، بهشون بگو

‫که ما طلاق نمی‌گیریم، باشه؟

‫بهشون بگو که این اشتباهه.

‫پدر مادرم اومدن؟ ‫عزیزم، این خیلی مهمه.

‫- گوش کن. ‫- نه، نه، نه. ما...

‫والدینت ساعت 12 از راه می‌رسند.

‫من کمک کردم پیداش کنیم، ‫پس بذار باهاش صحبت کنم.

‫هنوز باید بریم دادگاه! ‫وانیا، بهم نگاه کن، باشه؟

‫بیخیال اونا شو.

‫اون دیگه مهم نیست.

‫هیچی دیگه مهم نیست، باشه؟ ‫فقط...

‫می‌خوام که بهشون بگی...

‫وانیا، این خنده‌دار نیست.

‫می‌دونم. نیست.

‫وانیا، بهم نگاه کن، عزیزم.

‫- بیا متاهل بمونیم، باشه؟ ‫- آره.

‫تو اینا رو می‌شناسی؟ ‫آره، عاشقشونم. عاشقشونم.

‫خدایا، وانیا.

‫باید راجع بهش صحبت کنیم، باشه؟

‫این خیلی، خیلی مهمه، می‌فهمی؟

‫نمی‌خوام الان راجع بهش ‫صحبت کنم.

‫باشه، ولی فقط...

‫ببین چیزی‌که اون...

‫نه، نه، نه، وانیا، ‫الان وقت مست‌کردن نیست.

‫تو باید بهشون بگی... ‫آقایون، اون حسابی مسته.

‫الان نمیشه صحبت... نه.

‫صحبت ما تموم نشده.

‫- من می‌خواستم باهاش صحبت کنم. ‫- بیا بریم.

‫برو که رفتیم!

‫وانیا. وانیا.

‫وانیا، وانیا، ما باید هنوز ‫راجع بهش صحبت کنیم.

‫وانیا!

‫بهم دست نزن! ‫خدایا.

‫وانیا، ما... ‫ما باید صحبت کنیم.

‫اونا می‌خوان که ما ‫طلاق بگیریم. ما نمی‌تونیم...

‫دست نزن...

‫اینقدر به پر و بالم نپیچ.

‫جیمی، انی با سه نفر اینجاست ‫که سروصدا راه انداختند.

‫انی روسی؟

‫بهت گفته بودم.

‫گشمو نبینمت دیگه.

‫مگه نگفتم؟ دو هفته.

‫دقیقاً همین شد!

‫اشتباه کردی، جنده.

‫بچه‌ها، دعوا شده!

‫- واقعاً؟ ‫- پشمام!

‫خدایا، من دعوا دوست دارم!

‫پیشنهاد نمی‌کنم.

‫

‫گارنیک، یه کاری بکن!

‫هی، هی، هی. ‫تمومش کنید. تمومش کنید.

‫برید بیرون. ‫دعواتونو ببرید بیرون.

‫توی مقر خبری از دعوا نیست.

‫باشه، آروم باشید.

‫- واو. ‫- داداش، از اینجا برو.

‫از اینجا برید. ‫سوار شو.

‫برو عقب. ‫از اینجا برید.

‫تو بهم گفتی که ‫انی از دخترای خودمونه.

‫- برو. برو. ‫- سوار شو.

‫بالاخره پیدات کردیم! ‫پیدات کردیم!

‫باورم نمیشه مثل یه بچه ‫فرار کردی و رفتی.

‫ولی اشکالی نداره. ‫والدینت دارند میان.

‫رفتنی هستی. ‫بالاخره داری میری.

‫- داری میری. ‫- وانیا. وانیا.

‫می‌دونی الان چه اتفاقی ‫داره می‌افته؟

‫می‌دونی الان چه اتفاقی ‫داره می‌افته، وانیا؟

‫- اوهوم. ‫- به من نچسب.

‫اون حسابی مست و خماره. ‫اون...

‫وقتی حالش سرجا اومد، ‫باید باهاش صحبت کنم.

‫- اینطوری نمی‌تونم باهاش صحبت کنم. ‫- حرف زدن کافیه.

‫کافی نیست.

‫معلومه هر‌کاری که شماها ‫بگید رو انجام میده.

