Original subtitles

WAT VOORAFGING:

Vroeger bad ik de goden me te verlossen van m'n dominus.

Met u is m'n gebed verhoord. -En ingelost.

Blijf ver bij mij en soortgelijke mannen uit de buurt.

Spartacus laat de gevangenen vrij.

U hielp de moordenaar van uw man om uzelf te redden.

Ik zou het weer doen.

Je vader houdt van je, Tiberius.

Hij heeft me iets ontnomen, en daar wil ik iets voor terug.

M'n excuses. Je had een beter eind verdiend.

We zijn verraden.

We moeten de stad heroveren.

Jij vuile verrader. -Nee, ik ben een vuile Romein.

OORLOGSBUIT

Ik zei toch dat je moest vluchten?

Verdedig de poort.

Het zijn er te veel.

Terugtrekken.

Welkom in Sinuessa.

Waar kwamen zij nou vandaan? -De poort is gevallen.

We zijn verraden. -Verdomme.

Ik was zo dwaas om Heracleo te vertrouwen.

Lyciscus heeft ons verraden.

Het is zo'n klote-Romein. -Verdomme.

Daarom hielp hij de Ciliciërs. -Hebben zij ons ook bedrogen?

Waar is Nasir? -Met Lugo mee om alarm te slaan.

Ik ga hem zoeken.

Leid iedereen de noordpoort uit. Laat ze schuilen op de berg.

Wil je vluchten? -Ik wil leven.

We moeten ze hier bevechten.

Crassus is in het voordeel. We zijn met te weinig.

Voor iedereen weg is, heeft hij ze te pakken.

Ik leid ze af om tijd te winnen.

Hoe dan? -Ik heb geen flauw idee.

Nee, ik leid de Romeinen weg. -Het is geen verzoek.

Jij bent de leider, jij mag niet vallen. Ik ben niet belangrijk.

Voor mij wel.

Gannicus.

Ga nu. Ik zie jullie als het voorbij is.

We wachten zo lang mogelijk op je, broeder.

Jij idiote dwaas.

Ga niet dood. -Jij ook niet. Ga snel met ze mee.

Mijn dood is nog minder belangrijk dan de jouwe.

Blijf in de buurt. Ik wil niet dat dit onze laatste nacht is.

Ben je gek? Castus komt ons te hulp. -Hij helpt alleen Romeinen.

Wat? Toen ik uit m'n roes ontwaakte, waren m'n broeders weg.

Hij heeft er niets mee te maken, Agron.

Er komen er meer. We moeten gaan.

Grijp naar je wapen en ik maak je af. Naar de bergrug, snel.

Je hebt dus geen plan. -Weet jij iets beters?

Gannicus?

Bij de pik van Jupiter.

Wat doe je hier nog? -De Romeinen sneden me de pas af.

Ik wist niet wat ik moest doen. -Gannicus.

Niet huilen. Blijf bij me in de buurt en hou je stil, of we zijn er geweest.

In hun wanhoop branden ze de stad af.

Het pakhuis brandt. Drie centuriën zijn op weg...

Roep ze terug en voer m'n bevelen uit. -Imperator.

Spartacus wil ons in de as leggen en u roept uw mannen terug.

M'n plan is in werking, en ik laat me niet afleiden.

We trekken op naar de noordpoort.

Formeer. Marcheer.

Loop door, blijf niet staan. -Schiet op.

Lopen.

Donar.

Als ik toch moet sterven...

verheugt het me dit laatste moment met jou door te brengen.

Velen zijn gesneuveld vannacht.

Daar zul jij niet bij horen.

Doorlopen.

Spartacus.

Castus. Smerige verrader. -Hij wist van niets.

Zegt hij. -Er is geen tijd voor ruzie.

Boei hem en leid hem door de poort. Wie kan vechten, vormt de achterhoede.

Loop snel en keer niet om.

Terugtrekken. Zorg dat iedereen buiten is.

Val aan.

We moeten de poort achter ons sluiten.

Crixus. -Wegwezen.

