Original subtitles

WAT VOORAFGING:

We rukken zuidwaarts op naar Spartacus en z'n rebellen.

Laat onze schaduw op hen vallen...

en alle mannen, vrouwen en kinderen van deze wereld gevaagd worden.

Akkoord. -Noem me geen Romein meer.

Ze zijn goed bewapend. -Jullie nemen verdomme die stad in.

U wilde me spreken. -Zoek Spartacus en volg 'm.

Val 'm niet aan voor ik er ben met voldoende troepen.

De aedilis verschanst zich in het horreum en overgiet alles met pek.

De stad is van ons.

MANNEN VAN EER

Zwaarden gesmeed van ketenen. Je handen verrichten wonderen.

Zegen ze dan met extra geld als beloning.

Een hoger doel dienen is beloning genoeg.

Je kauwt op vers akkoord en slikt ouwe stront door.

Ga pijpen, langharig wijf.

Ga met Gannicus deze partij naar Crixus brengen.

Als je in de stad blijft hangen, bespreken we de voorwaarden.

Ik vertrouw die klootzak niet. -Jij vertrouwt niemand.

Vooral als het Romeinen zijn.

Hoe vergaat het onze gevangenen?

Ze doen het in hun broek. Een stank die me welkom is.

Geef ze te eten.

Waarom hou je ze hier geketend op straat?

Vraag je je nog meer af? -Het is oorlog, Spartacus.

Ik gun onze vijand het hiernamaals. -Ook vrouwen en kinderen?

Zijn die ook niet gedood op de vlucht voor Batiatus?

Of bij de inname van deze stad?

Ja, maar de rest is ons niet tot last. -Ze zijn verdomme onze maag tot last.

Ze eten ons voedsel, wat schaars is omdat de aedilis pek over graan goot.

We kijken wat we hebben en denken niet aan nodeloos bloedvergieten.

Kijk naar je tegenstander.

Val aan vanuit de verdediging.

Meer omgesmeed staal.

Is hij betaald voor z'n hulp bij het innemen van de stad?

5000 denarii. -Verdiend.

Wat doet hij hier dan nog binnen onze muren?

Geef antwoord. Ik ben geen echo.

Om jullie verder te helpen.

De belofte van meer geld voor ik vertrek, weegt ook mee.

Naevia, Nasir.

Voorzie ze van het juiste wapen.

Voor je reis.

Ik word wakker met zin in pik, maar jij bent uit bed.

Ben ik verdomme onzichtbaar geworden ofzo?

Ik ben vroeg opgestaan als gunst aan Attius.

Wel verdiend voor zijn inspanningen.

Heeft de zaak je een schaduw opgeleverd?

Ze volgt me als een verdwaald hondje sinds ik haar meester heb gedood.

Opzij, verdomme.

Doorlopen.

Tegen de muur. -En koppen dicht.

Je vrouw is zwanger.

Ze mag geen honger lijden.

Dank.

Je begrijpt me verkeerd. Ik bied geen liefdadigheid.

Ik bied ruil.

Brood voor geld dat je weet te liggen dat nog niet is ontdekt.

Misschien binnen de muren van je eigen hutje.

Twee straten voorbij het horreum, met de naam Ulpianus boven de deur.

Binnen is de tafelpoot hol.

Daar vindt u alles wat ik heb.

Nog meer offers?

Nee? Goed dan.

Wacht. Het brood voor m'n vrouw.

Excuses.

Wie heeft er meer honger?

Wil je bloed zien?

Iemand zal verhongeren.

Willen jullie bloed zien?

Dan houden we een echte wedstrijd.

Breng zwaarden.

Die ene ken ik. Ulpianus, broodbakker.

Hij is geen vechter of een moedig man.

Verlagen we ons tot spelen?

De Romeinen dwongen jou en Crixus ertoe.

Wij betalen met gelijke munt.

Ik ben hier niet vaardig in.

Moge de winnaar z'n buit opeisen...

en de zee de verliezer.

Net als de Romeinse doden die wij hebben weggevaagd.

Begin.

Een gevecht dat de arena verre van waard was.

Maar beloofd is beloofd.

Smul van je lauweren.

Klootzak.

Hij wou het zwaard pakken.

Hij wou het eten pakken, gestoord kutwijf.