‫- داره از هوش میره. ‫- حرف زدن کافیه.

‫این بساط رو هم تا ‫سه‌ساعت دیگه جمعش می‌کنیم.

‫- نه، قرارمون این نبود. ‫- بله بود.

‫آروم‌تر برو. ‫الان مریض میشم.

‫ما انجامش می‌دیم.

‫تو هم پولت رو می‌گیری،

‫و میری پی زندگی‌ات... ‫همین.

‫قرارمون این بود.

‫کیر توش.

‫چی؟ می‌دونی، تو باید...

‫تو باید حسابی ازم متنفر باشی.

‫جدی میگم.

‫بعد از این‌همه کاری که برات کردم.

‫این همه.

‫چند دفعه نجاتت دادم؟

‫هان؟ چند دفعه؟

‫و این کاریه که باهام می‌کنی؟

‫می‌دونی، ناراحت شدم.

‫می‌دونی، این... ‫می‌دونی چقدر...

‫چقدر برام خجالت‌آوره؟

‫هان؟

‫اصلاً گوش میدی به ‫چیزی که دارم میگم؟

‫از هوش رفت.

‫حالا صبر می‌کنیم.

‫خیلی‌خب، اومد. هی.

‫بیدار شید. بیدار شید.

‫اومد. بریم.

‫وانیا.

‫بیدار شو برادر... بیا بیرون لطفا.

‫من می‌خوام توی ماشین بمونم.

‫وانیا، وانیا، ببین.

‫- جریمه نشو و نذار ماشین رو با چرثقیل ببرن. ‫- قبل از اینکه بری داخل، باید صحبت کنیم، باشه؟

‫وانیا؟

‫گوشیت رو روشن نگه دار. ‫وانیا، وانیا، ‫وقتی رفتی داخل،

‫هیچی نگو، باشه؟

‫وانیا.

‫وانیا، من درستش می‌کنم.

‫- درستش می‌کنم. ‫- چی؟

‫- باهاش حرف نزن. ‫- به تو هیچ ربطی نداره.

‫- بریم. ‫- سلام به همگی.

‫- حالتون چطوره، قربان؟ ‫- تورس.

‫بس کن، بس کن، بس کن.

‫اون حالش خوبه؟

‫به‌نظرت حالش خوبه؟

‫- اون خوبه. ‫- اون اصلاً حالش خوب نیست.

‫- به‌سختی ایستاده. ‫- خودت چطوری؟

‫خوبم، ممنون.

‫آم، قاضی لطف کرده

‫و ما رو توی اولویت قرار داده.

‫- خوبه. ‫- سلام، ایوان.

‫ایوان، میخل شارنوفم، وکیل پدرت.

‫من رو یادته؟

‫عمو مایکل رو یادت نیست؟

‫اون کمی خسته‌ست.

‫- اشکال نداره. ‫- که اینطور.

‫خسته؟

‫و ایشون...

‫خانم خوش‌شانس.

‫- باشه. و این کیه؟ ‫- بهش نیاز داریم.

‫این رو نگه داشتم.

‫باشه، نمی‌دونم یعنی چی،

‫و نمی‌خوام هم بدونم.

‫بیایید بریم. ‫کارت‌شناسایی‌ها آماده باشه.

‫باهاش حرف زدم

‫و واضحه که می‌خواد این طلاق اتفاق بیفته.

‫اما خبر داره که پسرش مسته؟

‫مست نیست، ‫تازه از خواب پاشده.

‫تورس، لطفاً. ‫بیخیال، مرد.

‫من نمی‌خوام مجوزم رو ‫به خاطر شماها...

‫تو می‌خوای به کار کردن برای ‫خانواده زاخاروف ادامه بدی یا نه؟

‫اوه.

‫آقای شارنوف.

‫- خودت‌رو خوش‌شانس بدون. ‫- جناب قاضی.

‫امروز روز شلوغی داریم، پس آم،

‫موضوع حیاتی‌تون چیه؟

‫جناب قاضی، می‌خوایم یه دادخواست

‫مبنی بر فسخ سریع وصلتی رو داشته باشیم

‫که به‌اجبار صورت گرفته.

‫ایوان زاخاروف و آنورا میخیوا...

‫اجبار و کیر خر.

