Original subtitles

In haar nabijheid was het alsof iemand al het licht der wereld op je had gericht.

En als zij dat licht weer van je afnam...

...was het alsof er een scherp stuk glas in je hart werd geramd.

Licht aan.

Licht uit.

Licht aan.

Licht uit.

Irma, luister je eigenlijk wel?

Aan.

Uit.

Natuurlijk wel, mama, maar ik was even in gedachten verzonken.

Het is trouwen, het klooster in, of dit.

Laat dat alsjeblieft, Irma.

Mijn god, wat is het hier bedompt.

Neem me niet kwalijk, mama.

Gravinnen.

Ik zal genadeloos eerlijk zijn, ja?

Ook al hou ik veel van de keizerin...

...ze is geweldig...

...maar ze is onvermoeibaar.

Berg op, berg af.

Het paard op, het paard af.

Zwemmen, ja. Zwemmen, nee.

Ik ben te oud.

Wat is dat?

Doet er niet toe.

Zulke expressieve kleding als deze...

...zullen we in het vervolg toch niet meer dragen.

Hoe oud bent u? -42.

Hoeveel weegt u?

Ook dat komt wel goed.

Bent u gezond? Doorzettingsvermogen?

Uithoudingsvermogen? -Pardon?

Hoort u slecht? -Ik... Nee.

Rijdt u paard? -Ja.

Dressuur? De jacht? -Ik... Eh, goed.

Kunt u turnen?

Pardon? -Aan de brug? Aan de rekstok?

Ah, turnen. Ja, dat doe ik eigenlijk constant. Voortdurend.

Ter geruststelling van keizer Franz Joseph en z'n ongeletterde adviseurs...

...heeft de keizerin een vrouw aan haar zijde nodig die mij kan vervangen.

Ik begrijp het.

U begrijpt het.

Maar niet volkomen.

U zult ervoor verantwoordelijk zijn dat de dingen niet uit de hand lopen.

En dat zal niet eenvoudig zijn.

We hebben onze dochter strikt volgens protocol opgevoed.

Verwacht u binnenkort te trouwen? -Wij in Hongarije...

Nee, niet u.

Gravin Irma, alstublieft?

Mannen doen mij altijd aan tafelkleden denken.

Tafelkleden? Erg leuk.

U reist naar Corfu, Irma.

Betekent dat dat ze mag blijven? -We zullen zien.

God, wat heet. Ik heb verkeerd gepakt.

Hallo, trouwens. -Excuses, gravin.

Uitrusten kunt u later. -Mag ik een glas water?

De keizerin wil zien hoe hard u kunt rennen.

Klaar voor de start...

Eén, twee, startschot.

Tempo. Verder. Hophop.

Sneller, sneller. Hophop.

Twaalf seconden. -Losmaken, alstublieft.

Water. -Horden.

Ik krijg geen lucht.

Wat is dat?

Nu komen de sprongen. Vanaf daar, graag.

En, gaat u maar.

Gravin?

Alstublieft. -Dank.

Jij vergeet altijd te drinken, Berzeviczy.

Dames, we zijn geen Grieken. Qua slordige omgang met tijd, bedoel ik.

Kom nou, Berzeviczy. -Ja, jij zit niet met de gebakken peren.

Alstublieft...

Maak de strik los, alstublieft.

Daar, achter u.

Toe, trek dan.

Trekt u zich maar een paar keer op.

Ik schaam me. -Schaamte is iets voor de bourgeoisie.

Turnen kunt u niet, gravin Irma.

Bovendien stinkt u.

Hebt u zich net bezeerd?

Ik moet naar het toilet en ik heb trek.

Grappig is ze wel. Ik haat saaiheid. U ook?

Onze reinigingsthee, Elisabeth.

Het is mijn reinigingsthee, die ik af en toe met jou deel.

Neem gerust ook wat. -Dank u.

Ik ben strikt over wie bij me mag wonen.

In elk geval geen dikke mensen en mannen.

Marie, het pendelbord, graag.

Mijn beste graaf, je weet toch dat je er niet bij mag zijn?

Pendel, ik heb je advies nodig.

Ah, hij beweegt. -Hij zegt ja.

Gravin Sztáray is hier om mijn metgezel te zijn. Kan ik gravin Irma vertrouwen?

Misschien.

Misschien is niet nee, toch?

U mag blijven. -Hartelijk dank.

Daar zal mijn moeder erg blij om zijn.

Hoe oninteressant.

62 kilo.

Uw tincturen. Voor uw dieet. Cocaïne-extract, drie druppels...

...en een theelepel brandnetelsap na elke maaltijd.

Ik kan me geen leven zonder elixers meer voorstellen.

Waar zijn eigenlijk mijn kleren?

Die hebt u niet meer nodig.

Die frutsels uit Wenen.

Ze zijn allemaal zo recht.

Ja. En uit Japon.

U bedoelt Japan?

Wat dan ook.

Geef uw jurk maar aan mij.

Maar niet te heet wassen.

Ze worden verbrand. Op bevel van de keizerin.

Gravin Irma?

Mijn hemel.

Wandelen. -Maar ik ben nog zo moe.

En ik heb trek. -Eigenlijk na het ontbijt...

...maar dat vervalt vandaag.

De wandeling? -Het ontbijt.

Zo loopt de hele dag in het honderd. Nee, gaat u zitten, alstublieft.

Ze zijn erg comfortabel en mooi van model.

Ik ruik de boter in uw mond hier helemaal, beste gravin.

Uiterlijk vanavond zal het vet op de weegschaal voor iedereen merkbaar zijn.

Zo.

U doet het veel beter dan uw voorgangster.

Echt waar?

Maar verwacht geen vleierij van mij.

Ik ben uw moeder niet en dat wil ik ook niet zijn.

Mijn moeder heeft me nog nooit geprezen.

