Original subtitles

Downloaded from YTS.MX

Official YIFY movies site: YTS.MX

Een schitterend gebrek

Mijnheer Van der Kamp.

Ik wist niet dat u een kunstliefhebber was.

Ik maak graag een uitzondering als ik een gast heb.

Galathée de Pompignac.

Monsieur Le Chevalier de Seingalt.

Niemand heeft ons verteld...

dat de meest charmante verschijning niet op het toneel zou zijn.

Hebt u er bezwaar tegen als we u gezelschap houden?

Zoiets moois verbergen, is dat geen doodzonde?

Mijnheer...

ik laat het oordeel over onze zonden graag over...

aan Hem die ze uitgevonden heeft.

Touché.

Maar ik bedoel: Is niet de enige manier om onszelf werkelijk te zien...

weerspiegeld in de ogen van een ander?

Voltaire.

Zei hij niet ook dat alles onthullen het geheim is van verveling?

Galathée.

Kan ik u verleiden ons te vergezellen naar een soirée op het platteland?

Wellicht. - Uitstekend.

Mijn rijtuig zal buiten op u wachten.

Nadat de menigte zich verspreid heeft, vanzelfsprekend...

en de jaloerse echtgenotes naar huis zijn gegaan.

Pasiano, Italië 1742 16 jaar eerder

Zeg, meisje?

Hallo?

Wat wilt u? - Is dit de snelste weg naar Pasiano?

Ja.

Komt u voor het huwelijk? - Met uw goedvinden, juffrouw.

Uiteraard.

Mag ik uw naam weten? - Nee.

Vort.

Daar gaat ze.

Zou je jezelf niet eens nuttig maken?

Is ze boven? - Ja.

Kom verder, liefje.

Wat denk jij? Het bruine of het blauwe servies?

Ik zou zeggen...

Bruin, mijn waarde gravin.

Mooi. Dan wordt het bruin.

Alles moet perfect zijn voor het huwelijk van m'n dochter.

Je krijgt immers maar één kans.

Adriana zal verrukt zijn.

Ik wist niet dat de gravin nóg een dochter had.

Ik ben de dochter van de huishoudster.

Die Voltaire leest.

Lezen is niet bij wet verboden, of wel?

En hoe denk jij over wat hij te zeggen heeft?

Een deel ervan is interessant.

Vrijheid van denken is de voeding van de ziel.

Dat spreekt mij aan.

Je mag het wel lenen, als je wilt.

De gravin zal er geen bezwaar tegen hebben.

Dank je wel.

Eh?

Lucia.

Giacomo.

Giacomo Casanova. - En...

Wat doe jij in het leven?

Ik studeer voor priester. - Jij?

Je ziet er niet uit als een priester. - Het biedt me de kans te studeren.

Zodat ik op een dag misschien het aanzien krijg dat ik ambieer.

Dat klinkt gecompliceerd. - Nee, dat is het niet. Niet echt.

Ik heb je beledigd. Ik...

Ik moet gaan.

Gelukkig hebben de pokken ons nog niet bereikt.

Ik heb wel gehoord dat twee bedienden van een vriendin besmet zijn.

Vergeet niet, lieve vrienden, om altijd te overdrijven. Elkaar te overstralen.

Zoals u weet, zijn de balzalen van Venetië een strijdtoneel.

Pardon, mijnheer? - Ja?

De graaf zou u graag spreken over een kerkelijke aangelegenheid.

Maar natuurlijk. Verexcuseert u mij, alstublieft.

Ik kan je niet genoeg bedanken. - Die twee zagen er behoorlijk huwbaar uit.

Met een van hen verhoogt u uw aanzien.

Nee, ik heb besloten alleen te trouwen uit liefde.

Waarom dat?

Omdat ik meer bij m'n vrouw thuis zal zijn dan in de balzalen van Venetië.

Daar ligt het ware geluk. Denkt u ook niet?

Mag ik u iets laten zien? - Heel graag.

Kom.

Pas op.

Het is prachtig.

Water heeft iets magisch.

Hoe het de vorm aanneemt van alles wat het vult.

Zo heb ik het, geloof ik, nog nooit bekeken.

U vindt me dwaas.

Waarom zou een wonder geen wonder zijn...

alleen omdat een ander het niet ziet?

Dank u.

Wil je even binnenkomen?

Ja.

De mens is vrij zodra hij dat besluit te zijn.

Het boek.

Geloof je dat het waar is? - Ja.

Ik geloof dat de geest die kracht bezit.

Jij ziet mij als een onschuldig meisje van het platteland.

Ik weet niet hoe ik jou moet zien.

Ik ga de wereld zien en trouw met iemand van wie ik echt houd.

We nemen ons leven zelf in de hand. - Ja.

Al word ik er voortdurend aan herinnerd dat dit huwelijksfeest voorbijgaat.