‫- باشه. ‫- هی!

‫معذرت می‌خوام.

‫معذرت می‌خوام، جناب قاضی، ‫ولی کسشر محضه.

‫- کسشره. ‫- جناب قاضی، من...

‫- این آقایون سعی دارند که... ‫- ادامه نده.

‫نمی‌تونی... ‫نباید اینطوری صحبت کنی.

‫باشه. معذرت می‌خوام. ‫اونا سعی دارند که...

‫بهم دست نزن.

‫اون آقا که کت کرمی‌رنگ پوشیده کیه؟

‫حراست، لطفاً این آقا رو ‫از من دور کنید.

‫شما کی هستی، آقا؟ ‫آقای شارنوف، ایشون با شماست؟

‫- اونو از من دور کنید. ‫- بیا، بیا.

‫- بیا، بیا. ‫- نگهبان، ببرش...

‫جناب قاضی، پوزش می‌طلبم.

‫با تشکر از نگهبان. ‫ممنونم.

‫- خیلی‌خب، بنشینید. ‫- معذرت می‌خوام.

‫و ممنونم، جناب قاضی.

‫- سپاس‌گزارم. ‫- خواهش ‌می‌کنم

‫خواهش می‌کنم. ‫همین لحن رو حفظ کن.

‫- چشم. ‫- خواهش می‌کنم.

‫جناب قاضی، مشخصه که

‫همسرم الان حالش خوب نیست.

‫الان توی شرایطی نیست ‫که بتونه تصمیمی بگیره.

‫جناب قاضی، اعتراض دارم. ‫ایشون نباید صحبت کنه.

‫به حرفش گوش ندید، خواهشاً.

‫- کت کرمی، بشین سرجات. ‫- شکمم.

‫مشخصه که حالش خوب نیست، ‫جناب قاضی.

‫- چرا داره صحبت می‌کنه؟ ‫- جناب قاضی، عذر می‌خوام.

‫جناب قاضی، چیزی که سعی دارم بگم

‫اینه که... ‫ما قانونی ازدواج کردیم.

‫اعتراض، آقای قاضی، ‫اونا قانونی ازدواج نکردند،

‫- و ایشونم نباید صحبت کنه. ‫- جناب. جناب.

‫- من نباید صحبت کنم؟ ‫- مرد کرمی، بشین سرجات.

‫- عذر می‌خوام. ‫- جناب قاضی، من معذرت می‌خوام.

‫موکل من نمی‌دونه داره ‫چی میگه. معذرت می‌خوام.

‫و دارند ما رو مجبور می‌کنند ‫که فسخش کنیم...

‫- من مستم. ‫- آروم بشین یا برو بیرون.

‫ما توی لاس‌وگاس از نوادا

‫- در یک مکان مشروع ازدواج... ‫- لطفاً.

‫- ... به صورت قانونی ازدواج کردیم. ‫- خانم، لطفاً آروم‌تر.

‫- آروم‌تر صحبت کنید. ‫- واقعیه.

‫سند ازدواج داریم.

‫آقای شارنوف، کنترلش کن.

‫ما چیزی امضا نمی‌کنیم که...

‫اونا توی نوادا ازدواج کردند؟

‫خب، که چی؟

‫نمی‌تونیم اینجا فسخش کنیم.

‫- آقای شارنوف. ‫- چی؟

‫ممنون که گوش دادید، ‫جناب قاضی.

‫می‌تونیم درخواستش رو ثبت کنیم

‫آقای شارنوف.

‫ولی اگه می‌خوای همین الان فسخ بشه، ‫باید بریم اونجا.

‫- دفعه آخره. ‫- حالا متوجه هستید

‫- که گرفتار چه وضعی شدم؟ ‫- شوخیت گرفته؟

‫همگی، برید بیرون. ‫اینجا دیگه کاری نداریم.

‫شکمم درد می‌کنه.

‫- نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه ‫- بنشینید.

‫- بنشینید. ‫- نه، نه، نه.

‫نگهبان، از روی میز بلندش کن ‫تا بالا نیاورده.

‫- من... من... ‫- کیر توش!

‫- بیخیال. ‫- از روی میز بلندش کنید.

‫- ببریدش بیرون. ‫- کیر توش!

‫همه بیرون از دادگاه.