Hou je bek of ik ruk je tong eruit.

Rustig, broeder. Attius is een van ons.

Het is een gore Romein.

Hij heeft nooit z'n stem verheven tegen slaaf of enig ander.

En dan noemen jouw vrienden mij een crimineel.

Wou hij het brood pakken? -Dat dacht ik niet.

En als je je hebt vergist?

Het resultaat is hetzelfde. Een Romein die nooit een hand tegen ons opheft.

Ik ben niet dol op zijn soort.

Hij was geen bedreiging. -Mannen als hij zijn 't gevaarlijkst.

Ware bedoelingen verborgen achter een masker van 'n vriendelijk gezicht.

Heb je het eerder meegemaakt?

Voor ik naar de mijnen van Lucania ging.

Hij droeg de zachtaardige naam Herius.

Echtgenoot, twee jonge dochters. Hij liet me eten, baden.

Ik voelde me voor het eerst veilig sinds ik weg was bij Batiatus.

Toen z'n gezin sliep, kwam hij bij mij.

Hij tilde me op in z'n armen.

Ik dacht eerst dat ik droomde.

Er was een schuur...

een eindje van z'n villa af...

waar wagens werden gemaakt en gerepareerd.

Hij gebruikte z'n vele gereedschappen binnen in mij...

voor hij de buitenkant ermee bewerkte.

Kon ik die herinnering maar grijpen en met handen de nek omdraaien.

Die vertroebelt niet m'n geest.

Wat ik in het ochtendlicht zag, verduistert voorgoed gedachten.

De man zelf.

Hij begroette z'n vrouw met een kus en een warme glimlach.

Z'n dochters lachend op z'n knie.

Het beest van de nacht ervoor was veranderd...

in een man die geen bedreiging was.

Ik heb geen woorden. -Die heb je niet nodig.

Jou aan mijn zijde geeft genoeg troost.

Daar zal ik altijd staan.

Het is allemaal even slecht.

En de rest? Hoelang redden we 't daarmee?

Twee weken, misschien langer als we zuinig zijn.

Klotegoden.

Spartacus, schepen gaan voor anker voor de kust.

We hebben de aandacht getrokken.

Sanus, wat zien jouw ogen?

Vier mannen naderen, gewapend. Eén met een vat op z'n schouder.

Romeinen? -Zo te zien niet.

Open de poort.

Wat is dit voor klerezooi?

Bandieten uit Cilicië. -Piraten.

Ik wil de man spreken die deze stad heeft opgeëist.

Je woorden bereiken zijn oor.

Wat heb je hier te zoeken? -Ben jij Spartacus?

Zo word ik genoemd.

Die de arena van Capua heeft laten instorten?

Die Glaber versloeg bij de Vesuvius?

Die de republiek en haar inwoners veel leed heeft berokkend?

Al die daden eis ik vol trots op.

Dan noem ik je verdomme mijn broeder.

Laten we een vat wijn delen...

en praten over onze vijand.

Gaius, dat is lang geleden.

Je bent oud geworden, vriend.

Ik loop er niet bij als een harige geit.

Crassus ontzegt me een scherp mes. -Waarom?

Iets persoonlijks, wat alleen z'n getrouwen weten.

Helaas zijn die hier niet.

Heb je ons bericht ontvangen, Mummius?

We staan klaar om op te rukken op uw bevel. Gebruik zolang mijn tent.

Kom, ik laat deze jongens plannen smeden en wil jouw avonturen horen.

Die klootzak negeert jou omdat hij Caesar wil pijpen.

Hopelijk stikt hij erin.

Adherbal, sla het fust aan. -Ik praat liever nu we helder zijn.

Heracleo is je gast. Ik doe wat jij wilt.

Het is een eer tegenover 'n man te staan die een hele stad steelt.

Rome had onze vrijheid gestolen. -We namen wat ons toekwam.

Ik snap jullie reden, broeders.

Wonen er nog Romeinen in Sinuessa? -Een paar.

De aedilis ook?

Die niet.

Echt? -Z'n villa is nu van ons.

Hij is door mijn hand gevallen. -Dan ben ik ook verwond.

Hij spreekt in raadselen.

Spreek klare taal of verdwijn.

De aedilis en ik hadden een afspraak.

