Original subtitles

Downloaded from YTS.MX

Official YIFY movies site: YTS.MX

Grace, deze zijn perfect voor onze feestdagenpagina.

Dank je, Nancy. - Waar was je toch altijd?

Thuis bij de baby, gescheiden met een tiener.

Ik heb een logeerkamer, als je die met m'n moeder wilt delen.

Zet dat maar niet op eHarmony. - Daar doe ik niet aan.

Misschien zou dat je goeddoen. - Dat zeg je vaker.

Wat doe je met de feestdagen?

Het is Lexi's eerste kerst sinds de scheiding.

Hoe neemt ze het op?

Ze neemt het me nog steeds kwalijk.

Ik snap het wel. We hadden zo veel familietradities, het is niet makkelijk.

Wat dacht je van wat nieuwe tradities?

Volgend jaar promoten we Briar Ridge als kerstbestemming.

Een boerendorpje dat zich nu op kersttoerisme richt.

Ze krijgen een groot artikel. - Kersttoerisme? Bestaat dat?

Daar wel. - En je hebt foto's nodig?

Veel foto's. We hebben een chalet gehuurd.

Dat is toch leuk? Neem Lexi en je moeder mee.

Het zal jullie goeddoen.

Dit wordt geweldig.

Lexi? Mam? We moeten gaan.

Oké, bijna klaar.

De cadeautjes.

Mam, er bestaan ook koffers op wieltjes. - Die gaan steeds stuk.

Vroeger was alles steviger. Deze is prima.

Weet ik. - Moeten we boodschappen doen?

Ik heb snacks. - Die kan ik niet koken.

We kunnen in Vermont vast ook wel boodschappen halen.

Kom, Lexi.

Alsof Dorothy uit Oz weggaat. Het is maar een week.

Een eeuwigheid voor een tiener. - Ik was nooit zo dramatisch.

Dat is waar.

Jij was erger. - Alsjeblieft, zeg. Lexi, kom.

Tot kijk. - Wat hebben we afgesproken?

Familietijd, een positieve houding.

We gaan lol maken. - Het komt wel goed.

Klaar? Kom.

Ik zie, ik zie wat jij niet ziet?

Wacht even, ik ben aan het winnen.

Gehaald. - En jij, Lex?

Wil jij spelen? - Mag de winnaar naar huis?

Je vrienden zullen heus niet weglopen.

Ik mis Ashleys kerstfeest. Iedereen gaat.

Ik niet, dus niet iedereen. - Cody wel.

Er komen nog wel meer feestjes. - Niet met maretak.

Kerst breng je door met familie. Niet iedereen heeft die luxe.

Juist, zoals papa. Die mag wel alleen zijn?

Je vader vindt het prima. Waar wij heen gaan, draait alles om kerst.

Precies, het wordt zo leuk. Meiden onder elkaar.

Ik heb speciale kerstblackjackkaarten. - Cool.

Dan kunnen we daarna zwartepieten. O nee, dat hoeft niet.

Genoeg, Scrooge.

Een dorp uit een tekenfilm.

Zo, nogal een koffiedrinker?

Ja, daar leef ik op als schrijver.

Wat schrijf je?

Romans. Voornamelijk voor op vakantie.

Gefeliciteerd, je krijgt gratis cranberrysaus.

Dat hoeft niet, dank u. - Kom op, het bijna Kerstmis.

Misschien kan ik het nog distilleren.

Jack Manning, van de serie Star Crossed.

Die kaarsen van Beau Daniels waardoor Amelia zich alles herinnert...

Dat is pas liefde. - Het is fictie.

Wat brengt je hier?

Het schrijven. Ik moet even weg van de feestdagen.

Je ontkomt hier moeilijk aan kerst. - Zeg dat wel.

Ik heb gelukkig een huisje buiten het dorp.

Kom dan naar de lichtjesavond kijken.

Het is het leukste evenement van het jaar.

Op de ijsberenduik na, misschien.

Ik sla het af.

Jij bent niet echt een kerstmens, hè?

Hoe raad je het?

Je krijgt toch een flyer. Als je iets nodig hebt, kom gerust langs.

Ik ben Charlotte. - Aangenaam kennis te maken.

Dat ze hier nog een dorpsstal hebben... - Jazeker. Moet je je paard kwijt?

Niet nodig.

Dag. - Tot ziens.

Volgens mijn app krijgen we storm. Zijn we te laat vertrokken?

Denk je? Hopelijk zijn we de storm nog voor.

En zo niet?

Ik heb een mooi leven gehad. - Ik niet.

Mijn laatste maaltijd: maiskorrels en zure snoepjes.

Geen fijnproevers op mijn uitvaart.

Wie is er nu dramatisch? - We kunnen er allebei wat van.

Sorry, Kerstman. Dit huis is te klein voor twee.

Weg hiermee.

Zeker niet.

Allemachtig.

Deze afslag of de volgende?

Geen idee, dat rondje blijft draaien.

Mijn god, de lamme leidt de blinde. Hoewel, die waren wel thuisgebleven.

Ik neem de volgende afslag wel.

Hij draait niet meer. - Echt?

Hij draait weer. Potvolkoffie.

Hallo, Steve. - Jack, hoe gaat het?

Ik ben in Briar Ridge.

Geweldig, toch? Weg van de beschaving, zoals je wilde.

Nee, ik wilde weg van de beschaving en kerst.

Maar je stopt me in een romantisch schilderij.

Ik had weinig tijd. En jij moet toch aan je laptop gekluisterd zitten.

Hoe moet ik hier werken?

Weet je überhaupt al hoe het verhaal eindigt?

Ja, dat weet ik. - Hoe dan?

De hond wordt neergeschoten. - Doe niet zo flauw.

Geef me een hint. - Je zult moeten wachten.

Goed, wat denk je van een groots romantisch gebaar? Dat kun jij goed.

Deze keer niet. - Jack,

de uitgever wil graag een nieuwe Star Crossed.

Ze worden nogal nerveus van dit avontuur van jou.

Dit wordt een echte roman, Steve. Eentje waar ik om herinnerd word.

Uitgevers herinneren zich alleen de verkoopcijfers.

Zorg in ieder geval voor een plan B.

Bedankt voor je vertrouwen.

