Original subtitles

WAT VOORAFGING:

Weet Caesar ervan? -Hij is onder de rebellen.

De grootste roem is de dood van je vijand.

Val aan.

Ze negeerden mijn bevel en vluchtten.

Hoe zal ik ze straffen? -Decimeer ze.

50 man, 50 stenen.

Vijf ervan zijn gekleurd met een doodsbelofte.

Doe ook dat laatste wat ik van u vraag.

Dan zal ik uw schip volladen met alle schatten van de stad.

Akkoord.

Crixus en de anderen zijn gek. Ze vermoorden de Romeinen.

Bewaak de Ciliciërs. Of ben je soms liever bij hen?

Kom bij zinnen. -Jij bent zelf buiten zinnen.

Ik vertrouw het pad dat hij kiest niet.

Dan wordt het tijd om ons eigen pad te kiezen.

BLOEDBROEDERS

Laat ze wassen en pekelen, om rotting te voorkomen.

Wellicht hebben ze nog nut.

Agron. Heb je een moment? -Nee, en dat wil ik ook niet.

Misschien is Castus minder drukbezet.

Hoe hij naar je kijkt, staat me niet aan.

Ik ken die blik van toen we nog slaven waren onder Batiatus.

Ik vrees dat oude tijden zullen herleven.

Velen geloven dat Crixus gelijk heeft met het doden van de gevangenen.

En wat is jouw standpunt daarover?

Ik steun jou. Zoals ik altijd zal blijven doen in de strijd.

Keer terug naar de villa. Bescherm Laeta zolang ik weg ben.

Zou je de stad wel verlaten nu er zoveel onrust is?

Moet je niet praten om die etterende wond te genezen?

Ik ben uitgepraat.

Je zou onze taal moeten leren. Dan weet je hoe ze je vervloekt.

Neuk je moeder, jij opgeblazen piemeleter.

Ik verkies de zalige onwetendheid. -Net als alle mannen.

We gaan naar Sicilië om bloed te vergieten. Drink niet zo veel.

Ik verleen alleen steun aan broeder Lugo.

Ik vrees het water en de monsters die er wonen.

Alles is klaar voor uw vertrek, koning Spartacus. Zoals afgesproken.

Er komt nog veel meer hiervan.

Meer dan genoeg voor wijn en zachte lippen rond je pik.

Zo vergeet je de Syrische jongen wel.

Vaart u niet uit met ons? -Heracleo heeft dringender zaken.

Ik betaal voor uw diensten. -U betaalt voor m'n boot.

Wie staat er dan aan het roer? -Daar betaal ik Tryphon voor.

Veel geluk, koning Spartacus. Ik zal de beker op u heffen.

Deze nacht mag nooit vergeten worden.

Begin.

Willen jullie nu vechten?

Waar was jullie vechtlust toen jullie tegenover Spartacus stonden?

We zijn weggezakt in pis en stront vanwege jullie.

Omdat jullie vluchtten, als bange kinderen voor onze vijand.

Het is wreed dat jullie nog ademhalen...

terwijl de man die aan m'n zij stond, moest sterven vanwege jullie lafheid.

Onze voorraad mag niet te veel slinken.

Laat meer graan uit Sicilië halen. -Imperator.

Senator Metellus. Excuses voor de sobere ontvangst.

Ik wist niet dat u zo ver van de gemakken van Rome was afgereisd.

Ik heb geen behoefte aan formaliteit. Ik wil slechts antwoord op één vraag.

Waarom heeft de senaat u een leger gegeven als u Sinuessa niet aanvalt?

De senaat heeft me geen leger gegeven, maar slechts het bevel.

Elk paard, elk zwaard en elke soldaat is gekocht met mijn eigen geld.

Marcus Crassus bepaalt hoe het leger wordt ingezet.

Bepaalde u ook dat het zich terugtrok in de confrontatie met Spartacus?

U moest de door hem geslagen wonden balsemen, niet ze nog verergeren.

Een dwaze schermutseling. De plichtsverzakers zijn gestraft.

Ook dat wekt woede.

Hebt u het verderfelijke decimeren van stal gehaald?

Het was een nuttig lesje in trouw.

Als m'n leger nog eens tegenover Spartacus staat, sneuvelt de rebel.

Dat zal het volk toejuichen, net als Pompeius' overwinning in Hispania.

