Original subtitles

WAT VOORAFGING:

Hij wilde alleen voedsel pakken, kreng.

Attius steunt ons. -Het is 'n Romein.

En nu heb ik een scherp mes nodig. -Voor welk doel?

Arabieren en Ciliciërs. -Piraten?

Ik had 'n regeling met de aedilis.

Ik ga niet smeken om m'n leven. -Teken dit en je bent vrij.

Jullie man begon te vechten. Ga weg. -Nee.

Zeg waar ze zijn. -Wie bedoelt u?

Laat ze aanvallen. -Dat mag niet van uw vader.

M'n vader wil dat de wolf wordt gedood.

Ten aanval.

Houd stand, verdomme. -Terugtrekken.

DECIMATIE

De Ciliciërs en hun graan zijn niet onze grootste zorg.

Hoop op de toekomst vult geen magen.

Ik wil magen vullen met dode Romeinen. Crassus gaat ons zeker aanvallen.

We moeten voorbereid zijn. -Dat zijn we.

Ik zorg dat we niet te zwak zijn om te vechten.

Heracleo, hoe staan de zaken?

Als u dorst hebt, treft u het erg.

Geen graan?

Een paar amfora's, op de Romeinen veroverd.

De kapitein had helaas meer drank dan graan aan boord.

Wijn kan m'n mensen niet voeden. -Ze hebben hun oogsten opgeslagen.

De kou zit in de lucht. Het wordt moeilijk om het te veroveren.

En de prijs gaat omhoog?

Stoppen. Gebruik je verstand.

Geef ze een handje en ontruim de haven.

Spartacus, er staan nog meer slaven voor de poort.

Geef je die ook een handje graan?

Waar is m'n zuster? Ze is al spoorloos sinds de stad viel.

Verspil geen eten aan Romeinen. -Je kent mijn besluit.

Crixus heeft gelijk.

Ik heb Laeta m'n woord gegeven. Daarmee uit.

Lever je wapens in, voordat je de stad binnengaat.

Heb je een wapen? -Alleen dit.

Doorlopen.

Als ik bedenk dat ik daar ook stond...

Laat je brandmerk zien.

Bewijs dat je slaaf bent en niet met de republiek heult.

Je brandmerk.

De gevaarlijkste wapens worden ontbloot.

U mag me best beter inspecteren.

Wees maar niet bang. Dit heb je niet nodig.

Spartacus wil niet dat z'n mensen geld bezitten.

Zij weet iets over Crassus. Ze zijn 'n halve dag van de stad.

En de troepenmacht? -Groter dan de hele stad.

Hij valt nog niet aan. -Waarom? Hij heeft zo'n overmacht.

Over z'n lul, ja. Ons pakt hij niet...

Verdomde Romeinen. -Het zijn Romeinen.

Sluit de poort.

Ze vielen aan toen we hun brandmerk wilden zien.

Dank je voor je hulp.

Er is geen grotere eer dan je vijand te doden.

Ik wil je brandmerk graag zien, vriend.

Dat ligt wat moeilijk.

Nog meer als je er geen een hebt.

Mijn dominus brandmerkt slaven bij hun lul en kut.

Hij geniet van allebei als hij dronken is.

Met dit mes heb ik me van hem en van zijn brandmerk bevrijd.

Zoek 'n plek. Voeg je bij de anderen.

Zet hun hoofden op staken bij de muur als waarschuwing voor anderen.

Crixus, Gannicus, Agron, ik moet jullie spreken.

Het valt me zwaar u te zien lijden.

Er zijn diepere, onzichtbare wonden. -Is hij niet geweest?

Ik weet nog hoe bars m'n vader keek, toen je me hier bracht.

Ik heb hem niet meer gezien.

Zit er niet over in. De imperator is druk met de slag tegen Spartacus.

Gaan we de stad terugnemen? -Ik heb geen orders om op te breken.

Maar er zijn veel mannen naar het noorden gestuurd.

En wat is hun doel? -Uw vader neemt me niet in vertrouwen.

Dat geldt ook voor mij.

En Caesar? Zwermt hij boven het stervende lijk...

om het van z'n rang als bevelhebber van m'n vader te beroven?

Hij is niet meer hier. -Is hij gesneuveld?

Hij volgt zijn orders op.

Laat ons alleen.

Heeft Caesar een missie? -Volgens plan.

Hij is bij de rebellen om hun val te bespoedigen.