Ik vertrouw je als Starbucks. Die maken mijn latte ook altijd goed.

Je vanille-sojalatte hangt nu op.

Doe niet zo. Vrolijk kerst...

Vrolijk kerstfeest.

'Het hart had bescherming nodig om te overleven.

Ruimte om te groeien.

De afgrond zat vol...

met een doel'? Nee. Een doel.

'De afgrond zat vol...'

Vol met...

iets.

Zo spannend. We zijn er.

Dat ziet er mooi uit.

Dit wordt een zalige kerst.

Hier zou een sleutel moeten liggen. - Is dit wel het goede adres?

Dan moeten we maar weer naar huis. - Kijk, hij is open.

Misschien is het een inbreker. - In zo'n dorpje, zeker?

Of een kraker. - We bellen de politie.

Denk niet altijd het slechtste. - Voorzichtigheid kan geen kwaad.

Een verwarming ook niet. Kom op, het vriest.

Is dat pepperspray? - Ga nooit weg zonder.

Kijk, helemaal leeg. - Er zouden toch versieringen zijn?

Dat zei Nancy toch.

Ruiken jullie ook koffie? - Daar houden moordenaars van.

Inbrekers zetten geen koffie.

Is dat pepperspray? Wat mankeert jullie?

Het laat geen littekens achter.

Echt? Want het ging er nogal verhit aan toe.

Spot niet met oma. - Sorry, maar je overviel ons.

Ik overviel jullie? Ik zou juist de politie moeten bellen.

Ben jij dan niet van het verhuurbedrijf? - Nee, ik heb dit huis gehuurd.

Wie zijn jullie en wat doen jullie hier? - Grace Olsen... Mitchum.

Mijn moeder Helen en mijn dochter Lexi. Mijn werk heeft deze woning gehuurd.

Mountain Drive 318? - Ja. Ik moet even bellen.

Ga je gang, de telefoon staat boven.

Hou de scherpe voorwerpen alsjeblieft bij je oma uit de buurt.

Ja, ik zal wachten.

Ja.

Nee, u moet dit oplossen. Dit is jullie fout.

Morgenochtend bent u hier? Mooi, dank u.

Man, man.

Ze hebben de chalet aan ons beiden verhuurd en de rest zit vol.

Geweldig. - Hij was hier eerst. We moeten gaan.

Wij hebben er evenveel recht op, en ik heb hier werk te doen.

Ik heb hier juist werk te doen. Heel veel. - Kunnen we even praten?

Dat doen we toch? - Hier, alsjeblieft.

Luister, wij hebben een moeilijke tijd gehad.

Wij hebben dit kerstreisje nodig.

Het spijt me, maar ik was hier als eerste. Ik heb al boodschappen gehaald.

Bij de benzinepomp, zo te zien. Droge worst?

Maken ze die dingen nog? - Ja.

Kun je niet ergens anders creatief schrijven?

Pardon? Een oplage van 50.000 noem ik niet creatief schrijven.

Wat heb je dan geschreven?

Een serie.

Het heet Star Crossed.

Ben jij Jack Manning? - Wat?

Dé Jack Manning.

Je kwam me al bekend voor. - Inderdaad, hij is het echt.

Ik dacht dat je dunner was. - Mam.

Ik heb erg zout gegeten. Leuk jullie te ontmoeten.

Ik ben een groot fan van je. Je maakt Beau zo menselijk.

Vooral na al die verschrikkelijke dingen. Maar zijn bedoelingen zijn goed.

Hij doet het uit liefde. - Beau Daniels is een droomvent.

Net als Sam Steed, maar ik hoor echt bij team Beau. Zo zeg je dat, toch?

Team Beau, precies. - En het weerzien met Amelia.

Hij dacht dat hij haar kwijt was. Dat was echt magisch.

En hoe ze in het gras dansten, met die twee kaarsen.

De twee vlammen. - Juist, iedereen kent ze.

Zo romantisch. Maar ze hadden nooit Zac Efron moeten casten voor de film.

Hij was te jong. - Het had Tom Hardy moeten zijn.

Precies. - Dus jij hebt die boeken geschreven?

Ja, schuldig.

Snappen jullie nu waarom ik hier moet werken?

We kunnen hier ook allemaal verblijven.

Wat? - Er zijn drie slaapkamers.

Eén voor jou, één voor Lexi en mij en de slaapkamer boven voor Jack.

Ik slaap wel op de bank. - We kennen hem niet eens.

Pardon, maar ik ben hier voor mijn rust.

Ik kan die drukte niet gebruiken.

Met die storm raakt niemand weg.

Prima, maar ik slaap boven. Daar blijft iedereen weg.

Goed, en morgen gaan we naar het verhuurbedrijf.

Prima. - We halen onze spullen.

We delen deze hut gewoon met Jack Manning.

Perfect. Slaap jij maar boven. Ik moet vaak naar het toilet.

Elke twee uur. - Dat hoef ik niet te weten, oma.

Jack, het is wat raar, maar wij hebben alleen maiskorrels en snoep.

Volgens... oma? - Helen.

Volgens haar is mijn eten niet veel beter. - Gelukkig kan ik goed koken.

Ik zie het als een uitdaging, werken met microgolfvoer.

Ga je gang. - We zullen ervoor betalen.

Geen probleem. Er staat ook wijn.

Wat voor werk brengt jou hier?

Ik ben fotograaf voor een reiswebsite. Ze willen Briar Ridge promoten.

Hopelijk niet deze chalet, met die waardeloze klantenservice.

Ze zouden kerstversiering aanbrengen.

Misschien is dit de verkeerde chalet.

Tot wanneer bleef je? - Nieuwjaar.

Mis je je familie niet?

Nee, ik heb alleen mijn moeder en haar...

vierde...

Nee, haar vijfde man. Bij hen ben ik alsnog alleen.

Sorry. - Geen probleem.

Ik zal je de details besparen, maar het is vast wel ergens in mijn boeken verwerkt.

Lexi moest van school eens een dagboek bijhouden.

Dat doet ze nog steeds. Dat dagboek kent haar beter dan ik.

Hoe oud is ze? - Vijftien.

Leuke leeftijd. Voor haar, dan. - Ze groeit zo snel op.