Jij zult teruggaan naar Venetië en ik blijf hier met m'n weide en m'n meer.

Nee.

Mijne heren.

Goedenavond.

O, pardon.

Wist je dat paarden de grootste ogen hebben van alle landdieren?

Omdat hun ogen aan de zijkant van hun hoofd zitten...

kunnen ze meer dan 350 graden om zich heen kijken.

Ik krijg de indruk dat je elk boek in de bibliotheek hebt gelezen.

Wat ik bewonder aan paarden is hun grenzeloze kracht en vasthoudendheid.

Maar als je ze in de ogen kijkt, zie je pure zachtaardigheid.

Ik vind niets waardevoller dan zachtaardigheid.

Ga jij ook zo vasthoudend zijn in Venetië bij het najagen van je carrière?

Nou, het kan maanden duren om de juiste bondgenootschappen te sluiten.

Maar op een dag zal het zich terugbetalen.

Jij zult slagen.

Denk je? - Ik weet het zeker.

Waar is uw amusante Franse vriend gebleven?

Hij is vooruitgegaan met een zakenrelatie.

Hij is nogal voorspelbaar, vindt u niet?

Eigenlijk is hij nogal saai.

Hij komt niet erg Frans over, of wel? - Ik zou niet weten waarom niet.

Hij probeert overal fortuin te maken. Besteedt uren aan z'n uiterlijk.

En schijnt met elke rijke getrouwde vrouw in Parijs te slapen.

O.

Niet zoals ik, die trouw blijft aan de vrouw die hij begeert.

Pardon.

Madame. - Monsieur.

Enchantée.

Galathée. Welk een plezier je hier te zien.

Mr. Jamieson. Het plezier is geheel en al aan mij.

In Amerika slaan we nieuwe richtingen in.

Ik heb het textielbedrijf geërfd van m'n moeder.

Zij begon het toen ze jong was en verdient daar erkenning voor.

Mr. Jamieson.

In uw dameshandel is dat misschien een gebruikelijke gang van zaken.

Maar in onze kringen verdienen vrouwen aanzien door meer exquise talenten.

Zaken zijn zaken.

De handel in bont verschilt niet van de handel in koffie.

Ik geloof dat als vrouwen hun leven in eigen hand konden nemen...

de samenleving daarvan zou profiteren. - Wellicht.

Maar ik moet zeggen dat ik vrouwen liever bont zie dragen dan verkopen.

U deelt mijn mening toch, monsieur?

Ik waag me niet aan het duiden van de vrouwelijke psyche, mr. Van der Kamp.

Neem van mij aan, het is de moeite ook niet waard.

Misschien, mijnheer Van der Kamp...

als wij het recht hadden om zitting te nemen in het landsbestuur...

of ons met politiek mochten bezighouden...

dan zouden wij meer interesse tonen in dergelijke zaken.

U zou zich met politiek willen bezighouden?

Waarom, in 's hemelsnaam?

Om dezelfde reden als waarom u zich uitspreekt: Om gehoord te worden.

Mijnheer Jamieson, als het in uw contreien zo geweldig is...

dan vraag ik mij toch af wat u bewoog hierheen te komen.

Het geld om de Britse en Franse troepen te steunen stroomt binnen.

En ik help graag.

Dit zijn gouden tijden voor een zakenman als ik...

die zijn fortuin maakt waar hij kan.

Madame, vergeef me mijn brutaliteit.

Maar als ik mijnheer Jamieson zo hoor...

lijkt zijn zakelijke aanpak toch sterk op die van uzelf.

Daarom is het ook zo'n begeerlijk beroep.

Met een onuitputtelijke klantenkring, mag ik aannemen?

Smaakt gestolen water niet zoeter en in het geheim genoten brood niet aangenamer?

Toe maar.

Het verbaast me dat een vrouw met uw beroep de Bijbel citeert.

Zelfs voor een vrouw met mijn beroep werkt literatuur verheffend.

Ah, daar hebben we de zwaan.

De geruchten doen uw sprankelende persoonlijkheid geen recht.

Monsieur de Seingalt?

Er speelt voortdurend een vraag door m'n hoofd.

En die luidt?

Waarom besloot u zich voor de wereld te verbergen?

Een beetje mysterie kan geen kwaad.

Dus u misgunt mensen het genoegen uw schoonheid te bewonderen?

Ik vind het bijzonder bevrijdend...

om zelf te beslissen wat ik de wereld wel laat zien en wat niet.

Bovendien verlangen mannen 't meest naar hetgeen ze niet kunnen krijgen.

Ik heb nooit betaald voor vrouwelijk gezelschap.

Naar wat ik hoor, zij wel voor het uwe.

Ik schenk vrouwen graag wat vreugde in het leven.

Zowel binnen als buiten het boudoir. - Wat genereus.

