Original subtitles

‫ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫نیمه‌شب بود که ادوارد وارد ‫ ایستگاه قطار ماندالی شد.

‫کت و شلوار دامادی بر تن داشت...

‫و یه دسته‌گل استوایی هم دستش بود...

‫و شدیدا مست بود.

‫کل مسیر رو خواب دیده بود...

‫یعنی تا یانگون...

‫یعنی پایتخت برمه.

‫مترجم: «تارخ علی‌خانی» ‫ تلگرام: aManOfWar@

‫در یانگون سحر بود...

‫و هوای سنگین نوید طوفانی ‫‌ استوایی رو می‌داد.

‫با این‌که ادوارد یادش نبود چه خوابی دیده...

‫اندوه خوابش تا خود بندر همراهش بود.

‫هفت سالی می‌شد که ادوارد...

‫نامزدش مالی رو ندیده بود.

‫سعی می‌کرد چهره‌اش رو به یاد بیاره...

‫ولی نمی‌تونست.

‫خوشحال می‌شد اگر می‌تونست ‫ میان بی‌شمار حفره‌هایی که...

‫روی تخته‌های اسکله شکل ‫گرفته بودن ناپدید بشه.

‫خودش رو تصور کرد که به آرامی...

‫در جریان گل‌آلود رود معلقه.

‫کشتی لندنی از دور دیده می‌شد.

[تور بزرگ]

‫بعد دور انداختن گل‌ها...

‫ادوارد یواشکی سوار کشتی سنگاپور شد.

‫چهارم ژانویه‌ی سال ۱۹۱۸ بود.

‫ادوارد!

‫غافلگیر شدم اینجا دیدمت لاک‌پشت پیر!

‫سلام رجینالد.

‫چی شد که اومدی سنگاپور؟

‫کشتی بخار یانگون من رو آورد.

‫لباس‌های قشنگ پوشیدی.

‫چطوری پیرمرد؟ ‫قیافت طوریه انگار یبس شدی.

‫دخترعموی خوشگلم چطوره؟

‫خوبه گمونم.

‫این ادوارد ابوته.

‫برجسته‌ترین نماینده‌ی سلطنت ‫ بریتانیا در برمه!

‫همچنین بیش از هفت ساله که ‫بدون هیچ نتیجه‌ای...

‫نامزد دخترعموی عزیزم مالیه.

‫خب عروسی کِیه کثافت؟

‫قیافت عجیب شده ادوارد!

‫جدا؟

‫صبح بخیر آقای سینگلتون.

‫دیروز فراموش کردید هزینه‌ی ‫نوشیدنیتون رو پرداخت کنید.

‫اشتباهی شده.

‫آقای ابوت. خیاط اومدن خدمتتون.

‫پیراهن‌ها و شلوارهاتون طی ‫24 ساعت آماده می‌شن...

‫و کت و شلوار هم طی سه چهار روز. ‫راضی هستید؟

‫- عالیه. ‫- خوبه.

‫لباس‌ها رو جلوی اتاقتون تحویل می‌دیم.

‫یعنی چی! از برمه لباسی نیاوردی؟

‫خوابم برد و چمدونم رو جمع نکردم.

‫اومدم یه سری امور اداری ‫ حوصله سر بر رو حل کنم.

‫از این امور اداری واسم بگو.

‫یه تلگرامه جناب ابوت.

‫هیجده زنجیر سنگاپوری.

‫[در حال رسیدن - نقطه - ام]

‫جاسوسی ادوارد!

‫گمونم اندازه‌هام رو گرفتی دیگه.

‫- هستی؟ ‫- ولم کن رجینالد.

‫دورترین جایی که از این ایستگاه ‫می‌تونم برم کجاست؟

‫قطار سریع‌السیر بانکوک یک ساعت دیگه می‌ره.

‫دوباره می‌ری؟

‫نمی‌دونم قاطی چه قضیه‌ای شدی، ‫ولی مفتخرم که دوست توئم.

‫خوشحالم که تو نامزد دخترعمومی.

‫بیا بغلت کنم.

‫می‌تونی روی من حساب کنی.

‫خدا پادشاه رو نگه داره!

‫می‌بینمت رجینالد.

‫ادوارد خودش رو رها کرد و ‫ به صدای شبانه‌ی جنگل گوش داد.

‫نعوظ واقعا شدیدی داشت.

‫همچنین احساس کرد که بو می‌ده ‫ و باید دوش بگیره

‫چشمانش رو بست و شروع کرد به رویا دیدن.

‫ادوارد با تعجب از خواب بیدار شد.

‫خود را در شرایطی بسیار ناگوار یافت.

‫چه صبح قشنگی.

‫پرنده‌ها ساکت شدند، ‫ گویی که اعلام می‌کردند...

‫قطار جدیدی به زودی خواهد آمد.

‫ادوارد وارد روستایی شد.

‫ساکنینش خیلی پرحرف نبودند.

‫هزاران سال زندگی کردم...

‫ولی همچنان باکره هستم.

‫دوستان خوابیدند و خرخر می‌کنند.

‫چه بی‌ادب!

‫چه شرم‌آور!

‫چه تضادی در قیاس با این زوج دوست داشتنی.

‫به‌هرحال، امروز روز خوبی واسه شوهر داشتنه.

‫بنابراین زن غول شاهزاده را به قله‌ها برد.

‫با چنان اراده‌ای وارد جنگل شد...

‫که زود ظاهر و ناپدید شد...

‫به زودی به غار طلاکاری‌شده‌اش می‌رسه.

‫ادوارد یه راهنما استخدام کرد.

‫اسمش عمر بود.

‫جنگل رو خوب می‌شناخت...

‫و می‌تونست ادوارد رو امن و امان ‫ به بانکوک برسونه.

‫همراه عمر، سه همسرش هم اومدند.

‫وای، عجب شلوغی‌ای!

‫اصلا چرا یه نفر باید سه تا زن بگیره؟

‫ادوارد که به تازگی به بانکوک رسیده ‫ بود مرد ولزی‌ای را دید که از قبل می‌شناخت.

‫که وابسته‌ به بریتانیا در سفارت بود.

‫اسمش گادفری بود، ‫مردی با صدایی بلند.

‫گادفری شدیدا با دوستش احوال‌پرسی کرد.

‫خیال کرد که ادوارد از برمه آمده بود ‫ که به تولد شاهزاده برسد.

‫گادفری همراه دیگر اعضای هیئت ‫دیپلماتیک بریتانیا در آسیا بود.

‫بابی که از پکن آمده بود، ‫خانم هیوز از هنگ کنگ...

‫جانسون همراه تمام کارکنان سریلانکا...

‫آرچی از توکیو و حتی لاک‌پشت چاق...