Weet u, Irma, kinderen zijn de vloek van de vrouw.

Eerst zie je eruit als een gestrande walvis en plots ben je oud.

was ik een jager vrij op het land

een deel van een van de soldaten

of was ik op z'n minst maar een man

dan zou de hemel me raden

nu moet ik gedwee zitten daar

onmondig als een kind

en mag alleen stiekem losdoen mijn haar

en het laten wapperen in de wind

Daar komt mijn ontbijt.

Beter laat dan nooit.

Bedankt.

Mijn analepticum.

Ik geloof dat ik na mijn dood weer in een zeemeeuw verander.

Dan zal ik hoog boven de oceaan op een klif nestelen.

Precies hier.

Au, Fritzi.

Ik dacht dat uw haar veel langer was.

Ik zou het liever veel korter knippen.

Nee, ik weiger nog meer af te knippen.

We hebben er zo veel tijd in gestoken.

Excuseer.

Wacht.

Waarom bewaar je die?

Elisabeth vreest ouderdom zoals de duivel wijwater.

Eén ontbrekende haar en ze krijgt een woedeaanval.

Dan bewaar ik voortaan liever het haar, als je het niet erg vindt, Fritzi.

Maar... -Geef maar.

Wist u dat je een hagedis helemaal niet gevangen kan houden?

Als je het probeert, laat hij zijn staart vallen en rent weg.

Ik heb vreselijke blaren op mijn voeten.

Hebt u wat zalf voor me? Kamillezalf?

Ja, ik kreeg vroeger ook blaren van het wandelen.

Daar, in het kastje.

Bedankt.

Insmeren moet u wel zelf doen.

Wat wilt u eigenlijk...

...echt?

Serieus? -Dat ziet toch niemand.

Ik heb hier altijd zo'n vreselijke eetlust, weet u.

Ja, ik weet het.

Nog één?

Elke gram salami gaat meteen op de dijen zitten.

Laat de gravin dat doen, Fritzi.

Maar ze weet niet eens hoe dat moet.

Ik wil u geen pijn doen.

Lieve mama...

...ik schrijf u vandaag met een groot geluksgevoel in mijn hart.

Het Griekse klimaat doet me goed.

Hoewel mijn nieuwe leven ongewone dingen van me vraagt...

...geloof ik dat het u met trots zou vervullen...

...te zien dat de keizerin mij al belangrijke taken toevertrouwt.

Het is eigenaardig, mama.

De zeelucht en het door de keizerin bevolen dieet...

...maken me opgewekt en optimistisch.

Ik zie alles plotseling helderder.

COCAÏNE WATERSTOFCHLORIDE

Wat?

U moet direct naar de keizerin.

Ik volg strikt wat u, mama, van mij verwacht...

...en denk dat mijn vooruitgang strookt met uw wensen.

U moet naar de keizerin. -Hoe laat is het dan?

Hoe moet ik weten hoe laat het is?

Ik zie geen spin. -Maar hij is er wel.

Hij is gigantisch.

Helemaal achteraan, op de muur.

Daar zat echt niets.

Dan kunt u wel weer gaan.

Kom. Kom.

Ik moet je wat vertellen.

Er was er eens een kind.

Een klein meisje.

Ze woonde in Beieren.

En ze was vrij. Ze liep blootsvoets...

...en niemand stoorde zich daaraan.

En op een dag werd ze overvallen door een onweersbui.

Ze verstopte zich onder een enorme boomwortel.

Toen kroop 'n oude vrouw naar haar toe en ze zaten zwijgend naast elkaar.

Toen zei de oude vrouw:

Mijn kind, wees op je hoede.

Snel en zonder lijden zal je dood zijn.

Pas op voor de naald.

Doornroosje.

Nee. Sisi.

Juist, ja.

Weet u, ik bewonder uw moed.

Dat u hier helemaal alleen woont, zonder de keizer.

Ik heb zo veel energie en tijd in hem gestoken. En hij in mij.

We hebben elkaar enkel uitgeput.

Maar mist u hem dan nooit?

Hebt u nooit willen trouwen?

Ik heb altijd 'n afkeer gehad van mannen.

Ze zijn, als ik dat mag zeggen...

...zo behaard.

U had toch met een jonge, onbehaarde man kunnen trouwen?

Eigenlijk walg ik van seksualiteit. Kinderen baren is akelig.

Maar ik vind u helemaal niet akelig, keizerin.

...maar Marianne zou geen van beiden de eer geven.

Edward leek een tweede Willoughby.

En terwijl ze net als Elinor erkende...

...dat ze oprecht van hem had gehouden, kon ze zich minder voelen dan zichzelf?

En wat Lucy Steele betreft:

Ze beschouwde haar zo volledig...

Elisabeth.

Lach toch een keertje.

Doe zoiets niet nog een keer. -Ach, kom.

Doe dat nooit meer, hoor je? -Ik heb water in m'n oren.

Na minstens drie tot vijf sprongen... -Elisabeth.

Luziwuzi. Niet te geloven. Varken.

Ik moest dringend naar Cortina d'Ampezzo, dus nu ben ik hier bij jou...

...in Griekenland. -Viktor.

Weer een nieuwe om op te branden?

Geen man mag hier komen. Alleen jij, omdat je zo schaamteloos bent.

Irma, gravin von Sztáray.

De keizer, jouw broer, heeft haar gestuurd.

Om mij te bespioneren. Maar dat doet ze niet.

Hier, Elisabeth. -Hij is een veel betere spion.

Jij ziet er altijd goed uit.

Omdat ik ver weg ben van Oostenrijk.

Jouw man heeft mij zo'n groot onrecht aangedaan.

Je had je orgie hier kunnen houden en niet in Wenen.

Griekenland. Waarschijnlijk missen ze me al.

Zonder jou en je schoonheid en zonder mij en mijn schandalen...

...is Wenen een boerengat geworden.