Een man met jouw reputatie?

Niet openlijk. Er gebeurt veel in donkere hoekjes.

De zee is vol gevaren, vooral voor zijn concurrenten.

In ruil voor je diensten?

Kennis van tijd en route van ongelukkige schepen.

Alle vracht is voor mij...

met het zegel van de aedilis op de nieuwe vrachtbrief.

Wat moet een zeerover met perkament en zegel?

Het zegel voorkomt ongewenste aandacht...

bij de handel in gerespecteerde havens.

Dat voordeel is ons uit handen gerukt door jouw domme actie.

Weg met die grijnzende lul.

Welke dreiging vormt hij nou? Vanaf de zee op ons pissen?

Je zult opkijken hoe ver mijn straal komt.

Laten we even op adem komen. Even geen verhitte woorden.

Er is drinken.

Kom terug als de zon voor de maan wijkt.

Dan zien we of er reden is om de beker te delen.

Tot uw orders, koning Spartacus.

Tot uw orders.

Hij zwaait met z'n lul naar Jupiter zelf.

Sluit de poort, dan zijn we van 'm af.

Misschien is hij bruikbaar.

Zoek dat zegel. 's Kijken wat voor voordelen dat brengt.

Ciliciërs? Om van te kotsen.

Heb je 'm gezien of niet?

Ik smeed staal. Ik drijf geen handel in havens.

Wat moet ik met dat zegel? -Voorheen deed me dat deugd.

Ging dat zo voordat je je vrijheid herwon?

Moest je vechten als een beest, net als die arme Ulpianus?

Ik wilde geen gevecht. -Je hield 't niet tegen.

Wat geloofde je toen je ons besloot te helpen?

Ik had geen keus. -Iedereen heeft uiteindelijk een keus.

Je hebt niks met die lui. Kom nu niet met je bezorgdheid.

'Die lui'. Ben ik geen Romein zoals zij waren en sommigen nog zijn?

Je staat voor jezelf, net als ik vroeger.

Dan ben jij het bewijs dat uit de slechtste klei...

toch iets kan worden geboetseerd van waarde.

Laat het verleden rusten. Kijk naar nieuwe horizon...

ver van de man die je was.

Verdomme, ik heb mannen van waarde gevonden.

Wat ligt hier voor mijn voeten? -Sinuessa.

Spartacus heeft Sinuessa en Valle ingenomen.

Laat Mummius komen. Wijn.

Dank. -Betaal met woorden.

Ik heb er weinig. We dachten dat de poort het hield.

Spartacus komt uit de onderwereld. Hij gaat door hout en steen.

Het is een gewoon mens. -Ik heb 'm gezien.

Onder het bloed. De stad sidderde nog na.

Spartacus is geen mens. Hij brengt de dood.

En toch leef jij.

Dan vecht je vast even goed als de legende zelf.

Ik werkte voor de aedilis. Ik ben geen soldaat.

Dat terzijde. Hoeveel man heeft Spartacus nu?

Geen idee. De straten waren vol. Ze slachtten iedereen af.

Ik ontsnapte voor ze de haven innamen. -Nu snap ik het.

Je bent niet als held gevallen, maar gevlucht.

Nu val je als lafaard.

Ben je gek geworden? -Hij was niks waard.

Jij voert hier niet het bevel.

Excuses. Ik verlies m'n verstand bij de gebreken van minder volk.

We voeren het lijk af en bespreken... -We zijn uitgepraat.

Breek het kamp op en ga m'n vader waarschuwen.

Ik moest aan jouw zijde blijven.

Ik ben het woord en de wil van Marcus Crassus.

Je staat niet aan mijn zijde, Gaius.

Je dient onder mij.

Ik voeg me naar uw bevel.

Verzamel wat er over is van je mannen.

We trekken op naar Sinuessa en Valle.

We hebben alle hoeken van de villa doorzocht en staan met lege handen.

In de schuur is ook niets gevonden.

Laat Heracleo maar weten dat hij terug de zee op kan.

Laten we niet te overhaast zijn.

Ik ben het met Agron eens.

Ik geef niets om de Ciliciër.

Hij heeft iets wat wij niet hebben.

Schepen. Schepen die graan en voorraden kunnen vervoeren...

zelfs als de route door het land verspert is door Crassus.