Daarom mocht hij zich niet scheren. Hij moest zich vermommen als slaaf.

Alleen wie eruitziet als een wolf, is welkom bij de troep.

Een weloverwogen plan.

Ik sta naast u als het dodelijke vruchten draagt.

Die dag is nog niet gekomen.

Neem rust, laat je wond goed genezen.

Ik ben uw woord en wet, en dat kan niet vanuit de achterhoede.

Kleed je aan. Dan wil ik je spreken over straf voor je mannen...

voor die domme aanval op Spartacus.

Dus daarom valt Crassus nog niet aan.

Hij denkt ons met een paar man tegen te houden.

Crassus pakt het anders aan dan de anderen.

Hij gebruikt onze eigen strategie tegen ons.

We moeten de poorten gesloten houden.

Niet voor mensen die hun meester ontvluchten.

Het is al te laat. Vele onbekenden zijn door de poort gegaan...

mogelijk met kwade bedoelingen.

Als er verraders zijn, moeten we ze ontmaskeren.

Je zegt steeds 'als'. Ik voeg er nog een aan toe.

Als jij door verraad valt, hoe vergaat het je mannen dan, zonder leider?

Crixus zal ze op het rechte spoor Houden...

bijgestaan door jullie wijze raad.

Ik bid tot de goden dat ik die dag niet zal meemaken.

Als ik het bevel voerde, trok ik meteen tegen Crassus op.

Dat vind ik ook. -We zijn mannen van bloed en strijd.

Het volk is rusteloos van 't wachten.

We houden ons aan het afgesproken plan.

De stadsmuur beschermt ons. Crassus' leger heeft het zwaar in 't open veld...

terwijl wij steeds meer mannen trainen om de verzwakte vijand te verslaan.

Leefde Attius nog maar, dan kon hij meer wapens smeden.

Die verrader? Wou je Naevia haar hersenen in het zand zien?

Stel Attius als voorbeeld voor wie Romeinse slaven wil bevrijden.

Denk aan het heden. Onderzoek wat de nieuwelingen waard zijn.

Overal Romeinen, Crassus is vlakbij en ik moet slaven keuren?

Ik wil gewoon dat je heel goed oplet.

Wie boven verwachting presteert, kan wel eens iets te verbergen hebben.

Ga met hem mee. Zorg dat het gebeurt.

Vroeger had je gezegd: verdomde Galliërs...

Mocht Crixus ooit... -Je bent nog onder ons.

Ik zorg dat dat zo blijft. Tot er gevaar dreigt, ben ik als je schaduw.

Volg me dan. We gaan uitzoeken wat de vijand van plan is.

Als je een Romein was, nam m'n zwaard liever je leven dan je kont.

Als dat een moordenaar is, ben ik de lul van Jupiter.

Hij stelt niks voor. Vast 'n klein pikkie.

Jij daar. Kom naar voren.

Ik heb gezien hoe je 'n man met je mes verraste.

Wat vermag je zwaard tegen degene die je verwacht?

Wat 'n tijdverspilling. Elke Romein doet alsof hij niet kan vechten.

Een beest verbergt z'n ware aard niet. Als het in het nauw zit, hapt het toe.

Jij hebt ervaring met het zwaard.

Zoals elke herder. Velen proberen vee van andere meesters te roven.

Hoe noemde je dominus z'n geitenkampioen, voordat hij ontsnapte?

Lyciscus, een naam die me werd opgedrongen en waar ik vanaf wil.

Op een dag zal ik me wreken.

Jij, kom naar voren. Probeer overeind te blijven, verdomme.

Ze letten op je.

Letten ze ook op jou?

En op het geld dat je die man afpakte, die hier toevlucht zocht?

Zeg dat nog eens en ik pak jou iets veel waardevollers af.

Begrijp me goed. Ik zeg het, omdat ik er belang bij heb.

Een stad als deze biedt geweldige kansen.

Als je ze durft te pakken.

Laten we de training even vergeten...

en verder praten...

op een meer gastvriendelijke plek.

Verruilt ze 'n villa voor deze stank? -Om een heel goede reden.

Wat vrouwen denken, is een raadsel. -Laat ons alleen, dan los ik het op.

Ze is ongevaarlijk. -Ik bewaak de ingang.

Met m'n zwaard in mijn hand.

Moet de Overwinnaar van de Schaduw des Doods beschermd worden?

Die voorzorg is nodig na wat er vanmorgen gebeurde.