Je schreef altijd zo enthousiast vanuit exil.

Salzburg was in het begin ook best leuk. Het theater en zo.

En toen heb ik natuurlijk de explosiefste gezelschappen...

...bijeengebracht.

Waarom ben jij nooit gekomen?

Ik heb liever dat niemand me ziet en over me roddelt.

De mooiste mannen van Europa waren bij me te gast.

Ouderdom is een monster.

Je bent eenzaam en dan moet je je ook nog netjes gedragen.

Hier bij mij moet je helemaal niets.

Alstublieft. -Wegwezen.

Hij heeft wel een heel klein kontje.

Hij zal hier niet lang meer zijn.

Jammer, ik mag hem wel. -Ja, ik ook.

Weet je wat we zouden moeten doen?

We zouden nu meteen een toneelstuk moeten opvoeren.

Altijd hetzelfde. Heb je geen fantasie? -Alsjeblieft, alsjeblieft, nichtje.

Je weet hoeveel ik daarvan hou.

Goed dan. Maar ik kom slechts kijken.

En gravin Irma neemt het vanavond over.

Nee, alstublieft niet. Ik haat toneel.

Ik hou niet van krachttermen als 'haat'.

Tenzij ik ze gebruik. -Ik zal haar instrueren.

De locatie: een straat in Athene.

Voor de Akropolis.

Nu komt op: Lysistrata.

Geen enkele vrouw is op het plein.

Hier, mijn buurvrouw.

Welkom, Kalonike.

Dank je, liefste. Wat zit je dwars? De rimpels op je voorhoofd staan je niet.

Ach, Kalonike, mijn hart kookt van woede.

En wat mij zo woedend maakt, zijn wij. -Zijn wij.

Wij vrouwen.

De...

De mannen. De mannen zeggen toch al...

De mannen zeggen toch al dat wij slechts nutteloze sletten zijn.

En nu slapen ze...

...en komen niet.

Ze komen wel. Je weet hoeveel een vrouw 's morgens te doen heeft.

De een moet eerst haar man tevredenstellen.

De ander moet het kind voeden...

Maar ik heb iets groters...

...op het hart. -Iets groters?

Op het hart?

En daarom roep je de vrouwen samen? Beschrijf me dat ding.

Groot.

Heel groot. -En dik?

En dik.

Hoe? En vrouwen slapen daardoorheen?

Met dit ding waarover ik spreek...

...heb ik slapeloos liggen woelen.

Menig nacht.

Briljant.

U bent geniaal.

Bis, bis. Bravo.

De bomen waren erg goed, toch? -De bomen waren ook goed.

Bedankt.

Dat is gewoon lauw water. -Inderdaad.

Dat stimuleert de spijsvertering.

Als er niks te verteren valt, kan er ook niks gestimuleerd worden.

Zou ik het zout mogen zien?

Dank je, ik wilde het slechts zien.

De darm, beste Luziwuzi, bevat voedselafval van drie jaar terug.

Onvoorstelbaar, wat je ziet als je daar wordt opengesneden.

In elk geval enkele hectoliters officierssperma.

Dat is het walgelijkste wat ik ooit gehoord heb.

Je bent echt een varken. -Nou, ik verveel me stierlijk.

Aktie. Hophop. Inktpot en naald, stante pede.

Slokje?

Dank je.

U moet daar nu mee ophouden. -Jij bent zo aan de beurt.

Wat tatoeëer je? -Het wordt prachtig.

Geen naalden, Sisi. Als je vriendin kan ik dat niet toestaan.

Je bent mijn vriendin niet.

En je bent bekrompen.

Dit had je niet moeten doen. Moge de heilige moeder Gods...

...je beschermen en de Lieve Heer Jezus...

Hou op met dat eeuwige gejammer. Ik verdraag het niet.

Klaar? -Viktor en Elisabeth.

Een beetje bibberig, maar briljant.

Jullie zijn infantiel.

Mooi. Nu gaan we iets echt leuks doen.

Ik roep de geest van koning Ludwig aan.

Ludwig, kom. We moeten je spreken.

O, god.

I, C...

...H, B...

...I, N...

...E, S. 'Ik ben het.' Ludwig?

Honderd jaren...

...zul...

...je sla...

Nicht.

Honderd jaren zul je slapen.

Honderd jaren zul je slapen. -Doornroosje.

Viktor, stil. Ludwig, wie heeft jou vermoord?

Pas op...

...voor...

...scherpe...

Pas op voor scherpe dingen. De profetie. -Ludwig, klootzak.

Viktor, alsjeblieft zeg. -Dit is mij te vermoeiend. Ik ga zwemmen.

Naakt.

Maak de deur open.

Maak de deur open. -Wat is er in godsnaam gaande?

Laat me eruit, verdomme. -Elisabeth heeft hem opgesloten.

Jij smerige slang, maak de deur open. -Dit is een gekkenhuis.

Laat me eruit, verdomme. -Stop daarmee. En wel direct.

Hij wil naar het bal masqué van koning Karl Württemberg in Stuttgart.

Naar de pedofielen. -Nog één woord en je verlaat mijn dienst.

Vergeef me, hoogheid.

Sisi, ben jij dat?

Doe alsjeblieft open. Ik hou van jou. -Dit is toch absurd.

Ik maak nu de deur open.

Viktor, mijn arme Viktor.

Waarom heb je me verdomme opgesloten?

Ik wil niet dat je me verlaat. -Sisi toch. Mijn lieve keizerin.

Ik ben zo zwaarmoedig zonder jou.

Ach, Sisi, geloof me...

...als ik een vrouw zou moeten trouwen, zou jij dat slechts zijn.

Het was heel fijn.

En ik heb enorm genoten.

Kom op nou, Irma.

Kom, we verlaten Europa.

Reizen we Viktor na? -Nee, naar Algiers. Met het schip.