De man die u zoekt. -Spartacus.

Grijp hem.

Zelfs de goden helpen die klootzak. -Dit is uitstel van executie.

Haal de stootram. Laat schildwachten de poort bewaken.

Volgen we niet? -Later.

Zoek opstandelingen die nog in leven zijn.

We zullen het ze ontnemen om de overwinning te vieren.

Rot op met je vogeltje, Romeinse hoer.

Zoek overal.

Geef de mannen rust en voedsel. Morgen gaan we de berg op.

En onze volgers en de vrijgelaten Romeinen? Brengen we ze de stad in?

Ik wil hier alleen soldaten. Wie het wachtwoord niet kent, moet dood.

Ik wil geen volle straten waar rebellen zich kunnen verbergen.

Een handjevol getrouwen mag erin.

Laat je mannen de mensen op deze lijst naar de villa brengen.

U bent weer de oude, Caesar. Wat een opluchting.

Ik prees net z'n talent om zich schuil te houden tussen de wilde honden.

Een dom idee, als Crassus het niet had bedacht.

Ik heb spijt van m'n ongeloof.

De senaat zal verheugd zijn dat Sinuessa is bevrijd.

Ga nog niet terug naar Rome. Dan vieren we het met 'n carneficina.

Executies? -In de avond.

U kunt in een van de fraaiste villa's rusten en baden tot het zover is.

Een onverwacht maar zeer gewaardeerd geschenk. Mijn dank.

Opgeprikt ettertje.

Dat gevoel deel ik. Maar de senaat luistert naar hem.

Ik wil dat hij tevreden is en onze overwinning in Rome rondbazuint.

Je hebt het over de overwinning, maar ik zie die niet.

Spartacus leeft nog, met vele hulptroepen op de bergrug.

Daarvandaan is geen uitweg mogelijk.

Dat zei de dwaas Glaber vast ook toen hij de rebel klemzette op de Vesuvius.

Denk je dat ik dwaas ben?

Je bedenkt listen die verstrengeld raken als een gordiaanse knoop.

Dank voor het compliment. Ban nu alle zorgen uit je gedachten.

De opstand is neergeslagen. Ik wil degene eren wiens werk dat is.

Stond het hoofd van de Thraciër maar op een spies om dat te aanschouwen.

Heb geduld. Dat heeft ons al tot hier gebracht.

Datzelfde geduld zal ook Spartacus fataal worden...

en allen die nog in zijn sporen volgen.

Er is hier niemand.

Ze vertrekken. -Niet allemaal.

Er komen er buiten nog duizenden bij.

Ze hadden het over de overwinning en dat velen van ons gesneuveld zijn.

Vervolgens vloekten ze omdat ze Spartacus nog niet hebben.

Het is erg lastig om hem te doden. Ik heb het zelf ooit geprobeerd.

De goden zijn hem goedgezind. Ze zegenen ons ook.

Ze pissen op ons, en jij ziet dat als verkoelende regen.

We leven nog. Omdat zij je hand nog steeds leiden.

En die zal ons uit de duisternis bevrijden. Dat geloof ik.

Geloofde ik dat ook maar. Je hebt dit vaker gedaan.

Mijn meester verwondde z'n slaven maar al te vaak. Ik verzorgde hen.

En wie verzorgde jou?

Diotimus was aardig voor me.

O ja?

Hij was als een broer voor me. -Mijn verontschuldigingen.

Je versloeg de man die hem vermoordde.

De man die mijn leven ook nam, stukje bij beetje, jarenlang.

Ik wou dat het iets had uitgemaakt. -Het maakt vreselijk veel uit.

Wacht. Maak haar handen los.

Ze is verdomme geen slavin.

Ik ken u. Ja toch?

U hebt slechts m'n vervormde spiegelbeeld gezien.

Ik ging verkleed als rebel. Met een baard op de kin en leugens op de tong.

U was erbij toen Crixus en de anderen m'n weerloze mensen afmaakte.

Dat betreur ik zeer, maar het was nu eenmaal nodig.

