Original subtitles

Ellie Stocker. Recherche Traunstein. U bent de inspecteur uit Salzburg?

Winter. - Het lijk ligt op een grenssteen.

Deels in Oostenrijk en in Duitsland.

Dat had hij in z'n handen. Paardenhaar.

Waarom zou je hem hier naar de pas slepen?

We werken toch goed samen? En we hebben iemand in Salzburg nodig.

Je bent familie. - Ik zal erover denken.

We zijn de enigen die u kunnen helpen. Uw neef is geëxecuteerd.

Hij had het over een deal. Met een 'man uit het bos'.

Waar zou uw neef hem ontmoeten?

Een gewone USB-stick. Anoniem verstuurd, geen sporen, geen DNA.

Op dat van de journalist na.

De stem is die van het slachtoffer.

Alles verandert.

Het rode jaargetijde komt er aan.

Herr Winter, waarom doet u dit werk?

Dat vraag ik me ook weleens af. Maar ik weet het niet.

Zal ik een geheim verklappen?

Ik moet je over een droom vertellen.

Ik was in het bos.

Maar er hing geen blad aan de bomen en het mos op de grond was as.

En ik hoorde geschreeuw, als van een gewond dier.

Ik ging op het geschreeuw af. Steeds dieper het bos in.

Het klonk best wanhopig.

Ik werd er helemaal naar van.

En toen...

vond ik jou eindelijk.

In je oorspronkelijke gedaante.

En ik besefte dat het geen droom was, maar...

de herinnering aan onze eerste ontmoeting.

Toen ik wakker werd...

was ik gelukkig.

Je bent nu gauw klaar.

Je zult gauw vrij zijn.

Help.

Ik werk bij de bakker. Ik moet om vijf uur opstaan.

De muren zijn hier maar dun. Ik slaap hiernaast. Uw telefoon gaat continu.

Daar gaat ie weer. Ik word er gek van. Wat mankeert u toch?

Waarom moet dat de hele tijd? Zet 'm 's nachts gewoon op trillen.

Winter. Ja?

Hoe 2891.9? - De hele tijd, ik word er gek van.

Met wie spreek ik? - Ik moet om vijf uur op.

Wie zegt dat? Waarom bel je me op m'n mobiel?

Ik bel de politie, hoor. - Hoe kom je aan het nummer?

Wat? Rustiger praten.

Rustiger praten, zei ik.

Ben je nou helemaal? - De volgende keer bel ik de politie.

Waar is dat? - Ik moet vroeg op.

Blijf waar je bent.

Ik ben het.

Die stomme Albanese junk...

Die stomme...

Heb je een dosis bij je?

Ben je gek geworden? Neem dit, daar word je rustig van.

Waarom bel je me op m'n mobiel?

M'n vader zei dat als ik een probleem had, ik jou moest bellen.

Dit kost wel meer. - Hij maakt me toch af.

Niet mijn probleem.

Heeft iemand je gezien? - Nee.

Die ene ouwe riep me omdat m'n maat zo opgefokt was.

Nou en? Heeft iemand je gezien?

Die vier bitches. Maar die illegalen praten niet.

Trek je jack uit. Jack uit, schiet op.

Stop hierin.

En je shirt uit.

Schiet op. - Niet zo agressief.

Nu goed luisteren. Je gaat nu weg. Zorg dat niemand je ziet.

En laat je pa je een alibi voor vannacht geven. Duidelijk?

Als ze bij je komen, vanwege DNA of wat ook, zeg je dat je daar al eerder was...

voor een dosis.

Je weet alleen niet meer wanneer. Duidelijk? Begrijp je dat?

En het mes? - Hoepel OP-

Maak ik je wakker? - Ja, wat denk je?

Er is mogelijk een moord gepleegd. Een moord.

Niet weer, hè? Heb je niemand anders? - Helaas.

Waar is het? - Een chalet in St. Johann.

Stuur me het adres maar.

Shit.

Vanavond is in Oostenrijk deze vrouw naakt op een skipiste aangetroffen.

Ze is verwond met een mes en wordt nu met spoed geopereerd.

