Original subtitles

‫قوی‌تر از همیشه باشید ‫به امید ایرانی آزاد

‫ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫ @CinemDreaming

‫سلام.

‫سلام. آنی هستم.

‫نه؟ ‫منتظر کس دیگه‌ای هستین؟

‫خیلی‌خب. مطمئنین؟

‫خیلی‌خب.

‫سلام. سلام.

‫- چطورین؟ ‫- سلام.

‫- سلام. آنی هستم. ‫- خیلی خوش‌وقتم.

‫- خیلی خوش‌وقتم. ‫- آره.

‫- حالتون چطوره؟ ‫- خیلی خوبم.

‫- واقعا؟ ‫- ممنون. وای، چه قشنگه.

‫می‌تونین همون‌جا بشینین، خب؟

‫خیلی‌خب.

‫هنوز با خانواده‌ات در ارتباطی؟

‫- می‌دونن کارت اینه؟ ‫- اوهوم.

‫- واقعا؟ مشکلی ندارن؟ ‫- نه.

‫من هم بودم مشکلی نداشتم.

‫خانواده خودت می‌دونن اینجایی؟

‫- امیدوارم ندونن. ‫- واقعا؟

‫- سلام. آنی هستم. ‫- خوش‌وقتم آنی.

‫- خوش‌وقتم. ‫- ریکی هستم.

‫- ریکی؟ ‫- آره.

‫سلام. خوش‌وقتم.

‫من همین‌جا کنارت می‌شینم.

‫- ایول بابا. ‫- خیلی گرم و نرمه، مگه نه؟

‫اصلا شوخی نداره.

‫- آها. ‫- کلی زحمت داره، ولی به هر حال...

‫- واسه همین اومدم اینجا. ‫- زیاد زحمت می‌کشی؟

‫میام اینجا استراحت کنم، متوجهی؟

‫آره، خب، می‌تونیم بریم ‫تو اتاق خصوصی استراحت کنیم.

‫خیلی‌خب، شماره شش شانس میاره.

‫شماره شانس خودمه.

‫ممنون. وای.

‫ایول.

‫- آنی؟ ‫- چیه؟

‫رابرت که چند شب پیش اینجا بود،

‫ازت خواست براش برقصی؟

‫آره.

‫تو هم براش رقصیدی؟

‫آره.

‫خیلی‌خب.

‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.

‫زنیکه عوضی.

‫- ایول! ‫- یوهو!

‫خیلی عجیب و غریب بود.

‫خیلی زیاد.

‫- عین قاتلان زنجیره‌ای بود؟ ‫- آره، همه‌اش پـ...

‫آره، عین جفری دامر هندی می‌موند...

‫و مدام...

‫- پام رو این‌جوری... ‫- وای نه.

‫حلقه‌ای می‌مالید.

‫اون چیه؟ ‫پروانه است؟

‫- آره، پروانه است. ‫- خیلی باکلاسی.

‫می‌دونم.

‫من عین جنده‌های واقعی ‫علامت دلار زدم

‫نه، ولی این‌جوری جذبش می‌کنی.

‫گفت شبیه دختر ۱۸ ساله‌اش می‌مونم.

‫بعدش هم پنج رقص ازم خرید.

‫حالم به هم خورد.

‫خب، حداقل رقص‌ها رو خرید.

‫آره.

‫- می‌تونی بهم دست بزنی. عیبی نداره. ‫- واقعا؟

‫برات کمربند درست می‌کنم.

‫ایول، برام کمربند درست کن.

‫از جنس پوله؟

‫پول نقد نداری؟ ‫بیا بریم خودپرداز.

‫می‌خوای الان بریم خودپرداز؟

‫- خب، نباید زیاد خرج کنم. ‫- باشه، خیلی‌خب.

‫- بیا بریم دم خودپرداز. ‫- عالیه.

‫بیا بریم پول نقدت رو بگیریم.

‫بی‌شوخی، یه بار از مستراح اومد بیرون...

‫و خیر سرش زیپ شلوارش رو بالا نکشید.

‫آخه اگه نمی‌تونی بعد از شاش...

‫زیپ شلوارت رو بالا بکشی،

‫سر آهنگ بهت اعتماد نمی‌کنم.

‫ای بابا، چهل سالشه‌ها.

‫واقعا پیر محسوب می‌شه.

‫- نه، خودم می‌دونم. آخه... ‫- آنی.

‫یه بچه‌ای اومده و دنبال کسی می‌گرده ‫که روسی بلد باشه.

‫ببین جیمی، من و دخترها کلی حرف زدیم...

‫و اگه فامیلت برامون یه‌کم احترام قائل نشه،

‫دیگه انعاممون رو نمی‌دیم.

‫- خیلی‌خب. باهاش حرف می‌زنم. ‫- آره.

‫کی رو می‌گی؟ ‫دی‌جیه رو می‌گی؟

‫- خیلی‌خب، بی‌شوخی؟ ‫- خیلی بی‌شعوره.

‫من فهرست آهنگ‌هام رو ‫نشونش دادم،

‫ولی خیلی بی‌ادب بود و پسم زد.

‫خیلی اذیتم می‌کنین.

‫بریم. بجنب.

‫نه. نه، دارم غذام رو می‌خورم.

‫واسه همین ظرف غذا داری...

‫- که تازه بمونه. ‫- داره غذا می‌خوره.

‫خیلی ولخرجه.

‫- بیا دیگه. بریم. ‫- ای بابا. چه وضعشه.

‫زمان ارزشمنده عزیزم. ‫برو تو کارش.

‫بدون شلوار و هیچی.

‫بعدش یه‌کم...

‫- سلام بچه‌ها. ‫- بعدش... یه لحظه داداش.

‫بچه‌ها. بچه‌ها. سلام.

‫- ایشون آنی زیبای ماست. ‫- وای.

‫- سلام. ‫- امشب کل نیازهاتون رو...

‫- برآورده می‌کنه. ‫- آنی.

‫آنی، روسفیدم کن.

‫ایول. من... ایول.

‫خیلی خوشگلی.

‫اِم... من... ایوانم و...

‫ولی تو می‌تونی وانیا صدام کنی.

‫- وانیا. خیلی‌خب. ‫- آره.

‫خوش‌وقتم وانیا.

‫این هم بهترین دوستمه...

‫تام، بهترین دوست کثافتمه.

‫- سلام. آنی هستم. ‫- چطوری؟

‫بدک نیستی. اِم... خب... اِم...

‫شنیدم روسی حرف می‌زنی، درسته؟

‫هوم. نه، روسی حرف نمی‌زنم، ‫ولی روسی بلدم.

‫منظورت چیه؟

‫زبان روسی بلدم.

‫فقط ترجیح می‌دم حرف نزنم،

‫ولی تو راحت باش رو روسی حرف بزن.

‫من می‌فهمم.

‫اِم، خودم نمی‌فهمم.

‫این دیگه چه وضعشه؟

‫اِم...

‫- خیلی‌خب. ‫- باشه.

‫سلام ایوان.

‫من آنی هستم.

‫روسی حرف زدنم این‌جوریه.

‫هنوز هم می‌خوای روسی حرف بزنم؟

‫آره بابا!

‫نه، روسیم افتضاحه.

‫حتی بلد نیستم «ر» رو ‫درست تلفظ کنم.

‫نه، نه، بد صحبت نمی‌کنی، ‫جدی می‌گم.

‫روسیت بد نیست. ‫روسیت حرف نداره، حرف نداره.

‫- واقعا؟ خیلی‌خب. ‫- آره.

‫خب، خودم مخالفم، ولی ممنون.

‫خواهش. خب، از کجا روسی یاد گرفتی؟

‫مادربزرگم اصلا انگلیسی ‫یاد نگرفته بود، خلاصه...

‫عجب. آها.

‫- آها. ‫- ولی نمی‌خواد از من بگیم.

‫شما از روسیه اومدین؟

‫آره، من از روسیه اومدم، ‫ولی اون ساکن همین‌جاست.

‫آره.

‫هوم.

‫آها، یعنی اومدی تعطیلات یا...

‫هوم، آره، تعطیلات.

‫گمون کنم می‌شه گفت. آره.

‫ولی من خودم... اِم...

‫روسی حرف بزنم؟

‫- باشه؟ باشه. ‫- آره بابا. راحت باش.

‫باشه، آخه انگلیسیم خیلی افتضاحه.

‫- داغونه، آره. ‫- نه، نه، نه.

‫- انگلیسیت خیلی خوبه. ‫- باشه.

‫گمون کنم بهتر باشه به افتخار...

‫لهجه بد جفتمون ‫یه بطری...

‫بریم بالا.

‫باشه. احیانا دلت نمی‌خواد ‫بریم بخش وی‌آی‌پی؟

‫ایول، چه عالی. می‌خوام.

‫وای.

‫محل کارت خیلی خفنه.

‫آره، جای باحالیه.

‫اتاقی هم دارم می‌برمت خیلی قشنگه.

‫اوهوم.

‫- وای. هوم. ‫- بفرمایین تو.

‫[خروجی]

‫- هوم. ‫- واقعا خیلی خوبی.

‫حالا یکی دیگه. ایول.

‫ممنون.

‫کجا می‌ری؟

‫نه، من جایی نمی‌رم.

‫می‌شه به‌خاطر من رو دستت بشینی؟

‫- چی؟ ‫- رو دستت بشین.

‫- دستت رو بذار زیر پات. ‫- یعنی...

‫اوهوم.

‫اجازه این کار رو نداریم؛

‫ولی از تو خوشم میاد.

‫خدا یار و همراه آمریکا باشه.

‫به سلامتی کیر راست ‫و ثروت زیاد.

‫اِم...

‫بیرون کلوپ هم کار می‌کنی؟

‫گوشیت رو بده.

‫اِم...

‫[خروجی] ‫[خیابان برایتون]

‫مترجمان: «کیارش نعمت گرگانی و حامی مغیثی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@ و Timelordsubs@

‫سلام.

‫سلام. سلام. شیر خریدی؟

‫تو یخچال شیر می‌بینی؟

‫نه.

‫پس خیر سرم شیر نخریدم.

‫چه عالی.

‫ممنون.

‫سلام. با آقای زاخاروف کار دارم.

‫- ایوان؟ ‫- آره. اوهوم.

‫سلام. سلام. چطوری؟

‫- اِم... ‫- سلام.

‫بفرما تو. بفرمایین تو.

‫خب، به منزل نقلی من خوش اومدی.

‫اِم...

‫- بغل. ‫- وای، آره.

‫بغل.

‫می‌تونم کمکت کنم.

‫- هوم. ‫- وای. ممنون.

‫وای، خیلی خوشگل شدی.

‫- عالی شدی. ‫- آخی. ممنون.

‫چیزی می‌خوری؟

‫آره، آب می‌خورم.

‫- آب؟ مطمئنی؟ ‫- اوهوم.

‫می‌تونی هرچی دلت خواست بخوری.

‫ودکا، تکیلا، ویسکی، ‫ویسکی کولا.

‫احیانا کوکا کولا نمی‌خوری؟

‫نه، آب خوبه.

‫- آره، ممنون. ‫- آها.

‫هرطور راحتی آنی.

‫آب گازدار یا ساده؟

‫فرقی نمی‌کنه.

‫وای...

‫عجب.

‫بدک نیست.

‫«بدک» یعنی چی؟

‫ای بابا، سربه‌سرت می‌ذارم.

‫یعنی خونه‌ات خیلی قشنگه.

‫خونه‌ام بد نیست دختر.

‫گازداره.

‫ممنون.

‫اتاق‌خوابم طبقه بالاست. بریم.

‫خیلی‌خب.

‫وای، ببخشید. ‫منتظرت می‌مونم.

‫آها.

‫زودتر میام.

‫هنوز تختم رو مرتب نکردن.

‫تف به این زندگی. ‫مگه چقدر کار سختیه؟

‫ببخشید.

‫وای.

‫چه چشم‌انداز قشنگی.

‫چشم‌انداز خودم بهتره.

‫خیلی‌خب. ‫خب، دنبال چی هستی؟

‫اِم، سکس.

‫آره، می‌دونم.

‫یعنی چیز خاصی مد نظرته؟

‫آره، سکس خاص.

‫- سکس خاص. ‫- اوهوم.

‫خیلی‌خب.

‫یعنی تقریبا همه‌چی توش دخیل باشه؟

‫تقریبا همه‌چی توش...

‫آره! به نظرم خیلی خوب می‌شه!

‫نمی‌خوای لباس‌هات رو در بیاری؟

‫چرا.

‫وای. خیلی‌خب.

‫- می‌خوای این رو بذاری؟ ‫- هوم؟

‫یا می‌خوای من خودم برات بذارمش؟

‫- تندتر. ‫- اوهوم.

‫تندتر، تندتر.

‫- تندتر. تندتر. تندتر. ‫- اوهوم.

‫- بسه. بسه. بسه. ‫- باشه.

‫- می‌خوای بس کنم؟ ‫- بسه، بسه، بسه!

‫- گفتم بسـ... ‫- باشه.

‫آها. می‌خوای؟

‫اِم، چرا که نه؟

‫چرا که نه؟

‫ولی زیاد ازش نکش، خب؟

‫مواظب باش. آها.

‫این هم مال توئه.

‫انعامه.

‫- ممنون. ‫- خواهش.

‫خیلی لطف داری.

‫می‌خوام یه چیز دیگه هم بگم.

‫چیه؟

‫واقعا حرف نداشت.

‫عه، عه، عه.

‫من عـ...

‫من عاشق این‌هام. ‫می‌شناسیشون؟

‫نه.

‫وای. حتما می‌شناسیشون.

‫خب، تو چند سالته؟

‫بیست و یک.

‫تو چند سالته؟

‫هوم، از تو بزرگ‌ترم.

‫چند سالته؟ بیست و پنج؟

‫نه، بیست و سه ساله‌ام.

‫وای.

‫رفتارت عین ۲۵ ساله‌هاست.

‫خیلی‌خب.

‫بامزه‌ای.

‫آره، می‌دونم.

‫خب، بامزه؟ چرا؟

‫چه بدونم.

‫صرفا... خودت...

‫بامزه‌ای دیگه. اِم...

‫بامزه باحاله، مگه نه؟

‫- آره، معلومه. ‫- آره.

‫بامزه خیلی باحاله.

‫اگه عیبی نداره، ‫می‌شه بپرسم...

‫کارت چیه که این همه ثروت داری؟

‫به نظر خودت کارم چیه؟

‫خب، به نظر خودت ‫به نظرم کارت چیه؟

‫وای، امان از دست انگلیسی.

‫هوم. خیلی‌خب. می‌تونم بگم،

‫ولی واقعا... ‫راز خیلی مهمیه.

‫خیلی‌خب.

‫من یه قاچاقچی مواد کله‌گنده‌ام.

‫عه، واقعا؟

‫چرا اعتماد می‌کنی...؟

‫نه.

‫ولی یه قاچاقچی سلاح کله‌گنده‌ام.

‫هوم. خیلی‌خب.

‫اذیت نکن دیگه.

‫وای خدایا.

‫وایستا ببینم، یعنی مثلا ‫برنامه‌ای چیزی ساختی؟

‫- یعنی... ‫- آره. آره. ساختم.

‫واقعا ایده‌های خفنی واسه برنامه دارم...

‫نه، ولی نه، نه. من... من.

‫خیلی‌خب.

‫پدرم...

‫آها؟

‫خلاصه بگم...

‫بابای من نیکولای زاخاروفه.

‫- عجب. ‫- ببخشید.

‫نمی‌شناسمش.

‫گوگلش کن.

‫- گوگل کنم؟ ‫- آره.

‫اِم... وایستا، گفتی اسمش چی بود؟

‫نیکولای زاخاروف.

‫می‌تونم برات هجیش کنم.

‫نون کاف واو لای...

‫نه، فهمیدم.

‫- آره؟ ‫- ممنون.

‫آره، بده ببینم.

‫«فرزندان.»

‫آره. وانیا زاخاروف.

‫منم.

‫پشم‌هام.

‫«پشم‌هام.»

‫نه. امکان نداره.

‫- بله که امکان داره. ‫- ای بابا.

‫امشب هم باز می‌بینمش، خلاصه...

‫باورم نمی‌شه.

‫لابد بهش خوش گذشته بود دیگه.

‫آره، همگی می‌دونیم ‫چقدر همه باهات خوشن عزیزم.

‫اِم، نمی‌خوای سرت تو کار خودت باشه؟

‫خودت داری تو چشممون فرو می‌کنی.

‫- آروم باش دایموند. ‫- زنیکه وراج.

‫چندش.

‫جنده قرمزی.

‫ایول.

‫وای!

‫وای.

‫حرف نداره.

‫بیا، بیا، بیا، بیا.

‫وای، خیلی خفن بود.

‫یه‌کم دیگه بهت می‌دم، ‫چون حرف نداری.

‫خیلی‌خب.

‫بزن بریم!

‫راستی،

‫دارم مهمونی می‌گیرم.

‫مهمونی سال نوئه.

‫تو هم باید بیای.

‫خیلی خفن می‌شه.

‫شاید مجبور بشم اون شب کار کنم.

‫نه بابا. ‫مجبور نمی‌شی اون شب کار کنی.

‫تف به این زندگی.

‫- می‌شه همراه بیارم؟ ‫- نه.

‫اگه پسر باشه نمی‌شه.

‫نمی‌خوام پسرها زیاد باشن.

‫تف به این زندگی.

‫نه، پسر نیست.

‫خیلی‌خب. اینجا می‌بینمت.

‫چرا شوت نمی‌کنی؟

‫چی؟

‫راستش، تو پول یه ساعت رو حساب کردی...

‫و اگه دلت یه دور دیگه بخواد،

‫هنوز ۴۵ دقیقه مونده.