Ze volgde me overal en nu blijft ze constant op haar slaapkamer.

Iedereen heeft ruimte nodig.

Wat vindt haar vader ervan? - Bij mijn ex is ze anders.

Ze aanbidt hem.

Ben je daarom hier? De scheiding? - Tom was een waardeloze echtgenoot,

maar een geweldige vader. Lex heeft het er moeilijk mee.

Ik hoopte dat dit uitstapje alles makkelijker zou maken.

Het kan alleen maar beter worden.

Ik roep wel als het eten klaar is.

Ik eet niet mee. Ik heb nog wat werk te doen.

Natuurlijk, je deadlines. - Inderdaad. Ik ben boven.

Eet smakelijk.

De borden zijn tenminste feestelijk. - Dat geeft de burger moed.

We eten met zijn drieën.

Jack niet? - Die moest werken.

Jullie zijn dikke maatjes. - Wat?

Ik zag jullie wel. - We hadden het over het eten.

Tuurlijk. - Maak jullie klaar voor een avontuur.

Mooie croque.

Nog beter: een monte cristo. - Wat zit erin?

Droge worst, kaas en cranberry. - Heerlijk.

Waar is Jack? - Die werkt.

Geen sprake van. - Niet doen, mam.

Dat dacht ik niet.

Ik wil eten.

Jack, het eten is klaar. - Ik hoef niet, dank je.

Een goede schrijver moet goed eten. - Dit doe ik nu eenmaal.

Vanavond niet. Jouw hersenen hebben een monte cristo met droge worst nodig.

Ik moet echt werken. - Niet op een lege maag.

Welke schrijver slaat een broodje af

dat gebaseerd is op een verhaal van Alexandre Dumas?

Je laat het niet rusten, hè? - Zeker niet.

Goed, ik zal mijn liefde voor Dumas bekrachtigen met een diner.

Dat hoopte ik al.

Goedenavond, allemaal.

Dat ziet er heerlijk uit, dank je.

Je hebt die cranberrysaus nog nuttig weten te gebruiken.

Ik mocht alleen mee om te koken. - Niet waar, maar het is wel fijn.

Koken is belangrijk. De liefde van een man gaat door de maag.

Zo sloeg ik je opa ook aan de haak. Goed onthouden bij je vriendje Cody.

Tuurlijk, oma. - Jack, jij bent te dun.

Kookt er niemand voor je? - Mam.

Nee, maar bedankt voor het compliment.

Dit is jullie kerstvakantie? - Dat was het idee.

'De beste plannen van muizen en mensen...' - 'Lopen vaak mis.'

Die uitspraak heeft Steinbeck trouwens gestolen van een Schotse dichter.

To a Mouse, van Robert Burns.

Hoe is het om koning van de romans voor adolescenten te zijn?

Niet zo spannend. Ik ben lang niet zo boeiend als mijn verhalen.

Echt? Wat versta jij dan onder een romantisch gebaar?

Een romantisch gebaar...

Iemands sneeuw ruimen. - Dat staat niet in je boeken.

Omdat het niet verkoopt.

Maar het is een onzelfzuchtige daad waarmee je zegt:

Ik maak een pad voor jou. - Symbolisch.

En ik dacht aan Parijs. - Parijs wordt overschat.

Als je sneeuw ruimt, ijs afkrabt of iemands auto opwarmt...

Het zijn de kleine dingen, maar dat is waar je liefde vindt.

Kunnen we hem houden?

Als niemand hem komt ophalen, dat hij dan van ons is?

Niemand komt mij halen.

Zijn verhaal is goed.

Wat vind jij romantisch? - Heel simpel, één woord:

Respect. - Alsjeblieft, zeg.

We zijn hier alleen maar om papa te pijnigen.

Maar jullie hadden het over liefde.

Jij hebt ons gezin verwoest. - Zo is het genoeg.

Ik heb geen trek meer.

Iemand wijn? - Graag.

Sorry voor wat er aan tafel gebeurde. Lexi heeft het gewoon zwaar.

Dat hoort bij die leeftijd. Maar jij bent niet degene die sorry moet zeggen.

Hoe bedoel je?

Kinderen worden te vaak betutteld. Ze moeten zelf de consequenties leren.

Betutteld?

Zo bedoelde ik het niet. 'Beschermd', dan.

Dat hoor ik als moeder te doen.

Ik bedoel het niet aanvallend.

Ik denk altijd in verhalen, dus ik vergeet soms...

Dat wij echt zijn.

Ik heb echte gevoelens. - Dat weet ik.

Ik observeer. Zo schrijf ik ook.

Soms zie ik mensen die niet echt luisteren,

of ze zien anderen zoals zij graag zouden willen dat ze zijn.

Dat is makkelijk om te zeggen als buitenstaander.

Maar ik doe gewoon wat ik kan.

Hoeveel kinderen had jij? - Sorry, het zijn mijn zaken niet.

Inderdaad.

geen signaal

Natuurlijk.

Daar is mijn meisje.

Hallo, pap.

Ze maakt zelfs ontbijt. - Wentelteefjes, niets bijzonders.

Koffie? - Graag.

Nog aan schrijven toegekomen? Hoe is het met Beau en Amelia?

Die Tucker Casey is er toch niet tussen gekomen, hè?

Ik schrijf nu niet aan Star Crossed. - Waaraan dan wel?

Wel, het is een verhaal over een zoon

die zich wil verzoenen met zijn vader.

Heeft het een gelukkig einde?

Dat weet ik nog niet.

De zoon geeft zijn vader de schuld van zijn eigen mislukkingen.

Hij is geschaad, afstandelijk, egoïstisch.

En hij saboteert relaties.

Hij is bang.

Hij is niet bang. Het ligt ingewikkelder.

Misschien leert hij weer te vertrouwen.

Met kerst. - Wie weet.

Ik wil eigenlijk iets meer diepgang.

Ik ben geen schrijver, maar ik hou van eenvoud.

Net als de rest van de wereld.

Goedemorgen. - Je moeder heeft ontbijt gemaakt.

Ik hoef alleen koffie. Klaar om te gaan?

Ja, natuurlijk.