We weten intussen wie ze is. Het is een Spaanse, ze heet Nuria Garrido...

geboren in Madrid, 32 jaar.

Ze werkt als tolk voor de stichting Ortus in München.

Op basis van de diepte van de steekwonden en het aantal...

denken onze Oostenrijkse collega's dat het om een poging tot moord ging.

Frau Garrido is voor het laatst gezien met deze man, Dominik Gross...

voorzitter van stichting Ortus.

Hij wordt sinds gisteravond vermist.

Hij is Duitser. Het chalet is op de grens. Wij zullen onze collega's dus bijstaan.

Herkent u deze persoon?

Nee, wie moet dat zijn?

Ik ben er net geweest. Wat zegt het ziekenhuis?

Vraag dat dan. Die vrouw is getuige. Later.

Sukkel.

Hoe zien de steekwonden eruit?

Dat is nog niet bekend. Morgen, Ellie. - Morgen, allemaal.

Aan de slag. Toe maar.

Het kan nu nog alles zijn.

Ik hou je op de hoogte.

Juist ja. En voetafdrukken van de sneeuwmobiel weg?

Vergroot dan het zoekgebied. Jemig.

Chef? De piloten hebben iets.

Meldkamer aan November 1.

November 1. Ik zie iemand boven op de top.

Die beweegt zich niet. - Ga je even weg?

Bergredding aan meldkamer. We vliegen dichterbij.

November 1. Ik ben nu op 50 meter. - Hier meldkamer. Wat ziet u?

Het lijkt alsof hij in de sneeuw knielt. - Is dat te zien?

Bergredding, ziet u dat ook? - Shit.

Dit komt van de Oostenrijkers.

Klaar met je privé-fotosessie?

Fijn om u weer te zien, Herr Winter. - Ja, ik ben ook blij.

Die zaak blijft u toch achtervolgen. - Daar lijkt het op.

Die vrouw moet de dader gezien hebben. - Ze is net uit de OK. Nog niet bij kennis.

Ik was net op weg naar het ziekenhuis toen ik hoorde dat u me wilde spreken.

Laten we er dan samen heen rijden.

Ik ben ook niet echt verrukt, maar deze keer liggen kop en kont aan onze kant.

Zolang niet duidelijk is wie verantwoordelijk is...

moet een Oostenrijker het afhandelen.

Moet ik dit met bloed tekenen?

Politiek is politiek.

Ik ga toch graag mee. Misschien kan ik helpen.

Goed, kom dan maar.

Wij kennen elkaar ook, van de pas. Hoe gaat het?

Goed. En met u? - Ook goed.

Wilt u mijn auto terugrijden?

Top, bedankt.

Met wie rijdt u dan mee?

Vóór de stichting Ortus was Gross voorzitter van Henning.

Hij werd ontslagen vanwege een omkoopschandaal in 2007.

Hij schreef een boek over 'de toppen van de macht'.

Was dertig jaar getrouwd en heeft vier kinderen.

Collega's van me hebben de weduwe ingelicht.

Eigenlijk kreeg ze twee berichten.

Ze kreeg te horen dat haar man dood was én dat hij haar jarenlang bedroog.

Ze kan het er nooit met hem overhebben.

Dat vind ik het ergste: mensen vertellen dat een dierbare dood is.

Als er in India 200 doden vallen bij een ontsporing, is dat te abstract voor ons.

Maar als een kind verdrinkt in een zwembad, komt het opeens hard aan.

Voel je daarom liever niets?

Jemig.

Luister, ik bel jou en zeg je wanneer en waar.

En bel me nooit meer op m'n mobiel. Dag.

Familie?

Zoiets.

Dank je.

Het is hier 's zomers heel mooi.

Het voelt nu als de kont van de wereld. - En koud.

Een kouwe kont.

Nee, dank je.

Maak je niet druk om de chef.

Zo doet ze tegen iedereen. - Ze heeft de pest aan me.

En ik wil alles goed doen.

Trek het je niet aan. Gewoon aan iets anders denken.