‫که سیفلیس رو توی کل قاره پخش کرده بود.

‫ادوارد رو کشیدن بردن کاخ...

‫درحالی که یه سرود قایقرانی قدیمی ‫رو با تمام وجود می‌خوندن.

‫ادوارد یه کلمه هم حرف نزد.

‫مثل گچ رنگش پریده بود و می‌لرزید.

‫واقعا ممنونم که خودتون رو توی ‫ این زحمت انداختید...

‫که در این مراسم شرکت کنید.

‫ممنونم. واسم خیلی باارزشه.

‫ادوارد!

‫پرورش برنج و صادرات رونق شدیدی داشته.

‫مالیات این فعالیت‌ها بر روی...

‫خرج بهبود مدیریت استان می‌شه.

‫تو با بقیه فرق داری. ‫از کجا اومدی؟

‫از ماندالی. در برمه شمالی. ‫قبلش هم لندن بودم.

‫شهرهای قشنگین و در موردشون شنیدم...

‫و یه روز خوشحال می‌شم که ببینمشون.

‫هنوز خیلی جوانم.

‫واست حین سلطنتت آرزوی موفقیت می‌کنم.

‫لطف دارید...

‫ولی طوری رفتار می‌کنی که ‫انگار روز تاج‌گذاریمه.

‫ولی الان تولدمه و خیلی هم خوشحالم.

‫این کاخ راه خروجی داره؟

‫آره. اون سمت سالن. آخر گذرگاه.

‫برات آرزوی موفقیت می‌کنم.

‫همچنین. امیدوارم روز خوبی داشته باشی.

‫ادوارد مثل مسافری بر روی قایق ماهیگیری ‫ به سمت نواحی فرانسوی رفت.

‫از خلیج هوشی‌مین رد شد.

‫داخل اون جای تنگ گذر زمان رو فراموش کرد.

‫کمی تب داشت...

‫خیس عرق شده بود.

‫خوابش می‌برد و لرزان بیدار می‌شد.

‫فکر این که مرگش نزدیکه...

‫در این جور شرایط براش محتمل بود.

‫متوهم بود اما آرام.

‫ادوارد بدون هیچ هدفی در ‫خیابان‌های هوشی‌مین قدم می‌زد.

‫وارد خوابگاهی کثیف شد.

‫مالکینش کلی حرف زدن، ‫ ولی بالاخره راهش دادن داخل.

‫سال نوی قمری بود و ادوارد خیلی مریض بود.

‫تلگرام جدیدی دریافت کرده بود.

‫[وارد هوشی‌مین - نقطه - ام]

‫دارن چی می‌گن؟

‫می‌خواستن بیرونت کنن.

‫نمی‌خوان که امشب بمیری.

‫سال نوئه.

‫و تو بهشون چی گفتی؟

‫که امشب یا چند شب آینده نمی‌میری.

‫بهت سال نو رو تبریک می‌گن.

‫بین دوران نقاهتش در هوشی‌مین...

‫و سبک زندگی بوهمیایی‌ای ‫ که در مانیلا انتخاب کرده بود...

‫چند هفته‌ای فاصله بود.

‫ظاهرا این تغییر رفتار دلیل خاصی نداشت.

‫ادوارد به طور فزاینده‌ای در ‫طول روز می‌خوابید...

‫و فقط در شب زندگی می‌کرد.

‫مشروب زیاد می‌خورد.

‫با قمار پول به دست می‌آورد ‫ و سپس باز از دست می‌داد.

‫با ملوان‌ها دعوا می‌کرد و با ‫ شب‌گردها دوست می‌شد...

‫که صبح‌های زود به خلیج مانیلا ‫جان می‌بخشیدن.

‫دوره‌اش در مانیلا مملو از خماری ‫ و سرخوشی بود.

‫گهگاهی موجی از مالیخولیا او را فرا می‌گرفت.

‫احساسی می‌شد.

‫در شبی مملو از حماقت...

‫ادوارد به همراه چندین ملوان ‫ و چهار فاحشه فیلیپینی...

‫سوار کشتی جنگی‌ آمریکایی‌ای شد.

‫حین حرکت کشتی به سمت ژاپن بیدار شد.

‫کاپیتان از مزاحم‌ها خوشش اومده بود.

‫سه روز نوشیدن و آواز خوندن.

‫به صورت خیلی مخفیانه در ساحل ‫ اوساکا پیاده شدن.

‫ادوارد کنار ژاپنی‌ها پشت پیشخوان نشست.

‫همراه هم نودلشان را سر کشیدند.

‫سربازی پدیدار شد...

‫و از مشتری‌های غربی خواست که ‫گذرنامه‌شون رو نشون بدن.

‫ادوارد درنگ نکرد...

‫و رفت.

‫پیش راهبان کوموسو ادوارد حس ‫می‌کرد که خیلی در معرض دید نیست.

‫شهر به شهر می‌چرخیدن و گدایی می‌کردن.

‫حتی ازمون نپرسیدی الان کجا می‌ریم.

‫مقصدت واست مهم نیست؟

‫هر جایی می‌رم که من رو ببرید.

‫آقای عزیز...

‫با این‌که عجیب به نظر میاد، ‫حس می‌کنم خونه هستم!

‫وقتی راهبان تصمیم گرفتن برن شمال...

‫به معبدی در کوهستان...

‫ادوارد پیششون موند.

‫ولی نتونست توی معبد بخوابه.

‫صداهایی شنید، ‫صدای پا...

‫و پچ‌پچ‌هایی می‌شنید...

‫واسش از وحشت به زبانی می‌گفت ‫ که بلد نبود.

‫سایه مبهم نمی‌کنه. آشکار می‌کنه.

‫ژاپنی‌ها این رو می‌دونن.

‫از سایه فرار نمی‌کنن، دنبالش می‌گردن.

‫سایه‌هایی که ازشون حرف می‌زنم ‫ از نظام دیگه‌ای هستن.

‫از پدیده‌هایی که درکشون نمی‌کنم خوشم نمیاد.

‫رعایت سالم قوانین طبیعت رو می‌پسندم.

‫و قوانین طبیعت رو از کجا ‫یاد گرفتی آقای ابوت؟

‫شاید خوب نشناسیشون.

‫لعنت بهش کیتا!

‫من سایه‌های افراد نامرئی رو می‌بینم.

‫همین واسه ایجاد تنش توی ‫یه انسان معمولی کفایت می‌کنه.

‫شاید هم سایه‌ها رو می‌بینی ‫ چون همین الانش در تنشی.

‫صحبت‌هات داره خسته‌ام می‌کنه کیتا.

‫اگه با سبدی روی سرت دور بزنی...