Kijk, nu bespot u me weer.

Neem me niet kwalijk, mijnheer.

Ik ging ervan uit dat u hogere doelen had in het leven.

Hoe kan zoiets moois tegelijkertijd zo vilein zijn?

Dat zou u toch moeten weten, met die overdaad aan vrouwen in uw leven...

En hoeveel mannen hebben u met geld voor zich gewonnen?

Dat is mijn beroep. Wat is uw excuus?

Als je niet in de liefde gelooft, kun je je in bed vermaken met wie je wilt.

En de vrouwen in kwestie?

Geloven zij in liefde als u ze het hof maakt?

Als dat zo is, is dat hun eigen fout. Ik heb hen nooit iets beloofd.

Misschien niet met zoveel woorden, maar ik durf te wedden...

dat ze liefde meenden te bespeuren in uw daden.

In de aandacht die u ze schonk.

In uw charme.

En ik durf te wedden dat ik kan zorgen dat u op die manier naar mij verlangt.

Mij zelfs zou smeken. - Onmogelijk.

Een provocatie? - Een nachtmerrie.

Verleidelijk? - Genoeg.

Interesse?

Wellicht.

In Bologna komen groepen van femmes savantes bijeen...

om eindeloos te praten over filosofie en religie.

En zich te beklagen over mannen, neem ik aan.

Ze laten geen mannen toe.

Is er iets erger dan een stel opgedroogde oude vrijsters...

met niet meer tussen hun benen dan een boek?

Mijnheer?

Graag.

Mevrouw? - Ja, graag.

Dank je.

Onze bruid Adriana lijkt door alles nogal overweldigd.

Ik zou nooit zo kunnen trouwen.

Het is niets meer dan een financiële transactie.

Liefde is een luxe die weinigen zich kunnen veroorloven.

Ik geloof dat het geen bewuste keuze is.

Liefde overkomt je gewoon.

Lucia...

Wacht, wacht, wacht.

Lucia... Ik kan dit niet.

Hoezo? Waarom niet?

Voor een meisje is eerbaarheid alles.

Ik wil je er niet van beroven.

En als ik je vraag om dat wel te doen?

Dan zou ik weigeren.

Nee, nee. Wacht.

Dit is misschien onze enige kans.

Trouw dan met me.

Ik meen het.

Over zeven of acht maanden.

Dan heb ik een goede positie in Venetië.

Dan kom ik terug en heb ik je zoveel meer te bieden dan nu.

Als je tenminste op me wilt wachten.

Wil je dat doen?

Ja. - Ja?

Ik kom terug voor uw dochter en dan maak ik haar tot mijn vrouw.

Met uw goedvinden natuurlijk.

Gelooft u mij.

Ik wil niets liever dan uw dochter gelukkig maken.

Het zal niet lang duren. Dat beloof ik.

Vaarwel, Francesco. - Dag, Lucia.

Vort.

We zijn al uren aan het studeren.

Je bent nog niet klaar voor je entree in Venetië's hoogste kringen.

Ik vraag je nog eens: Waarom deden Adam en Eva afstand van het paradijs?

Misschien omdat ze niet wisten dat wat ze hadden volmaakt was.

Ze waren zalig onwetend van alle gebreken in de wereld.

Nieuwe denkers raken op drift.

Ze klampen zich vast aan rede en emotie...

en gebruiken wetenschap om bewijs te vinden voor het spirituele leven.

Is dat dan niet mogelijk?

Sommige dingen kunnen niet naast elkaar bestaan.

Ratio en logica verhouden zich slecht tot emotie.

Ze zijn tegenpolen, zoals water en vuur. Het een heft het andere op.

Liefje, maak je geen zorgen.

Je hebt alle tijd om je deze manier van denken eigen te maken.

We bespreken dit nader wanneer ik terugkom.

De gravin is terug uit Venetië.

Ze wil je spreken.

Wat is dit allemaal?

Nou, ik wil dat je er adembenemend mooi uitziet...

als Casanova terugkeert naar Pasiano om je zijn bruid te maken.

Dank u. Hij is zo mooi!

Lucia.

Trek die jurk uit. Trek hem uit! We moeten hem verbranden.

Niet doen, straks scheurt hij nog. Hou op, alsjeblieft.

Niet doen, hou op.

De gravin heeft de pokken. - De gravin heeft de pokken.

Alles wat ze heeft aangeraakt, moet worden verbrand.

Nee, nee.

Nee, nee, nee...

Als Giacomo komt, stuur hem dan weg.

Zeg hem dat ik iemand anders heb ontmoet.

We kunnen hem toch de waarheid vertellen?

Dan zal hij me willen zien.

Net zo zeer als jij ernaar verlangt om hem te zien.

Ik heb de verhalen over Venetië gehoord.

Ik pas niet meer in zijn wereld.