Ik mocht niet ontmaskerd worden voor ik de Ciliciërs had omgepraat.

In een oorlog doet men alles om te kunnen overleven.

Die last komt me niet onbekend voor.

Crassus wil u spreken.

U kunt eten en baden in rozenwater in de villa die ooit uw thuis was.

Kom mee.

Neem me niet kwalijk. Ik wilde je niet bang maken.

Ik ben gespannen door de recente gebeurtenissen.

Laat al je zorgen varen. De stad is ingenomen en ik ben ongedeerd.

Een grootse overwinning. -Die ik samen met jou wil vieren.

Mag ik hier bij jou blijven? -Zou je dat fijn vinden?

Onuitsprekelijk fijn.

Tranen hoeven niet op zo'n dag. -Het zijn vreugdetranen.

Omdat ik verlost ben van het kamp.

Verlost? Is het er zo onaangenaam geworden?

Onverdraaglijk zelfs.

Dat is mijn schuld.

Ik heb Kore zwaar belast met m'n verdriet om de dood van Sabinus.

En mijn aandeel daarin.

Een man doet wat hij moet doen als het lot daartoe beslist.

Dat geldt voor alle soldaten.

Kore heeft me meer getroost dan u ooit zult weten.

Maar mijn verdriet is erg diep in haar gedrongen.

Hopelijk ben je niet te breekbaar om daarmee te leven.

Ik ben geen soldaat in dit conflict. Maar ook ik zal doen wat ik moet doen.

Ik ben je oneindig dankbaar.

Laat wijn en eten klaarzetten. -Ja, dominus.

De oorlog heeft haar veranderd. -En daar staat ze niet alleen in.

Ik ben erdoor gehard. Ook door de lering die ik eruit heb getrokken.

Ik vreesde dat de decimatie te veel voor je zou zijn.

Maar je verrijst als de feniks, met een vastberaden gloed in je ogen.

Binnenkort zul je weer mijn rechterhand worden.

Binnenkort? Ik dacht dat u me weer in het legioen wilde opnemen.

Ik wil dat je de mannen een carneficina voorzet.

Zo'n gul gebaar doet je in achting stijgen bij het legioen.

Des te sneller zul je het bevel weer voeren.

Een voorrecht dus. Een kans om u en uw overwinning te eren.

Je begrijpt me verkeerd. We eren Caesar als de overwinnaar.

Wij kunnen niet met elkaar overweg. Ik kan me vast nuttiger...

Een schrander man verandert rivaal in medestander.

Caesar is befaamd, en zal ooit machtiger worden dan de zon zelf.

Sluit vrede met hem en warm je aan zijn licht.

Hij zal al het respect krijgen dat hij verdient.

Heel wat jongens trekken ten oorlog.

Maar uiteindelijk komen alleen de mannen boven.

Hartverwarmend om te zien dat jij er een wordt.

Ik ben wat u van me gemaakt hebt.

Er komen meer soldaten. Ze zoeken tussen de planken naar ongedierte.

Zullen ze ons niet vinden? -Zeker wel.

Kunnen we dan niets doen?

Jawel, één ding.

Bidden.

Als er iemand komt, maak dan een eind aan je leven.

Alles is beter dan wat zij je aan zouden doen.

Een opstandeling. Hier.

Ik heb hem.

Ik begin te geloven in je goden. Eens zien hoelang ze ons beschermen.

Falernische wijn. Die vond je lekker, hè?

Hij is voor je vader. -Dat geldt voor veel dingen.

De imperator heeft veel aan z'n hoofd. Nog meer zorgen brengen alleen pijn.

Tellen al die jaren dat ik voor je zorgde niet meer?

Ze hebben me veel troost gegeven.

Het zou me verdrieten als je weggestuurd of gestraft zou worden...

als hij hoort hoe je je gewillig aan me gaf om me te troosten.

Als jij je ooit verspreekt, zul je daarvoor alleen maar boeten...

door de hand van de imperator, of de mijne.