‫باورم نمی‌شه.

‫باورت بشه.

‫- بهت که گفتم. ‫- دختر.

‫- دقیقا! می‌دونم. ‫- دختر!

‫مخت با دیدن توش سوت می‌کشه.

‫- آسانسور داره. ‫- وای خدایا.

‫- آسانسور داره. ‫- وایستا.

‫- به عمرت نظیرش رو ندیدی. ‫- ممه‌هام کج شدن؟

‫نه، ممه‌هات حرف ندارن.

‫- خیلی‌خب. ‫- بی‌نظیرن.

‫- وایستا ببینم، ممه‌های من کج شدن؟ ‫- نه.

‫- ببین. ‫- ببین.

‫می‌دونم. بهت که گفتم. ‫نگفته بودم؟

‫- دختر. ‫- خیلی خفنه،

‫تازه طبقه بالاش قشنگ‌تر هم هست.

‫سلام، سلام، سلام. چطورین؟ سلام.

‫- سلام. ‫- آره.

‫وای.

‫آها، لولو، ایشون ایوانه.

‫آره، ایشون لولوئه.

‫خیلی خوش‌وقتم.

‫خیلی خوش‌وقتم.

‫خیلی خوشحالم که اومدی،

‫بریم مست کنیم.

‫- باشه؟ ایول، بریم، بریم، بریم، بریم. ‫- باشه.

‫- می‌خوای مشروب بخوریم؟ ‫- معلومه.

‫آماده‌این؟

‫خب آنی، دهنت اینجا باشه.

‫از ممه.

‫اون همون همراه کرایه‌ایه است ‫که با ایوان سکس می‌کنه.

‫- نه بابا؟! ‫- آره بابا.

‫- خیلی خوشگله، مگه نه؟ ‫- خیلی!

‫آهای! آهای! آهای!

‫بیا پایین. ‫اینجا که پارک نیست.

‫هفده! شونزده! پونزده!

‫- ایول! ‫- چهارده! سیزده!

‫دوازده! یازده! ده!

‫نه! هشت! هفت! شش!

‫پنج! چهار! سه!

‫دو! یک!

‫آنی، آنی، آنی، بیا، بیا، بیا، بیا.

‫ایول، ایول.

‫بعدش آتش‌بازی داریم!

‫اگه اون ارمنی‌ها رو دیدی بهم بگو.

‫من که کسی رو نمی‌بینم.

‫راستی، چنین کوکائینی ‫اصلا تو روسیه گیر نمیاد.

‫این... خیلی قشنگه.

‫- آره. ‫- ممنون.

‫هوم.

‫راست می‌گفتی.

‫- ها؟ ‫- راست می‌گفتی.

‫خیلی خفنه.

‫- عه، واقعا؟ ‫- آره.

‫خوش می‌گذره؟

‫آره. به تو چی؟

‫آره، آره. دقیقا همین‌طوره.

‫می‌خواستم ازت بپرسم...

‫امشب بیکاری؟

‫اِم... شاید.

‫یعنی چی؟ شاید چیه؟

‫- خب، شب سال نوئه. ‫- آها.

‫خب که چی؟

‫اعیاد بیشتر می‌گیرم.

‫آها.

‫کیه؟

‫ایوان، ما داریم می‌ریم. تو ردیفی؟

‫ای بابا. چه مرگتونه؟ دستم بنده!

‫این کسکش‌ها مقام و منزلت سرشون نمی‌شه.

‫- مشکلی نیست؟ ‫- هیچ مشکلی نیست.

‫آها.

‫وای بر من.

‫صبح به خیر.

‫نه. نه پسر، صبح نیست.

‫ساعت پنج عصره.

‫خب، پس عصر به خیر.

‫وایستا ببینم، داری می‌ری؟

‫عه، نرو. هنوز نرو.

‫نه پسر، باید برم سر کار.

‫کلی کار دارم، خب؟

‫ولی اگه باز هم می‌خواستی ‫من رو ببینی، پیام بده. باشه؟

‫چی؟ نه.

‫اِم...

‫یه سوال دارم.

‫- یه سوال داری؟ ‫- آره بابا.

‫خیلی‌خب. یه دقیقه.

‫یه دقیقه، یه سوال.

‫- هوم... ‫- چیه؟

‫می‌خوام بهت پیشنهادی بدم.

‫احیانا مایلی انحصاری پیش خودم باشی؟

‫انحصاری یعنی چی؟

‫چه بدونم. ‫می‌تونیم با رفقام بگردیم.

‫صرفا این هفته دوست‌دخترم باشی.

‫این هفته دوست‌دختر حشریم باشی.

‫آها. ده هزار دلار...

‫چطوره؟

‫پونزده.

‫نقد، پیش می‌گیرم.

‫قبوله.

‫قبوله.

‫راستش، با ده هم قبول می‌کردم.

‫من اگه جات بودم، ‫به کمتر از سی راضی نمی‌شدم.

‫خداحافظ.

‫وای بر من.

‫خیلی جذابه پسر.

‫ایول خوشگله.

‫- تولد کیه؟ ‫- تولد همین باباست.

‫تولدت مبارک.

‫خوش تشریف آوردین. ‫باز هم تشریف بیارین.

‫- زود تشریف بیارین. ‫- خداحافظ!

‫باهام بیا.

‫زود باش. بهش بگو.

‫خیلی‌خب. ممنون.

‫خودت بگو، آخه من نمی‌خوام بگم.

‫- خودم بهش می‌گم دیگه. ‫- جریان چیه؟

‫- به نفعته ندونی. ‫- سلام جیمی.

‫به نفعته ندونی جیمی.

‫- چطوری؟ ‫- یه هفته مرخصی می‌خواد.

‫مگه نمی‌خواستی ‫خودم بهش بگم؟

‫می‌بینی چقدر بدبختی دارم؟

‫تازه برنامه‌ریزی کردم.

‫- حالا می‌خواد مسخره‌بازی در بیاره. ‫- آها.

‫برنامه‌ریزی.

‫ما که تازه شب سال نو ‫بهت مرخصی دادیم.

‫وای، امان از دستت جیمی،

‫هر وقت برام بیمه سلامت،

‫بیمه از کار افتادگی ‫و بازنشستگی گرفتی،

‫می‌تونی بهم بگی ‫کی کار کنم و نکنم.

‫خب، هیچ‌کدومشون عملی نمی‌شه، ‫در نتیجه...

‫- باورم نمی‌شه. ‫- خداحافظ.

‫سه‌شنبه برمی‌گردم.

‫سه‌شنبه که امروزه.

‫درسته.

‫- یعنی یه هفته نیستی. ‫- نه بابا؟

‫ممنون.

‫- خوشت میاد؟ ‫- نه.

‫ببین آنی، این جام شامپاین مادرمه.

‫مال مادرمه.

‫قراره جام شامپاین تو باشه.

‫خب، به سلامتی کی می‌خوریم؟

‫به سلامتی دوست‌دختر جدیدم.

‫- ایول. به سلامتی آنی. ‫- ایول.

‫به سلامتی شگفت‌انگیزترین دختر دنیا.

‫ایول.

‫- یکی دیگه. یکی دیگه. ‫- خیلی‌خب.

‫زود. زود.

‫تف به این زندگی.

‫کلارا، نمی‌خوای یه کام بگیری؟

‫شرمنده ایوان. امروز نمی‌شه.

‫اوهوم.

‫آخرین بار که کلارا کشیده بود ‫خیلی بامزه بود.

‫مامانم مچش رو ‫تو محفظه سرمادرمانی گرفته بود.

‫چی؟

‫هیچی، تو کارت رو بکن.

‫- محفظه سرمادرمانی دارین؟ ‫- آره.

‫پشم‌هام.

‫آره، ولی حق ندارم پشتشون بشینم،

‫آخه والدینم خیلی عوضی‌ان.

‫- چطورین؟ ‫- حالتون چطوره؟

‫- من خوبم. ‫- ایول، چطوری پسر؟

‫- چطوری ایوان؟ ‫- خوش اومدین.

‫هرچی دلتون خواست بخورین.

‫بستنی داریم.

‫از این‌ها که نمی‌دونم چیه داریم.

‫آب‌نبات «رینگ پاپ» داریم.

‫من همیشه اینجا شیطنت می‌کنم.

‫رئیسمون خیلی پیره ‫و کر و کور هم هست.

‫حتی همین الان هم صدامون رو نمی‌شنوه،

‫مردک عین هلن کلره...

‫- هر کاری دلتون خواست بکنین. ‫- باشه.

‫- آره، آره، آره. ‫- بده بالا.

‫می‌خوای؟ وای ایول پسر، ‫تمومش کن.

‫عوضی، سر کار نمیری.

‫خوبی؟

‫چند بار باید بهتون بگم ‫اینجا مصرف...

‫گل ممنوعه؟

‫ولی ما بهش اعتیاد داریم بیلی.

‫اذیت نکن دیگه.

‫الان وقت استراحتمونه. ‫ده دقیقه است.

‫♪ سلام آقا بیلی ♪

‫♪ باز هم داریم کوکائین می‌زنیم ♪

‫- ♪ کوکائین ♪ ‫- ♪ کوکائین ♪

‫♪ تو آب‌نبات‌فروشیت کوکائین می‌زنیم ♪ ‫♪ تو آب‌نبات‌فروشیت کوکائین می‌زنیم ♪

‫آنی!

‫- اون دیگه چیه؟ ‫- پشم‌هام.

‫چیکار می‌کنی؟ نرو!

‫- نه، برگرد. ‫- وای.

‫- نه، نه، نه، نه، نه، نه. ‫- برگرد.

‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- آب خیلی سرده.

‫- چه مرگته؟ ‫- چیکار می‌کنی؟

‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- برگرد.

‫به اینستاگرامم سلام می‌کنی؟

‫آنی.

‫هوم؟

‫خوشحالی؟

‫آره. خیلی خوشحالم.

‫تو خوشحالی؟

‫آره، من همیشه خوشحالم.

‫نه، خیلی خوب به خطش کردی، ‫ولی خانم‌ها مقدم‌ترن.

‫خانم‌ها مقدم‌ترن.

‫آره، آره، آره، نوبت... ‫می‌شه...

‫بچه‌ها،

‫بهترین کتامینی که به عمرم مصرف کردم...

‫تو وگاس بود!

‫وگاس. فکر خیلی خوبیه.

‫همگی می‌ریم وگاس.

‫به وگاس خوش اومدین!

‫اومدیم وگاس بچه‌ها!

‫- وای. ‫- خوش برگشتین آقای زاخاروف.

‫صندلیتون داره آماده می‌شه.

‫نمی‌دونستیم تشریف میارین...

‫- و سوئیتتون پر بود... ‫- آها.

‫ولی بیرونشون کردیم...

‫و همین الان‌هاست که تمیز تحویلتون بدن.

‫چه مرگته پسر؟ ‫شوخیت گرفته مردک؟

‫یعنی من باید صبر کنم؟

‫یعنی ما الان باید صبر کنیم، ‫آره داداش؟

‫- آره؟ ‫- ادبش کن، ادبش کن ایوان.

‫- آره، ادبش کن وانیا. ‫- ایول. ایول.

‫سر به سرت می‌ذارم بابا.

‫همین‌جا می‌مونیم.

‫- خوشحالم برگشتم. ‫- خیلی خوبه.

‫بیاین تو این کازینو بترکونیم.

‫خوش بگذره.

‫تو دیگه منتظر چی هستی؟

‫ایول! وای!

‫می‌شه یکی آهنگ بذاره؟

‫- می... تام، تام. ‫- آهنگ بذار!

‫ردیفه. ردیفه.

‫این رو بخور، این رو بخور، این رو بخور.

‫وانیا! این یکی رو می‌خوام!

‫- نه، نه، نه. نه. نه، نه، نه. ‫- این یکی مال منه!

‫- وانیا! ‫- از اتاق من برو بیرون!

‫اگه این اتاق رو بخوای، ‫من هم خواهرت رو می‌خوام.

‫من مامانت رو می‌خوام.

‫اگه الان آماده‌ای، آره، می‌تونیم...

‫- تو الان آماده‌ای؟ ‫- خیلی‌خب، آره، الان آماده‌ام.

‫می‌خوای من...

‫بیاین بیست‌ویک بازی کنیم.

‫«پایه‌ایم، کل پولمون رو می‌ذاریم وسط.»

‫- واقعا؟ باشه. ‫- واقعا، بگو.

‫- کل پولمون رو می‌ذاریم وسط. ‫- مادرجنده.

‫بیست و دو، کل پولشون بود.

‫خب حالا. خب حالا بچه‌ها.

‫- چقدر پول شد؟ ‫- چی...

‫ولی دوزش رو دو برابر کن،

‫آخه امشب می‌خوایم بیشتر ‫مصرف کنیم.

‫خب؟

‫ممنون.

‫تام، یه سیگار بهم بده.

‫- عه. ‫- یه سیگار.

‫می‌فهمی؟ ریدم دهنت.

‫کثافت‌ها کار هر روزشونه.

‫خیلی خوشحالم که اینجاییم...

‫- و... نمی‌دونم. ‫- ممنون.

‫پشم‌هام. شما حرف ندارین بچه‌ها.

‫واقعا حرف ندارین.

‫وانیا. وانیا.

‫وانیا.

‫- وانیا، وایستا، وایستا، وایستا. ‫- چی شده؟

‫خب، راستش، ‫اگه یه‌کم آروم‌تر باشی...

‫بیشتر طول می‌کشه ‫و بهتر می‌شه.

‫مثلا چه‌جوری؟

‫بیا. بذار من نشونت بدم.

‫وای.

‫اوهوم.

‫وای، گمون کنم عاشقتم.

‫پشم‌هام.

‫امیدوارم این هفته بهت خوش گذشته باشه.

‫امیدوارم به این هفته ‫به تو هم خوش گذشته باشه.

‫گذشته بابا.

‫راستش، بهتره بعدا باز هم ‫از این کارها بکنیم.

‫آره.

‫قطعا.

‫هوم، ولی...

‫من باید برگردم روسیه ‫آخه به پدرم قول دادم...

‫تو شرکت مسخره‌اش کار می‌کنم.

‫آها.

‫خیلی‌خب، پس واسه همین ‫سنگ‌تموم گذاشته بودی، هوم؟

‫نه، من همیشه همین‌جوری می‌ترکونم.

‫هوم.

‫خیلی خوشم میاد.

‫خب، دلم برات تنگ می‌شه.

‫- چیه؟ ‫- چیه؟

‫حرف عجیبیه؟

‫نه، نه.

‫دلت واسه خودم تنگ می‌شه ‫یا واسه پولم؟

‫یا واسه پولت.

‫- معلومه. ‫- آره، خوشم میاد؛

‫ولی اگه با یه آمریکایی ازدواج کنم،

‫مجبور نیستم برگردم روسیه.

‫- عه، جدی؟ ‫- اوهوم.

‫خیلی‌خب.

‫خب، حاضری با کی ازدواج کنی؟

‫نمی‌دونم.

‫شاید با کریستال.

‫یا با دوستت لولو.

‫خیلی جذابه.

‫با تو.

‫«با تو.»

‫اینجا وگاسه.

‫خیر سرمون وگاسیم‌ها.

‫مگه خیلی‌ها وگاس عروسی نمی‌کنن؟

‫هوم... سر به سرم نذار.

‫سر به سرت نمی‌ذارم.

‫خیلی‌خب.

‫خیلی‌خب، برو.

‫- برو عروسی کن. ‫- آره.

‫آره، بیا عروسی کنیم.

‫پشم‌هام. ای بی‌شعور.

‫- چرا؟ ‫- نکن.

‫من رو با این حرف‌ها اذیت نکن، خب؟

‫- وایستا. ‫- کار قشنگی نیست.

‫وایستا، وایستا، وایستا.

‫- آنی. ‫- چیه؟

‫با من ازدواج می‌کنی؟

‫- بی‌شوخی؟ ‫- بی‌شوخی.

‫اوهوم.

‫یعنی می‌خوای با من ازدواج کنی وانیا؟

‫می‌خوای من همسر کوچولوت باشم؟

‫آره؟

‫آره.

‫به نظرم خیلی کنار هم خوش بودیم و...

‫به روسی می‌گم.

‫به نظرم حتی اگه پول نداشتم...

‫هم خیلی کنار هم خوش می‌بودیم.

‫ضمنا، خودم آمریکایی می‌شم...

‫و والدینم کیرم رو می‌خورن.

‫جدی می‌گی؟

‫جدی می‌گم.

‫دو بار هم گفتم.

‫سه قیراط.

‫چهار با پنج قیراط چطوره؟

‫یا شش قیراط؟

‫[کلیسای سفید کوچک]

‫قول می‌دی تک‌تک روزهای عمرت...

‫عاشقش باشی، براش احترام قائل باشی ‫و برات عزیز باشه؟

‫قول می‌دم.

‫آنورا، تو قبول می‌کنی...

‫این آقای خوش‌تیپی که جلوت وایستاده...

‫بهترین دوست، محافظ و شوهرت باشه؟

‫قول می‌دی تک‌تک روزهای عمرت ‫عاشقش باشی، براش احترام قائل باشی...

‫و برات عزیز باشه؟

‫- بگو آره. ‫- معلومه که آره، قول می‌دم.

‫مایه افتخارمه...

‫که شما رو زن و شوهر اعلام کنم.

‫می‌تونین قولتون رو ‫با یه بوسه مهر و موم کنین!

‫زن منه!

‫- زن منه پسر. ‫- عروسی کردیم!

‫زن منه. از پسش بر میاد.

‫زن منه پسر.

‫آره، همین پنج دقیقه پیش ‫عروسی کردیم پسر.

‫آمریکایی شدی وانیا.