Wij samen. En de anderen. -Ja, natuurlijk.

We zijn al veel te lang op één plek. En in de Arabische wijk...

...zou verrukkelijk mimosa-ijs zijn en dat moet ik proeven.

Voordat ik sterf.

Hierheen. -Bah.

Nee, niet dat. Munt, alstublieft.

Geen zorgen. Ik heb alles onder controle.

Irma.

Ooit moeten we naar India. Wil je dat?

De radja van Travancore is een goede vriend.

India, dus. Maar nu zijn we hier.

Ah, hier is het.

Niets aan de hand.

Is er iemand? Bent u open?

Dat wordt vandaag geen mimosa-ijs, vrees ik.

Doe de deur open, alstublieft.

Elisabeth. -Nee, afblijven.

U moet naar een ziekenhuis. -Onzin. Het is maar een schrammetje.

De profetie. De naald. Niet sterven. Lieve Heer...

Irma. Niet bidden nu. -Hier is niks te zien. Wegwezen.

Berzeviczy, doe me een plezier.

Ga terug naar het hotel en ga even liggen.

Ik kan u niet onbewaakt en gewond achterlaten in de kasba.

Soms is een revolver slechts een revolver, mijn beste.

En dat over het liggen was trouwens een bevel.

Kom, Irma. Ik heb er genoeg van. Ik heb frisse lucht nodig.

Ik denk dat ik voortaan alleen nog planten ga eten.

Ben je gek? -Nee.

Al die dieren die constant vermoord worden.

Hebt u een sigaret voor mij? -U kunt er beter ons een geven.

Hoe amusant.

Doet deze je ergens aan denken?

Dit, excellenties, is een vriendschapsamulet.

Zodat de vriendschap eeuwig duurt.

Voor jou.

Kijk. Helemaal gratis.

Geitenmest. Hoe durft u.

Nee, beste dame...

...dit is een geheim medicijn.

Het schenkt eeuwige jeugd.

Wij noemen het hasjiesj.

Ik verdraag het niet als hij op me ligt te hijgen.

Hoe bedoel je? -Hij kan zich beter elders uitleven.

Zijn maîtresse, de actrice, heeft heel, heel mooie borsten.

En dat is het belangrijkste voor Franzl.

Ja, maar misschien is het wel heel praktisch zo.

Waar is dat stomme klooster eigenlijk?

Misschien moeten we wat van dat geheime medicijn nemen.

Ja, graag.

Zeg...

...zijn we hier niet al eerder geweest?

Ik kan het je niet zeggen. Heel merkwaardig.

Ik weet op de een of andere manier niet meer waar achter en waar voor is.

Nou...

...dit is achter. -Waar?

En dit is voor.

Wat is er zo grappig? Ik snap het niet.

Wat is er zo grappig? -Ik had net een bijzonder grappig idee.

O, ja? Wat voor idee dan? -En nu weet ik niet meer wat het was.

Hier, trek eens.

O, god.

Wat zou je nu graag eten? -Mimosa-ijs.

Natuurlijk.

Ik heb zo'n berenhonger...

...dat ik een hele ton pannenkoeken kan eten, met jam en honing tegelijk.

Weet je...

Weet je, ik heb het gevoel dat dit geheime medicijn...

Luister even.

Dit geheime medicijn...

Dit geheime medicijn maakt niet alleen heel dorstig...

...maar ook veel hongeriger dan anders.

Het is een dikmaker, bedoel je?

Denk je dat ik de wereld met de juiste ogen zie? Op de juiste manier?

Wat? -Wat als...

...onze wereld, al dit hier, hun hemel was?

De hemel van wie? -Van de engelen.

Als zij zouden denken...

...dat wij hun goden zijn.

Voel jij je soms ook zo klein onder dit gigantische firmament?

Sinds ik jou ken niet meer. -Is dat het hele geheim?

Kom.

Sta mij toe u deze brief te geven, uwe keizerlijke hoogheid.

Franz Joseph.

Mijn lieve Elisabeth...

...ik mis je...

...en wil je graag binnenkort ontmoeten in Bad Kissingen.

Misschien is zijn actrice ziek. -Waag het niet.

Je wilt toch niet naar Beieren?

Wat weet jij daar nou van? Fritzi, laat mijn koffers pakken.

Sisi. Ze is het echt. -Uwe hoogheid? Pardon.

Uwe hoogheid.

Uwe hoogheid. -Ik heb vreselijke honger, Berzeviczy.

Dit is één groot gekkenhuis.

Waar is ze nu weer? -Ze is van de trein gevallen. Met Irma.

Wat een idioterie. Ik vergeef je altijd alles...

...maar dat je me uit de rijdende trein gooit...

Daar zit iets. Trekt.

Wat bedoel je? -Ik heb je getrokken, niet gegooid.

Je had ons kunnen doden. -Maar dat heb ik niet gedaan.

Waarom moet je mij altijd aan je stomme testen onderwerpen? Waarvoor?

Wees toch niet zo ongenadig, Irma. -Wat? Ongenadig. Ik?

Ik ben jou genadiger dan wie dan ook.

Toe, lach een keertje.

Weet je...

...ik ben het zat. Ik stop ermee.

Ik vind je leuk als je zo bent. -Ik mag jou niet meer.

Dan blijf je zonder mij te mogen.

Dan hou ik nu mijn adem in tot ik dood ben.

Ja, dat zal wel.

Niet te geloven.

Stomme koe.

Ik ben het spuugzat.

Word wakker.

Word wakker.

Ik heb een wit licht gezien.

Je bent echt niet goed snik.

Kom mee.

Geen tijd. -Ik heb Fritzi veel uitgefoeterd.

Klopt. -Ik maakte me zo'n zorgen.

Zorgen dat de keizer je de nek zou omdraaien.

Fritzi, Marie, pioenrozen. Roze, wit, 500 stuks.