De volgende keer ben ik een stuk minder zachtaardig.

U ziet eruit als een droom. Al net zo mooi als m'n eigen vrouw.

Het lijkt een droom om zo in ere hersteld te worden.

Kom. Crassus verwacht u.

Ze is verzorgd zoals u bevolen had.

De vorige keer dat ik u zag, oogde u bezoedeld door de rampzalige oorlog.

Nu bent u weer mooi als Venus zelf. -Mijn dank voor alles.

Ik ga, als ik verder niets kan betekenen.

Rust uit voor het feest.

Je zult rijkelijk beloond worden voor je inspanningen.

Geeft u een feest? -Een carneficina.

Omdat we de rebel verslagen hebben. -Pardon, ik ben nog niet op krachten.

Ik rekende al niet op uw aanwezigheid.

Het is een opluchting om nog in leven te zijn, dankzij Spartacus toch?

Zoals ik al zei, praatte ik alleen met hem om m'n mensen te redden.

Ik neem het u ook niet kwalijk.

In Rome gonst het van de sterke verhalen over de Regenbrenger.

Ik hoop dat het ware verhaal naar buiten komt, over Spartacus de man.

Ik kende hem alleen als overweldiger.

Ik wil u niet in de val lokken.

Ik wil de waarheid over een waardige tegenstander die ik zal bevechten.

Spartacus lijkt...

niet op het beest dat je zou verwachten.

En in plaats van hoorns en scherpe klauwen?

Een gepijnigd hart dat de balans wil herstellen.

Ik weet hoezeer hij de dood van z'n vrouw wil wreken.

Hij wordt niet bezeten door moordlust. Misschien vroeger wel.

Maar nu vecht hij voor wat in zijn ogen rechtvaardig is.

Een zeer gevaarlijke doelstelling. -Hij zal niet stoppen.

Ik denk niet dat hij dat kan, al zou hij het willen.

Dan lijken we op elkaar.

We denken allebei dat wij de held zijn en de ander de schurk.

De geschiedenis zal leren wie zich vergist.

Tot die tijd moeten we onze rol spelen op het toneel van het lot.

Maar dat geldt voor ons allemaal.

De stad is weer van u.

Ik wil graag de afgesproken prijs voor mijn hulp daarbij.

Hebt u een overeenkomst met dit monster?

Een dure. Ik laat u genoeg geld brengen om Midas jaloers te maken.

Verdwijn uit mijn ogen. Anders beleeft u de ochtend in het hiernamaals.

Ik zal vannacht maar al te graag vertrekken.

Met alles wat me beloofd is.

Ik ben een Romeinse. -U hebt de vijand geholpen.

Om welke reden dan ook. -Dit kunt u niet doen.

Het is al gedaan.

Zeldzaam, een man die zich aan z'n woord houdt.

Als u langer blijft dan afgesproken, zult u de nadelen ondervinden.

Mogen de goden u alles schenken wat u verdient.

Zoals ze Heracleo beloond hebben.

Kom, liefste.

Ik wil je zo veel wonderen laten zien die niet van deze wereld zijn.

Wilde je me spreken?

Tiberius. Wat heerlijk om te zien dat je weer op de been bent.

Kom, drink wijn. -Ik heb niet veel tijd.

Ik bereid de festiviteiten ter ere van jou voor.

Mijn dank voor je inspanningen.

Heb je nog speciale wensen?

Wijn met honing? Gebraden zwijn? Aan Poseidon ontroofde oesters?

Ik wil je alleen eren met een geschenk, zoals jij mij eer bewijst.

Dit is Canthara. Ten oosten van de Nijl geboren, maar dat merk je niet.

Volgers mogen de stad niet in.

Dit is een geschenk van je vader dat ik wil delen.

Heeft hij je dit opgedragen? Moet ik jou op deze manier eer bewijzen?

Ga terug naar een williger lichaam.

De jongen wedijvert liever dan hij neukt.

Ik hecht meer aan de waarheid.

De imperator wil ons samenbrengen, maar ik voel een grote afstand.