‫- آمریکایی شدم! ‫- عروسی کردیم!

‫من آمریکایی‌ام!

‫یعنی واقعیه؟

‫آره، واقعیه.

‫- منظورت چیه؟ ‫- آخه اگه واقعیه،

‫دیگه نباید پولدارها رو راه بدم.

‫دارن بهترین دخترهام رو می‌دزدن.

‫بیا بغلم.

‫خیلی خوش‌شانسی.

‫وای خدایا، می‌دونم. ممنون.

‫هورا!

‫نونت تو روغنه زنیکه.

‫آخی. وای خدایا.

‫می‌خوای گریه کنی؟

‫بس کن. تو که نمی...

‫شام میای پیشمون دیگه؟

‫راستش، چند وقته دارم ‫به ماه عسلمون فکر می‌کنم...

‫و به نظرم بهتره بریم دیزنی ورلد،

‫آخه از بچگی...

‫- آرزوم بوده. ‫- بس کن.

‫آره. دیدی یه سری سوئیت...

‫با طرح شاهزاده‌های دیزنی دارن؟

‫- سیندرلا. ‫- آره، سیندرلا خیلی خفنه.

‫من رو خیلی خوب می‌شناسی عزیزم.

‫خداحافظ آنی. ‫به نفعته بهمون سر بزنی زنیکه.

‫وای، معلومه که می‌زنم جنی.

‫- خداحافظ عزیزم. ‫- نهنگت رو شکار کردی؟

‫ظاهرا کردم، مگه نه؟

‫دو هفته‌ای تمومه زنیکه.

‫وای دایموند. وای عزیزم.

‫راستش، واقعا امیدوارم ‫یه روزی بتونی خوشحال باشی.

‫- واقعا امیدوارم... ‫- امیدوارم تو خیر سرت...

‫یه جراح پلاستیک پیدا کنی.

‫- این دیگه چه وضعشه؟ ‫- خیلی‌خب آنی. آنی، بیا دیگه.

‫جرئت داری یه بار دیگه بیا جلو زنیکه.

‫ببین چی می‌شه.

‫- خیلی جنده‌ای. ‫- خیلی‌خب، دست از حسادت نکش عزیزم.

‫دست از حسادت نکش عزیزم.

‫حسادت بیماریه.

‫یادت بمونه دایموند.

‫من می‌رم تو عمارت خودم استراحت کنم.

‫کار خاصی نمی‌کنم.

‫ایول.

‫امکان نداره!

‫من همین دو هفته پیش ‫پیشش بودم.

‫عروسی نکرده.

‫احترامتون خیلی واجبه گالینا استپانوفا؛

‫ولی این حرف‌ها شایعاتی بیش نیستن.

‫نه... ولی همین الان دارم می‌رم اونجا.

‫گارنیک. گارنیک.

‫الان؟

‫- آره. ‫- الان؟

‫این رو بگیر. با روسه برین اونجا.

‫این‌دفعه چیکار کرده؟

‫بمیر، بمیر، بمیر.

‫ایول.

‫اذیت نکن دیگه.

‫یا جواب بده یا خاموشش کن.

‫- وانیا. ‫- هوم؟

‫وقتی... وقتی بهشون گفتی ‫چی گفتن؟

‫اصلا نمی‌خوام راجع بهشون صحبت کنم.

‫خب، بهشون گفتی دیگه؟

‫هوم. معلومه.

‫یعنی...

‫خبر خوشیه دیگه، مگه نه؟

‫والدین معمولا می‌خوان بچه‌شون ازدواج کنه.

‫آره،

‫ولی والدین من بی‌شعورن دیگه.

‫مهم نیست هوم.

‫به هر حال،

‫امیدوارم از من خوششون بیاد...

‫بالاخره...

‫یه روزی می‌بینیمشون.

‫راستی،

‫کی والدین تو رو می‌بینیم؟

‫هوم...

‫خب، اگه بخوای بری میامی...

‫مامانم با شوهرش اونجا زندگی می‌کنه.

‫خواهرم رو هم می‌تونی هر وقت خواستی ببینی.

‫البته مطمئنم سعی می‌کنه ‫تو رو ازم بقاپه.

‫عاشق پسرهای روسه.

‫عاشق پسرهای روسه.

‫چی؟ ‫داری مسخره‌ام می‌کنی؟

‫دارم تلاشم رو می‌کنم بی‌شعور.

‫نه، روسیت حرف نداره! جدی می‌گم.

‫روز به روز داری بهتر و بهتر می‌شی.

‫تقریبا انگار زبان مادریته.

‫آها، خیلی‌خب.

‫- دروغ می‌گی. ‫- نه، نه، نه.

‫الان نه. آنی، الان نه.

‫دارم بازی می‌کنم. مأموریت دارم.

‫دسته رو بده من.

‫باختم دیگه!

‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.

‫هفته‌نامه «برهان و حقایق»...

‫عکسش رو کنار یه دختره ‫تو بازی بسکتبال...

‫منتشر کرده.

‫خنده‌دار نیست پسر.

‫حق نداری بخندی.

‫اگه حقیقت داشته باشه، ‫من و توروس به گا می‌ریم.

‫البته توروس بیشتر از من به گا می‌ره، ‫ولی خب...

‫انگار شایعه است.

‫احتمالا هست.

‫ولی ببین، اگه وضع خراب شد،

‫با ایوان خشن برخورد نکن.

‫اصلا تو به ایوان دست نزن، ‫بذار خودم باهاش حرف بزنم.

‫پس واسه چی من رو آوردی؟

‫آوردمت که اگه رفقاش بودن...

‫و می‌خواست بازی کنن، تو هم باشی.

‫سلام. ایوان تو خونه است؟

‫نمی‌دونم.

‫از وقتی من اینجام نرفته،

‫ولی شیفتم تازه شروع شده.

‫خبر داری ازدواج کرده یا نه؟

‫ازدواج؟

‫اصلا خبر ندارم. ‫من تازه اومدم.

‫خیلی‌خب، دروازه رو باز کن.

‫برو تو و سمت راست پارک کن.

‫همین‌جا پارک کن.

‫- مهمون دعوت کردی؟ ‫- اصلا.

‫وای.

‫سلام، چیکار داری؟

‫ایوان، منم، گارنیک.

‫می‌دونم. چیکار داری؟

‫ایوان، خواهش می‌کنم در رو باز کن.

‫دستم بنده. نه‌خیر.

‫باید صحبت کنیم.

‫چرا همیشه باید حرفم رو ‫تکرار کنم که تو گوشت بره؟

‫سرم شلوغه. مهمون دارم.

‫ایوان، مسئله مهمیه. ‫باید صحبت کنیم.

‫نه‌خیر، حرفی نداریم. ‫گورتون رو گم کنین.

‫کی بود؟

‫میمون‌های پدرمن.

‫پسرک حرومزاده.

‫این دیگه چه وضعشه؟

‫شوخیتون گرفته عوضی‌ها؟

‫چه غلطی می‌کنی؟

‫چه گهی می‌خورین؟

‫خیال کردین می‌تونین ‫این‌جوری بیاین تو خونه‌ام؟

‫وانیا، این دیگه چه وضعشه؟

‫فشار نده، پام رو می‌شکونی.

‫وانیا، زنگ بزنم ۹۱۱؟

‫- چیزی نیست. چیزی نیست. ‫- ایوان، پدرت ما رو فرستاده.

‫حتما، پدرم شما رو فرستاده. ‫شوخیتون گرفته؟

‫خب، خود ما رو که نفرستاده.

‫پدرت توروس رو فرستاده، ‫اون هم ما رو فرستاده.

‫خب، توروس کجاست؟

‫دستش بنده؛

‫ولی اگه حقیقت داشته باشه ‫خیلی از دستت ناراحت می‌شه.

‫اگه چی حقیقت داشته باشه؟

‫می‌گن با یه تن‌فروش ازدواج کردی.

‫چی؟

‫خودشه؟

‫- با اون ازدواج کردی؟ ‫- آره!

‫مگه یه تخته‌ات کج شده؟

‫آره، زن و شوهریم ‫و حالمون خیلی هم خوبه!

‫پای برگه‌ای رو هم امضا کردین؟

‫آره. حالا گورتون رو از خونه من گم کنین.

‫بدجوری تو دردسر افتادی داداش!

‫اگه پات رو کنار نکشی، ‫خودت تو دردسر می‌افتی.

‫وانیا، این دیگه چه وضعشه؟

‫صبر می‌کنیم، باید سند ازدواج رو ببینم.

‫پشم‌هام. جدی می‌گی؟

‫داداش، هرچه زودتر ببینیمش، ‫زودتر از اینجا می‌ریم.

‫والدینم واقعا روانی‌ان!

‫خیلی‌خب.

‫اگه والدینم مدرک می‌خوان، ‫مدرک نشونشون می‌دم.

‫اِم، مدرک ازدواج کجاست؟

‫- اِم، مدرک... ‫- سند ازدواج رو می‌گی؟

‫- سند ازدواج، آره. ‫- تو...

‫تو میز دفتره. چطور مگه؟

‫- باشه. اِم... ‫- من هم باهات بیام؟

‫اِم، نه، نه، نه. همین‌جا بمون.

‫همین‌جا بمون.

‫سلام.

‫بیا. کیر بخور پسر.

‫من ایگور هستم.

‫شما؟

‫آنی هستم.

‫زن وانیام.

‫مبارک باشه.

‫چیکار می‌کنی؟

‫بهم گفتن اگه سند ازدواجی وجود داره ‫ازش عکس ارسال کنم.

‫خیلی مسخره است.

‫والدینم گفتن عکس بفرستی؟

‫توروس گفت.

‫شوخیت گرفته عوضی؟

‫نه.

‫اینجا چه خبره؟

‫اصلا نمی‌دونم.

‫تموم شد، برو، برو، برو، برو...

‫وایستا.

‫برو.

‫وایستا.

‫- همه‌چی مرتبه؟ ‫- آره، مرتبه.

‫واقعا؟ جریان چیه؟

‫آره، فقط باید باهاشون ‫خداحافظی کنیم.

‫من و همسرم باید یه‌کم تنها باشیم.

‫انگار خسته‌ای گارنیک، برو خونه.

‫باید منتظر بمونیم ‫ببینیم توروس چی می‌گه.

‫من منتظرم گورت رو ‫از خونه من گم کنی بیرون...

‫ارمنی سگ.

‫ببخشید.

‫خیلی عذر می‌خوام.

‫خیلی عذر می‌خوام. ببخشید.

‫منتظرم بزنی به چاک. ‫عزت زیاد داداش!

‫به سلامت داداش!

‫ایوان...

‫توروسه.

‫«منتظر باشین.»

‫«منتظر باشین»؟

‫پیام داده «منتظر باشین»، ‫پس منتظر می‌مونیم.

‫خب دم عمارتم منتظر بمونین مادرجنده‌ها.

‫- آره. ‫- دردتون چیه؟

‫خب، ظاهرا حقیقت داره.

‫آره. خودم سند ازدواجش رو دیدم.

‫گالینا استپانوفا، لطفا نگران نباشین.

‫ایوان، احترامت خیلی واجبه...

‫ولی پدرت ما رو فرستاده.

‫توروس کثافت شما رو فرستاده!

‫توروس واسه من کار می‌کنه! ‫من پولش رو می‌دم!

‫اون‌وقت برداشتی یه گوپنیک سگ رو ‫آوردی تو خونه من.

‫قول می‌دم همه‌چی رو درست کنم.

‫گالینا استپانوفا.

‫آره، گالینا استپانوفا.

‫می‌دم بابت این کارت اخراجت کنن! ‫کارت تمومه!

‫عوضی!

‫خیلی‌خب، ببین، ببین. ‫تو واسه خانواده ایوان کار می‌کنی،

‫پس گمون کنم یعنی ‫واسه خودش کار می‌کنی، درسته؟

‫پس حالا که بهتون گفته برین بیرون،

‫خیر سرتون برین بیرون دیگه.

‫خیر سرتون برین بیرون! ‫به حرف زنم گوش بدین.

‫شوخی نداریم!

‫- شوخیش گرفته؟ ‫- از همگی عذر می‌خوام.

‫باید برم.

‫مسئله مهمی پیش اومده. ‫عذر می‌خوام.

‫می‌گه باید اینجا بمونیم.

‫تکون بخور. ممنون.

‫وایستا.

‫توروسه.

‫سلام توروس.

‫صدام رو بذار روی بلندگو...

‫که این فاحشه هم صدام رو بشنوه.

‫واقعا بهم گفت فاحشه؟

‫صدات رو بلندگوئه.

‫ایشون رقاص شهوانیه. ‫سلام توروس.

‫چیکار کردی ایوان؟

‫چیکار کردی؟

‫دو هفته خبرت رو نگرفتم...

‫و رفتی با یه تن‌فروش ازدواج کردی!

‫امان از دستت!

‫من تن‌فروش نیستم آشغال عوضی کسکش.

‫نیست ارمنی کثافت.

‫ارمنی کثافت!

‫اصلا می‌فهمی...

‫چقدر آبروریزی کردی؟

‫توروس.

‫مادرت داشت گریه می‌کردی، ‫می‌شنوی چی می‌گم؟

‫توروس!

‫مادرت به عمرش گریه نکرده.

‫پشت خط گریه می‌کرد.

‫- توروس! ‫- خاک بر سرت!

‫- کیرم دهنت! کسکش! ‫- ایوان.

‫کسکش کونی.

‫تازه، می‌دونی چیه؟

‫می‌دونی چیه پسرک عوضی؟!

‫چیه؟ بگو ببینم چیه!

‫این‌دفعه واقعا کار خودت رو کردی.

‫چی؟

‫والدینت دارن میان!

‫والدینت دارن میان.

‫- صدام رو می‌شنوی؟ ‫- کجا میان؟

‫میان اینجا. کجا برن؟ ‫میان همین‌جا!

‫میان عین بچه مدرسه‌ای‌های شیطون ‫جمعت کنن و ببرنت،

‫می‌شنوی چی می‌گم؟

‫فردا ظهر باهاشون قرار داریم.

‫وانیا، جریان چیه؟

‫برمی‌گردوننت روسیه، ‫پس وسایلت رو جمع کن.

‫ایوان، چه وضعشه؟ ‫منظورش چیه؟

‫می‌فهمی؟

‫دیگه بازیت تموم شد. ‫تمومه.

‫وانیا، ما زن و شوهریم.

‫باید قبول کنن.

‫- آره، می‌دونم! ‫- آره.

‫قبول کنن؟

‫چه بامزه. باشه، حتما.

‫ایوان، خوب گوش کن ببین چی می‌گم.

‫من ده دقیقه دیگه اونجام.

‫خودت و جنده‌ات باهام میاین.

‫جنده؟

‫مادرت جنده است مادرجنده.

‫- این دیگه کدوم خریه؟ ‫- آهای! من ده دقیقه...

‫اونجام، شنیدی چی گفتم؟

‫ده دقیقه دیگه ‫جفتتون رو با خودم...

‫می‌برم شهرداری.

‫این ازدواج رو لغو می‌کنیم.

‫شنیدین چی گفتم؟ ‫این ازدواج لغو می‌شه!

‫آها، من هیچ‌جایی نمیام.

‫ما به‌خاطر حرف شما ‫طلاق نمی‌گیریم!

‫برو کیر بخور!

‫خودت برو کیر بخور. ‫نظرت چیه؟

‫من برم کیر بخورم؟ ‫من کیر بخورم؟

‫خودت برو کیر بخور ‫و دهن مادرت هم بذار مادرجنده!

‫خفه‌خون مرگ بگیر! ‫خفه‌خون مرگ بگیر!

‫تو که اصلا نمی‌دونی من کی‌ام پدرسگ.

‫بسه، بسه، بسه، بسه، بسه. ‫توروس، توروس، اِم...

‫گفتی والدینم دارن میان آمریکا؟

‫آره، آره. مگه کری؟

‫یه ساعت دیگه از روسیه خارج می‌شن.

‫فردا ظهر باهاشون قرار داریم، ‫شنیدی چی گفتم؟

‫- جریان چیه؟ ‫- بجنب.

‫- بجنبم؟ ‫- بجنب، بجنب، بجنب.

‫چرا ما باید از خونه بریم؟

‫اون‌ها که نمی‌تونن این‌جوری بیان تو.

‫عذر می‌خوام. لطفا به من نزدیک نشو کسکش.

‫توروس ده دقیقه دیگه اینجاست.

‫گارنیک، لطفا دهن اون زنیکه رو ببند.

‫- کجا می‌ریم ایوان؟ ‫- ایوان، ایوان...

‫نمی‌دونم کجا می‌ریم، ‫ولی از اینجا می‌ریم.

‫کجا می‌ره؟

‫چرا ما باید بریم ‫و چرا این‌ها می‌مونن؟

‫- ایوان... ‫- اصلا منطقی نیست.

‫ایوان، داری کجا می‌ری؟

‫- باید پلیس خبر کنیم. ‫- توروس ده دقیقه دیگه می‌رسه.

‫- وانیا. ‫- گارنیک!

‫گفت داره می‌ره؟

‫- ایوان! ما... ‫- بریم، بریم، بریم!

‫خیلی‌خب! ‫ولی باید لباس بپوشم!

‫- کل لباس‌هام طبقه بالان. ‫- نه، نه، بیا بمونیم.

‫- تف به این زندگی! ‫- بیا منتظر توروس بمونیم.

‫گارنیک، بگیرش. ‫گارنیک، نذار بره.

‫- کدوم گوری... ‫- توروس ده دقیقه دیگه می‌رسه.

‫- وانیا، وایستا. یه دقیقه فرصت بده. ‫- وایستا، وایستا.

‫کجا می‌ری؟ ‫نه. وقت نداریم.

‫باید لباس بپوشم ایوان.