Hoe krijgen we hem zo ver, zonder hem te geven wat hij vraagt?

Hoe zit het met Nemetes? Heb je hem gesproken?

Nog geen glimp van de zegel,

ondanks dat hij de hele stad afgestoft heeft voor muntstukken.

We verdoen onze tijd.

Niemand van ons weet waar het verborgen is.

Dan zal ik hulp vragen bij hogergeplaatste.

Laat ons alleen.

Dit was mijn huis.

Nu niet meer.

Ik zal niet smeken om mijn leven.

Dat wil ik niet, alleen uw hulp.

U berooft me van mijn man.

U legt mijn stad in puin en nu wilt u verdomme mijn hulp?

Het is oorlog. U en uw mensen zijn het slachtoffer.

M'n eigen mensen vragen zich af waarom ik u spaar.

U mag bewijzen of dat wijsheid was.

Mogen we onze dagen slijten te uwer vermaak?

Zoals bij Ulpianus?

Uw mannen lieten 'm vechten om een korst brood. En hakten z'n hand af.

Dat wist ik niet. Het zal niet weer gebeuren.

Ik heb u één keer eerder geloofd en nu ben ik weduwe.

Dat ontken ik niet.

Het was een eerzaam man, van deze aarde gevaagd door u.

U hemelt 'm te veel op. -U kende hem niet.

U ook niet, vrees ik.

Kent u de naam Heracleo? -De plaag der zee.

M'n man gaf veel geld uit om 'm te pakken.

Hij had meer geld over voor een geheim pact.

U liegt.

Uw man gaf z'n zegel in ruil voor het uitschakelen van z'n rivalen.

Deze heb ik van Heracleo zelf.

Ik bezoedel niet graag een herinnering.

U verscheurt m'n wereld. -Dit is een kans.

Heracleo zoekt het zegel. Daarmee zorg ik dat we te eten krijgen.

Het is nog niet ontdekt. -Weet u waar het zegel ligt?

Ennius vreesde oproer en wilde z'n bezit beschermen.

Er zijn vele bergplaatsen in z'n panden door de hele stad.

Help me ze te zoeken...

en u en uw volk zullen delen in wat we aan de Ciliciërs overhouden.

Voor die prijs wil ik vrijheid, voor ons allemaal.

Doe dit en u wordt vrijgelaten als we uit Sinuessa vertrekken.

Moet ik u geloven? -De reden is simpel.

U hebt geen keus.

Verstopt in opgemaakt oog.

Geen wonder dat de goden zich tegen uw man en deze stad keren.

Laten we 't over onze afspraak hebben.

En lekker gaan zuipen.

Wat wil je ervoor hebben? -Ik vraag nergens om.

Als we vertrekken, is het zegel voor jou.

En tot die dag? -Een handelsovereenkomst.

Geld voor voedsel. Eerste rechten op de voorraden die je aan boord hebt.

Jij zou Poseidon ertoe verleiden je z'n reet te laten zien.

Als hij voor me zou staan, maar dat is niet zo.

Mijn waar is van de hoogste kwaliteit.

18.000 denarii bij verkoop in een haven.

Zonder het zegel?

Jij bent anders dan verwacht.

10.000 denarii als ik z'n vrouw erbij krijg.

Je ziet me aan voor een Romein. Ik handel niet in slaven.

Ik ook niet, als ik zo'n rijpe kut zou bezitten.

12.000 denarii, een uur voor zonsopgang.

We komen buiten de stad aan land. -Buiten de stad?

Geen thuisvoordeel. Ik wil niet in de haven worden aangevallen.

Buiten de stadsmuren, een uur voor zonsopgang.

Afgesproken?

Kunnen we nu verdomme wat drinken?

Wat voor pis schenkt Heracleo? -Het heet absint.

Eén keer na zes bekers kreeg ik ruzie met een denkbeeldige kat.

We nemen er zeven en beëindigen de ruzie voor je aanvalt met de Romeinen.

Gevaarlijk.

Een man aanstaren die niet van jou is.

Ik bedoelde er niets mee.

Wil je z'n pik in je hebben?

Spreek, kleintje.

Hij heeft me het leven gered. Ik wil 'm alleen maar bedanken.

Kom. Laten we verder praten, verdomme.