Ik hoorde iets over een aanval. -En over Crassus, die het bevel gaf?

Bevalt het u dat Rome hem stuurt om mij te doden?

Niemand is zo vastberaden als Crassus.

Hij stopt niet voor u gedood bent.

Hij is niet de eerste die dat probeert.

Maar hij is zo rijk dat Juno Moneta jaloers wordt.

Geld is weinig waard op het slagveld.

En de geest die tot zo'n rijkdom in staat is?

Toen ik u ontmoette, zei u dat u zaken deed met Crassus.

Vertel me wat u weet.

Die kennis wijzigt de loop van de zon en van het lot niet.

Dan kunt u het me best vertellen.

We kennen Crassus alleen van graantransacties.

Maar m'n echtgenoot liet iets vallen over een verhaal...

van de aedilis van Neapolis over een zaak.

De man was nog in onderhandeling met Crassus.

Hij onderschepte 'n boodschap. Iemand bood iemand Crassus een betere prijs.

De aedilis was bang z'n winst en z'n goede klant te verliezen...

verbrandde de brief en stemde in met de voorwaarden van Crassus.

Maanden later ontdekte hij dat Crassus de boodschap had gestuurd.

De aedilis moest de boodschap juist ontdekken en hem tegemoet komen.

Ik heb ook 'n boodschap onderschept.

Wat erin stond, gebruikte ik om de weg vrij te maken voor zijn bewind.

U bent de schrik der republiek. Welke roem zal de man ten deel vallen...

die u verslaat?

Er is weinig eten. Het rantsoen wordt gehalveerd.

Het moet maar, totdat Crassus de stad herovert.

Niet alleen hij is tot verrassingen in staat.

Op naar Heracleo en 'n toekomst die zelfs de grote Crassus niet verwacht.

Stuur nog 1000 man naar Quinctius. Ik wil resultaten zien.

Imperator.

Mijn woord en mijn wet.

Je weet wat dat inhoudt.

Ja, vader.

Dacht je dat?

De eerste slag in mijn campagne, voorgoed gegrift in de geschiedenis...

als 'n overwinning voor Spartacus.

Je mocht hem niet aanvallen, totdat ik met mijn troepen aankwam.

Waren mijn orders niet duidelijk?

Jawel.

Er was 'n goede kans, toen Spartacus zich buiten de stad waagde.

Het was m'n plicht om die kans te grijpen.

Een besluit dat ik zelf had kunnen nemen...

toen ik nog een jochie was.

Vergeef me dat ik uw orders niet heb opgevolgd.

Jou kan ik het vergeven, je bent nog jong.

Dat je mannen zijn gevlucht, vat ik minder licht op.

Ik heb ze bevolen stand te houden. -Ze zijn gevlucht.

Ze vreesden de vijand meer dan hun meerderen.

Een misvatting...

die ik zal rechtzetten.

Welke straf moet ik ze opleggen?

Een straf die tot voorbeeld strekt:

Sterven door de handen van Spartacus verbleekt bij de toorn van Crassus.

Decimatie?

Dat wrede ritueel is sinds Marius niet vertoond.

Het zal ze leren wat je wacht als je de vijand de rug toekeert.

Het is mijn schuld.

Ik negeerde uw order.

Onze mannen zijn gewoon gevlucht. Je had geen keus.

M'n vader laat mij ook geen keus.

Vijftig mannen, vijftig stenen.

Vijf zijn gekleurd met de belofte van de dood.

Kies de goede en je blijft leven.

Kies de verkeerde...

Je hield stand, terwijl anderen vluchtten. Dankzij jou leef ik nog.

Denk daar niet aan.

Bid dat ik de goede kies.

Je hoort niet tussen die lafaards thuis.

Ik vraag m'n vader om jou erbuiten te houden.

Daarmee daalt u alleen maar in zijn achting.

En dat is iets wat ik nooit zal toestaan.

Jij verdient de meeste eer van allen in zijn legioenen...

en dit is je beloning?

Ik doe wat me wordt opgedragen. -Zoals het een soldaat betaamt.

In de stallen rook het nog beter.

Castus, waar is Heracleo?

Hij was zat van drank en vrouwen. Hij is vast op z'n schip.

Hij houdt ervan de zee en kutten voor zich uitgespreid te zien.

Dank.

Doe even mee, dan gaan we daarna samen.

We laten ons niet in met geteisem.

We hebben het druk. Een andere keer.

Als je hem wilt naaien, bied je hem gewoon je lul aan.