‫- شلوار پام نیست. ‫- وای خدا.

‫خیلی‌خب، خداحافظ.

‫- گفت خداحافظ؟ ‫- این دیگه چه کاریه؟

‫واقعا شوخیت گرفته؟

‫- گفت خداحافظ؟ ‫- نذار از اینجا بره.

‫- ایوان! ‫- وای خدای بزرگ!

‫- گارنیک! ‫- ایوان، این دیگه چه کاریه؟!

‫عه. اِم...

‫برو کنار ببینم کسکش.

‫ایوان!

‫برو کنار ببینم کسکش کثافت مادرجنده.

‫- ولی شما... ‫- دستت بهم نخوره کثافت!

‫نه. نه، نه، نه.

‫وایستا!

‫ایوان! ایوان!

‫- دستت بهم نخوره! ‫- آروم باش. آروم باش.

‫- چیزی نیست. ‫- خودت آروم باش کسکش.

‫جریان چیه؟

‫لطفا یکی با من حرف بزنه!

‫- دستت بهم نخوره مادرجنده! ‫- نه، فقط...

‫چه مرگته کسکش؟

‫- آروم باش. عه. ‫- مادرجنده!

‫همه‌چی مرتبه؟

‫چی؟

‫خیلی تحسین‌برانگیزه.

‫- خیلی‌خب... ‫- جلو نیا کسکش!

‫نه، نه. چی؟ ‫نه، نه، نه، نه، نه!

‫بذارش. خیلی بده.

‫- فقط بشین. ‫- جرئت داری بیا جلو کسکش.

‫جرئت داری یه قدم دیگه بیا جلو مادرجنده.

‫نه. فقط... من نمی... ‫بهت دست نمی‌زنم.

‫نه، نه، نه، نه، نه! ‫نرو.

‫چیزی نیست.

‫کافیه بذاریش... وای!

‫وایستا.

‫خواهش می‌کنم وایستا.

‫وایستا، خواهش می‌کنم.

‫نه، نه. وایستا.

‫وایستا. وایستا، خواهش می‌کنم.

‫گارنیک، چیکار می‌کنی؟

‫داری می‌کشیش؟

‫- بس کن! ‫- پشم‌هام!

‫ایوان باز داره قشقرق به پا می‌کنه، ها؟

‫وایستا. چیزی نیست.

‫اگه بس نکنی...

‫می‌بندمت!

‫من رو نمی‌بندی مادرجنده!

‫ولم کن کسکش!

‫واقعا روانی‌ای.

‫آهای. آهای!

‫کمکم کن! بهم حمله کرده.

‫چه بلایی سرش میاری داداش؟

‫ولم کن کسکش! ‫یکی کمکم کنه!

‫- منظورت چیه؟ ‫- ازم جداش کن!

‫منظورت چیه؟ خودت گفتی نذارم بره، ‫من هم دارم نمی‌ذارم بره.

‫باشه، ولی چرا داری می‌بندیش؟

‫ولی بدجوری روانی شد،

‫داشت بالا و پایین می‌پرید.

‫- دیگه می‌خواستم چیکار کنم؟ ‫- کمکم کن!

‫- چرا دست رو دست گذاشتی؟ ‫- ایگور، چه غلطی می‌کنی پسر؟

‫جاشمعی سمتم پرت کرد.

‫بیا پاش رو ببندیم.

‫نه، نه، نه، نه! خواهش می‌کنم، ‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم نبند.

‫پاش رو نمی‌بندیم، ولش کن!

‫ولم کن کسکش کثافت.

‫- کسکش حرومزاده کثافت. ‫- فرار می‌کنه داداش. قول می‌دم.

‫کجا فرار می‌کنه؟

‫ما دو تا مرد گنده اینجاییم. ‫یه تخته‌ات کج شده؟

‫خیلی‌خب.

‫- ای مادرجنده روانی! ‫- آهای.

‫به نفعته بهم نزدیک نشی کسکش!

‫وایستا، وایستا. گوش کن. ‫جایی نمی‌ری.

‫برگرد. لطفا برگـ...

‫فرار می‌کنه‌ها!

‫آهای، وایستا.

‫بگیرش!

‫ولم کن کسکش!

‫بذارم زمین مادرجنده!

‫پشم‌هام!

‫پشم‌هام!

‫پشم‌هام!

‫- چه گهی می‌خوری پسر؟ ‫- داره گاز می‌گیره پسر.

‫کسکش!

‫زود باش، پاش رو ببند.

‫چی؟ چه‌جوری؟

‫ای مادرجنده!

‫- پشم‌هام! ‫- یعنی چی چه‌جوری؟

‫مادرجنده کثافت.

‫- کسکش بی‌شعور ‫- یه‌جوری ببند دیگه.

‫با چی؟

‫یه چیزی بردار!

‫نه، نه. برندار، برندار.

‫نه، نه، نبند. من اصـ...

‫من اصلا نمی‌دونم جریان چیه.

‫من کاری نکردم. ‫من رو نبند.

‫فرار نمی‌کنم. قول می‌دم.

‫آروم شدم. ‫هیچ کاری نمی‌کنم.

‫فرار نمی‌کنم.

‫لازم نیست من رو ببندین.

‫نه‌خیر مادرجنده. ‫لازم نیست من رو ببندین.

‫- آروم باش. گوش کن، گوش کن. ‫- آرومم. آرومم.

‫پدر ایوان می‌خواد این ازدواج لغو بشه.

‫تو همین‌جا می‌مونی و لغوش می‌کنی.

‫شنیدی که رئیسم چی گفت.

‫کیرم دهن رئیست.

‫به خدای بزرگ قسم می‌خورم!

‫گارنیک، چقدر احمقی کسکش!

‫وای کیرم توش.

‫فقط می‌خوام بدونم جریان چیه.

‫یکی خیر سرش بگه چه خبره دیگه.

‫فرار نمی‌کنم. ولم کن.

‫ای بابا، شکسته.

‫گمون کنم دماغم رو شکوند.

‫آره. خوشحالم دماغت رو شکوندم کسکش!

‫زنیکه عوضی، دماغم رو شکوندی!

‫عه؟ دفعه بعدی با لگد ‫می‌زنم تو تخمت کسکش!

‫ای خدا، ولم کن!

‫گارنیک، خنگ خدا، با من حرف بزن!

‫بازم کن دیگه مادرجنده!

‫الو؟ گارنیک؟

‫- یه لحظه وایستا توروس. وایستا. ‫- آشغال گه.

‫وایستم؟

‫کسکش روانی.

‫- بازم کن کسکش. ‫- وایستا دیگه! پشم‌هام.

‫- من که تقلا نمی‌کنم. ‫- اگه ریده باشین توش...

‫اگه ریده باشین توش...

‫گارنیک! مادرجنده...

‫بازم کن.

‫تقلا نمی‌کنم.

‫فرار نمی‌کنم. ‫بازم کن دیگه کسکش.

‫نه.

‫ولش نکن.

‫قسم می‌خورم...

‫وای، بدجوری به گا رفتی.

‫زندانی می‌شی.

‫یختون کجاست؟

‫خیلی مشتاقم ایوان ببینه ‫چه بلایی سرم آوردی.

‫پولدارها یخ ندارن؟

‫ایوان که گذاشت از خونه رفت.

‫نرفته.

‫می‌ره کمک بیاره.

‫گمون نکنم.

‫گارنیک!

‫آشغال عوضی.

‫آره، شرط می‌بندم خوشت میاد، ها؟

‫آره، خوشت میاد مریض روانی؟

‫مطمئنم داری تحریک می‌شی.

‫کسکش روانی.

‫تور، کجایی؟

‫همین‌جام کیرخر خور.

‫دروازه رو باز کن.

‫باشه قربان، ولی ایوان همین الان...

‫دروازه رو باز کن کسکش!

‫تقلا نمی‌کنم. ولم کن.

‫نه.

‫هیچ‌جایی نمی‌ری.

‫تحت هیچ شرایطی جایی نمی‌ری.

‫جفتتون بابت این کارتون می‌میرین!

‫من خیر سرم زن ایوانم!

‫وانیا؟

‫عه، اون کسکش ارمنی ‫که پشت خط بود تویی؟

‫این دیگه چه وضعشه؟

‫رئیس کله‌گنده کسکشتون همینه؟

‫- اینجا چی شده؟ ‫- کار خودش بود.

‫آهای جناب.

‫می‌شه به این کسکش بگی ‫بازم کنه؟

‫- چی؟ ‫- آره، کار خودشه.

‫- آهای. ‫- ایوان کجاست؟

‫ایوان فرار کرد.

‫- چرا هیچ کسکشی جوابم رو نمی... ‫- فرار کرد؟

‫عذر می‌خوام آقا. آهای.

‫- جلوش رو نگرفتین؟ ‫- سعی کردم،

‫ولی بعدش زمین یخ زده بود.

‫- سعی کردم جلوش رو بگیرم. ‫- آهای!

‫- سعی کردی؟ ‫- آهای!

‫- یه کسکشی به من گوش بده. ‫- سعی کردی؟ نباید سعی کنی.

‫باید طرف رو بگیری. ‫«سعی کردم» یعنی چی؟

‫- یعنی چی؟ من که نمی... ‫- یعنی رفته؟

‫من که حق ندارم به اون مادرجنده دست بزنم.

‫- عذر می‌خوام! آهای! ‫- خفه‌خون مرگ بگیر!

‫نه‌خیر، ولم کنین کسکش‌ها.

‫به این بابا بگو ولم کنه کسکش.

‫چیکار می‌کردین؟

‫- تو رئیسشونی؟ ‫- چرا گذاشتین بره؟

‫- رئیس کسکششون تویی؟ ‫- چیه؟ خودش بهم گفت بهش دست نزنم...

‫- به این کسکش بگو ولم کنه. ‫- و با این دختره درگیر بودم.

‫کثافت... عذر می‌خوام.

‫کسکش‌های مادرجنده.

‫- لطفا پیغام بذارین... ‫- جواب نمی‌ده.

‫جواب نمی‌ده.

‫آهای کله کیری.

‫معلومه که جواب نمی‌ده.

‫می‌شه به این مادرجنده بگی ولم کنه؟

‫چرا روت افتاده پسر؟ ‫جریان چیه؟

‫نمی‌دونم جریان چیه.

‫می‌شه لطفا بهش بگی بازم کنه؟

‫- چرا روت نشسته؟ ‫- نگهش داشتم!

‫لطفا بذارش پایین.

‫- نه، نذارش پایین. ‫- آره، من رو بذار پایین کسکش.

‫نه، نذارش پایین.

‫لطفا به این کسکش بگو ‫من رو بذاره پایین.

‫بذارش پایین.

‫- چرا اون‌جوری گرفتیش؟ ‫- آخ.

‫- نه، نه، نه. مواظب باش داداش. ‫- پشم‌هام. پشم‌هام!

‫- مواظب باش. ‫- چرا...

‫حالا می‌شه به این کسکش بگی ‫بازم کنه؟

‫چرا این‌جـ... چرا... ‫چرا دستش رو بستین؟

‫- بازم کن. ‫- ببین.

‫چیه؟ از این دخترک می‌ترسین؟

‫می‌شه به این کسکش بگی بازم کنه؟

‫یه پا حیوانه.

‫این که یه دخترک عادیه! ‫یعنی...

‫- جفتتون رو زده؟ ‫- عین دخترها دعوا نمی‌کنه.

‫- می‌رم گوشیم رو بردارم. ‫- می‌شه بازش کنی؟

‫اگه بازش کنی، ‫من می‌رم داداش.

‫خیلی مسخره است پسر. ‫بازش کن.

‫- شرم‌آوره. ‫- باز هم حمله می‌کنه.

‫- بازش نکن. ‫- ولی به هدفت نمی‌رسی،

‫آخه افسار گسیخته است.

‫- کیرم دهنت. ‫- یه پا حیوانه داداش.

‫- از من بشنو. ‫- نه‌خیر، این‌ها عین سگ...

‫- دروغ می‌گن. ‫- خیلی‌خب، ببین چی می‌گم.

‫گوشیت کجاست؟ ‫می‌شه لطفا گوشیت رو بهم بدی؟

‫گوشیم تو اون یکی اتاقه.

‫اگه بازم کنین، ‫می‌رم گوشیم رو میارم.

‫- باید بازم کنین. ‫- کجاست؟

‫تو کدوم اتاقه؟ ‫اونجاست؟ می‌شه...

‫لطفا برو گوشیش رو بیار.

‫نه، خودم می‌رم گوشیم رو بیارم. ‫خودم گوشیم رو میارم...

‫- و به وانیا زنگ می‌زنم. ‫- من بازت می‌کنم.

‫- یه دقیقه وایستا. ‫- نه! نه، بازش نکن!

‫فقط گوشیت رو لازم دارم ‫که به ایوان زنگ بزنم.

‫- می‌دونم، ولی خودم گوشیم رو میارم. ‫- برو گوشیش رو بیار دیگه!

‫بیا یه لحظه آروم باشیم.

‫- مواظب باش. ‫- یه لحظه آروم باش.

‫- فقط آروم باش. ‫- من آرومم.

‫- من که تکون نمی‌خورم. ‫- گوش کن ببین چی می‌گم.

‫خیلی‌خب، ببین، ‫الان اتفاق خیلی مهمی افتاده.

‫خیلی مهمه.

‫خب؟ باید همکاری کنی. ‫به پات می‌افتم.

‫افرادت اومدن اینجا.

‫ایوان رو از خونه بیرون کردن.

‫من رو بستن. ‫بهم حمله کردن.

‫اون مادرجنده من رو ‫به زور روی پاش نشونده بود.

‫واقعا دیوانه‌این.

‫خیلی شرمنده‌ام که این‌جوری شد، خب؟

‫خیلی شرمنده‌ام؛

‫ولی الان حتما باید بهش زنگ بزنیم، خب؟

‫بیا. لطفا کمکم کن.

‫شماره‌اش تو گوشیت هست؟

‫آره، «شوهر» ذخیره شده.

‫خیلی‌خب. آره.

‫«شوهر.»

‫زنگ بزنیم.

‫لطفا پیغام بذارین...

‫رفت رو پیغام‌گیر.

‫واقعا چه شوهر خفنی داری.

‫اول قالت گذاشت، ‫الان هم جوابت رو نمی‌ده.

‫چقدر هم که ازدواجتون واقعی بوده.

‫فرار کرده و رفته.

‫پسرک آشغال عوضی.

‫من نمی‌دونم چه ماجرای...

‫خانوادگی کسشعری دارین،

‫ولی من و ایوان ازدواج کردیم، خب؟

‫ازدواجمون واقعیه ‫و من طلاق نمی‌گیرم.

‫این ازدواج واقعی نیست.

‫خیلی هم ازدواجمون واقعیه.

‫خب؟ داریم فسخش می‌کنیم،

‫تو هم این وسط حق نظردهی نداری.

‫غلط نکنم من زنشم،

‫پس قطعا حق نظر دهی دارم.

‫اصلا و به هیچ وجه.

‫گوش کن چی دارم بهت می‌گم.

‫شما غیرقانونی ازدواج کردین،

‫ازدواجتون هم جعلیه...

‫- که در اسرع وقت فسخ می‌شه. ‫- جعلیه؟

‫نه، ما دو تا آدم عاقل و بالغیم ‫که قانونا زن و شوهر شدیم،

‫جنابعالی هم هیچ گهی نمی‌تونی بخوری.

‫نه! ایوان داشت خودش و تو رو بازی می‌داد!

‫- تمومش کن دیگه. ‫- نه خیرم.

‫- تو که از زندگی ما خبر نداری. ‫- جدا؟

‫کجا آشنا شدین؟ ها؟

‫- کی آشنا شدین؟ ‫- تو کلوپ لختی بودن.

‫دارم بهت می‌گم این پسره رو نمی‌شناسی.

‫خوب هم می‌شناسم.

‫این پسره رو نمی‌شناسی. ‫گوش کن به حرفم.

‫- چرا. خوب هم شوهرم رو می‌شناسم. ‫- نه، نمی‌شناسی.

‫ایوان کارش همینه.

‫از وقتی شیش سالش بود من دارم...

‫- کثافت‌کاری‌هاش رو جمع می‌کنم. ‫- به خدا همینه.

‫حالا خانواده‌اش می‌زنن من رو می‌کشن و...

‫خانواده من دیگه باهام حرف نمی‌زنن.

‫پدرسگ بی‌شرف.

‫تازه مراسم تعمیدت رو ‫به خاطر این کسکش ول کردی.

‫- همون رو بگو. ‫- به خدا قسم.

‫من عاشق شوهرمم، ‫می‌خوام تا آخر عمرم کنارش باشم.

‫نه، از این زرت و پرت‌ها نکن.

‫زرت و پرت الکی نکن. ‫عاشقش نیستی.

‫نه تو عاشق اونی، ‫نه اون عاشق توئه.

‫فهمیدی؟ بکن تو کله‌ات.

‫کاش زودتر اون روز برسه ‫که از ایوان بچه‌دار می‌شم.

‫تازه گمونم همین الان هم حامله‌ام.

‫واقعا امیدوارم حرفت دروغ باشه،

‫وگرنه مجبور می‌شیم ‫به اون هم رسیدگی کنیم.

‫- به جان عزیزم قسم. ‫- تو خیلی گه می‌خوری!

‫- خوب هم می‌کنیم. ‫- همین الان بهتون می‌گم...

‫دستم رو باز کنین و از خونه‌ام برین،

‫- وگرنه ازتون شکایت می‌کنم. ‫- از خونه‌ی تو بریم؟

‫- آره، خونه‌ی منه. ‫- اینجا حتی خونه‌ی ایوان نیست.

‫خونه مال پدرشه.

‫دار و ندار ایوان مال پدرشه.