Kijk, een goocheltruc.

Hocus pocus...

Je bent een goochelaar van niks. - Nee, ik vergat alleen 'pas' te zeggen.

Ik moet weer aan het werk.

Tina, ik heb het ontvangen. Mooi stukje werk, dank je wel.

Weet u die moord op de pas nog? De dode smokkelaar?

Nog altijd mee bezig?

Dit is Ellie Stocker, Duitse recherche. Vanmorgen, bij het chalet van Gross.

Deze Oostenrijkse verbindingsofficier was ook op de pas.

Goed. Er kan een verband zijn. Maar eens rapporteren.

Nee, dit is iets veel groters. Dit heeft potentieel, dat willen de mensen.

We zullen zien. - Ik weet het zeker.

Stel je voor, een plek waar mensen naar verlangen, waar alles nog goed is.

En plotseling is daar het kwaad.

Klinkt boeiend. Maar overdrijf je niet? - Hij stuurt mij dat bericht.

Of ons. Onze krant.

Dus is het onze verantwoordelijkheid.

Goed, ga er dan mee door. Eigen keus.

Ik weet nog niet wanneer ze weer bij komt. Ze was moeilijk stabiel te krijgen.

Veel bloedverlies. De steken in de borst zijn breed en diep.

Schade aan organen, maag- en darmperforatie.

Buikslagader en grotere aderen zijn net gemist.

Slagen in het gezicht en hier en daar lichtere steekwonden.

Hoe heeft ze zo nog kunnen vluchten?

Ik denk niet dat ze dat kon. Niet meteen.

Hoezo? - Brachycardie door angst.

Bij extreem hoge adrenaline-afgifte...

kan een organisme verlamd raken door angst.

De hartslag vertraagt dan enorm.

Die toestand kan minuten aanhouden.

De vrouw moet dood geleken hebben. Maar toen kwam ze weer bij.

Mag ik even?

Ze moet heel veel pijn gehad hebben. - Ja.

Oké, bedankt.

We werken al drie weken aan de zaak. - Ik weet het, ik heb uw chef gesproken.

Maar het is groter dan gedacht. De dader is in beide landen actief.

We kunnen het beste onze krachten bundelen.

Kan dat al snel? - De ministers hebben al contact.

Tot die tijd is alle hulp welkom, of niet, Herr Winter?

Ja, natuurlijk.

Eventueel samen met Christian Ressler, de profiler.

Ressler? Dat zou grandioos zijn.

Momentje. Sinds het artikel bemoeit het hele land zich ermee.

Welk artikel? - Op de site van de Münchner.

Met een leuke foto van jullie beiden erbij.

Ressler, gaaf. Hebt u z'n boek gelezen? - Nee.

We hebben alleen DNA van Gross en de vrouw.

Maar was nog iemand.

De dader droeg handschoenen. En beschermende kleding.

Het schoenprofiel is ongewoon. Alsof iemand eraan geknutseld heeft.

Het labverslag. Gross had Rohypnol in z'n bloed. Een spierverslapper.

En zij is niet vergiftigd? - Ze was waarschijnlijk alweer bij.

Dus hij steekt op haar in, denkt dat ze dood is.

Dan vermoordt hij Gross. Hij sleept hem over het balkon naar de sneeuwmobiel...

Rustig, Litkowski. Niet te snel. Hoe is hij binnengekomen?

Door alarm en camera's uit te zetten en dan naar binnen te klimmen.

Er zit geen extra beveiliging op de schuifpui.

Is het alarm zo simpel uit te schakelen? - Nee, maar...

Er stond hackerssoftware op Gross' mobiel.

Bingo.

Je krijgt een sms of De-mail met een link of bijlage...

dan installeert het zich op je mobiel.

Gegevens. E-mails, chats, agenda, alles.

Alarm en camera's zijn dan via een app aan te sturen.

Zo wist hij wanneer Gross precies in het chalet was, met wie, hoe vaak.

Dat snap ik nu.

Heel goed gepland, alles. Petje al'.

Hij nam wel een risico.