‫زود باشید.

‫صحن رو خالی کن، نگهبان.

‫- وقت رفتنه. ‫- بریم. بریم.

‫- بریم. ‫نگهبان، لطفاً صحن دادگاه رو خالی کن.

‫چرا رفتید وگاس؟ ‫چرا همین‌جا توی نیویورک نه؟

‫آقایون، لازم نیست اینقدر ‫جایی ببریدش.

‫چرا اینجا توی نیویورک نه؟ ‫میشه بهم توضیح بدی؟

‫توی لاس‌وگاس ازدواج کردیم

‫چون اونجا ازم خواستگاری کرد.

‫پس حالا می‌ریم والدینت رو ببینیم.

‫- وانیا. ‫- بهشون توضیح میدی

‫که بدون اجازه‌ام رفتی وگاس.

‫نه، ما هیچ‌جا نمی‌ریم.

‫- می‌فهمی؟ چون تقصیر من نبود. ‫- وانیا.

‫- تو هم همینطور. ‫- اوه، نه، من هیچ‌جا نمیام.

‫باید بهشون بگی که ‫بدون اجازه‌ام،

‫- بردیش وگاس. ‫- من نمی... نه، نه.

‫- نه، نه، نه. من... ‫- این تقصیر من نیست.

‫- نه، ما... ما... ‫- سوار ماشین شو.

‫- سوار ماشین شو. ‫- من سوار ماشین کوفتی نمیشم،

‫چون دیگه کاری باهاتون ندارم.

‫و حلقه‌ منو هم بده، مادرجنده. ‫جریمه شدی؟

‫- وانیا، تو مجبور نیستی که... ‫- چی شده؟

‫وانیا، از ماشین پیاده شو، باشه؟

‫مجبور نیستی به حرف این آدم‌ها ‫گوش بدی.

‫باشه؟ مجبور نیستی گوش بدی

‫چون یه بزرگسالی، وانیا.

‫یه کار بهت سپردم، اونوقت جریمه شدی؟ ‫تو یه بزرگسالی، باشه؟

‫احتمالا خوابم برده.

‫خوابت برده! ‫ولی بهت گفتم خوابت نبره!

‫- آره، ولی کارمون تموم شد؟ ‫- تو یه بزرگسالی.

‫تو یه بزرگسالی.

‫بیا بریم.

‫فقط باید با پدر مادرم حرف بزنم.

‫باشه.

‫باشه. خیلی‌خب.

‫ما با والدینت صحبت می‌کنیم، باشه؟

‫با والدینت صحبت می‌کنیم،

‫اونا هم چون دوستت دارند، ‫درک می‌کنند.

‫سوار شو.

‫چه اتفاقی افتاد؟

‫اتفاقی که افتاده اینه که ‫تو وگاس ازدواج کردن.

‫اونا دوستت دارند، ‫و درک می‌کنند، باشه؟

‫وانیا، باشه؟ باشه؟

‫- اونا درک می‌کنند، باشه؟ ‫- سوار ماشین شو.

‫سوار ماشین شو. ‫الان قراره چیکار کنیم؟

‫این یه کابوس تموم نشدنیه...

‫باشه، وانیا؟

‫باشه؟

‫سوار ماشین شو.

‫می‌خوام تا ده دقیقه دیگه ‫تمیز و مرتب باشه.

‫و تو، مواظب رفتارت باش.

‫یه بار،

‫این احمق و رفقاش، ‫تو کول-اید شنا کنن.

‫وانیا.

‫می‌دونی کول-اید چیه؟ ‫یه جور آبمیوه‌ست (پودری).

‫مست سگ بودن

‫و دو کیلو کول-اید رو

‫ریخته بودن تو استخر.

‫کل دم و دستگاه استخر رو بگا دادن.

‫هشتاد و هفت هزار دلار خسارت زدن.

‫سلام گالینا استپانوفنا.

‫اون کجاست؟

‫خیلی‌خب.

‫وقتشه.

‫نیکولای زاخاروف، پروازتون چطور بود؟

‫کیری بود.

‫خبرهای بدی دارم.

‫بگو.

‫- خوشحالتون نمی‌کنه. ‫- همین الانم خوشحال نیستم.

‫چیه؟

‫وانیا. وانیا.