Als hij echt van je houdt, dan zal hij met je trouwen.

Mijn leven is geruïneerd. Ik ga het zijne niet ook verwoesten.

Zeg hem dat ik niet op hem kon wachten.

Lucia?

Luci...

Ze is hier niet.

Ga nu.

Lucia?

Ga naar huis.

Ga naar huis.

Ga terug, Luca. Ga naar huis.

Vergeef me.

Misschien bent u gewoon te moe?

Iedere man moet aanvaarden dat zijn lichaam wat langzamer wordt.

Meestal trekken we samen nog best gelijk op.

Maar helaas, in de aanwezigheid van zo'n mooie vrouw...

blijkt hij toch ineens verlegen.

Ik zal u niets rekenen.

Hoe moet u dan eten?

Nee, nee.

Ik laat mijn tekortkomingen niet voor uw rekening komen.

Laten we gewoon genieten van elkaars gezelschap.

Verwacht u nog een andere gast? - Nee.

De rest van mijn dag staat tot uw beschikking.

Het spijt me zeer, mijnheer Jamieson.

Ik was helaas vergeten dat een andere klant tijd met mij zou doorbrengen.

Geen zorgen, madame.

Madame. - U bent gewond?

Een klein misverstand, dat is alles.

Komt u verder.

Ik weet niet... - Dat is precies...

Ga uw gang.

Ik weet niet zo goed wat ik voor u kan betekenen.

Aangezien u niet voor intimiteit wilt betalen...

en ik niet de vrouw ben van een rijke zakenman...

vraag ik mij af wat het doel is van uw bezoek.

Ik bespeur boosheid bij u.

Beledig ik u door met rijke vrouwen te slapen?

Geenszins.

Maar wordt uw carrière niet gehinderd door hoe u uw vrije tijd besteedt?

M'n carrière is waarom ik in Amsterdam ben. Ik koester grote ambities.

Ik ben hier omdat ik alleen aan u kon denken, sinds onze laatste ontmoeting.

U begrijpt dat ik dit vaker te horen krijg?

Ik wil meer tijd met u doorbrengen. - Nee.

Nee.

Ik wil niet uw zoveelste verovering worden.

Over twee weken vertrek ik naar Parijs.

Ik wed dat ik in die tijd kan zorgen dat u mij begeert.

Me smeekt om met u te slapen. - Nee.

Dat gaat nooit gebeuren. - Maar als dat toch het geval mocht zijn...

laat u mij dan zien wat u verbergt? - Wat als u verliest?

Hoeveel geld betaalt u mij dan?

Ik heb het een en ander opzijgezet voor mijn onderneming.

Dat zal ik u dan schenken.

U zet uw toekomst op het spel voor de kans mij te kunnen zien?

Ik wil meer dan dat. Ik wil uw hart voor mij winnen.

Wat een curieus streven voor iemand die niet in de liefde gelooft.

Mijn hart wordt geregeerd door logica.

Dan hebt u niets te verliezen en veel te winnen.

Zullen we morgen beginnen?

Pardon, ik ben op zoek...

Pardon, ik ben op zoek naar onderdak?

Meneer, kunt u mij misschien helpen om... - Het spijt me.

Kan ik je misschien helpen, liefje?

Wat brengt jou hier naar de stad?

Ik heb iets gehoord over bijeenkomsten.

Van de femmes savantes?

Waar heb je daarover gehoord? - In Pasiano. Waar ik vandaan kom.

De mannen daar spraken erover.

Ze hadden er vast weinig goeds over te melden.

Nee, mevrouw. Maar ik heb me daar niets van aangetrokken.

Ik wil dingen graag met eigen ogen aanschouwen.

Dank u voor uw vriendelijkheid.

Mijn littekens stoten veel mensen af.

Je bent hier op de juiste plek. Voor die bijeenkomsten.

Wil je dat ik je voorstel aan de anderen?

Dat zou geweldig zijn.

Zien jullie niet hoe alles er al is?

We dragen alle antwoorden met ons mee.

Zelfs op vragen die we niet eens weten te stellen.

Moet je altijd weer uitkomen op deze obsessie met instinctieve kennis?

Nou, Maria...

Ik vind dat erg vermoeiend.

Erg vermoeiend. - O?

Omdat jij alleen gelooft in wat je kunt bewijzen.

Hoe zit het dan met dingen waarvan we het bestaan wel aanvoelen...

maar niet kunnen aantonen?

De rede is niet meer dan de schil van ons bewustzijn.

Daaronder schuilt emotie. Zeker.

In ons hart, waar niemand ons bespiedt...

durven we te voelen, te vertrouwen, op ons instinct af te gaan.

Maar als we ons onder de mensen begeven...

dan moet onze binnenwereld net zo presentabel zijn als de rest.

Lucia?