‫باید بیشتر در مورد قضاوت ‫ دیگران خودداری کنی!

‫از کوهستان بالا برو.

‫میمون‌ها رو تماشا کن.

‫زیر درختان قدم بزن.

‫خودت رو تقدیم دنیا بکن آقای ابوت.

‫می‌بینی که چقدر در حقت سخاوت به خرج می‌ده.

‫نامه هم به این معبد می‌رسه؟

‫- توی روستا دفتر پست هست؟ ‫- دفتر پست؟

‫می‌دونیم کی هستی و چطور وارد ‫کشورمون شدی آقای ابوت.

‫شاید بتونید واسمون توضیح بدید که ‫ به چه قصدی اومدید اینجا.

‫به سمت این زندگی کشیده شدم.

‫واسه چی اومدید ژاپن؟

‫هیچی.

‫تصادفا اومدم اینجا.

‫ارتباطتون با نیروی دریایی آمریکا چیه؟

‫از زنی فرار می‌کنم که در تعقیب منه.

‫حتی ترسوترین مردان غرب هم...

‫به ژاپن نمیان...

‫که از یه زن فرار کنن.

‫حرفت رقت‌انگیزه.

‫واسه کی کار می‌کنی آقا؟

‫تو این رو کشیدی؟

‫آره.

‫آقای ابوت...

‫من درکت نمی‌کنم.

‫ولی نمی‌خوایم اینجا باشی.

‫فردا تا کشتی‌ای که شانگهای رو ترک ‫می‌کنه همراهیت می‌کنیم.

‫یه ساعت هم طولی نکشید که ادوارد ‫ تلگرام جدیدی دریافت کرد.

‫[در حال آمدن - خیلی دلتنگت - ام]

‫ادوارد لبخند زد.

‫هتل رو ترک کرد، بلیت تئاتری گرفت...

‫لباس‌های جدیدی خرید و موهاش رو اصلاح کرد.

‫نمایش خیلی براش جذاب نبود.

‫به مالی فکر کرد و چهره‌اش ‫ واسش خیلی واضح شد.

‫در هتل جلوی آینه ایستاد ‫ و پرتره‌ای از خودش کشید.

‫به بازتاب آینه وفادار نبود. ‫خودش رو زشت و فرسوده کشید.

‫رفت توی سالن و پرسید که قایقی که به بالای ‫ رودخانه می‌ره ساعت چند حرکت می‌کنه.

‫آخرین قایقی بود که تا مدتی طولانی که...

‫این سفر غیرممکن می‌شد به سمت ‫یانگ‌تسه حرکت می‌کرد.

‫قبض رو پرداخت کرد و پرتره شخصی ‫ رو در پیشخوان گذاشت...

‫و درخواست کرد که به بانویی داده بشه ‫ که به دنبالش میاد.

‫یه خانواده چینی داشتن روی ‫ عرشه قایق ماژونگ بازی می‌کردن.

‫ادوارد فکر کرد که قوانینش رو بلده.

‫جای پیرمردی رو گرفت و ‫حرکات مضحکی انجام داد.

‫پیرمرد خندید.

‫ادوارد خیلی جدی بود، ‫کاملا تمرکز کرده بود.

‫خوشحال بود.

‫ادوارد در چونگ‌کینگ از رود خارج شد.

‫چند حمال استخدام کرد که به کوهستان ببرنش.

‫خیلی حمال‌های بداخلاقی بودن...

‫ولی از نظر او باتجربه و قابل اعتماد بودن.

‫اگه با سرعت خوبی پیش می‌رفتن در ‫ کمتر از دو هفته به اونجا می‌رسیدن.

‫مجبور بودن از جنگل بامبویی وسیع رد بشن.

‫از نظر ادوارد ماجراجویی محشری می‌شد.

‫اگه ادوارد ماندارین حرف می‌زد متوجه می‌شد.

‫عروسی بود که از منزل والدینش می‌رفت...

‫تا به منزل همسر آینده‌اش برسه.

‫داشت ناراحتی ترک کردن منزلش...

‫به مقصد منزل جدیدش رو به نمایش می‌گذاشت.

‫شبانه حمال‌ها از ادوارد ‫سرقت کردن و فرار کردن.

‫ادوارد وقتی بیدار شد فقط با لباس‌ها و ‫ دفتر طراحیش رو داشت.

‫دیگه هیچی نداشت.

‫شاید به دور خودش دور می‌زد.

‫وقتی خورشید غروب کرد...

‫ادوارد حس کرد هرگز راهش رو پیدا نمی‌کنه.

‫به خواب عمیقی فرو رفت.

‫ادوارد رو بردن منزل هوراس سیگریو...

‫در روستای کوچک وانگیو.

‫خانه‌ی بزرگ اما زشتی بود...

‫همراه با چندین اثاثیه‌ی خراب ‫ و پنجره‌ی شکسته.

‫سیگریو کنسول چنگدو بود...

‫ولی به ندرت پاش رو در کنسولگری می‌ذاشت.

‫وقتی ادوارد بیدار شد...

‫سیگریو داشت ساز زهی عجیبی می‌نواخت...

‫یه گوقین.

‫کنسول خودش رو معرفی کرد و توضیح داد...

‫که در این روستا اسم این نغمه ‫ «اشتیاق بی‌پایان» هست...

‫ولی در روستای بغلی بهش می‌گن ‫«غم بی‌نهایت»

‫اطراف وانگیو رو جنگل بامبویی فرا گرفته بود.

‫در روزهایی که هوا صاف بود ‫می‌شد کوهستان تبت رو دید.

‫ادوارد، سیگریو و پیشخدمت پیر تبتیش...

‫کوچه‌های وانگیو رو ترک کردن ‫و وارد جنگل‌ شدن...

‫همراه با سبدی برای پیک‌نیک.

‫موجودات دوست‌داشتنی‌ای هستن، درسته؟

‫اونجا.

‫اونجا!

‫پاندا رو نمی‌بینی؟

‫پیپ تریاک رو می‌دی؟

‫پیرزن خوب درستش می‌کنه.

‫مرسی.

‫ولی جرئتش رو ندارم.

‫پایان امپراتوری اجتناب‌ناپذیره.

‫چندین سال طول می‌کشه. ‫شاید چندین ماه.

‫بدون این‌که چیزی بفهمیم می‌ریم.

‫سفیدپوسته اصلا نمی‌تونه ‫فرهنگ شرقی رو بفهمه.

‫فرای درکشه.

‫ولی بعید می‌دونم برگردم لندن.

‫بیشتر از سه روز نتونستم تحملش کنم.

‫ولی فکر این که وظایفم رو اینجا ادامه بدم...

‫خیلی برام دردناکه.