Die van een sterveling tot een god.

Een moest een groepje opstandelingen verslaan met de hulp van een centurie.

Hij raakte z'n zwaard kwijt en vluchtte.

De ander daarentegen liep het hol van de leeuw binnen, ongewapend.

Hij bracht een hele stad ten val met alleen vernuft en een zilveren tong.

Wie van die twee ben jij ook weer?

Op een dag zal ik m'n titel terugkrijgen en jou vertrappen.

Ik heb je al te lang opgehouden van je belangrijke taak.

Een taak waarmee je misschien een beetje respect wint...

bij ons, echte soldaten.

O ja, Tiberius?

Oesters.

De straten zijn te druk. En via de daken komen we nooit bij de stadsmuur.

Gannicus.

Halt. -Maak plaats.

De verrader leeft nog.

Ik geniet bescherming van de imperator.

Je schip ligt aan de andere kant.

Ik wil m'n kostbare buit m'n liefde betuigen voor ik de ruwe zee kies.

Laat ze doorlopen.

Je beziet me als een monster. Maar ben ik geen aantrekkelijker lot?

Wat voor leven zou je bij de Romeinen hebben nu je man in 't hiernamaals is?

Je bent een vrouw. Voor hen ben je niets meer dan een slaaf.

Ik heb veel nobeler plannen met je.

Ik zou je nooit verhandelen zoals Crassus deed.

Ik zou je ook niet opsluiten en aan iedereen doorgeven.

Dat zouden m'n mannen wel willen.

Je zult bij mij zijn, een koningin van de zee.

M'n grootste schat.

En iedereen die ons pad kruist, zal weten dat je van mij bent.

Niet doen.

M'n excuses voor de pijn die ik je toebreng, liefste.

Het ergste is nu voorbij.

Dat denk ik niet.

Bemoedigend om te zien dat je nog leeft, vriend.

Dat geldt niet voor m'n broeders.

Ik heb uit noodzaak en met tegenzin gehandeld.

Ik mocht koning Spartacus en z'n mannen graag. De meesten dan.

Maar ik kon kiezen tussen een rijk leven en een genadeloze dood.

Voor een man zoals ik is dat eigenlijk geen keus.

Ik weet hoe men over ons denkt. We zijn maar stront etende Ciliciërs.

Geen partij voor een god uit de arena.

Misschien is dat waar, vriend.

Misschien snij ik de keel van je vrouw door voor ik sterf.

Daar moet je toch begrip voor kunnen opbrengen in deze situatie.

Ze is mijn vrouw niet.

Sibylla. -Dus je geeft toch om haar.

Jammer dat je haar nu vermoord hebt.

Ben je gewond?

We moeten snel zijn, voor iemand ons ontdekt.

En Laeta? -Wat is daarmee?

We kunnen haar niet achterlaten. -Ze is een Romeinse.

Ze wil niet met ons gezien worden. -Ik ben slechts een slaaf.

Net zoals jij vroeger.

Je kunt je mannen geweldig motiveren, Crassus. Zoals het een leider past.

Laat de senaat dat maar niet horen.

Anders trekken ze u straks ook uiteen.

Welnee. De senaat zal uw overwinning op Spartacus met dank begroeten...

evenals het feit dat u Sinuessa teruggeeft aan de burgers.

We beginnen nog maar net.

Dat moet ik even rechtzetten.

Alle burgers van de stad zijn door de opstandelingen vermoord.

Niet allemaal. -Dat scheelt heel weinig.

En de vrouw van de aedilis dan? -Die is voorgoed vertrokken.

Eis je de hele stad voor jezelf op?

Een wijs man vecht niet alleen voor roem.

De senaat zal niet blij zijn met uw hebzucht.

Hebzucht is een woord dat jaloerse mannen gebruiken.

We zullen ze ervan overtuigen dat ze ons deze oorlogsbuit moeten gunnen.

Ons?

Ik zou m'n geluk natuurlijk delen.