Duizend. Berzeviczy, rundvleessoep. Zwarte karper. Gekookt rundvlees.

Wordt aan gewerkt. -Langoesten. Chocolade-eclairs. Irma?

Ja, majesteit? -U nodigt alle gasten uit.

Alexandra van Denemarken, Alfred Edinburgh...

De Liechtensteins, Nicolaas Romanov, Alix Hessen, Barones Rothschild.

Ja, natuurlijk. Hebt u dat?

Prima. Het klassieke eruit en het ordinaire er weer in.

Ik heb alle meubels laten omwisselen. -Mijn popje, altijd in actie.

En die heb ik speciaal voor jou uit Wallis laten komen.

Vertel over Algiers. -Het is niet warm, dan houden ze langer.

Lieverd?

Franz, hoe gaat het met je juffrouw Schratt? Ze schrijft altijd zo leuk.

Ik heb haar dieetadvies gegeven. Is dat al merkbaar?

Je bent zo mooi en opgejaagd als altijd.

Kalmeer. Straks krijgt je man een flauwte.

Hysterie is een mannenterm voor lastige vrouwen.

Ik ben gewoon zo blij, Franzl.

Irma? U weet wat te doen? -Natuurlijk, hoogheid.

En jullie?

Zout. En hier?

Ja, dat weet ik ook even niet.

Ik moet nu meteen je haar doen.

Mijn haar? Sinds wanneer? Geen sprake van.

Ze wil dat je aan het diner deelneemt. -Uiteraard.

Lekker.

Je snapt het niet. In plaats van de keizerin. Als tafeldame van de keizer.

Wat?

Maar dat wil ik niet.

Dat heb ik ook gezegd, maar probeer de keizerin maar eens om te praten.

...het was geen broodbeleg, het was ezelstront.

En midden in de donkerste Arabische wijk, waar de hygiëne het verst te zoeken is...

...steekt een spijker van 10 tot 15 centimeter uit het stof...

En de keizerin stapt er bovenop.

Gelukkig was het geen schorpioen.

Werd dat geen infectie?

Uiteraard. Een kleine bloedvergiftiging.

Maar seconden later trok de keizerin zelf de spijker uit haar voet.

Met blote handen? -Ja.

In de hele medina lag het keizerlijke bloed.

Mijn Sisi speelde als kind in Beieren al liever met slangen dan met poppen.

Dat kan ik me voorstellen.

Eigenlijk doet ze dat nog steeds.

Knipoogde u net naar me? -Nee. Maar nu wel.

Uw ogen doen me denken aan de Zwarte Madonna van Czestochowa.

Iemand met zo'n mooi neusje als u, gravin, mag alles tegen me zeggen.

Ik kan geen bloed meer zien sinds Königgrätz.

Gravin, werd u niet onwel? -Uiteraard. Enigszins.

Ik had u graag bijgestaan.

Dat deed nog geen enkele man voor mij, uwe hoogheid.

Waarom niet? -Wellicht zijn mijn ogen niet mooi genoeg.

U kunt beter met mij koketteren. -Ik koketteer niet.

Ik ben vriendelijk jegens iemand die dat jegens mij is.

Mijn lieve eega heeft haar stempel al op u gedrukt, merk ik.

En uw ogen zijn wel degelijk mooi. -Dank u.

Kom, lieve. Het is hier enigszins warm.

U rookt als een kind.

Hoe bedoelt u dat?

U heeft zich in een donzige mantel der onschuld gehuld.

Ik doorzie u. Een wolf in schaapskleren.

Nee, eerder een muis in schildpadschild. -Een muis?

Ik heb alleen geruite muizen in schildpadschild ontmoet.

Wat kent u ongewone schildpadden, zeg.

Ik ken nog veel ongewonere muizen.

Een mooie avond, dames. Ik neem bij deze afscheid.

En ik verontschuldig me ook.

Ik heb de keizerin lang niet zo vrolijk gezien.

Werkelijk? -Ja.

En ik denk dat dat aan u te danken is.

Franz. Hopelijk heb je je niet te erg verveeld.

Het was echt saai zonder jou.

Ze wilde even goedenacht wensen. -Goedenacht, Irmchen.

Je gelooft niet waaraan ik net dacht. Weet je nog, Nice in dat onweer...

Franz? Dat schrijf je niet met een V. -Je doet me pijn, Franz.

Ik ken maar twee mensen met een V.

Koningin Victoria en Viktor.

We waren dronken.

Viktor was erg dronken.

Ik heb jouw Griekse farce gefinancierd.

Ik heb je god weet waarheen laten reizen, zonder man aan je zijde.

Iedereen trok z'n mond daarover open. Iedereen...

Het liep wat uit de hand. -Ik vermoord hem. Zeker weten.

Hij is piepklein. Niemand ziet hem, Franzl.

Franzl, Franzl. Ik wil dat je die illustratie laat verwijderen.

Dan moet je hem eruit snijden. En ik hoop dat ik daarbij doodbloed.

Ga maar weer huilen.

Je bent toch geen hoer.

Het was wellicht 'n vergissing van me. -Een vergissing?

Jouw vergissingen komen me tot hier.

De hele wereld lacht me uit.

Ik ben vreselijk alleen.

Maar je hebt toch juffrouw Schratt?

Zij is slechts een actrice. Ik hou niet van haar.

Je hebt haar anders wel een heleboel mooie diamanten gegeven.

Die ik veel liever aan jou had gegeven.

Als je bij me geweest was.

Alsjeblieft, Franz, laat dat. Ik kan het nu niet hebben.

Ik heb geen vrouw. Niet in mijn bed en niet in het openbaar.

Jij en Viktor hebben mij ontmand.

Maar ik ben het zat.

Jij gaat met mij mee.

Naar Boedapest.