‫از شغلم متنفرم ولی عاشق ‫ این کشورم آقای ابوت.

‫آدم‌هایی رو می‌شناسم که ‫ روزی بیش از چهل بار پیپ می‌کشن.

‫خیلی زیاده. نفرین شدن.

‫من کم پیش میاد از روزی ‫ هفت هشت بار بیشتر بکشم.

‫توی چند روز گذشته...

‫در چند ماه اخیر...

‫از دوستی تلگرام دریافت می‌کردم.

‫یا بهتره بگم از نامزدم.

‫مالی.

‫از لندن اومد که با من ازدواج کنه.

‫ولی مضطرب شدم و فرار کردم.

‫رفتم سنگاپور...

‫مثل یه بزدل ازش فرار کردم.

‫داره تعقیبم می‌کنه...

‫مسیرم رو پیدا می‌کنه...

‫واسم تلگرام می‌فرسته...

‫کله‌شق‌ترین زن دنیاست!

‫خیلی دختر مصممیه.

‫واقعا محشره!

‫واقعا واسم عجیبه چطور آدم می‌تونه ‫انقدر سرسخت باشه.

‫به نظرم سخته که آدم بتونه کسی ‫مثل مالی رو پیدا کنه.

‫ولی مدتی می‌شه که ازش خبری نشده.

‫اصلا نمی‌دونم مالی در چه حاله.

‫امیدوارم حالش خوب باشه.

‫مالی.

‫این داستانت از غمگین‌ترین ‫داستان‌هاییه که شنیدم.

‫مالی عزیز. یه کار غیرمنتظره باعث شد ‫که یانگون رو ترک کنم.

‫یه شکست ناخوشایند که من در اون دست نداشتم.

‫بهتره با کشتی بعدی برگردی لندن.

‫واقعا متاسفم عشقم. از طرف ادوارد.

‫مالی وارد ساختمان مدیریت خلیج شد...

‫و درخواست کرد که فهرست ‫مسافران اون روز رو ببینه.

‫فهمید که ادوارد چند دقیقه پیش...

‫سوار کشتی‌ای به مقصد سنگاپور شده.

‫یه بلیت در کشتی‌ای خرید...

‫که فردا به اونجا می‌رفت.

‫همچنین درخواست کرد که تلگرامی ‫بفرسته، ولی دچار تردید شد.

‫کجا بفرستش؟

‫مرد میانسال هندی بهش گفت که: ‫مشخصا به هتل رافل!

‫در حالی که داشت دوربینی رو ‫ از گمرک رد می‌کرد.

‫اسمش تی‌اچ کاپور بود...

‫و فیلمبرداری برای شرکت وارویک تریدینگ بود.

‫هر چیزی که مالی در یانگون می‌دید ‫براش شگفت‌انگیز بود.

‫اصلا متوجه گذر زمان نشده بود.

‫دیگه به ادوارد فکر نمی‌کرد...

‫و تا اواخرِ بعد از ظهر احساس ‫خستگی داشت اما خوشحال بود.

‫عصر مالی رفت کلاب.

‫پشت میز نشست و کمی سوپ ماهی خورد.

‫داغ و ترش و خوشمزه بود.

‫مالی با حرص خوردش.

‫مالی بی‌اختیار از رقص فیل می‌خندید.

‫انقدر بلند خندید که همه نگاهش می‌کردن.

‫خوش اومدید خانم سینگلتون.

‫آقا و خانم کوپر رو معرفی می‌کنم.

‫آقای کوپر نایب رئیس ‫ انجمن رابر گروورز هستند.

‫جلوی خانم کوپر سرگرد براون...

‫و دخترش یعنی خانم لوسی هستند.

‫آقای ساندرز، روبروتون...

‫یه تاجر موفق دام هستند...

‫که از یکی از نواحی آمریکا...

‫با سابقه ثابت پرورش گاو میان.

‫و در آخر شما رو به هنرمندی ‫ از ناپل معرفی می‌کنم...

‫جناب فارنزی...

‫یک تنور با استعداد اپرا ‫ که در منطقه تور دارن.

‫آینده‌ی درخشانی در انتظار ایشونه.

‫جناب سینگلتون تازه از لندن اومدن.

‫حتما گرمای هوا شدیدا .اذیتتون کرده خانم عزیز

‫از گرما خوشم میاد.

‫و به نظرم یانگون عالی بود!

‫چه بهتر.

‫روزهای اول یانگون تاثیر بزرگی داره.

‫بعد مدتی مردم بدی آب و هوا رو حس می‌کنن. ‫مخصوصا خانم‌ها.

‫همچنین هم بدی مردمش رو.

‫می‌شه کنترلشون کرد خانم کوپر.

‫آب و هوا رو نمی‌شه کاری کرد.

‫بوی گندی می‌ده که نفس آدم رو بند میاره.

‫سال‌های اخیر پیشرفت داشته.

‫حرف مفت!

‫و صحبت بوی گند شد ناخدا...

‫باید بگم که بوی باد معده‌ی ‫ گاوهای آقای ساندرز...

‫به شدت ناخوشاینده...

‫و مستقیما به سمت کابین ما میاد.

‫شوهرتون بهش عادت دارن.

‫این مرد حالم رو به هم می‌زنه! ‫یه کاری بکن دونالد!

‫می‌شه بگید چرا اومدید خانم سینگلتون؟

‫واسه تور بزرگ؟ یانگون، ‫سنگاپور، بانکوک، هوشی‌مین...

‫اومدم که ازدواج کنم.

‫نامزدم از مسئولین ماندالیه.

‫هفت ساله که نامزد هستیم.

‫ولی فرار کرد.

‫من رو توی اسکله رها کرد و عازم سنگاپور شد.

‫دارم می‌رم دنبالش...

‫که ببینم دستم بهش می‌رسه یا نه.

‫واقعا شوخ هستید، مگه نه؟

‫درواقع برام پیامی گذاشت...

‫و گفت که کار فوری‌ای واسش پیش اومده...

‫و بهتره که برگردم به لندن.

‫عمرا!

‫شکارش می‌کنم. ‫ فرقی نمی‌کنه چقدر هزینه‌اش بشه.

‫دختر عزیزم، فکرش رو کردی که...

‫چیزی که توصیف می‌کنی به صورت بی‌تعارف...

‫به عنوان آبروریزی برداشت بشه؟

‫به نظرت منظور نامزدت این نیست که...

‫میلی نداره که با تو ازدواج کنه؟

‫خیر.

‫از کجا انقدر مطمئنی؟

‫چون ادوارد رو می‌شناسم.

‫بهش اطمینان دارم.

‫عزیزم...

‫مردها واقعا عذابن.

‫خوک کثیف!

‫بیا دونالد!