Ik eet dit straks wel.

verhuurbedrijf gesloten wegens koorts

Ongelooflijk. Is dit een grap? - Wat verwacht je in zo'n klein dorpje?

Ik had dit nodig.

Dat zeg je steeds, maar je zegt nooit waarom.

Ik moet hier werken en we zijn al zo lang niet op vakantie geweest.

Dat bedoel ik niet. Dat zijn details. Ik bedoel de echte reden.

Ik ben bang dat ik haar kwijtraak aan hem.

Alleen kerst maakt heus geen verschil.

Weet ik, maar ik moet toch ergens beginnen.

Goed.

Ik vertrek wel.

Trouwens, de kerstversieringen liggen in de kelder.

En je boek dan?

Ik moet overal kunnen schrijven. Ik schrijf nu zelfs.

Het is mooi dat je iets voor je dochter wilt doen.

Veel succes.

Ik weet iets wat kan helpen. - Wat dan?

Jij.

Als je zou blijven. Je inspireert Lexi. Met schrijven verwerkt ze haar gevoelens.

Het zou haar goeddoen als je zou blijven.

Je wilt dat ik bij jullie blijf? Allemaal bij elkaar?

Ik weet het niet.

Waarom mag alleen het verhuurbedrijf profiteren?

Een eenzame kerst is ook niets.

Het uitzicht is wel mooi.

Maar ik heb wel een deadline. - Natuurlijk.

Goed, hoe zie je het voor je? Ik slaap boven, je moeder kookt,

ik doe de boodschappen, maar geen versieringen.

Jawel. Boven mag je de Grinch uithangen,

maar de rest wordt versierd. - Geen boom.

Toch wel. En we delen de boodschappen.

Goed, wel een boom, maar echt geen kerstmuziek.

Kerstmuziek tot 17u, anders kan mijn moeder geen koekjes bakken.

Je moet mij ook tegemoetkomen. - Dat doe ik. Je krijgt koekjes.

Deal.

Dan gaan we boodschappen doen. - Mooi. Ik haal mijn camera.

Was fotograferen altijd je passie? - Ja, een uit de hand gelopen hobby.

Een toevlucht, misschien. - Wat vind je er zo leuk aan?

Je kunt het perfecte plaatje maken.

En als de realiteit dat niet waarmaakt?

Daar zorg je voor. Je bouwt het perfecte plaatje.

Je fabriceert het ideaal? - Ja, zoiets.

Net als met schrijven.

Mijn hemel, een dorpsstal.

Ik ben dol op paarden. Ik ga wat foto's nemen, goed?

Net als in je boek. - Die las je toch niet?

Dat zei Lexi.

Helaas is het er maar één. Geen dubbele vlam.

Lief, toch? - Ja. Deze vindt me aardig.

Gewoon rustig zijn en geen angst tonen.

Ik ben niet bang.

Een beetje, misschien.

Ben je op een boerderij opgegroeid? - Nee, Lexi reed vroeger paard.

Ze is dol op paarden.

Mooie tijden. - Familie-uitjes.

Daar weet ik weinig van.

Mijn vader vertrok toen ik nog jong was.

Mijn moeder hield meer van haar vriendjes dan van mij.

Dat geloof ik niet.

Het is echt waar.

Op een keer blies ze een reis naar Disney World af

en gingen we naar Georgia, zodat haar vriend de Masters kon zien.

Echt geweldig voor een zevenjarige.

En kerst?

Ik kreeg wel cadeaus, maar het was weinig bijzonders.

Ik heb die magie nooit gevoeld.

Dat gaan we eens veranderen. - Denk je dat?

Dat kun je niet. - Met drie generaties Mitchum hier?

Daar kun jij niet tegenop.

Jij hebt nog niets van kerst gezien.

O nee? - Kom maar mee.

Dag, paardjes. - Na u.

dorpswinkel hier leeft kerst

Wat zei ik?

Redelijk perfect.

Hallo, dank u.

Kom je?

Welkom terug. - Hallo.

Wat een mooie winkel. Bestaan jullie al lang?

Sinds 1901, al zijn er wel wat renovaties geweest.

De eigenaar woonde boven de winkel. - Bij de kaars.

Jazeker. Zo eren we hem.

Wat? - Deze nemen we mee.

Mag ik hier een foto van maken? Het is voor een reiswebsite.

Natuurlijk, ga je gang. - Dank je.

Jij hebt de kerstgedachte opgepikt. - Dat is wat overdreven.

De chalet is gewoon twee keer verhuurd.

Bofkont. - Kunnen we ergens een boom kopen?

Jij laat er geen gras over groeien. - Dat was de afspraak.

Naast de lamaboerderij.

De... - Lamaboerderij. Daar gaan we heen.

Dat wordt fantastisch. - Geweldig.

Vrolijk kerstfeest.

Krijgt u nog nieuwe bomen?

Volgens de baas niet, sorry. Fijne kerstdagen.

U ook.

Tja.

Het is nog altijd kerst, ook zonder boom.

Ja, maar... Laat maar. - Wat?

Lexi en ik hebben iets met popcornguirlandes.

Het slaat nergens op. - Nee, hoor.

Soms lijkt het alsof je nooit kunt winnen.

Ik weet niets van het ouderschap, dat weet ik nu wel,

maar ik weet wel hoe het is om een boos kind te zijn.

Ik sloeg eens een gat in de muur. - Is dat mijn vooruitzicht?

Waarschijnlijk niet, maar ik brak vier botten.

Maar het is geheeld, en nu heb ik de greep van een superheld.

Ze zal hier sterker uitkomen.

Ik hoop het.

Mag ik je iets vragen? Je hoeft niet te antwoorden.

Heb je een ander gevonden? Is ze daarom zo boos?

Ik werd wel wakker naast iemand anders.

Mijn man.

Ik bleek hem niet te kennen. Hij ging vreemd met de mondhygiëniste.

Ik ben een wandelend cliché. - Nee.

Dat zou de oppas zijn.

Lexi weet dat niet. - Ooit komt ze erachter.

Weet ik. En dat zal haar hart breken.

Daarom stel ik het onvermijdelijke uit.

Dat is liefde. Je vangt de klappen op. - Zodat zij dat niet hoeft te doen.

Nog een kaart?

Pas.

Jij bent te goed.