Ik kus nog liever stront. Ciliciërs zijn niet te vertrouwen.

Ken je dat soort?

Ik heb het ongenoegen van hun gezelschap mogen smaken.

Let op je woorden.

Spartacus noemt ze bondgenoten.

Denk jij er anders over?

Dat doet er niet toe. Ik ben maar de dienaar van onze roemrijke aanvoerder.

Het gerucht gaat dat Spartacus als een god wordt behandeld.

Ik heb m'n leven al vaak voor hem in de waagschaal gesteld.

Bij Vesuvius en Calor.

In talrijke veldslagen. Zelfs bij het nemen van deze stad.

Ik moest toezien hoe de vijand werd gespaard...

en dat m'n eerlijk verdiende geld werd afgepakt om de Ciliciërs te betalen.

Geen wonder dat je de nieuwkomers geld afhandig maakt.

Een schijntje van wat me toekomt.

Dat is alles wat ik heb. Het is voor jou, opdat we vrienden blijven.

Dit klinkt te gering voor zoiets waardevols.

Misschien kunnen we het samen doen groeien...

en ons fortuin zien bloeien.

Vergeef mij.

Je mag hier niet over spreken.

Ja, domina. -Dat ben ik niet meer. Zeg maar Laeta.

Ik heb vaak gewenst dat ik u toebehoorde.

Je behoorde Laurus toe, niet?

Ik heb gebeden om vrij van hem te zijn.

Helaas moest de stad ervoor vallen.

Koester wat je hebt.

Alles kan opeens veranderen.

Smeerlap.

Brictius. De orders van Spartacus zijn duidelijk.

Laat die lui met rust.

Die Romein wou me aanraken, toen ik langsliep.

Ik wou weten waar m'n zuster is. -Ze kan doodvallen.

Als je met je pik praat, hak ik 'm af.

Ik wil zijn kop op een staak zien.

Dank u.

Bedank Spartacus. Ik ben het met hem eens over die staken.

Wacht, m'n zuster.

Fabia, met vlaskleurig haar, zoals uw vrouw. Ik moet weten of ze leeft.

Veel Romeinen zijn dood. Raak ons niet aan of je gaat haar achterna.

Alstublieft.

Ik heb haar niet gezien.

We koesteren dat Romeinse tuig als 'n moeder die haar kind koestert.

Waarom spaart Spartacus hun leven? -Geen idee, maar zijn wil is wet.

Nog een kop die ik op een staak wil zien.

Ik moet u spreken. -Ons meisje wil een beurt hebben.

Daar zit iets in. -Hoor me aan.

Ik heb iets gezien wat me met zorg vervult.

We hebben elkaar vaak liefgehad, maar zijn nog nooit zo hoog gestegen.

We zijn ver van Rome en de banden die ons in onze hoge vlucht belemmeren.

Dank u dat ik aan uw zijde mag liggen.

Ik wil dat je m'n zijde nooit verlaat. Je aanwezigheid schenkt veel troost.

De oorlog tegen Spartacus drukt zwaar op uw gemoed.

Hij is niet meer dan lastig en zal gauw vergeten zijn.

Nauwere banden houden mijn gedachten bezig.

De wonden van Tiberius zijn genezen. Hij zal uw woord en wet uitvoeren.

Ik betwijfel of zo'n groen twijgje die zware last kan dragen.

Hij wordt met de dag sterker, onder de warme zon van z'n vaders leiding.

Hij doet alles om me te behagen en 'n gerespecteerd soldaat te worden.

Als ik hem in de ogen kijk, zie ik een kind dat speelt dat het een man is.

Hij heeft gestreden en gebloed voor de roem van Rome en z'n imperator.

Verdient hij niet dezelfde behandeling als elke ondergeschikte?

Ik heb zeker begrip voor uw situatie. -Er zijn veel mensen bij gekomen.

We kunnen alleen leveren wat we te pakken krijgen.

Dat is niet genoeg. -Dat zou wel zo zijn...

als het voedsel niet zou verdwijnen in monden die het niet verdienen.

U dwaalt af. -En u bent niet wijs.

Zouden zij u zo goed behandelen?

We zijn geen Romeinen en worden het ook niet, door wreedheden te begaan.

Die verdomde vent...

Ik zal u leveren wat ik kan, om uw verheven idealen te voeden.

Ik vrees dat het niet genoeg is voor het beoogde doel.