Weet je nog dat je als kind instinctief wist...

wie er aardig tegen je zou zijn en wie wreed?

M'n hond...

Ik had een hond. Luca.

Als er een vreemde arriveerde...

dan wist Luca direct of het iemand was die hem pijn zou doen of juist aaien.

Ik denk vaak: Waren wij maar zo slim. Want in dat geval...

zou het leven misschien minder pijn doen?

Wat zou jij willen, Lucia?

Ik zie je hier.

Je luistert, je leest, je maakt schoon.

Maar wat wil je van het leven?

Waar hoop je op? Waar droomde je van, als kind?

Ik wilde de wereld zien.

Ik wilde reizen.

Ik wilde lezen en leren.

Zoveel mogelijk in me opnemen.

Waarom vergezel je mij niet?

We kunnen reizen. We kunnen lezen, we kunnen leren.

Jazeker wel.

Onze eerste bestemming wordt Venetië.

Waarom? - Als m'n secretaresse.

Ik wil iemand om mee te praten. Een intelligent gesprek mee te voeren.

En jij hebt dromen die je moet vervullen.

Moet het Venetië zijn?

Wat is er mis met Venetië? Ben je er ooit geweest?

VENETIË, ITALIË

Galathée.

Het ideaalbeeld van schoonheid.

Dat past bij je. Mag ik je Galathée noemen?

Ik zou eraan moeten wennen om een schoonheid te zijn.

Het enige wat telt, is dat iemand meer in je ziet dan je wist dat er te zien was.

Kijk dan. Hoe prachtig. - Dat is het zeker.

Er is een bal vanavond.

Ik weet dat Venetianen aan schoonheid het allerhoogste belang hechten.

Waarom zou ik mezelf onderwerpen aan hun spot?

Weet je dan niet dat het theaterseizoen is in Venetië?

Adriana.

Ik ben zo terug.

Wat een prachtige japon draagt u.

Dank u.

Kennen wij elkaar? - Ik ben bang van niet, mevrouw.

Uw echtgenoot zal wel trots zijn.

En de uwe? Is hij een trots man?

Er is nog geen echtgenoot, mevrouw.

Daarover gesproken:

Weet u iets over een jonge priester genaamd Giacomo Casanova?

Ik heb gehoord dat hij in Parijs is.

Hij heeft nogal een reputatie.

Z'n broer Francesco woont hier nog. U zou het hem moeten vragen.

Weet u of hij getrouwd is? - Getrouwd?

Casanova? Nee, hij is juist berucht om...

Moet je mij altijd zo in verlegenheid brengen?

Met dat eeuwige geroddel?

Wie bent u?

Het was me een waar genoegen.

Ik wens u veel geluk.

Verspil uw tijd niet met zoeken naar Casanova.

Gelooft u mij:

Hij zal uw hart breken.

Veel geluk.

Madame. Hebben wij een afspraak? - Nee. Ik wilde alleen...

Ik wil graag een plafondschildering laten maken.

Ik zou graag vooraf wat van uw werk zien.

Maar natuurlijk. Komt u verder.

Gaat u voor.

Dit gaat over mijn broer, nietwaar?

Waarom denkt u dat?

Als mensen een schildering willen, dan laten ze me komen.

Als ik er niet binnen het uur ben, dan nemen ze een ander.

De enigen die hier komen...

zijn beeldschone jonge vrouwen op zoek naar Giacomo.

Het zit u niet mee. Hij is naar het buitenland.

Dat zegt u vast tegen alle meisjes die hem komen zoeken.

Dit keer is het de waarheid. Hij is vanmorgen vertrokken naar Parijs.

Hebben wij elkaar eerder ontmoet? - Nee, ik geloof van niet.

Er is iets in uw houding...

Hoe zit het met zijn carrière? Zijn vooruitzichten?

Dat is niet zo gegaan als hij had gewild.

Al weet hij belangrijke mensen voor zich te winnen, waar hij ook gaat.

En in de liefde?

Probeert hij op dat vlak ook uit te blinken?

Knap getekend.

Wie stelt het voor?

Mijn broer heeft vele liefdes. In alle soorten en maten.

De een na de ander. Soms meerdere tegelijk.

Weet u wat hem zo onverzadigbaar maakt?

Die broer van mij? - Ik heb werkelijk geen idee.

Dan zal ik het u vertellen.

Een gebroken hart.

Het verraad van een vrouw heeft hem gemaakt tot wat hij is.

Je kunt hier niet eeuwig blijven kniezen.

Ik heb mijn enige kans op liefde vergooid. En waarvoor?

Voor niets.

Hij heeft zijn dromen niet gevolgd.

En jouw dromen dan?

Jouw verlangens voor je eigen leven? - Wat kan ik nu verlangen?

Geen man zal me zo willen.

Waarom zouden het alleen mannen zijn die iets mogen willen?