We zijn er weer. - Ze zijn terug, met boodschappen.

Bridge? - Oma leert me blackjack.

Met fiches? - Ooit moet ze het leren.

Blijven we? - Ja, wij allemaal.

Jack ook? - Ja.

Het moest een vrouwenreisje worden, maar ik schijn ook heel gevoelig te zijn.

Kerstmis draait om delen.

Het voelt niet echt als kerst. Wanneer halen we een boom?

Nu je erover begint...

Die zijn uitverkocht.

Geen boom, geen vrienden, geen papa en zelfs geen kabel-tv.

Wat een rotkerst.

Ik heb je blackjack geleerd.

Je komt hier toch niet roken? - Ik ben vijftien. En nee, ik rook niet.

Jammer.

Rook jij dan? - Nee. Dat is slecht voor je.

Al heb ik wel vaker slechte dingen gedaan.

Echt? - Ja, zoals toen ik

tegen je moeder zei dat ik haar zou terugbrengen naar het adoptiebureau.

Mama was niet geadopteerd. - Dat weet ik. Ik was boos.

Zoals jij nu.

Waarom straft ze me zo? - Liefje, toch.

Jij straft jezelf alleen.

Je zit in een negatieve spiraal.

Kom, laten we dat veranderen. Ik wil je iets laten zien.

Kom mee.

We zijn er bijna.

Het is hier vies, dus kijk uit waar je loopt.

We zijn er.

Dit is het.

Wat is het? Een wagen? - Nee, een oude slee.

Niet meer in topconditie, maar dit was vroeger een schuur.

Er waren vast ook paarden.

Heeft je moeder ooit verteld van die kerst dat je opa met ons op sleetocht ging?

Nee. - Hij was net ontslagen.

Het leek een karige kerst te worden, maar hij wilde er iets moois van maken.

Hij wist hoeveel je moeder van paarden hield.

Op kerstochtend werd je moeder wakker door een hinnikend paard.

Ze keek uit het raam en zag een paard met een slee erachter.

We reden de hele dag rond. - Lachend.

Reken maar.

Eén van de mooiste dagen ooit.

Papa beloofde altijd dat mama een paard zou krijgen.

Je vader beloofde wel meer. - Hij hield bij mij altijd zijn belofte.

Je blijft zijn kleine meisje.

Vader en echtgenoot zijn, dat zijn twee verschillende dingen.

Je vader is een goede vader. Je hebt geluk dat je die band hebt.

Ik snap niet waarom alles moest veranderen.

Als iets ophoudt, komt er altijd iets sterkers voor in de plaats.

Dank je wel. - En wees lief voor je moeder.

Je betekent alles voor haar.

We hebben niet eens een kerstboom.

Geen popcornguirlandes. - Hé, het is kerst.

Alles is nog mogelijk.

Het eten is bijna klaar. - Dank je, lieverd.

Hoe doe je dat toch?

Je zoekt naar de schoonheid, en de rest is de achtergrond.

Er zijn paarden. - Een merrie met haar hengst.

Mooi.

Dank je.

Sorry dat ik zo deed.

Heb je met je oma gepraat?

Ben je nog boos?

Liefje...

ik ben nooit boos op jou.

Jij bent het belangrijkste in mijn leven.

Waarom zijn jullie gescheiden? - Liefje...

Het spijt me.

Om zo veel redenen.

Maar geen van die redenen zal de pijn verlichten.

Oma zei dat hij beloftes brak. - Weet je...

Als twee mensen ongelukkig zijn, breken veel dingen.

Zo weet je dat je verder moet.

Je lijkt wel gelukkiger, als fotografe.

Dat is ook zo. Ik vind het heel leuk.

Het is mijn creatieve uitlaatklep. - Zou ik schrijver kunnen worden?

Natuurlijk. Als je hard werkt en nooit opgeeft, zonder twijfel.

Volgens Ashley zou ik niets verdienen. - Ashley?

Je eigen leven creëren is even belangrijk als geld verdienen.

Als jij wilt schrijven, moet je daarvoor gaan.

Het is Jack ook gelukt. - Zou hij mijn werk willen lezen?

Misschien wel. - Het eten is klaar,

maar Jack stuurde me weg. Hij heeft een verrassing.

Echt? - Ja.

Doe allemaal je ogen dicht.

Niet gluren. Ogen dicht.

Wat ben je van plan? - Dat zie je wel.

Blijf lopen, blijf lopen.

Niet gluren, blijf lopen. Nog een klein stukje. Hierheen.

Nog een paar stapjes, en...

kijk maar.

Is dat... - Het is geen echte boom, maar...

Prachtig. - Hij mist nog wel iets.

Popcornguirlandes?

Popcorn kan geregeld worden.

Jack, dat heb je goed gedaan. - Dank je.

Kom, tafel dekken.

Dank je.

Het is maar een ladder.

Het is onze kerstboom.

Ik ga wel.

Je levert kerst zelfs aan huis. - In het hele dorp voor de avond om is.

Toch, Andrew?

Zij sleept me ook altijd mee. - Dat hoorde ik.

We moeten gaan. Vrolijk kerstfeest. - Jullie ook. Bedankt.

Ik geef hem aan.

Geef mij deze kant maar.

Zijn dit echt alle versieringen?

Misschien ligt er nog iets, het is een groot huis.

Laten we onze wensen opschrijven en in glazen ornamentjes stoppen.

Goed idee. - Dan kunnen we ze schilderen.

Dan moeten we weer naar de Noordpool, oftewel de dorpswinkel.

Klinkt goed.

Kijk eens.

Alsjeblieft.

Doen jullie dat maar als familie. - Jij hoort er ook bij. Vooruit.

Het moet een goede worden.

Allemaal klaar?

Dames eerst.

Waar zal ik hem hangen?

Hier. - Perfect.

Kijk eens. - Heel mooi.

Bedtijd. Kom, kamergenootje.

Slaap lekker. - Welterusten.

Dat was leuk, toch? - Ja. Dat had ik niet verwacht.

Voel je je wel goed? Je bent zo positief.

Die moet ik opnemen.

Sorry dat ik je zo laat nog bel. - Geen probleem. Wat is er?

Sorry dat ik zo laat bel.