Ik moet die Ciliciërs niet.

Ik heb ze liever dan de Romeinen.

M'n pik is magisch.

Laat 'm dan verdwijnen.

Meer wijn.

Jij dwaas.

Om zo'n leugenaar en bedrieger te vertrouwen.

Ik ken zijn soort.

Dat dacht ik ook van mezelf.

Nu beleef ik elk moment opnieuw. Elke keer dat m'n man me aanraakte.

Ik twijfel aan de oprechtheid.

De goden straffen me omdat ik blind was.

Had me aan Heracleo gegeven, als hun ultieme wraak.

Ik geloof niet in uw goden.

Noch in een andere god die onschuldigen zou straffen.

Ik heb het bevel gegeven dat u zich vrij door de stad kunt bewegen.

In ruil daarvoor helpt u mij...

ervoor te zorgen dat uw volk genoeg te eten krijgt.

En waarschuw mij als ze mishandeld worden.

Het verrast me dat zo'n gering gewicht zo'n zware last is.

Dat weet iedereen die de wapens opneemt tegen Rome.

U slaapt hier.

M'n volk verstoot me als ik onder uw dak slaap.

M'n man had stallen aan de rand van de stad. Daar zoek ik onderdak.

Ik wou alleen comfort bieden.

Heracleo had gelijk, tenminste in één opzicht.

U bent anders dan verwacht.

Excuses. -Deel je drinken, dan aanvaard ik ze.

M'n beker is besproken. -Ik wil 'm niet opeisen.

Enkel de lippen met z'n nectar vereren.

Jij bent vrij met woorden.

Ik ben te lang op zee geweest tussen ruig gezelschap.

Ik hou niet van beukende golven.

Woorden uit een mond als de jouwe kunnen een man afschrikken.

Weg die hand. -Hij bedoelt het niet kwaad.

Excuses.

Ik wist niet dat jullie bruinwerkers waren ten oosten van de Rijn.

Uit m'n ogen.

De jool liep wat uit de hand.

Zinloze ruzie mag niet tussen ons komen.

Zorg voor genoeg geld op het afgesproken tijdstip.

Dan zien we hoe stevig we staan.

Spartacus is ontstemd. -Ik ben niet begonnen.

De Ciliciër ging te ver. Je reactie... -Was zoals het hoort.

Jupiter zelf moet uitkijken als hij jou aanraakt.

Zou je met een god om mij vechten?

Ik vel iedereen die jou uit mijn armen wil rukken.

Zet Jupiter en de Ciliciër uit je hoofd.

Die tellen niet bij degene die mijn hart bezit.

Je ging weg zonder iets te zeggen.

Er is gevochten. Het was erg luidruchtig.

Ik ging weg om van schaduw vlees te maken.

En begeerte te brengen.

Voor jou.

Kom.

Pak je kleren en laat ons alleen. Wegwezen.

Bevalt ze je niet? -Het is nog maar een kind.

Ik wil een vrouw die in m'n behoeften voorziet...

voor ik optrek met Spartacus.

Excuses. Ik wil praten. -Ik niet.

U geeft me geen kans u te bedanken. Ik adem nog dankzij u.

Je dominus is gevallen in de strijd.

Hij is geveld door een held gestuurd door goden.

Een die je naam niet eens meer weet.

Ik heet Sibyl.

Voel je je verplicht? -Ik heb alles aan u te danken.

Je schuld is voldaan als je ver bij mij uit de buurt blijft...

en bij mannen zoals ik.

Eis je alles op wat ik heb verdiend? -Gejat.

Heb ik bij de inname van de stad niet m'n leven geriskeerd?

Net als bij de Vesuvius en alle andere slagen?

Je bent niet de enige die offers moet brengen.

En de smid? Eis je zijn geld ook op?

Je verwart bevel met conversatie. Doe je plicht.

Heb jij het geld? -Inderdaad.

Waar is Gannicus? -Hij komt, of wat er van 'm over is.

Totus, doe je plicht.

Het moet. Nasir, neem je positie op de muur in.

Ik ga met jou mee.

Ga maar. Ik ben snel weer terug.

Als de poort achter ons sluit, open 'm dan pas weer als ik het zeg.

Ik voel me steeds beroerder.