‫چه مرگته؟ به من نگاه کن.

‫مستی؟

‫لعنتی...

‫گارنیک، اون مسته.

‫بله گالینا استپانوفنا،

‫هوشیار نیست، ‫ولی تقصیر ما نیست.

‫مامان، متوجهم، ‫همین الان هم شرمسارم.

‫- پس، شرمساری؟ ‫- آره.

‫پس شرمساری؟

‫آبروی خانواده‌مون رو تو کل کشور بردی.

‫گالینا زاخاروفا،

‫من آنورام.

‫از اینکه بالاخره می‌بینمتون خوشحالم.

‫زن ایوان و بخشی از خانواده زیبای شما بودن

‫واقعا باعث افتخار منه.

‫ایوان شوهرت نیست،

‫و تو هم جزوی از این خانواده نیستی.

‫لهجه روسی‌ مزخرفی هم داری.

‫- این مال کلکسیون جدیدته؟ ‫- آره، کلکسیون جدیده.

‫آم، خانم؟

‫خانم؟

‫بله؟

‫من و وانیا، عاشق همدیگه هستیم،

‫و می‌خوایم که شما هم ‫این رو قبول کنید.

‫وانیا عاشق تو نیست.

‫می‌فهمی؟

‫و ما هم قبول نمی‌کنیم، باشه؟

‫گالینا.

‫توروس می‌خواد یه چیزی بهت بگه.

‫لعنت.

‫همه‌تون احمقید.

‫وانیا، الان نباید سوار هواپیما بشیم.

‫تورس، راجع به آینده‌ات ‫توی شرکت صحبت خواهیم کرد.

‫وانیا، چرا به حرف والدینت گوش میدی؟

‫چه مشکلی داری؟

‫وانیا، همین الان باید صحبت کنیم، باشه؟

‫کولیا، اون گوشی رو قطع کن!

‫وانیا، باید صحبت کنیم.

‫نه، نه، نه، نه. ‫برگردید توی هواپیما.

‫می‌خوام باک هواپیما رو پر کنین ‫و ده دقیقه دیگه رو هوا باشیم.

‫وانیا، بهم نگاه کن. ‫وانیا.

‫وانیا، مرد باش و باهام حرف بزن!

‫نیازه اون پروانه شب هم با خودمون ببریم؟

‫بله، هر دو طرف باید حضور داشته باشن.

‫می‌خوای چی بگم؟

‫متوجه هستی که الان

‫مجبوریم سوار هواپیما بشیم ‫و بریم وگاس؟

‫می‌فهمی؟

‫متوجه هستی؟

‫پس قراره طلاق بگیریم؟ ‫تو...

‫معلومه! احمقی؟

‫ایوان، عجله کن!

‫یه لحظه.

‫و ممنونم ازت...

‫...که آخرین سفرم به آمریکا رو ‫مفرح و جذاب کردی.

‫همین؟ بهت خوش گذشت؟

‫آره.

‫بیا بریم.

‫دختره کجاست؟

‫نمی‌دونم، اونجا.

‫حالا سوار هواپیما شو.

‫نه.

‫نه، من سوار نمیشم.

‫تو سوار این هواپیما میشی، ‫و طلاق می‌گیری.

‫آره، حتماً طلاق می‌گیریم،

‫ولی اول، من وکیل می‌خوام.

‫بعدش از تو و ایوان شکایت می‌کنم،

‫و با نیمی از اموال میرم،

‫چون چیزی رو امضا نکرده بودم.

‫کافیه این‌کارو بکنی ‫تا همه‌چیزت رو از دست بدی.

‫هر پولی که داری...

‫هرچند شک دارم که زیاد باشه،

‫از دست میره.

‫خونه داری؟

‫ماشین داری؟

‫همه میرن.

‫زندگی تو، خانواده و دوستانت،

‫همه‌چیز نابود میشه.

‫می‌خوای الان درباره‌ش حرف بزنیم؟

‫- آره. ‫- چون من نمی‌خوام.

‫- یکم احترام بذار. ‫- خمارم.

‫اگه ما همسن تو بودیم و ‫هرچی که می‌خواستیم داشتیم...

‫گوش کن توله سگ.

‫هفته بعد،

‫میای سر کار.