Franz, dat kan niet. -Ik wil jou aan mijn zij. Einde discussie.

Ik kan dat niet. -Je zult moeten.

Het is genoeg. Jij gaat mee naar Hongarije.

Franz, hou op. Alsjeblieft.

Goedemorgen, goedemorgen.

Mag ik?

Wil je vandaag wellicht gaan zwemmen? -Nee, dank je.

Ik moet je nog vertellen over gisteravond. Het was leuk.

Vooral barones Rothschild was expliciet...

Het ergst denkbare is een feit.

Zo erg kan het toch niet zijn. -Jawel.

Nog veel vreselijker dan erg.

Eruit. -Maar u moet beslist iets drinken.

Eruit. Voor altijd. Ik ben u zat.

Ik kom straks wel terug. -Straks zit u in de trein van de keizer...

...op weg naar Boedapest. Adieu.

Erin. Eruit.

Erin. Eruit.

Franz dwingt me terug aan het hof. -Nee.

Dat wordt mijn dood.

Mama. -Mama.

Prinses Ludovika.

Wat ben je dun geworden.

Een skelet.

Men kan je amper nog zien.

Jou ook niet, Irma. Ziekelijk.

Al mijn botten doen pijn. -De koetsier was echt heel ruw.

De Hongaarse wegen zijn erbarmelijk. Franzl moet daar iets aan doen, Sisilein.

Krijgen we nog iets stevigers dan deze bouillon?

Geen wonder dat je eruitziet als een geraamte.

Vorig jaar soupeerde ik bij Maria Louisa van Bourbon-Parma.

Ik kreeg salade van oud brood. Italianen zouden levensgenieters zijn. Zo gierig.

Mama. -Ik dacht dat we goulash zouden krijgen.

Daarvoor komt men toch dat hele eind naar Hongarije?

Bedankt. Nietwaar? Voor goulash.

Ik dacht dat je voor mij kwam, niet voor de goulash.

Precies op het juiste moment, lijkt me.

Je hebt je moeder nodig. En nu eten.

Eet, Sisi. -Tast toe, Irma.

Ik heb altijd gewild dat mijn dochter iemand zou worden.

Bij voorkeur keizerin.

Geweldig, ja.

Alle moeders willen slechts het beste voor hun dochters.

Sisi, doe me een plezier. Doe het voor mij, alsjeblieft.

Eet.

Zie je wel? Het gaat best.

Ik knip het af. -Sisi, niet doen.

Waag het niet me aan te raken.

Ga weg, dom, klein wicht. Ik knip het af. Ja, ik knip het af.

Kalmeer toch, Elisabeth. Niet doen.

Sisi, geef mij...

Alles komt weer goed.

Omdat ik zeg dat het weer goed komt.

Fritzi, kun je alsjeblieft voor me invallen?

Ik doe alles wat u van mij verlangt, keizerin.

Maar dit keer kan het niet, vrees ik. -Je bent een fantastische keizerin.

Niemand zal het merken. -Ik weet wat je van plan bent.

Maar we hebben een overeenkomst.

Ik ben vreselijk bang.

Bang zijn we allemaal.

Maar we hebben ook verplichtingen.

Dit is de laatste keer. -Wat bedoel je?

Ik zal in dit leven niet meer naar het hof terugkeren.

Voorzichtig.

Water.

En ik zal nooit meer met je slapen. -Pardon?

Je hebt het zelf gezegd. Ik ben geen hoer, maar keizerin.

Ik zal vanaf nu over alles beslissen. Ook over mijn lichaam.

En dat zal nooit weer het jouwe zijn.

Raak mijn keizerin niet aan.

Kom maar.

Ik haal je hier weg. Vannacht nog.

WONDEROLIE

U hebt vast enorme dorst, hoogheid.

Helaas hebben we geen geitenmelk.

Maar wel onze laxerende thee.

Neem me niet kwalijk. Ik heb je de laatste tijd over het hoofd gezien.

Irma en ik gaan vannacht nog naar Engeland.

Maar... En ik dan?

Jij gaat niet mee.

Alsjeblieft, nee...

Fritzi, je bent zo jong.

En je moet vrij zijn.

Ik heb een royale toelage geregeld.

Een mooi stuk land in Galicië, dat alleen van jou zal zijn.

Zodat je nooit hoeft te trouwen.

Echt waar?

Je zult mij gewoon vergeten.

Zoals ik velen vergeten ben.

Nooit. -Geen drama.

Er is nog iets wat je voor me kunt doen.

Voor jou doe ik alles.

Breng dit alsjeblieft nu meteen naar de keizer.

MET EEUWIGE LIEFDE E

Ik benijd de Engelsen. Ze hebben de betere paarden...

...ze hebben India, Afrika.

En wat hebben wij? Triëst.

Ik ben zo gelukkig, alleen met jou.

Ik moet je vergiffenis vragen. -Waarvoor dan?

Dat ik je met de schaar gestoken heb.

Iemand met zo'n lieftallig neusje kan zich alles veroorloven.

Ik wil voor altijd hier in Engeland blijven, met jou.

Het idee dat alles onduidelijk blijft tot het einde...

...is eigenlijk heel erg mooi.

Ben je klaar?

Hoe zie ik eruit?

Je ziet er prachtig uit.

Graaf Spencer is onverdraaglijk pompeus.

Temeer daar zijn voorouders 150 jaar terug nog boeren waren.

Zelfs in zulke interessante kledij rij je gracieus, mijn oude, dierbare vriendin.

Spencer, in Hongarije rijden wij vrouwen al duizenden jaren zo.

Het accentueert inderdaad de dijen, Elisabeth.

Kippen hebben dijen, vrouwen hebben lendenen. Zou je het verschil weten?

Wat is er met uw haar gebeurd? U lijkt op mijn staljongen.

Kippenboerderijen in Engeland zijn befaamd.