Dan moeten we het doel aanpassen om het nog zekerder te treffen.

Wilt u de condities wijzigen? -Ik voeg er iets aan toe.

Ik wil dat uw schepen 'n meer toereikende lading brengen.

Nemetes, ik wil je spreken.

En ik wil blijven zuipen.

Verdomde Galliërs, dat tuig denkt...

Ik ben geen gore smeerlap.

Ga naar je drank en je hoeren of betaal met je leven.

Maak een keuze.

Het hoeft niet zo ruw en opzichtig. -We spelen allebei onze rol.

Vertel wat je hebt ontdekt.

De man kent geen liefde voor Rome, als ik zijn woorden afweeg.

En wegen ze op tegen de waarheid? -Ik denk dat hij loyaal is, zoals ik.

Ik stel 'm nogmaals op de proef om daden tegen woorden af te meten.

Als de woorden onwaarachtig blijken te zijn, geldt dat ook voor de man.

Maak het in orde.

Gebeurt dat vaak? Dat je zo hard wordt aangepakt door 'n broeder?

Hij is geen broeder van me.

Dat is niemand die m'n vertrouwen niet heeft verdiend.

Je gemoed is verzuurd. Laten we het zoet maken en wat drinken.

Ik richt mijn verlangens op een grotere buit.

Als ik die onthul, zal ik de ware aard aan het licht brengen.

Dit kostbare juweeltje was eens de domina van heel veel slaven.

Ze vervulden al haar wensen.

Nu vervult ze de onze.

Laat Spartacus dit toe?

Alle goden, nee. Hij heeft mijn verdomde geld ingepikt.

Ik bewijs hem een wederdienst.

Met een van z'n vriendinnetjes.

Toon dat je geen vriend bent van deze mensen. Gebruik haar voor je lusten.

Als je klaar bent...

laat dan 'n vers merkteken achter, zoals we zo vaak hebben gedaan.

Laat ons alleen.

Rustig maar. Rustig. Ik ben een Romein, net als jij.

Mijn naam is Gaius Julius Caesar. Ik ben gestuurd door Marcus Crassus.

Z'n legioenen verzamelen zich. We zullen de stad innemen.

Wie je dit heeft aangedaan, zal ervoor boeten.

Bevrijd me. -Crassus komt spoedig.

Ik geef je mijn woord.

Bevrijd me.

Hoe heet je?

Fabia.

Dit zal niet vergeten worden.

Noch de mannen die je aan dit lot onderwerpen.

Wat heb je gedaan, idioot? -Ik heb haar bevrijd.

Zoals ik elke gevangen Romein zou willen bevrijden.

Je bent waarlijk een van de onzen.

Kom, broeder. Laten we het afmaken.

Er bestaat geen hechtere band dan een die gesmeed is in de strijd...

noch grotere roem dan te sneuvelen voor Rome, onze moeder.

Elk van u heeft bij eed gezworen...

om bevelen op te volgen en u te onthouden van diefstal en misdaden...

het vaandel van het legioen te verdedigen...

en nooit de gelederen te verbreken of te vluchten voor de vijand.

Degenen die voor mij staan, hebben zich van 't slagveld afgekeerd.

Ze hebben zich teruggetrokken voor de opstandeling Spartacus...

en zijn leger van slaven. Ze vreesden hen meer dan hun bevelhebber.

Een fout...

die ik vanavond zal rechtzetten.

Met die les...

zal ik angst verbinden aan deze eigennaam:

Marcus Licinius Crassus.

Degenen die de decimatie overleven...

verban ik naar het volgerskamp om tussen slaven en hoeren te leven...

tot de dag waarop ik u fatsoenlijk gezelschap waard acht.

Vader, mag ik iets zeggen... -Ik ben niet je vader, maar imperator.

Ik heb je te lang als een kind beschouwd. Vergeef me.

Je bent nu soldaat en verdient dat ik je ook zo behandel.

Voeg je bij je mannen.

Volg het bevel op.

Trek een lot.

Laat deze nacht in het geheugen gegrift staan.

En moge deze zaak zich nooit herhalen.

Toon uw loten.

Vergeef me dat het zo weinig is. Voedsel is schaars.

U waagt uw leven. Wat kan ik meer vragen?

Er is nieuws dat het hart verlicht. Crassus en z'n leger naderen.

Hij neemt de stad in en maakt 'n eind aan ons lijden.

Het is maar net begonnen.

Het spijt me. Ik moest het vertellen.