Hier. Pak aan.

Pak aan.

Kijk.

Je moet jezelf leren kennen om te weten wie je bent.

Echte schoonheid zit hier.

Niemand kan daar aankomen tenzij jij het ze toestaat.

Daarin schuilt jouw kracht.

Het komt wel goed met jou.

We gaan naar een heel bijzondere plek.

Waarheen dan?

Dichter bij het paradijs ben ik nooit geweest.

Hier wordt er niets van je verwacht.

Er zijn geen mannen. Niemand die dicteert wat je wel of niet mag doen.

Lieve vriendin.

Dat is veel te lang geleden. - Ik weet het.

Dit is Galathée. M'n gezelschapsdame.

Wat een schoonheid.

Ik wilde haar je onderneming tonen. - Natuurlijk.

Galathée beschikt niet over enig fortuin.

Ze zou haar leven willen vormgeven...

zonder afhankelijk te worden van een huwelijk.

Mijn meisjes komen om dezelfde redenen bij me.

Ze willen onafhankelijk zijn, maar ook veilig.

Niet te zijn overgeleverd aan de straat.

Ik bedien vrouwen die van vrouwelijk gezelschap genieten.

Ik reken mijn gasten vier dukaten...

en betaal m'n meisjes er één per rendez-vous.

Waarbij ik zorg dat ze gevoed worden, gekleed en verzorgd.

Heb ik u nu gechoqueerd? - Geenszins.

Mogen de meisjes ook vertrekken als ze dat willen?

Vanzelfsprekend.

Maar waarom zouden ze?

Leren om jezelf te geven op je eigen voorwaarden...

is een vorm van kracht.

Mannen hebben liever niet dat wij dat voelen.

Begrijp je wel?

Weet je wat mijn belangrijkste leefregel is?

Blijf nooit te lang op dezelfde plek.

Dan raak je lamgeslagen en verveeld.

Dus wat dacht je ervan?

Ben je al 's in Amsterdam geweest?

Kom.

U zult in heel Holland nooit iets proeven dat dit evenaart. Dat verzeker ik u.

Heel bijzonder.

Wat zei ik u?

Iemand als u zou...

U had toch elke partner kunnen krijgen die u maar wilde?

Naar ik hoor, neemt u gewoon iedereen die uw begeerte wekt.

Ik wil u niet voor het hoofd stoten...

maar voor u ligt de hele wereld open.

En toch schuift u al uw ambities opzij om half Europa in bed te krijgen.

Ooit had ik andere plannen.

Maar er was een meisje dat mij diep heeft gekwetst.

Gewoon uit nieuwsgierigheid:

Wilt u niet wat van uw beruchte verleidingstactieken met mij delen?

U hebt er zelf vast genoeg.

In mijn beroep gaat het om praktische overeenkomsten.

Maar voor u...

Hoe komt 't dat die vrouwen u zo adoreren? - Galathée.

Als ik een vrouw begeer, dan zal ik haar krijgen.

Niets is opwindender dan te zien hoe ze haar verzet opgeeft.

Het is de siddering van puur verlangen.

Het genot haar zachte huid te strelen.

Het onweerstaanbare genoegen haar hart en haar geest te veroveren.

Met een fraaie brief, een vleugje vriendelijkheid.

Trappen ze daar echt in? - Absoluut.

Ten slotte, als ze verscheurd wordt tussen vervoering en uitputting...

dan kijk ik haar diep in de ogen en geeft ze zich over.

En dan begint de extase.

Ridicuul.

Het is pure verleiding, m'n lieve Galathée.

En ook u, voel ik, bent vlakbij dat moment van overgave.

Niets is verder van de waarheid, monsieur.

Is er iets waarvoor u dit alles zou opgeven?

Voor mij is niets zo beladen als de liefde.

Ik vertrouw liever op lust. Daar kan ik tenminste de huur van betalen.

Mag ik u morgenavond weer komen opzoeken?

Ik moet iets met je bespreken.

We zijn met een reden naar Amsterdam gekomen.

Ik ben stervende.

Ik weet het al geruime tijd.

Amsterdam is nu voor jou de juiste plek. - Nee.

Hier zul je meer geaccepteerd zijn als ik er niet meer ben.

Nee. Nee. Alsjeblieft...

Nee, ik kan niet zonder jou. - Jawel.

Ik weet zeker dat je het uitstekend zult redden.

Nee.

Nee. - O, liefje.

Ik wil dat je vertrekt.

Dit is alles wat ik nog heb.

Alstublieft, verkoop het niet.

Weg, jij.

Ga weg.

Madam.

Ik ben op zoek naar werk.

Krijg nou de kolere. Gedrocht!

Daar betaal ik niet voor.

Ik wil m'n geld.

Ze wilde m'n geld stelen.

Ik neem haar wel mee.