De uitgevers interviewen ghostwriters voor Star Crossed.

Wat? - Ik kon hem met kerst niet alleen laten.

Niet meteen reageren. - Dat doe ik niet.

Focus je op het nu. - Lexi.

De rest... - Komt goed.

Goed. - Bedankt.

Hopelijk komt dit uit.

Waar komt dat vandaan? - Van onder Jacks bed.

Dit paste niet meer in de kast. - De Grinch is zich aan het bekeren.

Hij deed er heel schattig over.

Jij vindt hem nog schattig als hij het alfabet opzegt.

Je bedoelt jezelf, zeker? - Mam.

Rustig maar. Hij is naar het dorp en Lexi ligt nog in bed.

Help me met versieren. Er kunnen nog wat ornamentjes bij.

Dat je het weet: we zijn gewoon vrienden.

Dat kun je wel zeggen, maar die chemie verberg je niet.

Je hebt niet meer zo gestraald sinds je zwangerschap.

Mam. - Je bent toch niet...

Nee, ik ben zeker niet... stralend.

Deze reis draait niet om mij, maar om Lexi.

Ze snapt heus wel wat een crush is. - Ik heb geen crush.

Sinds wanneer zeg jij trouwens crush? - Ik ben hip, hoor.

Het woord 'hip' betekent al dat je achterloopt.

Heb je het trouwens over Cody? - Ze sms't de hele nacht door.

Ik weet nog hoe ze met haar speelgoed sliep.

Ze gaat heus niet meteen trouwen. - Ze heeft wel ons DNA.

Ik was 21 en jij 18. We kenden onszelf nog niet eens.

Misschien moet je haar eerlijk vertellen over je scheiding.

Wanneer stop je met oordelen? - Als ik onder de zoden lig.

Dan doen moeders nu eenmaal. Maar mijn mening doet er niet toe.

Jouw geluk wel. Dat is altijd zo geweest.

Geef je nu jouw goedkeuring aan mijn scheiding?

Misschien. Vraag je daarom?

Misschien.

Je geeft Lexi zo veel liefde, soms ten koste van jezelf.

Dat is zo bewonderenswaardig. Ik ben trots op je.

Onder de indruk, zelfs. - Echt?

Dank je.

Je zou voor het ouderschap gewaarschuwd moeten worden.

Dan kwamen er geen kinderen meer. - Dat is waar.

Wat moet de Kerstman dan? En al die elfjes?

Ik hou van je.

Ik vraag Lexi om met me mee te gaan. Misschien praat ze over Cody.

En jij over Jack. - Dag, moeder.

Waar wil je eigenlijk foto's van nemen? - Laten we de omgeving verkennen.

Geef hier. - Mam.

Twee uur zonder schermpjes, gaat dat lukken?

Dat is mijn kerstwens.

Prima. - Mooi. Dit wordt leuk.

Schattig dorpje. - Ja, toch?

Het is in de jaren 1700 gesticht.

Hoe zit het met Cody?

Jij draait niet om de hete brij heen. - Bij jou niet, schat.

Ik vind hem gewoon leuk.

Meer dan leuk.

En hij jou ook?

Ik weet het niet. Ik denk het wel.

We praten wel veel, maar ik durf het niet te vragen.

Waarom hoop je op een maretak? Wordt dit je eerste kus?

Mam, zo veel stelt het niet voor. - Hij moet je eerste kus wel waard zijn.

Was de jouwe het waard? - Zeker niet.

Zijn kauwgom belandde in mijn mond. Ik moest ervan kokhalzen.

Liefje... - Er zit slagroom op mijn neus.

De Tom Hardy onder de sneeuwpoppen. - Ik dacht meer aan Zac Efron.

Waar ben jij geweest? - Ik heb wat geschreven in het dorp.

Nog iets interessants beleefd? - Nee, niet echt.

Stokken zoeken, kletskousen. - Jawel.

Hoe gaat het met het boek? - Bijna klaar, maar ik wil niets forceren.

Klinkt goed.

Hier, mam. - Top.

Een paar armen, zodat hij om lantaarnpalen heen kan zwieren.

Natuurlijk. Dat doen sneeuwpoppen.

Er ontbreekt nog iets.

Wat denk je? - Heb je dat nodig?

Mijn sjaal? Nee. Die staat hem veel beter.

Perfect. Wat vinden jullie ervan?

Geweldig. Tijd voor een foto. - Zeker weten.

Sneeuwpop.

Eentje voor Instagram.

Geef mijn telefoon eens. - Wel teruggeven.

Selfie.

Wat is er, lieverd?

Cody.

Hij en Ashley...

Laat maar.

Wil Lexi een bord?

Ze heeft zich opgesloten. Ze is goed aangeslagen.

Zou ze met mij praten? - Jouw advies hielp mij vroeger nooit.

Begin nooit aan kinderen, Jack. Zo'n zware bevalling en dan krijg je dit.

Sorry, maar het is waar. - Je kunt me wat.

De brandy en Candy Crush wachten op me.

Heb je brandy? - Ja, voor mij alleen.

Breng je dochter maar wat koekjes

en herinner haar eraan dat ik vroeg naar bed wil.

Goed, mama. - Welterusten.

Ze praat niet met mij. Het hart breekt in eenzaamheid.

Dat denk ik niet.

Maar we horen het niet, dus we weten het niet altijd.

Hoe moet ik nu liefdesadvies geven?

Ik denk dat jij dat heel goed kan. - Ik kan zeggen: Geen zorgen.

Voor de verkeerde persoon ben je nooit de ware.

Of: Je zult altijd perfect zijn als de ware op je pad komt.

Ik ga wel even kijken. - Ja, natuurlijk. Goed idee.

Ik heb je lievelingskoekjes bij me.

Wil je erover praten?

Wat valt er te zeggen?

Ashley postte een filmpje.

Ze kusten onder de maretak.

Hij vond haar vast al die tijd al leuk.

Ik ben zo stom. - Dat ben je niet.

Schuif eens op.

Schatje, toch.

Gooi het er maar uit.

Het doet zo'n pijn.

Ik weet het.

Ik weet het. Zulke dingen zijn nooit makkelijk.

Maar ze maken ons sterker.

Voelden jij en papa jullie ook zo?