Hij heeft Sertorius dus verslagen? -Hij keert terug met z'n legioenen.

Dat is een troost, mocht Spartacus ons dan nog tot last zijn.

Spartacus is allang vergeten voor die jonge slager terugkeert.

U stoot ferme taal uit. Maar hier zit u dan, volkomen doelloos.

Wat wilt u dat ik doe? Me in blinde woede tegen de stadsmuren gooien?

Ik wil dat u hier een eind aan maakt, imperator.

Dat is al in gang gezet.

Caesar is in Sinuessa. Hij houdt zich schuil onder de rebellen.

Legt u ons lot in handen van dat arrogante snotjoch?

Met brute kracht verslaan we Spartacus niet. Zo zou Pompeius 't proberen.

Hij is intelligent en moet intelligent verslagen worden.

Dat klinkt alsof u hem bewondert.

Hij is van eenvoudige komaf, maar nu jaagt hij zelfs de senaat schrik aan.

Dat vind ik bewonderenswaardig.

De senaat is niet bang. Hooguit woedend, omdat u niets doet.

Ik wacht slechts op een goed moment.

Maar als een kleine eenheid boven Sinuessa de troepen angst aanjaagt...

Hoeveel man? -Met hoeveel bent u gekomen?

Moeten mijn mannen doen wat u niet durft?

U zou delen in de overwinning. Als u dat niet aanstaat, ga dan naar huis.

En laat de oorlog over aan degenen die hem moeten voeren.

Krijg ik een zwaard? -Je toont je betrouwbaar, Lyciscus.

Ik zie je graag gewapend, mocht men nog een aanslag op me plegen.

Mijn dank. Ik kijk ernaar uit het goed te gebruiken.

Ik ook. Dat verlangen delen we alvast.

Binnenkort gooien we de poorten open.

Dan rijgen we de Romeinen aan onze fiere lansen.

En Spartacus dan? Moet hij niet eerst terug zijn van zee?

Is Spartacus niet meer hier?

Ik zag hem uitvaren met Gannicus en de Ciliciërs.

Wist u dat niet? -Nee.

Hij beschermt de Romeinen en vaart met Heracleo, zonder iets te zeggen.

Heracleo is niet mee uitgevaren. -Is hij nog in Sinuessa?

Met Castus. Zij drinken liever, en geven zich over aan genot.

Streelde Agron de pik van Spartacus toen het schip vertrok?

Hem zag ik niet.

Ga op zoek naar Heracleo en vraag hem wat hij hiervan weet.

Wij gaan wel met Agron praten.

De kloof wordt alleen maar breder.

Mijn dank voor het eten en de bescherming die u mijn mensen biedt.

Ik doe wat me is opgedragen. -Toch is het aardig. Dat waardeer ik.

Nee maar, ze waardeert ons.

U en uw mensen zouden ons zo het hiernamaals in sturen.

En andersom ook.

Als Spartacus niet zo genadig was.

Uit de weg, of er zal bloed vloeien.

Ga weg. Jullie mogen deze mensen niets aandoen.

We malen niet om je Romeinse huisdieren.

Waarom is Spartacus de stad uit? -Hoe weet je dat?

Geef antwoord. -Vraag dat aan hem als hij terug is.

Ik dacht dat Spartacus boven al die laffe geheimzinnigheid verheven was.

Zelf wilde je stiekem Romeinen afmaken.

Zij zijn de vijand. Geen haar beter dan de meesters waar we onder leden.

Of degenen die je broeder hebben vermoord.

Ooit volgde je je eigen hart als het om bloed ging.

Wat zegt het je nu?

Dat we veranderd zijn.

Dat geldt niet voor ons allemaal.

Laat Spartacus weten dat ik hem wil spreken als hij terug is.

Ik ben getuige geweest van veel wilde plannen.

Nooit gedacht dat ze ons naar zee zouden leiden.

De laatste keer op zee was ik nog geketend.

Naar Romeinse grond gebracht. M'n vrouw afgepakt.

Dat zal ze eeuwig berouwen. -Daar twijfel ik niet aan.

Over je huidige intenties heb ik meer twijfels.

Crixus veroorzaakt chaos in de stad, buiten vormt Crassus een bedreiging.

En juist nu wil jij tarwe uit Sicilië halen.