Het is mijn eigen fout dat ik een opstandige slavin vertrouwde.

Wacht.

Is dat de man die Attius heeft helpen ontsnappen?

De smid was er niet van op de hoogte.

Je vriend is gedood door haar schuld.

Bind ze vast. Breng ze naar Spartacus. Hij moet over hen beslissen.

Waar ga je heen? -Attius zal recht gedaan worden.

Heb je geen twijfels?

Ze zijn belust op Romeins bloed, zoals het een van ons betaamt.

Fabia.

Nemetes, spreek. Vertel wat je in je armen draagt.

Een van de vermiste Romeinen.

Ze viel me opeens aan, halfdood door haar vluchtpoging.

Maar dankzij Lyciscus...

We sparen hun leven...

en dit is hun dank.

We moeten ze allemaal afmaken.

Zoals jij Attius afmaakte. -Laat het rusten.

Samen met de waarheid zeker.

Hij hielp mensen ontsnappen, hij viel me aan.

Dat deed de vrouw van de aedilis. -Hoe weet je dat?

Laeta hield ze onder de stalvloer verborgen. Saxa brengt hen nu weg.

Dat is van geen belang. Attius was een Romein.

Hij kreeg z'n verdiende lot. -Hij was m'n vriend, kreng.

Hou je mond, broeder.

Bedaar, jij.

Grijp hem.

Ik had geen keus. -Hij beschermt de Romeinen.

Net als onze verdomde leider.

Hebben we hiervoor alles op het spel gezet?

Spartacus voert het bevel. -Ik geef m'n leven...

om het bloed van de vijand op m'n wang te voelen.

We hebben aan Spartacus ons leven te danken.

Maar nu heeft hij ongelijk.

Zo denkt iedereen erover.

Voor elke keer dat ze je hebben aangeraakt...

Voor elke ketting om jullie nek, elke zweepslag op jullie rug...

Neem Romeins bloed als genoegdoening.

Het is tijd dat deze stad echt van ons wordt.

Ik kan dit niet doen.

Doe wat u is bevolen.

Zoals het een soldaat betaamt.

Ga uw gang.

Beginnen.

Ik heb uw les geleerd.

Imperator.

Dat is waanzin. Straks vraagt u me de maan aan de hemel te ontworstelen.

Hij heeft een aardser streven.

Is het mogelijk om m'n plan uit te voeren?

Alle dromen worden werkelijkheid als je echt wilt en goed betaalt.

Regel wat ik u heb gevraagd...

dan vul ik uw schepen met alle rijkdom die deze stad te bieden heeft.

Laten we het dan uitvoeren.

Crixus en de anderen zijn gek geworden.

Ze maken de Romeinen af.

Bewaak de Ciliciërs. Jullie zijn zulke goede vrienden.

Lopen, snel. -Kom.

Doorlopen.

We halen het niet naar de villa. -Dat klopt.

Deze zijn voor Spartacus. Ga uit de weg.

Ik zie Gannicus niet en ook geen reden om z'n teef te gehoorzamen.

Hier heb je een reden, teef.

Nog meer Romeinen. -Kom maar op.

De vrouw van de aedilis.

Kom tot zinnen...

of sterf waar je nu staat. -Jij bent je zinnen verloren.

Net als de vrouw van de aedilis, die je doet wankelen.

Zij hielp die Romeinen ontsnappen en loog je voor met haar glimlachje.

Dat is de waarheid.

Attius stond erbuiten en verdiende het niet zo te sterven.

Is dat uw dank voor de genade die ik u heb geschonken?

Genade? U hebt me mijn echtgenoot afgenomen.

Uw mensen hebben duizenden mensen afgeslacht.

En u verwijt me dat ik enkelen van die wreedheid wil redden?

We hebben alles van onze Romeinse meesters geleerd.

Neem haar leven, broeder, en laten we daarmee weer één worden.

Ze verdient het.

Maar ik wil niet worden als degenen tegen wie we strijden.

Er zijn velen die aan je verstand twijfelen.

Dat doe ik zelf ook.

Omdat ik vertrouwen stel in jou als aanvoerder.

Verzamel de Romeinen in mijn villa.

Wie verder nog tegen mijn wil ingaat...

vergaat het als degenen die zijn vanavond gedood.

Hij heeft meer voor ons gedaan dan wie ook, maar ik twijfel aan z'n plannen.

Dan is het misschien tijd om ons eigen plan te smeden.