‫آه.

‫فهمیدی، نکبت؟

‫من رو می‌خوای چیکار؟

‫شاید الان وقتش نباشه، ولی می‌خواستم بگم...

‫خیلی خوشحالم که بالاخره

‫می‌تونم با خانواده شگفت‌انگیزت وقت بگذرونم...

‫خیلی ممنون که به من و توروس اعتماد کردین...

‫تمومش کن، برو اونور، ‫دیوونه شدی؟

‫می‌خوام چندتا حرف خوب بهشون بزنم.

‫با یه مرد ازدواج می‌کردی بهتر بود.

‫با یه مرد ازدواج می‌کردم چی می‌شد؟ ‫فکر می‌کنی نمی‌تونستم؟

‫پس چجور آزادی‌ای دارم؟

‫اگه نمی‌تونم با یه مرد ازدواج کنم؟

‫- گالینا استپانوفنا، من... ‫- گوش کن!

‫ببخشید، ‫می‌خوام از این لحظه استفاده کنم

‫- تا تشکر کنم... ‫- دخالت نکن!

‫داریم بحث خانوادگی می‌کنیم.

‫پس فکر می‌کنی عادیه؟

‫هر اتفاقی که افتاده عادیه؟

‫چطوری از وگاس سر درآوردی؟

‫درک می‌کنم...

‫و بابت کاری که کردی، می‌بخشمت.

‫یه بلیت خریدم و رفتم وگاس! ‫چرا نمی‌تونم همچین کاری بکنم؟

‫- کی بهت اجازه داد؟ ‫- کی منعم کرد؟

‫عالیه.

‫میگی بهم آزادی دادین ‫بعد ازم می‌پرسی چرا رفتم وگاس. ‫سپاس‌گزارم که منو بخشیدی.

‫چرا نمی‌تونم پرواز کنم وگاس؟

‫چون اومدی اینجا درس بخونی.

‫نه که پارتی کنی، ‫مشروب بخوری و خمار بشی.

‫چرا به مصیبت تبدیلش می‌کنی؟

‫ازم چی می‌خوای؟ ‫می‌خوای معذرت‌خواهی کنم؟

‫فقط بکشم مامان!

‫مگه چیکار کردم؟ ‫فقط با یه اسکورت وقت گذروندم.

‫فقط یه هفته باهاش وقت گذروندم. ‫مشکلش چیه؟

‫چرا داری انقدر بزرگش می‌کنی؟

‫این بزرگترین مشکل خانواده ما نیست.

‫- بشین! ‫- قرار نیست

‫مشکل درست کنه.

‫من بهت شیر دادم!

‫خوشحالم که دارم ازت طلاق می‌گیرم.

‫آدم رقت‌انگیزی هستی.

‫جدی میگی؟

‫یه مادرجنده رقت‌انگیزی.

‫رقت‌انگیز بدبخت.

‫یه مادرجنده رقت‌انگیزی.

‫- جنده خودتی. ‫- دیدی؟

‫خیلی مادرت رو اذیت می‌کنی!

‫من بهت همه‌چیز دادم.

‫کولیا، لطفا دستت رو بده.

‫چندتا امضا می‌خوام.

‫اگه میشه اونو پس بدید...

‫راستش، اگه میشه همه رو بدید...

‫- میشه... ممنون. ‫- خیلی‌‌خب، سوال.

.‫- باشه. بله، حتماً ‫- این یعنی چی؟

‫لازم نیست نگرانش باشیم.

‫- اون برای قاضیه، پس... ‫- مطمئنی؟

‫آم... بله.

‫باشه، پس چندتا امضا اینجا می‌خوایم.

‫پس بفرمایید، ‫و این یکی هم برای...

‫بیا اینجا.

‫شرمنده، اسمت رو ممکنه اشتباه بخونم.

‫- امضا کن. ‫- خب، آنورا میخیوا،

‫امضای تو رو هم می‌خوام.

‫ممنون. اوه، اوه.

‫بفرما.

‫توی کادر قرمز.

‫امضا کن، لطفاً.

‫و بعد... اوه، شرمنده... ‫فقط یکی دیگه.

‫آم...

‫عالیه.

‫اوه. اوه، آم...

‫میشه کارت‌شناساییم رو بدید؟

‫بله.