‫می‌فهمی چی می‌گم؟ ‫ایوان هیچی نداره.

‫اون تختی که روش سکس می‌کنین رو دیدی؟

‫اونجا اتاق مامان و باباشه.

‫می‌دونی اتاق ایوان کدومه؟

‫در ته راهرو می‌شه که روش ‫پوستر و برچسب سفینه فضایی داره.

‫می‌دونی چرا؟

‫- می‌خوای بگم چرا؟ ‫- بگو چرا دیگه.

‫تو که می‌خوای حرفت رو بزنی...

‫چون بچه‌ای بیش نیست! ‫دلیلش اینه

‫بچه‌ی اسکل.

‫نمی‌فهمی قضیه چیه. ‫ازدواج با یکی مثل تو...

‫آبروی خانواده‌اش رو برده.

‫اگه حتی لحظه‌ای خیال کردی ‫قراره با هم بمونین،

‫تو خواب و خیال سیر می‌کنی.

‫تازه اگه کمکم نکنی ‫این اوضاع رو درست کنم،

‫منم که ازت شکایت می‌کنم.

‫آره.

‫- می‌دم بازداشتت کنن. ‫- بازداشتم کنن؟

‫آره.

‫- خیلی خنده‌دار بود. ‫- تو بخند.

‫- به چه اتهامی؟ ‫- چه اتهامی؟

‫- آره. ‫- بذار بگم چه اتهامی.

‫- ورود بدون اجازه. ‫- «بدون اجازه»؟

‫شیادی، کلاهبرداری.

‫- سرقت. ‫- سرقت؟!

‫- آره، سرقت. ‫- تعرض.

‫اصلا این پرونده عین روز روشنه.

‫دختر تن‌فروش حیله‌گر با ایوان ‫ازدواج می‌کنه، یعنی...

‫فریبش می‌ده تا باهاش ازدواج کنه...

‫تا بتونه خانواده پولدارش رو تیغ بزنه.

‫- تموم شد. ‫- اوهوم. گل گفتی.

‫تازه مطمئنم سابقه‌دار هم هستی. ‫پس دیگه...

‫قطعا همین بوده.

‫آره. یک، دو، سه، میفتی زندان.

‫- راحت. ‫- آره.

‫ایوان ازم خواستگاری کرد.

‫می‌خواست ازدواج کنه.

‫خودش انگشتر تو دستم انداخت.

‫- این رو می‌بینی؟ ‫- انگشتر کجا بود؟

‫همون پسره برام انگشتر ‫چهار قیراطی خرید.

‫این هم به نظرت جعلیه مادرجنده؟

‫لابد تا حالا انگشتر به این گرونی ‫توی زندگیت ندیدی، نه؟

‫انگشتر رو از دستش در بیار.

‫- نه. نه. ‫- درش بیار.

‫انگشتر خودمه. ایوان بهم داده.

‫انگشتر وامونده رو بده!

‫- که چی بشه؟ ‫- مگه تو خوابت ببینی.

‫- انگشتر وامونده رو بگیر! ‫- دستت بهم بخوره جیغ می‌زنم مادرجنده.

‫دستت بهم نمی‌خوره.

‫می‌گم انگشتر رو از دختره بگیر.

‫- حواستون باشه‌ها. ‫- پاهاش رو بگیر.

‫بپا نزنه داداش.

‫این انگشتر از اموال زاخاروفه.

‫- کسکش‌ها! کسکش‌ها! ‫- خفه شو. خفه شو.

‫تجاوز!

‫عه، عه. جیغ نزن.

‫چـ... چی داره می‌گه؟

‫- تجاوز! تجاوز! ‫- خفه شو. خفه‌خون بگیر.

‫داره می‌گه تجاوز؟ داره...

‫چی؟ چی؟ می‌گم خفه شو!

‫نکن، گاز می‌گیره.

‫- آخ! ‫- اصلا نزدیکش نشو.

‫دهنش رو ببند تا یکی ‫به پلیس شکایت نکرده!

‫- با چی؟ ‫- فقط یه‌جوری خفه‌اش کن!

‫چطوری؟ پارچه لازمه!

‫مادرجنده!

‫خفه‌خون مرگ بگیر.

‫جیغ نزن.

‫تو رو خدا جیغ نزن.

‫تو رو خدا جیغ نزن!

‫صبح اول وقت از این قاضیه...

‫وقت می‌گیری بریم پیشش.

‫وگرنه رابطه‌ی شرکتت ‫با این خانواده قطع می‌شه.

‫تموم شد و رفت.

‫نه، نه... واسه من «تلاش» نکن.

‫همه‌چی درست می‌شه.

‫آره.

‫بیا بریم. باید از زیر زبون ‫این جنده حرف بکشیم.

‫حالا آروم شدی؟

‫عین آدم رفتار می‌کنی؟

‫مواظب باش.

‫باور کن درکت می‌کنم.

‫می‌دونم داری به چی فکر می‌کنی.

‫داری می‌گی این کثافت بهت خیانت کرده.

‫می‌دونی چیه؟ ‫این وسط به من هم خیانت کرده، خب؟

‫به من هم کرده.

‫می‌بینی؟

‫به همه‌مون خیانت کرده.

‫چون یه بچه‌ی لوسه که نمی‌خواد بزرگ شه.

‫دقیقا.

‫ما رو قاطی این کثافت‌کاری کرده...

‫که باید با هم درستش کنیم.

‫متوجهی؟

‫ولی می‌خوام کمکت کنم.

‫خب؟ می‌خوام کمکت کنم.

‫این‌طور که معلومه ازدواجتون ‫واسه گرین کارت بوده.

‫در این صورت ایوان باید بهت ‫هزینه‌ی ازدواج گرین کارت رو بده.

‫منصفانه‌اش همینه.

‫بعد از اینکه ازدواجتون فسخ شد،

‫حتما مبلغ ده هزار دلار رو ‫نقدا بهت پرداخت می‌کنم.

‫هوم؟

‫می‌خوام پارچه رو بدم پایین، ‫ولی جیغ نمی‌کشی‌ها، باشه؟

‫اگه جیغ بکشی دوباره می‌ذارم سر جاش.

‫فهمیدی؟

‫ده هزار دلار.

‫ته پولیه که این وسط گیرت میاد عزیز جان.

‫نظرت چیه؟

‫می‌خوام قبل از موافقتم ‫با ایوان صحبت کنم.

‫باشه. حتما.

‫همه‌مون می‌خوایم با ایوان حرف بزنیم.

‫خواسته‌ی همه‌مون یکیه.

‫خب دیگه. ‫خبر مرگمون بریم ایوان رو پیدا کنیم.

‫باشه، ولی من رو ببین.

‫من رو نگاه کن.

‫بعد از اینکه ایوان رو پیدا کردیم... ‫که حتما می‌کنیم...

‫ازدواجتون رو که فسخ کردیم... ‫که اون هم می‌کنیم...

‫با ده هزار دلار می‌ری پی کارت...

‫دیگه پشت گوشت رو دیدی، ایوان رو دیدی.

‫متوجه شدی؟

‫باشه.

‫بازش کن.

‫گواهی ازدواج و پاسپورتشون رو برداشتی؟

‫ببخشیدها، می‌خوام لباس بپوشم.

‫می‌شه وارد حریم خصوصیم نشی؟

‫آنورا میخیوا؟

‫آنی. اسمم آنیه.

‫اینجا نوشته آنورا.

‫می‌دونم، ولی همه آنی صدام می‌کنن.

‫- ممنون. ‫- خب، سوار شو.

‫کار من تموم شد؟

‫تا پیداش نکردیم پیشمون هستی. ‫سوار شو.

‫وایستا، این چرا... ‫این چرا داره عقب می‌شینه؟

‫من کنار این روانی کسخل نمی‌شینم.

‫- می‌شه من جلو بشینم؟ ‫- روانی کسخل خودتی.

‫آره، برو جلو بشین.

‫نمی‌خوام کنار تو بشینم.

‫من هم نمیام کنار تو بشینم.

‫اصلا باورم نمی‌شه.

‫کلارا، بیا اینجا.

‫امروز یه‌مقدار باید بیشتر کار کنی.

‫بگیر این هم اضافه مزدته. ‫صداش رو در نیار.

‫یعنی قراره اونجا باشه؟

‫خبر مرگم از کجا بدونم؟

‫بهتره باشه.

‫تکون بخور دیگه!

‫باید برم بیمارستان...

‫نه، چیزیت نیست. ‫الکی دلواپس نشو.

‫نه، حالم بده داداش.

‫حس می‌کنم... ‫ضربه‌مغزی خفیف شدم.

‫- ببخشید که... ‫- برو دیگه!

‫برو! برو!

‫تو خونه اون‌طوری گرفته بودمت.

‫- من که نمی‌دونستم... ‫- نمی‌خوام باهام حرف بزنی، خب؟

‫تو هم سر به سرش نذار دیگه!

‫سرم داره می‌ترکه داداش.

‫اصلا نمی...

‫خفه شو گارنیک!

‫- وای خدا... ‫- با این وضع رانندگیت...

‫حتما تا اونجا تصادف می‌کنیم.

‫- می‌خوای خودت رو بکشی؟ ‫- تو رو خدا خفه شو.

‫نزدیک بود بزنی به پیرزنه.

‫مگه تو از رانندگی چی سرت می‌شه؟

‫- چی سرت می‌شه؟ ‫- خودت خفه شو بابا.

‫- کل مسیر... ‫- دم خونه من نگه دار...

‫- یه‌بند داری غر می‌زنی... ‫- یه چیزی بدم انقدر نق نزنه...

‫- که رو صورتت خط افتاده. ‫- چی می‌خوای بهش بدی؟

‫- از تو سوسول‌تر توی زندگیم ندیدم. ‫- هر چی لازم بشه دارم.

‫فقط همه رو یه‌جا نخور.

‫این چه وضعشه؟

‫باشه، بریم. مهم نیست.

‫- پیاده شید. ‫- پیاده شو.

‫زود باشین دیگه.

‫سریع‌تر بیاین.

‫[ترن هوایی گردباد]

‫[غذاخوری دختر پال]

‫[بستنی نرم - بستنی کره پیکن]

‫- سلام کریستال. ‫- سلام آنی.

‫می‌گم، تو امروز وانیا رو ندیدی؟

‫- نه، چطور؟ چیزی شده؟ ‫- ندیدی؟

‫عه، نه. چیزی که نشده.

‫می‌شه بی‌زحمت یه زنگ بهش بزنی؟

‫می‌شه بگی قضیه چیه؟

‫فقط می‌خوام تو بهش زنگ بزنی.

‫می‌شه لطفا زنگ بزنی؟

‫- اِم... ‫- انقدر سین‌جیم نکن.

‫گوشیت رو بردار زنگ بزن.

‫باشه. تام؟

‫- تام، آنی اومده... ‫- خانم؟

‫- سلام تام. ‫- چطوری آنی؟

‫تو امروز وانیا رو ندیدی؟

‫نه، ندیدمش.

‫اِم، مثلا به تو زنگ زده یا پیام داده؟

‫نه، اصلا. هیچی نگفته.

‫خب، می‌شه بی‌زحمت تو بهش زنگ بزنی؟

‫- وایستا ببینم. این‌ها کی باشن؟ ‫- رفیق، می‌شه...

‫- چیزی نیست. فقط... ‫- می‌شه به ایوان زنگ بزنی؟

‫- همه‌چی روبه‌راهه؟ ‫- قضیه چیه؟

‫- هیچی نشده. ‫- چرا من به ایوان زنگ بزنم؟

‫گوشیت رو بردار بهش زنگ بزن.

‫نمی‌خوام زنگ بزنم. شما چیکاره‌ای؟

‫من چیکاره‌ام رو ول کن. ‫فقط بهش زنگ بزن.

‫چرا ول کنم؟ همین‌طوری که...

‫- گوشیم رو نمی‌دم به ایوان زنگ بزنی. ‫- گوش کن.

‫ایوان کلی دردسر درست کرده. ‫باید پیداش کنیم.

‫آهای، آهای. به نفعتونه یکیتون ‫ایوان رو بیاره روی خط.

‫«بیاریم روی خط»؟

‫- «روی خط»؟ ‫- تو به چی می‌خندی؟

‫- این‌ها کی هستن برداشتی آوردی؟ ‫- می‌گم به چی می‌خندی؟

‫دارم می‌گم زنگ بزن ایوان. ‫چیش خنده‌داره؟

‫واسه خودت داستان نساز. ‫وگرنه برمی‌گردم...

‫- چنان روزگارت رو... ‫- داستان می‌خوای...

‫بگو برات سر هم کنم مادرجنده.

‫- آخه چرا؟ ‫- به نفعته بی‌خیال بشی.

‫- زود بزنین به چاک. ‫- گفتم این کار رو نکن.

‫- بزنین به چاک. ‫- تام.

‫چیه داداشم؟ گردنت کلفته؟

‫می‌خوای با این چیکار کنی؟

‫واسه اینه اگه گم نشی بیرون ‫قلم پات رو بشکنم.

‫- گفتم به نفعته بی‌خیال بشی. ‫- تام.

‫پس گوشیت رو بردار بهش زنگ بزن.

‫- عه، عه، عه، عه. ‫- تام.

‫بزن به چاک بابا.

‫بزن همه‌چی رو خرد کن.

‫- چه مرگته کسکش؟ ‫- پشم‌هام، پشم‌هام، پشم‌هام...

‫بهش بگو نزنه! چه مرگتونه؟!

‫- بدبخت شدم. ‫- همین الان زنگ بزن ایوان!

‫- مگه شما آدم نیستین؟ ‫- باشه، باشه.

‫- تو رو خدا آروم باش. ‫- باورم نمی‌شه.

‫- کثافت. ‫- به گا رفتم.

‫بذار رو بلندگو.

‫به گای سگ رفتم.

‫لطفا پیغام بذارید تا...

‫- گوشی تو کجاست؟ ‫- وایستا داداش.

‫خواهشا دیگه چیزی رو نشکن، خب؟

‫- زنگ بزن. ‫- شما چتونه؟!

‫- بذار رو بلندگو. ‫- بفرما. بفرما.

‫فقط چیزی رو نشکنید.

‫نمی‌خواد جواب بده. ‫نمی‌خواد گوشی رو جواب بده.

‫- می‌دونم دیگه. می‌دونم. ‫- لطفا پیغام بذارید تا...

‫پدرسگ نمی‌خواد جواب بده.

‫بقیه رفیق‎هاش کجان؟

‫پیش الکسه؟

‫الکس الان سر کاره.

‫- پیش الکس که نرفته. ‫- کجا کار می‌کنه؟

‫تو رستوران تاتیانا.

‫- پشم‌هام. ‫- بریم.

‫نه. وای نه.

‫این چه وضعشه؟

‫- کله پدرتون سگ رید. ‫- تو کجا می‌ری؟!

‫- سمت ماشین. ‫- پنج دقیقه پیاده راهه.

‫نه، نه، نه. ‫تا اونجا پیاده نمیام.

‫- خب با ماشین می‌ریم. ‫- نمی‌بینی هوا سرده؟

‫حوصله ندارم دنبال جا پارک بگردم!

‫- بیاین بریم. ‫- چرا با ماشین نریم؟

‫می‌گم همین‌جاست. بیاین.

‫- تکون بخورین. زود باشین. ‫- بابا داریم می‌میریم از سرما. من رو ببین.

‫از عمد داری عذابمون می‌دی؟ ‫آخه این چه کاریه؟

‫[تاتیانا گریل]

‫این که خیلی بیشتر از پنج دقیقه بود.

‫سلام.

‫میز چهار نفره می‌خواین؟

‫الکس هست؟ الکس.

‫الکس؟

‫گفتن اینجا کار می‌کنه.

‫- کمک سرآشپز؟ ‫- آره.

‫- بریم. ‫- نه، وایستین. اجازه بدین.

‫- شما اجازه ندارین... ‫- کارت خوبه، آفرین.

‫می‌دونن دارن چیکار می‌کنن. ‫آروم باش.

‫- وای خدا. الکس. ‫- سلام آنی!

‫- وانیا رو ندیدی؟ ‫- نه. جریان چیه؟

‫دنبال وانیا می‌گردیم. ‫مشکل خانوادگی پیش اومده.

‫- ایوان رو دیدی؟ ‫- این‌ها کیه آوردی؟

‫- پرسیدم ایوان رو دیدی؟ ‫- نه.

‫- آخه اخراجم می‌کنن. ‫- نه، هیچی نمی‌شه.

‫هیچی نمی‌شه. نگران نباش. ‫اصلا نگران نباش.

‫- می‌شه بهش زنگ بزنی؟ ‫- ندیدمش.

‫- واقعا زنگ بزنم؟ ‫- آره، زنگ بزن.

‫آره، تو رو خدا زنگ بزن. ‫تو رو خدا.

‫شما بازیگری؟ جایی ندیدمت؟

‫- ها؟ ‫- نه، بازیگر نیستم.

‫جدی؟ آخه خیلی خوشگلی.

‫کجایی هستی؟

‫یه لحظه گوشیت رو بده. یه لحظه.

‫وانیا پیداش نیست.

‫امروز باهاش حرف زدی؟

‫نه، ندیدمش.

‫لابد خونه است.

‫نه، خونه که نیست. ‫تام و کریستال هم...

‫امروز ندیدنش.

‫می‌شه گوشیم رو بگیرم؟

‫ممنون.

‫- عکس ایوان رو می‌خوام. ‫- خب؟

‫از شوهرت توی گوشیت عکس که داری.

‫نه، گوشیم رو که بهت نمی‌دم.

‫یه لحظه گوشیت رو می‌خوام.