Maar dan honderd keer sterker.

Misschien wel een miljoen keer.

Wij hebben het ook overleefd.

Het voelt of je wereld uiteenvalt,

maar zullen nog heel veel Cody's komen, die niet je hart breken.

Je klinkt zo zeker. - Dat ben ik ook.

Een nieuwe kerstwens, dan maar.

Kerst zit vol verrassingen.

Misschien krijg je wel iets beters.

Iemand die jouw kussen verdient.

Die geen kauwgom kauwt.

Want dat doet Cody vast wel.

Dat klopt.

Ik had papa gebeld. Vind je dat niet erg? - Natuurlijk niet. Praat maar met hem.

Dank je.

Ik hou van je. - Ik ook van jou, schat.

Dank je.

Waarom laten jullie mensen altijd schrikken?

Ik was hier eerst. Schiet het al op? - Klaar. Mijn uitgever heeft het concept.

Gefeliciteerd. Hoe ga je het vieren? - Met wijn. Eén glaasje.

Hemingway zou teleurgesteld zijn.

Wat doe jij nog op? - Ik schrijf. Oma ligt te snurken.

Dat? Ik dacht dat dat de radiator was.

Mag ik je iets vragen over schrijven? - Natuurlijk.

Waar haal jij inspiratie vandaan?

Inspiratie...

Uit de herfst.

Het seizoen? - Niet letterlijk.

De herfst van je leven, de zware momenten.

Je kent jezelf pas echt als je heel diepe dalen hebt meegemaakt.

Dat is een mens zijn, dat is een verhaal vertellen.

Zoals een gebroken hart. - Dat is de nummer één.

Vreselijk. - Ik weet er alles van.

Echt?

Mijn hart is zo vaak gebroken. En goed ook.

Niet alleen door vriendinnetjes.

Familie kan zo...

ongenadig zijn.

Cru. - Jij boft met de jouwe.

Een belangrijke val is dat veel schrijvers denken dat zich hierin

hetzelfde afspeelt als daarbuiten.

Maar daarbuiten is...

rommelig en ingewikkeld, pijnlijk en mooi.

Als je het lef hebt om dat te omarmen...

die geweldige chaos...

tilt dat je schrijven naar een hoger niveau.

Dan gaan je personages leven.

Niets wat ik schrijf, zal mijn ouders weer bij elkaar brengen.

Misschien niet.

Maar als je het toelaat, brengt het jou misschien weer tot jezelf.

Zou jij wat verhalen van me willen lezen? Ze zijn heel kort.

Ik zou graag wat advies willen. - Natuurlijk, ik voel me vereerd.

Dank je.

Ik ga naar bed. Dank je. - Welterusten.

Er is een kerstviering in het dorp...

Dat zou mama leuk vinden.

Ik dacht meer aan ons allemaal.

Dat lijkt me leuk. - Mooi.

Als jij en mam ooit...

je weet wel...

breek haar hart dan niet, oké? Ze is geen schrijver.

En geen kauwgom kauwen.

Kauwgom. - Geloof me.

Goed? - Goed.

Welterusten. - Tot morgen.

Charlotte, met Jack Manning. Ik heb wat hulp nodig.

Dit is inderdaad wel leuk. - Dat zei ik toch?

Er wordt gedanst in het paviljoen. - Echt?

Je verrassing staat trouwens klaar.

Bedankt voor je hulp.

Lachen. Het is kerst.

Andrew wil me iets laten zien. Is dat goed?

Natuurlijk. Wij gaan naar het paviljoen.

Dag, Cody. Hallo, Andrew.

Zullen we gaan? - Na u.

Het paviljoen, toch? - Ja.

Voordat dit serieuzer wordt, wil ik je iets vragen.

Grace is sterk, maar ook kwetsbaar. Ik moet weten...

Ben jij Beau Daniels of Tucker Casey?

Dat zijn mijn personages. - Een heilige of een boef?

Als je een player bent, wil ik je vragen dit niet te doen.

Een player?

Ik speel het spel niet eens.

De waarheid?

Ik mag haar graag.

Echt waar.

Ieder moment dat ik bij haar ben...

snap ik waarom je haar Grace hebt genoemd.

Ze is gewoon...

Waar wacht je dan op? Vraag haar ten dans.

Jij bent niet aan het dansen, en ik ook niet, dus misschien wil je...

Heel graag.

Ik zal...

Ik heb dit al heel lang niet meer gedaan.

Ik ook niet.

Moeten we het nog hebben over gisteravond?

Ik weet niet wat ik moet zeggen.

Je kunt zeggen dat het fijn was.

Dat was het ook.

Beter dan fijn.

Lexi zegt dat je haar verhalen leest.

Ze heeft...

echt talent.

Hopelijk geeft ze niet op. - Wat je ook gezegd hebt,

het heeft haar vertrouwen gegeven.

Waarover heeft ze verder gezegd dat we gepraat hebben?

Gebroken harten, en de inspiratie die ze vormen.

Ja, dat is waar.

Maar...

het tegenovergestelde is blijkbaar ook waar.

Ogen dicht, allemaal. Niet kijken.

Kijk uit voor de trap.

Nog één trede.

Ogen dicht. Niet gluren.

Verrassing. - Kijk nu toch.

Die is opgeknapt. - Iemand een ritje?

Dit deden we altijd met mijn vader. Hoe wist je dat?

Ik hoorde ze erover praten, dus ik heb wat rondgebeld.

Dit dorpje is zo behulpzaam.

Ik weet niet wat ik moet zeggen. - Niets.

Zullen we?

Moet je zien.

Mijn moeder zit aan de buis gekluisterd

en Lexi is druk bezig met Andrew te sms'en.

Dat is jammer voor hen, want dit is het mooiste vuur dat ik ooit heb gemaakt.

Heb ik even geluk.

Lekker. - Gewoon uit een pak.

Precies goed.

Die sleetocht vandaag bracht echt mooie herinneringen naar boven.

Je vader leek me een geweldige kerel.

Die was hij ook. En...

jij ook.

Ik pleeg plagiaat.

Ik heb alleen zijn idee gestolen. - Nee, jij hebt het waargemaakt.

Ik vond het gewoon tijd dat iemand iets moois voor je deed.