In het spinhuis weten ze wel raad met haar.

Hé!

Geef hier.

Vandaag bestuderen we het effect van de pokken op de weefsels van de huid.

De ziekte grijpt aan op de huid en zorgt daar voor puisten of maculas...

die eerst op het voorhoofd verschijnen...

en zich dan uitbreiden naar de rest van het lichaam.

Mag ik?

Dit helpt wellicht iets tegen het trekken van de littekens.

Het is fascinerend.

Het werk dat u hier doet.

Het moet moeilijk te volgen zijn voor u.

Het zal u verbazen wat ik begrijp.

Een geleerd man als u zou beter moeten weten dan af te gaan op het uiterlijk.

Dan spijt het me nog meer voor u.

Ik geloof dat spijt niet het enige is dat u voelt.

Ik zou nooit...

U hoeft zich nergens voor te schamen.

Het schenkt u voldoening en het helpt mij om te overleven.

Daar schuilt toch geen kwaad in?

Vlij u naast mij...

in het veld, tussen de bloemen...

en elkaar omarmend zullen we een einde maken aan ons lijden.

Kom alstublieft morgen weer. Ik betaal u graag het dubbele.

Ik kom m'n spullen halen.

Ik hoopte dat u misschien een uurtje tijd had.

Ik voel me gevleid, maar ik sta op het punt om te gaan dineren.

Wellicht een andere keer.

Vanzelfsprekend.

Dan zal ik m'n zaakjes ondertussen ergens anders moeten regelen.

Misschien bij de verrukkelijke Madame Kees?

In dat geval kan ik wel even tijd maken.

Aangezien u mij telkens weer weet te verrassen...

hoop ik u vanavond datzelfde genoegen te schenken.

Dank u.

Hebt u nooit overwogen te trouwen?

Wat doet het huwelijk? Het verandert talentvolle mannen in autocraten...

en maakt briljante vrouwen hun slaaf.

Wat dacht u van liefde? Gezelschap? Verbondenheid? Een gezin?

Ik hecht aan mijn onafhankelijkheid.

En bovendien:

De meeste mannen die ik ken zijn het gelukkigst...

als ze aan hun huwelijk ontsnappen.

Met u, bedoelt u? - Of een ander met hetzelfde beroep.

Lust conflicteert nogal met trouw.

Is dat zo?

Zodra een man iets als zijn eigendom heeft opgeëist...

gaat hij door naar het volgende. Zo zijn mannen nu eenmaal.

En u acht zichzelf een expert op het gebied van mannen?

Ik vind van wel, ja.

Kom, nu niet gaan mokken.

Wilde u het soms ontkennen?

Ik zie u uzelf ook niet exclusief aan één persoon wijden.

Gaat het u soms niet om de spanning van de jacht?

De opwinding van verlangen voordat het wordt gestild?

Ik ontken dat ik slechts daarop gericht ben.

Vertelt u mij dan eens:

Waarom bent u dan nooit getrouwd?

Ik heb één keer een aanzoek gedaan.

En zij zei ja.

Daarna veranderde zij van gedachten.

En sindsdien hebt u nooit meer van iemand gehouden?

Ik heb geleerd geen ander met m'n hart aan de haal te laten gaan.

Hoe dan ook.

Uw overtuigingskracht is indrukwekkend.

Dat moet ik u nageven.

Uw vragen, de aandacht die u me schenkt.

Het gevoel dat ik het middelpunt van uw universum ben.

Ik begin te vrezen dat u dat wellicht inderdaad bent.

U geniet ervan mij te kwellen.

Hoe komt u daarbij?

U doet alsof u niet voelt wat ik voel.

U doet alsof u niet net zo verlangt als ik.

Ik heb u al eerder gezegd:

Ik laat me leiden door rede, niet door verlangen.

Mag ik u dan kussen?

Als u zo zeker weet dat u niet voor uw verlangen zult bezwijken...

dan kan dat toch geen kwaad?

U hebt niet gelogen.

Uw zelfbeheersing is bewonderenswaardig.

M'n volgende afspraak. Ik moet me voorbereiden.

En morgen? Ik wil graag vroeg met u weg.

Dat zal niet gaan. - Alstublieft.

Maar voor één dag.

Eén dag.

Eén. Ga nu maar.

Vooruit.

Vertel me over dat meisje.

Het meisje dat u zo gekwetst heeft.

Alstublieft.

Vraagt u me niet naar Lucia.

Vertel me dan waarom u van haar hield.

Was het om haar geest? Of om haar schoonheid?

Om de manier waarop ze naar de wereld keek.

Dat veranderde ook hoe ik hem zag.

Ze zag het wonder in dingen waaraan anderen gewoon voorbijgaan.

Er zit je iets dwars.

Ik zou morgen moeten afreizen naar Parijs.

Maar ik wil niet gaan.