‫- فقط می‌خوام ببینم... ‫- نه، اصلا می‌دونی چیه؟

‫یه بار دیگه بهم دست بزنی ‫به خدا جیغ می‌کشم.

‫هیس، هیس. بسه، بسه.

‫برو تو اینستاگرام.

‫سن و سال من رو ببین. ‫اینستاگرامم کجا بود؟

‫حرف‌ها می‌زنی.

‫اگه نرین برای من دردسر می‌شه. ‫خواهش می‌کنم.

‫بیا، بیا. پیدا کردم.

‫- آقایون. ‫- خیلی‌خب.

‫- آنی، جـ... جریان چیه؟ ‫- داریم دنبال...

‫داریم دنبال وانیا می‌گردیم. ‫نمی‌دونیم کجاست.

‫این یارو کسخل ردیه بابا.

‫بسیارخب، ممنون. کجا...

‫کجا می‌رین؟

‫به نظرت ممکنه پیش داشا باشه؟

‫مگر اینکه رفته باشه باهاما...

‫با اون بکن جدیدش.

‫یه لحظه آهنگ رو قطع کن. ‫آهنگ رو قطع کن.

‫ببخشید، معذرت می‌خوام.

‫اگه می‌شه می‌خواستم ‫یه دقیقه وقتتون رو بگیرم.

‫دنبال بچه گم‌شده می‌گردیم. ‫طفلکی حالش هم بده.

‫الان عکسش رو بهتون نشون می‌دم.

‫هر اطلاعاتی داشته باشین ‫ممکنه بهمون کمک کنه.

‫پول رو ما می‌دیم، ‫توجهش رو این می‌خواد؟

‫کوچیک همه‌تونم، ‫ولی حال این پسر خیلی خرابه.

‫خواهشا اگه دیدینش بهمون بگین.

‫مطمئنی ندیدیش؟

‫یه نخ سیگار بده.

‫اینجا دارم از سرما یخ می‌زنم، ‫آقا سیگار هم می‌خواد.

‫توروس، آخه واقعا...

‫اگه گردنت رو نپوشونی سرما می‌خوری.

‫چرا این رو آوردی؟

‫واسه چی این رو برداشتی آوردی؟

‫که دوباره باهاش دهنم رو ببندی؟

‫مادرجنده.

‫به کیرم. شال‌گردن رو بده.

‫نه! نه! نه!

‫به خدا قسم!

‫آهای! آهای! این ماشین منه!

‫نه، نه، نه، نه، نه، نه.

‫- نه، نه، نه. ‫- داداش، دیگه بکسل کردم.

‫- خواهش می‌کنم. ‫- بکسل شده.

‫باید ببرم. باید تحویل بدم.

‫- ماشینم رو نبر. ‫- بی‌خیال شو.

‫ماشین منه.

‫ببین چی می‌گم. ‫تقصیر خودته، خب؟!

‫عین گاو وسط خیابون پارک کردی، خب؟

‫داداش یه گوشه پارک کردم دیگه!

‫اینجا که تابلو نبود.

‫- پول می‌دم. چقدر بدم؟ ‫- ببین چی می‌گم.

‫- صد دلار؟ دویست دلار؟ سیصد دلار؟ ‫- ببین، برو اداره...

‫- باهاشون صحبت کن. ‫- پول رو بگیر.

‫- برو صحبت کن ببین... ‫- پول رو بگیر.

‫پس برو گمشو کسکش. ‫بزن به چاک.

‫- کسکش با کی بودی؟ ‫- با توی کسکش.

‫چه وضعشه؟ من اعصاب ندارم‌ها.

‫- ببین. ‫- گمشو کنار می‌خوام رد شم.

‫از ماشین پیاده می‌شی یا نه؟!

‫خودت خواستی دیگه.

‫کلا دو هفته است تو این کارم داداش!

‫چه غلطی می‌کنی؟ ‫ناموسا شوخیت گرفته؟!

‫این چه کاریه می‌کنی؟!

‫- پشم‌هام بریزه. ‫- یا خدا!

‫دیوانه شدی؟

‫تقصیر خودته. تقصیر خودته.

‫- کسکش! ‫- سوار شید!

‫- زود! زود! ‫- کونت رو پاره می‌کنم.

‫شماره پلاکت رو برداشتم.

‫سوار ماشین بشین ‫کونتون رو پاره می‌کنم.

‫نه، نه، نه، نه، نه!

‫چه گهی دارین می‌خورین؟!

‫کسکشه هر چی روسه!

‫یا خدا.

‫شما جماعت دیگه کسخلتون در رفته.

‫تا صبح هم طول بکشه...

‫از زیر سنگ هم شده ‫این توله سگ رو پیدا می‌کنم.

‫به ارواح خاک مادرم قسم...

‫این چه کار کس‌شعری بود کردی؟

‫زود باش، یه چیزی بگو. ‫یه حرف مفید بزن.

‫- یه جا رو بگو... ‫- نمی‌دونم.

‫- نمی‌دونم. ‫- فکر کن. فکر کن. کجاست؟

‫بازی... بازی دوست داره.

‫نمی‌دونم. شاید تو گیم‌نتی ‫آرکیدی چیزی باشه.

‫زود باش دیگه. ‫خوابت نبره پسر.

‫رفقا، شما این پسره رو ندیدین؟

‫شما وانیا زاخاروف رو دیدین؟

‫بچه‌ها، شما این پسره رو دیدین؟

‫وای! سالن بیلیارد.

‫اونجا... اونجا سالن بیلیارده.

‫یادته پنج سال پیش...

‫داشتی بهش بیلیارد یاد می‌دادی؟

‫همین‌جا تو همین سالن بازی می‌کردیم.

‫- یادته؟ ‫- پنج سال پیش؟

‫یادمه.

‫بیا، بیا. ‫یه لحظه ببخشید رفیق.

‫بیا این عکس رو ببین. ‫این پسره رو دیدی؟

‫ایوانه، ایوانه.

‫- وانیاست؟ ‫- آره.

‫امروز دیدیش؟

‫- نه، امروز ندیدم. ‫- نه.

‫ولی مهمونی‌هاش خیلی توپن.

‫آره، بچه باحالیه.

‫انقدر حالم از این کثافت به هم می‌خوره ‫دلم می‌خواد تو قیافه‌اش بالا بیارم.

‫لطفا پیغام بذارید تا...

‫دوستان، شما این پسره رو دیدین؟

‫گم... گم شده.

‫مطمئنی؟

‫بذار از اون‌ها بپرسم.

‫- وایستا ببینم. ‫- اجازه بده، کارم تموم می‌شه.

‫دوستان، شما امروز این... ‫این پسره رو ندیدین؟

‫نه.

‫شاید گم نشده، یکی دزدیدش.

‫آره. درسته. دزدیدنش... آره.

‫فکر کن، فکر کن، فکر کن، فکر کن.

‫می‌شه پشت هم شماره‌اش رو بگیرین؟

‫چه مرگته؟

‫- یا خدا. ‫- این چه وضعشه؟

‫- شوخیت گرفته؟ ‫- حالمون رو به هم زدی.

‫می‌فهمی زنم باید فردا...

‫با همین ماشین بره؟

‫فهم داری؟!

‫حالا بوی گند استفراغت رو ‫با چی ببرم؟ ها؟!

‫کاش همون برگشته بودی ایروان.

‫الان از شرت خلاص شده بودیم.

‫مگه می‌خوای اینجا رو منفجر کنی؟!

‫برو گمشو!

‫گمشو اون‌ور سیگار بکش!

‫حالا فهمیدم ایوان برات ‫از من هم عزیزتره.

‫بگیر تمیز کن بابا!

‫کدوم مهم‌تره؟ اینکه ایوان گم شده، ‫یا اینکه داداشت داره می‌میره؟

‫من که دیگه سوار اون ماشین نمی‌شم.

‫تو ماشین هنوز بوی گند میاد.

‫خودم می‌دونم. ‫گه بگیرن شانس ما رو!

‫باهاش کدوم کلوپ‌ها می‌رفتین؟

‫- نمی‌دونم. کلی... ‫- ها؟

‫می‌گم نمی‌دونم، کلی کلوپ می‌رفتیم.

‫آدرس تک‌تکشون رو بده.

‫می‌گم، امروز این پسره رو دیدی؟

‫آره، ردش کردیم بره. ‫خیلی مست کرده بود.

‫کی؟

‫همین بیست دقیقه پیش.

‫تازه از اینجا رفته.

‫شما این پسره رو امروز ندیدین؟

‫ندیدین؟

‫آمار ایوان زاخاروف رو می‌خواستین؟

‫- برام هشتصد دلاری گذاشته بود. ‫- الان کجاست؟

‫من از کجا بدونم؟ ‫بالاخره که باید پولم رو بگیرم.

‫- باشه، خداحافظ. ‫- وایستین. آخه شما می‌شناسیدش.

‫من که ازش عذرخواهی کردم.

‫دوباره از طرفم عذرخواهی کن.

‫حتما برات جبران می‌کنم.

‫یا اصلا واسه اون‌ها، ‫واسه همه‌تون جبران می‌کنم.

‫آخه چیکار کنم؟

‫الان می‌گی من چیکار کنم؟

‫خوبه بابا.

‫به مامانش بگو هیچی نشده، ‫همین الان کنارم نشسته.

‫پوست مینک واقعیه؟

‫دارم می‌گم... نمی‌تونم صحبت کنم. ‫باید قطع کنم.

‫نه.

‫خواهش کردم. التماست می‌کنم.

‫- آها. ‫- لطفا بس کن.

‫شبیه پوست مینک واقعیه.

‫چرا نباشم؟ چرا...

‫- آره، معلومه که واقعیه. فقط مینک نیست. ‫- معلومه که سرم خمه.

‫- پوست سمور سیبریه، حالا فهمیدی؟ ‫- من پدرخونده بچه‌ام.

‫- ارزشش از مینک بیشتره. ‫- معلومه که خجالت می‌کشم.

‫نه، نگو... ‫بحث اون بچه رو وسط نکش.

‫رفقا، شما امروز این پسره رو ندیدین؟

‫ته صف، ته صف.

‫فقط یه سوال داشتم. ‫شما این پسره رو ندیدی؟

‫چرا، نیم‌ساعت پیش اینجا بود. ‫انقدر مست بود که راهش ندادم.

‫- بعدش کجا رفت؟ ‫- مگه من وکیل وصی مردمم؟

‫کارت شناساییتون رو بدین.

‫عجب پدرخونده‌ای هستی.

‫جای اینکه مواظب پسره باشی، ‫به امون خدا ولش کرده بودی.

‫واقعا شوخیت گرفته؟

‫شاید یه جا داره کلی مست می‌کنه.

‫اگه انقدر عقلت می‌رسید، ‫تو چرا گذاشتی فرار کنه؟

‫به زبون شما چی می‌شه؟

‫عه، «سگ‌مست»؟

‫آره. سگ‌مسته.

‫تور، مگه بحث اینه ‫کی بیشتر مسئولیت‌پذیره؟

‫کیر تو این وضع بابا. ‫من واسه این کار نیومده بودم.

‫ریدم به این زندگی. ‫می‌خوام برگردم همون ارمنستان.

‫به گا رفتم.

‫کونم پاره است!

‫جوری که این پسره به من کیر زد، ‫توی تخت به تو نزد.

‫- جدا؟ ‫- صد درصد.

‫شک نکن.

‫اگه تا الان نتونستیم پیداش کنیم، ‫یعنی قرار نیست پیدا بشه.

‫از تو نظر خواستم؟ ‫از تو پرسیدم؟

‫دارم نظرم رو می‌گم دیگه.

‫نظرت رو واسه خودت نگه دار.

‫من از الان به بعد ‫یک کلوم هم حرف نمی‌زنم.

‫شوهر میلیاردر آنی...

‫همین الان اومده. ‫سفارش پذیرایی داده.

‫من هم می‌رم ازش پذیرایی کنم.

‫وانیا؟

‫وانیا.

‫واقعا دل آدم می‌شکنه.

‫لابد زندگیشون هیچی نشده ‫تو چاه مستراح افتاده.

‫وانیا اومده؟

‫ببخشیدها!

‫- امروز این پسره رو ندیدین؟ ‫- نه.

‫شما چی آقا؟

‫ایگور، دمت گرم بهم قرص دادی.

‫من هم از اون قرص‌ها می‌خوام. ‫یکی بهم بده.

‫گوش‌هات سنگینه نمی‌شنوی؟ ‫گفتم از اون قرص‌هات می‌خوام.

‫نمی‌شه.

‫نمی‌شه؟

‫چته تو؟ چرا؟

‫چون من دلال مواد نیستم.

‫یه گوپنیک عین تو ‫که پول زندگی تو برایت‌واتر رو داره،

‫دلالی مواد نمی‌کنه؟

‫تو که راست می‌گی.

‫اونجا خونه مادربزرگمه. ‫این قرص‌ها هم مال اونه.

‫به خدا دیگه قرص ندارم. ‫تازه گوپنیک هم نیستم.

‫حواسم نبود.

‫اشتباه گفتم. ‫منظورم کونده‌ی دو عالم بود.

‫رفقا، شما این پسره رو امروز ندیدین؟

‫نه.

‫کونده‌ی دو عالم چیه؟

‫یعنی بهت گفت کونی.

‫آره، همین که رفیقت گفت.

‫بیا برو!

‫مگه چیکار کردم؟ ‫سوال پرسیدم دیگه.

‫به تخمم هم نیست.

‫اون‌وقت چرا کونده‌ی دو عالمم؟

‫نمی‌دونم.

‫می‌گن این چیزها تو ذات آدمه.

‫واقعا از دست بچه‌های ‫نسل شما عاصی شدم.

‫یه نگاه به خودتون بندازین.

‫سر سوزن واسه بزرگتر و...

‫مافوقتون احترام قائل نیستین. ‫هیچ هدفی ندارین.

‫یعنی تنها هدفتون اینه برین...

‫یه جفت کتونی خفن بخرین. ‫همین و بس.

‫انصافا جوابم رو بدین.

‫معلوم هست نسل شما چه مرگشه؟

‫مگه چیکارتون کردم ‫که حتی به سوالم گوش نمی‌دین؟

‫اخلاق کاری صفر.

‫تنبل، احمق.

‫واقعا نمی‌فهمم.

‫من از شونزده سالگی دارم کار می‌کنم.

‫شما مشکلتون چیه؟

‫همه‌اش تیک‌تاک، اینستاگرام، ‫تیک‌تاک، اینستاگرام.

‫همین!

‫تو مرکزه!

‫چی؟

‫مرکز کار وامونده رو می‌گم!

‫سلام. سلام به شما.

‫- آدرسش چیه؟ ‫- خیابون ۳۸ام غربی.

‫یوهو! عاشق اونجام.

‫یعنی خراب‌شده منهتنه؟

‫آره، معلومه که منهتنه.

‫بخت من رو گه بگیرن.

‫- زود باشین. ‫- پول نقد می‌خوام.

‫- توروس! ‫- چهل و پنج دقیقه راهه. زود باشین.

‫چه خوشگل.

‫اسمت وانیا بود، نه؟

‫آره، خودمم.

‫آنورا. آنورا!

‫گفتم اسمم آنورا نیست. آنیه.

‫به دوستت بگو هر جور شده نگهش داره.

‫حتی اگه مجبور شدن ‫فیزیکی نگهش دارن.

‫یعنی شده دست و پاش رو بگیرن.

‫- بیشتر؟ بیشتر؟ ‫- بیشتر. بیشتر.

‫پوستت بهترین پوستیه ‫که تا حالا لمس کردم.

‫- دوستت دارم. دوستت دارم. ‫- به روسی...

‫به روسی چی می‌شه؟

‫خواهشا سکته نکن،

‫ولی وانیا و دایموند طبقه بالا ‫تو اتاق خصوصی رفتن.

‫آنی، این‌ها کی‌ان آوردی؟

‫وانیا؟

‫کجا... ‫تو یکی از این اتاق‌هاست؟

‫آره.

‫پشم‌هام. ببخشید.

‫- ببخشید. ببخشید دیزی. ‫- سلام آنی.

‫وانیا؟ روم سیاه.

‫کارلا، دایموند رو ندیدی؟

‫گمونم تو اتاق رقص باشه. ‫می‌گم، قضیه چیه...

‫- اتاق رقص چیه؟ ‫- تو اتاق رقص خراب‌شده‌ان.

‫- وانیا؟ ‫- ای بابا، این چه وضعشه؟

‫تو یکی که خودت رو از روی شوهرم جمع کن.

‫عصبانی شدی؟

‫آره، الان روی سگم رو می‌بینی جنده.

‫- بزن به چاک بابا. ‫- بیا جلو!

‫- کون مونت می‌خاره؟ ‫- جنده خانم!

‫- بیا برات بخارونم جنده پاپتی. ‫- کل شب رو گشتیم.

‫کل شب دنبال آقا بودیم، ‫نشسته به کیرش حال می‌ده.

‫رسیدن به خیر رفقا.

‫- وانیا، همه‌جا رو دنبالت گشتیم. ‫- کل شب دنبالت بودیم پدرسگ!

‫بهت پیام دادم. ‫کلی بهت زنگ زدم.

‫واسه چی جواب هیچ‌کدوم ‫از تماس‌هام رو ندادی؟

‫پدرسگ حروم‌لقمه.

‫واسه چی ولم کردی رفتی وانیا؟

‫داشتم دنبالت می‌اومدم.

‫این‌ها برداشتن دست‌هام رو بستن.

‫- انگشترم رو گرفتن. ‫- که چی داداش؟

‫بهم تعرض کردن وانیا.

‫باشه، بلند شو بریم. ‫تو ماشین صحبت کنین.

‫- بلند شو. ‫- نه، خودم پیداش کردم.

‫حق دارم همین الان حرف بزنم.