Heracleo vertelde over enorme scheepsladingen voor Marcus Crassus.

Ik zou de man zelf treffen, niet z'n beurs.

Het voedsel is voor z'n leger. Als wij dat stelen, verzwakken we hen.

Dan moet Crassus z'n koers verleggen. -Goed gesproken.

Dat had je zelf kunnen bedenken als je niet altijd beneveld was.

Een man moet zich toch wapenen tegen de dagelijkse ellende.

Ik heb een hogere dunk van je.

Net als de meesten van mijn getrouwen. Mocht ik sneuvelen.

Je weet hoe ik over dat onderwerp denk. Ik ben geen leider.

Je deed het beter dan Crixus bij dat vreselijke bloedbad.

Als Naevia me niet had neergeslagen, had ik vast hetzelfde gedaan.

Nee, dat had je niet gedaan.

We naderen land. En het bloed van die verdomde Romeinen.

Misschien vind je ooit een passender reden om die mantel te dragen.

Misschien sneuvel ik vannacht. Huil dan mee met de andere vrouwen.

Blijf in formatie.

Wou je ons verlaten? Dan helpt Sanus je wel op weg.

Crassus zorgt goed voor ons.

Niemand ontsnapt. Allemaal dood.

Eens zien wat hij nog meer voor ons heeft.

In z'n ogen zie ik de jongen die ik kende niet meer.

Ik zie koude afstandelijkheid in z'n blik.

Je moet met hem praten en hem weer aan jouw kant krijgen.

Ik wil niets liever.

Maar hij moet z'n eigen weg vinden. Anders is hij voorgoed verloren.

Natuurlijk. Ik zeg wat ik voel en denk niet na.

Het is zwaar een naaste zo stuurloos te zien.

Ik kan hem geen lichtpunt bieden.

Maar jij kunt net zo helder aan de hemel verschijnen als de Poolster.

Die betrouwbare leidraad.

Ik wil alles doen om de pijn van de zoon en de nobele vader te verzachten.

Als ik jou in m'n armen hou, vallen alle wereldse zorgen weg.

En je zult me daar altijd vinden, tot de goden uit de hemel vallen.

Eindelijk vallen de dobbelstenen goed voor mij.

Dat wat je van mij gestolen hebt, krijg ik nu terug.

En dat wat ik nu drink, komt straks door m'n pik weer naar buiten.

De nacht is jong, de hoeren ook.

Blijf hier, tot ze allebei op leeftijd zijn.

Nog een spelletje dan.

Ik haal de winst makkelijk binnen, maar neem er moeilijk afscheid van.

Werd iedereen maar zo rijk van Spartacus.

Ik ben bang dat bloed binnenkort het geliefde geld vervangt.

Als het nieuws van de dol geworden koning op Sicilië bekend wordt.

Zoiets veroorzaakt veel onrust.

Vooral nu Spartacus kapitein is op jouw schip.

Hij dwingt jou aan land en vaart zelf een onzekere toekomst tegemoet.

Daar had ik zelf toe besloten. De situatie leek rustig genoeg.

Om het kamp van de rijkste man in de hele Republiek aan te vallen...

is vragen om rampen en ineenstorting.

Valt Spartacus Crassus aan op Sicilië?

Tijd om hoofd en pik leeg te maken, voordat ik me nog verder verspreek.

Dit wil Crixus vast graag weten.

Wacht. Eens zien wat er nog meer uit Cilicisch water valt te vissen.

Ik dacht precies hetzelfde.

Je moet iets eten.

Het staat hem niet aan dat we nog leven.

Z'n ongenoegen betreft u niet.

Wacht, Agron. -Ik wacht Spartacus op in de haven.

Ik moet met je spreken. -Ik praat niet met jou.

Ontlopen de mannen ten oosten van de Rijn altijd het gevecht?

Nee. Maar ik hoor dat een Syriër leugens uitbraakt alsof het niets is.

Ik lieg niet.

Jij was bij Castus. Ik had je bevolen om hem te mijden.

Bevolen? Ik kan me die halsband nauwelijks nog heugen.

Ik doe hem niet weer om voor jou. -Maak me niet kwaad.

Omgekeerd zou je ook razend zijn.

Ik liep Castus tegen het lijf tijdens de slachtpartij van Crixus.