Net als bij de eerste moord: een dader die alles precies plant...

gif, mes, moordwijze, presentatie van het lichaam, paardenstaart.

Maar nu nam hij een veel groter risico. Een prominent met gezelschap.

Hij klimt een huis met een alarmsysteem binnen.

Waarom maakt hij het zich nu nog moeilijker?

Ik denk niet dat hij haar eerst wilde vermoorden. Mag ik?

De positie van de stoel, de bloedsporen. De eerste wonden waren niet fataal.

Misschien wilde hij Nuria Garrido eerst alleen licht pijn doen, als intimidatie.

Toen zette hij haar op de stoel.

En moest ze toekijken.

Ze moest toezien hoe hij zijn macht uitoefende door Gross te martelen.

Toen heeft hij hem waarschijnlijk voor haar ogen geëxecuteerd.

Daarna heeft hij haar op bed gegooid en op haar ingestoken.

Hij zoekt publiek. Daarom doet hij al die moeite.

Op de plaats delict was zij zijn publiek, hier zijn wij het, de pers, de lezers.

Hij had het specifiek op Gross gemunt.

Hij wil zeggen: Kijk eens wat ik kan. Ik ben een genie. En ik heb de langste.

Dit is onze Duitse collega. Stocker. Bedankt voor je boeiende beoordeling.

We hebben de telefoontjes bekeken. Er zijn er wel een paar de moeite waard.

Het kan een gekkie zijn, maar hij heeft het over straf en het rode jaargetijde.

Gross was toch directeur bij Henning? - Hij was vaak op tv en in de krant.

Hij had het er altijd over. De macht, zoals hij het noemde, de hoge pieten.

En over globalisering. Dat ze het laatste hoofdstuk inluiden.

U had het in uw verklaring over het 'rode jaargetijde'.

Dat heb ik aan de telefoon al gezegd. - Wilt u ons dan nog eens bellen?

Het gaat om de tijd erna.

Als alles wat we kennen eindigt, als de maatschappij zichzelf vernietigd heeft.

Dan zullen alleen zij overleven die niet tegen maar vóór de natuur zijn.

De mensen van de sekte? - Sekte...

Het is geen sekte. Hij kan alleen veel verder vooruit kijken.

Hij ziet meer dan wij. En hij heeft niet alleen mooie praatjes, hij doet ook wat.

Wat dan?

Hij helpt mensen die dat willen.

Alleen wie met de natuur kan leven, zal overleven.

En u bent een van die overlevers?

Nee.

Hij moest me niet meer.

Ik dronk veel in die tijd. Iets te veel herrie geschopt.

Hij zei dat ik te slap was.

Wil je hem daarom verraden? Wil je wraak nemen?

Wat? Nee, ik verraad hem niet. Hoe kom je erbij?

Ik wilde jullie tippen. Hij mag absoluut niet weten dat je het van mij hebt.

Dan vrees ik het ergste.

Hebben jullie enig idee wie hij is?

Cernunnos.

God van het bos.

Hij heeft in m'n ziel gekeken.

Zes broeders

We willen graag Herr Brunner spreken.

Die is er helaas niet.

En u bent?

De mensen noemen me Manus. Ik ben Herr Brunners rechterhand.

Manus en Cernunnos.

Hoe komt u daaraan? - Wij hebben onze bronnen.

Waar is Herr Brunner?

Dat kan ik helaas niet zeggen. Hij is al een paar dagen weg.

Waar ging hij heen? - Dat weet ik niet.

Hij is vaak langere tijd in het bos. Niemand weet wanneer hij terugkomt.

Wat doet hij in het bos?

Herr Brunner is een grensganger.

Hij zwerft tussen natuur en beschaving.

Hij is onze leraar. Hij bereidt ons voor. Op de tijd erna.

Ja, hoor. Het einde is nabij. Weldra breekt het rode jaargetijde aan.

U vindt dat raar. Maar kijk naar de geschiedenis van de mensheid.

Elke samenleving is ooit ineengestort. De Romeinen, Perzen, Egyptenaren.

Wij zijn heus niet beter.