‫خب؟ قرارمون همین بود.

‫وانیا، هنوز از وقتمون مونده‌ها.

‫یکی این رو از اینجا ببره!

‫خودت از اتاق خصوصیم ‫بزن به چاک جنده خانم!

‫- وانیا، من رو نگاه کن. ‫- دارم می‌بینمت.

‫تلافیش رو در میارم جنده.

‫کس نگو دایموند.

‫خیلی مهمه.

‫وانیا، من رو ببین.

‫عشقم، ببین. ‫گوش کن چی می‌گم.

‫این‌ها می‌خوان طلاق بگیریم، خب؟

‫طلاق نیست!

‫- صد بار بهت گفتم. ‫- برو عقب. ولم کن...

‫فسخ می‌شه. «فسخ».

‫- عه... ‫- وانیا، بهشون بگو...

‫که قرار نیست طلاق بگیریم، خب؟

‫بهشون بگو اشتباه شده.

‫- مامان و بابام نیومدن؟ ‫- عشقم، خیلی مهمه.

‫- گوش کن چی می‌گم. ‫- نه، نه، نه...

‫خانواده‌ات ساعت دوازده می‌رسن.

‫کمک کردم پیداش کنین، ‫حالا می‌خوام باهاش حرف بزنم.

‫- باید تا دادگاه هم بریم! ‫- وانیا. من رو ببین، خب؟

‫حرف این‌ها رو نشنیده بگیر.

‫نه قضیه این سلیطه مهمه،

‫نه هیچی. هیچی مهم نیست. ‫فقط...

‫ازت می‌خوام بهشون بگی...

‫وانیا، قضیه خنده‌دار نیست.

‫می‌دونم. واقعا نیست.

‫وانیا، من رو نگاه کن عشقم.

‫- ما زن و شوهر می‌مونیم، خب؟ ‫- خب.

‫این‌ها رو می‌شناسی؟ ‫دوستشون دارم. خیلی دوستشون دارم.

‫وانیا، تمومش کن.

‫باید در موردش صحبت کنیم، خب؟

‫قضیه خیلی، خیلی مهمه. خب؟

‫نمی‌خوام الان در موردش صحبت کنم.

‫باشه، فقط...

‫ببین...

‫نه، نه، نه. وانیا. ‫الان نباید مشروب بخوری.

‫باید بهشون بگی... ‫آقا، این الان مست پاره است.

‫این‌طوری نمی‌شه صحبت کرد... نکن.

‫هنوز حرفمون تموم نشده.

‫- می‌خواستم باهاش صحبت کنم. ‫- بلند شو.

‫بزن بریم!

‫وانیا. وانیا.

‫وانیا، وانیا... ‫تو رو خدا بذار صحبت کنیم.

‫وانیا!

‫دستت رو بکش بابا! ‫عجب گیری کردیم.

‫وانیا، حرفمون... ‫هنوز حرفمون تموم نشده.

‫می‌خوان مجبورمون کنن طلاق بگیریم. ‫نباید...

‫گفتم دست کیریت رو...

‫بزن به چاک جلو چشمم نباش.

‫جیمی، آنی با سه نفر اومده ‫دارن داستان درست می‌کنن.

‫آنی روسیه؟

‫دیدی گفته بودم؟

‫برو گمشو ریختت رو نبینم.

‫دیدی؟ دو هفته شد.

‫دقیقا دو هفته دووم آوردین!

‫پا روی دم بد کسی گذاشتی جنده!

‫بچه‌ها، بیاین دعوا شده!

‫- جدی می‌گی؟! ‫- پشم‌هام!

‫وای خدا، چقدر خوش بگذره.

‫پیشنهاد می‌کنم این کار رو نکنی.

‫عه، عه، عه، عه، عه.

‫گارنیک، یه کاری بکن!

‫عه، عه، عه. ‫بسه. جدا شین.

‫برین بیرون. ‫دعواتون رو ببرین بیرون.

‫تو مرکز دعوا موا موقوفه!

‫خب حالا! آروم باش.

‫- وای. ‫- بزن به چاک بابا.

‫- برو بذار باد بیاد! ‫- برو تو.

‫جلو نیا. بزنین به چاک.

‫تو که گفتی آنی از بچه‌های خودمونه.

‫- برو، برو. ‫- سوار شو.

‫بالاخره پیدات کردیم! ‫پیدات کردیم!

‫باورم نمی‌شه عین بچه‌ننه‌ها ‫گذاشتی در رفتی.

‫ولی اشکال نداره. ‫خانواده‌ات دارن میان.

‫رفتنی شدی. ‫بالاخره رفتنی شدی.

‫- بری دیگه برنگردی. ‫- وانیا. وانیا.

‫می‌فهمی چه اتفاقی داره میفته؟

‫می‌دونی الان قضیه چیه وانیا؟

‫دست از سرش بردار.

‫سیاه‌مست کرده. آخه...

‫باید وقتی هوشیار شد باهاش صحبت کنم.

‫- این‌طوری نمی‌تونیم حرف بزنیم. ‫- گفتنی‌ها رو گفتین.

‫ما هنوز هیچی نگفتیم!

‫معلومه تو این شرایط ‫حرفتون رو قبول می‌کنه.

‫- نمی‌تونه رو پاش وایسته. ‫- حرف‌ها رو زدیم.

‫ظرف سه ساعت آینده ‫این قضیه رو فیصله می‌دیم.

‫- نه، قرارمون این نبود. ‫- چرا، همین بود.

‫آروم برو. حالم داره بد می‌شه.

‫قضیه رو ختم به خیر می‌کنیم.

‫تو هم پولت رو می‌گیری،

‫می‌ری پشت سرت هم نگاه نمی‌کنی. ‫تموم شد و رفت.

‫قرارمون همین بود.

‫کسکش.

‫می‌دونی چیه؟ به نظرم...

‫واقعا حالت ازم به هم می‌خوره پسر.

‫جدا خودت نگاه کن.

‫بعد اون همه زحمتی که برات کشیدم...

‫هر کاری که کردم...

‫اصلا چند بار اومدم ‫از مخمصه نجاتت دادم؟

‫ها؟ چند بار نجاتت دادم؟

‫بعد جواب محبت‌هام اینه؟

‫راستش، واقعا دلخورم کردی.

‫اصلا ببین... ‫چطوری بگم...

‫می‌دونی چطور سکه یه پولم کردی؟

‫ها؟

‫اصلا می‌شنوی دارم چی می‌گم؟

‫دیگه رسما بیهوش شده.

‫حالا باید صبر کنیم.

‫خب، اومد. هوی.

‫بلند شو. بلند شو.

‫اومد. پیاده شین.

‫وانیا.

‫بلند شو داداش... ‫بی‌زحمت پیاده شو.

‫می‌خوام تو ماشین بمونم.

‫وانیا. وانیا، من رو نگاه کن.

‫- باید قبل از اینکه بری صحبت کنیم، خب؟ ‫- حواست باشه جریمه نشی و جرثقیل نبره.

‫وانیا؟

‫- وانیا. وانیا، اونجا رفتی... ‫- گوشیت در دسترس باشه.

‫هیچی نمی‌گی، خب؟

‫وانیا.

‫وانیا، خودم حلش می‌کنم، خب؟

‫- بسپارش به من. ‫- چی رو حل می‌کنی؟

‫- باهاش حرف نزن. ‫- به تو ربطی نداره.

‫- بریم. ‫- سلام به همه.

‫- چطوری جناب؟ ‫- سلام توروس.

‫بسه، بسه.

‫عه، عه. حالش خوبه؟

‫چشم‌های کورت نمی‌بینه حالش بده؟

‫- حالش خوبه. ‫- اصلا هم حالش خوب نیست.

‫- حتی نمی‌تونه وایسته. ‫- شما چطوری؟

‫خوبم. ممنون.

‫قاضی بهمون لطف کرد...

‫وقتمون رو جلو انداخت.

‫- خوبه. ‫- سلام ایوان.

‫ایوان، من مایکل شارنوفم. ‫وکیل باباتم.

‫من رو یادت میاد؟

‫عمو مایکل رو یادته؟

‫یه خرده خسته است.

‫- چیزیش نیست. ‫- که این‌طور.

‫خسته است؟

‫ایشون هم...

‫خانم خوش‌شانسم.

‫- بسیارخب. ایشون کیه؟ ‫- این لازمه باشه.

‫کارم نگه داشتنه.

‫خب، من که نفهمیدم کارت چیه،

‫دلم هم نمی‌خواد بدونم.

‫بیاین بریم. ‫کارت شناساییتون دم دست باشه.

‫باهاش صحبت کردم.

‫مشخصه می‌خواد قضیه ختم به خیر بشه.

‫ولی می‌دونه پسرش ‫تحت سوء مصرف الکله؟

‫الکل کجا بود بابا؟ ‫تازه بیدار شده.

‫توروس جان، تو رو خدا بی‌خیال.

‫من نمی‌خوام جواز خودم رو به خاطر...

‫دلت می‌خواد همچنان واسه ‫خانواده زاخاروف کار کنی یا نه؟

‫عه.

‫سلام آقای شارنوف.

‫- امیدوارم بدونید چقدر خوش‌شانسید. ‫- سلام جناب قاضی.

‫امروز برنامه سبک‌تری داشتیم، ‫از این جهت، اِم...

‫مورد فوریتون رو ذکر می‌کنید؟

‫جناب قاضی، خدمتتون عارضم ‫می‌خوایم شکایتی به ثبت برسونیم،

‫و در خواست فسخ ازدواجی رو داریم،

‫که به اجبار صورت گرفته.

‫ایوان زاخاروف و آنورا میخیوا...

‫اجبار رو بکن تو کونت.

‫- خب؟ ‫- این چه طرزشه؟

‫معذرت می‌خوام.

‫ببخشید جناب قاضی. ‫ولی دارن کس می‌گن.

‫- کس می‌گن. ‫- جناب قاضی...

‫- این آقایون می‌خوان... ‫- تمومش کن.

‫لحن حرف زدنت خیلی زشته.

‫باشه. ببخشید. ‫این‌ها می‌خوان...

‫دست کیریت رو بکش.

‫این آقا با کت شتری کیه؟

‫نگهبان، لطفا نذار ایشون نزدیکم بشه.

‫شما کی هستی آقا؟ ‫آقای شارنوف، با شماست؟

‫- نذارین نزدیکم بیاد. ‫- بیا، بیا.

‫- بیا، بیا. ‫- سرکار، ببرش...

‫جناب قاضی، معذرت می‌خوام.

‫ممنون جناب سرکار. ‫واقعا لطف کردین.

‫- باشه. بشین. بگیر بشین. ‫- ببخشید.

‫از شما هم ممنونم جناب قاضی.

‫- لطف بزرگی کردین. ‫- قابلی نداشت.

‫قابلی نداشت. ‫فقط لحنتون رو درست کنید.

‫- قابلی نداشت. ‫- چشم.

‫جناب قاضی، همون‌طور که مشخصه،

‫شوهرم الان تحت تاثیر الکله.

‫صلاحیت تصمیم‌گیری در هیچ موردی رو نداره.

‫جناب قاضی، اعتراض دارم. ‫ایشون نباید صحبت کنن.

‫لطفا به حرف‌های ایشون گوش ندین.

‫- کت شتری، بشین. بشین. ‫- دلم.

‫مشخصه ایشون تحت تاثیر الکله جناب قاضی.

‫- این چرا حرف می‌زنه؟ ‫- عذر می‌خوام جناب قاضی.

‫جناب قاضی، بنده سعی دارم...

‫براتون توضیح بدم ‫که ازدواج ما قانونی بود.

‫جناب قاضی، اعتراض دارم. ‫ازدواجشون قانونی نیست،

‫- ایشون هم نباید صحبت کنه. ‫- آقا. آقا.

‫- من نباید صحبت کنم؟ ‫- کت شتری، بشین.

‫- معذرت می‌خوام. ‫- ببخشید جناب قاضی.

‫موکلم متوجه حرف‌هاش نیست. ‫عذر می‌خوام.

‫می‌خوان به زور ازدواج ما رو فسخ کنن...

‫- من تحت تاثیر الکلم. ‫- تکرار بشه اخراج می‌شین.

‫ازدواج ما قانونی بوده...

‫- و توی یکی از دفاتر ازدواج... ‫- خواهش کردم.

‫- تو لاس‌وگاسِ نوادا بوده. ‫- خانم، لطفا آروم صحبت کنین.

‫- آروم صحبت کنین. ‫- کاملا واقعیه.

‫ما گواهی ازدواج داریم.

‫آقای شارنوف، پاسخ‌گو باشین.

‫اصلا هم حاضر به فسخ...

‫تو نوادا ازدواج کردن؟

‫مگه چیه؟

‫تو این شعبه که نمی‌شه فسخ کرد.

‫- آقای شارنوف. ‫- چی؟

‫ممنون که گوش دادین جناب قاضی.

‫- آقای شارنوف. ‫- اینجا نمی‌شه اقدام کرد.

‫- آخرین هشداره. ‫- باید از شعبه همون ایالت باشه.

‫- می‌بینید چه آدم‌هایی هستن؟ ‫- شوخیت گرفته؟

‫- کافیه آقایون. بیرون باشین. ‫- شکمم درد می‌کنه.

‫- نه، نه، نه، نه، نه، نه. ‫- بگیر بشین.

‫- بشین. ‫- نه، نه، نه.

‫سرکار، تا بالا نیاورده ‫از پشت میز بلندش کن.

‫- باید... باید... ‫- کسکش‌ها!

‫- بلند شو. ‫- از پشت میز بلندش کنید.

‫- ببریدش بیرون. ‫- کسکش!

‫همه از دادگاه خارج بشن.

‫بلند شو.

‫دادگاه رو خالی کن سرکار.

‫- باید بریم. ‫- بیا. بیا بریم.

‫- بلند شو. ‫- سرکار، لطفا دادگاه رو خالی کن.

‫آخه چرا رفتی وگاس؟ ‫مشکل همین نیویورک چی بود؟

‫لازم نیست همه‌جا رو زمین بکشیدش.

‫چرا تو نیویورک ازدواج نکردین؟ ‫می‌شه توضیح بدی؟

‫رفتیم وگاس ازدواج کردیم...

‫چون اونجا ازم خواستگاری کرد.

‫حالا می‌ریم پیش خانواده‌ات.

‫- وانیا. ‫- براشون توضیح می‌دی...

‫که بدون اجازه من رفتی وگاس.

‫نه خیر، از این خبرها نیست.

‫- فهمیدی؟ چون تقصیر من نبود. ‫- وانیا.

‫- با تو هم بودم. ‫- من هیچ‌جا نمیام.

‫تو هم بهشون می‌گی ‫بدون اجازه‌ی من...

‫- پسره رو بردی وگاس. ‫- نمیام... نه، نه، نه.

‫- نه، نه، نه. ‫- تقصیر من نبود.

‫- نه، فکرش هم نکن... ‫- سوار شو.

‫- سوار شو. ‫- سوال ماشین کیریت نمی‌شم.

‫چون کارمون با هم تموم شده.

‫- همین الان انگشترم رو پس بده مادرجنده. ‫- کوپن نگرفتی؟

‫- وانیا، لازم نیست حتما... ‫- قضیه چیه؟

‫وانیا، از ماشین پیاده شو، خب؟

‫لازم نیست به حرف این‌ها گوش بدی.

‫- خب؟ تو آدم بالغ هستی و... ‫- همین یه کار رو ازت خواستم.

‫...لازم نیست به حرفشون گوش کنی وانیا.

‫- عاقل و بالغی، خب؟ ‫- گمونم خوابم برد.

‫خوابم برد چیه؟ ‫من گذاشتمت اینجا بخوابی؟!

‫می‌دونم. حالا کار تموم شد؟

‫عاقل و بالغی.

‫عاقل و بالغی.

‫بیا بریم.

‫فقط باید با مامان و بابام صحبت کنم.

‫باشه.

‫باشه. خیلی‌خب.

‫می‌ریم باهاشون حرف می‌زنیم، خب؟

‫باهاشون حرف می‌زنیم،

‫اون‌ها هم تصمیمت رو درک می‌کنن، ‫چون دوستت دارن.

‫سوار شو. سوار شو.

‫چی شد؟

‫هیچی نشده. ‫وگاس ازدواج کردن.

‫دوستت دارن و تصمیمت رو درک می‌کنن، خب؟

‫- حالا کجا بریم؟ ‫- باشه وانیا؟ باشه؟

‫- درکت می‌کنن، نه؟ ‫- سوار شو.

‫سوار ماشین شو.

‫چرا این کابوس تموم نمی‌شه؟

‫مگه نه وانیا؟

‫مگه نه؟

‫سوار ماشین شو.

‫می‌خوام ده دقیقه‌ای ظاهرش ‫تر و تمیز بشه.

‫تو هم مواظب رفتارت باش.

‫یه بار...

‫این بی‌مصرف و رفقاش هوس کردن ‫تو کول‌اید شنا کنن.

‫- وانیا. ‫- می‌دونی کول‌اید چیه؟ پودر آبمیوه است.

‫تا خرخره کشیده بودن،

‫برداشتن ۱.۸ کیلو کول‌اید رو...

‫تو استخر خونه ریختن.

‫کل لوله‌کشی رو به گا دادن.

‫خسارت ۸۷ هزار دلاری به بار آوردن.

‫سلام گالینا استپانوفا.

‫خودش کو؟

‫خیلی‌خب.

‫وقت نمایشه.

‫سلام نیکولای زاخاروف. ‫پرواز چطور بود؟

‫تمام مدت لنگ در هوا بودیم.

‫متاسفانه خبرهای بدی دارم.

‫می‌شنوم.

‫- از خبرم خوشحال نمی‌شی. ‫- همین الانش هم خوشحال نیستم.