Stoute kippen krijgen billenkoek. -In Hongarije draaien we ze de nek om.

Natuurlijk. -Irma is dol op je grappen.

Misschien is dat Hongaars. Ze zijn vrij gewelddadig.

Ja, wij Hongaren zijn eerst schurken, en grappig als verre tweede.

Ik wist dat we vrienden zouden worden.

En wie mag dit zijn?

Dit is kapitein Smythe, mijn stalmeester.

Ik bedoelde het paard, niet de man. -Rustam. Hij heet Rustam.

Rustam? -Perzisch, of zoiets.

Smythe kent slechts paarden. Nogal een binnenvetter.

Ik ben van mening dat paarden superieur zijn aan mensen.

Ik wil graag dat je morgen met de keizerin uit rijden gaat.

Pardon? Liever niet. -Die man is onmogelijk. Rij maar met mij.

Ik help graag met de voorbereidingen voor de jacht...

...maar ik geef geen paardrijles aan vrouwen.

Men zou je geselen voor insubordinatie. -Of voor hufterigheid.

Ik heb bewondering voor arrogante, trotse mannen.

Elisabeth, als ik mag vragen, wat is jouw visie...

...op de Oostenrijks-Hongaarse positie inzake de Boerenoorlog?

Ik vind niets saaier dan al die mannenoorlogen.

Een hartversterkinkje?

Er zijn toch rechtmatige, noodzakelijke oorlogen?

Nee, die zijn er niet.

Alle door mannen gevoerde oorlogen zijn rechtmatig noch echt noodzakelijk.

Wellicht denkt u er anders over, kapitein Smythe?

Wilt u mij excuseren? Ik ga de paarden nachtklaar maken. Keizerin, gravin...

Luister, Smythe. Geef me geen les. Ga morgen gewoon met me rijden.

Goed dan.

We zullen racen, maar verwacht niet dat ik op u wacht.

Zolang jij niet verwacht te winnen.

Competitie. Altijd uitermate enerverend.

Er zal amper sprake zijn van een competitie.

Goedenacht.

Neem het ook bij de oksel in. -Volgens mij is er amper nog ruimte.

Ik zie eruit als een meloen.

Je ziet er veel te mooi uit, naar mijn smaak.

Maak het gewoon nog strakker.

Hallo, Jim. Hoe gaat het? -Goed je te zien.

Hoe is het met je vrouw? Fijn u te zien.

Keizerin, ziet u die heuvelkam daar?

Wie er het laatst aankomt, is een rot ei.

Nooit gedacht dat het mogelijk was, hem temmen.

Geen idee waar u het over heeft.

Jij ruikt naar een rot ei, kapitein.

Zullen we het nog een keer doen? Wie het eerst bij het huis is.

Kan ik je helpen? -Het lukt me wel.

Nee, dank u, zei ik.

Ik wilde slechts helpen. -U maakt me bang. Ga alstublieft weg.

U lijkt me een erg ongelukkig persoon.

Zo kan ik niet slapen. Jij bent altijd veel te warm.

En als het gaat onweren? Ik dacht... -Wat je ook dacht...

...zo was het nooit bedoeld.

Wat zie je in die verwaande kwast?

Weet je hoelang ik niet gekust heb?

Kan me niet schelen. Je kust de keizer, verder niemand.

Ga naar je eigen bed, Irma.

Die zwaarlijvige en hooghartige vrouw. En afgrijselijk saai.

De koningin is inderdaad dik.

Maar een uitnodiging van haar kun je niet afslaan.

Wat kan mij dat schelen? -Ik zou er alles voor geven.

Ze komen op tra's of in tenten samen, zegt men. Soms naakt.

Zeker. En je kunt de curieuze Bengaalse arts ontmoeten. Meditaties en zo.

Hij helpt Victoria in Osborne House met haar gewichtsprobleem.

Dat is interessant. -Precies.

En aangezien jij interesse hebt in diëten en ik wil weten wat daar gaande is...

...vind ik dat je moet gaan. -Leuk. Goed dan.

Kom, laten we gaan.

Jij gaat met mij mee, Smythe. En jij kan hier wat bijkomen van mij.

Jij wordt steeds slanker, lieve Elisabeth.

Ze eet muizenhapjes, uwe majesteit.

Bij welk regiment zat u toen u voor mij vocht in Afrika, kapitein?

Ik zat bij de reservisten vrees ik, uwe majesteit.

En u hebt wonderen verricht met nicht Victoria, zie ik.

Dank u, keizerlijke hoogheid. We werken er nog steeds aan.

Er is een meditatietechniek die wij 'de prana eten' noemen...

...waar de koningin dol op is. In essentie...

Open ik slechts mijn mond en sluit hem weer. Zo...

Uitstekend, uwe majesteit.

De levenskracht, de prana, stamt van de vijf winden: De vayu's.

Hoe fascinerend.

Wilt u mij een introductie geven? -Met genoegen. Later, als u wilt.

Als de grote witte moeder het toestaat. -Het helpt bij mijn menstruatiekrampen.

Menstrueert u nog?

Deze planten komen uit Australië. Is dat juist, uwe majesteit?

Ik vind Dr Boses bezoekjes zo prettig.

Beste Graaf Berzeviczy. Stop.

Engeland is een ramp. Stop.

En vorm de mudra met uw andere hand.

Dit is het zegel...

...dat de energie in het lichaam terugleidt.

Is het me toegestaan te lachen? -Ja, lachen is ook zeer goede meditatie.

U moet dit twee keer daags 20 minuten doen.

Het zal u verjongen en kracht geven.

En zo zult u afvallen.

Elisabeth heeft haar verstand verloren aan een jonge kapitein. Stop.

Goed, zo is het genoeg.

Pardon? Wij zitten hier midden in een mudra.

Kapitein Smythe zoekt zijn paard. Wat lief van hem.