‫می‌خوام فورا به یانگون برگردیم!

‫امیدوارم انقدر باشرف باشی که ‫مستقیم بری موتورخونه!

‫ولی خانم کوپر، موتورخونه که...

‫ببخشید.

‫امروز واقعا خیلی سلیطه‌بازی در میاره.

‫ولی واقعا دیگه زیاده‌روی کردی.

‫بله؟

‫خانم سینگلتون...

‫رک و راست باهاتون حرف می‌زنم.

‫به نظرم در شما خصوصیت کمیابی هست.

‫یقین تزلزل‌ناپذیری که به ‫ اخلاق همسرتون دارید...

‫مخصوصا وقتی شواهد برعکسش رو نشون می‌دن...

‫به من توصیه می‌کنن این کار رو نکنم.

‫هر چند این امید کورکورانه‌تون باعث می‌شه...

‫که بهتون بگم که ما واسه هم ساخته شدیم.

‫دیوانه شدی؟

‫من هم مثل شما خیلی واضح می‌دونم ‫ چیکار کنم و بقیه رو چطور قضاوت کنم.

‫هیچ‌چیزی اعتقادم رو از بین نمی‌بره.

‫تا به امروز زنی با عقاید شما ندیدم.

‫خانم سینگلتون...

‫الان در وضعیتی نیستید...

‫که به خواستگاری من پاسخ بدید...

‫ولی با این حال می‌خوام بهتون بگم...

‫که دوست دارم با شما ازدواج کنم.

‫مردک پست!

‫عجیب‌الخلقه!

‫سلام رجی!

‫دخترعمو؟ اینجا چیکار می‌کنی؟

‫اومدم ازدواج کنم پسرعمو.

‫ولی درست قبل اومدنم به یانگون ‫ ادوارد اومد اینجا.

‫عینکم رو بده.

‫رجینالد سینگلتون، چیکار می‌کنی؟

‫گفت که باید واسه مقاصد کاری سفر کنه.

‫احمق بهم توصیه کرد که به لندن برگردم!

‫من هم چنین توصیه‌ای می‌کنم.

‫رجی!

‫گوش کن مالی سینگلتون.

‫جفتمون معتقدیم که شغل ادوارد ‫ ساکت و حوصله‌سربره...

‫مدیریت پست در یه ‫ شهر دورافتاده در برمه.

‫ولی می‌دونی چیه؟

‫ممکنه برداشت غلطی از این ماجرا داشته باشیم.

‫شاید ادوارد سرش خیلی شلوغه.

‫یا اصلا شاید واسه انجام کارش ‫ باید سرش خیلی خلوت باشه.

‫و اصلا دوست نداره که در وضع ‫ فعلی زنی در تعقیبش باشه.

‫حتی اگه شدیدا عاشقت باشه.

‫خیلی‌خب رجی، حرف‌هات مزخرفن.

‫چیزی که می‌دونی رو بگو وگرنه ‫ مجبورت می‌‌کنم...

‫لعنت بهت مالی! ‫نمی‌شه همه‌چیز رو بدونی که.

‫حیف که الکی اومدی اینجا، ولی...

‫برگرد لندن!

‫بخاطر خودت و ادوارد هم که شده برگرد.

‫یه سنگاپور اسلینگ لطفا!

‫رجی، همین الان بهم می‌گی قضیه‌ی ادوارد چیه.

‫بشین.

‫ادوارد رو دیدم... نپر توی حرفم!

‫نمی‌گفت که توی سنگاپور چیکار داره...

‫ولی به اندازه کافی بهم مدرک داد ‫که به این نتیجه واضح برسم.

‫حس می‌کنم شوهر آینده‌ات درگیر ‫فعالیت‌های فوق سری...

‫برای انگلیسه.

‫رجی عزیز، خیلی خوب خیالبافی می‌کنی.

‫از عمو الی به ارث بردی دیگه.

‫واسه مزخرفات میخانه وقت زیادی داری.

‫و تو هم مثل همیشه احمقی.

‫به خودت بیا مالی!

‫خیال کردی جاسوس‌ها اعلام می‌کنن که جاسوسن؟

‫رجی، ادوارد کجاست؟

‫باید کمکم کنی.

‫به خدا مزاحمش نمی‌شم، ‫ولی باید باهاش حرف بزنم.

‫اصلا به نظرم حق هم دارم!

‫مالی.

‫به نظرت ممکنه ادوارد از ازدواج ‫ منصرف شده باشه؟

‫چطور جرئت می‌کنی، رجینالد سینگلتون؟

‫چرا فکر می‌کنی ادوارد انقدر ‫ بزدلانه تصمیم می‌گیره؟

‫تو می‌شناسیش. تو ما رو بهم معرفی کردی.

‫بزدل...

‫کلمه‌ی بزرگیه.

‫ازدواج واسه هر مرد سالمی خیلی ترسناکه...

‫حالا که بهش فکر می‌کنم همین‌طوره.

‫اصلا توانایی چنین شرارتی رو نداره.

‫کاملا درک می‌کنم...

‫که مردی از لحظه‌ای که ممکنه زندگیش رو ‫ خراب کنه وحشت داشته باشه.

‫ادوارد کجاست؟

‫[قطار به مقصد بانکوک در جنگل] ‫ [از ریل خارج شد]

‫ادوارد سوار اون قطار بود؟

‫چه وحشتناک!

‫همه‌ی وسایلم رو بفرست بانکوک!

‫در دعاهایش و فرا خواندن ارواح و فرشته‌ها...

‫شاهدخت با بانوی غول‌پیکر درگیر شد.

‫شاهزاده‌ی من!

‫بانوی غول‌پیکر مُرده.

‫واقعا؟ چرا کشتیش؟

‫تصادفی بود. قصدم این نبود.

‫بیا مسیرمون رو ادامه بدیم.

‫دلم واسه زن غول‌پیکر می‌سوزه. ‫چه زندگی غم‌انگیزی داشت. بیا بریم.

‫دنبال کسی می‌گردی دختر؟

‫بعید می‌دونم اینجا پیداش کنی.

‫همه سوار قطار بعدی شدن.

‫می‌دونم که سوار چنین قطار شلوغی ‫بودن چقدر ناخوشاینده...

‫ولی دلیل نمی‌شه بزنی زیر گریه.

‫زندگی در طول سی ساعت گذشته ‫ خیلی سخت‌تر بوده. تضمین می‌کنم.

‫قطعا ترجیج می‌دادم که تنها می‌بودم.

‫انسانیت چیز غم‌انگیزیه.

‫نامزدم سوار این قطار بود...

‫ولی نمی‌تونم پیداش کنم.

‫نگران نباش دختر.