‫چیه؟

‫وانیا. وانیا.

‫چی شده تو رو؟ من رو نگاه کن.

‫مست کردی؟

‫ای کله پدرت...

‫گارنیک، این مسته.

‫آره گالینا استپانوفا.

‫هوشیار نیست. ‫ولی به خدا تقصیر ما نبود.

‫بسه مامان، فهمیدم. ‫همین‌طوریش کلی آبروم رفته.

‫- آبروی تو رفته؟ ‫- آره.

‫خجالت هم سرت می‌شه؟

‫تو خودت خانواده‌ی ما رو ‫مسخره‌ی خاص و عام کردی.

‫گالینا زاخاروفا.

‫من آنورا هستم.

‫خوشحالم بالاخره باهاتون آشنا شدم.

‫برام مایه افتخاره که همسر ایوان...

‫و عضوی از خانواده‌ی شمام.

‫ایوان شوهرت نیست.

‫تو هم عضو این خانواده نیستی.

‫حتی روسی حرف زدنت ‫آبروی آدم رو می‌بره.

‫- این از مجموعه جدیده؟ ‫- آره، جدیده.

‫عه... خانم؟

‫خانم؟

‫بله؟

‫من و وانیا عاشق همدیگه‌ایم،

‫و دوست داریم شما ‫این حقیقت رو بپذیرید.

‫وانیا عاشق تو نیست.

‫فهمیدی؟

‫ما هم تو رو نمی‌پذیریم، خب؟

‫گالینا.

‫توروس می‌خواد یه چیزی بهت بگه.

‫کثافت‌ها.

‫همه‌تون مشتی احمقین!

‫وانیا، الان که نمی‌شه ‫سوار هواپیما بشیم و بریم.

‫توروس، در مورد آینده‌ی تو ‫توی شرکت صحبت می‌کنیم.

‫وانیا، دقیقا چرا به حرف ‫مامان و بابای احمقت گوش می‌دی؟

‫معلومه چه مرگته؟

‫وانیا، باید همین الان صحبت کنیم، خب؟

‫کولیا، گوشی رو قطع کن دیگه!

‫وانیا، می‌گم باید صحبت کنیم.

‫نه، نه، نه، نه. ‫برگرد تو هواپیما.

‫می‌خوام در عرض ده دقیقه ‫سوخت‌گیری بشه و تو آسمون باشیم.

‫وانیا، می‌گم من رو ببین. ‫وانیا.

‫وانیا، مرد باش و باهام صحبت کن!

‫حتما لازمه این دختره رو هم ‫با خودمون ببریم؟

‫بله، جفت طرفین باید حضور داشته باشن.

‫ازم می‌خوای چی بگم؟

‫می‌شه درک کنی که الان باید بریم...

‫سوار هواپیما بشیم ‫که تا وگاس خراب‌شده بریم؟

‫می‌فهمی؟

‫درک می‌کنی؟

‫یعنی قراره طلاق بگیریم؟ منظورت...

‫معلومه! مگه اسکلی؟

‫ایوان، زود بیا اینجا!

‫یه لحظه.

‫ازت ممنونم...

‫که آخرین سفرم به آمریکا رو ‫انقدر باحال کردی.

‫جدی؟ باحال بود؟

‫آره.

‫بریم دیگه.

‫دختره کو؟

‫چه بدونم. اونجا.

‫همین الان سوار هواپیما شو.

‫نمی‌شم.

‫نه، قبول نمی‌کنم.

‫همین الان سوار هواپیما می‌شی ‫میای طلاقت رو می‌گیری.

‫آره، طلاق رو که قطعا می‌گیریم،

‫ولی قبلش حتما وکیل می‌گیرم.

‫بعد از ایوان و خودت شکایت می‌کنم،

‫بعد با نصف اموالش می‌کشم کنار،

‫چون تعهدنامه قبل از ازدواج امضا نکردم.

‫با این کار... ‫دار و ندارت رو به باد می‌دی.

‫کل پولی که داری...

‫که شک دارم مبلغ چشم‌گیری باشه...

‫به باد فنا می‌ره.

‫خونه داری؟

‫ماشین داری؟

‫دود می‌شن.

‫زندگی خودت و دوست‌هات و خانواده‌ات،

‫همه‌شون نابود می‌شن.

‫- می‌خوای الان صحبت کنیم؟ ‫- آره.

‫آخه من نمی‌خوام.

‫خواهشا یه کم بهم احترام بذارین. ‫الان از مستی دیشبم خمارم.

‫اگه ما هم‌سن تو بودیم ‫و انقدر امکانات در اختیارمون بود...

‫گوش کن پسره‌ی تخس.

‫از هفته‌ی دیگه...

‫می‌ری سر کار.

‫ای بابا.

‫فهمیدی تخس چشم‌سفید؟

‫واسه چی می‌خواین بیام؟

‫گمونم بد موقع مزاحم شدم، ‫فقط می‌خواستم بگم...

‫خیلی خوشحالم بالاخره...

‫فرصت شد با شما و خانواده زیباتون ‫کمی وقت بگذرونم.

‫خیلی ممنون به من و توروس اعتماد کردین...

‫بسه، بیا برو. چیزی خوردی؟

‫می‌خوام دو سه تا تعریف ازشون بکنم.

‫کاش با پسر ازدواج کرده بودی.

‫الان با پسر ازدواج کرده بودم ‫مثلا این‌طوری نمی‌شد؟

‫اگه همه‌چی قراره طبق خواسته‌ی شما باشه، ‫پس من کی آزادی انتخاب دارم؟

‫مثلا همین که اجازه ندارم ‫اگه خواستم با پسر ازدواج کنم.

‫- گالینا استپانوفا، می‌خواستم... ‫- گوش کن چی می‌گم!

‫ببخشید، می‌خواستم از همین فرصت ‫استفاده کنم و...

‫ازتون تشکر کنم که...

‫مزاحم حرفمون نشو! ‫داریم به مسئله خانوادگی رسیدگی می‌کنیم.

‫پس به نظرت عادیه؟ ‫همه اتفاق‌هایی که افتاد عادی بودن؟

‫اصلا تو وگاس چه غلطی می‌کردی؟!

‫درکت می‌کنم و...

‫بابت کاری که کردی می‌بخشمت.

‫مثل آدم بلیت گرفتم رفتم! ‫چرا نباید اجازه داشته باشم؟

‫- کی بهت اجازه داد؟ ‫- کی می‌خواست جلوم رو بگیره؟

‫عالی.

‫خدا رو شکر که تو من رو بخشیدی.

‫واسه چی نباید با میل خودم برم وگاس؟

‫چون تو رو واسه تحصیل اینجا فرستادیم.

‫نه که بیای همه‌اش در حال ‫پارتی و مستی و نشئگی باشی!

‫چرا الکی قضیه رو تراژدی می‌کنی؟

‫الان حرف حسابت چیه؟ ‫می‌خوای عذرخواهی کنم؟!

‫مامان، بزن بکش من رو خلاصم کن!

‫مگه چیکار کردم؟ ‫یه شب با همراه کرایه‌ای بودم دیگه.

‫حالا فوقش یک هفته باهاش بودم. ‫مگه چی شده؟!

‫واسه چی کاسه داغ‌تر از آش می‌شین؟ ‫این کجاش مشکل خانوادگیه؟!

‫بشین!

‫چون نیست! ‫این مشکل خانوادگیمون نیست!

‫من تو رو بزرگت کردم!

‫خیلی خوشحالم قراره ‫از توی بدبخت طلاق بگیرم.

‫پسر، تو حال آدم رو به هم می‌زنی.

‫جدا داری می‌گی؟

‫مادرجنده‌ی حال به هم زنی.

‫حال به هم زنی.

‫حال به هم زن مادرجنده‌ای.

‫- عجب گیری کردیم. ‫- دیدی؟

‫مادرت رو زجرکش می‌کنی!

‫همه‌چیزم رو پای تو دادم.

‫کولیا، لطفا دستت رو بده.

‫[به لاس وگاس، نوادا خوش اومدید.]

‫الان فقط می‌مونه ‫چند تا امضا بزنید.

‫اگه می‌شه این رو از...

‫راستش اگه امکانش هست همه رو...

‫- می‌شه این رو... ممنون. ‫- خب، سوال دارم.

‫- بله، حتما. بفرمایید. ‫- این معنیش چیه؟

‫لازم نیست نگران این باشیم.

‫- این واسه قاضیه... ‫- مطمئنید؟

‫اِم... کاملا مطمئنم.

‫خب، فقط می‌مونه چند تا ‫امضا اینجا بزنید.

‫خدمت شما، این هم واسه‌ی...

‫ببخشید اگه فامیلیتون رو ‫درست تلفظ نمی‌کنم،

‫- امضا کن. ‫- آنورا میکیوا...

‫امضای شما هم لازمه.

‫لطف می‌کنین. عه، عه.

‫بفرمایید.

‫داخل جایگاه قرمز لطفا.

‫لطفا امضا کن.

‫بعد هم... عه، ببخشید. ‫یکی دیگه هم اینجا...

‫اِم...

‫عالی شد.

‫عه، اِم...

‫می‌شه کارت شناساییم رو بردارم؟

‫بله.

‫خیلی‌خب، بریم. بلند شو.

‫اگه به نظرتون بی‌ادبی نیست به نظرم ‫ایوان باید ازش معذرت‌خواهی کنه.

‫شما توجه نکنین. ‫طفلک خیلی خسته است.

‫با شکم خالی هم مشروب خورده.

‫کل شب داشت بهمون کمک می‌کرد.

‫گوش کن چی می‌گم...

‫پسر من از هیچ‌کس معذرت‌خواهی نمی‌کنه. ‫متوجه شدی؟

‫شما درست می‌گین.

‫چون پسرت سوسول تیتیش‌مامانیه.

‫چی؟

‫چی؟ می‌پرسی چی؟

‫گفتی چی؟ ‫یعنی نشنیدی چی گفتم؟

‫گفتم چون پسرت...

‫- سوسول تیتیش‌مامانیه. ‫- بسه دیگه.

‫بیا بریم.

‫تو هم فاحشه‌ی حال به هم زنی.

‫ببین دیگه پسرت چقدر ازت نفرت داره ‫که واسه درآوردن حرص تو باهام ازدواج کرد.

‫بسه دیگه.

‫آره.

‫خانواده‌تون به درد جرز دیوار می‌خوره.

‫اون شال‌گردن منه؟

‫آره، می‌خوای...

‫بفرما.

‫بیا شال‌گردنت رو بگیر خوشگله.

‫بسه دیگه. بریم.

‫من که دارم می‌رم.

‫دارم می‌رم. می‌دونی چیه؟ ‫- خب دیگه. بسه.

‫تو به چی می‌خندی؟

‫بیا تو هم کت کس‌شعرت رو بگیر.

‫تمومش کن. برو.

‫خیلی ممنون خانم.

‫قابل شما رو نداشت. اِم...

‫خداحافظ آمریکا.

‫بسیارخب.

‫این هم واسه شما.

‫- هدیه است. ‫- ببخشید. یا خدا.

‫نه، نمی‌تونم قبول کنم.

‫خیلی ممنـ... ‫عه، این خز واقعیه؟

‫ببرشون فرودگاه مک‌کارن. پرواز داخلی.

‫ایگور تا خونه می‌رسوندت.

‫می‌تونی امشب تو خونه بمونی،

‫ولی تا صبح باید اونجا رو تخلیه کنی.

‫بانک‌ها که باز شدن پولت رو می‌ده.

‫برو.

‫راستی ممنون.

‫...که ظاهرا به این زودی‌ها ‫قرار نیست قطع بشه.

‫کمی دیگه تصاویر زنده‌ای از ‫وضعیت جاده‌ها بهتون نشون می‌دیم،

‫ولی مقاماتی که امروز ‫باهاشون صحبت کردیم،

‫می‌گن برای هر مانعی که مادر طبیعت ‫بخواد سرمون بیاره، آمادگی داریم.

‫هزاران نفر...

‫از نیروهای نظافت دولتی...

‫امشب اضافه‌کاری می‌کنن.

‫اگه برف و یخ انباشته بشه،

‫از خیابون‌ها، بزرگراه‌ها...

‫و از تمام خطوط دوچرخه‌سواری، ‫برف‌روبی می‌شن.

‫از نیمه‌شب امشب شروع می‌کنیم.

‫کامیون‌های نمک در لانگ آیلند...

‫تولدم مبارک باشه.

‫هوم؟

‫امروز تولدت بود؟

‫به مناسبت ژانویه، ‫ماه اهداکنندگان خون،

‫نه.

‫...مردم رو تشویق به اهدای خون می‌کنن.

‫حامیان این طرح می‌گن ‫که زمستان یکی از حیاتی‌ترین...

‫تولدم دیروز بود.

‫کلاریسا هیوارد، معاون ارشد...

‫و رئیس کارکنان مرکز خون نیویورک...

‫کس می‌گی یا دیروز تولدت بود؟

‫سی سالم بود.

‫هوم...

‫پس لابد تولد کس‌شعرت مبارک.

‫ممنون.

‫آنورا قشنگه.

‫یعنی به نظرم آنورا از آنی قشنگ‌تره.

‫باشه.

‫کسی که اسمش ایگوره ‫مگه اسم قشنگ می‌شناسه؟

‫ایگور کسخل.

‫با اون اسم مسخره‌ات.

‫نه، اسم خوبیه.

‫معنیش «جنگ‌خو» می‌شه.

‫نه، «جنگ‌جو».

‫جدی؟

‫ایگور یعنی گوژپشت عجیب‌الخلقه، ‫کثافت بی‌همه‌چیز.

‫حالا می‌شه خفه‌خون بگیری؟

‫توش.

‫- توش؟ ‫- توش دیگه.

‫می‌خواستی بگی «توشه»؟

‫منظورت توشه بود مادرجنده؟

‫به نظرم قبل اینکه سراغ فرانسوی بری،

‫اول انگلیسیت رو یاد بگیر.

‫باشه. توشه.

‫آره.

‫حالا اسم خودت بهتره؟

‫نه.

‫ولی معنیش چیه؟

‫تو آمریکا معنی اسم برامون مهم نیست.

‫یعنی واسه اسم‌ها معنی نمی‌ذاریم.

‫کلا... تو فرهنگمون نیست.

‫این‌طور که نوشته یعنی...

‫«انار» می‌شه...

‫«نور» می‌شه...

‫ببین پسر، حوصله‌ی این حرف‌ها رو ندارم.

‫با «روشن».

‫خوب شد که عضو این خانواده نشدی.

‫کسی نظر تو یکی رو خواست؟

‫- نه. ‫- دقیقا. کسی نخواست.

‫فقط می‌خواستم پشتت باشم.

‫پـ... پشتم باشی؟

‫یارو، تو برگشتی بهم تعرض کردی.

‫تو... پشتم باشی؟!

‫- نه، ببین... ‫- چی؟

‫نه.

‫کجا بهت تعرض کردم؟

‫یعنی... ‫به نظرت اون کار تعرض نبود؟

‫- نه؟ ‫- نه.

‫نه، راست می‌گی.

‫باید بگیم ضرب و جرح، ‫در کنار آدم‌ربایی و...

‫هزار تا جنایت دیگه ‫که مطمئنم شاملشون می‌شه.

‫کس ننه‌ات بابا.

‫ولی تعرض رو قبول نمی‌کنم.

‫می‌خواستم آرومت کنم ‫که خودت رو زخم و زیلی نکنی.

‫من رو خوابوندی رو زمین،

‫دستم رو از پشت‌سر بستی.

‫با... با پارچه دهنم رو بستی.

‫اصلا دست و پام رو دیدی...

‫چقدر از اون درگیری کبود شده؟

‫تعرض کردی، خوب هم کردی ‫مرتیکه‌ی روانی.

‫اولا، اون علتش اینه ‫که پوست حساسی داری.

‫نه، به خاطراون نیست.

‫به خاطر اینه جنابعالی روانی‌ای.

‫دوما، به خاطر اینه که ‫هم خودت روانی‌ای.

‫اشتباه گفتم. ‫«خودت هم روانی‌ای».

‫آخه نمی‌شه بگم ‫«تو هم روانی هم هستی.»

‫می‌دونم، خنده‌دار نبود.

‫توشه.

‫توش.

‫حالا بگذریم، ‫ولی در معرض خطراتی مثل...

‫آسیب و صدمات جسمانی نبودی، مگه نه؟

‫خودت هم می‌دونی اگه گارنیک نبود،

‫بهم تجاوز می‌کردی. ‫صد درصد.

‫تجاوز؟

‫شک نکن.

‫واسه... واسه چی باید ‫بهت تجاوز می‌کردم؟

‫چشم‌های متجاوزی داری.

‫- چشم‌های تجاوزی؟ ‫- چشم‌های متجاوزی.

‫درست شنیدی.

‫یه روانی مادرجنده مثل تو ‫قطعا بهم تجاوز می‌کرد.

‫ببین، عه... ‫ولی نمی‌خواستم بهت تجاوز کنم.

‫جدا؟

‫چرا؟

‫چی؟

‫چرا؟

‫چی چرا؟

‫چرا نمی‌خواستی بهم تجاوز کنی؟

‫چون کلا...

‫متجاوز نیستم.

‫نچ. چون کونده‌ی دو عالمی بیش نیستی.

‫بگیر.

‫شب به خیر.

‫[بانک چیس پرایوت کلاینت]

‫می‌گم.

‫به توروس چیزی نگو.

‫مترجمان: «کیارش نعمت گرگانی و حامی مغیثی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@ و Timelordsubs@

‫این ماشین هم لنگه‌ی خودته.

‫خوشت اومد؟

‫نه.

‫مال مامان بزرگمه.

‫ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫ @CinemDreaming