We renden naar jou en Spartacus zonder een woord te kunnen zeggen.

En ik moet geloven dat uitgerekend hij toevallig aan je verschijnt?

Ik zou jou omgekeerd ook geloven. Over alles.

Agron. We hebben een verdomd groot probleem.

Hoeveel man op de heuveltop?

Ik tel er 30. -Misschien meer in de ochtendmist.

Verkenners. Het zijn er te weinig om op te trekken.

Het zullen er gauw meer worden. Hun legioenen zullen ons verpletteren.

Dan moeten wij laten zien hoe dwaas zo'n poging zou zijn.

Verzamel je wapens, dan openen we de poort.

Spartacus keurt zo'n dwaze aanval af. -Terwijl hij zelf op Sicilië vecht?

Hij trekt op tegen Crassus. Moeten wij hier dan zitten afwachten?

Laten we Crassus bewijzen...

dat al het geld in de wereld z'n dood niet kan voorkomen.

Jij bent niet de leider van deze mensen.

Misschien wordt het daar dan tijd voor.

Crixus.

Wat doen deze mensen hier? -We willen de Romeinen aanvallen.

Hij wil dat de poort geopend wordt.

Dat wil ik ook.

Eindelijk ziet hij het licht. -Je begrijpt me verkeerd.

Ik geef geen bevel om de mannen van Crassus aan te vallen.

Ik wil het handjevol Romeinse gasten dat nog leeft, vrijlaten.

Vrijlaten?

Je laat ze vrij. -Je bent je verstand kwijt.

Jij bent je stem kwijt in alle belangrijke beslissingen.

Wie probeert de poort te openen voor ik dat beveel...

zal merken dat die voorgoed achter hem sluit.

Zo lang geleden dat we nog in de warmte van je vaders villa verkeerden.

Voor sommigen was die plek net zo koud.

Hoelang heb je niet gegeten?

Daar hou ik me niet mee bezig. -Maar ik juist wel.

Kom mee naar m'n tent en keer deze onverbiddelijke grond de rug toe.

Ik blijf bij m'n mannen, zoals de imperator zou willen.

Je vader geeft meer om je dan je denkt.

Hij reikt je de hand via de mijne.

Kom je hier op zijn bevel? -Hij kiest ervoor een gebaar te maken.

En jij moet kiezen hoe je dat ontvangt.

Vinden je mannen het ineens goed als we gaan?

Het zijn mijn mannen niet meer. En redelijk zijn ze ook niet meer.

Ik leid je de stad uit, ver weg van hun woede.

Had dat gedaan vóór die gruwelen. -Die hebben ons beiden beschadigd.

Vergelijk je schram niet met een afgehouwen lichaamsdeel.

Jij moet uit m'n ogen verdwijnen, net als degenen die mij niet gehoorzamen.

Verjaag je Crixus uit Sinuessa? -Dat zou niets uithalen.

Ik ga naar Sicilië met degenen die mij trouw blijven.

De machtige Spartacus laat z'n idealen vallen.

Ik kies een andere weg.

Net zo bloederig als de andere die je bewandeld hebt.

Dat is de schuld van Rome.

Wees blij dat ik dit land verlaat, en bid maar dat ik nooit terugkom.

Jou krijgen we ooit nog wel.

Je bent gezegend omdat Spartacus een dwaas is.

Ga opzij.

Je brengt ons in gevaar. -Ik laat ons winnen.

Door de vijand vrij te laten? -Crassus is onze ware vijand.

Je geeft hem een wapen. Laeta is te lang bij ons geweest.

Wie weet wat ze gezien heeft.

Onmin tussen twee broeders. Die kloof moeten we overbruggen.

Jij vergroot 'm met je Siciliaanse plan.

Dat zal Crassus ook geloven als Laeta hem dat vertelt.

Heb je haar vrijgelaten zodat hij je plan te horen krijgt?

Als hij dat wil dwarsbomen, maken wij een eind aan de man en z'n legioenen.

Heracleo vaart onze mannen naar Sicilië.

Sanus houdt de Ciliciërs aan hun belofte.

Moet ik in de stad blijven? -Met je getrouwen. Denkt Crassus.

We zetten de gepekelde lijken op de muur. Dan lijkt het of er iemand is.

Leid je troepen de bergkam over. Wij vallen Crassus' graanvoorraad aan.