Dank je.

Dat is papa.

Je ex? - Ik snap er niets van. Ik zal...

Ik regel het wel.

Ja, natuurlijk. - Sorry.

Ik trek me wel even terug.

Hallo, pap. - Daar is mijn meisje.

Tom, wat doe jij hier? - Het is kerst. Ik wil bij jullie zijn.

Die cadeautjes hoeven echt niet. - Ik wil mijn meiden verwennen.

Ik heb iets voor Helen. - Ik heb niets voor jou.

Hier zijn is al genoeg.

Lieverd, mag ik even met je vader praten?

Waarom ben je hier?

Omdat ik van je hou. En van mijn gezin.

Jij hebt je keuze gemaakt. - Dat was heel dom en dat spijt me.

Ik wil niet 18 jaar weggooien om één foutje.

Alsjeblieft, we zijn een gezin.

Ik ben er nu. Daar gaat het om.

Ik wil niet dat onze dochter opgroeit zonder vader.

Je houdt toch van me?

De duivel viert dus toch kerst.

Dat heb ik gemist.

Kerst draait om familie, en gelukkig heb ik zulke bijzondere vrouwen.

Waar is Jack? - Boven.

Wie is Jack?

Jack Manning. De lievelingsschrijver van Lexi.

Het verhuurbedrijf had een foutje gemaakt.

Van Star Crossed. - Even knap als charmant.

Ik haal hem wel even.

Ga je weg?

Ik kan niet blijven. - Jawel. Tom weet dat je er bent.

Het is niet alleen deze situatie. - Wat is er dan?

Mijn vader had ons verlaten. Elke kerst had ik maar één wens.

Dat hij zou terugkomen en spijt zou betuigen.

En weer van ons zou houden.

Dat is nooit gebeurd.

Maar als ik moet vertrekken om een gezin te redden, doe ik dat.

Nu snap ik hoe Beau Daniels aan zijn edelmoedigheid komt.

Ik ben niet zoals hij. - Nee.

Jij bent veel beter.

Wil je dit aan Grace geven?

Als het moment ernaar is.

Was alles maar minder ingewikkeld.

Ja.

Fijne kerst.

Waar is Jack? - Zijn agent belde.

Hij moest terug. - Echt? Met kerst?

Jammer, ik had hem graag ontmoet.

Hij bezoekt vast mooie feestjes. Schrijvers zijn zo avontuurlijk.

Hemingway, Kerouac, Hunter S. Thompson.

Zo is Jack niet.

Ik moest je dit geven.

Ik ben zo terug.

Wat hebben jullie gedaan? - Een sleerit gemaakt.

Echt? - Ja, met Jack.

Je moeder is dol op paarden.

Jij zou er toch één voor haar kopen? - Wat moeten we daarmee in Manhattan?

Even voor de duidelijkheid, die Jack is...

gewoon een vriend, toch?

Wat kan jou dat schelen?

Het is kerst, en het is niet echt gepast om onze dochter dan

met een nieuw vriendje te confronteren. - Wanneer dan wel?

Bij Lexi's volgende tandartsbezoek?

Hou alsjeblieft op.

Hoe heette ze ook alweer? Chelsea?

Mam, niet doen.

Wat bedoelt ze, pap?

Ben je vreemdgegaan?

Ben je vreemdgegaan?

Pap?

Ik heb een grote fout gemaakt, en dat spijt me.

Al die tijd...

gaf ik jou de schuld.

Het spijt me zo. - Liefje, het geeft niet.

Je vader en ik houden heel veel van je. - Dat zal nooit veranderen.

Kijk me aan.

Wij zijn maar de achtergrond. Jij bent de schoonheid.

Als je er klaar voor bent om te praten, weet je me te vinden.

Het spijt me.

Hier ben ik.

Zijn er nog meer accommodaties?

Met kerst zit alles vol. Wat is er gebeurd?

Grace haar ex-man.

Al is het maar een kamer voor een paar nachten.

De kamer boven de winkel. Je hoeft niet te betalen.

Heel graag. Dank je. - Je raakt aan het dorp gehecht, hè?

Ik wil best vertrekken...

maar niet met kerst.

Grace, zie dit niet als een vlucht, maar als een concessie.

Ik heb liefde nooit aan kerst gekoppeld, maar jullie hebben dat veranderd.

In ruil geef ik jullie het respect dat jullie verdienen.

Misschien was het geluk niet voor ons weggelegd.

Liefs, Jack.

Jack, dit is echt krachtig.

En zo vanuit het hart. - Was het mijn hart maar.

Heb je er iets aan? - Zeg dat wel. Wel één suggestie.

Wat dan? - Luister.

De hele tijd zitten we in dat drama van die vader en zoon.

Moeten ze zich uiteindelijk niet verzoenen?

Je wilt toch dat die zoon zijn vader vindt?

Zo is het leven niet altijd. - In ieder geval iets om ze te herstellen.

Anders is het een deceptie.

Ik denk aan een mooie epiloog voor de lezers, een saving grace.

Die zit erin, geloof me.

Goed dan. Laten we het met de uitgevers checken.

Fijne kerst, Steve.

Jij ook, Jack.

Saving Grace...

Gaat het?

Natuurlijk. Ik ben bij jou en het is kerst.

Ik heb het over Jack.

Lieverd, soms kennen alleen boeken een gelukkig einde.

Zulke dingen maken ons sterker, toch?

Het komt wel goed.

Wat is er? - Volgens Andrew is de winkel dicht.

Waarom branden die kaarsen dan? - Om de eerste eigenaar te eren.

Ja, maar dit zijn er twee.

Net als...

Jack.

Wat doe jij hier?

We gingen warme chocolademelk halen en...

ik zag de kaarsen.

Zoals in je boek.

En Tom dan? - Die is teruggegaan.

Jack, ik ben geen schrijver...

maar ik weet wel welk einde ik wil.

Welk einde dan?

Het meisje zegt tegen de jongen dat ze van hem houdt.

Ze kussen elkaar maar even...

maar dat duurt een leven lang.

Jij moet gaan schrijven.

Ik heb de beste leermeester.

Wat denk je ervan? Kom je mee terug naar de chalet?

Ik ben nooit weggegaan.