‫کسی توی این حادثه آسیب جدی ندیده.

‫هر چند یه سری حقشون بود.

‫اگه نامزدت سوار این قطار بوده پس یه دلیلی ‫ پیدا کرده که به مسیرش ادامه بده.

‫من هم بودم همین کار رو می‌کردم. ‫البته اگه می‌تونستم.

‫اسمم مالی سینگلتونه.

‫تازه از لندن اومدم.

‫اومدم که ازدواج کنم.

‫من الیزابت اسمیتم، ولی همه من رو ‫به اسم بانوی اژدها می‌شناسن.

‫گمونم بخاطر سیگار کشیدنم باشه.

‫خوشبختانه اصلا ازدواج نکردم.

‫از نظرم مردها .... هستند.

‫از طرفی زن‌ها هم ... هستند.

‫ساکت شو ...

‫این چینی‌ها خیلی ... هستن.

‫از لندن فرار کردم و قصد ندارم برگردم.

‫نه که اینجا اکثرا از اونجا بهتر باشه.

‫ولی همچنان...

‫ادوارد توی برمه مستقره.

‫از یانگون گذشتم و پسندیدمش.

‫در مورد زندگی توی آسیا خیلی هیجان دارم.

‫جدا؟

‫و هر وقت که حس کنی نمی‌پسندیش می‌تونی بری.

‫چه شخصیتی داری.

‫همه‌چیز از دیدت ناخوشاینده؟

‫نه دختر.

‫گل‌ها رو دوست دارم.

‫تایلند از قشنگ‌ترین گل‌های دنیا رو داره.

‫گل کاغذی.

‫گل خرچنگی... خرچنگی آویزان.

‫میموسا و گل بی‌صبر.

‫اتلینگرا.

‫یکی از قشنگ‌ترین‌هاش رز چینیه.

‫یا مشعل زنجبیلی.

‫گل اختر که بهش شات هندی هم می‌گن.

‫گل ارکید.

‫فرانگی پانی یا پلومریا.

‫و البته نیلوفر آبی.

‫از من خواستن که به مدیریت گل‌ها...

‫در مهمانی تولد شاهزاده در بانکوک نظارت کنم.

‫به خاطر بی‌لیاقتی خطوط راه‌آهن ‫تایلند دیر کردم.

‫مالی بانوی اژدها رو تا کاخ شاهزاده ‫در بانکوک همراهی کرد.

‫ولی خیلی زود گمش کرد.

‫رقابتی در حیاط درحال انجام بود.

‫با شرکت گروه‌های انگلیسی، ‫آلمانی، فرانسوی و ژاپنی.

‫شرکت‌کننده‌ها نقاب داشتند...

‫و از مچ پا به هم بسته شده بودند.

‫تایلندی‌ها بازی رو تماشا می‌کردن و در ‫حین سرگرمی می‌خندیدن.

‫چون گروه انگلیسی عضوی رو از دست داده بود...

‫از اومدن مالی به شدت استقبال شد.

‫ازش خواستن که وارد مسابقه بشه.

‫حینی که داشتن به هم‌تیمی‌هاش می‌بستنش...

‫مالی با اصرار زیاد در مورد ‫ادوارد سوال می‌پرسید.

‫دقیقا قبل شروع مسابقه یه نفر پاسخ داد...

‫«منظورت از ادوارد همون کثافتیه ‫ که از ماندالی اومده بود؟»

‫«همین نیم‌ ساعت پیش دیدمش که رفت!»

‫مالی دو روز و دو شب در بانکوک بود.

‫هیچ اثری از حضور ادوارد در شهر پیدا نکرد.

‫انگیزه‌اش رو از دست نداد.

‫رفت که توی بندر پرس و جو کنه...

‫و فهمید که ادوارد بر یک قایق ماهی‌گیری ‫به هوشی‌مین رفته.

‫مالی وقتی تلف نکرد و و بلیت کشتی...

‫شرکت «پیام رسانی ‫رودخانه های کوچینچینا» رو خرید.

‫وقتی به هوشی‌مین رسید قلبش تند تند می‌تپید.

‫می‌خوای به تمام هتل‌ها و ‫ مسافرخونه‌های هوشی‌مین تلگرام بفرستی؟

‫آره.

‫ببخشید خانم، گفتید گیرنده ‫ یه آقای غربی هستن درسته؟

‫فقط دو تا هتل توی شهر هست ‫که غربی‌ها می‌رن.

‫خیلی عجیب می‌شه که...

‫گفتم واسه همه بفرست!

‫قطعا.

‫از سر راه برید کنار!

‫خونه‌ی تیموتی سندرز در دلتای مکونگ بود.

‫اوایل مالی نزدیک رودخونه نمی‌رفت...

‫یا صاحب خونه رو نمی‌دید.

‫فقط از اتاق خواب تا سالن راه می‌رفت...

‫و همین مسیر کوتاه کافی بود ‫که نفسش بند بیاد.

‫یه روز سندرز اومد بهش سر زد.

‫خیلی لطف کردید.

‫هیچ‌وقت نمی‌تونم لطف‌هاتون رو جبران کنم.

‫شاید حتی زندگیم رو مدیونتون باشم.

‫می‌دونم وضعیتم خوب نیست ‫ که سفرم رو ادامه بدم.

‫ولی این باعث نمی‌شه کاری که واسه ‫ انجامش اومدم رو کنار بذارم.

‫خانم سینگلتون...

‫اصلا قصد ندارم درخواست ‫ ازدواجتون رو قبول کنم.

‫این اولین باری نبود که چنین حمله‌ای ‫داشتید، درسته؟

‫قبل از این‌که لندن رو ترک کنید دکتر رفتید؟

‫نگفته بودن وضعتون جدیه؟

‫چرا.

‫ببینید...

‫دکتر کاملا تاکید کرد که باید ‫استراحت کنید.

‫گفت خیلی شانس ‫ آوردید که هنوز زنده‌اید.

‫دوران نقاهتتون طولانی خواهد بود...

‫ولی دیگه از شما خواستگاری نمی‌کنم.

‫قول می‌دم.

‫اینجا همه شرایط لازم برای استراحت فراهمه.

‫اگه چیزی لازم داشتید بهم خبر بدید.

‫تا هر وقت که لازم باشه،

‫این خونه مال شماست.

‫و من مهمون شمام. اگه دوست ‫ نداشته باشید من رو ببینید، نمی‌بینید.

‫آقای سندرز...

‫من دائم در سفرم.

‫امشب هم در شهر، توی هوشی‌مین هستم.

‫فقط اومدم ببینم حالتون چطوره ‫و چیزی لازم دارید یا نه.

‫شاید بهتر باشه نامزدتون ‫ رو پیدا کنم و بهش بگم حالتون چطوره.