Hij zal mannen sturen om die te beschermen.

Z'n legioenen worden verdeeld. -Dan val jij de achterblijvers aan.

Ik heb te weinig mannen om te winnen. -Maar ik laat je niet alleen vechten.

Wij varen achter Crassus' troepen aan.

En vanaf zee zullen we onze broeders bijstaan.

Dan vallen we z'n verzwakte leger van twee kanten aan.

Jij wist hier al van. -Alleen Agron wist het.

Gannicus heb ik het op de terugweg verteld.

Laeta en haar mensen mochten er niet achterkomen.

Rotzakken. -Je doet al een tijd onaangenaam.

Geen wonder dat je van niets wist. -Zet je eroverheen.

Anders loopt het slecht met je af.

De bergkam is zo laat in het jaar ontoegankelijk.

Dat zullen de Romeinen ook denken. Tot jij hun ongelijk bewijst.

Dat lesje wil ik ze graag leren.

Zet de mannen aan land en keer snel terug voor de rest.

Ik zal proberen niet al te veel Romeinen af te maken tot u er bent.

Genoeg vrouwen en drank gehad? -Ik kan de zee niet lang missen.

Mocht Castus nog uit z'n roes ontwaken, dan komen we hem halen.

Mijn dank voor alles wat u doet. -Onzin, ik doe het alleen voor geld.

Dat krijgt u zodra we terugkeren.

Dat zal een roemvolle dag zijn. Tot dan, koning Spartacus.

Wat een krankzinnig plan.

Daar hou ik het meeste van.

Denkt u dat het nieuws uit het noorden klopt?

Dan wachten we op 'n goddelijk moment.

Als u 'n teken van de goden nodig hebt om in actie te komen: hier is het.

Spartacus heeft wat gevangenen vrijgelaten.

Deze heeft iets zeer interessants te melden.

Verbreek de stilte. Laat een wijzer man je nieuws op waarde schatten.

Spartacus trekt op naar Sicilië.

En de rest? -Is verdeeld, maar nog in de stad.

Dit is onze kans. Sinuessa's verdediging is zwak.

Daar lijkt het op, ja.

Uw stad zien vallen, moet een lijdensweg zijn geweest.

Onbeschrijfelijk.

En toch hebt u het overleefd. Wat een geluk.

Omdat ik de vrouw van de aedilis was.

Bent u de vrouw van Ennius? Antwoord.

Toen hij nog onder de levenden was, ja.

Spartacus wist dit en dwong me hem te helpen met de Ciliciërs.

Hielp u de moordenaar van uw man om uzelf te redden?

Om zo veel mogelijk van m'n mensen te redden.

En dat zou ik weer doen als het nodig was.

Imperator.

Deze vrouw geeft u belangrijke informatie. Waarom doet u niets?

Ik wachtte op een kans die zich nu voordoet.

Dank voor uw moed. Ik spreek u weer als ik uw stad heb heroverd.

Laat de troepen zich klaarmaken voor vertrek.

Je hebt wijn. -Falernische. Van je vader gekregen.

Kom, dan delen we een beker.

De legioenen moeten zich formeren. -Hopelijk is dat een goed teken.

Dat de oorlog snel voorbij is en we naar huis kunnen.

Om onthaald te worden met roem en lauwerkransen...

voor de imperator en de mannen die nog onder hem dienen.

Om dat zonder z'n beminde zoon te doen, valt hem zwaar.

Ik heb het niet over mijzelf...

maar over degenen die het leven lieten op onmatig bevel.

Dat werd niet luchthartig gegeven.

En ook niet zonder spijt.

Had ik deze steen maar getrokken. Was ik maar gestorven, niet Sabinus.

Dat meen je niet.

Zou de wereld niet blijven draaien als ik er niet meer was?

Zou de imperator er niet gewoon op uit blijven trekken...

maar dan zonder continu teleurgesteld te worden?

Je vader houdt van je, Tiberius.

Kennelijk houdt hij meer van jou.

Dat is absoluut niet waar.

Alles zal goed komen, kleine meester.

Alles zal goed komen.

Mijn verontschuldiging. Je begrijpt me verkeerd.

Nee. Jij begrijpt mij verkeerd.

Hij heeft me iets ontnomen. En ik wil daar iets voor terug.