Overmoed en decadentie doet alles ineenstorten.

Brunner weet hoe je kunt overleven. - Echt? Waar kan ik me opgeven?

Er is geen plaats voor cynici.

Alles in orde?

Ja hoor, kijk rustig rond.

Als jullie hier de ondergang van onze beschaving overleven...

wat gebeurt er dan met de anderen?

Zonder voorbereiding overleef je niet.

Dus mensen die niet in uw leer geloven, moeten sterven.

Dat is een volkomen natuurlijk proces.

Als onze beschaving ophoudt, rest alleen de natuur. En die is veel sterker dan wij.

Wie dan niet in harmonie met de natuur leeft...

Wat u zegt, klinkt allemaal behoorlijk hard.

Brunner neigt ook naar geweld. Hij is al eens veroordeeld.

Z'n ex heeft hem aangegeven. Zware mishandeling.

Sorry, ik moet 't toch even vragen. Hebt u een concrete aanklacht tegen mij?

Zo niet, dan ben ik toch niet verplicht te antwoorden?

Dat klopt. Maar Herr Brunner moet maar snel contact met ons opnemen...

anders laat ik hem opsporen.

Herr Winter?

We gaan.

Ik heb post op je bureau gelegd. - Dank je.

Fijne avond. - Jij ook.

Herr Turek, heeft hij zich bij u gemeld? - Niet zo snel.

Ik kom helemaal uit München om met u te praten.

Leuk om u eindelijk te ontmoeten.

Ik heb wat onderzoek gedaan. U schijnt erg vastberaden te zijn. Dat mag ik wel.

Als u nieuwe informatie wilt, bent u voor niets gekomen.

Frau Stocker, één ding wil ik benadrukken: U kunt me vertrouwen.

Ik heb het eerste bericht meteen naar u gestuurd voor er iets gepubliceerd was.

Hij heeft dus toch gemeld.

Hij schijnt me te vertrouwen.

De redactie wilde het meteen plaatsen, maar ik zei: nee...

niet voor ik u beiden heb gesproken.

Daarom denk ik dat we samen moeten werken.

Ik kan u iets geven en u mij. Informatie die mijn collega's niet hebben.

We maken geen dealtjes met de pers.

Misschien moeilijk te begrijpen voor u, maar de mensen staan voor ons voorop.

De arme slachtoffers, hun familie, mensen die we moeten beschermen.

Als u iets hebt, geef het dan aan mij, anders houdt u bewijsmateriaal achter.

Mensen staan voor mij ook voorop.

Bent u ook zo ontoegankelijk? - Ik ben de 'good cop'.

Ik weiger in de diepte te leven.

Ik sta boven de toppen, vertrap de hemel onder uw voeten. Ik ken geen deemoed.

Ik was hebberig, ik heb rijkdommen vergaard.

Mijn straf zal uw redding zijn.

Niet doen.

Er zal een nieuwe, betere wereld komen.

Het rode jaargetijde breekt aan.

De ministers van BZ van beide landen hebben hun krachten gebundeld.

We huren het Hoffmann-terrein aan de grens, van weerszijden goed bereikbaar.

Er komt meer geld beschikbaar en extra budget voor de profiler. Het is...

Het is nu een heel ander verhaal.

De moord op Gross maakt het een politieke zaak.

Mij is gevraagd of ik dacht dat je het nog aankunt.

Mij kan het niet schelen wat ze denken.

Maar als we fouten maken, springt de pers op onze nek.

Iedereen zal zich erin mengen en het beter weten. En op de emotie spelen.

Er werken nu dertig, veertig man voor je, dag en nacht.

Daar ben jij verantwoordelijk voor.

Ik heb je over mijn laatste zaak verteld.

Die deed me bijna de das om.

Ik was misschien wel ambitieus genoeg, maar ik heb de druk echt onderschat.

Dus als je er nog uit wilt, moet je het nu doen.

Niemand neemt je dat kwalijk. Dan zetten we er 'n ervaren rechercheur op.

Bedankt.

Ik zal je missen. - Je zit maar een half uur rijden verderop.