Jacques, m'n liefste. Waar ben je?

Nog altijd in Parijs?

Drie maanden al. Hebben mijn brieven je wel bereikt?

Ik schrijf je steeds wat ik veel liever in je oor zou fluisteren.

Als ik iets kan, is het liefhebben.

Dat lijkt niet veel, maar ik ben er trots op.

Ik heb het geleerd zoals een zwerfhond leert zwemmen...

omdat hij met de rest van de worp in een jute zak is gepropt...

en in een snelstromende rivier werd gegooid.

Ik ben niet ondergegaan.

Ik heb de kant bereikt.

Haast je: ik verlang naar je.

Galathée.

Beste De Seingalt.

Het lot verhindert schijnbaar nog altijd de hereniging waar we naar uitkeken.

Als je niet terug wenst te keren, laat me dan tenminste weten waarom.

Uit ons samenzijn is iets schitterends voortgekomen.

Ik wil dat graag met je delen.

Maar indien nodig, red ik me ook alleen.

Liefde geven is zoveel belangrijker dan liefde ontvangen.

Je Galathée.

Weet je wel zeker dat je je goed voelt?

Ik heb het alleen een beetje koud.

Het is fijn om u weer te zien.

Laten we de warmte opzoeken.

Ik hoor dat monsieur de Seingalt nog steeds in Frankrijk is.

Is dat zo?

Hij maakt er de dochter van een rijke graaf het hof.

Het is mijn zaak niet aan wie u uw gevoelens schenkt...

Galathée.

Gaat het? - Ja.

Jawel.

Kom.

Misschien kunnen we hier even rusten.

Wat is dit voor een plek?

Loop naar de hel.

Pak aan, vieze wijven.

Och, arme. - Ik ken jou.

Nee, nee!

U hebt me nooit gevraagd waarom ik ervoor koos om zo te leven.

Ik ging ervan uit dat u er goede redenen voor had.

In onze maatschappij zijn vrouwen wilsonbekwaam.

We moeten doen wat ons gezegd wordt en dat wilde ik niet.

Ik wilde vrij zijn.

Dit is het enige beroep dat mij onafhankelijkheid schenkt.

Werkt die vermeende onafhankelijkheid soms niet verstikkend?

In zekere zin behoort u toe aan velen.

Ik kan u een andere manier bieden om vrij te zijn.

Zoals u weet, keer ik over een paar dagen terug naar New York.

Waarom gaat u niet met me mee?

Grijp uw kansen, net als de ondernemende vrouwen daar.

U wilt mij niet. - Dat wil ik juist wel.

Ik weet dat u mijn diepe gevoelens voor u nog niet beantwoordt.

Maar wellicht komt dat, mettertijd.

En tot die tijd, kunnen we geen vrienden zijn?

Misschien zelfs zakenpartners? - Mr. Jamieson.

Ik verwacht een kind.

Die Fransman.

Ik ben niet zo dwaas dat ik denk dat hij zich om ons zal bekommeren.

En ook niet om te denken dat u me in deze toestand zou willen.

Galathée...

Ik bekommer mij niet om de exacte toedracht van zulke zaken.

Een leven is een leven. En een zegen.

Je hoeft je voor mij nooit meer te verbergen.

Geen geheimen, geen maskers.

Gewoon twee vrienden.

Het schip vertrekt volgende week.

Tot die tijd kun je het overwegen.

Monsieur.

Als u niet om mijnentwil naar Amsterdam wilt komen...

wellicht kan dit u dan overtuigen.

Wat zou u ervan denken als ik u vertel dat u hier uw geliefde Lucia terug kunt zien?

Zij is zwaar getekend door het lot, maar verder nog dezelfde als vroeger.

Het verleden is niet goed te maken, maar de toekomst wel.

Ze is hier.

Ze wacht op u.

Ik zal haar aan u tonen zoals zij nu is.

Maar ik bid u:

Oordeel niet over een leven dat u niet zelf hebt geleefd.

Voor eeuwig de uwe, Galathee.

Lucia?

Lucia?

Galathée...?

Herken je me niet, mijn lief?

Dit kan niet waar zijn.

Lucia?

Waarom zei je niets? - Ik had er geen reden toe.

Geen reden om te geloven dat je me wilde zien zoals ik ben.

Ik kan dit niet.

Ik weet niet hoe...

Ik kan het niet.

Ga maar.

Lucy Jamieson werd op 11 februari 1802 begraven in New York.

Ze overleefde haar echtgenoot ruim 30 jaar.

In hun huwelijk werden drie kinderen geboren.

De oudste was een zoon: Jacob, naar Giacomo.

Ze werd een succesvolle zakenvrouw en droeg nooit meer een sluier.

In zijn memoires noemt Casanova Lucia de enige vrouw...

die hij ooit onrecht heeft gedaan.