‫خیلی‌خب، بریم. بریم.

‫ممکنه از حدم فراتر رفته باشم

‫ولی فکر می‌کنم درستش اینه ‫که ایوان معذرت‌خواهی کنه.

‫به اون توجه نکنین. ‫اون خسته‌ست.

‫تازه تو هواپیما با شکم خالی مشروب هم خورد.

‫کل شب بهمون کمک کرده.

‫گوش کن چی میگم...

‫پسر من از هچیکس معذرت‌خواهی نمی‌کنه. افتاد؟

‫البته.

‫چون پسرت بی‌خایه‌ست.

‫چی؟

‫چی؟ چی؟

‫چیه؟ ‫نشنیدی چی گفتم؟

‫گفتم چون پسرت

‫- بی‌خایه‌ست. ‫- کافیه.

‫بیا بریم.

‫و تو هم یک جنده‌ی چندش‌آوری.

‫پسرت اینقدر ازت متنفره که ‫با یه جنده ازدواج کرد تا عصبیت کنه.

‫کافیه.

‫آره.

‫آره، خانوادگی آشغالید.

‫اون شال منه؟

‫آره، می‌خوای...

‫بفرما.

‫برو شال خودتو بپوش، عزیزم.

‫کافیه. بریم.

‫اوه، من که دارم میرم.

‫- دارم میرم. می‌دونی چیه؟ ‫- باشه، بریم.

‫داری به چی می‌خندی؟

‫کت‌‌ـت رو هم بهت میدم.

‫کافیه. بریم.

‫ممنونم ازتون، خانم.

‫خواهش می‌کنم. آم...

‫خدانگهدار، آمریکا.

‫باشه.

‫اینم برای تو.

‫- کادو. ‫- شرمنده. اوه، خدایا.

‫نه، من نمی‌تونم.

‫خیلی ممنون... ‫وایسا، جدی گفتی؟

‫ببرشون به فرودگاه داخلی مک‌کارن.

‫ایگور تو رو می‌رسونه.

‫امشب رو می‌تونی توی خونه بمونی،

‫اما صبح باید از اونجا بری.

‫هر وقت هم بانک باز شد، ‫پولت‌رو بهت میده.

‫برو.

‫و ممنونم.

‫و نزدیکه که بسته شوند.

‫تا لحظاتی دیگر، تصاویر زنده ‫از جاده‌ها رو نشان می‌دهیم،

‫اما با مسئولینی که امروز صحبت کردیم،

‫اعلام کردند که آماده‌ی هرچیزی ‫از سوی مادر طبیعت هستند.

‫در حال حاضر،

‫هزاران نیروی مرد و زن

‫امشب شیفت اضافه کار می‌کنند.

‫اگر انباشته شود، ‫خیابان‌ها رو

‫از برف و یخ پاکسازی خواهیم کرد.

‫هر بزرگراه و مسیر دوچرخه‌ای در شهر.

‫از امشب، شیفت شبانه خواهیم داشت.

‫در لانگ‌آیلند، کامیون‌های حمل نمک...

‫تولدم مبارک.

‫هان؟

‫امروز تولدت بود؟

‫ژانویه ماه ملی اهدای خون‌ـه...

‫نه.

‫...به مردم توصیه می‌کنیم ‫که خون اهدا کنند.

‫بنابر نظر آنها، ماه‌های زمستان ‫زمان مناسبی هستند...

‫دیروز تولدم بود.

‫معاون ارشد رئیس‌جمهور

‫در مرکز خون نیویورک، ‫کلاریسا هیوارد...

‫دیروز تولدت بوده؟

‫سی‌سالم شد.

‫

‫پس به‌نظرم، تولدت مبارک.

‫ممنونم.

‫من آنورا رو دوست دارم.

‫منظورم اینه آنورا رو ‫بیشتر از انی دوست دارم.

‫باشه.

‫اینو کله‌کیری‌ای به اسم ایگور میگه.

‫ایگور لعنتی.

‫اسم کسشر.

‫نه، اسم خوبیه.

‫به معنی «جنگجو» هست.

‫جنگجو.

‫عه؟

‫ایگور یعنی «کسخل گوژپشت»، ‫مرتیکه روانی.