Let goed op tekenen van verraad. -Ik hoop dat ze 'n poging wagen.

Als Heracleo en z'n mannen hun belofte niet nakomen...

dood ze dan ter plekke.

Open de poort.

Ciliciërs, zo te zien.

Waarom gaan ze buiten Sinuessa aan land?

Om een verbond te sluiten. -Spartacus is gek als hij dat doet.

Het zijn dieven van gelijke aard.

Als ze het eens worden, kan m'n vader de rebellen niet uithongeren.

Dat kan ik niet laten gebeuren.

Mummius, klaarmaken om op te rukken.

Volg mijn bevel op.

Je vader zei dat je Spartacus niet mocht aanvallen.

M'n vader wenst een strijdende wolf...

geen gehoorzame hond.

Vanavond zal ik hem eren met bloed en dood.

We zijn te kwetsbaar.

Spartacus en z'n mannen des te meer, buiten hun stadsmuren.

Ze komen door de poort.

Op mijn teken. Ik wil niet dat ze aan onze bedoelingen twijfelen.

Nasir, wat zie je?

Stront en pis. Ze zijn te ver weg in het donker.

Wat zei ze?

De Romein die moest vechten, is weg. -Ulpianus?

Met die dikke vrouw en anderen.

We doorzoeken de stad.

Hier blijven. Misschien willen ze ons bij de poort weg lokken.

Waar ga je naartoe? -Hou het doel in het oog.

Je prijs. Zoals overeengekomen.

Ik wil niet onbeleefd zijn, maar...

Maak maar open.

Je bent een man van je woord. Zeldzaam in deze wereld.

Nog zeldzamer om m'n gelijke te ontmoeten.

Castus, Adherbal. Breng onze broeders wat hen toekomt.

Vertrek je uit de stad?

Zonder woorden van afscheid? -Alleen voor degenen die ertoe doen.

Als het lukt met de Ciliciërs, ga ik hier zo ver mogelijk vandaan.

Neem je je vrienden mee? -Vrienden?

Waar zijn ze? -Ik weet niet wat je bedoelt.

Ik bedoel Romeinen en jullie doortraptheid.

Wou je bloed? Kom maar op.

Ik ben een grotere uitdaging dan een geketende broodbakker.

Is dit alles wat je te bieden hebt?

Welnee.

Een monster ter goedkeuring. De rest is aan boord van mijn schepen.

De vracht is te groot voor een roeiboot.

Nu er is betaald, vaar ik de haven binnen.

Dat was niet de afspraak.

Excuses voor de verwarring. -Sodemieter op met je excuses.

Stoppen.

Wat denk je?

Dat ik voor gek sta omdat ik een man zonder eergevoel vertrouw.

Dan moesten onze wegen misschien maar voorgoed scheiden.

We zijn verraden. -Niet door mij.

Rotpiraten.

Voorwaarts.

Romeinen.

Waar blijft Mummius verdomme?

Ik heb m'n buik vol van mannen zoals jij.

Mummius.

Spartacus, er komen er meer.

Testudo.

Laden, vuur.

Had ik niet gezegd hoe ver ik kwam?

Ik had je gewaarschuwd.

Standhouden. Hou stand, verdomme.

Terugtrekken.

Terugtrekken.

We moeten terugtrekken. Je mag niet sneuvelen.

Erachteraan. -We moeten terug naar de stad.

Hoe denk je er nu over?

Neem geld en vaar de haven binnen.

Kom. -We gaan.

Ik dacht dat je dood was. -Zo licht kom je niet van me af.

Ik wou je komen helpen. Nemetes wilde de poort niet openen.

Dan waren er meer gevallen. Hij volgde bevelen op.

Waarom vielen ze met zo weinigen aan, geleid door een jongen?

Het slaat nergens op. -Het antwoord komt van de doden.

En degenen die we onterecht 'vriend' noemden.

Hij viel me aan...

toen ik 'm vroeg of hij Ulpianus had helpen ontsnappen.

Je had geen keus.

Had hij ons geholpen om zo z'n leven te riskeren?

Hij wilde van slechte klei iets van waarde maken.

Er zijn dringender zaken. Zoek de stad af naar Ulpianus en de rest.

Ik wil geen Romeinen die tegen ons samenspannen.

Dank.