Hou op, Tiberius.

Je vergeet je plaats.

Hoe mooi je uitrusting ook, hoe groot ook je waarde, je blijft een slavin.

Je moet verdomme doen wat ik zeg.

Niet doen, Tiberius.

Haal de amfora's met pek. Crixus heeft ze nodig op de bergtop.

Vertiscus, Correus, kom mee.

Doorlopen. Niet langzamer lopen.

Doorlopen.

Litaviccus. Zorg dat ze veilig in het kamp belandt.

Alles wat we konden pakken. Niets meer in de stad.

Hopelijk hebben we genoeg. -Als we maar genoeg wijn hebben.

We sluiten de rijen om opnieuw te beginnen.

Dat wil ik ook graag voor ons. -O ja?

Je vriend, de smid.

Hij dwong me er weliswaar toe, maar ik weet nu dat hij beter had verdiend.

Werd je ook gedwongen mij aan te vallen?

Had jij niet hetzelfde gedaan om een geliefde te beschermen?

Je bent een echte krijger, Naevia.

Als je me ooit nog eens aanvalt, zal ik je ook zo behandelen.

Blijf lopen. Vooruit.

Je loopt verkeerd. We gaan met Crixus naar de bergkam.

Ik zou me op betere kansen richten.

Dat zou ik ook graag doen.

Maar Crixus is gezwicht, en wij stervelingen hebben geen keus.

We zullen van kou sterven terwijl Spartacus naar 't warme Sicilië reist.

En jij mag niet mee omdat je al die Romeinen van hem hebt afgeslacht.

De teerling is geworpen. We moeten het spel uitspelen.

Tot het bittere einde.

Je zult wel gelijk hebben.

Kom, dan voegen we ons bij Crixus.

Ben je je verstand verloren, Lyciscus?

Het is altijd van mij geweest.

Het verstand van Gaius Julius Caesar.

Ben je een Romein?

En jij bent ten dode opgeschreven. -Wacht.

Spaar me, en ik zal je helpen.

Keer jij je tegen je eigen volk? -Dit is mijn volk niet.

Ik kom uit een streek ten oosten van de Rijn.

Ik wil blijven leven om er ooit terug te keren.

Ik kan je tot bij Spartacus brengen.

En samen...

kunnen we die dwaas stoppen.

Ik waardeer het aanbod zeer.

Maar ik heb al iets anders geregeld.

Doe wat je moet doen. Maak de straten vrij. Vooruit.

Kijk waar Agron en Donar blijven. Ik wil weg uit deze rotstad.

Anders ik wel.

Gannicus. -Jij zou toch naar de bergkam gaan?

Ik wilde je eerst nog spreken. -Doe dat toch niet.

Voor jij kwam, bad ik tot de goden om me te bevrijden van m'n meester.

Jij liet m'n gebeden uitkomen. -Ik heb deze onzin vaker gehoord.

Je hoeft het niet te geloven. Maar aanvaard dat dit is wat ik voel.

Ik aanvaard het. En nu wegwezen.

Mogen de goden je behoeden.

En jou ook, als ik dat niet kan doen.

Reef het zeil. Ga voor anker.

Het duurt lang voor ze terug zijn. -Ciliciërs zijn niet snel.

En ook niet beleefd, of schoon.

M'n verontschuldigingen. Het lot bezorgt ons helaas veel oponthoud.

Waar is Sanus? -Niet langer op deze wereld.

Gedood door de Romeinen? -Ja.

En door meer geld dan zelfs een koning kon bieden.

Het spijt me, broeder. Dit einde had ik je graag bespaard.

Geef het door aan de anderen.

Volg mij. We moeten de poort openen en de stad heroveren.

Breng de laatste pekvaten naar Crixus. Ik zie je in de haven.

Romeinen.

Jij vuile verrader.

Nee, ik ben een vuile Romein.

Spartacus.

Open de poort.

Donar, het touw.

Crixus.

Klotepiraten.

Je kwam me op een zeer gelukkig moment te hulp.

Dat heb jij ook zo vaak bij mij gedaan.

Spartacus.

Dat zijn Romeinse schepen.

Wijk uit naar de bergkam.

Schiet op, wijk uit.

Wat je plan ook was, het sterft met jou, Romein.

Ik zou maar vluchten.