Maar wie gaat nu even met me roken?

Die Brunner...

Laat het weten als je iets concreets hebt, dan licht ik de officier in.

Dat is een vechter. Die wil alles precies weten.

We zitten erop. De boerderij wordt geobserveerd.

Mooi.

Dag, Herr Ressler. Ellie Stocker. Ik leid deze zaak.

Fijn dat u ons wilt bijstaan. Ik heb uw boek drie keer gelezen. Minstens.

U bent niet de enige. Ik ben bezig aan een tweede deel.

Hoofdstuk een begint als een nieuwe zaak, maar het blijkt een droom te zijn.

Klinkt interessant.

U moet me daar alles over Vertellen. Wilt u eerst nog koffie?

Alsjeblieft niet. Groene thee met melk en honing graag.

Dat is vast te regelen.

Dit is m'n collega Gedeon Winter uit Salzburg.

Ja, wij kennen elkaar.

O ja? - Amper.

Mooi. Kunnen we meteen beginnen.

Ik begrijp dat onze man beide misdrijven uitermate goed had voorbereid.

Hij heeft kennelijk genoeg tijd om ze te plannen.

Vermoedelijk heeft hij geen kinderen en geen vaste baan.

Hij heeft genoeg financiële middelen om onafhankelijk te kunnen zijn.

De dader moet een ruimte hebben waar hij zich ongestoord kan voorbereiden.

Een eigen huis, een kelder, een zolder. Ergens waar alleen hij toegang toe heeft.

Vastgesteld is dat er op de telefoon van het tweede slachtoffer malware stond.

De dader is dus handig met computers en hij laat geen sporen achter.

Beide daden zijn lang van tevoren gepland.

De plaatsen en de manieren waarop de lijken zijn gepresenteerd...

de symbolen, zijn audioboodschappen...

geven blijk van een sterke narcistische inslag.

Hij wil publiek. Vandaar ook zijn benadering van de pers.

Dat wij hem zien, is niet genoeg. Hij wil dat iedereen hem ziet.

Aan de andere kant is hij een uitgesproken sadist.

Hij is uit op pijn en angst bij zijn slachtoffers.

Hij geniet van het moment voordat hij ze doodt.

Hij is zeker niet gek. Hij lijdt niet aan wanen.

En ook al wekt het die indruk, hij is geen terrorist met politieke motieven.

Zeker, beide slachtoffers hadden in zijn ogen iets ergs gedaan.

Een mensensmokkelaar, een corrupte manager. Maar daarom gaat 't hem niet.

Controle.

Macht.

Vernietiging.

Dat is wat hem drijft.

Natuurlijk weet hij dat er voor die behoeften geen waardering bestaat.

Een dilemma.

Zijn narcisme vraagt om bewondering, zijn sadisme wil kwelling en vernietiging.

Wat moet hij nu?

Hij bedenkt een ideologie die hem toestaat beide te zijn.

Zowel wreedaardige slager als glorieuze ridder.

Onze man...

is rechter en beul in één persoon.

Waarom belt je achterlijke zoon me op m'n mobiel? Is hij gestoord?

Ik weet het. M'n zoon is een waardeloze nietsnut.

Maar wij hebben één regel: Familie is heilig.

Jij bent ook een van ons. Jij bent onze man bij moeilijkheden.

Alles is weer bij het oude. Havik.

Je hebt ons een plezier gedaan. En ik doe de dingen in stijl.

Dat mes...

was genoeg voor de gevangenis. Levenslang.

Ik heb het weggewerkt en alle sporen gewist.

Zeker, ik weet het. Je bent altijd betrouwbaar geweest.

Hoeveel wil je hebben?

Goed, dit is m'n prijs:

Ik stap eruit.

Ik verleen geen diensten of informatie meer.

Onze zakelijke relatie is voorbij.

Je beseft toch wel...

dat het leven met ons makkelijker is.

Ik ga even voor ingewikkeld.

Database vermiste personen Oostenrijk

Herr Winter, met mij, Ellie Stocker.

Onze getuige is weer bij kennis.

Ik kom eraan.