‫نباید بفهمه.

‫ خیلی خوشگلید. ‫آقای سندرز خیلی شما رو دوست داره.

‫ولی من دوستش ندارم.

‫وای! شوهر خیلی خوبی می‌شه.

‫- گفت که قراره ازدواج کنیم؟ ‫- نه، ولی معلومه.

‫وگرنه انقدر بهتون نمی‌رسید.

‫اسمت چیه؟

‫نیوک، خانم.

‫ببین، نیوک...

‫من نامزد یه مرد دیگه هستم.

‫اوه! من هم خیلی مردها رو دوست دارم.

‫ولی اگه کسی مثل آقای سندرز ‫ بخواد باهام ازدواج کنه...

‫لحظه‌ای هم شک نمی‌کنم.

‫خیلی پولداره و ‫خیلی شما رو دوست داره.

‫ازم خواسته وقتی حالتون بهتر شد ‫ببریمتون تو باغ قدم بزنید.

‫چند هفته دیگه گل‌ها بیشتر می‌شن...

‫و میوه‌های درخت‌ها بزرگ‌تر.

‫خیلی قشنگ می‌شه.

‫بعد که قوی‌تر شدید...

‫می‌تونیم بریم رودخونه رو ببینیم. ‫همین‌طور هم بازار رو.

‫به‌محض اینکه سر پا بشم، می‌رم.

‫خیلی بامزه‌اید.

‫وقت «روح کوچولوها»ست، خانم مالی.

‫همیشه این موقع میان. بیا ببین.

‫روح مردگان این خونه. ‫خیلی عزیزن.

‫خیلی دوستشون دارم.

‫زمان می‌گذره...

‫باغ عوض شده.

‫موجی از احساسات زمین رو فرا گرفته.

‫مالی قواش رو بازیابی کرد.

‫مثل پرنده‌ها آواز می‌خوند.

‫کلمه‌های ویتنامی‌ای رو می‌گفت ‫ که اصلا بلد نبود.

‫خیس عرق از خواب‌هایی بیدار می‌شد ‫ که اون‌ها رو به خاطر نداشت.

‫نمی‌دونم نیوک کجاست.

‫می‌خوام بهش رقص یاد بدم.

‫همه کجا می‌رن؟

‫می‌خوای مجبورشون کنم برگردن؟

‫مسخره‌ می‌شه، نه؟

‫این موقع سال زادگاهمون جیرجیرک‌جنگی می‌کنن.

‫مردها و زن‌ها چندین روز متوالی ‫ کوان‌هو می‌خونن.

‫عشقه دیگه!

‫و حین جشن برداشت...

‫تمام پسرهای روستا جذاب‌تر می‌شن.

‫نیوک...

‫از همه‌چیز خوشت میاد.

‫بهتره بگم از همه.

‫همه نه.

‫یه چند تایی... زیادن.

‫کلی عشق دارم که تقدیم کنم.

‫این که فقط به یه نفر بدیش خودخواهانه‌ست.

‫خانم مالی؟

‫عشق شما چی؟

‫خوشتیپه؟

‫واسه من... آره. معلومه.

‫مسخره!

‫موهای قشنگ داره؟

‫تیره‌ان.

‫خب...

‫شاید الان کچل شده باشه.

‫خیلی وقته ندیدمش.

‫نیوک...

‫چرا خانواده و روستاتون رو ترک کردی؟

‫خانم مالی!

‫با بادونگ مشورت کردم.

‫بهم گفت بهتره باهاش برم جنوب که یه ‫زندگی خوبی واسه خودم درست کنم.

‫واسه همین رفتم.

‫کی هست؟

‫بانوی کشیش سه دنیا.

‫ارواح از طریق اون حرف می‌زنن.

‫بهمون پیشنهاد می‌دن که صلاحمون در چیه.

‫در شمال بادونگ زیاد هست.

‫اینجا هم زیادن؟

‫یه چند تایی هستن، ولی کمتر.

‫نیوک...

‫من رو می‌بری پیش یکیشون؟

‫مولی از بادونگ پرسید که خوب می‌شه یا نه.

‫جوابش اشکای نیوک رو درآورد...

‫مالی به زودی می‌میره.

‫بعد یه پیش‌گویی دیگه از بادونگ، ‫ نیوک عصبانی شد.

‫بهش اتهام زد که واضح نمی‌گه.

‫الان می‌گه، مالی خانم، یه روح کنارته...

‫که ازت در مقابل خطر محافظت می‌کنه.

‫مالی رنگش پریده بود ولی گریه نمی‌کرد.

‫از بادونگ خواست درباره ادوارد حرف بزنه.

‫بادونگ توضیح داد که مالی یه مرد نه، ‫بلکه دو مرد داره.

‫یکی پولداره و خیلی دوستت داره.

‫اون یکی تو چینه، ‫تو یه شهر بزرگ کنار رودخونه.

‫مالی زد زیر گریه.

‫آقای سندرز عزیز، ‫وقتش شده که سفرم رو ادامه بدم.

‫وقت مناسبی واسه رفتن نیست، ‫ بدون خداحافظی...

‫که مطمئنا لیاقت شما این نبود.

‫معذرت می‌خوام.

‫پی‌نوشت: نیوک رو با خودم بردم.

‫در هتل شانگهای...

‫ پرتره زشت ادوارد رو ‫ دادن به مالی.

‫منشی با دیدن ناراحتی مالی توضیح داد که...

‫که سوژه الان ‫وضعیت بهتری داره.

‫مالی درباره جا‌به‌جایی‌های ادوارد پرسید.

‫منشی گفت که «رفت بالای رودخانه...»

‫و همچنین گفت که فایده‌ای ‫نداره که مالی بره دنبالش.

‫هیچ قایقی تو چهار ماه آینده ‫به خاطر جریان آب بالای رودخانه نمی‌ره.

‫مالی بلند گفت...

‫«هیچی غیرممکن نیست، آقای عزیز!»

‫یکی داره میاد.

‫یه کشیشه.

‫شب ‌بخیر.

‫خیلی جالبه و خوشحال‌کننده...

‫که یه خانم غربی در این مکان دورافتاده باشه.

‫من کشیش کارپنتر هستم.

‫مالی سینگلتون.

‫- داری پایین رودخونه می‌ری؟ ‫- بالا.

‫جدی؟ گمون می‌کردم این موقع ‫ سال غیرممکن باشه.

‫تقریبا غیرممکنه.

‫متوجه‌ام.

‫عالیه!

‫«بهتون می‌گم، اگه ایمانی به ‫کوچکی دونه خردل داشته باشین...

‫این کوه رو جابه‌جا می‌کنین ‫و هیچی براتون غیرممکن نیست.»