‫میشه لطفاً خفه‌شی؟

‫«اوکب.»

‫- «اوکب»؟ ‫- «اوکب.»

‫اوکی؟

‫اوکی، مادرجنده؟ ‫(یک لفظ فرانسوی برای نشان دادن موافقت با طرف مقابل)

‫می‌دونی، اول باید انگلیسیت رو تقویت کنی

‫قبل از اینکه بری سراغ فرانسوی.

‫باشه. اوکی.

‫آره.

‫و اسم تو بهتره؟

‫نه.

‫ولی معنیش چیه؟

‫توی آمریکا، به این چیزا ‫اهمیتی نمی‌دیم.

‫به اسم‌ها معنا نمی‌دیم.

‫اینجا بهش اهمیتی نمی‌دیم.

‫پس، معنیش میشه...

‫«میوه انار،»

‫«روشنایی.»

‫آره، من علاقه‌ای به ادامه بحث ‫ندارم، رفیق.

‫و «درخشان.»

‫خوبه که بخشی از این خانواده نیستی.

‫کسی ازت نظر خواست؟

‫- نه. ‫- نه. دقیقاً.

‫فقط خواستم ازت حمایت کنم.

‫حمایت کنی؟

‫رفیق، تو بهم تعرض کردی.

‫تو... حمایت؟

‫- تو... نه، تو... ‫- اوه، چی؟

‫نه.

‫من بهت تعرض نکردم.

‫تو نکردی... ‫به اون نمیگی تعرض؟

‫- نه؟ ‫- نه.

‫نه، درست میگی.

‫بهش میگن ضرب و جرح، ‫و همینطور آدم‌ربایی

‫و یک‌عالمه جنایت دیگه، مطمئنم.

‫کون لقت، رفیق.

‫اما بهت تعرض نکردم.

‫فقط سعی داشتم آرومت کنم، ‫تا به خودت آسیب نزنی.

‫تو منو چسبوندی به زمین.

‫دستم رو از پشت بستی.

‫تو... تو دهن منو بستی.

‫جای کبودی‌های

‫روی دست و پاهامو دیدی؟

‫تو بهم تعرض کردی، روانی.

‫اولاً، چون پوست حساسی داری.

‫نه، ندارم.

‫چون تو دیوونه روانی‌ای.

‫و دوماً، ‫چون خیلی دیوونه‌ای.

‫منظورم اینه «دیوونه هم هستی.»

‫ولی می‌تونم بگم خیلی دیوونه هم هستی.

‫خنده‌دار نیست.

‫اوکی.

‫«اوکب.»

‫ولی بگذریم، خطری بابت

‫آسیب یا جراحت تو رو تهدید نمی‌کرد، درسته؟

‫می‌دونی، اگه گارنیک اونجا نبود،

‫مطمئنم که بهم تجاوز می‌کردی.

‫تجاوز؟

‫شک نکن.

‫چرا... چرا باید بهت تجاوز کنم؟

‫چون نگاه تجاوز توی چشم‌هاته.

‫- نگاه تجاوز؟ ‫- نگاه تجاوز.

‫درست شنیدی.

‫توی مریض مادرجنده ‫حتماً بهم تجاوز می‌کردی.

‫باشه، آم، ولی من نمی‌خواستم ‫بهت تجاوز کنم.

‫عه، آره؟

‫چرا؟

‫چی؟

‫چرا؟

‫چی «چرا؟»

‫چرا بهم تجاوز نمی‌کردی؟

‫چون من...

‫متجاوز نیستم.

‫نه، چون یه کسکش کونی‌ای.

‫بیا.

‫شب بخیر.

‫مـــتـــرجـــمیـــــن ‫.:: صــادق هاشــمی و مهدی ابوئی ::.

‫هی.

‫به تورس نگو.

‫این ماشین خیلی بهت میاد.

‫ازش خوشت اومده؟

‫نه.

‫مال مادربزرگمه.

«امپایر بست تی‌وی کهکشانی از فیلم و سریال» .:::EmpireBestTV.Com:::. «در شبکه‌های اجتماعی» @EmpireBestTV

«امپایر بست تی‌وی، حرفه ای ترین اپلیکیشن دانلود و تماشای آنلاین فیلم و سریال» .::: EBTV.App :::.