Smythe, er zijn hier geen paarden.

Hij gaat zelfs met haar op de thee bij koningin Victoria.

Ik hoop dat u Franz Joseph kunt beïnvloeden. Stop.

Omwille van de monarchie. Stop.

Toegewijd, gravin Irma Sztáray.

Ik heb nooit iemand als jij ontmoet.

Alsof ik nooit iemand ontmoet heb voor ik jou ontmoette.

Je overdrijft vast.

Stop.

Niet stoppen.

Een telegram voor jou.

Heb je me laten roepen? Gaan we rijden?

In het geheel niet. Ik wilde afscheid nemen.

Wat bedoel je? -Ik ben jou en je paarden zat.

Wat is dit? -Een snel afscheid.

Ik wens je succes.

Ik dacht dat je me mocht. -Uiteraard. Enorm, zelfs.

Ik heb er nu genoeg van, dat is alles.

Doe dit niet, Elisabeth.

Ik heb het al gedaan.

Maar ik hou van jou.

Wellicht kun je er een sonnet over schrijven. In de stallen.

Franz.

Ik moet Engeland direct verlaten.

Wel, een keizerin en een stalknecht bij koningin Victoria...

...dat is natuurlijk een oorlogsverklaring.

Jij hebt altijd iedereen weggestuurd die jou liefhadden.

Het is allemaal een complete ramp.

Ik wil nu alleen nog naar huis.

We kunnen straks je verjaardag vieren...

...en in de kerk naar het kerstoratorium luisteren.

Ik haat het. Ik haat muziek, ik haat kerken, ik haat mensen.

En ik verafschuw vooral mijn verjaardag.

Maar je hebt mij toch?

Ja, jij bent er altijd.

Sisi, doe alsjeblieft open.

Elisabeth, doe alstublieft open. Elisabeth.

Maak open. Snel.

Wegwezen.

Kom hier.

Kom op, kom op.

Wakker worden. Elisabeth.

Wat doe je nou, domme meid?

Zoiets mag je nooit meer doen.

Ik wil sterven.

Er zijn mensen die je nodig hebben. -Geen mens heeft een ander nodig.

Zoiets goddeloos mag je niet zeggen.

Ik ben moe.

Laat me gaan. -Nee.

Ik sta het niet toe. Je zou geëxcommuniceerd worden.

Dat kan me niet schelen. Wat maakt het uit als ik dood ben.

Dan pleeg ik ook zelfmoord.

Je bent een slechte leugenaar.

Mijn dochter, ik hoorde dat het met de keizerin volledig uit de hand gelopen is.

Ik had kunnen weten, meteen al toen je uit me kwam...

...dat je een misbaksel bent. Lelijk en nergens goed voor.

Daarom heb je ook nooit een man gevonden.

Niet omdat je afstotelijk of lelijk bent, maar omdat je incompetent bent.

Ik heb zo veel tijd en energie in je gestoken, maar dat heeft niks uitgehaald.

Ik schaam me om een creatuur als jij het mijne te moeten noemen.

Je moeder, Maria Sztáray.

Kijk eens wie er dat hele eind speciaal voor jou gekomen is.

Ludwig. -Zeg, ben je gek geworden?

Ludwig?

Ik ben het.

Dit kan zo echt niet. Je ziet er afgrijselijk uit.

Hup, uit bed.

Opstaan. Dit is niet de mooiste vrouw van Europa waarover iedereen praat.

Dit is een zielig hoopje.

Viktor. -Dat accepteer ik niet.

Echt, ik waardeer het zeer... -Hou je mond. Onmiddellijk.

Ik heb iets voor je meegebracht.

Irma, mijn koffer, graag.

Zij was de kleinste van het nest.

En een beetje mollig, dus wilde niemand haar hebben.

Maar zij heeft het beste karakter.

En jij moet nu voor haar zorgen. -Dat kan ik niet.

Kletskoek. Actie.

Ik moet eerst herstellen.

Honderd jaar slapen.

Ga terug naar Parijs.

Omarm het leven voor mij.

In de lente zien we elkaar weer in Griekenland.

Dan ben ik weer beter.

Ik beloof het.

Kijk eens.

Ik heb alles bewaard.

En...

...dit.

En...

Ik hou van je, Elisabeth.

Je zegt dat je van me houdt? -Meer dan van wat dan ook.

En herinner je je de profetie?

Ik herinner me elk woord van jou.

Zweer dat je echt van me houdt. -Ik kan niet zonder je leven.

Zweer het. -Ik zweer het.

Dan ga je met mij mee naar Zwitserland.

Licht aan.

Licht uit.

Aan.

Uit.

Op de avond voor 10 september 1898...

...zullen we bij Mme Rothschild dineren, in haar villa aan het Meer van Genève.

We zullen de witte orchideeën bewonderen, een boeketje plukken...

...en meenemen naar onze kamer.

's Morgens, op 10 september gaan we om 07.00 uur samen aan tafel.

We zullen alles eten wat jij je jarenlang ontzegd hebt.

Het zal zo mooi zijn.

Voor we vertrekken, zal ik voor jou in het gastenboek schrijven:

Erzsébet Királyné.

Tegen 11.00 uur zullen we, op weg naar het meer, een notenijsje eten.

Jouw laatste ijsje.

Het is de middag van 10 september 1898.

Het eind van de eeuw nadert.

Verman je toch, Irma. Je bent al dagen zo somber.

Het is ergerlijk.

Je zou op z'n minst kunnen antwoorden. -Daar is ze.

Of glimlachen.

Alsjeblieft. Eén keer?

Twee keer?

Drie keer?

Dood aan de monarchie.

Weg met de parasieten. -Halt.

Is jou niets gebeurd? -Nee...

...mij is niets gebeurd.

Je houdt nog meer van mij dan ik dacht, Irmalein.

Kun je alsjeblieft het licht uitdoen?