‫متی ۱۷:۲۰.

‫و دلیل این سفر عجیب چیه؟

‫می‌رم نامزدم رو ببینم.

‫ کجاست؟

‫نمی‌دونم.

‫خیلی جالبه.

‫و شما چی؟

‫می‌رم چنگدو.

‫از مسیر زمینی مسیرش طولانیه.

‫شاید مثل شما باایمان نیستم که زودتر برسم.

‫یا شاید هم فقط وسیله‌ای ندارم ‫ که این‌طوری سفر کنم.

‫خطرناک نیست؟

‫جاده هم خطرناکه، نیست؟

‫می‌خواستم بپرسم دوست داری با ما بیای؟

‫سفرت کوتاه‌تر می‌شه.

‫خیلی مصمم به نظر میای.

‫روحم رو به خدا سپرده بودم...

‫ولی حالا که شما رو دیدم، ‫ مسئولیتش رو می‌سپرم به شما.

‫می‌ری چنگدو چیکار بکنی؟

‫با اسقف حرف بزنم.

‫بهش نامه نوشتم که دارم ‫ از کلیسام انصراف می‌دم.

‫می‌خوام برگردم یورک‌شر...

‫روزنامه بخونم، نون تست با ‫مربای بلوبری بخورم...

‫شاید برنامه‌ی زندگی بی‌فایده‌ای ‫ به نظر برسه...

‫ولی مطمئنم که از کاری که اینجا می‌کنم، ‫ بی‌فایده‌تر نیست.

‫نمی‌خوام قضاوتت کنم ولی...

‫خیلی ناراحت‌کنندست که این‌طوری حرف می‌زنی.

‫حتما خیلی ناراحت‌کنند‌ست ‫که عقاید یه عمر رو کنار بذاری.

‫اصلا دخترم.

‫خیلی رها می‌شی.

‫شبانه خدمه کارهای لازم رو انجام دادن...

‫که کشیش و الاغش رو سوار کنن.

‫ولی الاغ به هیچ‌وجه راضی نشد که سوار بشه.

‫قبل سحر طنابش رو پاره کرد و فرار کرد.

‫مسیر رو پیوسته طی می‌کردن ولی ‫ آثار خستگی در خدمه مشخص بود.

‫مالی به این قضایا توجه‌ای نمی‌کرد...

‫عجله داشت. کم می‌خوابید و کابوس می‌دید.

‫خیلی سرفه می‌کرد و روز به روز ‫رنگش پریده‌تر می‌شد.

‫ناگهان در مسیر رودخانه...

‫مجسمه غول‌پیکر بودا ‫از دل کوه بیرون آمد.

‫کشیش کارپنتر هیچ حرفی نزد...

‫ولی معلوم بود از دیدن این صحنه ‫تحت تاثیر قرار گرفته.

‫مغلی فکر کرد هنوزم شاید ‫کشیش تمام ایمانش رو از دست نداده باشه.

‫بهش لبخند زد.

‫کشیش، از حرفی که می‌خوای ‫ به اسقف بزنی مطمئنی؟

‫نمی‌ترسی بعدا پشیمون بشی؟

‫من آدم کندیم فرزندم.

‫سه سال طول کشید که از فکر کردن ‫به نامه برسم به نوشتنش.

‫پس اگه پشیمون بشم، ‫یه مدتی هم طول می‌کشه.

‫ولی زندگی پر از غافلگیریه...

‫اتفاق‌های غیرمنتظره میان و می‌رن.

‫درسته.

‫میگه همین‌جا توقف می‌کنن.

‫شب شده و قسمت بعدی مسیر ‫ جریانش شدیده.

‫تا پونزده کیلوتر خطرناکه.

‫خیلی وقت از دست دادیم.

‫ازش بپرس می‌تونن شب قایق رو بکشن یا نه.

‫- خب؟ می‌تونن ادامه بدن؟ ‫- شب نه.

‫خیلی خطرناکه. باید مدام برن تو آب.

‫تو آب...

‫بهش بگو باید ادامه بدیم! ‫ من می‌گم!

‫کشیش اگه بخوای، می‌تونیم وایسیم ‫که پیاده بشی.

‫اگه بری من هم میام.

‫ولی شاید بهتر باشه صبح مسیر رو ادامه بدیم.

‫همین الان می‌ریم. بهش بگو، نیوک!

‫- ولی، خانم مالی... ‫- می‌خوای پیاده شی، نیوک؟

‫اگه خدا بخواد، همه‌چیز خوب پیش می‌ره.

‫میگن تو منطقه شورشه. ‫اینجا موندن خیلی خطرناکه.

‫باید ادامه بدیم.

‫خب پس حل شد!

‫اون قسمت رودخونه هیچ‌وقت ‫جنازه‌هایی که می‌گیره رو پس نمی‌ده.

‫نه قایقران‌ها و نه جنازه کشیش ‫هیچ‌کدوم به خشکی برنگشتن.

‫مالی غرق نشد چون نیوک نجاتش داد.

‫صبح که شد، نیوک سرد و لرزان بود ‫و دائم گریه می‌کرد.

‫مالی تا جایی که می‌تونست تحملش کرد.

‫ولی بالاخره صبرش تمام شد.

‫محکم گرفتش و از کنار رودخانه هلش داد عقب.

‫بی‌صدا از وسط جنگل راه افتادن.

‫وارد یه روستای کوچیک شدن.

‫یه سری از افراد به اعدام محکوم ‫بودن و به تیرک بسته شده بودن.

‫لباس‌های غربی بر تن داشتن.

‫به سرقت از یه غربی متهم شده بودن...

‫که احتمالا هم کشته بودنش.

‫به مالی و نیوک گفتن ‫قراره اون روز اعدام بشن.

‫مالی گفت: «چه بهتر!»

‫مترجم: «تارخ علی‌خانی» ‫ تلگرام: aManOfWar@

‫مالی از روستا رفت و نیوک هم به دنبالش رفت.

‫جفتشون خسته بودن...

‫ولی مالی انگار تو یه دنیای دیگه بود.

‫حتی پلک نمی‌زد.

‫آروم و بی‌صدا راه می‌رفت.

‫فقط یه بار حرف زد.

‫به نیوک گفت...

‫«آواز بخون نیوک...»

‫«که بدونم کنارمی، ‫حتی اگه مه غلیظ‌تر شد.»

‫نیوک شروع کرد به خوندن، ‫ولی مالی دیگه گوش نمی‌داد.

‫ایستاد.

‫چشماش رو بست.

‫ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫وقتی پیداش کردن یخ زده بود.

‫کبود شده بود.

‫چندین ساعت از مرگش می‌گذشت.

[برای مارین]