De villa waar u nu woont misschien. En een deel van de belastingen.

Als de senaat ervan overtuigd wordt dat onze eis terecht is.

We hebben het onmogelijke gedaan. Daar moeten we voor beloond worden.

Laten we 'n laatste bloedoffer brengen ter ere van Gaius Julius Caesar.

Stelletje Romeinse lafaards.

Het loopt jullie dun langs de benen bij de gedachte aan een tweegevecht.

En wat zou je doen als je die mogelijkheid wel had, barbaar?

Dit spektakel waardeer ik zeer, maar de val van Spartacus nog meer.

De carneficina loopt ten einde. Datzelfde geldt voor Spartacus.

Imperator, geëerde gasten.

We zijn hier ter ere van een man die hoger geacht wordt dan wie ook.

Een man die zoveel geluk heeft, dat hij gezegend moet zijn door de goden.

In de traditie van de carneficina...

symboliseert de laatste moord het toppunt van de overwinning.

Gunnen wij Caesar het voorrecht van het toebrengen van die slag?

Met een stalen zwaard...

in een oorlog die hij begon met slechts z'n zilveren tong?

Je kiest je woorden zorgvuldig. -Zoals past bij deze positie.

Deze man zal niet ter ere van Caesar sterven.

En ook niet ter ere van het machtige huis Crassus.

Hij zal sterven ter meerdere eer en glorie van Rome.

Dood hem.

Het is de wil van de goden dat dit beest uit z'n ketenen bevrijd is.

Zo kan ik bewijzen dat ik 't eerbetoon van onze imperator waard ben.

En van z'n jongen.

Laat maar eens zien wat die opstand van jou werkelijk waard is.

Ze feesten. -Jullie mannen worden geëxecuteerd.

Ooit zal ik ze wreken.

Blijf in de steegjes en volg mij, dan komt dat misschien nog uit.

Als deze man de opstand belichaamt, vieren we voortijdig feest.

Laat de dood van deze man een voorbode zijn...

van het lot dat we Spartacus zelf zullen bezorgen.

Goed gevochten, broeder.

Krijg de pest, Romeinse eikel.

Zie.

Hun beste krijgers benemen zichzelf het leven uit angst voor Caesar.

We halen het nooit. -Kun je paardrijden?

Ik weet hoe het moet. -Blijf in de buurt.

We komen je niet halen.

Jij daar.

Heracleo mocht toch maar één vrouw meenemen?

Hoe komt hij aan deze?

Weg hier.

Sla alarm, stelletje sukkels.

Gaan we hem niet achterna? Moet ik dan alle opstandelingen zelf doden?

Het duister werkt in ons nadeel.

Morgenochtend is hij herenigd met Spartacus, die jij liet ontsnappen.

Ik geef ze alleen valse hoop. Bij zonsopgang vertrekt m'n leger.

Aangespoord door zowel angst voor decimatie als de hoop op roem.

Spartacus is niet gek.

Je denkt toch niet dat hij wacht tot jij z'n eind komt verkondigen?

Dat denk ik juist wel.

We kunnen hier niet blijven. -Hoop je soms dat we vleugels krijgen?

We moeten omkeren en Sinuessa heroveren.

De stad is verloren. -En wij ook, als we niets doen.

Bij alle goden.

En ik dacht dat ik niet dood te krijgen was.

Spartacus.

Je brengt een gevangene mee.

Laeta is nu net zozeer slachtoffer van de republiek als jij en ik.

Ze maakt een kans, als ze verpleegd wordt.

Regel dat. Lugo.

Het is een wonder dat we nog leven.

De goden moeten onze gebeden verhoord hebben.

Anders waren we een zekere dood gestorven.

Die hebben ze alleen uitgesteld, vrees ik.

Hoe kan dat?

Niets is onmogelijk voor de rijkste man van de republiek.

Crassus.

Hij wilde ons vanaf het begin hier in de val lokken.

Hij zal vanuit de stad optrekken met z'n leger.

En als hij komt, volgt de dood in z'n voetsporen.